കുറെ നാളുകളായി സൈറ്റിലേക്ക് വന്നിട്ട്. വായനക്കാരില് ചിലരെങ്കിലും എന്നെ ഓര്മ്മിക്കുന്നുണ്ടാവും. പുതിയ എഴുത്തുകാരുടെ മാജിക്കല് സൃഷ്ട്ടികള് വായനക്കാരെ അമ്പരപ്പിക്കുമ്പോള് പഴയ രീതികള് മാത്രം അറിയാവുന്ന എന്റെ ഈ കഥ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കപ്പെടുമെന്നറിയില്ല.
വായിക്കുക, ഇഷ്ടമായെങ്കില് അറിയിക്കുക. ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിലും അറിയിക്കുക.
അവലംബം: എ ആര് എസ്.
സ്നേഹപൂര്വ്വം,
സ്മിത.
ഞാന് ശരത് ചന്ദ്രന്. വയസ്സ് മുപ്പത്. താമസം കാക്കനാട്ട്. ആമറോണ് മള്ട്ടി നാഷണല് കമ്പനിയെപ്പറ്റി കേള്ക്കാത്തവരായി ആരുമുണ്ടാവില്ലല്ലോ. മൂന്ന് സെയില്സ് മാനേജര്മാരില് ഒരാളാണ് ഞാന്.
രേഖയാണ് എന്റെ ഭാര്യ. അവള്ക്കിപ്പോള് ഇരുപത്തിയാറു വയസ്സുണ്ട്. രണ്ടു വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പാണ് ഞങ്ങള് വിവാഹിതരാവുന്നത്. ഞാന് കമ്പനിയില് ചേരുമ്പോള് അവളവിടെ റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ആണ്. ആമറോണ് പോലെ വിദേശികള് കയറിയിറങ്ങുന്ന ഒരു കമ്പനിയില് റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ആണ് എന്റെ വൈഫ് എന്ന് പറയുമ്പോള് തന്നെ അവളുടെ സൌന്ദര്യമെത്രയാണ് എന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് ഒരേകദേശ രൂപം കിട്ടിക്കാണണം.
സൌന്ദര്യത്തിന്റെ, ആകര്ഷണീയതയുടെ, വശ്യതയുടെ കാര്യത്തില് പെര്ഫെക്റ്റ്!
ശരീരഭംഗിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞാല്, അല്ല, എങ്ങനെ ഏത് വാക്കുകള് ഉപയോഗിച്ച് പറയും ഞാന്?
കാളിദാസനോ, ഷേക്സിപിയര് പോലെയുള്ള മഹാന്മാരായ എഴുത്തുകാരെയോ പോലെ ഒരാള് ആയിരുന്നു ഞാന് എങ്കില് അവളുടെ സൌന്ദര്യം അല്പ്പമെങ്കിലും വര്ണ്ണിക്കാനുള്ള ജ്ഞാനമൊക്കെ എനിക്ക് കിട്ടുമായിരുന്നു!
എന്ത് ചെയ്യാം! ഒരു സെയില്സ് മാനേജര് ആകാനുള്ള യോഗമേ എനിക്കുണ്ടായുള്ളൂ!
എന്നാലും എന്റെ വൈഫിനെപ്പറ്റിയല്ലേ!
ഞാന് പറയാം!
അതി സുന്ദരിയാണ്. സ്വര്ണ്ണ നിറമാണ്. ശില്പ്പി കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയപോലെയുള്ള ദേഹം. ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ട്. പെര്ഫെക്റ്റ് ഗോളാകൃതിയിലുള്ള ഉരുണ്ടു മുഴുത്ത മുലകള്. ആലില വയര്. പിമ്പോട്ടുന്തി തള്ളി നില്ക്കുന്ന വിടര്ന്ന് മുഴുത്ത കനത്ത ചന്തികള്. നീണ്ട മുടി.
അവളുടെ ദേഹത്തിന്റെ മിനുപ്പും മുഴുപ്പും വശ്യതയും ഒരു വസ്ത്രത്തിനും ഒളിപ്പിക്കാന് പറ്റില്ല. ഏത് ഡ്രസ്സിലും അവള് സുന്ദരി.
എനിക്ക് മുമ്പ് ഒരുപാട് പേരവളെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്തെങ്കിലും ഭാഗമുണ്ടായത് എനിക്കാണ്.
നല്ല ഒരു ചിത്രകാരികൂടിയാണ് രേഖ. എന്നാലും അവള് അത് പ്രൊഫഷനാക്കിയില്ല.
“റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ആയി തുടരണോ, അതോ നിനക്ക് നിന്റെ പാഷന് ഫോളോ ചെയ്യണോ?”
വിവാഹം കഴിഞ്ഞതിന്റെ ആദ്യമാസം തന്നെ ഞാന് അവളോട് ചോദിച്ചു.
“ചിത്രകാരി ആവാന്, ഒരു ആര്ട്ട് ടീച്ചര് ആവാന്…”
അവള് അന്ന് പറഞ്ഞു.
ക്രിസ്റ്റീന പെറിയുടെ വശ്യ സംഗീതം ചുറ്റും നിറഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോള്. ബാല്ക്കണിയില് നിന്നും നോക്കിയാല് ദൂരെ പച്ച പുതച്ച മലനിരകള്. മേലെ മേഘങ്ങള്.
അടുത്ത മാസം അവള് റിസപ്ഷനിസ്റ്റ് ജോലി രാജി വെച്ചു. വീടിന്റെ ഒരു വലിയ ഹാള് അവളുടെ ആര്ട്ട് സ്റ്റുഡിയോ ആയി മാറി. സോഫിസ്റ്റിക്കേറ്റഡ് ആര്ട്ട് ഹൌസിനു വേണ്ട പ്രോജക്റ്റര്, കിറ്റുകള്, ക്ലാസ്സ് റൂം, പ്രസന്റ്റെഷന് എരിയായോക്കെ ഞങ്ങള് ഹാളിലൊരുക്കി.
ചിത്ര കലയിലെ ഏറ്റവും ആധുനിക സങ്കേതങ്ങളെ പരിചയപ്പെടാന് അവള് ഒരു ആറുമാസത്തെ ആര്ട്ട് കോഴ്സിനു കൂടി ചേര്ന്ന് തന്റെ കലാഭിരുചി അപ്ഡേറ്റു ചെയ്തു.
ഒരു പുരുഷ രൂപമാണ് ആദ്യത്തെ എക്സിബിഷന് വേണ്ടി അവള് തീരുമാനിച്ചത്. ഒരു ലൈഫ് സൈസ് പോര്ട്രൈറ്റ്. അതിനൊരു മോഡല് വേണം.
“ശരത്തിന് ആയിക്കൂടെ?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“എടീ പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനിറ്റ് ഇരുന്നു തന്നാല് പോരല്ലോ,”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“പോരാ,’
അവള് പറഞ്ഞു.
“നാലഞ്ച് മണിക്കൂര് എങ്കിലും വേണം, എന്നാലെ നടക്കൂ,’
അവള് പറഞ്ഞു.
“നിനക്കെന്റെ വര്ക്കിന്റെ നേച്ചര് അറിയില്ലേ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“അപ്പോള് എങ്ങനെയാ നാലോ അഞ്ചോ മനിക്കൂറൊക്കെ മോഡല് ആയി നിന്ന് തരുന്നേ?”
അത് ശരിയാണ് എന്ന് അവള്ക്കും തോന്നി.
ഒരു മെയില് മോഡലിനെ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്താന് ഞങ്ങള് തീരുമാനിച്ചു. പല പേരുകളും ചര്ച്ച ചെയ്തെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കാരണത്താല് അതൊന്നും ഞങ്ങള്ക്ക് അത്ര നല്ലതായി തോന്നിയില്ല.
“ഐഡിയ!”
അവല് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖം സംതൃപ്തിയില് കുതിര്ന്നിരുന്നു.
“മോഹന് അങ്കിള്! മോഹന് അങ്കിള്! ശരത്ത്!!”
അത് പറഞ്ഞ് അവളെന്നെ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി.
ഞാന് ആലോചിച്ചു.
“ഓര്മ്മയില്ലേ?”
അവള് ഉത്സാഹത്തോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“അച്ഛന്റെ പഴേ ഒരു ഫ്രണ്ട്… ഹില് പാലസ് മ്യൂസിയത്തിനടുത്താ താമസം..കക്ഷിയെക്കുറിച്ച് ഞാന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ ശരത്തിനോട് മുമ്പ്,’
ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്റെ ഓര്മ്മയിലേക്ക് മോഹന് അങ്കിള് കടന്നുവന്നില്ല. മുമ്പെപ്പോഴെങ്കിലും രേഖ അയാളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം.
ഹില് പാലസ് ഇവിടെ നിന്ന് ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റര് ദൂരം കാണണം. ഞാന് അനുമാനിച്ചു.
“ഓക്കേ…”
സ്വരത്തില് ഉത്സാഹം വരുത്താന് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന് പറഞ്ഞു.
“അങ്കിള് ഒറ്റയ്ക്കാ,”
രേഖ പറഞ്ഞു.
“റെവന്യൂവിലായിരുന്നു. ഇപ്പം റിട്ടയേര്ഡായി. പിള്ളേരെല്ലാം, എന്നുവെച്ചാ ഉള്ള രണ്ടു മക്കള്, അവരൊക്കെ സ്റ്റേറ്റ്സില് സെറ്റില്ഡായി. ചുമ്മാ ഒറ്റയ്ക്ക് ബോറടിയാന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ലാസ്റ്റ് കണ്ടപ്പം..ലാസ്റ്റെന്ന് വെച്ചാ രണ്ട് ആഴ്ച മുമ്പ്…അതുകൊണ്ട്…”
എന്റെ മുഖത്തെ ഉത്സാഹത്തിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി അവള് ഒന്ന് നിര്ത്തി.
“അത്കൊണ്ട്, ഈ കാര്യം പറഞ്ഞാ അങ്കിള് ഹാപ്പിയായി സമ്മതിക്കും. ഐം ഷുവര്…”
അവളുടെ സന്തോഷം പങ്കുവെക്കുന്നത് പോലെ ഞാനൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“എന്നാലും ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്…”
ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു.
ഞാന് അവളെ ജിജ്ഞാസ ഭാവത്തോടെ നോക്കി.
“ജസ്റ്റ് ഫ്രീ ആയത് കൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല ശരത്ത്,”
അവള് തുടര്ന്നു.
“കാഴ്ചയില്, എനിക്ക് വരയ്ക്കേണ്ട സബ്ജക്ടില്ലേ? സബ്ജക്റ്റ് വൈസ് നോക്കുമ്പോള് അതുപോലെ ഒക്കെ ഉള്ള ആളായിരിക്കണം…”
“എന്നുവെച്ചാല് ഒരു ഗ്രീക്ക് ദേവനെയൊക്കെപ്പോലെ…അങ്ങനെയല്ലേ?”
വലിയ ചിത്രകലാ പരിജ്ഞാനമുണ്ട് എനിക്ക് എന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും പോലെ ഞാന് ചോദിച്ചു.
“അങ്ങനെ സൌന്ദര്യമോ ആ ടൈപ്പ് ലുക്കോ അല്ല ഞാന് ഉദേശിച്ചേ, ശരത്ത്,”
അവള് പറഞ്ഞു.
“അതായത്…എങ്ങനെയാ ഞാന് ശരത്തിനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിക്കുക? പോട്ടെ…ആദ്യം ഞാന് ആളെ ഒന്ന് കാണട്ടെ…എന്നിട്ട് ഡിസൈഡ് ചെയ്യാം…”
ഞാന് തല കുലുക്കി.
“നമ്മടെ കല്യാണത്തിന് ഒണ്ടാരുന്നു കക്ഷി…”
അവള് തുടര്ന്നു.
“ഞാന് കാര്യവായി പരിചയപ്പെടുത്തീതുവാ…ശരത്ത് മറന്നുപോയി…ആ ഇപ്പഴാ ഓര്ത്തെ…”
അവള് എഴുന്നേറ്റു.
“നമ്മടെ കല്യാണ ആല്ബത്തില് ആളുണ്ട്…ഞാന് കാണിച്ചു തരാം,’
അവള് എഴുന്നേറ്റ് അകത്തേക്ക് പോയി. ഷെല്ഫ് തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഞാന് കേട്ടു. അല്പ്പം കഴിഞ്ഞ് അവള് തിരികെ വന്നപ്പോള് കൈയ്യില് വലിയ ഒരാല്ബമുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണ ആല്ബങ്ങളില് ഒന്ന്.
അവള് എന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്ന് ആല്ബത്തിന്റെ പേജുകള് മറിച്ചു.
“ആ ഇതല്ലേ ആള്,”
അവള് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
ഞാന് നോക്കി.
നന്നായി വെളുത്ത്, സുന്ദരനായ ഒരു മധ്യവയസ്ക്കനെ പ്രതീക്ഷിച്ച ഞാന് ഒന്നമ്പരന്നു.
കറുത്ത്, തടിച്ച്, നല്ല ഉയരമുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്!
“ഇപ്പം മനസിലായോ?”
രേഖ ചോദിച്ചു.
“കാണാന് വലിയ തുമ്പൊന്നുമില്ല…ഇല്ലാന്ന് മാത്രമല്ല ഒട്ടും സൌന്ദര്യോം ഇല്ല…എന്നാലും ഒരാര്ട്ടിസ്റ്റിന്റെ കണ്ണിക്കൊടെ നോക്കുമ്പം പെര്ഫെക്റ്റ് അനാട്ടമി ഉണ്ട് ഇയാള്ക്ക് എന്റെ സബ്ജക്റ്റിന്…”
ഒന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും സര്വ്വജ്ഞാനിയെപ്പോലെ പുഞ്ചിരിച്ച് തല കുലുക്കി, ഞാന്.
“പക്ഷെ കക്ഷീടെ വൈഫിനെ കാണണം,”
രേഖ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടര്ന്നു.
“നമ്മടെ കല്യാണം നടക്കുന്നേനു രണ്ട് കൊല്ലം മുമ്പ് മരിച്ചുപോയി അവര്. എന്നാ ബ്യൂട്ടിയാന്നറിയാവോ! ഓ! ഒന്ന് കാണണം! അയലോക്കത്തെ സകല ആണുങ്ങളും മണം പിടിച്ചോണ്ട് എപ്പഴും അവരുടെ ചുറ്റും ഉണ്ടാവും. മോഹന് അങ്കിളിന് ഒട്ടും മാച്ച് അല്ലാരുന്നു…”
********************************
ഏതാനും ദിവസങ്ങള് കടന്നുപോയി. ഒരു ദിവസം ഓഫീസില് നിന്ന് വന്ന്, കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി ഹാളില് പത്രം മറിച്ചു നോക്കുമ്പോള് അടുത്തിരുന്ന രേഖ പറഞ്ഞു.
“ശരത്തെ, ഞാന് മോഹന് അങ്കിളിനെ കോണ്ടാക്റ്റ് ചെയ്യാന് പോകുവാ”
അവള് പറഞ്ഞു.
“വേറെയും അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും ആരും അങ്ങ് സെറ്റാകുന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് എക്സിബിഷന് സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്യണേല് ഇപ്പഴേ തുടങ്ങണം…എന്നിട്ടേ ആര്ട്ട് ഹൌസുകളുമായി കോണ്ട്രാക്റ്റിനെപ്പറ്റി ഡിസ്ക്ഷന് തുടങ്ങാന് പറ്റൂ..”
“രേഖേ, ബട്ട്, അയാളെപ്പോലെ ഒട്ടും കാണാന് കൊള്ളാത്ത ആളെ എങ്ങനെ?”
ഞാന് എന്റെ സംശയം മറച്ചുവെച്ചില്ല.
“അത് സാരമില്ല…”
പുഞ്ചിരിക്കാന് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു.
“എന്നാ ഏക്ക്, ഇപ്പ തന്നെ പോകാം,’
ഞാന് എഴുന്നേറ്റു. അവളും.
പത്ത് മിനിട്ടിനുള്ളില് ഞങ്ങള് മോഹന് അങ്കിളിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. വലിയ വീടാണ്. വലിയ മുറ്റവും ഗാര്ഡനുമൊക്കെയുണ്ട്. മതിലും.
അട്ഭുതതോടെയാണ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചത്. ഞങ്ങളുടെ സന്ദര്ശനം അദ്ദേഹം തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഉച്ചത്തില് ചിരിച്ച്, അദ്ഭുതം പ്രകടിപ്പിച്ച് ഞങ്ങളെ അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു.
അതുമിതുമൊക്കെ സംസാരിച്ച് ഞങ്ങള് അല്പ്പ സമയം പിന്നിട്ടു.
അപ്പോള് രേഖ, അദ്ദേഹം അറിയാതെ എന്റെ കാലില് ഒന്ന് തോണ്ടി.
“അങ്കിളേ!”
അത് മനസ്സിലാക്കി ഞാന് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.
“ഒരു റിക്വസ്റ്റ്…അതുവായാ ഞങ്ങള് വന്നിരിക്കുന്നത്…”
“എന്നതാ?”
ഞാന് കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു.
അത് കേട്ട് അദ്ദേഹം പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“എന്റെ പടം വരയ്ക്കാനോ?”
ചിരിക്കിടയില് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.
“എന്നാ പിള്ളേരെ കളിയാക്കുവാണോ?”
“അയ്യോ അല്ല,”
ഞാന് ക്ഷമാപണം ധ്വനിക്കുന്ന സ്വരത്തില് പറഞ്ഞു.
“അങ്കിള് എന്നാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?”
“അല്ല എന്നെപ്പോലെ കാണാന് ഒട്ടും കൊള്ളാത്ത, ഒരു ലുക്കും ഇല്ലാത്ത ആളെനോക്കി പടം വരയ്ക്കണം..അത് വലിയ വിലയ്ക്ക് വില്ക്കണം എന്നൊക്കെ കേട്ടാ ചിരിക്കുവല്ലാതെ പിന്നെ?”
“അയ്യോ അങ്കിളെ, അങ്ങനെ ഒന്നുമല്ല,’
ഞാന് പെട്ടെന്ന് തിരുത്തി.
“ആരാ പറഞ്ഞെ അങ്കിളിനെ കാണാന് ഒന്നും കൊള്ളത്തില്ല എന്ന്…നിറത്തില് ആണോ സൌന്ദര്യം ഇരിക്കുന്നത്?”
ഞാന് പെട്ടെന്ന് ഉദാര മനസ്ക്കനായി.
“അങ്കിളേ,”
രേഖയും പറഞ്ഞു.
“എന്റെ സബ്ജക്റ്റിന് ഏറ്റവും സ്യൂട്ട് അങ്കിളിന്റെ ലുക്കാ…”
“അതെന്നാ പിച്ചക്കാരുടെ സംസ്ഥാന പ്രസിഡന്റ്റിന്റെ പടം ആണോ വരയ്ക്കാന് പോകുന്നെ?”
അങ്കിള് വീണ്ടും ഉച്ചത്തില് ചിരിച്ചു.
“ഒന്ന് പോ അങ്കിളേ! അങ്കിളിന്റെ ഒരു വളിച്ച ജോക്ക്!”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ശരി ശരി…”
മോഹന് അങ്കിള് പറഞ്ഞു.
“ഞാന് വരാം..മോഡല് ആയി ഇരുന്നും തരാം..എന്റെ ലുക്ക് കൊണ്ട് അങ്ങനെ ആര്ക്കേലും എന്തേലും ഗുണം ഉണ്ടാകട്ടെ…”
ഞങ്ങളുടെ മുഖം പ്രസന്നമായി.
“മാത്രവല്ല ഞാനിവിടെ ഈച്ചേം ആട്ടി ചുമ്മാ ഇരിക്കുവല്ലേ? എന്തോരം നേരവാ ടീവിലെ വളിപ്പും മൊബൈലും ഒക്കെ നോക്കി ടൈം കളയുന്നെ? ഞാന് വരാന്നെ!”
“താങ്ക്യൂ അങ്കിള്,”
രേഖ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“എപ്പഴാ വരണ്ടേ?”
മോഹന് അങ്കിള് ചോദിച്ചു.
“പറ്റൂങ്കി നാളെത്തന്നെ,”
രേഖ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“ഡേ ടൈം ആണേല് എനിക്ക് ഏറ്റവും സ്യൂട്ടാ. എന്റെ മൊബൈല് നമ്പര് ഇല്ലേ അങ്കിളിന്റെ കൈയ്യില്?”
അങ്കിള് മൊബൈല് നോക്കി.
“ലാസ്റ്റ് ത്രീ എയ്റ്റ് ഫോര് അല്ലെ? വൈഫിന്റെ അമ്മേടെ പേരും രേഖേന്നാ”
“അതെ അങ്കിള്,”
രേഖ പറഞ്ഞു.
“ത്രീ എയ്റ്റ് ഫോറാ ലാസ്റ്റ്…”
അങ്ങനെ രേഖയുടെ പോര്ട്രൈറ്റ് പെയിന്റിംഗ് ആരംഭിച്ചു.
എന്നും ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷമാണ് അദ്ദേഹം വന്നത്. ഒന്നുരണ്ടു തവണ അദേഹം ഞായറാഴ്ചയും വന്നിരുന്നു. രേഖ അദ്ധേഹത്തെയും കൊണ്ട് സ്റ്റുഡിയോയില് ചെലവിടുമ്പോള് ഹാളില് ടിവിയുടെ മുമ്പിലായിരിക്കും, ഞാന്. അല്ലെങ്കില് ഉറക്കത്തില്.
ഞങ്ങള് തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും ഊഷ്മളമാകാന് തുടങ്ങി.ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഞങ്ങള് അദ്ധേഹത്തെ അത്താഴത്തിനു ക്ഷണിക്കും. അല്ലെങ്കില് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കും.
ഇതിനിടെ ഞാന് രേഖയുടെ പെയിന്റിങ്ങ് കണ്ടു.
ഞാന് ശരിക്കും അദ്ഭുതപ്പെട്ടുപ്പോയി. അവള് ആര്ട്ടിസ്റ്റ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും ഇത്രയും റ്റാലെന്റ്റ് ഉള്ളവള് ആയിരുന്നു എന്നുസ്വപ്നത്തില് പോലും എനിക്ക് തോന്നലുണ്ടായിരുന്നില്ല, ആ പെയിന്റിംഗ് കണ്ടപ്പോള്. വേള്ഡ് ക്ലാസ്സ് എന്നൊക്കെ അഭിപ്രായപ്പെടാന് മാത്രം പ്രതിഭയുള്ള ജീനിയസ്സാണ് എന്റെ ഭാര്യ എന്നതില് ഞാന് അഭിമാനം കൊണ്ടു.
രണ്ടാഴ്ച്ചയ്ക്ക് ശേഷം രേഖ അത് വരച്ചു തീര്ത്തു.
“ഏതേലും ആര്ട്ട് ഹൌസ് ഇത് എടുത്താല് മതിയാരുന്നു,”
പേയിന്റ്റിങ്ങിനു മുമ്പില് നിന്ന് നെടുവീര്പ്പിട്ടുകൊണ്ട് രേഖ പറഞ്ഞു.
“ക്യാന്വാസില് നിന്ന് ഇറങ്ങി വരാന് നോക്കുവാണ് നീ മോഹന് അങ്കിളിനെ മോഡല് ആക്കി വരച്ച മനുഷ്യന്റെ പെയിന്റിംഗ്,”
ഞാന് ചിത്രത്തില് നിന്നും കണ്ണുകള് മാറ്റാതെ പറഞ്ഞു.
“അത്രയ്ക്കും റിയലിസ്റ്റിക് ആണ്. എന്നിട്ടാണോ നീ ഇങ്ങനെ ടെന്ഷന് അടിക്കുന്നത്?”
ചിത്രം അവള് ഏതോ സൈറ്റില് അപ് ലോഡ് ചെയ്യുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. അതിന്റെ വിശദാംശമൊന്നും ഞാന് തിരക്കിയില്ല.
എന്നാല് അന്ന് വൈകിട്ട് ഓഫീസില് നിന്നും ഞാന് വന്നപ്പോള് അത്യാഹ്ലാദത്തോടെ അവളെന്നെ എതിരേറ്റു.
“ഓ! എന്റെ ശരത്ത്…”
എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ അധരത്തില് അമര്ത്തി അമര്ത്തി ഒരുപാട് ചുംബിച്ച് രേഖ ഉച്ചത്തില് പറഞ്ഞു.
“എന്താടീ? എന്ത് പറ്റി?”
ഞാനും അത്യാഹ്ലാദത്തോടെ തിരക്കി.
“ചേട്ടാ ജഹാന്ഗീര് ആര്ട്ട് ഗ്യാലറിയില് നിന്നുംമെയില് വന്നു..”
“അതെവിടെയാ? എന്നിട്ട്?”
“എന്റെ ചേട്ടാ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും നല്ല ആര്ട്ട് ഗ്യാലറിയില് ഒന്നാ ജഹാന്ഗീര് ആര്ട്ട് ഗ്യാലറി. അവരുടെ കൊച്ചീലെ എജന്റ്റ് നാളെ വരും… അവരത് വാങ്ങി..”
“വാങ്ങീന്നോ?”
“ആന്നേ…നാളെ…ഓ! എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാന് പറ്റുന്നില്ല!”
ഒരു ദിവസം ഹെഡ് ഓഫീസില് നിന്നും ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസിലേക്ക് ഞാന് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. വീടിന്റെ മുമ്പിലൂടെയുള്ള റോഡിലൂടെയാണ് പോകേണ്ടത്.
“വീട്ടില് കയറി ലഞ്ച് കഴിച്ചിട്ട് പോയാലോസ് ”
ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നതിനിടയില് ഞാന് ആലോചിച്ചു.
ഞാന് ഫോണെടുത്തു.
ഞാന് സമയം നോക്കി. രണ്ട് ഇരുപത്.
ലഞ്ച് കഴിഞ്ഞ് രേഖ ഒന്നുറങ്ങുന്ന സമയമാണ് ഇപ്പോള്. അതുകൊണ്ട് വിളിച്ചുണര്ത്തി അവളുടെ ഉറക്കം കളയേണ്ട. അതുകൊണ്ട് ഞാന് വാട്ട്സ് ആപ്പ് മെസേജ് അയച്ചു.
“കമിംഗ് ഹോം ഫോര് ലഞ്ച് അഫ്റ്റെര് ടെന് മിനിട്സ്..”
ഇനി ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കില് അവളിത് കാണട്ടെ.
പത്ത് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് ഞാന് വീട്ടിലെത്തി. കാര് ഞാന് ഗ്യാരെജിലേക്ക് കയറ്റി. കാര് ലോക്ക് ചെയ്ത് ഞാന് വീടിനു നേരെ നടന്നു. ഡോര് അടച്ചിട്ടില്ല. തുറന്ന് അകത്ത് കയറി.
രേഖയെ വിളിച്ചാലോ എന്ന് ഞാന് ആലോചിച്ചു. പക്ഷെ അകത്ത് നിന്നും ഒച്ചയും അനക്കവും ഒന്നും കേള്ക്കുന്നില്ല.
എന്നുവെച്ചാല് നല്ല ഉറക്കമാണ് കക്ഷി. ഉറങ്ങട്ടെ. ശല്യപ്പെടുത്തെണ്ട.
ഞാന് തീരുമാനിച്ചു.
ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ വാതില് പൂര്ണ്ണമായും തുറന്ന് ഞാന് അടുക്കളയുടെ നേര്ക്ക് നടന്നു.
ശബ്ദം കേള്പ്പിക്കാതെ ഞാന് അടുക്കളയില് എത്തി.
അടുക്കളയില്, ഭക്ഷണം ചൂടാക്കാന് ഒരുങ്ങവേ, ആരൊക്കെയോ നടക്കുന്നത് പോലെയോ അമര്ത്തിയ സ്വരത്തില് സംസാരിക്കുന്നത് പോലെയോ എനിക്ക് തോന്നി.
അടുക്കളയില് നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കാന് തുടങ്ങുമ്പോള് ആണ് ഞാനത് കേട്ടത്.
“പ്ലീസ് ഇപ്പം പോ!”
രേഖയുടെ ശബ്ദമാണ്!
“ശരത്തെങ്ങാനും ഇപ്പം വന്നാല്!”
എവിടെ നിന്നാണ് ഈ സംസാരം?
ഞാന് ചുറ്റും നോക്കി.
ആരോടാണ് രേഖ പോകാന് പറയുന്നത്?
ഞാന് വീട്ടില് എത്തുന്ന കാര്യത്തില് അവളെന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്?
“ഞാന് പോകാം ഇപ്പോള്..”
ഒരു പുരുഷ ശബ്ദം!
മോഹന് അങ്കിള്!
“പക്ഷെ പറഞ്ഞത് മറന്നേക്കരുത്..!”
ഞാന് വീണ്ടും മോഹന് അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
“ഇല്ല മറക്കത്തില്ല..ഇപ്പം ദയവ് ചെയ്ത് ഒന്നുപോ…പ്ലീസ്!”
രേഖയുടെ സ്വരം അതി ദയനീയമായിരുന്നു!
കതക് തുറക്കുന്ന സ്വരം ഞാനപ്പോള് കേട്ടു.
“മോഹന്!”
അല്പ്പം ഉയര്ന്ന ശബ്ദത്തില് രേഖ വിളിക്കുന്നത് ഞാന് കേട്ടു.
“”എഹ്!”
ഞാന് അദ്ഭുതപ്പെട്ടു.
“വെറും മോഹന്! മോഹന് അങ്കിള് അല്ലെ? ഇതെന്താ ഇപ്പോള് ഇങ്ങനെ?”
ഇത്രയുമായപ്പോള് എനിക്ക് ആകാംക്ഷ അടക്കാനായില്ല. ഞാന് അടുക്കളയില് നിന്നും ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു.
ഹാളിലേക്കുള്ള കോറിഡോറില് അവര് നില്ക്കുന്നു!
എന്നെക്കണ്ട് അവര് അമ്പരന്നു. കേവലം അമ്പരപ്പ് മാത്രമല്ല ഭയവും അവരില് കണ്ടു.
ആരാണ് കൂടുതല് അമ്പരന്നത്, ആരാണ് കൂടുതല് ഭയപ്പെട്ടത് എന്നെനിക്ക് തീര്ച്ചയായില്ല.
ഇതാണ് ഞാന് കണ്ടത്:
വാതില്ക്കല് നില്ക്കുകയാണ് രേഖ. തുടയുടെ പകുതി വരെ എത്തുന്ന കറുത്ത ഷോട്ട്സും ചുവന്ന സ്ലീവ് ലെസ്സ് ടാങ്ക് ടോപ്പുമാണ് വേഷം. ഡീപ്പ് നെക്ക് ടോപ്പ്. അതുകൊണ്ട്ദ് അവളുടെ കൊഴുത്ത മുഴുത്ത വലിയ മുലകളുടെ പകുതിയോളം പുറത്ത് കാണാം. മുലകള് ടോപ്പില് തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കൊഴുത്ത തുടകളുടെ മിനുപ്പുള്ള മാദക സൌന്ദര്യം ശരിക്കും പുറത്ത് കാണാം.
മോഹന് അങ്കിള് മുട്ടൊപ്പം എത്തുന്ന വെളുത്ത ഷോട്ട്സില് ആണ്. പച്ച ടീ ഷര്ട്ടും. ഒരുകാല് അകത്തും മറ്റൊന്ന് റൂമിന് പുറത്തും.
മോഹന് അങ്കിളിന്റെ രണ്ടു കൈകളും രേഖയുടെ കൊഴുത്ത മുലകളുടെ മേല്, ടോപ്പിന് പുറത്ത് കൂടി അമര്ത്തി ഞെക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
എന്നെ കണ്ട് രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകള് വെളിയിലേക്ക് മിഴിച്ച് ചാടി.
“എന്താ ഇത്?”
കലിപ്പും അപമാനവും കലര്ന്ന ശബ്ദത്തില് ഞാന് അലറി, അവരുടെ നേര്ക്ക് അടുത്തു.
മോഹന് അങ്കിള് പെട്ടെന്ന് രേഖയുടെ മുലകളില് നിന്നും കൈകള് വലിച്ചെടുത്തു. പിന്തിരിഞ്ഞു. ഭയന്ന്, പരിഭ്രമിച്ച്, വാതില്ക്കലേക്ക് ഓടി. അലറി വിളിച്ച് ഞാനും പിന്നാലെ ചെന്നു.
“നിക്കെടാ മൈരേ!”
കലിയടക്കാതെ ഞാന് അലറി. അപ്പോഴേക്കും മോഹന് അങ്കിള് ഗേറ്റ് തുറന്ന്, റോഡില് എത്തിയിരുന്നു.
പിന്നാലെ കുതിച്ച് ചെന്ന്, അയാളെ പിടിച്ചു നിര്ത്തി, അറഞ്ചും പുറഞ്ചും തല്ലി അയാളെ നിലം പരിശാക്കാനാണ് ഞാന് പിന്നാലെ ഓടിയത്.
പക്ഷെ, പിമ്പില് നിന്നും തോളില് രേഖയുടെ കൈ അമര്ന്നപ്പോള് ഞാന് പെട്ടെന്ന് നിന്നു.
“ശരത്ത്…!”
ഭയന്ന്, ദയനീയമായ സ്വരത്തില് അവളെന്നെ വിളിച്ചു.
കലിപ്പിന്റെ അത്യുച്ച ഭാവത്തില് ഞാന് അവളെ നോക്കി.
“എന്നാ?”
കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യത്തില് ഞാന് ചോദിച്ചു.
“പ്ലീസ്, ശരത്ത്…ഐം സോറി…അറിയാതെ…”
അവള് കൈകള് കൂപ്പി.
“അറിയാതെയോ?”
ഞാന് ഗര്ജ്ജിച്ചു. അവളുടെ കൈ ഞാന് എന്റെ തോളില് നിന്നും ബലമായി വിടുവിച്ചു.
“എന്ത് അറിയാതേന്ന്? എന്നാ വൃത്തികേടാടീ ഇവിടെ നടക്കുന്നെ? എന്നാ ഇത്? എഹ്?”
കലി കയറി എന്നെ വിറയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. രേഖയുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു. കണ്ണുനീര് കവിളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങാന് തുടങ്ങി. അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാന് ശ്രമിച്ചു. കലിപ്പോടെ ഞാന് അവളെ തള്ളി മാറ്റി.
“ചോദിച്ചേന് സമാധാനം പറയെടീ!”
ഞാന് അലറി. ആദ്യമായാണ് ഞാന് രേഖയോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്. “എടീ” എന്നുപോലും ഞാന് അവളെ വിളിച്ചിട്ടില്ല. പ്രണയത്തോടെയല്ലാതെ ഞാനവളെ നോക്കിയിട്ട് പോലുമില്ല.
“ശരത്ത്, പ്ലീസ്…ഡോര് അടയ്ക്ക്..അയലോക്കംകാര്…!”
കലിയടങ്ങാത്ത ഭാവത്തോടെ ഞാന് കതക് വലിച്ചടച്ചു. അപ്പോഴാണ് ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചത്.
അവളുടെ മുഴുത്ത മുലകളുടെ ഔട്ട് ലൈന് വ്യക്തമായി പുറത്ത് കാണാം. മുലകള് മാത്രമല്ല. കൂര്ത്ത് നില്ക്കുന്ന മുല കണ്ണുകളും വ്യക്തമായി കാണാം.
എന്നുവെച്ചാല് അവള് ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ല!
എന്റെ നോട്ടം അവള് കണ്ടു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ രണ്ടു കൈകളും ഉയര്ത്തി അവള് മാറിടം മറച്ചു. അത്കൂടി കണ്ടപ്പോള് എന്റെ ദേഷ്യം ഇരട്ടിച്ചു.
“ശരത്ത് പ്ലീസ്…”
അവളുടെ ശബ്ദം കൂടുതല് ദയനീയമായി.
“പ്ലീസ്, ഇരിക്ക്..ദേഷ്യം മാറ്റ്…പ്ലീസ് ..ഞാന് എല്ലാം പറയാം!”
അത് പറഞ്ഞ് അവളെന്നെ സോഫയിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.
ഞാനവളോടൊപ്പം സോഫയിലേക്ക് നീങ്ങി. അവള്ക്കൊപ്പം ഇരുന്നു. അവള് വീണ്ടും എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാന് ശ്രമിച്ചു. ഞാന് അവളുടെ കൈകള് വിടുവിച്ചു.
“നെനക്കെന്നാ പറയാനൊള്ളതെന്ന് വെച്ചാ…”
ഞാന് പറയാന് തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും എന്റെ മൊബൈല് റിങ്ങ് ചെയ്തു. ഞാന് പോക്കറ്റില് നിന്നും അതെടുത്ത് സംസാരിക്കാന് തുടങ്ങി.
“ശരത്തെ…”
മൊബൈലില് നിന്നും കുറച്ച് മുമ്പ് കണ്ട നാരായണ മൂര്ത്തിയുടെ ശബ്ദം ഞാന് കേട്ടു.
“നമുക്കെന്നാ ഡീലങ്ങ് ഫിക്സ് ചെയ്താലോ?”
“ഓക്കേ..”
ഞാന് പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
“എനിക്കൊന്ന് രണ്ട് ക്ലാരിഫിക്കേഷന് വേണാരുന്നു,”
മൂര്ത്തി പറഞ്ഞു.
“എന്താ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ഒന്ന് വാട്ട്സ് ആപ്പ് നോക്കാമോ? അതില് ഞാന് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്…”
രേഖയുടെ നേര്ക്ക് കോപം നിറഞ്ഞ ഒരു നോട്ടമെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഫോണും എടുത്ത് ഞാന് സിറ്റൌട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി. മൂര്ത്തി അയച്ച ടെക്സ്റ്റ് ഫയല് വായിച്ചു. അയാളുടെ സംശയങ്ങള് നീക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായതൊക്കെ ഞാന് റിപ്ലൈ ആയി സെന്ഡ് ചെയ്തു.
അതിന് ശേഷം ഞാന് മൂര്ത്തിയെ വിളിച്ചു. അയാളെ പൂര്ണ്ണമായും ബോധ്യപ്പെടുത്തി. ഓഫീസിലേക്ക് ഡീല് ഫിക്സ് ആയ കാര്യം ഞാന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
അതിന് ശേഷം ഞാന് ഹാളിലേക്ക് പോയി. സോഫയില് രേഖ അപ്പോഴുമിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ, മൂര്ത്തിയോട് ഞാന് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയില് അവള് അകത്ത് പോയി ഷോട്ട്സ് മാറ്റി ജീന്സിട്ടു. ടാങ്ക് ടോപ്പിനുള്ളില് ബ്രായും.
മുഖത്ത് പക്ഷെ ചകിതമായ, ദയനീയമായ ഭാവം അപ്പോഴുമുണ്ട്.
എന്റെ ദേഷ്യവും അല്പ്പമൊന്നു തണുത്തു.
“ഓകേ, പറ!”
ദേഷ്യം സ്വരത്തില് നിന്ന് മാറ്റാതെ ഞാന് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
“ശരത്തെ, സോറി..”
ഖേദം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തില് അവള് പറഞ്ഞു.
“എനിക്കറിയാം, ശരത്ത് എന്താ എന്നെപ്പറ്റി കരുതുന്നത് എന്ന്…എന്റെ ഭാഗത്തും മിസ്റ്റേക്കുണ്ട്…പക്ഷെ ശരത്ത് കരുതുന്ന പോലെയല്ല..”
“എന്നുവെച്ചാ?”
ഞാന് ശബ്ദം ഉയര്ത്തി.
“എന്നുവെച്ചാ ശരത്ത് വിചാരിക്കുന്ന അത്രയും ഒന്നും ഇല്ല..”
അവളുടെ സ്വരത്തില് ഇപ്പോള് ഒരു ദൃഡത കൈവന്നത് ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു.
“മിസ്റ്റേക്കുണ്ടായീന്ന് ഞാന് സമ്മതിച്ചല്ലോ, ഇനി ഒണ്ടാവത്തില്ല. ഉറപ്പ്…ക്ഷമിക്ക് എന്നോട്!”
അവളുടെ മിഴികള് നിറഞ്ഞു.
“മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയില് പറ!”
ദേഷ്യം വിടാതെ ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ഞാന് ഇച്ചിരെ പരിധി വിട്ടു പെരുമാറി..”
മുഖം കുനിച്ച് അവള് തുടര്ന്നു.
“അതിലെനിക്ക് ഭയങ്കര വിഷമം ഉണ്ട്…എന്നുവെച്ച് കേള്ക്കുന്നോര്ക്ക് മോശം എന്ന് പറയിക്കുന്ന ഒന്നും ഞാന് ചെയ്തിട്ടില്ല. ചെയ്യത്തുമില്ല..”
“നേര് പറയെടീ, അയാള് നിന്നെ കളിച്ചില്ലേ?”
ഞാന് പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“നോ!”
തീയില് ചവിട്ടിയത് പോലെ അവള് ഒച്ചയിട്ടു.
“എങ്ങനെ തോന്നി ശരത്തിന് എന്നോട് ഇത് ചോദിക്കാന്?”
അവളുടെ മിഴികള് വീണ്ടും നിറഞ്ഞു.
“ശരി! സമ്മതിച്ചു,”
ഞാന് ശാന്തതയോടെ പറഞ്ഞു.
“നീ അവന്റെ കുണ്ണ വായിലെടുത്തില്ലേ?”
ഞാന് തിരക്കി.
“ശരത്തെ!”
മുറിവേറ്റവളെപ്പോലെ എന്നെ നോക്കി അവള് സോഫയില് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
“എന്താ ആക്റ്റിങ്ങ്!”
പരിഹാസവും ദേഷ്യവും കലര്ന്ന സ്വരത്തില് ഞാന് പറഞ്ഞു.
“നീ അയാടെ മുമ്പി അകത്ത് ബ്രാ ഇടാതെ നിക്കുന്നു, അയാള് നിന്റെ മൊല രണ്ടും പിടിച്ച് ഞെക്കുന്നു…എന്നിട്ട് നീ പറയുന്നു ശരത്തിപ്പം വരും ശരത്തിപ്പം വരും.. എന്നിട്ട് അവടെ ഒരു ഡ്രാമ! നീയേത് പരിധി വിട്ടെന്നാ പറഞ്ഞെ? അവനു നക്കാന് പാകത്തില് നീ തൊട അകത്തി കൊടുത്തോ?”
“ഇല്ല, ഇല്ല, പ്ലീസ് ശരത്ത്!”
അവളുടെ കരച്ചില് ഉച്ചത്തിലായി.
“ആദ്യം മൊതല് ഒന്നും ഒളിക്കാതെ ഒള്ളത് ഒള്ളത് പോലെ പറ…”
ഞാന്, അല്പ്പ സമയം കഴിഞ്ഞ്പറഞ്ഞു.
“എന്തേലും മറച്ചു വെച്ചാ, ഓര്ത്തോ, പിന്നെ നീ വേറെ കെട്ട്യോനെ തപ്പിക്കോണം!”
രേഖയുടെ മുഖം അതിദയനീയമായി.
“എപ്പഴാ തൊടക്കം?”
ഞാന് തുടര്ന്നു.
“നിന്റെ പടം വരയ്ക്കും അപ്പുറത്ത് എപ്പഴാ ഇത് വളര്ന്നെ?”
രേഖ കണ്ണുകള് തുടച്ചു.
കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദവും താഴ്ന്നു.
“അതിപ്പം…”
എന്നില് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി, പുറത്തേക്ക് നോക്കി അവള് പറഞ്ഞു.
“കൃത്യവായിട്ട് എന്നാന്ന് അറീത്തില്ല…അങ്കിളിന്റെ പോര്ട്രൈറ്റ് വരച്ച് കഴിയാറായപ്പം ആണ്…അന്നേരത്തേക്കും ഞങ്ങള് ഒത്തിരി വര്ത്താനം ഒക്കെ പറയുന്ന രീതീല് ആയാരുന്നു. എന്നെ എപ്പോഴും അപ്പ്രീഷിയേറ്റ് ചെയ്യും..കോമ്പ്ലിമെന്റ് ചെയ്യും…ഞാന് വേറെ എവിടെയേലും നോക്കുമ്പം അങ്കിള് എന്നെ ശരിക്കും നോക്കും…”
“എന്നുവെച്ചാ നിന്റെ കുണ്ടിയേലും മൊലേലും ഒക്കെ?”
വീണ്ടും എന്നില് നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി രേഖ തലകുലുക്കി.
“എന്നിട്ട്? പറ!”
“ഞാന് ചരിയുമ്പോഴും കുനിയുമ്പോഴുവൊക്കെ അങ്കിള് എന്നെ ശരിക്കും നോക്കുന്നത് എനിക്കറിയാവാരുന്നു. വരച്ചോണ്ടിരിക്കുമ്പം എപ്പഴും എന്നേത്തിനേലുമൊക്കെ കുനിയാതെ പറ്റത്തില്ലല്ലോ…പ്രത്യേകിച്ചും കളര് ഒക്കെ ഒരുപാട് യൂസ് ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് ഇച്ചിരെ നേര്ത്ത ഡ്രസ്സ് ഒക്കെയേ ഇടാന് പറ്റൂ…അത് കൊണ്ട് അങ്കിളിന് എന്റെ പിന്ഭാഗോം ഫ്രണ്ടും..എന്നുവെച്ചാ ഇവിടെ…”
രേഖ മാറില് കൈത്തലം ചേര്ത്ത് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
“അവിടെ ഒക്കെ ശരിക്കും നോക്കുന്നത് ഞാന് പലപ്പോഴും കണ്ടിട്ടുണ്ട്..”
“അപ്പം നീയങ്ങു ശരിക്കും സുഖിച്ചു,”
ഞാന് അല്പ്പം ഉയര്ന്ന ശബ്ദത്തില് പറഞ്ഞു.
“ഇല്ലേ?”
രേഖ നിശബ്ദയായി.
“നീ മിണ്ടുന്നില്ല!”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“എന്നുവെച്ചാ ഞാന് ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം “യെസ്” ആണെന്നാ…”
“ഹ്മം…”
അവള് തല കുലുക്കി മൂളി.
“പ്രായം ഒള്ള ഒരാള്…അത്രേം ഏജ് ഒക്കെ ഉള്ള ആള്ക്ക് പോലും എന്നെ…”
അവള് വാക്കുകള്ക്ക് വിഷമിച്ചു.
“അങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കീപ്പം എനിക്ക്..ഹ്മം …എന്തോ സുഖം പോലെ…”
അവള് മുഖം കുനിച്ചു.
“കല്യാണത്തിന് മുമ്പ് ഓഫീസില് ചെറുപ്പകാരൊക്കെ നോക്കീപ്പം ഉണ്ടായ പോലെ ഒരു ഫീല്..അത് എനിക്ക് ഫീല് ചെയ്തു അങ്കിള് എന്നെ നോക്കീപ്പം…”
“എന്നുവെച്ചാ…കാണാന് കൊള്ളാവുന്ന ചെക്കന്മാരൊക്കെ നോക്കുമ്പം മൊല ഒക്കെ ഒന്ന് തരിച്ച് വിങ്ങി…പൂറില് ഒക്കെ ചൂട് ഒക്കെ… നനവ് ഒക്കെ..അതല്ലേ?”
അവള് വീണ്ടും മുഖം കുനിച്ചു.
“ശരി, ശരി…പിന്നെ? പിന്നെ എന്നാ ഒണ്ടായേ? ഞാന് ഇന്ന് കൊറച്ച് മുമ്പ് കണ്ട സീനില്ലേ? അങ്ങോട്ട് എത്താന് മാത്രമൊക്കെ എങ്ങനെയാ നിങ്ങടെ ബന്ധം വളര്ന്നെ? നൊണ ഒന്നും പറഞ്ഞേക്കരുത്!”
അത്യധികമായ ഇലിഭ്യതയില്, ലജ്ജയില്, രേഖ മുഖം കുനിച്ചു.
“പറയെടീ!”
ഞാന് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
“എന്നെ അങ്ങനെ ഒക്കെ നോക്കീപ്പം ഞാന് കൊറച്ച്..ഇച്ചിരെ…”
അവള്ക്ക് തുടരാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
“ഇച്ചിരെ അയാളെ കൊതിപ്പിക്കാം എന്ന് വെച്ചു അല്ലെ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“അയ്യോ ശരത്തെ, അത്!”
“അയ്യോ ശരത്തെ, അത്! നീ ചുമ്മാ കളിക്കാതെ പറ രേഖേ!”
അവള് തല കുലുക്കി.
“എങ്ങന്യാടീ കൊതിപ്പിച്ചേ?”
“അത്…”
പുറത്തേക്ക് നോക്കി അവള് തുടര്ന്നു.
“ആവശ്യം ഇല്ലേലും ഞാന് കുനിഞ്ഞ് ഒക്കെ…”
“കുനിഞ്ഞ് മൊല കാണിച്ചു കൊടുത്തു അല്ലെ?”
അവള് വൈമനസ്യത്തോടെ തല കുലുക്കി.
“കൊറേ നേരം ഒക്കെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന്?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ആം…”
അവള് വീണ്ടും തല കുലുക്കി.
“കൊറേ നേരമൊക്കെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് മൊല കാണിച്ചപ്പം എന്നതാരുന്നു നിന്റെ ഡ്രസ്സ്?”
“ആദ്യവൊക്കെ ജീന്സ്, ട്രാക്ക് സ്യൂട്ട്, മുട്ടൊപ്പം ഒള്ള ഷോട്ട്സ്…ടീ…വരയ്ക്കുമ്പം യൂഷ്വലി ഇതൊക്കെയാ എല്ലാരും ഇടുന്നെ…അതാ കംഫര്ട്ട്…”
അവളൊന്നു നിശ്വസിച്ചു.
“പിന്നെ ഇറക്കം കൊറഞ്ഞ ഷോട്ട്സ്…ഷര്ട്ട്…ടാങ്ക് ടോപ്പ്… ഹാഫ് ടോപ്പ്…
“ഹാഫ് ടോപ്പ്!”
ഞാന് കണ്ണുകള് മിഴിച്ചു.
അവള് മുഖം കുനിച്ചു.
അവളുടെ ഹാഫ് ടോപ്പുകള് എനിക്കറിയാം. അതിട്ടാല് മുലകള് ഏതാണ്ട് പകുതിയും പുറത്ത് കാണാം. സ്ലീവ് ലെസ്സാണ് എല്ലാം.
“ഇതൊക്കെ ഇട്ട് വരച്ചിട്ടും ഞാന് അറിയാതെ പോയത് എങ്ങനെയാ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ഞാന് വരുമ്പോഴൊന്നും ഇതിട്ട് വരയ്ക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ!”
“ശരത്ത് വരുന്നേനു മുമ്പ് ഞാനതൊക്കെ ചേഞ്ച് ചെയ്യുവാരുന്നു..”
അവള് വീണ്ടും മുഖം കുനിച്ചു.
“മൊലേം കുണ്ടീം ഒക്കെ കാണിക്കുന്ന ഡ്രസ്സില് വരുമ്പോ എങ്ങനെയാ അയാടെ റിയാക്ഷന്?”
രേഖയില് അല്പ്പം അസ്വസ്ഥയാകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
“നീ പറഞ്ഞെ പറ്റൂ,’
ഞാന് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
“അത്രയ്ക്ക് സുഖമുള്ള കാഴ്ച്ച ഒന്നുമല്ലല്ലോ നീയെനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നത്!”
“അങ്കിളിന്…”
ഞാന് ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരമായി അവള് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“അങ്ങനത്തെ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇടാന് തുടങ്ങീപ്പം നോട്ടം കൂടുതലായി…വെള്ളമിറക്കാനും എന്തോ അസ്വസ്ഥതയും ഒക്കെ കാണിക്കാന് തുടങ്ങി…”
“അയാളെ മൂപ്പിച്ച് കമ്പിയാക്കി ഒരു വകയ്ക്കാക്കി കാണും നീ..”
അവള് ദയനീയമായി എന്നെ നോക്കി.
“ഇച്ചിരെ പരിധി വിട്ടുപോയി എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ നീ?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ഏതാരുന്നു ആദ്യം?”
അവള് വീണ്ടും പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അവളിലെ അസ്വാസ്ഥ്യം കൂടുന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞു. അവള് കൈ വിരലുകള് കൂട്ടിത്തിരുമ്മി.
“മൈക്രോ മിനി സ്കര്ട്ട് ഇടാന് തൊടങ്ങിയപ്പോള്…”
അവള് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഞാന് ശരിക്കും ഞെട്ടി. അവള് ബെഡ് റൂമില് മാത്രമിടുന്ന മൈക്രോ മിനി സ്കര്ട്ട് അവള് മോഹന് അങ്കിളിന്റെ മുമ്പില് ഇട്ടെന്നോ!
വാട്ട് ദ ഫക്ക്!!
“ഐം സോറി ശരത്ത്..”
എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവള് അതി ദയനീയമായി പറഞ്ഞു.
“ഐം സോറി വാട്ട്?”
ഞാന് ഗര്ജ്ജിച്ചു.
അവളുടെ മുഴുത്ത ചന്തികള് കഷ്ട്ടിച്ച് മറയുന്ന ഇറക്കമേ അതിനുള്ളൂ. കിടക്കയില് എന്നെ മൂപ്പിച്ച് കമ്പിയാക്കാന് ആണ് അവളത് ഇട്ടിരുന്നത്.
അതാണ് അവള് ഒട്ടും മടിയില്ലാതെ, ലജ്ജയില്ലാതെ മോഹന് അങ്കിളിന്റെ മുമ്പില് ഇട്ടത്!
“എന്നിട്ട്? ബാക്കി പറ..”
“അങ്കിളിന് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി ഞാനത് ഇട്ടപ്പോള്…”
“എന്നുവെച്ചാ? അയാളങ്ങനെ പറഞ്ഞോ, ഇഷ്ടമാണ് എന്ന്?”
“പറഞ്ഞില്ല, പക്ഷെ…”
“പക്ഷെ?”
അവളൊന്നു സംശയിച്ചു.
“ഞാന് അതിട്ട് കുനിയുമ്പോള് ഒക്കെ…നോക്കുമ്പം അയാടെ ഫ്രണ്ട്…ഫ്രണ്ട് ഭാഗത്ത് മുഴച്ച്…”
എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചു, ശരിക്കും!
“ഞാന് അവിടെ നോക്കിയപ്പോള് അങ്കിള് അത് അവിടം കൈകൊണ്ട് മറച്ചുപിടിച്ചു…മുഖത്ത് ഒക്കെ ഭയങ്കര ചമ്മല്…”
“എന്നുവെച്ചാ അയാടെ കുണ്ണ ശരിക്കും മൂത്ത് പൊങ്ങീന്ന്, അല്ലെ?”
“ആ…”
അവള് മുഖം കുനിച്ച് മൂളി.
“എന്നിട്ട്?”
“അത് … ശരത്ത്…”
രേഖ വാക്കുകള് കിട്ടാതെ വിഷമിച്ചു.
“ഇങ്ങനെ മിണ്ടാമൂളിയായിട്ടിരിക്കണമെങ്കില് നീയെന്തോ ചെയ്തു കാണൂല്ലോ…”
ഞാന് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
“പറയെടീ…അയാടെ കുണ്ണ പൊങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാന് പറ്റാതെ നീയത് അയാടെ പാന്റിന്റെ അകത്ത് കയ്യിട്ടു പുറത്ത് എടുത്ത് വായിലേക്ക് തള്ളി കയറ്റിയോ?”
“ശ്യെ!!”
അവള് ശരിക്കും മുറിവേറ്റവളേപ്പോലെ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.
“ഒത്തിരിയങ്ങോട്ടു പുണ്യവാളത്തി ചമയുവൊന്നും വേണ്ട നീ!”
എന്നിലേക്ക് പഴയ ദേഷ്യം വീണ്ടും ഇരച്ചെത്തി.
“ഒള്ളത് ഒള്ളത് പോലെ പറഞ്ഞാ നെനക്ക് കൊള്ളാം രേഖേ..”
അവള് എന്നെ ദയനീയമായി നോക്കി.
“ഞാന് അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…”
അവള് തുടര്ന്നു.
“ഇരിക്കുന്നതിന്റെ പോസ് ഒന്ന് മാറ്റാന്. അന്നേരം…”
“അന്നേരം?”
“അന്നേരം കയ്യീന്ന് ബ്രഷ് താഴേക്ക് വീണു…അത് എടുക്കാന് ഞാന് കുനിഞ്ഞു.കുനിഞ്ഞപ്പം സ്കര്ട്ട് മൊത്തം പൊങ്ങി എന്റെ പിന്ഭാഗം അങ്കിളിന്റെ മുഖത്തിനടുത്ത്….”
അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി മറ്റൊന്ന് സംഭവിച്ചത്!
പാന്സിനുള്ളില് എന്റെ കുണ്ണ കിടന്നു വെട്ടുന്നു!
എന്റെ ദേഷ്യമൊക്കെ ആവിയായിപ്പോയി. കണ്മുമ്പില് എന്റെ സെക്സി ഹോട്ട് വൈഫ് രേഖ, മാദക മദാലസ റാണി, ചരക്ക്, വെടിക്കഴപ്പി, കളിവീരത്തി മോഹന് അങ്കിളിന്റെ മുഖത്തിനു തൊട്ടടുത്ത് നഗ്നമാക്കപ്പെട്ട ചന്തിയും കാണിച്ച് നില്ക്കുന്നു!
പക്ഷെ ദേഷ്യം വിടണ്ട!
“എന്നിട്ട്?”
ഞാന് ചോദിച്ചു.
“എന്നിട്ട്…”
അവളുടെ സ്വരം വിറച്ചു.
എന്റെ ശ്വാസഗതി കൂടി.
“അവിടെ തൊട്ടു…!”
എന്റെ ശ്വാസം അക്ഷരാര്ഥത്തില് നിലച്ചു, അത് കേട്ടിട്ട്!
“തൊട്ടെന്നോ! എവിടെ?”
എന്റെയും സ്വരം വിറച്ചു.
“ഞാന് കുനിഞ്ഞു നിന്നപ്പം…കൈ എത്തിച്ച് എന്റെ കുണ്ടിയില് തൊട്ടു..ഞാന് പേടിച്ചു ഞെട്ടി…”
“പേടിച്ചെന്നോ? ശരിക്കും?”
പരിഹസിക്കുന്ന സ്വരത്തില് ഞാന് ചോദിച്ചു.
“നേരെ നിന്നിട്ട് ഞാന് ചോദിച്ചു, അങ്കിളെന്നാ ഇപ്പം ചെയ്തെ? അങ്കിള് അപ്പോള് സോറി പറഞ്ഞു…ഞാന് എഴുന്നേറ്റു പോകാന് പറഞ്ഞു, ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്കിള് അപ്പോള് പോയി…”
“എന്നിട്ട്?”
“കൊറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പം അങ്കിളിന്റെ കോള് വന്നു..”
അവള് തുടര്ന്നു.
“പിന്നേം കൊറേ സോറി പറഞ്ഞു.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു അങ്കിള് വരുവാ നേരിട്ടു കണ്ട് ഇനീം സോറി പറയണം എന്ന് പറഞ്ഞു. വന്നോട്ടെ മോളെ എന്ന് പിന്നേം പിന്നേം ചോദിച്ചപ്പം ഞാന് വന്നോളാന് പറഞ്ഞു. കൊറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പം അങ്കിള് വന്നു. മോളെ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിക്കാന് തൊടങ്ങീട്ട് കാലം ഒരുപാടായി. കൂട്ടിനു ആരും ഇല്ല..വൈഫ് മരിക്കുന്നോടം വരെ ഞങ്ങള് തമ്മി നല്ല കൂട്ടാരുന്നു…അങ്ങനെ ഒരു ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ടില് നിക്കുമ്പം പെട്ടെന്ന് മോള്ടെ കൂടെ കൊറേ ദിവസം അടുത്ത് ഇടപെട്ടപ്പോള് ….അതും മോളെപ്പോലെ ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണിന്റെ കൂടെ…പോരാത്തേന് ബോഡി ഒക്കെ കാണിക്കുന്ന ഡ്രസ്സില്…അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് കണ്ട്രോള് പോയി…എന്നാലും മോളെ നോക്കി ആസ്വദിച്ചാ മതിയാരുന്നു..തൊടേണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു, എന്നൊക്കെ അങ്കിള് പറഞ്ഞു…”
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അവളെന്നെ നോക്കി.
“നിര്ത്തണ്ട!”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ബാക്കി പറഞ്ഞോ!”
“അങ്കിളിനെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന പരിപാടി ഞാന് അവസാനിച്ചു…”
അവള് തുടര്ന്നു.
“എനിക്കല്പ്പം കുറ്റ ബോധവും വിഷമവും ഒക്കെ തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. അച്ഛന്റെ ഏജുള്ള, പ്രായമുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ വട്ടുകളിപ്പിക്കാന് പാടില്ലായിരുന്നു എന്നൊക്കെ ഞാന് വിചാരിച്ചു. പിന്നെ പെയിന്റിംഗ് അവസാനിച്ചു. ഞാന് പടം വരച്ചു തീര്ത്തു. ഇന്ന് ഞാന് ലഞ്ച് കഴിഞ്ഞ് ഇച്ചിരെ ഉറങ്ങാന്നു വിചാരിച്ചു കെടക്കുവാരുന്നു..അന്നേരം അങ്കിള് വന്നു. എനിക്ക് ശകലം അദ്ഭുതവും തോന്നി…മോളെ, നിന്നെ കാണാഞ്ഞിട്ട് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നെടീ, അതാ ഞാന് വന്നെ എന്ന് പറഞ്ഞു..അങ്ങനെ പറയുന്ന കേട്ടപ്പോ എനിക്കെന്തോ പാവം തോന്നി ശരത്ത്…എന്നാലും എനിക്കെന്തോ പന്തികേട് തോന്നുവേം ചെയ്തു…അതുകൊണ്ട് ഞാന് പറഞ്ഞു, അങ്കിള് ഇപ്പം പോ, ശരത്ത് ഉള്ളപ്പം വാ…അന്നേരം എനിക്ക് ശരത്തിന്റെ മെസേജ് കിട്ടി. ഉണ്ണാന് വരുവാന്നും പറഞ്ഞ്…വന്നപ്പം എന്നാ ഒണ്ടായേന്ന് ശരത്ത് കണ്ടല്ലോ…അത്രേ ഉള്ളൂ…!”
അവള് നിര്ത്തി.
“പച്ചക്കള്ളം!”
എന്റെ ശബ്ദം ഉയര്ന്നു.
“നീയൊന്നു പോടീ!”
“അല്ല നേര്! സത്യമാ ശരത്ത്!”
“നൊണ! കല്ല് വെച്ച നൊണ!”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“നിന്നെ കണ്ടാ അറിയില്ലേ! പെരുങ്കള്ളവാ പറയുന്നേന്ന്! നടന്നേന്റെ പത്തിലൊന്നു പോലും നീ പറഞ്ഞിട്ടില്ല…പിന്നെയാ! സത്യം പറഞ്ഞോ! അല്ലേല് ഡിവോഴ്സിനു റെഡി ആയിക്കോ!”
“ശരത്ത്”
അവള് ദയനീയ സ്വരത്തില് എന്നെ വിളിച്ചു.
“എന്നേത്തിനാ ഇതൊക്കെ ഡീറ്റയില്ഡായിട്ട് ഞാന് പറയുന്നേ? മെയിന് കാര്യം ഞാന് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അയാളെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന മോശം കാര്യം ഞാന് ചെയ്തു. അത് ഞാന് സമ്മതിച്ചല്ലോ! എന്നെ കൊറച്ച് തൊടുവേം ചെയ്തു. അത്രേ ഉള്ളൂ…നമുക്ക് ഇവിടെ വെച്ച് ഇത് അവസാനിപ്പിച്ചു കൂടെ, പ്ലീസ്!”
“ഞാന് കേട്ടത് വെച്ച് നോക്കുമ്പം ഇതി കൂടുതല് ഉണ്ട് രേഖേ! നീ അത് വിട്!”
ഞാന് പറഞ്ഞു.
“ഒന്നുമില്ല!”
അവള് ഉറച്ച ശബ്ദത്തില് തുടര്ന്നു.
“പോകാന്നേരം മൊലേല് പിടിച്ച് ഒന്ന് ഞെക്കി. ഒന്നൂടെ പിടിക്കാന തൊടങ്ങീപ്പം ഞാന് മാറാന് നോക്കി. അന്നേരവാ ശരത്ത് കണ്ടത്. ഞാന് പ്രോമിസ് ചെയ്യുന്നു, ഇനി അങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല. സത്യം!”
“നടക്കില്ല! എനിക്ക് അറിയണം. എന്നാ ശരിക്കും ഉണ്ടായേന്ന്!”
“മൈരന്!”
രേഖയുടെ സ്വരം ഉയര്ന്നു.
ഞാന് ഞെട്ടിപ്പോയി. ആദ്യമായാണ് അവള് തെറി പറയുന്നത് ഞാന് കേള്ക്കുന്നത്.
“നെനക്ക് ഞാന് പറയുന്നത് കേട്ട് സുഖിക്കണം അല്ലെ? ഇത് കേട്ടിട്ട് നല്ല തരിപ്പ് കേറുന്നുണ്ട്, അല്ലെ? സ്വന്തം ഭാര്യ ഒരു വെടി ആകുന്നതില് കഴപ്പ് കേറുന്ന ചെല ആണുങ്ങളെപ്പോലെയാ നീയും അല്ലെ? അതല്ലേ മോഹന് അങ്കിള് എന്നെ കളിച്ചു എന്ന് കേള്ക്കാന് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നെ? അല്ലെ?”
ഞാന് ശരിക്കും വിരണ്ടുപോയി അവളുടെ വാക്കുകള്ക്ക് മുമ്പില്.
“നോ!”
ഞാന് ഉച്ചത്തില് പറഞ്ഞു.
“നെവര്!”
“ഓഹോ! എന്നാല്പ്പിന്നെ അതെന്നതാ?”
അവളെന്റെ പാന്സിന്റെ മുമ്പിലേക്ക് കണ്ണുകള് കാണിച്ചു. ഞാന് കുനിഞ്ഞ് എന്റെ മടിയിലേക്ക് നോക്കി. കുണ്ണ പൊങ്ങി വീര്ത്ത് മുഴച്ച് നില്ക്കുന്നത് വ്യക്തമായും പാന്സിന്റെ പുറത്ത് കൂടി കാണാം.
“പ്ലീസ് ശരത്ത്…”
അവള് നിസ്സഹായതയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഞാന് സോറി പറഞ്ഞു. നടന്ന എല്ലാ കാര്യോം ഞാന് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും ഡിവോഴ്സ് ആണ് ശരത്തിനു വേണ്ടതെങ്കില് അങ്ങനെ ആയിക്കോ. ഇനി ഇതേക്കുറിച്ച് ഞാന് ഒന്നും മിണ്ടില്ല…”
അവള് എഴുന്നേറ്റു. ബെഡ് റൂമിലേക്ക് പോയി. കതക് വലിച്ചടച്ച് അകത്ത് കയറി.
എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് ഒരു രൂപവുമില്ലാതെ ഞാന് അവിടെയിരുന്നു.
ഒന്ന് വ്യക്തമാണ്:
ഞാനവളെ ഇപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്നു.
ഒരു സാധാരണ പെണ്ണല്ല എന്റെ ഭാര്യ.
ഞാന് കണ്ടിട്ടുള്ളതില് വെച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരി.
ഒരുപാട് പേര് സ്വന്തമാക്കാന് കൊതിച്ചവള്.
ഞങ്ങളുടെ വിവാഹ ശേഷവും എത്രയോ പേര് അവളെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.
അതൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞങ്ങള് എത്രയോ പ്രാവശ്യം ചിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ ഈ പരിസ്ഥിതി…!
അതെങ്ങനെ തരണം ചെയ്യും?
എനിക്ക് ഒരുത്തരവും കിട്ടിയില്ല.
Your email address will not be published.