പ്രതീക്ഷിച്ച സപ്പോർട്ട് കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിന് കിട്ടിയില്ല… കമൻ്റും കുറവ്. നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. ഇക്കുറി അങ്ങിനെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് കരുതാം… അല്ലെ??

കഥ തുടരുന്നു…

ഊഫ്….. അജിതയുടെ നവ്യ ഗന്ധം… പറഞ്ഞതുപോലെ അവൾ വന്നിരിക്കുന്നു, രവിയുടെ പ്രേമം ആഗ്രഹിച്ച്. രവിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ….  അതും, ഏഴരവെളുപ്പിന് !!! കുളിച്ച് കുട്ടപ്പിയായി, ഒരു രാജകുമാരി കണക്കെ… ഈ വെളുപ്പിന് അവരുടെ സാന്നിധ്യം രവിയിൽ വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറമുള്ള ഒരു അനുഭൂതി സൃഷ്ടിച്ചു. അതേ… തന്നെ പ്രാപിക്കാൻ…
അല്ല, തനിക്ക് പ്രാപിക്കാൻ…
തന്നിൽ അലിയാൻ ….
അലിഞ്ഞ് ഇല്ലാതാവാൻ… അജിതയെന്ന മാതക തിടമ്പ് തന്നെ തേടി എത്തിയിരിക്കുന്നു…

“കുട്ടാ… നീ ഉറങ്ങിയോ…. ഞാൻ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ.. ” അജിതയുടെ സ്വരം രവിയുടെ ചെവിയിൽ പതിഞ്ഞു.
“ഹാ… നന്നായി ഉറങ്ങി…. എൻ്റെ രാജകുമാരി കൂടെ ഉണ്ടെന്ന തോന്നലിൽ….” രവി അജിതയുടെ കഴുത്തിൽ കൈയ്യിട്ട് അവരെ ചേർത്തു. അജിത, രവിയുടെ ചുണ്ടിൽ ചുണ്ടമർത്തി.
“ഞാൻ രാജകുമാരിയെങ്കിൽ രവി എൻ്റെ രാജകുമാരനാണ്…. എൻ്റെ മാത്രം….” അജിത രവിയുടെ ചുണ്ടുകൾ നുകർന്നു. സത്യത്തിൽ അത് കേട്ടപ്പോൾ രവിക്ക് ചിരിപൊട്ടി. അവരുടെ മാത്രം രാജകുമാരൻ!!! ഇന്ന് വരെ രവി ആർക്കെങ്കിലും പൂർണ്ണമായും സ്വന്തമാണോ? അല്ലേയല്ല. പിന്നെ, കൂടുതൽ സ്വന്തം അവകാശപ്പെടാൻ സിസ്റ്റർ ക്ലാരയ്ക്കും പിന്നെ പൊന്നമ്മയ്‌ക്കും മാത്രം അവകാശം ഉണ്ട്.

രവിയെ സ്വന്തമായി കാണുന്നവർക്ക് അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ദാ, ഇപ്പോൾ അജിതയും പറയുന്നു – രവി അവർക്ക് മാത്രം എന്ന്. എന്നുവച്ചാൽ, രവിയുടെ “ആറിഞ്ച് സാധനം” അവർക്ക് സ്വന്തം!!

രവിയും അജിതയും ഏറെ നേരം ചുണ്ടുകൾ കുടിച്ച് ഇഷ്ടവും പ്രണയവും പങ്ക് വച്ചു. രവിയുടെ കൈകൾ അജിതയുടെ കവിളിലും സമൃദ്ധമായ മാറിടത്തിലും ഒഴുകിപ്പരന്നു. ഉള്ളിൽ ബ്രായുടെ സാന്നിധ്യം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്, അജിതയുടെ വിഭ്രംജിച്ച് നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണിൽ വിരലുരയ്ക്കാൻ രവിക്ക് എളുപ്പമായി.

വലുപ്പംവച്ച കണ്ണുകളെ ഇടയ്ക്കിടെ അമർത്തിയും ഞെരിച്ചം അജിതയിൽ നുരപൊങ്ങിയ കാമത്തെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചപ്പോൾ അജിത കുറുകി. അവർ രവിയിലേക്ക് നെഞ്ചിലെ നിറകുടം ചേർത്ത് വച്ചപ്പോൾ, രവി അവയിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.

അജിത എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രത്തെ രവി ഉയർത്തി, കഴുത്തിലൂടെ ഊരിമാറ്റി. തൻ്റെ രാജകുമാരി പിറന്നപടി മുന്നിൽ!!! വിരിഞ്ഞ തോളും നെഞ്ചും. മാറിൽ ഉടയാത്ത വലിയ പാൽകുടങ്ങൾ. ഒതുങ്ങിയ വയറും അരക്കെട്ടും. നൂലിടയില്ലാത്ത, വണ്ണിച്ച തുടകൾ. പരന്ന് ഉന്തിയ രതിപുഷ്പം. പിന്നിൽ, രണ്ട് ചെറുകുന്നുകൾ!!! ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ, അജിതയുടെ സ്ട്രക്ചർ അപാരമെന്ന് രവിയുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.

“ഒരാൾ നൂൽബന്ധം ഇല്ലാതെ ഇവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ, എൻ്റെ രാജകുമാരന് എന്തിനാണ് അംഗവസ്ത്രം…?” അജിതയെ പുണരാൻ രവി മുന്നോട്ടാഞ്ഞതും, അജിത പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും,  ദേഹത്തുണ്ടായിരുന്ന വസ്ത്രം വലിച്ചൂരി രവി കട്ടിലിലേക്ക് എറിഞ്ഞിട്ട് അജിതയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന്, അവരെ കരവലയത്തിൽ ഒതുക്കി. കുനിഞ്ഞ്, അജിതയുടെ പിൻകഴുത്തിൽ മൃദുവായി കടിച്ചു.

“എന്നെ കടിച്ച് തിന്നണം എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ..??” രവിയുടെ പിൻകഴുത്തിലെ കടി ഏറ്റുവാങ്ങി അജിത ചോദിച്ചു.

“വേണം… പക്ഷേ തിന്നാൻ കൊതിക്കുന്നത് കഴുത്തല്ല… മറിച്ച് ദാ… ഇതാണ്…” രവി അജിതയുടെ കളിപ്പൂവിൽ കൈപ്രതലം ചേർത്തു.

“അല്ലെങ്കിലും ഇത് ഞാൻ തീറ്റിക്കും… എനിക്ക് മതിവരുവോളം .. രവിക്കറിയോ? അപ്പച്ചൻ ഒരിക്കലും ചുണ്ട് ചേർക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഇടമാണിത്…” അജിത രവിയെ തിരിച്ച് നിർത്തി അയാളുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി.

രവി അജിതയെ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തി. രവിയുടെ ഉള്ളറിഞ്ഞ അജിത, കട്ടിലിൽ കിടന്ന്, കാലുകൾ ഉയർത്തിവച്ച്, സ്വർഗ്ഗകവാടം രവിക്കായി തുറന്നുവച്ചു. തെല്ല് നേരം തുറന്നിരിക്കുന്ന യോനിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ച രവി കുനിഞ്ഞ്, ആ ചാലിൽ വിരലോടിച്ചു. വഴുവഴുപ്പ് പടർന്ന വിരൽ, മെല്ലെ യോനിയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കടത്തിയ രവി, അജിതയെ നോക്കി.

“വിരലല്ല വേണ്ടത്… നാവാണ്…. ” അജിത ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. അത് കേട്ടയുടനെ, രവി കുന്തുകാലിൽ ഇരുന്ന് യോനിയിൽ മൂക്ക് മുട്ടിച്ച്, ഗന്ധം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ച്. കൊള്ളാം… തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള മണം. ഇതിന് മുമ്പ് ഇതേ മണം അനുഭവിച്ചത് രാധയിൽനിന്നുമാണെന്ന് രവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അൽപ്പം വിടർന്ന യോനിയെ പരമാവധി പിളർത്തി, നാവ് ചേർത്ത്, അടിയിൽനിന്നും മുകളിലേക്ക് രവി നൽകിയതും, ഓഹ്… എന്നൊരു ശബ്ദം അജിതയിൽനിന്നും ഉയർന്നു. രവി വീണ്ടും നക്കി. ഇപ്രാവശ്യം അജിത്തയിൽനിന്നും സ്സ്….

എന്നൊരു സർപ്പശബ്ദം ഉയർന്നു. ഓരോ പ്രാവശ്യം മുഖം അമരുമ്പോഴും, അജിതയുടെ തുടകൾ അകന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അവസാനം, തുടർച്ചയായി നക്കിയപ്പോൾ, അജിതയുടെ അരക്കെട്ടിന് വിറയൽ വന്നു. ഇനി നക്കൽ തുടർന്നാൽ, ഒരുപക്ഷേ, ഇവർക്ക് വെടി പൊട്ടാം എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ രവി നക്കൽ നിർത്തി.

“എന്തേ നിർത്തിയത്… എനിക്ക് രസം മൂത്ത് വരികയായിരുന്നു….” തല ഉയർത്തി അജിത ചോദിച്ചു.

“രസിക്കാൻ ഇനിയും പല വഴികൾ ഉണ്ട്… നമുക്ക് അതൊക്കെ ആസ്വദിക്കാം…. ഇനി എൻ്റെ രാജകുമാരിയുടെ പിൻവശം കാണട്ടെ..” രവി പറഞ്ഞ ഉടനെ, അജിത മുട്ടുകാലിൽ ഇരുന്ന് കുണ്ടി കൂർപ്പിച്ച്. കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന രവി, ആ താഴികക്കുടങ്ങൾ തഴുകി, കൂതിയിൽ വിരലുരച്ചു. അജിത കുറുകി.

ചാന്തിപ്പാളികൾ വിടർത്തി, തെല്ല് കുനിഞ്ഞ്, രവി, അജിതയുടെ കൂതിപൊട്ടിൽ നാവ് മുട്ടിച്ചതും, അവരുടെ സകല രോമകൂപങ്ങളും ഉണർന്നു. അതിന് കാരണം, കൂതിയെ ഒരേയൊരു ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന അജിത, അവിടെ ഒരു അന്യപുരുഷൻ്റെ നാവിൻസ്പർശം തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.

അപ്പച്ചനും പിന്നാമ്പുറം തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതായ ഭാഗം ആയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ രാവിയെന്ന തൻ്റെ രാജകുമാരൻ, മറ്റുള്ളവർക്ക് നിഷിദ്ധമായ ഇടങ്ങളിൽ, അനുമതി തേടാതെ മേയുന്നു. താൻ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചത് രവി നടപ്പിൽ വരുത്തുന്നു.

രവിയുടെ കൂർത്ത നാവ് തൻ്റെ കൂതിവക്കിൽ ഇഴയുന്നത് ഒരു ഉൾപുളകത്തോടെ അജിത മനസ്സിലാക്കി. കണ്ണുകൾ അടച്ച് ആ രോമാഞ്ചനിമിഷങ്ങളിൽ അവർ അഭിരമിച്ചു. രവിയുടെ നാവ് തൻ്റെ കൂതിയിലേക്ക് കയറുമോ? അത്തരമൊരു പ്രവർത്തി രവിയിൽനിന്നും ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് ശങ്കിച്ച നിമിഷം,

രവിയുടെ തുപ്പൽ നിറഞ്ഞ തൻ്റെ കൊച്ചു കൂതിയിലേക്ക് ചൂട് പ്രവഹിച്ചു.. ദൈവമേ… രവിയുടെ നാവ് തൻ്റെ പൊട്ടക്കുഴിയിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങുന്നു… അജിതയുടെ അരക്കെട്ട് അറിയാതെ ഉയർന്നു… ആദ്യമായി ഒരാളിൽനിന്നും ലഭിച്ച അനുഭവം!!! ഇത്രയും ഇക്കിളിയും സുഖവും ഈ പിൻതുളയ്ക്ക് സ്വന്തമോ?

രവിയുടെ മനസ്സിൽ അജിതയുടെ സുഖം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അപ്പച്ചൻ കൊടുക്കാത്തത് താനായിട്ട് കൊടുക്കണം. എന്നിട്ട്, അവർ തൻ്റെ വഴിയിൽ വരണം. ഇവരുടെ പൂത്ത കാശ് ഒരുപാട് ആളുകളിലേക്ക് എത്തണം. അതിന്, ഇവരെ തൻ്റെ രതിയടിമയാക്കണം. രവിക്ക് അതിന് കഴിയും. ഉദാഹരണങ്ങൾ നിരവധി.

വിളഞ്ഞ മത്തങ്ങയെ തോന്നിപ്പിക്കുന്ന വലിയ, വെളുത്ത ചന്തികൾ വിടർത്തി, രവി ആ കൂതിയിൽ മനോഹരമായി നാവിറക്കി അജിതയ്ക്ക് നാളിതുവരെ ലഭിക്കാത്ത പുത്തൻ അനുഭവം പകർന്ന് നൽകി.

ഇടയ്ക്ക് കൂതിവക്കിൽ നാവുരസ്സി അവരെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ അജിതക്ക് രവിയെ സ്വന്തം കൂതിയിലേക്ക് ചേർത്തുവെക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നാവ് മാറ്റിയപ്പോൾ, കൂമ്പിയടയുന്ന കൂതി കാണുവാൻ നല്ല ചേല്!! ഏറെ നേരത്തെ സുഖാനുഭവത്തിൽ ആറാടിയ അജിത, മലർന്ന് കിടന്ന്, തുടകൾ അകത്തി,

രവിയുടെ തോളിലേക്ക് കാലുകൾ ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തു. വിടർന്ന രതിപുഷ്പവും കൂമ്പിയ കൂതിയും രവിക്ക് മുന്നിൽ !!! ഇനി, അവിടം മാറിമാറി നക്കിയും, ചപ്പിയും, നുകർന്നും സുഖിക്കാം.. സുഖിപ്പിക്കാം…

രവി യാതൊരു ഉപേക്ഷയും കൂടാതെ, ഇടതടവില്ലാതെ, ഇരു പിളർപ്പിലും നാവിനാൽ പടയോട്ടം നടത്തിയപ്പോൾ അജിത അലറി… ഇടയ്ക്ക് കൂകി… അരക്കെട്ടിനെ ഉയർത്തി, രവിയുടെ വായിൽ അടിച്ചുകൊടുത്ത് രതിമേളത്തിൽ സ്വയം ലയിച്ചു.

“ഊഫ്… എന്തൊക്കെയാ കാണിക്കുന്നത്…. എനിക്ക് വയ്യ… എന്താ സുഖം… ഓഹ്… ഇനിയും നിർത്താതെ നക്ക്… ആഹ്… അങ്ങിനെ… എൻ്റെ പൂറ്റിലെ തേൻ കുടിച്ചൊ… എൻ്റെ പൂറ് ഇഷ്ടംപോലെ ചുരത്തും… ” അജിത വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. ഓരോ നക്കലിലും കവക്കൂട് കൂടുതൽ വിടർത്തി, അജിത രവിയെ ചേർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു രതിമൂർച്ഛയുടെ വക്കിൽ എത്തിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രവി,

എഴുന്നേറ്റ്, ജ്വലിച്ച് നിൽക്കുന്ന തൻ്റെ മാംസദണ്ഡിനെ, അനുമതിക്ക് കാത്ത് നിൽക്കാതെ, അജിതയുടെ സ്വർഗ്ഗഭൂവിലേക്ക് മെല്ലെയിറക്കിയപ്പോൾ, ആഹ് എന്നൊരു ശബ്ദത്തോടെ അജിതയുടെ വെൺപുഷ്പം രവിയുടെ കടകോലിനെ സ്വീകരിച്ചു. ഒന്നമർന്ന്, പൊസിഷൻ നേരെയാക്കി രവി അവരെ നോക്കി

“അടിക്ക്….” അജിത കമ്പിസ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഇടം വലം നോക്കാതെ, രവി മെതുവേ അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചു. താളത്തിൽ തുടങ്ങിയ അടി, പോകെപ്പോകെ വേഗത കൈവരിച്ചു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ അജിതയുടെ രതിശബ്ദവും മാംസം മാംസത്തോട് ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന പ്ലക്ക് പ്ലക്ക് ശബ്ദവും മാത്രം. ഓരോ അടിയും സസന്തോഷം ഏറ്റുവാങ്ങി അജിത മലർന്ന് കിടന്നു. രവി കൈ എത്തിച്ച് ഇരുമുലകളിലും അമർത്തി അജിതയുടെ സുഖം വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

“ഹൂ .. എനിക്ക് ഇപ്പം വരും… ഹായ്.. അടിക്ക്… നിർത്താതെ അടിക്ക്… ഊഹ്… ” അജിത രതിമൂർച്ഛയിൽ എത്തുന്നു എന്നറിഞ്ഞ രവി, ഒരു പിസ്റ്റൺ കണക്കെ അരക്കെട്ട് നിരന്തരം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അജിതയുടെ അരക്കെട്ട് ഉയർന്നതും, അവർ രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് ചേർത്തു. രവി അജിതയിലേക്ക് അമർന്നു… അജിത വെട്ടിവിറച്ചു…
രവിയുടെ പുറത്ത് നഖം കോറിച്ചു..

കവിളിൽ കടിച്ചു…

സ്ഖലനം അടുത്തുവെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ രവി, നിർത്തിനിർത്തി അടിച്ച്, അണ്ടിക്കുടങ്ങളിൽ ഊറി വന്ന ശുക്ലത്തെ അജിതയുടെ നെയ്യപ്പത്തിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചു… രവിയുടെ ബീജം സ്വന്തം ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് ഏറ്റുവാങ്ങിയ അജിത, കണ്ണുകൾ അടച്ച്, രവിയെ ഉമ്മകൾകൊണ്ട് മൂടി. പിന്നെ, കണ്ണുകൾ തുറന്ന്, രവിയുടെ ചുണ്ടുകൾ കവർന്നു.

“ഞാൻ ഒരുപാട് സന്തോഷിച്ച, ആനന്ദിച്ച സമയമാണ് ഈ പുലർച്ച…. ഒരുപക്ഷേ, ഞാൻ ഒരു അമ്മയുമാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അപ്പൻ, എൻ്റെ ഭർത്താവാകാം, അപ്പച്ചൻ ആകാം…

വേണമെങ്കിൽ രവിയും ആകാം… അത് കാലം തെളിയിക്കട്ടെ….” അതും പറഞ്ഞ് പൂർണനഗ്നയായി അജിത മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നകന്നു….

ഒരു മായാമോഹിനിയായി…
ഒരു അപ്സരസ്സായി…
ഒരു രതിദേവതയായി…

കതകിൽ മുട്ട് കേട്ടിട്ടാണ് രവി കണ്ണ് തുറന്നത്. തെല്ല് മുമ്പ് വരെ, തന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന അജിത???

തൻ്റെ വസ്ത്രത്തിന് ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല!! അപ്പോൾ താൻ കണ്ടത് വെറും സ്വപ്നം ആയിരുന്നുവോ???

രവി ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നതും, മുന്നിൽ ഒരു അപരിചിതൻ.
“ആരാ… എന്താ….” ഉറക്കച്ചടവിൽ രവി ചോദിച്ചു.

“നിങ്ങളോട് ദാ അവിടേയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു…” വന്നയാൾ കിതപ്പോടെ  അജിതയുടെ മുറിയിലേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു. മുണ്ട് വീണ്ടും അഴിച്ചുടുത്ത് രവി ഓടി. അവിടെ എത്തിയതും, കരഞ്ഞ് കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി നിലത്ത് കുമ്പിട്ടിരിക്കുന്ന അജിതയെയാണ് കണ്ടത്.

“ചേട്ടായി പോയീ…രവി….” അജിത വാവിട്ട് കരഞ്ഞുപറഞ്ഞു. രവി ഓടി കട്ടിലിനരികിലേക്ക് ചെന്ന് നിശ്ചലമായി കിടക്കുന്ന കൊച്ചുമുതലാളിയുടെ ശരീരത്തിനടുത്ത് നിന്നു. പിന്നെ അജിതയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി

“എന്താ സംഭവിച്ചത്….” രവിയുടെ വാക്കുകളിൽ ഭയം നിഴലിച്ചു.

“ഹൃദയസ്തംഭനം എന്നാ വൈദ്യൻ പറഞ്ഞത്…” അജിതയുടെ വാക്കുകൾ വിങ്ങി.

വൈകാതെ ആംബുലൻസ് എത്തി, ബോഡി ആശുപത്രിയിലേക്ക് നീക്കി. മുതലാളിയും മറ്റും പുറപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് വൈദ്യൻ അറിയിച്ചു. രവിയോട് അജിതയെ ശ്രദ്ധിക്കാനും, തൽക്കാലം അവിടെ നിൽക്കാനും മുതലാളി അറിയിച്ചു.

നാട്ടിൽനിന്നും വൈകീട്ടോടെ എല്ലാവരും എത്തിയതും, പോസ്റ്റ്മോർട്ടം കഴിഞ്ഞ് ബോഡി നാട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പിന്നാലെ ബാക്കിയുള്ളവരും.

ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു.. രണ്ട് വട്ടം ചെറിയ ഓട്ടത്തിന് മുതലാളി വിളിച്ചു, രവി ചെന്നു. പക്ഷേ അജിതയെ കണ്ടില്ല. മാത്രവുമല്ല, ഇടയ്ക്ക് ഒരു ഓപ്പറേഷൻ പോലും നടത്താൻ മനസ്സ് അനുവദിച്ചില്ല. തന്നിൽനിന്നും, താൻ എന്നും പ്രണയിക്കുന്ന മോഷണം എന്ന കല കൈമോശം വരുന്നുവോ എന്നൊരു ചിന്ത രവിയിൽ ഉടലെടുത്തു.

പിന്നീട്, ഇടയ്ക്ക് പൊന്നമ്മയേയും അമ്പിയേയും രവി കണ്ടെങ്കിലും, മനസ്സിൽ അജിതയായിരുന്നു നിറഞ്ഞ് നിന്നത്.  അവരുടെ രണ്ട് മുഖങ്ങൾ ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചത്തിലും കണ്ട രവിക്ക്, എന്തോ, അവരെ മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അങ്ങിനെയിരിക്കെ, ഒരു ദിവസം മുതലാളി വിളിപ്പിച്ചിട്ട്, അജിതയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുചെന്നാക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു. കഴിയുമെങ്കിൽ അടുത്തദിവസം പൊക്കോളൂ എന്ന് അനുമതിയും നൽകി. അങ്ങിനെ, ദുഃഖിതയായ അജിതയേയും കൂട്ടി അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് – വയനാട്ടിലേക്ക് – രവി അംബാസിഡർ എന്ന രഥം വിട്ടു.

ഭർത്താവ് മരിച്ച സ്ത്രീയോട് എന്ത് പറയണം, എങ്ങിനെ തുടങ്ങണം എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു രവിയുടെ മനസ്സിൽ. അന്ന്, കൊച്ചുമുതലാളി മരിച്ചിട്ട്, വൈദ്യരുടെ അടുത്ത്നിന്നും വന്നതിന് ശേഷം, അജിതയെ കണ്ടിട്ടില്ല.. സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നിപ്പോൾ, അജിതയുടെ മനസ്സിൻ്റെ അവസ്ഥ എന്തായിരിക്കും??

“രവി… വണ്ടി നിർത്ത്…..” ഏകദേശം 10 കിലോമീറ്റർ പിന്നിട്ടപ്പോൾ അജിത പറഞ്ഞു. വണ്ടി നിർത്തിയതും, അജിത ഇറങ്ങി മുൻസീറ്റിൽ ഇരുന്നിട്ട് രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവരുടെ മുലകൾ രവിയിൽ അമർന്നു.

“അഭിനയിച്ച് മടുത്തു… എനിക്കൊന്ന് റിലാക്സ് ചെയ്യണം രവി..” അജിത പറഞ്ഞു.
“അഭിനയമോ…” രവിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.

“അതെ… അഭിനയം.. ചേട്ടായിയുടെ വേർപാടിന് ശേഷം, കഴിഞ്ഞ നാളുകൾ മുഴുവൻ ദുഃഖം അഭിനയിച്ചും കരഞ്ഞും തീർത്തു. എൻ്റെ മുഖത്ത് അൽപ്പം സന്തോഷം വിടർന്നാൽ അപ്പച്ചൻ്റെ കൂടെ കിടക്കേണ്ടിവരും.. അതൊഴിവാക്കാൻ അഭിനയമായിരുന്നു പോംവഴി ..”
അമ്പടി കള്ളി…. രവി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

“അന്ന്, രവിക്ക് ഞാൻ വാക്ക് തന്നില്ലേ – വെളുപ്പിന് വരുമെന്ന്. അത് പാലിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. രവിയിൽനിന്നും ഇനിയൊരു സുഖം അനുഭവിച്ചിട്ടേ അപ്പച്ചന് ഞാൻ വഴങ്ങൂ എന്ന് അന്നേ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു..” അജിതയുടെ ധൈര്യംകണ്ട് രവി, കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് മനസ്സിലാക്കി ഊറി ചിരിച്ചു.

“ഭർത്താവ് മരിച്ചിട്ട് സങ്കടം ഒന്നുമില്ലേ….” രവി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.

“ആർക്ക് സങ്കടം… എന്തിന് സങ്കടം… താലികെട്ടി കൊണ്ടുവന്ന്, കട്ടിലിൽ ചുമ്മാ കൂട്ടുകിടക്കുന്ന ആളോട് എന്ത് വികാരം? രവിക്ക് കേൾക്കണോ? കെട്ടിൻ്റെ മൂന്നാം നാൾ എൻ്റെ സീൽ പൊട്ടിച്ചത് കെട്ടിയോൻ്റെ സാക്ഷാൽ അപ്പൻ!!! അപ്പോൾ ആര് ചത്താലാണ് ഞാൻ ശരിക്കും കരയേണ്ടത്…

രവി പറ…” കാറ്റിൽ സാരി മാറിയപ്പോൾ, അജിതയുടെ  വെളുത്ത മുലയിടുക്കിൽ രവിക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കണ്ണ് തെല്ലൊന്ന്  താഴ്‌ത്തിയപ്പോൾ രണ്ട് മടക്കിൽ മനോഹരമായ വെളുത്ത വയർ കാണായി.

“തനിക്കും കൂടി സ്വന്തമായ പൂമേനി…” രവി ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു.

വണ്ടി നഗരവും നാടും കടന്ന് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഊണും പിന്നെ ചായയും കഴിച്ച്, ഇരുവരും ചുരം കയറി. ഏകദേശം എട്ടുമണിയോടെ അവർ വയനാട്ടിലെ ഒരു ചെറു ഗ്രാമത്തിൽ എത്തി. വണ്ടി ഒതുക്കിയിട്ട്, ഡോർ പൂട്ടി, ബാഗുമായി ഇരുവരും പുറത്തിറങ്ങി.
“നല്ല തണുപ്പ്…അല്ലെ…” രവി പറഞ്ഞു.

“ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഊട്ടി… പുതച്ച് മൂടി കിടന്നുറങ്ങാൻ കൊതിക്കുന്നവർക്ക് ഇത് സ്വർഗ്ഗം…” അജിത മൊഴിഞ്ഞു.

“സ്വന്തമായി പുതപ്പ് ഇല്ലാത്തവരോ…?” രവി ചോദ്യം എറിഞ്ഞു.

“കണ്ടെത്തണം… സ്വന്തമാക്കണം… ” അജിത ചിരിച്ചു.  കൊലുസ്സിൻ്റെ ശബ്ദംപോലെ.
കഷ്ടിച്ച് പത്ത് മിനിറ്റ് കയറ്റം കയറി ഒരു ഓടിട്ട വീടിൻ്റെ മുൻപിൽ അവർ നിന്നു.
“അമ്മച്ചീ…..” അജിത വിളിച്ചതും, അവരുടെ ചേച്ചിയെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ മുന്നിൽ.

“വാ മോളെ… ഇത് രവിയല്ലേ…. അകത്തേക്ക് വായോ…” അവർ ക്ഷണിച്ചു.

“ഇത് എൻ്റെ പുന്നാര അമ്മച്ചി… ” എന്നും പറഞ്ഞ് അജിത അമ്മച്ചിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അജിത അമ്മച്ചിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ ഒരു കൈ അമ്മച്ചിയുടെ മാറിടത്തിലും മറുകൈ വിശാലമായ ചന്തിയിലും അമർന്നത് രവി ശ്രദ്ധിച്ചു. മാത്രവുമല്ല, കേവലം ഒരു ചുമ്പനത്തിനും അപ്പുറം, ഏതാനും സെക്കൻ്റുകൾ ഇരുവരും ചുണ്ട് പരസ്പരം കുടിച്ചതും രവി കണ്ടു.

അജിത രവിയെ നോക്കി “സൈറ്റ്” അടിച്ചപ്പോൾ, രവി കുഴങ്ങി!! ഇങ്ങനേയും അമ്മയും മകളും ഉണ്ടോ? രവി മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു.

രവി കണ്ണുകൾകൊണ്ട് അവരെ പെട്ടെന്ന് “സ്‌കാൻ” ചെയ്തു. അജിതയെ വെല്ലുന്ന ഉരുപ്പടി. നല്ല വിളഞ്ഞ ഗോതമ്പിൻ്റെ നിറം. വീർത്തുന്തിയ മാറിടം. അൽപ്പം ചീർത്ത അരക്കെട്ട്!!! ചുരുക്കത്തിൽ, ഒരു ആറ്റൻ ഐറ്റം!!! കണ്ടാൽ ആരും പെട്ടെന്ന് കണ്ണെടുക്കില്ല.

“അപ്പോൾ അപ്പച്ചൻ…” രവി ചോദിച്ചു.
“അത് ഞാൻ പറയാൻ വിട്ടുപോയി… മൂപ്പര് ദേ ഈ അമ്മച്ചിയെ തനിച്ചാക്കി, മിണ്ടാതെ പൊയ്ക്കളഞ്ഞു… ” അജിത പറഞ്ഞത് രവിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

“കഴിഞ്ഞ മഴക്കാലത്ത്, തോട്ടിൽ മീൻ പിടിക്കാൻ പോയതാ… കാല് തെറ്റി വീണു.. തീർന്നു…” അമ്മച്ചി അത് പറയുമ്പോൾ ഒട്ടും ദുഃഖം വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായില്ല. അത് എന്തുകൊണ്ടാകും എന്ന് രവി ചിന്തിച്ചു.

വൈകാതെ, ചെറുചൂടുവെള്ളത്തിൽ ഒരു കുളി. പിന്നെ, സുഭിക്ഷ ഭക്ഷണം. രവിയുടെ ക്ഷീണം പമ്പകടന്നു. കിടക്കാൻ പായവിരിച്ചത് അമ്മച്ചി. വിരിക്കുമ്പോൾ  അവരുടെ വിരിഞ്ഞ പിന്നാമ്പുറം കണ്ടപ്പോൾ രവിക്ക് ക്ലാരയുടെ കുണ്ടി ഓർമ്മവന്നു. ഇത്, അവരേയും വെട്ടിക്കുന്ന മുതലാണ്!

അമ്മച്ചി പോയതും, രവി ആ കൊച്ചു കട്ടിലിൽ കയറി നിവർന്ന് കിടന്നു… യാത്രയുടെ ക്ഷീണത്താൽ പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങാം എന്ന് കരുതിയ രവി, ഉറക്കം വരാതെ ഏറെ നേരം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു. മനസ്സിൽ അജിതയുടെ സുന്ദരമേനി നിറഞ്ഞ് കവിഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നു.

 

തൊട്ടപ്പുറത്ത്, അമ്മയും മകളും പൊരിഞ്ഞ വർത്തമാനത്തിൽ. ഉറക്കം വരാത്തതിന് അവരുടെ ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള സംസാരവും ഒരു കാരണം ആവാം. തൊട്ടടുത്ത് മറ്റ് വീടുകൾ ഇല്ലെന്നത് അവരെ ശബ്ദം കുറയ്ക്കാതിരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചുകാണും. പിന്നെയുള്ളത് രവി. അത് അജിതയ്ക്ക ഒരു തടസ്സമേയല്ല. എങ്കിലും, രവി വെറുതെ അവരുടെ സംസാരം ചെവിയോർത്തു.

“ഇപ്പോഴും നിനക്ക് അപ്പൻ്റെ കൂടെ കിടക്കേണ്ടി വരുന്നുണ്ടോ..?” അമ്മച്ചിയുടെ ചോദ്യം. രവി ഞെട്ടി. ഇതെന്തൊരു ചോദ്യം? ഒരു അമ്മച്ചി മോളോട് ചോദിക്കാൻ പാടുണ്ടോ? അപ്പോ.. അജിത ഈ കാര്യം  തന്നോട് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞത് അമ്മച്ചിക്കും അറിവുണ്ട് എന്നല്ലേ?
“ഇല്ലമ്മച്ചി…

അച്ചായൻ പോയേപിന്നെ ഞാൻ കടുത്ത ദുഃഖത്തിൽ അല്ലെ… കരച്ചിലും, പിഴിച്ചിലും… അതോണ്ട് അപ്പച്ചൻ്റെ ശല്യം ഇന്നലെവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല… അഭിനയത്തിന് എനിക്കൊരു അവാർഡ് വേണം…” അജിത ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അമ്മച്ചിയുടെ ചിരി ഉയർന്നു.

“ഇങ്ങനേം മനുഷ്യർ ഉണ്ടോ? സ്വന്തം മരുമോളെ കളിക്കുന്ന അപ്പൻ!!! സമ്മതിക്കണം മൂപ്പരെ ..” അമ്മച്ചിയുടെ വാക്കുകൾ രവിയിൽ വീണ്ടും ഞെട്ടൽ ഉണ്ടാക്കി. സത്യത്തിൽ ഇവർ അമ്മയും മകളും അല്ലേ എന്ന ചിന്ത രവിയിൽ ഉയർന്നു.

ഒരു പക്ഷെ, മാറിയ കാലത്ത്, ഇങ്ങനെ ചിലതൊക്കെ നടന്നുവെന്ന് വരാം. പക്ഷേ,  ചോദ്യങ്ങൾ നേരിട്ട് ആണല്ലോ???

“എടീ അജി… എന്നായിരുന്നു അയാൾ നിന്നെ അവസാനം പൊളിച്ചത്?? ”
“അത്… ഞങ്ങള് വൈദ്യരെ കാണാൻ പോയില്ലേ? അതിൻ്റെ രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ്…”
“എങ്കിൽ ആ കഥ പറയ്… ”

“എന്താ പൂതി.. കേൾക്കാൻ…”
“അതൊരു സുഖല്ലേ… ”
“കേട്ട് സുഖിച്ചിട്ട്….. അവസാനം…. എന്നെക്കൊണ്ട് വിരൽ ഇടീക്കാൻ അല്ലെ..??”
രവി വീണ്ടും കൺഫ്യൂഷനിൽ ആയി. നാടിൻ്റെ ഒരു പോക്ക് നോക്കണേ…
“പതുക്കെ പറ പെണ്ണേ… ആ രവിയെങ്ങാനും കേട്ടാൽ… മോശം …” അമ്മച്ചിയുടെ വക ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ.

“രവി കേട്ടാൽ ഒന്നുമില്ല… വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ കക്ഷിയെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കാം… നമ്മുടെ വർത്താനം കേൾപ്പിക്കാം…” അജിത പറഞ്ഞു.

“നിനക്ക് മടിയില്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് വിളിച്ചാലോ… മൂപ്പരുടെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് അറിയാല്ലോ…”
“അത് അറിയാൻ ഒന്നുമില്ല… നമുക്ക് പറ്റിയ ടീമാ….”

“അല്ലെഡീ… നമ്മുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ആൾക്ക് അറിയോ? കുട്ടികൾ ഇല്ലാത്ത ചേട്ടായി നിന്നെ ദത്തെടുത്തതും.. പിന്നെ, ചെട്ടായിയുടേ ഭാര്യ മരിച്ചപ്പോൾ എന്നെ കെട്ടിയതും… ഒരു കൊച്ചിനെ എനിക്ക് തരാൻ അങ്ങേർക്ക് കഴിയാത്തതും… അവസാനം നിന്നെ മകളായും കൂട്ടുകാരിയായി കണ്ടതും… അങ്ങിനെ എല്ലാമെല്ലാം…”

“എൻ്റെ മറിയപ്പെണ്ണേ … അത്തരം കഥകളൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല… അവസരം വന്നാൽ പറയാം..” അജിതയുടെ വാക്കുകൾ രവിയെ വീണ്ടും ചിന്തിപ്പിച്ചു. കഥകൾക്ക് യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ല. എന്തായാലും, അവരുടെ സംസാരം തുടരട്ടെ.
“നിന്നെ പൂശിയ കഥ കേൾക്കട്ടെ….” മറിയ കാത് കൂർപ്പിച്ചു.

അജിത കഥ ആരംഭിച്ചു.

പതിവ്പോലെ, ക്വോട്ട അകത്താക്കി, ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അപ്പച്ചൻ മുറിയിലേക്ക് പോയി. പോകും നേരം വൈകാതെ വരണം എന്നൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും. വേലക്കാരിയുടെ പണിയെല്ലാം തീർത്ത് അവർ അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, ഞാൻ റൂമിലേക്ക് ചെന്ന്, ചേട്ടായി ഉറങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി.

ശേഷം, അപ്പച്ചൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. കൈയ്യിൽ മദ്യം നിറച്ച ഗ്ലാസുമായി ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്ന അപ്പച്ചൻ്റെ പിന്നിൽനിന്ന് ഞാൻ മുരടനക്കി.

“എൻ്റെ സുന്ദരിപ്പെണ്ണ് ഇത്രവേഗം എത്തിയോ..?”
“ഉം…”
“എന്തോ… ഇന്ന് ഒരെണ്ണംകൂടി കഴിക്കണം എന്ന് തോന്നി…” അപ്പച്ചൻ ഒരു സിപ്പെടുത്തു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു.

“ഒരെണ്ണം നിനക്കും എടുക്കട്ടെ…” എൻ്റെ അനുമതിക്ക് കാക്കാതെ, അപ്പച്ചൻ ഗ്ലാസ്സ് എടുത്ത് അതിലേക്ക് മദ്യം പകർന്ന്, വെളളമൊഴിച്ച്, എനിക്ക് നീട്ടി. ഞാൻ നീറ്റായി പകുതി വലിച്ച്, ഗ്ലാസ്സ് അരികിലെ മേശമേൽ വച്ചു.

“നിൻ്റെ പേരിൽ ഇന്ന് ഒരു ലക്ഷംകൂടി ബാങ്കിൽ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് .. എൻ്റെ കാലശേഷം നിങ്ങൾക്ക് ഒരു കുറവും ഉണ്ടാക്കരുത്…” ഗ്ലാസ്സിലെ മദ്യം വേഗത്തിൽ അകത്താക്കി, അപ്പച്ചൻ എൻ്റെ അരികിൽ ഇരുന്ന്, മുടി മാടി, പിൻകഴുത്തിൽ ചുണ്ട് മുട്ടിച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചു. പിന്നെ, നക്കി… ഇടയ്ക്ക് കടിച്ചു. പിന്നെ, കൈ ഉയർത്തി, കക്ഷത്ത് മുഖം അമർത്തി.
“നിൻ്റെ ഈ മണം… അതെനിക്ക് ഒരു പെഗ്ഗിന് തുല്യമാ… ”
അപ്പച്ചന് എന്നെ സുഖിപ്പിക്കാൻ വലിയ താൽപര്യം ഇല്ലെങ്കിലും പുകഴ്ത്തലിന് കുറവൊന്നും ഇല്ല.

പിന്നെ എല്ലാം മുൻകാലങ്ങളിലെ ചെയ്തികളുടെ ആവർത്തനം. ആദ്യം ഞാൻ തുണിയഴിച്ച് അപ്പച്ചന് എല്ലാം വിടർത്തിയും അകത്തിയും കാണിച്ച് കൊടുക്കണം. പിന്നെ അപ്പച്ചനെ വിവസ്ത്രനാക്കണം. അത് കഴിഞ്ഞ്, അപ്പച്ചൻ്റെ സുനയെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കണം. അതിന് ഇച്ചിരി പണി ചെയ്യണം.

“അതെന്ത് പണി..??” അതുവരെ നിശ്ശബ്ദയായിരുന്ന മറിയ ചോദിച്ചു.

“ആദ്യം ഞാൻ വായിലെടുക്കണം… പിന്നെ, മുലയിടുക്കില് വച്ച്, ചേർത്ത്പിടിച്ച് അടിക്കണം. കുണ്ണയെ കമ്പിയാക്കേണ്ടത് എൻ്റെ പണി.. ഒന്ന് മൂത്താൽ, ഞാൻ പൊതിച്ച് കൊടുക്കണം. പിന്നെ, ആ കമ്പിപ്പാരയിൽ ഇരുന്ന് പൊതിക്കുന്നതും ഒരു രസമാണ്..

സുഖമാണ്…” അജിത അത് പറയുമ്പോൾ, മറിയയുടെ കൈകൾ അജിതയുടെ തുടയിൽ പരതാൻ തുടങ്ങി. “എന്നിട്ട് നിൻ്റെ ഈ സോയമ്പൻ കൂതിയിൽ അങ്ങേര് കുണ്ണ ഇറക്കിയില്ലേ….” മറിയ അജിതയുടെ പിൻഭാഗം തടവി.

“അത് ഇന്നുവരെ തുറക്കേണ്ടിവന്നിട്ടില്ല… മൂപ്പർക്ക് എൻ്റെ ദേ ഇത് മതി…” അജിത കവക്കൂട്ടിലേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

“ഇതാണോ….” എന്നും പറഞ്ഞ് മറിയ അവിടം തടവി. സുഖമറിഞ്ഞ അജിത കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മറിയ അജിതയുടെ വസ്ത്രം ഉയർത്തി, ഉമിക്കരി വിതറിയപോലെ രോമരാജികൾ പടർന്ന അജിതയുടെ നെയ്യപ്പം മറിയയുടെ മുന്നിൽ ഇതൾവിടർത്തി.

“അന്നും ഇന്നും ഇതിനൊരു മാറ്റവും ഇല്ലല്ലോഡീ…” നനവ് പടർന്ന ഇളംപൂർ തടവിക്കൊണ്ട് മറിയ ചോദിച്ചു.
“മാറ്റം വരുത്താൻ പറ്റിയ ഒരു സാമാനം ഞാൻ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്… വൈകാതെ അത് എന്നിൽ കയറിക്കൂടും ” അജിത മറിയയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“ഉം… എനിക്ക് മനസ്സിലായി… രവിയുടെയല്ലേ… നീ പിടിക്കുമ്പോൾ പുളിക്കൊമ്പിലേ പിടിക്കൂ എന്ന് എനിക്കറിഞ്ഞൂടെ…” മറിയ അജിതയുടെ അപ്പത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.
“ഇതെന്താ പതിവില്ലാതെ എൻ്റെ സാമാനത്തിൽ ഒരുമ്മ… തിരിച്ചല്ലേ ചെയ്യാറ്…” അജിത മറിയയെ ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടു.

“നിൻ്റെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ അവിടം വല്ലാതെ തരിച്ചു .. അതാ…” മറിയ അജിതയുടെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു. പിന്നെ ഈമ്പി വലിച്ചു.

“എന്നാൽപ്പിന്നെ എന്നത്തേത് പോലെ, വെട്ടം കുറച്ച്, നമുക്ക് പിറന്നപടി കിടക്കാം…” അജിത പറഞ്ഞു.

“ഉം… ആവാം.. അല്ലേഡീ… നമ്മുടെ സംസാരം രാവിയെങ്ങാനും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ….” മറിയക്ക് സംശയം.

“കേട്ടാലും ഒരു പ്രശ്‌നോം ഇല്ല.. ആള് കേൾക്കാനായിട്ട് തന്നെയാ ഞാൻ ശബ്ദം കുറക്കാതിരുന്നതും …” അജിതയിൽ ആത്മവിശ്വാസം ഉയർന്നു.

ഇരുവരുടേയും സംസാരം കേട്ട് കിടന്ന രവിക്ക് കൂടുതൽ അത്ഭുതം അനുഭവപ്പെട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം. അല്ലെങ്കിലും, അജിതയെ തനിക്ക് വൈകാതെ കിട്ടും എന്ന് ഉറപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ, മറിയയെ കിട്ടാൻ സാധ്യതയുണ്ട് എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, അതൊരു ഇരട്ടിമധുരം ആണെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി. ഒന്നെടുത്താൽ ഒന്ന് ഫ്രീ!!!

കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് ഒരു നിശ്ശബ്ദത  അവിടെ കളിയാടി !!!

ഇനി  ഒരു കാൽപെരുമാറ്റം ഏത് നിമിഷവും ഉണ്ടാവും… സംസാരം നിന്ന സ്ഥിതിക്ക്, ചട്ടിയടിക്കുള്ള കോപ്പ് കൂട്ടുന്ന തിരക്കിലാകും ഇരുവരും എന്ന് രവി അനുമാനിച്ചു. കടി മൂത്താൽ, ആണിൻ്റെ കുറ്റിതേടി ഒരാൾ അല്ലെങ്കിൽ ഇരുവരും എത്തുമെന്ന് രവി ഉറപ്പിച്ചു. അതിനായി, കുലച്ച കണയുടെ തൊലി പരമാവധി പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി, പദചലനത്തിന് ചെവിയോർത്ത്, കണയെ കാറ്റും കൊള്ളിച്ച് രവി മലർന്ന് കിടന്നു.

“എടീ… എൻ്റെ കഴപ്പ് ഏറുന്നു… ഒത്ത ഒരാണിൻ്റെ കുണ്ണ കേറിയലേ ഈ കടി ശമിക്കൂ….” അജിതയുടെ വിടർന്ന യോനിയിലെ നക്കൽ അവസാനിപ്പിച്ച് മറിയ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ചുണ്ടിൽ പടർന്ന അജിതയുടെ തേൻതുള്ളികൾ നാവിനാൽ വടിച്ചെടുത്ത് വിഴുങ്ങി.

കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് നേരം അജിതയുടെ വിരിഞ്ഞ ചക്കചുളയിൽ പൂണ്ടുവിളയാടുകയായിരുന്നു മറിയ. നാളിതുവരെ, അജിത ചെയ്തിരുന്ന പ്രക്രിയയായിരുന്നു, മറിയ ഇന്ന് ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, അജിത ഓരോ നിമിഷവും അനുഭൂതിയിൽ നിറഞ്ഞാടി.
“ഇനി എൻ്റെ ഊഴം…” അജിത എഴുന്നേറ്റു.

“ഇല്ലെഡീ.. ഇന്ന് നിന്നെക്കൊണ്ട് എൻ്റെ കടി ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല… നീ രവിയെ വിളിക്ക്… അവൻ വിചാരിച്ചാൽ ഇന്ന് ഞാൻ തൃപ്തയാകും… മനസ്സ് വെച്ചാൽ, നിനക്കും കടി മാറ്റാം…” അജിത നാളിതുവരെ കാണാത്ത ഒരു മൂഡിൽ മറിയ പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ കാമം നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ആണിൻ്റെ മണം അപ്പച്ചൻ്റെ വകയായി ഇടയ്ക്ക് കിട്ടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ മദമണം അത് വല്ലപ്പോഴും മാത്രം കിട്ടുന്നതാണ് പൊന്നേ… അതും, ഈ തൃപൂറ്റിൽനിന്നും… എനിക്ക് ഈ മറിയക്കൊച്ചിൻ്റെ പൂറപ്പം തേനും ചേർത്ത് തിന്നണം… അതുകൊണ്ട് മര്യാദയ്ക്ക് പൂറും പൊളിച്ച് കിടക്ക്… എൻ്റെ ദാഹം മാറ്റിയിട്ട്, ദേ ഇതിൻ്റെ ദാഹം തീർക്കാം….” അജിത മറിയയുടെ കവക്കൂട്ടിലേക്ക് മുങ്ങാംകൂളിയിട്ടു.

“ഇവളുടെ ഒരു കാര്യം… പിന്നേയ്… എൻ്റെ കന്ത് വലിച്ച് കുടിച്ച് എനിക്ക് വരുത്തിയേക്കരുത് … രവിയുടെ ഇളംകുണ്ണ കയറ്റിയിറക്കി വേണം എൻ്റെ വെള്ളം കളയാൻ…” മറിയ അജിതയുടെ തല കവക്കൂട്ടിലേക്ക് ചേർത്തു. കുറച്ച് കാലമായി മനസ്സിൽ പൊതിഞ്ഞുവച്ച ആക്രാന്തം അജിത പുറത്തെടുത്തു.

മറിയയുടെ വലിയ, മടങ്ങിയ ഇതളുകൾ പരമാവധി വിടർത്തി, താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് ഒരാണു കണക്കെ, അരമുള്ള നാവ് ചലിപ്പിച്ച അജിത, രസമുകുളത്തിൻ്റെ അഗ്രത്തെ ചെറുതൊലി മേലേക്ക് വലിച്ച്, ആ പിങ്ക് നിറമുള്ള ചെറുപയർ മണിയെ വലിച്ച് കുടിച്ചു. അതിൽനിന്നും ഉതിർന്ന നേരിയ ഉപ്പുരസം കലർന്ന കൊഴുപ്പിനെ അജിത നുണഞ്ഞിറക്കി .. ഒരിക്കലല്ല , പലവട്ടം..

രസം ഏറിയ മറിയയുടെ സുഖമൊട്ട് അജിതയ്ക്കായ് തേൻതുള്ളികളെ ഇടവിട്ട് നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കൊതി കയറിയ അജിതയോ, ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കൊഴുപ്പിനെ ഇടയ്ക്കിടെ കീഴ്ദ്വാരം മുതൽ നക്കിത്തുടച്ചപ്പോൾ, മറിയയുടെ അരക്കെട്ട് അറിയാതെ ഉയരുകയും, അപ്പോഴൊക്കെ അജിതയെ  സ്വന്തം സ്വർഗ്ഗകവടത്തിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിക്കുകയും ചെയ്തു.

“എടീ… നീ അവനെ വിളിക്ക്… ഇനിയും കാക്കാൻ വയ്യടീ… ഞാൻ ആകെ തരിച്ച് നിൽക്ക്വാ….” മറിയ പുലമ്പി. അജിതയ്‌ക്ക് കാര്യം വേഗം കത്തി. ഏറെ നാളായി ഒരാണിൻ്റെ ചൂടും ചുണയും അറിയാത്ത മറിയയ്ക്ക്, തൊട്ടപ്പുറത്ത്, ഒരു വിളിക്കായി കാത്ത് കിടക്കുന്ന രവിയുടെ സാന്നിധ്യം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതിനും അപ്പുറം ആവശ്യമല്ല മറിച്ച് അനിവാര്യമാണ്. അതാണ് ഈ ആക്രാന്തത്തിന് കാരണം.

മറിയയുടെ പിളർന്ന ചക്കച്ചുളയിൽ മൂന്നുനാല് വട്ടം ആഞ്ഞ് നക്കി, ഉടുതുണിയില്ലാതെ അജിത എഴുന്നേറ്റ്, രവി കിടക്കുന്നിടത്തേക്ക് നടന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, മുണ്ടിന് പുറത്തേക്ക് ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന കരിമ്പിൻ ദണ്ഡ് കണ്ട് അജിത അന്ധാളിച്ചു.

ഇമ്മാതിരി ഒരു സാമാനത്തിൻ്റെ ഉടമയെയാണല്ലോ ഇക്കാലമത്രയും കൊണ്ട് നടന്നത്. എന്നിട്ടും, അപ്പച്ചൻ്റെ ഉണക്കസാമാനത്തിനായി തനിക്ക് കാലകത്തി കൊടുക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു. ഇല്ല… ഇനി രവിയെ വിടില്ല.. ഒരു വേള മറിയാമ്മയ്ക്കും പൂർണ്ണമായും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല. അജിതയുടെ മനസ്സിൽ ചിന്തകളുടെ വേലിയേറ്റം നടന്നു.

ഇനി, രവി ഉറങ്ങുകയാണോ? അതോ, ഉറക്കം നടിക്കുകയോ? മാത്രമല്ല, കാര്യങ്ങൾ എങ്ങിനെ തുടങ്ങണം? കുളച്ചുനിൽക്കുന്ന സാമാനത്തിൽ കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കി, തഴുകി രവിയെ ഉണർത്തണോ? അതോ, ആയുധത്തെ അപ്പാടെ വിഴുങ്ങി, രവിയെ ഞെട്ടിക്കണോ? അജിത ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി.

അന്നനടയോടെ അജിത രവിയുടെ സമീപം എത്തി, രവിയുടെ കടകോലിനെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി. ഊഫ്… എന്തൊരു നീളവും വണ്ണവും. തൊലി താഴ്ന്ന്, ഒരു തക്കാളിവലുപ്പത്തിൽ അഗ്രഭാഗം. ഇന്നിതിന് വിശ്രമമില്ലാത്ത പണിയാകും…

തൽക്കാലം, മറിയാമ്മ അവിടെ കാത്ത് കിടക്കട്ടെ .. ഇവനെ ഇത്തിരി നേരം താലോലിച്ച്, ശേഷം മറിയാമ്മയ്ക്ക്.

അജിത അത്തരം ഒരു തീരുമാനത്തിൽ, രവിയുടെ സാധനത്തിലേക്ക് തല താഴ്ത്തി….

തുടരും….