പെട്ടെന്ന് ചാരുവിൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. എന്ത് പറയണം എന്നൊരു പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല സത്യം പറയണോ അതോ…

“… ആദി… ആദി…” ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്നിരുന്ന എന്നെ അവൾ തട്ടി വിളിച്ചു.

“… അത് കൃത്യമായി എനിക്ക് പറയാൻ കഴിയില്ല…” എന്തോ പെട്ടെന്ന് എനിക്ക് അങ്ങനെ പറയാനാണ് തോന്നിയത്.

“… അരുണുമായി ഇപ്പോഴും ഫ്രണ്ട്ഷിപ് ഉണ്ടല്ലേ…” അവളെ ഫേസ് ചെയ്യാതെയാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചേ.

ആ സമയത്ത് തന്നെ ചരുവിനു കാൾ വന്നു. അരുൺ ആണ് വിളിച്ചേ ഇവനെ ഒന്നും തല്ലികൊന്നാലും ചാവില്ല. ആ കാൾ വന്നതും ചാരു എന്നെ നോക്കി എന്റെ മുഖത്ത് അറിയാതെ ഒരു പുച്ഛ ചിരി ഉടലെടുത്തു. അവൾ എന്റെ ഭാവം കണ്ടിട്ട് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു എഴുനേറ്റു മാറിനിന്നു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. നീട്ടിയ ചൂളം വിളിയോടെ ട്രെയിൻ ഫ്ലാറ്റ്ഫോമിലേക്ക് അടുത്തു. ഞാൻ ട്രെയിനിൽ കയറാൻ ആയി ബാഗ് ഒക്കെ എടുത്തു. ചാരു ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“… ഇത്രയും കെയർ തരുന്ന ഒരുത്തൻ ഉള്ളപ്പോ ബാഗ് ചുമക്കാൻവേണ്ടി മാത്രം എന്നെ വിളിക്കണ്ടായിരുന്നു…” സങ്കടമോ നിസ്സഹായതയോ അങ്ങനെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ പറ്റാത്ത വികാരങ്ങൾ എന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ചരുവിന്റെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഞാൻ ട്രെയിനിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. കുറച്ചു നേരം അതെ നിൽപ്പ് നിന്നെങ്കിലും ചാരുവും പിന്നാലെ വന്നു ട്രെയിനിൽ കയറി. തിരിച്ചു പോവൻ സ്ലീപ്പർ സീറ്റ്‌ ഇല്ലാത്തോണ്ട് ജനറലിൽ ആണ് കയറിയത് വല്യ തിരക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. എങ്ങനെയോ ഒരു സീറ്റ്‌ ഒഴിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ചാരുവിനെ അതിൽ ഇരുത്തി ഞാൻ ബോഗിയുടെ വാതിലിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്റ്റെപ്പിൽ ഇരുന്നു. മുന്നിലെ കാഴ്ചകൾ വളരെ വേഗത്തിൽ എന്നെ താണ്ടി പോയി അതിനനുസരിച്ചു മനസ്സിലെ ഓർമകളും.

ഞാൻ വീണ്ടും പഴയ ആദിയായി മാറിയോ…? കാർത്തി പറഞ്ഞത് ആണ് ശരി ഒരുത്തിയെയും വിശ്വസിക്കരുത്. കാർത്തിക് കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിക്കണം ഇവൾക്ക് വേണ്ടി എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരുതുള്ളി കണ്ണുനീർ പോലും പൊടിയൻ പാടില്ല. ട്രെയിൻ ഓരോ സ്റ്റേഷൻ കടന്നു പൊയ്‌കൊണ്ട് ഇരുന്നു. ഞാൻ മൂകമായ ചിന്തയിലും. തോളിൽ ഒരു കൈ വന്നു പതിച്ചപ്പോഴാണ് ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉയർന്നത് തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോൾ ചാരുവാണ്.

“… ആദി ഉള്ളിൽ സീറ്റ്‌ ഉണ്ട് അകത്തേക്ക് വാ…”

“…ഞാൻ വന്നോളാം നീ പൊയ്ക്കോ…” എനിക്ക് പോവാൻ മൂഡ് ഇല്ലായിരുന്നു.

“…പറ്റില്ല എന്റെ കൂടെ അകത്തു വന്ന് ഇരിക്കാൻ നോക്ക്…”

ഇവൾക്ക് പറഞ്ഞാലും മനസ്സിലാവില്ലേ. അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങാൻ ഉള്ളവർ നമ്മളെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വെറുതെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി അവൾക്ക് ഒപ്പം പോയി. നേരത്തെ അപേക്ഷിച്ചു ഇപ്പൊ തിരക്ക് ഒഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അത്യാവശ്യം സീറ്റ്‌ ഒഴിവുണ്ട്. ഞാൻ വിൻഡോ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. എനിക്ക് എതിർ വശത്തായി ചാരുവും. അവൾ എന്നെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുവാണ്. എനിക്ക് അത് ഒട്ടും അങ്ങോട്ട് പിടിച്ചില്ല. ഹെഡ് സെറ്റ് വച്ച് മ്യൂസിക്കും ഓൺ ആക്കി കണ്ണടച്ചിരുന്നു.രാത്രിയോടെ നാട്ടിൽ എത്തി അച്ഛൻ കാറുമായി ഞങ്ങളെ കൂട്ടാൻ വന്നു. വീട് എത്തിയപ്പോഴേക്കും എല്ലാരും ഉറക്കം ആയിരുന്നു. ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി മിണ്ടാതെ റൂമിൽ പോയി.

രാവിലെ ഉറക്കം ഉണർന്നപ്പോൾ മൈൻഡ് ആകെ അപ്സെറ്റ്. ഫ്രഷ് ആയി താഴെക്കിറങ്ങി.

“… ട്രിപ്പ്‌ ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നടാ…” കാപ്പി വിളമ്പിക്കൊണ്ട് അമ്മ ചോദിച്ചു.

“… പിന്നെ വളരെ നന്നായിരുന്നു…”

“…എനിക്ക് ഒന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലേ ഏട്ടാ…” അമ്മു പ്രദീക്ഷയോടെ എന്നെ നോക്കി.

“…നിനക്ക് ഉള്ളത് ഞാൻ എന്റെ റൂമിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട് സമയം കിട്ടുമ്പോൾ വാ ഏട്ടൻ കൈ നിറയെ തരാം…”

“…എന്തിനാടാ നീ അവളോട് ചാടികടിക്കാൻ നിക്കണേ…” അമ്മ ഇടപെട്ടു.

“… അമ്മേ മേലാൽ ഇങ്ങനത്തെ ഓരോ വള്ളിക്കെട്ട് പരിപാടിയും പിടിച്ചോണ്ട് വരരുത് കേട്ടല്ലോ…” അമ്മയോട് ഇതും പറഞ്ഞു തിരിയുമ്പോൾ കാണുന്നത് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ കേട്ടു സ്റ്റേയറിൽ നിൽക്കുന്ന ചരുവിനെയാണ്.

ദൈവമേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ ഇവൾ കേട്ടോ. ഞാൻ കഴിപ്പ് മതിയാക്കി എഴുനേറ്റു. കൈകഴുകി ബാഗ് എടുത്ത് നേരെ കോളേജിൽ പോയി.

“…പ്രശ്നങ്ങൾ എല്ലാം സോൾവ് ചെയ്തോ…” ആകാംഷയോടെ ദിയ തിരക്കി.

“…ആഹ് കൂടിയിട്ടുണ്ടങ്കിലെ ഉള്ളു…”

“…എന്താടാ നീ അവളോട് സംസാരിച്ചില്ലേ…”

“… അയ്യോ അതിനൊരു സമയം കിട്ടണ്ടേ. എപ്പോഴും സുഗവിവരം തിരക്കാൻ അവളുടെ കാമുകൻ വിളിക്കെയല്ലേ…”

“… കാമുകനോ… ഏത് കാമുകൻ…” കാർത്തി ചോദിച്ചു.

“…ആ മറ്റേ അരുൺ…” താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത മട്ടിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“…അതിന് ചാരു പറഞ്ഞോ അത് അവളുടെ കാമുകൻ ആണെന്ന്…” ദിയ തിരക്കി.

“…അളിയാ അവനെ പിടിച്ചു ഇടിച്ചാലോ…” കാർത്തി അഭിപ്രായപെട്ടു.

“…എന്നിട്ടുവേണം കാമുകനും കാമുകിയും ഒന്നായിട്ടു എന്നെ ഊമ്പിക്കാൻ. നമ്മൾ ഇല്ലേ…”

“… ആദി നീ വെറുതെ കാര്യം അറിയാതെ സംസാരിക്കരുത്…” ദിയ ദേഷ്യപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ചു

“… അറിഞ്ഞിടത്തോളം മതി. എന്തായാലും ചരുവിന് അരുൺ പുണ്യാളനും ഞാൻ അന്തിക്രിസ്തുവും ആയിരിക്കും. തല്ക്കാലം അങ്ങനെ മതി…”

“… എടാ അങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല…” ദിയ ന്യായീകരിക്കാൻ നോക്കി.

“… ആഹ് മതി മതി. ഈ വിഷയം ഇതോടെ രണ്ടും വിട്ടോ…” ദിയ പറയാൻ വന്നതിനു ഇടക്ക് കേറി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“…അതിനു ഞാൻ ഇതെപ്പറ്റി ഒന്നും നിന്നോട് പറയാൻ വന്നില്ലല്ലോ…” കാർത്തി പറഞ്ഞു.

“… കൊണയടി കഴിഞ്ഞങ്കിൽ ചായ കുടിക്കാൻ പോവാം…” അതും പറഞ്ഞ് രണ്ടിനെയും തൂക്കി ക്യാന്റീനിലേക്ക് വിട്ടു.

3 ചായയും പറഞ്ഞ് അവിടത്തെ ടേബിളിൽ ഇരുപ്പായി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ചാരുവും അവളുടെ ക്ലാസ്സ്‌മേറ്റ്സ് എത്തി കൂട്ടത്തിൽ അരുണും ഉണ്ട്. ചാരുവിനെ കണ്ടതും ദിയ ഒന്നും ചിരിച്ചു ചാരു തിരിച്ചും. അവരും നമ്മുടെ ഓപ്പോസിറ്റ് ഉള്ള ടേബിളിൽ ഇരുന്നു ചരുവിന്റെ അടുത്ത് അരുൺ ആണ് ഇരുന്നേ അതും എന്നെ ഫേസ് ചെയ്തുകൊണ്ട്.

“… ചേട്ടാ എല്ലാർക്കും ഓരോ ചായ. ചാരു നിനക്ക് ലൈറ്റ് അല്ലെ…” അതെന്നു അവൾ മൂളിയതും അവൻ ചായക്ക് ഓർഡർ കൊടുത്തു.

“…കഴിക്കാൻ ഇത്ര കടിയെ ഉള്ളോ…” അരുണിന്റെ ചോദ്യത്തിന് കാന്റീൻ ചേട്ടൻ അതെന്ന് മൂളി

“…വേറെ ചിലർക്ക് ഇതിനെക്കാളും കടിയുണ്ട്…” അരുൺ എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു

“…ഈ മൈരന്റെ കടി ഞാൻ ഇന്ന് മാറ്റികൊടുക്കും…” തല്ലാനായി എഴുന്നേറ്റ കാർത്തിയെ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരുത്തി. ഞാൻ അരുണിന്റെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി.

“…കട്ലറ്റ് ഉണ്ടോ ചേട്ടാ ചരുവിന് അതാ ഇഷ്ട്ടം…” ഞാൻ കേൾക്കാൻ അരുൺ ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“… ആദി നീ ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞില്ലേ എഴുനേറ്റ് വന്നേ…” ഇനി ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പ്രശ്നമാണ് എന്ന് അറിയാവുന്ന ദിയ നമ്മളെയും കൂട്ടി ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

എനിക്ക് ക്ലാസ്സിൽ ശ്രെദ്ധിക്കാനേ സാധിച്ചില്ല. അതിന്റെ പേരിൽ സാർ ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും പുറത്താക്കി.

“… എന്താടാ പറ്റിയെ…”തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കാർത്തി തിരക്കി.

“… ഒന്ന് ഇല്ലടാ ചെറിയ ഒരു തലവേദന…”

“… നിന്റെ തലവേദനയുടെ കാര്യം ഒക്കെ എനിക്ക് അറിയാം. അതൊക്കെ വിട്…” കാർത്തി അശ്വസിപ്പിച്ചു.

“… പറയാൻ എളുപ്പമാ ചെയ്യനാ പാട്…” എന്റെ വിഷമം മറച്ചു പിടിച്ചില്ല.

“… ചെയ്യാനൊക്കെ പറ്റും. നീ ഇപ്പോഴും അവളിൽ തന്നെ ഫോക്കസ് ചെയ്യണത് ആണ് കുഴപ്പം. കോളേജിൽ സ്പോർട്സ് തുടങ്ങാറായി നീ ബോക്സിങ്ങിൽ ഫോക്കസ് ചെയ്യ്. അപ്പൊ എല്ലാം ശെരിയാവും…”

ആലോചിച്ചപ്പോ എനിക്കും അത് ശരിയായി തോന്നി.ദിവസങ്ങൾ വാണം വിട്ടപോലെ കടന്നു പോയി. എന്റെ ദിന ചാരിയയും മാറി വന്നു. രാവിലെ എഴുന്നേക്കുക ഓടാൻ പോവും പിന്നെ കോളേജ് അത് കഴിഞ്ഞ് ജിം. ഇപ്പൊ അങ്ങനെയാണ് ജീവിതം. ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ചാരു ഒരുപാട് തവണ എന്നോട് മിണ്ടാൻ വന്നു എങ്കിലും ഞാൻ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ നിന്ന് കൊടുത്തില്ല. പിന്നെ പിന്നെ അവൾ അതിനു ശ്രെമിക്കാതെയായി. കോളേജിൽ വച്ച് ചാരു അരുണിന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത് ഞാൻ കാണാറുണ്ട് എന്നിൽ അത് ദേഷ്യം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ആരെകൂടെ പോയാലും എനിക്ക് എന്താ ദേഷ്യം വരുന്നത് എന്ന് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും മനസിലായില്ല. ഒരുകാലത്തു എന്റെ എല്ലാം എല്ലാം ആണെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ച പെണ്ണല്ലേ ചിലപ്പോ അതിന്റെ ആവാം. ഇപ്പൊ എന്റെ ബോഡി പ്രൈം ടൈമിലെത്പോലെ ആയിട്ടുണ്ട്. അതിൽ ഏ
വലിയ ഒരു പങ്ക് കാർത്തിക്കും വാരണായിരം സൂര്യക്കും ഉണ്ട് 😉.ബോക്സിങ്ങിൽ നല്ല രീതിയിൽ പെർഫോമൻസ് കാഴ്ചവച്ചതുകൊണ്ട് സ്റ്റേറ്റ് ലെവലിലേക്ക് എനിക്ക് സെലെക്ഷൻ കിട്ടി കാർത്തിയുടെ കാര്യം പറയണ്ടല്ലോ. ഞാൻ ബോക്സിങ്ങിന്റെ കാര്യത്തിൽ പുലി ആണെങ്കിൽ കാർത്തി ഒരു സിംഹം ആണ് അതുകൊണ്ട് സെലെക്ഷൻ ഒക്കെ ആദ്യമേ ആശാൻ അടിച്ചെടുത്തു. അടുത്തുള്ള ജില്ലയിൽ ഉള്ള കോളേജിൽ ആണ് സ്റ്റേറ്റ് നടക്കുന്നെ. എന്റെ കോച്ച് ആയിട്ടു കാർത്തിയും അവന്റെ കോച്ച് ആയിട്ടു ഞാനും ആണ് പോയത്. അത്യാവശ്യം ദൂരം ഉള്ളത് കൊണ്ട് നമ്മുടെ കോളേജിൽ നിന്നും അധികം പിള്ളേർ വന്നില്ല.ഡ്രസ്സിങ് റൂമിൽ ചെറിയ ടെൻഷനോടെയാണ് ഞാൻ ഇരുന്നേ അപ്പോഴേക്കും ഫോണും വന്നു.

“…helo ആദിയേട്ടാ ടെൻഷൻ ഉണ്ടോ …” ഗായു ചോദിച്ചു.

“…എടി കോപ്പേ മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ വിളിച്ചതാണോ നീ…”

“…ഞാൻ ചേട്ടന് കുറച്ചു മോട്ടിവേഷൻ തരാൻ വിളിച്ചതാ 😁…”

“…നീ മോട്ടിവേഷൻ തരാൻ വിളിച്ചത് അല്ലെ… അത് ഞാൻ വിശ്വസിക്കണോ . ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോകൂടി ഇടികൊണ്ട് എന്റെ പല്ല് പോകും എന്ന് പറഞ്ഞവൾ അല്ലേടി നീ…”

“…അത് ചുമ്മാ ചേട്ടനെ എരി കേറ്റാൻ പറഞ്ഞത് അല്ലെ…”

“… നീ എന്താടി പ്ളേറ്റ് മാറ്റുന്നോ…”

“…പാവം അല്ലെ കുറച്ചു മോട്ടിവേഷൻ കൊടുക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചപ്പോ ചാടി കടിക്കാൻ വരുന്നോ. പോയി അവന്റെന്നു ഇടി വാങ്ങ് എന്നാലേ പഠിക്കു…”

“… നീ ഇങ്ങനെ ചൂടാവല്ലേ ഗായു. എന്തായാലും വിളിച്ചത് അല്ലെ ആ പഠിച്ചു വച്ചേക്കുന്ന മോട്ടിവേഷൻ പോരട്ടെ…”

“… എനിക്ക് മനസ് ഇല്ല…”

“…ഹ പിണങ്ങല്ലേ പൊന്നെ. ഒരു all the ബെസ്റ്റ് എങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ട് പോടേയ്…”

“… All the best…”

“… എന്നാ ശെരി നീ വച്ചോ എനിക്ക് റിങ്ങിൽ കയറാൻ സമയമായി…” അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ വച്ചു.

ഗായു വിളിച്ചത് എന്തായാലും നന്നായി അവളോട് സംസാരിച്ചപ്പോ ഉള്ള ടെൻഷൻ ഒക്കെ പോയി. പെണ്ണ് ഒരു വായാടി ആണെങ്കിലും ചില സമയത്ത് എനിക്ക് ഒരു ആശ്വാസമാണ്.

“… ആദി നീ എന്താടാ ആലോചിച്ചോണ്ട് നിൽക്കുന്നെ…” കാർത്തി ഓടിപിടച്ചു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“…ഏയ്യ് ഒന്നും ഇല്ലടാ. എന്തായി കാര്യങ്ങൾ…”

“…അടുത്തത് നിന്റെ മാച്ച് ആണ്. ഓപ്പോസിറ്റ് പ്ലയെർ ഇച്ചിരി സീൻ ആണ്. നിന്റെ എടുത്ത് ചാട്ടം കാണിച്ചാൽ നല്ല ഇടി കിട്ടും…”

“…ഞാൻ നിന്നെ പോലെ വെൽ ബാലൻസിഡ് ബോക്സർ ഒന്നും അല്ലടയ് …”

“… അത് കൊണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞെ നോക്കി കളിക്കണം എന്ന്. അവന്റെ മൂവ് ഒക്കെ ഷാർപ്പ് ആണ് ഓർമ വേണം…” കാർത്തി ഉപദേശിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും എന്റെ പേര് മൈക്ക് വഴി വിളിച്ചുപറയാൻ തുടങ്ങി. ഞാനും കാർത്തിയും റിങ്ങിലേക്ക് നീങ്ങി.

“… നിന്റെ മാച്ച് പോലെ ഗാലറി നമുക്ക് എതിരാണല്ലോ മച്ചമ്പി…” ഞാൻ കാർത്തിയോട് പറഞ്ഞു.

“…അപ്പോഴല്ലേ അളിയാ നമ്മൾ ആരാണെന്നു അവർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റു…” ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ കാർത്തി എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.കാർത്തിയുടെ മാച്ച് കഴിഞ്ഞു ആശാൻ ജയിച്ചു അതിന്റെയ.

ഞാൻ റിങ്ങിൽ കേറി. എതിരെ നിക്കുന്നവൻ ഒരു മോണിസ്റ്ററിനെപോലെ ഉണ്ട്. റിങ്ങിന്റെ നടുവിലേക്ക് ഞാനും അവനും എത്തി റെഫറി റൂൾസ്‌ ആൻഡ് റകുലേഷൻ പറഞ്ഞു. ബെൽ മുഴങ്ങിയതും ഗാർഡ് തമ്മിൽ കൂട്ടിമുട്ടിച്ചു പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. ആദ്യ അറ്റാക്ക് അവന്റെ വകയായിരുന്നു. നല്ല സ്പീഡ് ഉണ്ട് അവന്റെ ഓരോ മൂവും. ഞാൻ അവന്റെ മൂവ്സും സ്പീടും പഞ്ചും എല്ലാം അനലൈസ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി അതിനാൽ ഞാൻ അങ്ങനെ വല്യ അറ്റാക്കിനു മുതിർന്നില്ല. അവന്റെ ഓരോ പഞ്ച് ഞാൻ ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്തു ശ്രെദ്ധമുഴുവൻ അവനിൽ ചിലത്തി. ഒരു സെക്കൻഡിൽ എന്റെ ശ്രദ്ധ ഗാലറിയിലേക്ക് മാറിയപ്പോൾ കാണുന്നത് എന്നെതന്നെ വീക്ഷിക്കുന്ന ചരുവിനെയാണ് അവൾക്ക് ഒപ്പമിരുന്ന് എന്നെ ചൂണ്ടി ചിരിക്കുന്ന അരുണിനെയും.

മുഖത്ത് ഭാരം ഉള്ള ഒരു ഇടിയേറ്റ് ഞാൻ നിലത്തേക്ക് വീണു. ചരുവിന്റെയും അരുണിന്റെയും ആ മുഖങ്ങൾ മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. കാതിൽ വലിയൊരു മൂളിച്ച മാത്രം. പതിയെ പതിയെ മൂളിച്ച കുറഞ്ഞു വന്നു. ഒപ്പം
…3….4….5…. എന്നിങ്ങനെ സംഖ്യകൾ തെളിഞ്ഞു കേക്കാൻ തുടങ്ങി. ചുറ്റുമുള്ള കൂകൽ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ എന്റെ പേര് വിളിക്കുന്ന കാർത്തിയുടെയും സൗണ്ട്. എന്തോ ഒരു ഉൾപ്രേരണയാൽ ഞാൻ എഴുനേറ്റു. റെഫറി ഞാൻ ഒക്കെ ആണോയെന്ന് ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഒക്കെ പറഞ്ഞതും ബെൽ മുഴങ്ങി ബ്രേക്ക്‌ വിളിച്ചതാണ്.

ആദി എന്നെ പിടിച്ചു നമ്മുടെ പോസ്റ്റിൽ കൊണ്ട് ഇരുത്തി വെള്ളം ഒക്കെ മുഖത്തൊഴിച്ചു കവിളിൽ രണ്ട് മൂന്നു തവണ തട്ടി എന്നെ സോബോധത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു.

“… ആദി… എന്താടാ മൈരേ കാണിക്കുന്നേ 😡…” കാർത്തി ചൂടായി

“… എടാ പെട്ടെന്ന് …” വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ഞാൻ പരതി.

“…അതൊക്കെ വിട് അവന്റെ മൂവ്‌ ഒക്കെ മനസ്സിലയില്ലേ…” കാർത്തിയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ അതേയെന്നു മൂളി.

“…ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരണ്ടല്ലോ…” കാർത്തിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

സെക്കന്റ്‌ റൗണ്ടിന്റെ ബെൽ മുഴങ്ങി. ഞാൻ പാളി ചാരുവിനെ നോക്കി അവളുടെ കണ്ണിൽ എന്തോ ആവലാതി ഞാൻ കണ്ടു കൂടെയുള്ള നായിന്റെമോന്റെ മുഖത്ത് പുച്ഛവും.

ഫൈറ്റ് തുടങ്ങി. അവന്റെ ഓരോ പഞ്ചിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞുമാറി ഞാൻ എന്റെ ആദ്യ പഞ്ച് അവന്റെ മുഖത്തു കൊടുത്തു. അത്രയും നേരം കൂകിവിളിച്ച ഗാലറി ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമായി. എനിക്ക് ആ നിശബ്ദത വല്ലാതെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു. പിന്നെ അവന്റെ മിക്ക പഞ്ചും ബ്ലോക്ക്‌ ചെയ്ത് ഞാൻ എന്റെ ആക്ഷനിലേക്ക് കടന്നു. സെക്കന്റ്‌ റൗണ്ട് തീർന്നപ്പോൾ എന്നേക്കാൾ രണ്ട് പോയിന്റിനും മുമ്പിൽ ആയിരുന്നു എതിരാളി. ചാരുവിനെ നോക്കിയപ്പോ അവൾ എന്റെ പുറത്ത് നിന്നും കണ്ണെടുക്കുന്നില്ല. അരുൺ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചോണ്ട് ആണ് ഇരിക്കുന്നെ. എനിക്ക് അത് കണ്ടപ്പോ നല്ല ദേഷ്യം വന്നു.

മൂന്നാം റൗണ്ട് തുടങ്ങി. എന്റെ പഞ്ച് എല്ലാം അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി ഗാലറി നോക്കി അവന്റെ പട്ടിഷോ. ഇതിനെക്കാൾ എന്നെ പ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചത് ഗാലറിയിൽ ഇരുന്ന അരുണിന്റെ കളിയാക്കി ചിരിയാണ്. വീണ്ടും അത് തന്നെ സംഭവിച്ചു എന്റെ പഞ്ച് എല്ലാം അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി കൂട്ടത്തിൽ എനിക്ക് 2 പഞ്ച് കിട്ടി ഗാലറി ആർത്തിരമ്പി. ഇപ്പൊ point നിലയിൽ അവനാണ് മുന്നിൽ. സമയം കളയാതെ അവൻ അടുത്ത അറ്റാക്കിന് മുതിർന്നു. പക്ഷെ ഇത്തവണ അവന്റെ മൂവ്‌ മുൻകൂട്ടി മനസ്സിലാക്കി ഒഴിഞ്ഞു മാറി നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഫുൾ പവർ എടുത്ത് മുഖം നോക്കി പഞ്ച് കൊടുത്തു. അവൻ നിലത്തേക്ക് പതിച്ചു. എന്റെ ദേഷ്യം അതുകൊണ്ട് തീർന്നില്ല. ഓടി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് മുട്ടുകാലിൽ ഇരുന്നു അരുണിനെയും ചാരുവിന്റെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി എതിരാളിയുടെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞു ആഞ്ഞു നിർത്താതെ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ ഇടിയിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ അരുണിന്റെയും ചരുവിന്റെയും മുഖത്ത് നിന്നും വ്യതിചലിച്ചില്ല. എന്റെ കണ്ണിൽ കത്തുന്ന കോപം കണ്ട് അരുണിന്റെ തൊണ്ട കുഴി നടുങ്ങി ചരുവിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും ഒരു വിറയലോടെ അവൻ കൈ പിൻവലിച്ചു. റഫറിയും കാർത്തിയും ഓടിവന്നു എന്നെ പിടിച്ചു മാറ്റി. എന്റെ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ട് അവിടെ കൂടി നിന്ന എല്ലാവരും പേടിയോടെ എന്നെ നോക്കി.കാർത്തി എന്നെ പിടിച്ചുമാറ്റി റിങ്ങിന്റെ ഒരു മൂലയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. എന്റെ ദേഷ്യം അടങ്ങിയില്ല. എതിരാളി നോക്കോട്ട് ആയി.

“… ആദി…എന്താടാ മൈരേ കാണിക്കുന്നേ … നിനക്ക് ആരോടെങ്കിലും ദേഷ്യം ഉണ്ടങ്കിൽ അത് തീർക്കേണ്ടത് റിങ്ങിൽ അല്ല 😡…”അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഒന്ന് അടങ്ങിയത്.

“… സോറി…” തല താഴ്ത്തി കാർത്തിയോട് പറഞ്ഞു.

“…അവന്റെ അമ്മുമ്മേട ഒരു സോറി. ഇവിടെ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നോണം ഞാൻ പോയി അവനെ നോക്കട്ടെ…” എനിക്ക് ചട്ടം കെട്ടിയിട്ടു. ഇടികൊണ്ട പയ്യന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്നെ റഫറി റിങ്ങിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു വാണിംഗ് തന്നു. പിന്നെ ഞങ്ങളെ രണ്ട് പേരെയും രണ്ട് വശങ്ങളിലായി നിർത്തി എന്റെ കൈയുയർത്തി എന്നെ വിജയ് ആയി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ആ പയ്യന്റെ മുഖം എല്ലാം വീങ്ങിയിട്ടുണ്ട് റിങ്ങിൽ നിന്നും പോകാൻ നേരം ഞാൻ അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു സോറി പറഞ്ഞു.

“… കുഴപ്പം ഇല്ല ബ്രോ. ഫൗൾ ആണ് കാണിച്ചത് എങ്കിലും ഞാൻ അതിനെ സ്പോർട്സ്മാൻ സ്പിരിറ്റിലെ എടുത്തിട്ടുള്ളു…”

“…അപ്പോഴത്തെ ഒരു ഇമോഷന്റെ പുറത്ത് പറ്റിപോയത. മനസ്സിൽ വച്ചേക്കല്ലേ…”

“…ഞാൻ ഇത് മറക്കില്ല. ഇനി നമ്മൾ ഏറ്റുമുട്ടുന്ന മാച്ചിൽ നിന്നെ നോക്കോട്ട് ചെയ്യും…” അത് പറഞ്ഞു ചിരിച്ചോണ്ട് അവൻ എനിക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി.

മാച്ചിൽ ഞാൻ ആണ് ജയിച്ചത് എങ്കിലും മനസ്സുകൊണ്ട് ഞാൻ തോറ്റുപോയി. തിരിച്ചു അവന് കൈകൊടുത്ത് ഞാൻ ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്തു. കോളേജിൽ നിന്ന് വന്ന കുറച്ചു പിള്ളേർ എന്നെ എടുത്ത് അരവം വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതിന്റെ ഇടയിൽ ഞാൻ തിരഞ്ഞ മുഖങ്ങൾ എന്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കിയില്ല. പിന്നെ കുറേനേരം അഭിനന്ദനങ്ങൾ ഒക്കെ ആയി സമയം പോയത് അറിഞ്ഞില്ല. സർട്ടിഫിക്കറ്റ് വാങ്ങി ഞാനും കാർത്തിയും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ചെന്നപ്പോഴേ എന്നെയും കാത്ത് അമ്മയും അമ്മുവും ഉമ്മറത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു.

“… അമ്മേടെ മോൻ വന്നോ…” ചെന്നപ്പോഴേ കെട്ടിപിടിച് അമ്മ സ്നേഹ പ്രകടനം നടത്തി.

“… ഏട്ടാ ഇന്ന് ചേട്ടന്റെ ചിലവ് ആണ് കേട്ടോ…” അമ്മു കൂടെ കൂടി.

“…ഇന്ന് ചിലവ് ഒന്നും ഇല്ല. വൈകാതെ നമുക്ക് ഒരു ഔട്ടിങ് പോവാം…”

“… സത്യം…” അത് പറഞ്ഞു ഓടിവന്നു അമ്മു എനിക്ക് ഒരു ഉമ്മ തന്നു.

“… ആാാാ. പയ്യെ കവിൾ ഒക്കെ നീര് ആയി ഇരിക്ക…” കവിൾ തടവി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“… നല്ല നീര് ഉണ്ടല്ലോടാ. നല്ലപോലെ കിട്ടിയെന്നു തോന്നുന്നു…” മുഖം മുഴുവൻ നോക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു.

“…രണ്ടെണ്ണം കിട്ടിയാൽ അല്ലെ അമ്മക്കുട്ടി തിരിച്ചുകൊടുക്കാൻ ഒരു ഗും ഉള്ളു…” അമ്മയുടെ കവിളിൽ പിച്ചിക്കൊണ്ട് ഞാൻ കൊഞ്ചി.

“…ഒന്ന് പോ ചെക്കാ കളിക്കാതെ…”

ഞാൻ കുളിക്കാനായി റൂമിലേക്ക് പോയി. പോകുന്ന പോക്കിൽ ചരുവിന്റെ റൂം നോക്കിയെങ്കിലും വാതിൽ അടഞ്ഞു തന്നെ കിടപ്പുണ്ട്. കുളിച്ചു താഴെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും അമ്മ ചായ തന്നു കൂടെ അമ്മുവും കൂടി.

“… ചാരു ചേച്ചി എവിടെ പോയി…” ഞാൻ ചോദിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ചോദ്യം അമ്മു ചോദിച്ചു.

“… അവൾക്ക് എന്തോ വയ്യായ്ക. ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞു റൂമിലേക്ക് പോയതാ…”

ഇവൾക്ക് ഈ ഇടയായി ഓരോ അസുഖങ്ങൾ ആണല്ലോ. എന്ത് പറ്റിയാവോ. ചായകുടിക്കുമ്പോഴും എന്റെ ചിന്ത അത് തന്നായിരുന്നു.വൈകിട്ട് അച്ഛൻ വന്നു അച്ഛനോടും കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു ഞാൻ ബാൽകണിയിലേക്ക് പോയി. ഗായുവിനെ മാച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോതൊട്ട് വിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാ പക്ഷെ പുള്ളിക്കാരി ഫോൺ എടുക്കുന്നില്ല. ഞാൻ നിലാവിനെ നോക്കി അവിടെ ഇരുന്നു. മാച്ച് കഴിഞ്ഞതോടെ ഒരു വലിയ ഭാരം കുറഞ്ഞത് പോലെ.

“… ആദി….congrats…” ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കിയപ്പോ ചാരുവിനെയാണ് കണ്ടത്.

“… താങ്ക്സ്…”എന്തോ ഇന്ന് ഞാൻ ഉടക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റിയ മൂഡ് അല്ലായിരുന്നു.

“…ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നോട്ടെ…” എന്റെ അടുത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ചെറിയ ചിരിയോടെ നീങ്ങി ഇരുന്നു ചാരു എന്റെ ഒപ്പം ഇരുന്നു.

“…നീ ഇന്ന് മാച്ച് കാണാൻ വന്നായിരുന്നോ…”എന്റെ തോന്നൽ ആയിരുന്നോ അത് എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പിക്കണമായിരുന്നു.

“…വന്നിരുന്നു…”

“… ഓ. നിന്നെ അവിടെ കണ്ടപോലെ തോന്നി…”

“…hmm. മുഖം നീരായല്ലോ…” എന്നെ നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.

“… അതൊക്കെ ശെരിയാവും…” ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“…വേദന ഉണ്ടോ എന്റെ കൈയിൽ ഒരു ഓയ്ലമെന്റ് ഉണ്ട് ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ അത് പുരട്ടി തരാം…” നീരുവച്ച ഭാഗത്തു ചെറുതായി തടവികൊണ്ട് ചാരു ചോദിച്ചു. ഞാൻ ചെറുതായി എരിവ് വലിച്ചു.

“… സോറി…. സോറി..വേദനിച്ചോ…” ആശങ്കയോടെ ചാരു തിരക്കി.

“… സാരമില്ല. അമ്മ തൈലം ഒക്കെ ഇട്ടുതന്നു. നാളെ ശെരിയാകും…”

“… ആദി നിനക്ക് ഇപ്പോഴും എന്നോട് ദേഷ്യം ആണോ…”

“… എന്തിന്…”

“… ഞാൻ അരുണിനോട് സംസാരിക്കുന്നതിൽ…” ഭയത്തോടെ ചാരു ചോദിച്ചു. എന്റെ പക്കൽ അതിനുള്ള മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു. കുറച്ചു സമയം രണ്ടുപേരും നിശബ്ദമായി.

“… നിനക്ക് ഈ ഇടയായി ഓരോ അസുഖങ്ങൾ ആണലോ എന്ത് പറ്റി…” നിശബ്ദത വെടിഞ്ഞു ഞാൻ തന്നെ ചോദിച്ചു.

“…അത് ആദിക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല…” എന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാതെ അവൾ പറഞ്ഞു.

“… ആദിക്ക് ഒരു കാര്യം അറിയാമോ…”

എല്ലാ തവണ പോലെ ഇത്തവണയും ഫോൺ ഒരു വില്ലനായി അവതരിച്ചു. ഇത്തവണ ഗായു ആണ് എന്നെ വിളിച്ചേ.

“… Helo എന്താ മാഷേ ഇടിവാങ്ങി കൂട്ടിയെന്നാണല്ലോ കേട്ടെ…”

“… കിട്ടിയെങ്കിൽ അതനുസരിച്ചു കൊടുത്തിട്ടും ഉണ്ട്…”

“… ആർക്ക് അറിയാം…” ഗായു എന്നെ പുച്ഛിച്ചു.

“… അതൊക്കെ പോട്ടെ കപ്പ്‌ കിട്ടിയിട്ട് ചിലവ് ഒന്നും ഇല്ലേ കുട്ടാ…” ഗായു ചോദിച്ചു.

“…അയ്യടാ ഇത്രയും നേരം എന്നെ കളിയാക്കിയ നിനക്ക് ചിലവ് വേണം അല്ലെ. നോക്കി ഇരിക്കത്തെ ഉള്ളു…”

“… എന്താ ആദിയേട്ടാ ഇങ്ങനെ. ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞത് അല്ലെ…”

“… ഗായു ഒരു മിനിട്ട്…” അവൾ അതിനു മൂളി.

“… ചാരു ഒരു 10 മിനിറ്റ്…” ഫോൺ മൈക്ക് പൊത്തിപിടിച്ചു എന്നെ നോക്കിയിരുന്ന ചരുവിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“…കുഴപ്പം ഇല്ല ആദി ഞാൻ കിടക്കാൻ പോവാ. ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്തോണ്ട് ക്ഷീണം പോലെ…” അത് പറഞ്ഞു അവൾ റൂമിലേക്ക് നടന്നു പോകുന്ന വഴി എന്നെ തിരിഞ്ഞൊരു നോട്ടം നോക്കി.

“…ആരാ ആദിയേട്ടാ…” ഗായു ഫോണിലൂടെ തിരക്കി.

“… ചാരു ആയിരുന്നു…”

“… ചാരു ചേച്ചിയോ ഫോൺ ഒന്ന് കൊടുത്തേ…”

“…ഇല്ല അവൾ ഉറങ്ങാൻ പോയി…”

“… എന്ത് പറ്റി ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ കട്ടുറുമ്പ് ആയോ…”

“… കട്ടുറുമ്പോ നീ എന്തൊക്കെയാടി പറയുന്നേ…” മനസ്സിലാവാതെ തിരക്കി.

“…എനിക്ക് അറിയാം നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പരം ഇഷ്ടമാണെന്നോക്കെ…”

“… നീ ചുമ്മാ ഇല്ലാത്തത് പറഞ്ഞുണ്ടക്കരുത് കേട്ടോ…” എനിക്ക് ദേഷ്യം വരാൻ തുടങ്ങി

“…വേണ്ട മോനെ അദികുട്ടാ എനിക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലാവും…” ഒരു ആക്കിയ ചിരിയോടെ ഗായു പറഞ്ഞു

“… കോപ്പ്. എഴുതാപുറം വായിക്കാനാ എല്ലാരും നോക്കുന്നെ….” ഞാൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ആക്കി സൈലന്റ് മോഡ് ഇട്ടു.

ബാൽകണിയിൽ തന്നെ നിലാവിനെ നോക്കി നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നു.

എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് ഗായുവിന് എങ്ങനെ മനസിലായി. ഞാൻ ഇതേ പറ്റി ഒന്നും അവളോട് സൂചിപ്പിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ. ഒരാൾക്ക് മാത്രം ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിട്ടു കാര്യം ഇല്ലല്ലോ. ചാരുവിന് അരുണിനെ അല്ലെ ഇഷ്ട്ടം 😒. ഞാൻ അപ്പൊ അതിൽ നിന്നും മാറി കൊടുക്കുന്നത് ആണ് നല്ലത്. ഇത്രയും നാൾ ബോക്സിങ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ചാരുവിനെ ഒരു പരിധി വരെ മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞു. ഇനി അതും ഇല്ല നോക്കാം. എങ്ങനെ ഓരോ ചിന്തയും മിന്നി മറഞ്ഞു. കുറച്ചു നേരം കൂടി അങ്ങനെ കിടന്നതിന് ശേഷം ഞാൻ റൂമിലേക്ക് പോയി. ഗായുവിന്റെ റൂമിന്റെ വാതിലിനിടയിൽ നിന്നും വെളിച്ചം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇവൾ ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലേ. ചിലപ്പോ അരുണിന്റെ കൂടെ സംസാരിക്കയായിരിക്കും😏.അധികം അവിടെ നിന്നുതിരിയാൻ തോന്നിയില്ല നേരെ റൂമിൽ പോയി കിടന്നു. ഗായു ഒരുപാട് മിസ്സ്ഡ്കാൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് രാവിലെ സംസാരിക്കാം എന്ന് വാട്സ്ആപ്പ് ചെയ്ത് ഞാൻ ഉറങ്ങി.

പിറ്റേന്ന് ശനിയാഴ്ച ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ ജയിച്ചതിന്റെ ഭാഗമായി ഒരു ചെറിയ ഔട്ടിങ് പ്ലാൻ ചെയ്തു. പ്ലാനിങ് എല്ലാം അമ്മു തന്നെയാ. ഒരുപാട് നേരത്തെ ചർച്ചക്ക് ശേഷം അമ്മു ഒരു പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കി.

ആദ്യം zoo പോവാം. പിന്നെ ശംഖ്‌മുഖം വഴി ലുലുവിൽ. എല്ലാരും ആ പ്ലാനിൽ കൈകോർത്തു. ഒരു കംപ്ലീറ്റ് ഫാമിലി ട്രിപ്പ്‌ തന്നായിരുന്നു. സൂവിൽ എത്തിയപ്പോ 2 ഗാങ് ആയി പിരിഞ്ഞു. അച്ഛനും അമ്മയും കപ്പിൽ ആയി പയ്യെ പയ്യെ വരുന്നുണ്ട്. എന്റെ ഗാങ്ങിൽ അമ്മു ഉണ്ട് പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ. എന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചു അവിടെ മുഴുവൻ ഓടി നടക്കൽ തന്നെ പിന്നാലെ ചാരുവും.

“…ചേച്ചി ആ കുരങ്ങനെ കാണാൻ ചേട്ടനെ പോലെ ഇല്ലേ…” അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കുരങ്ങനെ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

“…ആണോ അപ്പൊ അതിന്റെ വാലിൽ തൂങ്ങി നടക്കുന്നത് നീ ആയിരിക്കും…” കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുരങ്ങനെ നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു ചാരു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അങ്ങനെ അമ്മുവിന്റെ ഓരോ കുറുമ്പും കളിയാക്കലും ആയി നമ്മൾ ഓരോ മൃഗങ്ങളെ കണ്ടു നടന്നു. കുറെ ദൂരം ഓടി ചാടി നടന്നത് കൊണ്ട് അവിടെ ഒരു സ്ഥലത്തു ഇരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും ദാ വരുന്നു കപ്പിൾ ടീംസ്.

“… എന്താ പിള്ളേരെ തളർന്നോ…” അമ്മുവിന്റെ അവസ്ഥാ കണ്ട് ചോദിച്ചു.

“…നമ്മൾ ഓരോ മൃഗങ്ങളെ കാണാൻ ഓടി ചാടി വന്നത് അല്ലെ അല്ലാതെ നിങ്ങളെ പോലെ പ്രണയിക്കാൻ വന്നത് അല്ലല്ലോ അപ്പൊ തളർന്നന്ന് വരും…” അമ്മു നൈസ് ആയിട്ടു അണ്ണാക്കിൽ അടിച്ചു.

“… ശോ ഈ പെണ്ണ് മനുഷ്യനെ നാണം കെടുത്തോലൊ…” അമ്മ ചുറ്റും നോക്കി പറഞ്ഞു.

“…എന്നാ നിങ്ങളുടെ പ്രണയസല്ലാവം നടക്കട്ടെ…” ഞാനും നൈസ് ആയിട്ടു ഒരു കൊട്ട് കൊടുത്തു അമ്മുവിനെയും ചരുവിനെയും കൂട്ടി അടുത്ത ഇടത്തേക്ക് നീങ്ങി.

അമ്മുവിന്റെ ഫോട്ടോ എടുപ്പ് കണ്ടാൽ ഇന്ന് ഫോൺ സ്റ്റോറേജ് ഫുൾ ആവും എന്നാ തോന്നുന്നേ. ചാരുവും ഓരോ മൃഗങ്ങളെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട്. എല്ലാം കണ്ട് അവസാനം പാമ്പിനെ കാണാൻ എത്തിയപ്പോ അമ്മുവിന്റെ വിധം മാറി. പാമ്പിനെ കണ്ടാൽ പുറം പെരുക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ മറവിൽ ഒളിച്ചാണ് എല്ലാം കാണുന്നെ. ഇവൾക്ക് പേടി എന്നൊരു സാധനം ഉണ്ടെന്നു ഇന്നാണ് എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നേ. അവിടന്ന് ഇറങ്ങി മയിലിനെ കണ്ടതും അമ്മു വീണ്ടും ഓൺ ആയി.പിന്നെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് താ എന്ന് പറഞ്ഞു ഒരേ ബഹളം. അവിടന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി ഓരോ ഐസ്ക്രീം കുടിക്കുമ്പോഴേക്കും അച്ഛനും അമ്മയും എത്തി.

“… എന്താ പിള്ളേരെ നമ്മളെ വിളിക്കാതെ ഒറ്റക്ക് ഐസ്ക്രീം കുടിക്കാണോ…”

“…നിങ്ങൾ സമയത്തിന് എത്താത്തത് നമ്മുടെ കുറ്റമാണോ…” ഐസ്ക്രീം കുടിക്കുന്ന അമ്മുവിന്റെ വക കൗണ്ടർ എത്തി.

“…നിന്നോട് തർക്കിക്കാൻ ഞാൻ ഇല്ലേ…” അമ്മ ആദ്യമേ ആയുധം വച്ച് കീഴടങ്ങി.

ഞാൻ അവർക്കും ഓരോ ഐസ്ക്രീം വാങ്ങി കൊടുത്തു. പിന്നെ കുറെ നേരം മ്യൂസിയത്തിലെ പുല്ല് തക്കിടുകളിൽ റസ്റ്റ്‌ എടുത്തു.

“… ഏട്ടാ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ…” ഒരു ചെറിയ മരച്ചോട്ടിൽ കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കുന്ന കാമിതാക്കളെ ചൂണ്ടി അമ്മു ചിരിച്ചു.

“… അടങ്ങി ഇരിക്കും പെണ്ണെ…” അമ്മുവിനെ ഞാൻ ശാസിച്ചു

ഇപ്പൊ ഇവിടത്തെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ് ഇത് എല്ലാ മുക്കിലും ഓരോ കാമിതാക്കൾ കാണും. ഇവർക്ക് വല്ല റൂമും എടുത്തൂടെ വെറുതെ മനുഷ്യനെ കൊതിപ്പിക്കാനായിട്ട്. വെർജിൻ ആയതോണ്ട് ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമം ഒന്നും ഇല്ല കേട്ടോ. ഞാൻ ഇടക്ക് ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞു അവരെ വീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇടക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് തിരിഞ്ഞപ്പോ എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ചാരുവിനെയാണ് കണ്ടത്. നല്ല രീതിയിൽ ചമ്മി. ഞാൻ ഒരു കാമക്കണ്ണൻ ആണെന്ന് കരുതി കാണുവോ ആവോ. പിന്നെ ആ ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കനെ പോയില്ല.

ഉച്ച ആയപ്പോഴേക്കും ഫുഡും കഴിച്ച് നേരെ ശംഖ്മുഖത്ത് പോയി. ഏറെ നാൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ അവിടെ പോണേ. പണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്ന ബീച് ഒന്നും കാണാൻ ഇല്ല. തിരമാല ഇപ്പൊ റോഡ് വരെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ചെറുതിലെ ആ കടപ്പുറം വഴി ഓടി നടന്നത് എല്ലാം വെറുമൊരു ഓർമയായി. വഴിയോര കച്ചവടക്കാരുടെ കൈയിൽ നിന്നും ഉപ്പും മുളകും പുരട്ടിയ മാങ്ങയും പൈനാപ്പിളും വാങ്ങി കഴിച്ച് മത്സ്യകന്യകയുടെ അടുത്ത് എത്തി. പഴയ ആ എടുപ്പ് ഒന്നും പോയി പോയിട്ടില്ല.

“…നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടല്ലേ…” മത്സ്യകന്യകയെ നോക്കി നിന്ന എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചാരു പറഞ്ഞു.

“…അതേ. ഈ ശിൽപ്പം ഉണ്ടാക്കിയവനെ സമ്മതിക്കണം എന്താ സ്‌ട്രെക്ചർ…” ശിൽപ്പത്തിന്റെ ശാരീരിക വടിവിലൂടെ കൈയോടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ചോദിച്ച ചോദ്യത്തിന് ഒരു ഫ്ലോയിൽ ഉത്തരം നൽകിയതാ. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാ ആരോടാ എന്താ പറഞ്ഞത് എന്ന് ബോധം വന്നത്.

“…അതേ അതേ നല്ല സ്‌ട്രെക്ടർ തന്നെയാ…” എന്നെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് അവൾ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

മൈര് മൂഞ്ചി. ഇന്നത്തെ ദിവസം ഇവളുടെ മുന്നിൽ നിന്നു പുഴുക്കുവാണല്ലോ. കുറച്ചു നേരം അവിടെ നിന്ന് വിമാനം പറന്നിറങ്ങുന്നതും ഉയർന്നു പറക്കുന്നതും ഒക്കെ കണ്ടു വൈകുനേരത്തോടെ ലുലുവിൽ പോയി. ചാരു ആദ്യമായിട്ടാണ് ലുലുവിൽ വരുന്നേ. അമ്മു അവളെയും കൊണ്ട് അവിടെ മുഴുവൻ കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മ ആണെങ്കിൽ എന്തോ ഓഫർ ഉണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു ബെഡ്ഷീറ്റും പുതപ്പും അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ നോക്കാൻ പോയി. അമ്മയുടെ ക്യാരിബാഗ് ആണ് അച്ഛൻ പിന്നെ പറയണ്ടല്ലോ ടിപ്പിക്കൽ വീട്ടമ്മയായി അമ്മ മാറി. ഞാൻ ഇച്ചിരി കളക്ഷൻ എടുക്കാൻ ഹൈപ്പർമാർട്ടിൽ കേറി 😁. ഹൈപ്പർമാർട് മൊത്തം ഒന്ന് സ്കാൻ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞപ്പോഴാ അമ്മുവിന് സർപ്രൈസ് കൊടുക്കാം എന്ന് കരുതി. അവൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ട്ടമുള്ള ഡയറിമിൽക്ക് ഒരെണ്ണം എടുത്തു ബില്ല് അടിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ആണ് ചരുവിന്റെ കാര്യം ഓർമ വന്നത്. വന്നത് പോലെ തിരിച്ചു പോയി 2 എണ്ണം കൂടി എടുത്തു. അവസാനം ഫുഡ്‌ കോർട്ടിൽ എല്ലാരും ഒന്നുകൂടി.

“…ഏട്ടൻ എവിടെ പോയതാ…” അമ്മു തിരക്കി.

“…അത് കൊള്ളാം. രണ്ടുംകൂടി എന്നെ ഒറ്റക്ക് ആക്കി എങ്ങോട്ടോ പോയിട്ടു കുറ്റം മുഴുവൻ എനിക്കോ…”

“… ഞാൻ കരുതി ഏട്ടൻ എന്റെ പിറകെ ഉണ്ടെന്നു…”

“… അതൊക്കെ പോട്ടെ. സർപ്രൈസ്…” ഞാൻ ഒരു ഡയറിമിൽക്ക് അമ്മുവിന് നേരെ നീട്ടി.

“…ഹായ് love you ഏട്ടാ…” അമ്മു ഓടിവന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച് ഡയറിമിൽക്ക് വാങ്ങി.

ഞങ്ങടെ പ്രവർത്തിയെല്ലാം ചാരു നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മുവിന്റെ കൈയിലെ ഡയറിമിൽക്ക് നോക്കി കൊണ്ടിരുന്ന ചരുവിന്റെ മുഖം ഒന്ന് വാടി.

“…ചാരു…” അമ്മുവിനെ നോക്കി നിന്ന ചാരു ഒന്ന് ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി.

“… ഇത് നിനക്ക…” പോക്കറ്റിൽ നിന്നും അടുത്ത ഡയറിമിൽക്ക് ഞാൻ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

“… താങ്ക്സ് ആദി…” അവളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു

“… അവർക്ക് മാത്രമേ ഉള്ളോ…”കുശുമ്പി അമ്മയുടെ പരിഭവം.

“…കപ്പിൾസ് ഇന്ന് റൊമാന്റിക് മൂഡിൽ ആണല്ലോ അപ്പൊ പിന്നെ ഡയറിമിൽക്ക് ഇല്ലാതെ പറ്റില്ലല്ലോ…” അമ്മയ്ക്കും കൊടുത്തു.

എല്ലാരും ഡയറിമിൽക്ക് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മയും അച്ഛനും ഷെയർ ചെയ്തു. ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു സന്തോഷം.

“…നീ കഴിക്കുന്നില്ലേ…” കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് അമ്മ തിരക്കി.

“… ഏയ്യ് വേണ്ട…” സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ കാര്യം ഞാൻ മറന്നു പോയി.

“… ഇത ആദി കഴിക്ക്…” കഴിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന ചോക്ലേറ്റ് ചാരു എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

“… വേണ്ട ചാരു. നീ കഴിച്ചോ…”

“… അതെന്താ ഞാൻ തന്നാൽ നീ കഴിക്കില്ലേ…” വിഷമത്തോടെ ചാരു ചോദിച്ചു.

“… ഇങ്ങു താ…” വെറുതെ അവളെ വിഷമിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി അവളുടെ കൈയിൽ നിന്നും ചോക്ലേറ്റ് വാങ്ങി ഞാൻ ഒരു കടി കടിച്ചു തിരിച്ചു അവൾക്ക് കൊടുത്തു.

എന്റെ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ട് എല്ലാരും പുഞ്ചിരിച്ചു. അമ്മുവിന്റെ ചിരി മാത്രം ഒരു ആക്കിയ ചിരിപോലെ . ഞങ്ങൾ ഓരോ ഷോപ്പിലേക്കായി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അമ്മയും അച്ഛനും അമ്മുവും മുന്നേ നടന്നു. ചാരുവും ഞാനും പിന്നാലെയും

ചാരു ഓരോ കടി കടിച്ചിട്ടു ഡയറിമിൽക്ക് എനിക്ക് തരും ഞാൻ തിരിച്ചും. നടന്നു പൊയ്‌കൊണ്ട് ഇരുന്ന പോക്കിൽ ഓപ്പോസിറ്റ് വരുന്നവർ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. കാര്യം എനിക്ക് മനസിലായില്ല. കാര്യം അറിയാൻ ചാരുവിനെ നോക്കിയപ്പോ അവളും എന്നെ നോക്കി ചിരി തുടങ്ങി.

“… അയ്യേ മുഖം മുഴുവൻ ചോക്ലേറ്റ് ആയി…” ചാരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

“… അയ്യോ എവിടെ…” ഞാൻ സ്വയം തുടക്കാൻ നോക്കി.

“… ഞാൻ തുടച്ച് തരാം…” ചാരു എന്റെ ചുണ്ടിലും കവിളിലും ഉണ്ടായിരുന്ന ചോക്ലേറ്റ് തുടച്ച് കളഞ്ഞു.

“… ഓ അവിടെ രണ്ടുപേരുടെ റൊമാൻസ് സഹിക്കാൻ വയ്യാത്തോണ്ടാണ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. അപ്പൊ ഇവിടെയും റൊമാൻസ്…” അമ്മു സ്വയം തലയ്ക്കടിച്ചു

“… റൊ… റൊ… റൊമാൻസൊ…ഒന്ന് പോടീ കുരുപ്പേ…” അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യത്തിൽ ഞാൻ ഒന്ന് പതറി.

“… ചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ…” അമ്മു ചരുവിന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചോണ്ട് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

ആ പോകുന്ന പോക്കിൽ ചാരു തിരിഞ്ഞു എനിക്ക് പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു. രാത്രി ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ചു വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഒരു സമയമായി. ഒരു കുളിയും പാസ്സാക്കി ബെഡിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.

എന്ത് നല്ല ദിവസമായിരുന്നു എന്നും ഇതുപോലെ ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു. സംഭവിക്കാൻ ഇരിക്കുന്ന വരും വരായികയെകുറിച്ച് അറിയാതെ ഞാൻ ഉറക്കത്തിനു മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി.

ഞായർ പ്രത്യേകിച്ച് പരിപാടി ഒന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ട് വൈകിയാണ് ഉറക്കം ഉണർന്നത്. കാർത്തി ഏതോ കിടിലൻ പടം ഇറങ്ങിയിട്ടുണ്ട് എന്നും പറഞ്ഞു നട്ടുച്ചക്കുള്ള ഷോ ബുക്ക്‌ ചെയ്ത് എന്നെയും കൊണ്ട് പോയി. മോശം പറയരുതല്ലോ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുപോലെ ഒരു കൂതറ പടം ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല. തിരിച്ചു വരുന്ന വരവിൽ കാർത്തിയെ അവരാതിച്ചു കൊന്നു. നല്ലൊരു ഞായർ മൈരൻ കാരണം പോയി കിട്ടി. അവന്റെ കൂടെ ഒരു ചായയും കുടിച്ചു തിരിച്ചു വീട്ടിൽ വന്നപ്പോ പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഒരു ബൈക്ക് ഇരിക്കുന്നു.

അച്ഛന്റെ കൂട്ടുകാർ വല്ലതും വന്നോ ആവോ എങ്കിൽ ഇന്ന് ഉപദേശം കേട്ടു മടുക്കും. വല്യ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ എന്റെ ബൈക്ക് പാർക്ക് ചെയ്തപ്പോ അരുൺ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്നു. ഇവൻ എന്താ എന്റെ വീട്ടിൽ🤨.

“…ഹ ആദി നീ വന്നോ. എത്ര നേരായി നിന്നെയും കാത്തു നിൽക്കുന്നു. നിന്നെ കാണാത്തത്കൊണ്ട് ഞാൻ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതാ….” അരുൺ ചിരിച്ചോണ്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

“… നീ എന്താ ഇവിടെ 😡…”

“…ചാരു എന്റെ ക്ലാസ്‌മേറ്റ് അല്ലേടാ റെക്കോർഡ് വാങ്ങാൻ വന്നതാ…” നാണം അഭിനയിച്ചോണ്ട് അരുൺ പറഞ്ഞു.

“…എല്ലാരേയും പരിചയപ്പെട്ടു അമ്മയൊക്കെ എന്നാ സ്നേഹമ. അമ്മുവിനെ മാത്രം കണ്ടില്ല ട്യൂഷൻ പോയന്ന പറഞ്ഞെ…” വിഷമം നടിച്ചോണ്ട് അരുൺ പറഞ്ഞു.

“…അവളുടെ ഫോട്ടോ അകത്തു കണ്ടായിരുന്നു സൂപ്പർ കൊച്ചാണല്ലോടാ…” അത് കേട്ടപ്പോ എന്റെ രക്തം തിളച്ചുവന്നു.

“… എന്താടാ ആദി ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടോ…” ഞാൻ കൈ കൈമുറുക്കുന്നത് നോക്കി അരുൺ ചോദിച്ചു.

“… ചാരു ഇവിടെ തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ അടുത്ത തവണ ബുക്കോ റെക്കോർഡോ വാങ്ങാൻ വരുമ്പോൾ അമ്മുവിനെ വിശദമായി ഞാൻ ഒന്ന് പരിചയപെടുന്നുണ്ട് …” ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ അരുൺ അവന്റെ ബൈക്കും എടുത്തോണ്ട് പോയി.

“… അമ്മേ…അമ്മേ….” കോപത്താൽ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

“… ആഹ് നീ വന്നോ. ചാരുവിനെ ഒരു കോളേജ് ഫ്രണ്ട് വന്നിരുന്നു ഇപ്പൊ പോയതേ ഉള്ളു. നീ കണ്ടില്ലേ…”

“… ചാരു എവിടെ…” അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മറുപടി പറയാൻ തക്ക മാനസികാവസ്ഥയിൽ അല്ലായിരുന്നു ഞാൻ.

“… അവൾ റൂമിൽ ഉണ്ട്. എന്താടാ കാര്യം…” അമ്മ തിരക്കി.

ഞാൻ അതൊന്നും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ആർത്തിരമ്പി ചരുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. വാതിൽ പൂട്ടിയിട്ടില്ലായിരുന്നു തള്ളി തുറന്നു അകത്തു കേറി. എന്റെ വരവ് കണ്ട് പേടിച് ബെഡിൽ നിന്നും ചാരു എഴുനേറ്റു.

“… നീ ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാ ആ നായിന്റെമോനെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു വരുത്തിയെ 😡…”

“… ആദി… നാളെ സബ്‌മിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട ഒരു റെക്കോർഡ്…” ചാരുവിനെ കൊണ്ട് പറഞ്ഞു മുഴുവപ്പിക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല

“… റെക്കോർഡ് കോപ്പ്. ഓരോ മൈര് കാരണങ്ങൾ…”

“… ആദി ചീത്ത വിളിക്കരുത്…” ചരുവിനു ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങി.

“… വിളിക്കോടി വിളിക്കും. നീ ആരുടെ കൂടെ വേണോ പൊയ്ക്കോ ആരെ വേണോ റൂമിൽ വിളിച്ചു കേറ്റിക്കൊ അതൊന്നും എന്നെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയമല്ല. പക്ഷെ അതൊക്കെ ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയിട്ട്…”

“…ശേ… നീ ഇത്രക്ക് ചീപ്പ്‌ ആണോ…”

“…ഇനി മേലാൽ നിന്റെ കൂട്ടുകാർ ആരെങ്കിലും ഈ വീട്ടിൽ കാലുകുത്തിയാൽ ഈ ആദി ആരാണെന്ന് നീയും അവരും അറിയും…”

ഞാൻ അവളുടെ വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി. പഞ്ചിങ് ബാഗ് മാറി മാറി ഇടിച്ചു എന്ത് ചെയ്തിട്ടും എന്റെ ദേഷ്യം അടക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഇത് എന്റെ വീട് ആയി പോയി ഇല്ലങ്കിൽ അവൻ ഇന്ന് ജീവനോടെ പോവില്ലയിരുന്നു. വീണ്ടും പഞ്ചിങ് ബാഗിൽ ഇടിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു.

രാത്രി ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ എല്ലാരും ഡയനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഒത്തുകൂടി. ചാരുവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“…ആദി നീ കേട്ടോ ചരുവിനു ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മാറണം എന്ന് പറയുവാ…” അമ്മ ആശങ്കയോടെ പറഞ്ഞു.

“… പോകുന്നവർ ഒക്കെ പോട്ടെ. വെറുതെ പിടിച്ചു നിർത്തണ്ട…”

“…ചേച്ചിയും ചേട്ടനും അടി ഉണ്ടാക്കിയെന്നു തോന്നുന്നു അമ്മേ…” കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്മു പറഞ്ഞു

“… അമ്മു നീ ഭാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാൻ നിൽക്കണ്ട കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ പോയി പഠിക്കാൻ നോക്ക്…” ഞാൻ ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു.

“…സത്യം പറയ് ആദി നീ എന്റെ കൊച്ചിനെ വല്ലതും പറഞ്ഞു വിഷമിപ്പിച്ചോ…” അമ്മ എന്നോട് തിരക്കി.

“… അമ്മ എനിക്ക് ഇതേ പറ്റി സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ല…” അത്രമാത്രം പറഞ്ഞ് ഞാൻ കൈകഴുകി എന്റെ റൂമിൽ പോയി.

അമ്മ എന്ത് പറഞ്ഞു സമ്മതിപ്പിച്ചു എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല ചാരു എന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ തുടർന്നു. ദിവസങ്ങൾ ആഴചകളായും ആഴ്ചകൾ മാസങ്ങൾ ആയും കടന്നുപോയി. അന്നത്തെ ആ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം ഞാനും ചാരുവും പരസ്പരം ഒരു വാക്ക് പോലും സംസാരിച്ചില്ല. അവൾ എന്നിൽ നിന്നും ഞാൻ അവളിൽ നിന്നും അകന്നു നടന്നു. കോഴ്സ് കഴിഞ്ഞ് ചാരു അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ അച്ഛന്റെ കമ്പനിയിൽ ചാർജ് എടുത്തു. കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് 2 വർഷമായി അച്ഛൻ ഇപ്പൊ ഇടക്കൊക്കെ കമ്പനിയിൽ വരാറുള്ളൂ. കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ഞാൻ തന്നെയാ നോക്കി നടത്തുന്നെ. സഹായത്തിനു കാർത്തിയും ഉണ്ട്.ഒരു ദിവസം രാവിലെ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് അമ്മയുടെ കാൾ വരുന്നേ.

“… ആദി… നീ എവിടെയാ…” വെപ്രാളത്തോടെ അമ്മ ചോദിച്ചു.

“… ഞാൻ ഓഫീസിൽ ഉണ്ട്. എന്ത് പറ്റി അമ്മേ…” അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു ഞാൻ പേടിച്ചു.

“…മോനെ അമ്മുമ്മക്ക് തീരെ വയ്യട. നമുക്ക് എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവിടേക്ക് പോണം…” ഭയത്തോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.

“… ഞാൻ ഉടനെ വരാം അമ്മേ…”

കാർത്തിയോട് കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചു കാറുമായി എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അമ്മയും അച്ഛനും അമ്മുവും പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കായിരുന്നു അമ്മു എന്റെ കുറച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് . ചെന്നപാടെ വേഷം പോലും മാറാതെ അവരെയും കൂട്ടി ഇറങ്ങി. അമ്മ പിന്നിൽ ഇരുന്നു ഒരേ കരച്ചിൽ. ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തോണ്ട് തന്നെ അച്ഛനും അമ്മുവും അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു. രാത്രിയോടെ ഞങ്ങൾ ചരുവിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി. വണ്ടി നിർത്തിയതും അമ്മ അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.

“…എന്താ ഉണ്ടായേ…” അച്ഛൻ മാമനോട് ചോദിച്ചു

“… പെട്ടെന്ന് അസുഖം കൂടി. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മ വന്നില്ല. അവസാനം ഡോക്ടറേ ഇങ്ങോട്ട് വരുത്തിച്ചു…”

“… ഡോക്ടർ എന്ത് പറഞ്ഞു…” ഞാൻ തിരക്കി.

“… വല്യ കുഴപ്പം ഇല്ല വയസായില്ലേ അതിന്റെ ആവലാതിയ. അപ്പൊ തുടങ്ങിയതാ മക്കളെയും പേരക്കുട്ടികളെയും കാണണം എന്ന വാശി…” മാമൻ പറഞ്ഞു.

പാവം അമ്മുമ്മക്ക് തീരെ വയ്യാത്തത് അല്ലെ. ഞാനും അമ്മുവും അച്ഛനും അമ്മുമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

2 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ ചാരുവിനെ കാണുന്നത്. കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്ത് തന്നെ ഒരു കസേരയിൽ ഇരിക്കയാണ് ചാരു. എന്തോ അവളെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഒരു മടി. അമ്മ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു അമ്മുമ്മയെ കെട്ടിപിടിച് കരയുന്നു.

“… മോൾ മാത്രെ വന്നിട്ടുള്ളോ…” അമ്മുമ്മ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.

“…അല്ല അമ്മേ എല്ലാരും ഉണ്ട്…” ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ നോക്കി അമ്മ പറഞ്ഞു. ആ സമയത്ത് ആണ് ചാരു എന്നെ കാണുന്നത്.

“… വാ മക്കളെ അടുത്തേക്ക് വാ…” അമ്മുമ്മ ഞങ്ങളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. ഞങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ചെന്ന്.

“…നിങ്ങളെ കാണാൻ പറ്റുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചത് അല്ല…” അമ്മുവിന്റെ കൈയിൽ തലോടി പറഞ്ഞു.

“… അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ അമ്മേ…” അമ്മ പറഞ്ഞു. ആ സമയം കൊണ്ട് എല്ലാരും അവിടേക്ക് എത്തി.

“… ആദി മോനെ അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്തൊന്നും ഇരിക്കട…” അമ്മ എഴീച്ചു മാറിയതും ഞാൻ അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നു.

“…ഞാൻ ഒരു ആഗ്രഹം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ മോൻ അത് കേൾക്കോ…” പ്രതീക്ഷയോടെ അമ്മുമ്മ എന്നെ നോക്കി

“… പറയ് അമ്മുമ്മേ…”

എന്റെയും ചരുവിന്റെയും കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു അമ്മുമ്മ പറഞ്ഞു.

“… കണ്ണടയും മുമ്പ് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും വിവാഹം അമ്മുമ്മക്ക് കാണണം…”

തുടരും….

**__________**_____________** ___________**

കഴിഞ്ഞ പാർട്ടിലെ കമന്റ്‌ ബോക്സ്‌ വായിച്ചപ്പോ എനിക്ക് ഒരുപാട് സന്തോഷം തോന്നി🥰. എല്ലാരും നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ മനസുതുറന്നു സംസാരിച്ചു നന്ദിയുണ്ട് .കഥ എത്രമാത്രം നിങ്ങൾക്ക് കണക്ട് ആയി എന്ന് കമന്റ്‌ വായിച്ചപ്പോ മനസിലായി.

ഞാൻ bad വിചാരിക്കും എന്ന് കരുതി നിങ്ങളുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ പറയാൻ മടിക്കരുത്. 💖 കാര്യം അഡ്മിനോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ആഡ് ആക്കുമോ എന്ന് അറിയില്ല നോക്കാം.ഈ പാർട്ടിൽ ഞാൻ പേജ് കൂട്ടാൻ ശ്രെമിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ബാംഗ്ലൂരിലെ തമിഴ്നാട് ഒരു മിസ്റ്റേക്ക് പറ്റിയതാണ് ക്ഷമിക്കുക 😁. അദ്യം ബാംഗ്ലൂർ വെച്ചാണ് എഴുതിയത് വേറെ 2,3 സീൻ പ്ലാൻ ചെയ്തതാ എന്നാൽ അത് വരും പാർട്ടുകളിൽ ചില കുഴപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാവും അതുകൊണ്ടാണ് മാറ്റിയത്. ഇത് ഒരു കോപ്പി പേസ്റ്റ് കഥയല്ല. ഞാൻ കണ്ടതും,വായിച്ചതും,കേട്ടതുമായ കാര്യങ്ങൾ എന്റെ ഭാവനയിൽ നിങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു.