ഉച്ച ഊണ് കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു ഞാൻ എന്റെ റൂമിൽ എത്തി. ഇത്തവണ കൂടെ ഗായുവും അമ്മുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗായു കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തു ചാരി ഇരുന്നു ഞാൻ അവളുടെ മടിയിൽ കിടന്നു എന്റെ അടുത്തായി അമ്മുവും ഇരുന്നു.

 

 

“…നിങ്ങൾ എപ്പോഴാ തിരിച്ചു പോണേ…” ഗായു തിരക്കി.

 

 

“… നാളെ പോണം 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ കോളേജ് തുറക്കും…”

 

 

“… ഞാനും 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞു പോവും. നിങ്ങളെ ഒക്കെ വല്ലാണ്ട് മിസ്സ്‌ ചെയ്യും…” വിഷമത്തോടെ ഗായു പറഞ്ഞു.

 

 

“…എനിക്കും. സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ താല്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. ആകെ ബോർ ആയിരിക്കും എന്നാ വിചാരിച്ചേ…”

 

 

“… എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ എന്ത് തോന്നുന്നു…” അറിയാനുള്ള ആകാംഷയിൽ ഗായു ചോദിച്ചു.

 

 

“…സത്യം പറയാലോ നീ ഉള്ളത് കൊണ്ട് സമയം പോണത് അറിഞ്ഞില്ല…”അത് കേട്ടപ്പോ അവൾ കൂടുതൽ സന്തോഷമായി.

 

 

“… ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് അമ്മ പറഞ്ഞത് ഒന്നും നീ കാര്യമായിട്ട് എടുക്കണ്ട കേട്ടോ…” ഗായുവിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

“…ഏയ്യ് അത് അപ്പോഴത്തെ തമാശക്ക് പറഞ്ഞത് അല്ലെ. അല്ലെങ്കിലും ഞാനൊന്നും ചേട്ടന് സെറ്റ് ആവാൻ പോണില്ല…”

 

 

“… അതെന്താടി എന്റെ ഏട്ടന് ഒരു കുഴപ്പം…” അമ്മു ചോദിച്ചു

 

 

“… എനിക്ക് ഈ മസ്സിൽ ജീവികളെ ഇഷ്ട്ടല്ല. പിന്നെ എനിക്ക് ആൾറെഡി ഒരു ബോയ്ഫ്രണ്ട് ഉണ്ട് 😉…” ഗായു പറഞ്ഞു.

 

 

“… എടി ഭയങ്കരി എന്നിട്ട് നീ ഇത് എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…” അമ്മു പറഞ്ഞു.

 

 

“… പിന്നെ ഇതൊക്കെ കൊട്ടിഘോഷിച്ചോണ്ട് നടക്കാൻ പറ്റോ…”

 

 

“… എന്തായാലും ആ പയ്യന് കഷ്ടകാലം ആണെന്ന് ഉറപ്പാ. അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെപോലുള്ള മാരണങ്ങളെ ഇഷ്ടപ്പെടില്ലല്ലോ..”ഞാൻ കൗണ്ടർ അടിച്ചു.

 

 

അത് കേട്ടതും അമ്മു വാ പൊത്തി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി കൂടെ ഞാനും.ഇത് കണ്ട് ഗായു ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ ചെവി പിടിച്ചു തിരുമി. വല്യ വേദന ഇല്ലങ്കിലും ഞാൻ പയ്യെ നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അത് കേട്ടിട്ട് ആണെന്നുതോന്നുന്നു ചാരു എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്നു.

 

 

“… എന്താ ഇവിടെ ഒരു ബഹളം…”ചാരു തിരക്കി.

 

 

“…ഒന്നും ഇല്ല ചേച്ചി ഏട്ടന്റെയും ഗായുവിന്റെയും ഓരോ തമാശ…”അത് പറഞ്ഞു അമ്മു വീണ്ടും ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.എന്നെയും ഗായുവിനെയും മാറിമാറി നോക്കിയ ശേഷം ചാരു തിരിച്ചു പോകാൻ ഒരുങ്ങി.

 

 

“… ചേച്ചി പോവണോ…” അമ്മു ചോദിച്ചു.

 

 

“… എനിക്ക് അപ്പുറത്ത് ഇച്ചിരി പണി ഉണ്ട്…”

 

 

“…അതൊക്കെ പിന്നെ ചെയ്യാം ചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ…” ഗായു പോയി ചരുവിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു ബലമായി നമുക്ക് അരികിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി . ഗായു വീണ്ടും പഴയതുപോലെ എന്റെ തല അവളുടെ മടിയിൽ വച്ചു തലമുടിയിൽ തലോടാൻ തുടങ്ങി.

 

 

“…ചേച്ചിടെ വയറു വേദന എങ്ങനെ ഉണ്ട്…” അമ്മു അന്വേഷിച്ചു

 

 

“… കുറവുണ്ട്…” അത് പറഞ്ഞു ചാരു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു

 

 

“… ഗായു തല ഒന്ന് മസ്സാജ് ചെയ്ത് താടി…” അവളുടെ കൈപിടിച്ചു ഞാൻ ഒന്ന് കെഞ്ചി.

 

 

“… അയ്യടാ പോയി നിങ്ങടെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയോടു പറ…” ഗായു പുച്ഛിച്ചു

 

 

“… അതല്ലേ നിന്നോട് പറഞ്ഞെ.പ്ലീസ് എന്റെ പൊന്നല്ലേ…” ഗായുവിന്റെ കൈ പിടിച്ചു ഉമ്മ കൊടുത്തുകൊണ്ട് കൊഞ്ചി. ഇതൊക്കെ കണ്ട ചരുവിന്റെ മുഖം കടന്നൽ കുത്തിയത് പോലെയായി.

 

 

“… എനിക്ക് ഒന്നും വയ്യ. ചാരുചേച്ചി നന്നായി മസ്സാജ് ചെയ്യും. ചേച്ചി ഒന്ന് ചെയ്ത് കൊടുത്തേ…” ഗായു ചാരുവിന്റെ പെടലിക്ക് ഇട്ടു.

 

 

“… നിങ്ങൾ ആരും ചെയ്യണ്ട. എനിക്ക് എന്റെ അമ്മുക്കുട്ടി മസ്സാജ് ചെയ്തത് തരും അല്ലെ മോളെ…” അമ്മുവിനെ നന്നായി ഒന്ന് പതപ്പിച്ചു.

 

 

“… അതൊക്കെ ചെയ്യാം. പക്ഷെ പോവുമ്പോൾ ഡയറിമിൽക്ക് വാങ്ങി തരണം…” അമ്മുവിന്റെ ഡിമാന്റ് എത്തി.

വാങ്ങി കൊടുക്കാം എന്നുള്ള ഉറപ്പിന്മേൽ അമ്മു തലയിൽ മസ്സാജ് തുടങ്ങി. ഞാൻ അതും ആസ്വദിച്ചു അങ്ങനെ കിടന്നു.ഞാനും ഗായുവും അടിപിടി കൂടി അങ്ങോട്ടു ഇങ്ങോട്ടു കളിയാക്കിയും കിടന്നു. ചാരു നമ്മുടെ ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നെങ്കിലും മുഖം അത്ര തെളിച്ചമില്ല.

 

 

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പെട്ടി ഒക്കെ പാക്ക് ചെയ്ത് ഇറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. അമ്മുമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

 

 

“… എന്റെ മക്കളെ കണ്ട് കൊതി തീർന്നില്ല…” അത് പറഞ്ഞു എനിക്കും അമ്മുവിനും അമ്മുമ്മ ഓരോ ചുംബനം തന്നു.

 

 

“…അതിനെന്താ അമ്മേ അവർക്ക് എപ്പോ വേണമെങ്കിലും വരാലോ…” ചാരുവിന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു.

 

 

“…ചാരുവും പോവണോ…” വിഷമത്തോടെ അമ്മുമ്മ തിരക്കി.

 

 

“… ഞാൻ പോയിട്ടു പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചു വരില്ലേ…” അമ്മുമ്മയെ കെട്ടിപിടിച് ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്ത് ചാരു പറഞ്ഞു. അമ്മുമ്മയുടെ ചങ്ക് ആണ് ചാരു അതിന്റെയ

 

 

“… എന്റെ മോൾക്ക് അവിടെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ…” ചാരുവിനെ ഒന്ന് തലോടിക്കൊണ്ട് അമ്മുമ്മ തിരക്കി.

 

 

“… അതെന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ. അവൾക്ക് അവിടെ ഒരു കുറവും ഇല്ല. പൊന്നുപോലെയാ അവിടെ എല്ലാരും അവളെ നോക്കുന്നെ…” അമ്മ അത് പറഞ്ഞതും ചാരു എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി.

 

 

ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് മനസിലായില്ല.പതിയെ ഞങ്ങൾ ഹാളിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

 

“… മാമി ഗായു എവിടെ കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ…” ഗായുവിനെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“…അവൾ റൂമിൽ ഉണ്ട് എന്തോ അർജന്റ് കാൾ വന്നു. ഇവിടെ എല്ലാരും പോകുന്നതിന്റെ തിരക്ക് ആയോണ്ട് റൂമിലേക്ക് പോയതാ…” മാമി പറഞ്ഞു.

 

 

“… ആണോ. ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചിട്ടു വരാം…” ഞാൻ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

 

 

“… എന്നാ മോളുസേ വല്യ ബിസി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു…” ചെന്ന പാടെ ഫോണിൽ വിളിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന ഗായുവിനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

എന്തോ ഇമ്പോർട്ടന്റ് കാര്യം ആണ്. എന്നെ നോക്കി കൈ കൊണ്ട് ഒരു മിനിറ്റ് എന്ന് കാണിച്ചു പിന്നെയും ഫോണിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ഞാൻ അവൾക്കായി വെയിറ്റ് ചെയ്തു. ഫോൺ കാൾ കഴിഞ്ഞതും അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

“…സോറി. അത്യാവശ്യ കാൾ ആയിരുന്നു അതാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ. നിങ്ങൾ ഇറങ്ങാറായോ…” ഗായു തിരക്കി.

 

 

“… ആടി ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കാണ്. നിന്നെ നോക്കിയപ്പോ അവിടെ കണ്ടില്ല അതാ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ…”

 

 

“…so നിങ്ങൾ പോവാണ്. ഇനി എപ്പോഴാ കാണുന്നെ…” ഗായു ചോദിച്ചു.

 

 

“… നീ ഒരു ദിവസം ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലേക്ക് വാ. അവിടെ കളർ ആക്കാം…”

 

 

“… ഞങ്ങടെ നാടും മോശം ഒന്നും അല്ല കേട്ടോ അങ്ങോട്ടും ഇറങ്ങാം…” അവളും കട്ടക്ക് നിന്ന്.

 

 

“… ഒരു ദിവസം എല്ലാരേയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങാം. പോട്ടെടി കാന്താരി …” ഞാൻ അതും പറഞ്ഞ് അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

 

“… I miss you…”അത് പറഞ്ഞു തിരിച്ച് അവൾ എന്നെ പുൽകി.

 

 

“…🗣️ ആദി…”

 

 

ആ അലർച്ച കേട്ട ഞാനും ഗായുവും ഞെട്ടി വാതിൽക്കൽ നോക്കി. കോപത്താൽ ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന ചാരുവുനെ ആണ് കണ്ടത്. എന്താ എന്നാ ഭാവത്തിൽ ഞാൻ ചാരുവിനെ നോക്കി

 

 

“… മാമി വിളിക്കുന്നു. ഇറങ്ങാൻ സമയമായി😡…” ഇത്രയും പറഞ്ഞു ചവിട്ടിതുള്ളി അവൾ പോയി.

 

 

“…ഇവൾക്ക് എന്താ വല്ല പ്രാന്തും ഉണ്ടോ…” ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ ഗായുവിനോട് ചോദിച്ചു.

 

 

“… ആർക്ക് അറിയാം. ഇനിയിപ്പോ ലേറ്റ് ആവണ്ട പോവാം…” അതും പറഞ്ഞ് ഗായു എന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചു ഉമ്മറത്തേക്ക് എത്തി.

 

 

“… അപ്പൊ എല്ലാർക്കും ടാറ്റ. ഞങ്ങൾ പോയിട്ടു വരാം. നിങ്ങളും ഒരുദിവസം അങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങ്…” എല്ലാരേയും കെട്ടിപിടിച് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി.

 

“… ഗായു വിളിക്കാം കേട്ടോ…” കാറിൽ കേറുമ്പോൾ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു

ഇത്തവണ കാർ ഞാൻ എടുത്തു. അച്ഛൻ എന്റൊപ്പവും.

 

 

“… ഇവടന്ന് പോവാൻ തോന്നുന്നില്ല അല്ലെ…” പുറത്തേക്ക് നോക്കി അമ്മു പറഞ്ഞു.

 

 

“… അതെ നല്ല വെക്കേഷന് ആയിരുന്നു…” ഞാനും അഭിപ്രായപെട്ടു

 

 

“… ഇങ്ങോട്ട് വരുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ നിനക്ക് എന്ത് ജാട ആയിരുന്നു. ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ടട…” അമ്മ ചോദിച്ചു.

 

 

“… ഓ പിന്നെ ഗായു ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ പിറ്റേന്ന് തന്നെ പോയേനെ. അവൾ ഉള്ളത്കൊണ്ട് ബോർ അടി ഇല്ലായിരുന്നു…” അത് പറഞ്ഞു മിറർ വഴി ചാരുവിനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി.ചാരു എന്നെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

വൈകുന്നേരത്തോടെ ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ എത്തി.യാത്ര ഷീണം കാരണം ചെന്ന ഉടനെ കട്ടിലിൽ കേറി കിടന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ആണ് ഉറക്കം എഴുന്നേറ്റത്. പതിവുപോലെ കാപ്പികുടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ജിമ്മിൽ പോയി. കാർത്തി നേരുത്തേ അവിടെ ഹാജർ ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അവനോട് വെക്കേഷൻ പോയ സംഭവ വികസങ്ങൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞു. വൈകിട്ട് വീട്ടിൽ എത്തി.

 

 

“… ഇന്നെങ്കിലും നേരുത്തേ വന്നുടായിരുന്നോ. നാളെ അല്ലെ കോളേജ് തുറക്കുന്നെ…” അമ്മ പറഞ്ഞു

 

 

“… സോറി അമ്മക്കുട്ടി. എന്തായാലും ഞാൻ എത്തിയില്ലേ…” എല്ലാരും അത്താഴം കഴിക്കാനായി ഇരുന്നു.

 

 

“… ഗായു വിളിച്ചായിരുന്നു…” എനിക്ക് വിളമ്പുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് അമ്മ പറഞ്ഞു.

 

 

“… ആണോ എന്നിട്ട് എന്ത് പറഞ്ഞു…”

 

 

“…അവർ ഇന്ന് വീട്ടിൽ പോവാണെന്നു പറഞ്ഞു. നിന്നെ ഒരുപാട് വിളിച്ചു എന്നിട്ട് കിട്ടിയില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു അതാ എന്നെ വിളിച്ചേ…”അമ്മ അത് പറഞ്ഞതും ചാരു ഇക്കിൾ വെട്ടാൻ തുടങ്ങി.

 

 

“… അയ്യോ എന്ത് പറ്റി മോളെ. വെള്ളം കുടിക്ക്…” അമ്മ അവൾക്ക് വെള്ളം ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു.

 

 

ഇവൾക്ക് എന്തിനാ ഇപ്പോ ഇക്കിൾ വെട്ടിയത്. ആർക്ക് അറിയാം ആർത്തി മൂത്ത് തിന്നപ്പോ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി കാണും

 

 

“… ഫോൺ ചാർജ് തീർന്നു പോയി അമ്മേ. അതാ അവൾ വിളിച്ചപ്പോ കിട്ടാത്തെ. കുഴപ്പമില്ല കിടക്കാൻ നേരത്ത് ഞാൻ വിളിച്ചോളാം…” സാധാരണ കഴിക്കുന്നതിലും നേരുത്തേ ഞാൻ ഫുഡ്‌ കഴിച്ച് തീർത്തു അമ്മുവിന്റെ റൂമിൽ കുത്തിയിട്ട ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓൺ ആക്കിയതും ഗായുവിന്റെ കാൾ വന്നു.

 

 

“…വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ട് ഒരു കാൾ ചെയ്യാൻ തോന്നിയോട

…പട്ടി…തെണ്ടി…ചെറ്റേ…” ഫോൺ എടുത്തപാടെ ഗായു തുടങ്ങി.

 

 

“… സോറി… സോറി… വിളിക്കാൻ മറന്നു പോയി 😁…” അവളെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

 

 

“…ഓഹോ ഇവിടന്നു പോയപ്പോ നമ്മളെ എല്ലാം മറന്നു അല്ലെ. ഇനി ഒന്നും പറയണ്ട…” അവൾ ഫോൺ കട്ടാക്കി പോയി.

 

 

“… എന്താടാ…” എന്റെ കാട്ടികൂട്ടൽ കണ്ട് അമ്മ കാര്യം തിരക്കി

 

 

“… അവിടന്ന് വന്നിട്ട് അവളെ വിളിക്കാത്തതിന്റെ പരിഭവം ആണ്…”

 

 

“… ആഹ്ഹ് അനുഭവിച്ചോ. മോൾക്ക് 1 ചപ്പാത്തി കൂടി വയ്ക്കട്ടെ…” എന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്ന ചരുവിനോട് അമ്മ ചോദിച്ചു.

 

 

അവൾ വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു കഴിപ്പ് മതിയാക്കി. ഫോണുമായി ഞാൻ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് പോയി. ഒരുപാട് തവണ വിളിച്ചിട്ടും ഗായു ഫോൺ എടുത്തില്ല. അവസാനം വാട്സ്ആപ്പ് വഴി സോറി ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ടാണ് അവൾ ഫോൺ എടുത്തേ.

 

 

“…എന്താ മാഷേ ഫോൺ എടുക്കാൻ ഒക്കെ ഒരു മടി…” ഞാൻ ചോദിച്ചു

 

 

“… നമ്മളെ ഓർക്കാത്തവരെ നമ്മൾ എന്തിനു ഓർക്കണം 😒…”

 

 

“…ഇപ്പോഴും പിണക്കം മാറിയില്ലേ…”

 

 

“… ഇല്ലങ്കിൽ..?”

 

 

“… സോറി മുത്തേ ക്ഷമിക്ക്. ഇവിടെ എത്തിയപ്പോ താമസിച്ചു ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങി പോയി അതാ വിളിക്കാത്തെ…”

 

 

“… Hmm ഇത്തവണ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു…”

 

 

“… ഉത്തരവ്.അല്ല നീ നാളെയല്ലേ വീട്ടിൽ പോവുന്നുള്ളു എന്ന് പറഞ്ഞെ…”

 

 

“…ഓ നിങ്ങൾ ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഒരു സുഖമില്ല. അതോണ്ട് ഞാൻ എല്ലാം കെട്ടിപെറുക്കി തിരിച്ചു വന്നു. പിന്നെ എന്റെ ചെക്കന് എന്നെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു അപ്പൊ അവനെയും കാണാല്ലോ…”

 

 

“… അപ്പൊ കാമുകനെ കാണാൻ ഓടിയത് ആണ് എന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ ഇല്ലാത്തോണ്ട് എന്ന് ഒരു തള്ളലും…”

 

 

“…ആ അങ്ങനെ തന്നെയാ. ഇതൊന്നും പെണ്ണും പെടക്കോഴിയും ഇല്ലാത്ത നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല…” അത് കേട്ടപ്പോ ഒരുനിമിഷം ചരുവിന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ മിന്നി മറഞ്ഞു.

 

പിന്നയും നമ്മൾ ഒരുപാട് നേരം സംസാരിച്ചു. നമുക്ക് എല്ലാർക്കും കാണുമല്ലോ ഒരു ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് പോലൊരു കസിൻ. ഗായു ഇപ്പൊ എനിക്ക് അങ്ങനെയാ. എന്ത് വേണമെങ്കിലും പറയാം സംസാരിക്കാം ☺️. അവൾക്കും ഏറക്കുറെ അത് പോലെ തന്നെയാ.

 

 

“… ഈ വരുന്ന തിങ്കളാഴ്ച നിനക്ക് വല്ല പരിപാടിയും ഉണ്ടോ…” രാത്രി ഫുഡ്‌ കഴിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് അമ്മ ചോദിച്ചു.

 

 

“…കോളേജിൽ പോണം അത്രയേ ഉള്ളു…” നിസാരമായി പറഞ്ഞു.

 

 

“…എന്നാ നീ തമിഴ്നാട് വരെ ഒന്ന് പോണം…” അമ്മ പറഞ്ഞു.

 

 

“… അതിനെന്താ പോവാലോ…” വരാൻ ഇരിക്കുന്ന ആപത്തു മനസ്സിലാവാതെ സമ്മതവും മൂളി.

 

 

“… അല്ല എന്തിന ഞാൻ പോണേ…” കാര്യം അറിയണമല്ലോ.

 

 

“… ചാരുമോൾക്ക് ബാംഗ്ലൂരിൽ വച്ച് ഒരു എക്സാം ഉണ്ട് അപ്പൊ നീ ഒന്ന് കൂടെ ചെല്ലണം…” അത് കേട്ടതും കഴിച്ചോണ്ട് ഇരുന്ന ഫുഡ്‌ തനിയെ തൊണ്ടവഴി ഇറങ്ങിപോയി.

 

 

“…എന്തോന്ന്..? എനിക്ക് പോവാൻ പറ്റില്ല…”

 

 

“… അതെന്താ നിനക്ക് പോയാൽ…” ഗംഗയിൽ നിന്നും അമ്മ നാഗവല്ലിയായി മാറി.

 

 

“…അത്…അത്… എനിക്ക് അന്ന് ജിമ്മിൽ പോണം. മാച്ച് അടുത്ത് വരുന്നോണ്ട് പ്രാക്ടീസ് മുടക്കാൻ പറ്റില്ല…” വായിൽ വന്നത് അങ്ങ് തട്ടി വിട്ടു.

 

 

“… ഒരു ദിവസം പ്രാക്ടീസ് ചെയ്തില്ല എന്ന് വച്ച് ഒന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല. ഞാനാ പറയുന്നേ നീ അവളുടെ കൂടെ പോയെ പറ്റു…” അമ്മ ചെക്ക്മേറ്റ് വച്ചു ഇനി ഒഴിയാൻ പറ്റില്ല.

 

 

“… എന്നാ ശെരി ഞാൻ പൊക്കോളാം…” വേറെ വഴിയില്ലാതെ സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു.

 

 

രാത്രി എത്ര ഉറങ്ങാൻ നോക്കിയിട്ടും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. അവളുടെ കൂടെ പോണം എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോൾ എന്തോ അസ്വസ്ഥത. അമ്മ ആദ്യം ചോദിച്ചപ്പോഴേ എന്തെകിലും പരിപാടി പറഞ്ഞു ഒഴിയാൻ ഉള്ളതായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ 2, 3 ദിവസം അങ്ങനെ പോകും. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു നിദ്രയിൽ മുഴുകി.പിറ്റേന്ന് കോളേജിലും ചർച്ച ഇത് തന്നായിരുന്നു.

 

 

“… നീ പേടിക്കണ്ട അളിയ ഇതൊക്കെ ഒരു ചാലഞ്ച് അല്ലെ…” കാർത്തിയുടെ സമാധാനപെടുത്തൽ ആണ്.

 

 

“… ഞാൻ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ. അല്ല ഇതിൽ എന്താ ഇത്ര വല്യ ചാലഞ്ച്…” മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“… ഇതിൽ എന്തോ കുഴപ്പം ഉണ്ട് നീ തന്നെ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ ഇത്രയും നാൾ ഇല്ലാത്ത എക്സാം ഇപ്പൊ എവിടെ നിന്ന് വന്നു..? വേറെ ആരും ഇല്ലാത്തോണ്ട് ആണോ നിന്നെത്തന്നെ കൂടെചെല്ലാൻ പറഞ്ഞത് something fishy…”കാർത്തി അവന്റെ സംശയങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചു.

 

 

“… എടാ അത് അച്ഛൻ തിരക്കിൽ ആയോണ്ട് ആണുങ്ങൾ ആരെങ്കിലും കൂടെ പോണ്ടേ അതാ എന്നോട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞെ…”

 

 

“…അവളെ മൈൻഡ് കൂടി ചെയ്യാത്ത നിന്നെ തന്നെ കൂടെ കൊണ്ട് പോണമെങ്കിൽ. ഇത് ഒരു ട്രാപ്പ് ആണ്…” ഒരു ഡിക്റ്റേറ്റീവിനെ പോലെ കാർത്തി അവന്റെ കണ്ടുപിടിത്തം എല്ലാം നിരത്തി.

 

 

“… ട്രാപ്പോ, എന്ത് ട്രാപ്പ്…” ചെറിയ ഒരു ഭയം എന്നിൽ ഉടലെടുത്തു.

 

 

“… ഒന്ന് പോടാ അവന്റെ ഒരു കണ്ടുപിടിത്തം…” കാർത്തിയുടെ നിലപാടുകൾ ദിയ പാടെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

 

 

“…അവളെ നീ നോവിച്ചതിനു പകരം വീട്ടാനാണ് അവൾ നിന്നെയും കൊണ്ട് പോണത്…” ക്രൂര ഭാവത്തിൽ കാർത്തി പറഞ്ഞു.

 

 

“…അതിനു ഞാൻ അവളെ എങ്ങനെ നോവിച്ചെന്ന നീ പറയുന്നേ..?അവൾ എന്നെ അല്ലെ നോവിച്ചേ…” കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങൾ എന്റെ മനസിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു

 

 

“… ശാരീരികമായി നോവിച്ചില്ലെങ്കിലും മാനസികമായി നീ അവളെ നോവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനു അവൾ പ്രതികാരം ചെയ്യും…” കാർത്തി പിന്നെയും എന്നെ പേടിപ്പെടുത്തി.

 

 

“… നീ പേടിക്കാതെടാ ഇവന് പ്രാന്ത…” ദിയ എന്നെ അശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു.

 

 

“… ഇവൻ പറയുന്നത് പോലെയൊന്നും ആയിരിക്കില്ല. എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ യാത്രയോടെ നിങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള എല്ല പ്രേശ്നങ്ങളും മാറും. അതിന് നീ ആദ്യം ചരുവിന് പറയാനുള്ളത് കേൾക്ക് …” ദിയ അഭിപ്രായപെട്ടു.

 

 

“… ഇവൾ പറയുന്നത് ഒന്നും നീ കേൾക്കണ്ട. തരം കിട്ടിയാൽ നിന്നെ ട്രെയിനിൽ നിന്നും തള്ളി ഇടാനും അവൾ മടിക്കില്ല പെൺപിള്ളേരെകുറിച്ച് നിനക്ക് അറിയാതോണ്ടാ…” ദൈവമേ ഈ തെണ്ടി മനുഷ്യനെ പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കോലോ

 

 

“…പിന്നെ പെൺപിള്ളേരെകുറിച്ച് അരച്ച് കലക്കി കുടിച്ച ഒരുത്തൻ വന്നിരിക്കുന്നു. നിന്നോട് ഒക്കെ ഏതെങ്കിലും പെൺപിള്ളേർ മിണ്ടോടാ…” ദിയ കാർത്തിയെ പുച്ഛിച്ചു തള്ളി.

 

 

“… എനിക്ക് ഒരുത്തിയെയും വിശ്വാസം ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് എന്നോട് ആരും മിണ്ടാനും വരണ്ട 😏…” കാർത്തി അവന്റെ നിലപാട് പറഞ്ഞു

 

 

“… അല്ലെങ്കിൽ പെണ്ണ്പിള്ളേർ നിന്റെ പിന്നിൽ ക്യു നിൽക്കെല്ലേ. ഒന്ന് പോടാ ചെക്ക…” ദിയയുടെ വക പിന്നയും പുച്ഛം

 

 

“… ആദി നീ ഇവളെ വിളിച്ചോണ്ട് പോ ഇല്ലങ്കിൽ ഇവളുടെ മുഖത്തിന്റെ ഷേപ്പ് ഞാൻ മാറ്റും…” കാർത്തി കോപം കൊണ്ട് വിറങ്ങലിച്ചു.

 

 

“… പിന്നെ എന്റെ കൈ മാങ്ങാ പറിക്കാൻ പോവല്ലേ…”ദിയയും കൊമ്പ് കോർത്തു.

 

 

“… ഒന്ന് നിർത്തോ രണ്ടുംകൂട. നിങ്ങളോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ 🤦🏻‍♀️…” ഞാൻ സ്വയം പഴിച്ചു.

 

 

“… ആദി സൂക്ഷിച്ചാൽ ദുഖിക്കേണ്ട. മുമ്പ് പട്ടിയെ പോലെ കരഞ്ഞത് ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ലല്ലോ..?” ഇത്രയും പറഞ്ഞു കാർത്തി പോയി.

 

 

“… എടാ കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല നീ ഹാപ്പി ആയി പോയിട്ടു വാ…”ദിയ ധൈര്യം പകർന്നു.

 

 

കൂട്ടുകാരുടെ ധൈര്യവും വീട്ടുകാരോടുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ പുറത്തും ഞാൻ ചരുവിനോപ്പം ട്രെയിൻ കയറി. സ്ലീപ്പർ കിട്ടിയൊണ്ട് സുഗമായി പോവാം.ഞായർ വൈകുന്നേരം ആണ് ഞങ്ങൾ കയറിയത്. ലോവർ ബെഡും മിഡിൽ ബെഡുമാണ് കിട്ടിയേ. ഞാൻ മിഡിൽ ബെഡിൽ കയറി ഹെഡ് സെറ്റും വച്ചു സിനിമ കാണാൻ തുടങ്ങി ചാരുവിനെ ഞാൻ അതികം ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. രാത്രി അമ്മ തന്നു വിട്ട ആഹാരം കഴിച്ചു. ഉറങ്ങാനായി എന്റെ ബെഡിൽ തയ്യാർ എടുക്കുമ്പോൾ ആണ് കാലിൽ ഒരു തോണ്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടത്.

 

 

“… അതെ ഒന്ന് വരുമോ…” ആശങ്കയോടെ ചാരു ചോദിച്ചു.

 

 

“… എവിടേക്ക്…” മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“… ഒന്ന് വരവോ…” വീണ്ടും അതെ ചോദ്യം. ഞാൻ ബെഡിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.

 

 

“… എന്തിനാ എന്നെ വിളിച്ചേ…” വല്യ താല്പര്യം ഇല്ലാതെ ചോദിച്ചു.

 

 

“…ബാത്‌റൂമിൽ പോണം…”

 

 

“…അതിനു ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്ത് ചെയ്യാനാ. നിന്നെ ഇവിടെ ആരും പിടിച്ചു വച്ചിട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ…”

 

 

“… അതല്ല അവിടെ 2,3 പേര് നിൽപ്പുണ്ട് അവരെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ പേടിയാവുന്നു…” അവളുടെ കണ്ണിലെ ഭയം ഞാൻ കണ്ടു

 

 

“…ഇവളെ കൊണ്ട് . നടക്ക് അങ്ങോട്ട് ഞാൻ കൂടെ വരാം…” നിവർത്തി ഇല്ലാതെ അവളുടെ കൂടെ പോയി.

 

 

ചാരു പറഞ്ഞത് ശെരിയ. ആജാനബാഹുവിനെ പോലെ മൂന്നു പേര് അവിടെ നിൽപ്പുണ്ട്. കണ്ട തന്നെ പേടിയാകും. അവളെ ടോയ്ലറ്റിൽ പറഞ്ഞയച്ചിട്ടു ഞാൻ പുറത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്തു. അവർ എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നുണ്ട് അത് എന്തിന് ആണോ ആവോ അടി വല്ലതും ഉണ്ടായാൽ ഇവന്മാർ എന്നെ എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് എറിയും. ചാരു ബാത്രൂമിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോ അവളെയും കൂട്ടി തിരിച്ചു വന്നു. ചാരു ബെഡിൽ ഇരുന്നു വെള്ളം കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. വന്ന ഉറക്കം അതേപോലെ തിരിച്ചു പോയത് കൊണ്ട് ഞാൻ അതിനു എതിർ വശം അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു.ചുമ്മാ ഇരുന്നു ബോർ അടിക്കുന്നു. ചരുവിനോട് എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചാലോ. ചിലപ്പോ ദിയ പറഞ്ഞപോലെ അവൾക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടങ്കിലോ. ഞാൻ തന്നെ സംസാരിക്കാൻ മുൻകൈ എടുത്തു.

 

 

“… ഹലോ…” മൈര് കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ ചരുവിനു ഫോൺ വന്നു.

 

 

“… ഹ കഴിച്ചായിരുന്നു……..

രാവിലെ എത്തും ……..

കുഴപ്പം ഇല്ല രാവിലെ എക്സാം ആയോണ്ട് നേരെ അങ്ങോട്ട് പോവും……..

അല്ലെ എക്സാം……….

എക്സാം കഴിഞ്ഞുള്ള ആദ്യ ട്രെയിനിൽ കയറും …..” ഇതെല്ലാം ഫോൺ വിളിച്ച ആൾക്ക് ചാരു കൊടുത്ത മറുപടികൾ ആണ്.

 

 

എന്നാലും ആരായിരിക്കും ഈ സമയത്ത് വിളിച്ചേ. ഇത്രക്ക് ഡീറ്റൈൽ ആയിട്ടു കാര്യങ്ങൾ പറയണം എങ്കിൽ അവളുടെ അമ്മ ആയിരിക്കും. എന്റെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് വല്യ ആയുസ്സ് ഇല്ലായിരുന്നു.

 

 

“…ഗുഡ് നൈറ്റ്‌ അരുൺ. രാവിലെ അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം…” അത്രയും പറഞ്ഞു ചാരു ഫോൺ കട്ടാക്കി.

 

 

ചാരു പറഞ്ഞ ആ പേര് എന്റെ കാതിൽ എക്കോ പോലെ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ജനൽ വഴി തണുത്ത കാറ്റ് ഉള്ളിലേക്ക് അടിക്കുന്നെങ്കിലും ഞാൻ വെട്ടി വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി തലയെല്ലാം കറങ്ങുന്ന പോലെ. ഇപ്പോഴും അവൻ ഇവളെ വിളിക്കാറുണ്ടോ…? നാളെ തിരിച്ചു വിളിക്കാം എന്നല്ലേ ചാരു പറഞ്ഞെ അതിനർത്ഥം ഇവർ തമ്മിൽ എപ്പോഴും കോൺടാക്ട് ഉണ്ട് എന്നല്ലേ…? രാത്രി ഈ സമയത്തും ഇവളെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചെങ്കിൽ ഇവർ തമ്മിൽ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് മാത്രം ആണോ…? അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇതിനൊക്കെ ഞാൻ എന്തിനാ ടെൻഷൻ ആവുന്നേ…? ഉത്തരങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ചോദ്യങ്ങൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു.

 

 

“… ആദി…ആദി…” ചരുവിന്റെ തട്ടിവിളിയാണ് എന്നെ സ്വയനിലവിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത്.

 

 

“… ആരാ ഫോൺ വിളിച്ചേ…” ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ച ഉത്തരം ആവരുതെ എന്ന പ്രാർത്ഥനയിൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചോദ്യം പുറത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

“…ആദി…അത്… അരുൺ ആണ് വിളിച്ചേ…” ചെറിയൊരു ഭയത്തോടെയാണ് ചാരുപറഞ്ഞെ.

 

 

“… ഓ കോളേജിൽ ഉള്ള അരുൺ ആണോ…” എനിക്ക് കൺഫോർമേഷൻ വേണമായിരുന്നു.

 

 

“… അതെ…” തലകുനിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞു.

 

 

“… എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട് ആദി…” പ്രദീക്ഷയോടെ ചാരു എന്നെ നോക്കി.

 

 

ആ സമയത്ത് തന്നെ എന്റെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു. ആരാ വിളിച്ചത് എന്നുപോലും നോക്കാതെ യാന്ത്രികമായി ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കാതിൽ വച്ചു.

 

 

“… ഹലോ… ഹലോ…. ആദിയേട്ട… ഹലോ… ആദിയേട്ട…. കേൾക്കുന്നുണ്ടോ…” ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത് കൊണ്ട് റേഞ്ച് ഇല്ലാന്ന് കരുതികാണും.

 

 

മനസ്സിലേക്ക് അരുണും ചാരുവും റിലേഷണിൽ ആണോ എന്നുള്ള എന്റെ സംശയം കൂടി കൂടിവന്നു. ഞാൻ എന്തോ ഇവരുടെ മുന്നിൽ തോറ്റുപോകുന്നോ എന്നൊരു തോന്നൽ. അങ്ങനെ തോൽക്കാൻ ഈ ആദിക്ക് മനസ്സില്ല. ഒരു പെണ്ണിന് വേണ്ടി വിഷമിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ഇവർ കരുതാൻ പാടില്ല. ഒരു നിമിഷം കണ്ണുകൾ അടച്ചു ശ്വാസം ഒന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു പുറത്തേക്ക് വിട്ടു. പിന്നെ കണ്ണ് തുറന്നത് തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലാത്ത ആദിയാണ്.

 

 

“…ഗായു മോളെ പറയടി മുത്തേ…” എന്റെ ആദ്യ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ചരുവിന്റെ മുഖം മാറി.

 

 

“… എന്താ ആദിയേട്ടൻ ആദ്യം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്നേ…”ഗായു തിരക്കി

 

 

“…ട്രെയ്നിൽ അല്ലെ മോളെ റേഞ്ച് കുറവാ. അതാ ഒന്നും കേൾക്കാത്തെ…”

 

 

“… എന്താ മോനെ ഒരു സ്നേഹ പ്രകടനം…” എന്റെ സംസാര രീതിയിലെ മാറ്റം ഗായുവിന് മനസിലായി.

 

 

“…എന്റെ കൊച്ചിനെ സ്നേഹിക്കാൻ എനിക്ക് പ്രേത്യേകം കാരണം വല്ലതും വേണോ…”

 

 

“…എന്നാ അങ്ങനെ ആയിക്കോട്ടെ. ചേട്ടൻ വല്ലതും കഴിച്ചായിരുന്നോ…”

 

 

“… അമ്മ ചപ്പാത്തിയും ചിക്കനും ഉണ്ടാക്കി തന്നു വിട്ടു അത് കഴിച്ചു…”

 

 

“… നിങ്ങൾ എപ്പോഴാ തിരിച്ചു വരുന്നേ…”

 

 

“…മറ്റന്നാൾ വീട്ടിൽ എത്തും. നീ ഒരു ദിവസം വീട്ടിലോട്ടു വാ. നിന്നെ കാണാത്തത്കൊണ്ട് വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു…” ചാരുവിനെ നോക്കി എന്റെ പട്ടിഷോ കാണിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു.

 

 

“…വരാം മാഷേ…”

 

 

“… അല്ലെങ്കിൽ ഒരുദിവസം ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം. നേരിട്ട് കണ്ടിട്ട് വേണം നിനക്ക് കുറച്ചു സമ്മാനങ്ങൾ തരാൻ…”

 

 

“… എന്ത് സമ്മാനം..?” മനസ്സിലാവാതെ ഗായു ചോദിച്ചു

 

 

“…പോ അവിടന്ന് ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ…” ഇല്ലാത്ത നാണം ഞാൻ അഭിനയിച്ചു.

 

 

“… അദിയേട്ടന് വട്ടായോ ? എനിക്ക് ഒന്നും പിടികിട്ടുന്നില്ല …” ഞാൻ എന്താണ് പറയുന്നത് എന്ന് പോലും പാവത്തിന് മനസിലായില്ല.

 

 

“…അതൊക്കെ പോട്ടെ. നീ കഴിച്ചോ…” ഞാൻ ഗായുവിനോട് തിരക്കി.

 

 

“… ഇല്ല.വിശപ്പ് ഇല്ല…”

 

 

“… എന്താ കഴിക്കാത്തെ. ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഇങ്ങനെ ഫുഡ്‌ ഒന്നും കഴിക്കാതെ ഇരിക്കരുത് വല്ല അസുഖവും വരും എന്ന്…” ചാരുവിനെ കാണിക്കാൻ ഞാൻ കെയർഏട്ടായി പട്ടം എടുത്തണിഞ്ഞു.

 

 

“…ആദിയേട്ടന്റെ സ്ക്രു ലൂസ് ആയോ…” എന്റെ കാട്ടികൂട്ടൽ മനസ്സിലാവാതെ ഗായു പെട്ടുപോയി.

 

 

“…എന്നാ ശെരി നാളെ വിളിക്കാം…” തല്ക്കാലം ഫോൺ വയ്ക്കാം.ഇനിയും ഇതുപോലെ സംസാരിച്ചാൽ ഗായു എന്റെ തന്തക്ക് വിളിക്കും.

 

 

“…ഗുഡ് നൈറ്റ്‌ ആദിയേട്ടാ…”

 

 

ഇതെല്ലാം കേട്ടു കിളിപോയി ഇരിക്കാണ് ചാരു. എന്തോ എനിക്ക് ഇതുകൊണ്ട് ഒന്നും മതിയായില്ല. ആവനാഴിയിലെ അവസാന അമ്പും എയ്യാൻ തോന്നി.

 

 

“… ഗുഡ് നൈറ്റ്‌ love you…” അത്രയും പറഞ്ഞു ഫോൺ കട്ടാക്കി.ചരുവിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു.

 

 

“…എന്താ ചാരു പറയാൻ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞെ…” നിഷ്കളങ്ക ഭാവത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“…ഏ ആരാ വിളിച്ചേ..?” എന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോ ചാരുവിൽ ഒരു ഞെട്ടൽ ഉണ്ടായി. പിന്നെ ആദ്യം വന്ന ചോദ്യം ഇതാണ്

 

 

“… ഓ ഇതോ നമ്മുടെ ഗായു ആണ് വിളിച്ചേ. നിന്നെ വിളിച്ചില്ലേ അവൾ..?”

 

 

“…ഇല്ല…”

 

 

“… ആണോ. എന്നെ ഗായു എന്നും വിളിക്കും 🥰.എന്നാ ഞാൻ കിടക്കാൻ പോവാ…” അതും പറഞ്ഞു തിരിച്ചു എന്റെ ബെഡിൽ കേറി കിടന്നു. ചാരു ഇപ്പോഴും അതെ ഇരുപ്പു ഇരിക്കാണ്.

 

 

ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ഇപ്പൊ കാണിച്ചു കൂട്ടിയെ. ചരുവും അരുണും ഇഷ്ടത്തിൽ ആണെങ്കിൽ തന്നെ എനിക്ക് എന്താ കുഴപ്പം. ഗായുവിനോട് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ തെറ്റായി പോയോ. അവൾ എന്തായാലും എന്നെ നല്ലൊരു ഫ്രണ്ട് ആയിട്ട കാണുന്നെ എനിക്കും അങ്ങനെ തന്ന. ചരുവിന്റെ മുന്നിൽ തോൽക്കാതെ ഇരിക്കാൻ ആ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് ഞാൻ ഇപ്പൊ മുതൽ എടുക്കയല്ലേ ചെയ്തേ. ഞാൻ അത്രക്ക് ചീപ് ആയോ. താഴെ ചരുവിന്റെ ബെഡിൽ നോക്കിയപ്പോ അവൾ നേരുത്തേ ഇരുന്ന അതെ ഇരുപ്പ് ഇരുന്നു എന്തോ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നുണ്ട്. എന്താണ് എന്റെ പ്രശ്നം എന്നും എനിക്ക് എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

 

 

പിറ്റേന്ന് ട്രെയ്നിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഒരു മുറി എടുത്ത് ഫ്രഷ് ആയി എക്സാം സെന്ററിൽ പോയി. രാവിലെ മുതൽ ചാരു എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല ചോദിക്കുന്നതിനു മറുപടി മാത്രം അതുകൊണ്ട് ഞാനും അധികം മിണ്ടാൻ പോയില്ല. അവളെ എക്സാം എഴുതാൻ പറഞ്ഞയച്ചതിനു ശേഷം ഞാൻ പുറത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്തു. അവൾ അകത്തു പോയതിന് ശേഷം അവളുടെ ഫോണിൽ 2,3 തവണ അരുണിന്റെ കാൾ വന്നു. എനിക്ക് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല. എക്സാം കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു മുറിയിൽ എത്തി എത്തി ഞാൻ കുറച്ചുസമയം ബെഡിൽ തന്നെ കിടന്നു ചാരു പോയി റെഡി ആയി വന്നു റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് ഇറങ്ങി. റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. ട്രെയിൻ വരാൻ വെയിറ്റ് ചെയ്തു. ഞാനും ചാരുവും അവിടത്തെ ചെയറിൽ ഇരുന്നു.

 

 

“… ആദിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയോ…” എന്റെ മുഷിപ്പ് കണ്ട് ചാരു തിരക്കി.

 

 

“…ഏയ്യ് കുഴപ്പം ഇല്ല…” ഉണ്ടന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പ്രേത്യേകിച്ചു കാര്യം ഇല്ലല്ലോ.

 

 

“…ആദി ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയോ…” ചാരു എന്നെ നോക്കി.

 

 

“… ചോദിക്ക്…”

 

 

“…ആദിയും ഗായുവും തമ്മിൽ റിലേഷനിൽ ആണോ…?”

 

 

 

തുടരും…

 

**__________**_____________** ___________**

 

വൈകിപ്പോയോ ആചാര്യപുത്രാ…

 

 

കാത്തിരുന്നു മടുത്തു എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം അതുകൊണ്ട് ആദ്യമേ എല്ലാവരോടും ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. വ്യൂസും ലൈക്കും കുറവാണെന്നു ഞാൻ എന്റെ വിഷമം അറിയിച്ചപ്പോൾ കമന്റ്‌ വഴി എനിക്ക് ആശ്വാസവും സപ്പോർട്ടും പകർന്ന എല്ലാം സുഹൃത്തുക്കൾക്കും നന്ദി💞.

 

 

കഥക്ക് ഇടയിൽ ഞാൻ സ്റ്റക്ക് ആയിപ്പോയി അതാണ് ഈ പാർട്ട്‌ വൈകാൻ കാരണം. ഞാൻ ഓരോ point സെറ്റ് ചെയ്ത് അതിലേക്ക് എഴുതി എത്തിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്. ഇതുവരെ വളരെ ഭംഗിയായിട്ടു എത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ആദ്യ കഥ വായിച്ചവർക്ക് അറിയാം 2,3 പാർട്ട്‌ കൊണ്ട് കഥ പൂർത്തിയാക്കുന്നത് ആണ് എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം. ഇതും അതുപോലെ തുടങ്ങിയ കഥയാണ് നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങളെ മാനിച്ചാണ് പാർട്ട്‌ എണ്ണം കൂട്ടാം എന്ന് വിചാരിച്ചത്. ഇപ്പോ എഴുതി വന്ന രീതിയിൽ വച്ച് ഞാൻ മനസ്സിൽ കണ്ട ക്ലൈമാക്സ്‌ എത്താൻ ഇച്ചിരി പാടാണ് ചിലപ്പോ കഥയിൽ 2,3 വർഷം skip ചെയ്യേണ്ടി വരും ഇതിനെ കുറിച് നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം അറിയിക്കുക.

 

 

ഞാൻ മനസ്സിൽ കണ്ടപോലെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വ്യക്തിത്വവും സ്വഭാവവും നിങ്ങക്കും മനസ്സിലക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്ന് കമന്റ്‌ വായിച്ചപ്പോൾ മനസിലായി.മൊമെൻറ്സ് കുറച്ചൂടി വിവരിക്കാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു ഇനിവരുന്ന പാർട്ടുകളിൽ അത് ശ്രദ്ധിക്കാം.ഗായത്രിയെ നായിക ആക്കുന്ന കാര്യത്തെ പറ്റി ഒരു സഹോദരൻ പറഞ്ഞായിരുന്നു. ഞാൻ അതെ പറ്റി ചിന്തിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു നമുക്ക് നോക്കാം😉. ഇതുപോലുള്ള കമെന്റുകൾ ആണ് എനിക്ക് പുതിയ ഐഡിയ തരുന്നത് മുന്നോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ വീണ്ടും അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.