June 17, അൻപ്പതോന്നാം നിലയുടെ മുകളിൽ തന്റെ ഓഫീസ് റൂമിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഹാഷിം തന്റെ ടേബിളിന്റെ മുകളിലുള്ള കലെൻഡറിലേക് നോക്കി അതെ ജൂൺ 17 UAE യിൽ അതി കഠിനമായ ചൂട് തുടങ്ങുന്ന മാസം, ഇനിയുള്ള 4 മാസം UAE രാജ്യത്തെ ഒരു എയർ കണ്ടീഷണറും ഓഫ്‌ ആകില്ല അത്രക്കും ചൂട് ആയിരിക്കും പുറത്ത്, പതിയെ ഹാഷിം തന്റെ തല ഇടതുവശത്തേക് തിരിച്ചു, താഴെ റോഡ് കാണാം, ഉറുമ്പിൻ കൂട്ടങ്ങളെ പോലെ വണ്ടികൾ റോഡുകളിലൂടെ വരി വരിയായി പോവുന്നു അതും മൂന്നും നാലും നിലകൾ പോലുള്ള റോഡുകൾ, ഒന്നിനുമുകളിൽ ഒന്നായ് അടുക്കി വെച്ചത് പോലെ.

 

 

ഹാഷിം ഹബീബ് 38 വയസ്, UAE യിലേക്ക് വന്നിട്ട് കുറച്ചു വർഷങ്ങൾ ആയി, ഇപ്പോൾ ഒരു കുത്തക കമ്പനിയിൽ റീജിയണൽ മാനേജറായി ജോലി ചെയുന്നു, തരകേടില്ലാത്ത സാലറി അതുമാത്രമല്ല ഇപ്പോഴുള്ള എല്ലാ വിദ്യ സമ്പനരെയും പോലെ കൂടെ തന്റെ കുടുംബം കൂടി ഉണ്ട്, പണ്ട് ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഭർത്താവ് അദ്വാനിക്കണം ഭാര്യ മക്കളെ പോറ്റി വീട്ടിൽ ഇരിക്കണം എന്നാൽ ഇന്ന് അതല്ല അവസ്ഥ രണ്ടു പേരും അദ്വാനികുകയും അതുപോലെ തന്നെ മക്കളെ പോറ്റുകയും ചെയ്യും. ഇന്ന് UAE യിലെ ഒട്ടുമിക്യ ചെറുപ്പക്കാരും കുടുംബവുമയാണ് താമസം.

ഹാഷിമിന്റെ കല്യാണം കഴ്ഞ്ഞിട്ട് 8 വർഷം തികഞ്ഞു. ഭാര്യ ഫെസ്സ ഷെറിൻ വയസ് 33, ഒരു മകൾ ലുബ്‌ന മറിയം വയസ് 5 ഇപ്പോൾ അബു ദാബിയുലെ ഒരു സ്കൂളിൽ UKG യിൽ പഠിക്കുന്നു, ഫെസ്സ അബുദാബി അർബൻ പ്ലാനിങ് ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ പ്ലാനർ ആയി ജോലി ചെയുന്നു.

 

കുടുംബസമേതം ആയത് കൊണ്ട് വളരെ വിരളമായേ നാട്ടിലേക് പോവാറുള്ളു 3 ഓ 4 ഓ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ അതും 10 ഓ 15 ഓ ദിവസം തങ്ങി തിരിച്ചു വരും, എന്നിരുന്നാലും എല്ലാവരെയും എല്ലാ ദിവസവും വീഡിയോ കാൾ വിളിച്ചു ഒരു പ്രാവിശ്യമെങ്കിലും സുഖ വിവരം തിരക്കും ഫെസ്സയുടെ വീട്ടുകാരെയും വിളിക്കാൻ മറക്കാറില്ല.എല്ലാവരും അത്രയും അടുപ്പത്തിൽ ആണ് കഴിയുന്നത്.

ഫെസ്സയുടെ കുടുംബം പണ്ടുമുതലേ എന്റെ കുടുംബവുമായി ബന്ധംഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് ഫെസ്സയുടെ കല്യാണ ആലോചന കൂടി വരുന്നത്, പരസ്പരം നന്നായി അറിയുന്ന കുടുംബങ്ങൾ, അതുകൊണ്ട് തന്നെ കുടുംബത്തെ പറ്റി കൂടുതൽ ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല, പെണ്ണിനും ചെറുക്കനും ഇഷ്ട്ടമായാൽ ഉടൻ കല്യാണംഅതായിരുന്നു കാരണവന്മാരുടെ തീരുമാനം.

 

അടുത്തുള്ള ഒരു ബീച് റിസോർട്ടിൽ ആണ് ഫെസ്സയെ പെണ്ണ് കാണാൻ പോയത്, ആദ്യം ഞങ്ങൾ കാണും എന്ന് പെങ്ങന്മാർക് വാശി ആയിരുന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ നീ പോയി കണ്ടാമതി, അല്ലെങ്കിൽ കാണാൻ പോലും നിൽക്കേണ്ട…. ഡീലിൽ ഹാഷിം ഓക്കേ പറഞ്ഞു.

 

പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ പെങ്ങന്മാർ ആദ്യം കണ്ടു, പിന്നെ ഉമ്മ, പിന്നെ ഉപ്പ, പിന്നെ പെങ്ങന്മാരുടെ കുട്ടികൾ, പിന്നെ അളിയന്മാർ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തു ഗ്രീൻ സിഗ്‌നൽ… പിന്നെയായിരുന്നു തന്റെ ഊഴ•,

 

പുഴക് അരികിലുള്ള റെസ്റ്റോറന്റിൽ ആൾ ഉണ്ട് ഇളയപെങ്ങൾ ആണ് സിഗ്നൽ തന്നത്, പോയി കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ ഉമ്മ തല കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു…. ഫെസ്സയുടെ കുടുംബക്കാരെ ഒന്ന് നോക്കി, എല്ലാവരും തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട് ഫെസ്സയുടെ ഉപ്പയുടെ വകയും ഒരു തല കുലുക്കം കിട്ടി പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല മെല്ലെ റെസ്റ്റോറന്റിലേക് നടന്നു, അവിടെ എത്തി ഒന്ന് ചുറ്റും കാണോടിച്ചു, അറ്റത്ത് ഗ്ലാസ്‌ കൊറിഡോറിന്റെ സമീപം പുഴയിലേക് കണ്ണു നട്ട് അവൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്, ഒരു പിസ്ത കളർ ചുരിദാറാണ് വേഷം, ഹാഷിം പതിയെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു,

 

 

ഹാഷിം : ഹായ്, ഫെസ്സ…

 

അവൾ പതിയെ പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞു, പുറകിൽ ഹാഷിം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽക്കുന്നു, അവളും ഒരു പുഞ്ചിരി കൊടുത്തു…

 

ഫെസ്സ : ഹായ്…

 

വല്യ നാണകാരിയൊന്നും അല്ല, ആൾ നല്ല സ്മാർട്ട് ആണ്, വിദ്യാഭ്യാസം ഉള്ളത് സംസാരത്തിൽ നിന്നും അറിയാം, കുടുംബം ഓർത്തഡോക്സ് ആണെങ്കിലും ആൾ അത്യാവിശം പുതു തലമുറയിൽ ഉള്ളത് തന്നെ, കുറച്ച് നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു, ഹാഷിമിന് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു,….

 

അപ്പോളേക്കും പിനീന്ന് വിളി വന്നു, “മതി മതി ബാക്കി നികാഹ് കഴിഞ്ഞിട്ട്”

മൂത്ത അളിയൻ ആയിരുന്നു വിളിച്ചു കൂവിയത്, അത് കേട്ട് എല്ലാവരും ഒന്ന് ചിരിച്ചു….

 

ഈ വിളി താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്, കാരണം പറഞ്ഞല്ലോ നികാഹ് കഴിയാതെ ഒരു ആണും പെണ്ണും സംസാരിച്ചാൽ അത് പടച്ചോൻ പൊറുക്കൂല, ഇത്‌ ഞങ്ങളുടെകുടുംബത്തിന്റെ കണ്ടുപിടുത്തം ആണ് എട്ടോ…

 

എന്തായാലും എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ പിരിഞ്ഞു, വൈകിട്ട് ഒരു 8 മണി ആവുമ്പോൾ ഫെസ്സയുടെ വീട്ടീന്ന് കാൾ വന്നു, ഉപ്പയാണ് എടുത്തത്, ആദ്യം മനസ്സ് ഒന്ന് പിടഞ്ഞെങ്കിലും അവൾക് തന്നെഇഷ്ട്ടപെടാതിരിക്കാൻ കാരണം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് ഓർത്തപ്പോ ഒരു ആശ്വാസം…

ഒരു 15 മിനുട്ട് അവർ സംസാരിച്ചു ഫോൺ വെച്ച ശേഷം ഉപ്പ എല്ലാവരോടുമായി പറഞ്ഞു, അടുത്ത മാസം 15 ന് കല്യാണം, നിക്കാഹും കല്യാണവും ഒരുമിച്ചു, കേട്ടവർ കേട്ടവർ ഒരു ഞെട്ടൽ, ആകാംഷ അവസാനം ഒരു ആഹ്ലാദവും… പിന്നീടുള്ള 1 മാസം പോയ വഴി അറിഞ്ഞില്ല, ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കലും, കല്യാണം വിളിക്കലും, പാർട്ടി, പന്തൽ, അങ്ങനെ അങ്ങനെ നിന്ന് തിരിയാൻ സമയം കിട്ടിയില്ല.

 

അങ്ങനെ കല്യാണവും കഴിഞ്ഞു, കുറച്ചു നാൾ രണ്ടു പേരും നാട്ടിൽ നിന്നു പിന്നെ നേരെ ഇങ് പ്ലെയിൻ കയറി ആർക്കിടെക്ചേർ പഠിച്ചതുകൊണ്ട് ഫെസ്സക് ഇവിടെ ജോലി കിട്ടാൻ വല്യ പ്രയാസം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അങ്ങനെ ജീവിതം ആരംഭിച്ചു, വളരെ സന്തോഷം… അതിനിടയിൽ ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ കൂടെ കിട്ടി…. ഒന്ന് മതി എന്നാണ് തല്കാലം തീരുമാനം…

 

 

തനിക്കും ഭാര്യക്കും UAE ഡ്രൈവിംഗ് ലൈസൻസ് ഉള്ളത്കൊണ്ട് വീക്കെൻഡ് ആവുമ്പോൾ ഒരു കറക്കം അത് പതിവുള്ളതാണ്, ഫെസ്സക് അത് നിർബന്തമാണ്, അത് മാത്രമല്ല ഫെസ്സ ഒരു റൈഡറും ഫോട്ടോഗ്രാഫറും കൂടി ആണ്, ജോലിയിൽ ഒരു ഇടവേള കിട്ടിയാൽ അപ്പോ തന്നെ ക്യാമറയും വണ്ടിയും കൊണ്ട് ഇറങ്ങും, കാറിനെകാൾ കൂടുതൽ ഫെസ്സക്ക് ഇഷ്ട്ടം ബൈക്ക് ആണ് അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു BMW 310 RR വണ്ടി അങ്ങ് നാട്ടിൽ വാങ്ങി ഇട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നിരുന്നാലും ഉപയോഗം കുറവായിരുന്നു,

കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ആദ്യ നാളുകളിൽ അവളുമായി ബൈക്കിൽ കറങ്ങിയിരുന്നു അപ്പോളും അവൾ തന്നെയാണ് അതികവും വണ്ടി ഓടിക്കാറുള്ളത്, മറ്റുള്ളവർ വണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഫെസ്സക് ഒട്ടും പിടിക്കില്ല അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആങ്ങളമാരായിട്ടും കസിൻസായിട്ടും ഒരുപാട് പേർ അവളുടെ കുടുംബത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും ഒരാൾ പോലും ആ വണ്ടി തൊട്ട് നോക്കുക പോലും ചെയ്യില്ല.

 

 

കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഗൾഫിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവളുടെ വീടിന്റെ ഷെഡിൽ കയറ്റി ഇട്ടതാണ് വണ്ടി, വല്ലപ്പോഴും പോവുമ്പോൾ അവൾ തന്നെ എടുത്തു തുടച്ചു വിർത്തിയാക്കി ഒന്ന് കറങ്ങും, കൂടിയാൽ 15 ദിവസം അതിൽ എന്ത് കറക്കം വീണ്ടും ഷെഡിൽ, വർഷങ്ങൾ ഇത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും 5000km താഴെ മാത്രമേ വണ്ടി ഓടിയിട്ടുള്ളു, ഇവിടെ ഗൾഫിൽ ആണെങ്കിൽ പിന്നെ ബൈക്ക് ഓടിക്കാൻ പറ്റിയ കാലാവസ്ഥയും അല്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ സ്ഥിരം കാറിൽ ആണ് കറക്കം.

 

 

അങ്ങനെ ജീവിതം സുഖകരമായി പോവുന്നു. നാട്ടിലുള്ളതിനേക്കാളും കൂടുതൽ കൂട്ടുകാർ എനിക്കായാലും ഫെസ്സക്കായാലും ഇവിടെ ഉണ്ട്, എല്ലാവരും കുടുംബസമേതം ഇവിടെ തന്നെയാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവധി ദിവസങ്ങൾ അടിച്ചു പൊളിക്കും, എല്ലാവരും കൂടെ ആരുടെയെങ്കിലും വീട്ടിൽ കൂടും, സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കും, സൺ‌ഡേ തള്ളി നീക്കും, വീണ്ടും റിപ്പീറ്റ്….

 

 

 

കുറച്ചുന്നാൾ ലീവ് എടുത്ത് പുറത്തെവിടെയെങ്കിലും ഒരു കറക്കം ഫെസ്സ കുറേ നാളായി പറയുന്നു, പക്ഷെ ഒരു മൂഡ് ഇല്ല, അത് മാത്രമല്ല 15 ദിവസത്തിൽ കൂടുതൽ ലീവ് എടുക്കാൻ പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ അല്ല ഇപ്പോൾ കമ്പനി ഉള്ളത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ സെയിൽസ് നടക്കുന്ന സീസൺ ആണ്, സിക് ലീവ് പോലും മാനേജ്മെന്റ് തരുമോ എന്ന സംശയം മാത്രമേ ഉള്ളു, ഫെസ്സക് ആണെങ്കിൽ 3 വർഷത്തെ ലീവ് ഒന്നിച്ചെടുക്കം ഏകദേശം 90 ദിവസം ലീവ് കിട്ടും, പക്ഷെ തനിക് അത് പറ്റില്ല, എന്നാലും ഫെസ്സയെ പിണക്കാൻ പറ്റുകയും ഇല്ല.

 

 

 

ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി, ഒരു ദിവസം ദേഷ്യപ്പെട്ട് ഹാഷിം വരുന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഞാൻ പൊക്കൊള്ളാം എന്ന് ഫെസ്സ തീർത്തു പറഞ്ഞു, പറഞ്ഞാൽ അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്യും അതാണ് പ്രകൃതം.

അതിനിടയിൽ ഹാഷിം കമ്പനിയിൽ ലീവിന് വേണ്ടി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു, മാക്സിമം 20 ദിവസം അതിൽ കൂടുതൽ കിട്ടില്ല, പക്ഷെ അത് പോരാ നാട്ടിൽ എത്തി ബന്ധുക്കളെ ഒന്ന് കാണുമ്പോൾ തന്നെ 10 ദിവസം കഴിയും പിന്നെ ബാക്കി 10 ദിവസം കൊണ്ട് എന്ത് ട്രിപ്പ്‌? ഒന്നും നടക്കില്ല.

 

 

അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് നാട്ടിൽ നിന്നും ഒരു കോൾ വന്നത്, ഫെസ്സയുടെ ഉമൂമ്മയുടെ സഹോദരി വളരെ മോശം നിലയിൽ ആണെന്നും എന്ത് വേണമെങ്കിലും സംഭവിക്കാം എന്നും. ഒരു പാട് വർഷങ്ങളായി കിടന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെയാണ് തള്ള, ഇന്ന് നാളെ മറ്റന്നാൾ എന്ന് വെച്ച് വർഷം 5 കഴിഞ്ഞു ഇതു വരെ വിളി വന്നിട്ടില്ല. ഈ പ്രാവിശ്യമെങ്കിലും ഒന്ന് തീർന്നു കിട്ടിയാൽ മതി ആ കിടപ്പ് കണ്ടാൽ സഹിക്കില്ല..

 

 

ഫെസ്സ ഓഫീസിൽ നിന്ന് വന്നപ്പോൾ അവളോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു, അവൾക്കും അത് തന്നെയാണ് ആഗ്രഹം ഇനിയും കിടന്ന് നരകികാതെ ഒന്ന് തീർന്ന് കിട്ടിയാൽ മതി. എന്തായാലും ഒന്ന് നാട് വരെ പോവണം അവരെ കാണണം ഇനി ചിലപ്പോ കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ?

 

 

ഹാഷിം : ഡീ, ഒന്ന് പോയി അവരെ കാണണ്ടേ ഇനി ചിലപ്പോ കാണാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ?

 

 

ഫെസ്സ : ആ… പോണം…

 

 

ഹാഷിം : അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ വിട്ടാലോ?

 

 

ഫെസ്സ : അതിന് നിങ്ങൾക് ലീവ് കിട്ടുവോ?

 

 

ഹാഷിം : ഒരു ആഴ്ചത്തെ കാര്യം അല്ലെ, അത് കിട്ടും..

 

 

ഫെസ്സ അല്പം ഗൗരവത്തോടെ…

 

 

ഫെസ്സ : ദേ, ഹാഷി…. ഞാൻ സീരിയസ് ആയിട്ട് ഒരു കാര്യം പറയാം, ഓഴാഴ്ചത്തെ ലീവിനാണെങ്കിൽ അങ്ങോട്ട് പോവാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്, എന്തിനാ വെറുതെ നാട്ടുകാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുന്നത്..

 

 

ഹാഷിം : എടി, ഇപ്പോഴത്തെ സിറ്റുവേഷൻ വെച്ച് എനിക്ക് ലീവ് എടുക്കാൻ പറ്റില്ല, അതുകൊണ്ടല്ലേ…

 

 

ഫെസ്സ : വേണ്ട, ലീവ് എടുക്കേണ്ട….. അതുകൊണ്ടാ പറഞ്ഞത് പോവണ്ടാന്ന്…

 

 

അതുംപറഞ് ഫെസ്സ ദേഷ്യത്തോടെ കിച്ചണിലേക്കു നടന്നു, അൽപ നേരം കഴിഞ്ഞു ഹാശിംമും കിച്ചണിലേക്കു പോയി, ഫെസ്സ നല്ല ദേഷ്യത്തിലാണ് അവന് കാര്യം മനസ്സിലായി…. എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളുടെ ദേഷ്യം മാറ്റണം… അവൻ പതിയെ അവളുടെ പുറകിൽ പോയി നിന്നു അവളെ വയറിലൂടെ കൈ ഇട്ട് അവന്റെ ദേഹത്തേക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു… അവൾ കുതറി മാറി, അവൻ വീണ്ടും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ അവളുടെ പുറകെ പോയി വീണ്ടും കൈയ്യിട്ടു ചേർത്തു പിടിച്ചു, അവൾ കുതറി മാറിയില്ലെങ്കിലും അവനെ മയിൻഡ് ചെയ്യാതെ ജോലി തുടർന്നു… അവൻ പതിയെ അവളുടെ കാത്തുകളുടെ അടുത്ത് ചുണ്ട് കൊണ്ട് പോയി, തലയിൽ നിന്നും നല്ല മുല്ലപ്പൂ ഷപൂവിന്റെ മണം, വെള്ളുവെളുത്ത മേനി, വിരിഞ്ഞ കൊതം, നല്ല മുഴുപുള്ള മുലകൾ ചുരുക്കി പറഞ്ഞാൽ ഒരു കോഴിക്കോടൻ നെയ്യലുവ പോലുള്ള ഒരു ഉമ്മച്ചി, 33 ന്റെ നിറവിൽ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.. കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ ഉള്ളതിനെകാളും മൊഞ്ജ് കൂടിയിട്ടേ ഉള്ളു…. അവൻ അവളെ രണ്ട് കൈ കൊണ്ടും ദേഹത്തേക് ചേർത്തു നിർത്തി കാതിൽ പറഞ്ഞു…

 

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സ……

 

 

ഫെസ്സ : (ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല)

 

 

ഹാഷിം : മോളെ…. പിണങ്ങല്ലെടി…

 

 

ഫെസ്സ : (ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല)

 

 

ഹാഷിം : ഡീ, ഞാൻ നാളെ ഓഫീസിൽ പോയി ചോദിക്കട്ടെ ഒരു 45 ദിവസമെങ്കിലും ലീവ് കിട്ടുവോന്ന്..

 

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്…..

 

 

ഹാഷിം : എടി, കിട്ടിയാൽ നമ്മൾക്ക് ഒന്നിച്ചു പോയി നീ പറഞ്ഞപോലെ ഒരു ട്രിപ്പ്‌ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വരാം…

 

 

ഫെസ്സ : നാളെ പോയി ചോദിച്ചു നോക്ക്…. അർജന്റ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു നോക്ക്…

 

 

ഹാഷിം : ഹ്മ്മ്… നോക്കട്ടെ…..

 

 

ഒരു നിമിഷം രണ്ട് പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, ഫെസ്സ പണി തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു, ഹാഷിം അവളെ പിനീന്ന് പിടിച്ചപിടിപോലെ തന്നെ നിന്നു…

 

 

 

ഹാഷിം : മോളെ, ഇനി അഥവാ ലീവ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ…

 

 

ഫെസ്സ : (ദേഷ്യത്തിൽ) കിട്ടിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഞാൻ പോവും, ഞാൻ മാത്രം…

 

 

ഹാഷിം : എടി, ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ… അത് തന്നെയാ ഞാനും പറഞ്ഞു വരുന്നത്… ഒരുപക്ഷെ ലീവ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നീ തനിയെ പോയിക്കോ…

 

 

ഫെസ്സ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി, അവൾ എന്തോ ആലോചിച്ചു ഹാഷിമിന്റെ മുഖത്തേക് നോക്കി….

 

 

ഫെസ്സ : എന്ന് വെച്ചാൽ….?

 

 

ഹാഷിം : എടി… നിന്റെ ഒരുപാട് നാളത്തെ ആഗ്രഹമല്ലേ ട്രിപ്പ്‌ പോവണം എന്നുള്ളത്, ഇനി എന്നെ നോക്കി ഇരുന്നാൽ ചിലപ്പോ അത് നടക്കില്ല… അതുകൊണ്ടാ പറയുന്നേ ലീവ് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ നീ വിട്ടോ…

 

 

ഫെസ്സയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ആകാംഷയും സന്തോഷവും നിഴലിച്ചു….

 

 

ഫെസ്സ : പക്ഷെ…. പക്ഷെ….. നമ്മുടെ വീട്ടീന്ന് സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഒരിക്കലും ഇല്ല..

 

 

അതെ രണ്ട് പേരുടെയും കുടുംബം ഒരു ഓർത്തഡോക്സ് മുസ്ലിം കുടുംബം ആണ്, ആ വീട്ടിലെ ഒരു പെണ്ണ് തനിച് വണ്ടിയും കൊണ്ട് പോവുക എന്നത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല.

 

 

ഹാഷിം : അതിന് എന്റെ കൈയിൽ ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട്, നീ അത് ഓർത്തു ടെൻഷൻ അടികേണ്ട.

 

 

ഫെസ്സ : എന്ത് ഐഡിയ?

 

 

ഹാഷിം : അതൊക്കെ സിമ്പിൾ അല്ലെ, നീ ഉമൂമ്മയെ കാണാൻ എന്നപോലെ വീട്ടിലേക്കു പോവുന്നു, ഒരു 10 – 15 ദിവസം അവിടെ നിൽക്കുന്നു, തിരിച്ചു അബുദാബിയിലേക്കു വരുന്നത് പോലെ ഇറങ്ങുന്നു എന്നിട്ട് നീ നേരെ ട്രിപ്പ്‌ന് പോയിക്കോ അപ്പോ ആരും അറിയില്ല, രാത്രിയിൽ സാധാരണ പോലെ വാട്സ്ആപ്പ് കാൾ ചെയ്താൽ മതി… നിന്റെ ട്രിപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞു നീ നേരെ ഇങ് പോരെ… Its simple…

 

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് ആലോചിക്കുന്നു…

 

 

ഫെസ്സ : പക്ഷെ എന്റെ വണ്ടിയോ? അത് എങ്ങനെ ഇത്രയും ദിവസം പുറത്ത് ഇറക്കും?

 

 

ഹാഷിം : എടി പെണ്ണെ, നീ പോവുന്നതിനു ഒരു ആഴ്ച മുൻപേ ഞാൻ നമ്മുടെ വർക്ക്‌ഷോപ്പിലേ അജ്മലിനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞോളാം വണ്ടി വീട്ടീന്ന് എടുത്ത് വർക്ക്‌ഷോപ്പിൽ കൊണ്ടുപോയി ഇടാൻ, നീ നേരെ അവിടെ പോയി വണ്ടി എടുത്തോ, നീ വീട്ടിൽ വിളിച്ചിട്ട് വണ്ടി കംപ്ലയിന്റ് ആണ് എടുക്കാൻ ആൾ വരും കീ കൊടുത്തേക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി..

നീ തിരിച്ചു വരുമ്പോ വണ്ടി വർക്ക്‌ഷോപ്പിൽ തന്നെ കൊണ്ടുപോയി ഇട്ട് കീ അവനെ ഏല്പിച്ചേക് അവൻ കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തോളും..

 

 

ഫെസ്സ : സംഗതി ഒക്കെ സൂപ്പർ, എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു…

 

 

ഹാഷിം : ഇതൊക്കെ അത്രേ ഉള്ളു…. അല്ലപിന്നെ…. എന്തായാലും ഞാൻ നാളെ ലീവ് കിട്ടുവോന്നു നോക്കട്ടെ, കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഈ വഴി മാത്രമേ ഉള്ളു..

 

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു…

 

 

ഫെസ്സ : ലീവ് കിട്ടില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, ഞാൻ ഒരു സോളോ ട്രിപ്പ്‌ ആയി കണ്ടോളാം, അല്ലെങ്കിലും സോളോ ട്രിപ്പിന്റെ ഒരു സുഖം ഫാമിലി ട്രിപ്പിന് കിട്ടില്ല..

 

 

ഹാഷിം : എടി, എവിടെയാ തമിഴ്നാടും കർണാടകയും മാത്രമല്ലേ? പെട്ടെന്ന് ഇങ് പോരൂലേ??

 

 

ഫെസ്സ ഒരു കള്ള ചിരി പാസ്സ് ആക്കി

 

ഫെസ്സ : ഇല്ല മോനെ, തമിഴ്നാടും, കർണാടകയും ഒന്നും ഇല്ല… നേരെ മിസോറാം അത് കഴിഞ്ഞു നേരെ ഇങ് പോരും..

 

 

ഹാഷിം ഒന്ന് ഞെട്ടി അത്ഭുതത്തോടെ….

 

 

ഹാഷിം : മിസോറാമോ? നീ ഒറ്റക്കോ? പൊന്ന് മോളെ അത് നമ്മുടെ UAE അല്ല, India യാണ് ദിവസവും കേൾക്കുന്ന വാർത്ഥയൊക്കെ നീയും കാണുന്നതല്ലേ, ഒരു പെണ്ണിന് തനിച്ചു സഞ്ചരിക്കാൻ പറ്റിയ നാട് അല്ല നമ്മുടേത്…. അതും ഇതുപോലൊരു നെയ്‌ മുറ്റിയ ഒരു ഉരുപടിക്….

 

 

ഫെസ്സ : അയ്യടാ, കൊഞ്ചാൻ വന്നേക്കുന്നു, ഒന്ന് പോയെ…. വരുന്നത് വരുന്ന പോലെ വരട്ടെ…. ഞാൻ എന്തായാലും പോവാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു…

 

 

ഹാഷിം അവളുടെ മുഖം അവന്റെ മുഖത്തേക് ചേർത്തു, അല്പം സീരിയസ് ആയിട്ട് ചോദിച്ചു…

 

 

ഹാഷിം : മോളെ, ഉറപ്പാണോ? മിസോറാമിലേക്കു കേരളത്തിൽ നിന്നും 3000 km ൽ കൂടുതൽ ഉണ്ട്, അതും പകുതിയും കൊടും കാടും.. നിന്നെ തനിച്ചയക്കാൻ എനിക്ക് ധൈര്യം ഇല്ല, വല്ലതും പറ്റിയാൽ കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ കയറൂരി വിട്ടത് കൊണ്ടാണെന്നെ എല്ലാവരും പറയു…

 

 

ഫെസ്സ : ഇത്രയും നാള്ളും മറ്റുള്ളവർ പറയുന്നത് കേട്ടാണോ നമ്മൾ ജീവിച്ചത്, അവർ ആണോ നമ്മുടെ സുഖ സൗകര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്നത്….. അവരുടെ പണം കൊണ്ടാണോ നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നത്…

 

 

ഹാഷിം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു…

 

 

ഹാഷിം : എടി എത്ര നാൾ എടുക്കും മൊത്തം ട്രിപ്പ്‌ കഴിയാൻ?

 

 

ഫെസ്സ : Maximum ഒരു 35 ഡൈസ് അതിനുള്ളിൽ ഇങ് എത്തും..

 

 

ഹാഷിം : എടി അത് മാത്രമല്ല, July മാസം ആണ് വരാൻ പോവുന്നത് ആ സൈഡ് ഒക്കെ നല്ല മഴയായിരിക്കും പോരാത്തതിന് തണുപ്പും..

 

 

ഫെസ്സ : അറിയാം മാഷേ, അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം….

 

 

ഹാഷിം : എന്തായാലും നാളെ കഴിയട്ടെ. എനിക്കും കൂടി ലീവ് കിട്ടിയാൽ ട്രിപ്പ്‌ നമ്മൾ അടിച്ചു പൊളിക്കും.

 

 

ഫെസ്സ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം… അവൾ അടുക്കള ജോലി തുടർന്നു… ഹാഷിം ക്ലോക്കിലേക് നോക്കി സമയം 9 മണി കഴിഞ്ഞു, ഹാഷിം കൂടെ ഫെസ്സയുടെ കൂടെ ജോലിയിലേർപ്പെട്ടു..

 

 

ഫെസ്സ : ഹാഷി, വേണ്ട…. പോയി കിടന്നോ… ഇത്‌ കഴിഞ്ഞു…. ഞാൻ ദേ വരാം…

 

 

ഹാഷിം : എന്ന ഞാൻ പോയി ബെഡ് ഒക്കെ വിരിച്ചു വെക്കാം, നീ അങ്ങ് പോരെ..

 

 

ഫെസ്സ : ആ…. ശെരി….

 

 

ഹാഷിം റൂമിലേക്കു വിട്ടു…. ഫെസ്സ ജോലി തുടർന്നു…. റൂമിൽ എത്തിയ ഹാഷിം ബെഡ് ഒക്കെ വിരിച്ചു, ഫെസ്സെയെയും കാത്ത് ഒരു സൈഡിൽ കിടന്നു… ഒരു 15 മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫെസ്സ എത്തി, ഹാഷിമിന്റെ സൈഡിൽ ആയി കിടന്നു…. ഹാഷിം കുറച്ച് നേരം ഒന്ന് മുകളിലേക്കു നോക്കി ആലോചിച്ചു എന്നിട്ട് ഫെസ്സക് നേരെ തിരിഞ്ഞു… അവൾ ഉറങ്ങാനുള്ള തെയാറെടുപ്പിൽ ആയിരുന്നു…

 

 

ഹാഷിം അവളിലേക്കു ചേർന്ന് കിടന്നു, ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ വയറിന്റെ ചുറ്റി പിടിച്ചു പക്ഷെ അവൾക് വല്യ ഭവ വിത്യാസം ഒന്നും ഇല്ല…. ഹാഷിം ഓർത്തു…. കുറച്ച് നാളുകള്ളായി ഫെസ്സെയെ നല്ല പോലെ ഒന്ന് കളിച്ചിട്ട്, അല്ല… ഒന്ന് രണ്ട് വർഷങ്ങൾ തന്നെ ആയി, അതെ കമ്പനി ഒരു മൾട്ടി മില്യൺ പ്രോജെക്ടിൽ പോയി തല വെച്ച കാലം, കമ്പനിയിലെ ഓരോ ജീവനക്കാരനും ഉറക്കവും ഊണും ഇല്ലാതെ കമ്പനിക്ക് വേണ്ടി ഓടിയ നാളുകൾ…. ഒരു 6 മാസ കാലം…. ഞാൻ മാത്രമല്ല ആ കമ്പനിയിലെ ഓരോ തോഴിലാളിയുടെയും അവസ്ഥ ഇതു തന്നെയായിരുന്നു… ആണായാലും പെണ്ണായാലും….6 മാസം എടുതു ഒന്ന് കരയിക്കടുക്കാൻ…. ഇപ്പോ എല്ലാവർക്കും സമാധാനം, ശാന്തി, സ്വസ്ഥം, സുഖം…. ഈ 6 മാസത്തിൽ എപ്പോളൊക്കെയോ ഫെസ്സയുമായുള്ള ശാരീരിക ബന്ധം കുറഞ്ഞു, അന്നൊക്കെ അവൾക് വളരെ ഇന്ററസ്റ്റ് ആയിരുന്നു, പക്ഷെ തനിക് അവളെ വേണ്ട പോലെ പരിഗണിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല… പിന്നെ പിന്നെ അവളുടെ താല്പര്യം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു…. ഇപ്പോൾ 2 വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, അവസാനമായി കളിച്ചിട്ട് 2 മാസം ആയി, തനിക് ഇപ്പോ പണ്ടത്തെയെക്കാളും കൂടുതൽ ഇന്ററസ്റ്റ് ഉണ്ട്, പക്ഷെ ഫെസ്സ? അവളുടെ താല്പര്യങ്ങൾ ഒക്കെ എവിടെ പോയി? കല്യാണം കഴിഞ്ഞ നാളുകളിൽ രണ്ട് പേർക്കും ആക്രാന്തം ആയിരുന്നു, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ അത് തീരും എന്ന് വിചാരിച്ചു പക്ഷെ രണ്ട് പേരുടെയും മോഹങ്ങൾ അവസാനിച്ചില്ല, പരസ്പരം മടുപ്പ് തോന്നിയതെ ഇല്ല… ആർക്കാണ് കൂടുതൽ കഴപ്പ് എന്ന മത്സരം ആയിരുന്നു… പക്ഷെ ഇപ്പോൾ…. ഒരു പക്ഷെ അന്ന് മാസങ്ങളോളം അവളെ പരിഗണിക്കാത്തതിന്റെ വിഷമം കൊണ്ടായിരിക്കും അവളിലെ മോഹങ്ങൾ കെട്ടടങ്ങിയത്…. ഇനി എലാം ഒന്ന് മുതൽ തുടങ്ങണം, പഴയ ആ കഴപി ഫെസ്സയെ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരണം.

 

ചിലപ്പോൾ കൂട്ടുകാരുടെ ഭാര്യമാരുടെ സഹായം വേണ്ടി വരും, ആ…. അത് അവസാനം നോക്കാം…. ഒന്നും നടന്നില്ലെങ്കിൽ…. പക്ഷെ ഈ ഒരു കാര്യം കൂട്ടുകാരോട് പറയാനും ഒരു മടി, എലാം തുറന്ന് പറയുന്നതാണ്… അവരോട് പറഞ്ഞാൽ അവരുടെ ഭാര്യമാരോട് പറഞ്ഞ് ഫെസ്സയോട് സംസാരിക്കും, അവളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാകും, പരിഹാരം ഉണ്ടാകും, പക്ഷെ….. ഇപ്പോ അത് വേണ്ട…. താൻ തന്നെ ആദ്യം ഒന്ന് ശ്രമിക്കട്ടെ എന്നിട്ട് നടന്നില്ലെങ്കിൽ മറ്റു വഴികൾ നോക്കാം….

 

 

ഹാഷിം ഫെസ്സയോട് ചേർന്ന് കിടന്നു, ഒരു T-Shirt ഉം, കോട്ടൻ പാന്റും ആയിരുന്നു അവളുടെ വേഷം, അവൾ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല, മുകളിലേക്കു നോക്കി കിടക്കുകയാണ്…. ഹാഷിം ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒന്നും ചോദിക്കാതെ പതിയെ അവന്റെ കൈ അവളുടെ പാന്റിന്റെ അകത്തേക്കു ഇട്ടു, അവൾ ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല, അവളുടെ പാന്റീസും കഴിഞ്ഞു അവൻ അവന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതിയെ അവളുടെ കന്ത് തൊട്ടും തലോടിയും ചെറുതായി പിടിച്ചു ഞെരിച്ചും കൊണ്ടിരുന്നു, പക്ഷെ അവൾക് പ്രതികരണം ഒന്നും ഇല്ല, ഒരു ശീൽകാലം പോലും അവളുടെ വായിൽ നിന്നും വന്നില്ല, ഒരു മര പാവയെ പോലെ കണ്ണും മിഴിച്ചു മുകളിലേക്കു നോക്കി കിടക്കുകയാണ്…. ഹാഷിമിന് അത്ഭുതം തോന്നി, പണ്ടൊക്കെ വിരൽ ഒന്ന് തൊട്ടാൽ സുഖത്തിൽ ആറാടിയിരുന്ന ഫൈസ്സക് ഇതെന്തു പറ്റി, തന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കടിച്ചു തിന്നാൻ വരുന്ന പെണ്ണ്, ഇന്ന് എന്തുപറ്റി…. ഹാഷിം അവന്റെ കൈ പ്രയോഗം രണ്ട് മിനുട്ട് തുടർന്നു, പക്ഷെ അവൾക് ഒരു അനക്കവും ഇല്ല, പതിയെ അവൻ ചൂണ്ടു വിരൽ അവളുടെ ചക്കര പൂറിലേക് കടത്താൻ നോക്കി, അവൻ അത്ഭുതപെട്ടുപോയി ഒരു തുള്ളി നനവ് പോലും അവൾക് വന്നിട്ടില്ല, ഈ അവസ്ഥയിൽ വിരൽ കയറ്റിയാൽ അവൾക് വേദനിക്കും, അവൻ ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു സഹതാപത്തോടെ അവളെ നോക്കി കിടന്നു….

 

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സ……?

 

 

ഫെസ്സ : മ്മ്മ്മ്……

 

 

ഹാഷിം : എന്താടി നിനക്ക് പറ്റിയെ?

 

 

ഫിസ്സ : എന്ത്?

 

 

ഹാഷിം : ഞാൻ ചോദിച്ചത് നിനക്ക് മനസിലായില്ലേ??

 

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്…

 

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സ….??

 

 

ഫെസ്സ : അറിയില്ല ഹാഷി….

 

 

ഹാഷിം : എനിക്ക് ആ പണ്ടത്തെ ഫെസ്സയെ തിരിച്ചു വേണം..

 

 

ഫെസ്സ : പണ്ടത്തെ പോലെ തന്നെയാ ഹാഷി ഇപ്പോളും, എനിക്ക് ഒരു മാറ്റവും വന്നിട്ടില്ല….

 

 

ഹാഷിം : മാറ്റം ഒന്നും ഇല്ലെന്നോ?? ഇങ്ങനെ പോയാൽ നമ്മുടെ ദാമ്പത്യ ജീവിതമാണ് ഇല്ലാതാവുന്നത്..

 

 

ഫെസ്സ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, മുകളിലേക്കു നോക്കി കണ്ണുകൾ പതിയെ അടച്ചു…

ഹാഷിം അവളെ തന്നെ നോക്കി കിടന്നു, നാളെ എങ്ങനെയെങ്കിലും ലീവ് ഒപ്പിക്കണം, ഫെസ്സയുടെ കൂടെ ട്രിപ്പ്‌ പോവണം, അതോടെ എലാം ശെരിയാവും, ഒന്ന് റിലാക്സ് ആയി വരുമ്പോളേക്കും അവൾ നോർമൽ ആവും… ഹാഷിം പതിയെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു……

 

 

കാലത്ത് അലറാം കേട്ടാണ് ഹാഷിം ഉണർന്നത്, നിസ്കരിക്കാനുള്ള സമയം ആയി, ഹാഷിം വേഗം പള്ളിയിലേക് ഓടി, ഫ്ലാറ്റിന്റെ താഴെ ഒരു 700 meter അടുത്ത് തന്നെ പള്ളിയുണ്ട്, പോവുമ്പോൾ ഫെസ്സ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആണ്, പോവുന്ന വഴിയിൽ ഹാഷിം ആലോചിച്ചു, ഇപ്പോൾ ഫെസ്സക് നിസ്കാരം കുറവാണ്, അല്ല നിസ്കരിക്കാർ തന്നെ ഇല്ല എന്ന് പറയാം… ഈ പെണ്ണിന് ഇത്‌ എന്താ പറ്റിയെ? അവൻ പള്ളിയിലേക് എത്തി, നിസ്കാരമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ ഫെസ്സ ബാത്‌റൂമിൽ ആണ്… ലുബ്‌ന പതിയെ എണീറ്റു വരുന്നതേ ഉള്ളു, ഹാഷിം പെട്ടെന്ന് തന്നെ കുഞ്ഞിനെ പല്ല്‌ തേപ്പിച്ചു കിച്ചണിൽ കയറി, ദോശ ഉണ്ടാകാം… അവൻ ജോലി തുടർന്നു… ഫെസ്സ പുറത്ത് വന്നു,

 

 

ഫെസ്സ : ബാക്കി ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം, പോയി കുളിക്ക്, ആ… മോളെ കൂടി ഒന്ന് കുളിപ്പിച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ട് കൊടുത്തേ, അവളുടെ വാൻ വരാൻ ടൈം ആയി..

 

 

ഹാഷിം ലൂബ്നയെയും കൊണ്ട് ബാത്രൂംമിലേക്ക് ഓടി, പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവളെ കുളിപ്പിച്ചു പുറത്ത് ആകിയശേഷം ഹാഷിം കുളി തുടങ്ങി, കുളി കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോളേക്കും ദോശ ടേബിളിൽ റെഡി, ഫെസ്സ ലൂബ്നയെ യൂണിഫോം ഒക്കെ ഇട്ട് നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്… 3 പേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു…. പുറത്ത് ഹോൺ മുഴങ്ങി, ഹാഷിം ലൂബ്നയെയും കൊണ്ട് ലിഫ്റ്റ് കയറി, താഴെ ലൂബ്നയെയും കാത്ത് വാനിലെ ഡോർ ലേഡി കാത്തിരിപ്പുണ്ട്…. താറ്റ കൊടുത്ത് ഹാഷിം ലൂബ്നയെ കയറ്റി അയച്ചു…

തിരിച്ചു റൂമിൽ എത്തിയപോളെക്കും ഫെസ്സ റെഡിയായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു… ഹാഷിമും പെട്ടെന്ന് തന്നെ റെഡിയായി…. രണ്ടുപേരും കൂടെ പാർക്കിങ്ങിലേക് ലിഫ്റ്റ് ഇറങ്ങി, രണ്ടു പേരുടെയും വണ്ടി പാർക്ക്‌ ചെയ്യാൻ പ്രതേകം ആലോട്ടഡ് സ്പേസ് ഉണ്ട്, ഹാഷിമിന്റെ വണ്ടി ഒരു ലാൻഡ് ക്രൂസർ ആണ്, കമ്പനി ഗിഫ്റ്റ് ആയി കൊടുത്തത്… ഫെസ്സയുടെത് ഒരു ബ്ലാക്ക് മേഴ്‌സിടീസ് സിടാൻ ആണ്, പുതിയത് വാങ്ങിയിട്ട് ഒരു വർഷം ആവുന്നതേ ഉള്ളു, ഒരു റൈഡർ ആയത്കൊണ്ടുതന്നെ അത് തന്നെ വേണം എന്ന് വാശി പിടിച്ചു വാങ്ങിയതാണ്.. സാധാരണ ഒരു വണ്ടി വാങ്ങി അത് പഴക്കും തോറും അതിനോടുള്ള ഇഷ്ട്ടം കുറയാറാണ് പതിവ് എന്നാൽ ഈ വണ്ടിയോട് ഫെസ്സക് നേരെ തിരിച്ചാണ്, ദിവസം കഴിയുതോറും ഇഷ്ട്ടം കൂടിയാണ് വരുന്നത്…

 

 

ഫെസ്സ ഹാഷിമിനോട് ബൈ ബൈ പറഞ് വണ്ടിയുംകൊണ്ട് പാർക്കിങ്ങിന്റെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, ഹാഷിംമും ഓഫീസിലേക്ക് തിരിച്ചു…. പോവുന്ന വഴി മുഴുവൻ ലീവിനെ കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ ആയിരുന്നു ഹാഷിമിന്റെ മനസ്സിൽ, അങ്ങനെ ഓഫീസിലേക്ക് എത്തി… പടച്ചോനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു ഹെഡ് ഓഫീസിലേക്ക് ഒരു മെയിൽ അയച്ചു ലീവിന് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്.

 

നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി, മണിക്കൂറുകൾ ആയി…. ഹാഷിം പ്രാർത്ഥനയിൽ തന്നെ… ഏകദേശം ഉച്ച ആയപ്പോൾ മറുപടി വന്നു, ലീവ് നൽകാം പക്ഷെ 45 ദിവസം പറ്റില്ല, Maximum 20 ദിവസം, അതിൽ കൂടുതൽ പറ്റില്ല എന്നായിരുന്നു മാനേജ്മെന്റിന്റെ തീരുമാനം, ഹാഷിം റീജിയണൽ മാനേജർ ആണ്, താങ്കളുടെ അഭാവം കമ്പനിയുടെ പ്രവർത്തനത്തെ തടസപ്പെടുത്തും അതുകൊണ്ടാണ് ലീവ് നിഷേധിക്കപെട്ടത്തെന്നും വിശദീകരണം ഉണ്ട്, അതിലും കൂടുതൽ ലീവ് വേണമെങ്കിൽ ആദ്യം 20 ദിവസം, പിന്നെ 15 ദിവസം കമ്പനിയിൽ വരണം, അതിന് ശേഷം വീണ്ടും 20 ദിവസം ആ ഒരു ഓഫർ കൂടി മെയിലിൽ ഉണ്ട്…

 

 

ഹാഷിമിന് ദേഷ്യവും സങ്കടവും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു, ഇതെങ്ങനെ ഫെസ്സയോട് പറയും എന്ന് ആലോചിച്ചു ഹാഷിമിന് തല ചൂട് വീണ്ടും കൂടി… ലഞ്ച് ഒക്കെ കഴിച്ചു വന്ന് ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഫെസ്സയെ വിളിച്ചു കാര്യം പറഞ്ഞാലോ എന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു, എന്തായാലും പറയണം വേറെ വഴി ഇല്ല…. ഫ്ലാറ്റിൽ എത്തിയിട്ട് പറയുന്നതിനേക്കാളും കുറച്ചൂടെ നല്ലത് ഫോൺ വിളിച്ചു പറയുന്നതായിരിക്കും എന്നവൻ ഓർത്തു…ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം ഒക്കെ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൻ പതിയെ ഫോൺ എടുത്തു, ഫെസ്സയെ ഡയൽ ചെയിതു…

 

 

Ringing…….. Ringing………

 

 

5, 6 പ്രാവിശ്യം റിംഗ് ആയി, ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ആയിരിക്കും, അവൻ ഫോൺ കട്ട്‌ ആകാൻ തുടങ്ങിയത് മറു വശത്തുനിന്ന്….

 

 

ഫെസ്സ : ഹലോ…. ഹാഷി…..??

 

 

ഹാഷിം : ആ….. ആ… ഫെസ്സ…. ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ആയിരുന്നോ?

 

 

ഫെസ്സ : ആ… അതെ ഒരു സൈറ്റ് കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് കണ്ട് ഇപ്പോൾ ഓഫീസിലേക്ക് തിരിച്ചു പോവുന്ന വാഴിയാണ്….

 

 

ഹാഷിം : ആ…. ഫെസ്സ…. പിന്നെ…..

 

 

ഫെസ്സ : പറ ഹാഷി, എന്താ?? ലീവിന്റെ ആണോ?

 

 

ഹാഷിം : അതെ…?

 

 

ഫെസ്സ : എന്ത് പറഞ്ഞു കമ്പനി ??

 

 

ഹാഷിം :…………… അത്………….

 

 

ഫെസ്സ : പറ ഹാഷി….?

 

 

ഹാഷിം : ലീവ് കിട്ടില്ല ഫെസ്സ, ഞാൻ ആദ്യം പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യാം…. നീ വിട്ടോ… നിന്റെ ഒരുപാട് നാളത്തെ ആഗ്രഹം അല്ലെ..

 

 

ഫെസ്സ : (ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല)

 

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സ….? ഫെസ്സ ?

 

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്……

 

 

ഹാഷിം : സോറി മോളെ സങ്കടം ആയോ?

 

 

ഫെസ്സ : ഇല്ല ഹാഷി…. സാരമില്ല….

 

 

ഹാഷിം : ഡീ…. ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നമ്മുക്ക് വൈക്കിട്ട് ഫ്ലാറ്റിൽ വന്ന ശേഷം പ്ലാൻ ചെയ്യാം…

 

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്……

 

 

ഹാഷിം : ശെരി, എന്ന ഞാൻ വെക്കട്ടെ?

 

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്….

 

 

ഹാഷിം കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു…..

ഫെസ്സ പതിയെ തന്റെ ഫോൺ ചെവിയിൽ നിന്നും താഴെക് എടുത്തു ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി….. ഒരു മരുഭൂമി പോലുള്ള ഏരിയയിൽ ആണ് അവൾ നിർത്തിയിരിക്കുന്നത്, നടുവിലൂടെ ഒരു റോഡ് മാത്രം…. സൂര്യന്റെ ചൂടിൽ റോഡിൽ വെള്ളം കയറിയതുപോലെ തോന്നുന്നുണ്ട്…. ആ ചൂടിൽ നിന്നും അവളുടെ ബെൻസ് കാർ അവളെ സംരക്ഷിച്ചു നിർത്തി അവൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് നേരെ നോക്കി,

 

അവളുടെ മുഖത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു…. പുഞ്ചിരി കൂടി കൂടി അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് ചരിച്ചു പോയി….

 

അവൾ വീണ്ടും തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു, അതിന്റെ കാൾ ഹിസ്റ്ററി എടുത്തു അവസാനം വിളിച്ചത് ഹാഷിം ആണ്, അതിന്റെ തൊട്ട് താഴെ ഒരു പേര് കൂടി ഉണ്ട് അവൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അതിലേക്ക് നോകി, “കാർത്തി” എന്നാണ് ആ പേര് അവൾ സേവ് ചെയിതു വെച്ചിരിക്കുന്നത്, അവൾ അതിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു…

 

 

Ringing……… Ringing………

 

 

മറുവശത്തു ഫോൺ എടുത്തു :

 

 

ഫെസ്സ : കാർത്തീ……

 

 

കാർത്തി : (എന്തൊക്കെയോ ഒച്ച മാത്രം)

 

 

ഫെസ്സ : കാർത്തീ…

 

 

മറുവശത്തു ഒച്ചയൊക്കെ നിലച്ചു, ഒരു ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു…

 

 

കാർത്തീ : What’s Up My Baby…. Whats the News…? Anything to make us Happy….?

 

 

ഫെസ്സയുടെ മുഖത്തു വീണ്ടും പുഞ്ചിരി വിടർന്നു….

 

 

ഫെസ്സ : ഡാ…. പ്ലാൻ സക്സസ്….

 

 

കർത്തീ : (നിശബ്ധത)…

 

 

കർത്തീ : ohh yes…… എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു മോളെ എന്റെ ബുദ്ധി….

 

 

രണ്ട് പേരും ഉച്ചത്തിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു…..

 

 

കാർത്തി ആരാണെന്ന് അറിയാതെ വടി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വയനകാരോട്, കാർത്തീ എന്നത് “കാർത്തിക്” എന്ന മഹാന്റെ വിളി പേര് ആണ്, ഈ കഥയിൽ ചിലർക് കാർത്തിക് നായകനും, മറ്റു ചിലർക് കാർത്തിക് വില്ലനും ആയിരിക്കും..പക്ഷെ ഫെസ്സക് അവളുടെ പ്രാണ നായകൻ ആണ് കാർത്തിക്..

 

ഇനി കാർത്തിക്കിനെ കുറിച് പറയാം, ഫെസ്സയും കാർത്തിക്കും തമ്മിൽ കണ്ടുമുട്ടിയതും അടുത്തതും മനസും ശരീരവും പങ്കു വെച്ചതും, ഒന്നായതും പറയാം…

 

….ഒരു വർഷവും രണ്ട് മാസവും പുറകോട്ട് പോവണം… എന്നാൽ പുറകോട്ട് വിട്ടോ……

 

 

കാർത്തി എന്ന കാർത്തിക് വയസ് 34, ബെൻസ് ഓട്ടോ മൊബൈൽ ഷോറൂമിൽ സ്പയെർ പാർട്ട്സ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ പർച്ചേസ് കോർഡിനേറ്റർ ആയി ജോലി ചെയ്യുന്നു… പുറം രാജ്യങ്ങളിൽ പോയി കംമ്പനിക്ക് ആവശ്യമായ സ്പയെർ പാർട്ട്സ് ഓർഡർ കൊടുക്കലാണ് കാർത്തിയുടെ ജോലി….

 

കാർത്തിക് ജോലി ചെയ്യുന്ന അതെ ഷോറൂമിൽ നിന്ന് തന്നെയാണ് ഫെസ്സ തന്റെ ബെൻസ് വാങ്ങിയത്, പക്ഷെ അന്നൊന്നും അവൾക് കാർത്തിക്കിനെ പരിജയം ഇല്ലായിരുന്നു, ഷോറൂമിൽ കണ്ടിട്ട് പോലും ഇല്ല….

 

വണ്ടി വാങ്ങി 2 മാസം കഴിഞപ്പോൾ വണ്ടിയുടെ ഗിയർ ബോക്സിൽ ഒരു ഒച്ച, പുതു പുത്തൻ വണ്ടി ഈ അവസ്ഥ ആയപ്പോൾ ഫെസ്സക് സങ്കടവും ദേഷ്യവും സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, അവൾ നേരെ ഷോറൂമിലേക് വെച്ചു പിടിച്ചു… അവിടെ എത്തി അവൾ ജീവനക്കാരോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു എന്നാൽ അവർ വളരെ മാന്യമായി അവളോട് ഇടപെടുകയും പ്രശ്നം എന്താണെന്ന് നോക്കട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിച്ചു, അവൾക് കുടിക്കാൻ കൂൾ ഡ്രിങ്ക്സും കൊടുത്തു, ഒരു അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു സർവീസ് മാൻ വന്നു,

 

 

സർവീസ് മാൻ : മാഡം, വണ്ടിക്ക് പ്രോബ്ലം ഒന്നും ഇല്ല, ഗിയർ ബോക്സിലെ ഒരു ക്ലിപ്പ് കട്ട്‌ ആയി പോയതാണ്, അത് മാറ്റിയിട്ടാൽ ശെരിയാവും..

 

 

ഫെസ്സ : പക്ഷെ ഇത്ര പുത്തൻ വണ്ടിയുടെ ക്ലിപ്പ് പോകുവാന്ന് വെച്ചാൽ??

 

 

അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം കണ്ടപ്പോൾ സർവീസ് മാൻ സാവധാനത്തിൽ പറഞ്ഞു..

 

 

സർവീസ് മാൻ : മാഡം, ഇത്‌ ബെൻസ് S Class Special Edition ആണ്, മറ്റുള്ള വണ്ടിയുടെ ഗിയർ മാറ്റുന്നതുപോലെ അല്ല ഇതിന്റെ ഗിയർ മാറ്റേണ്ടത്, അതിനൊരു നാക്ക് ഉണ്ട്, മേഡത്തിന് അത് ശീലം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഈ പ്രശ്നം വന്നത്, അടുത്ത പ്രാവിശ്യം സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി…

 

 

അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്കൊരു ചമ്മൽ വന്നെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാൻ അവളുടെ E G O സമ്മതിച്ചില്ല, അവിടെയുള്ളവർ അവൾക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ല എന്ന ചിന്ത ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ അവൾ കുറ്റം മുഴുവൻ ഷോറൂമിലുള്ളവരുടെ തലയിൽ തന്നെ കെട്ടിവെച്ചു, പറഞ്ഞ് ജയിക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് അവർ കുറ്റം ഏറ്റെടുത്തു…. ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവർ വണ്ടി റെഡി ആക്കികൊടുത്തു… അവൾ വണ്ടിയും കൊണ്ട് പോയി…

 

ഏകദേശം ഒരു 20 – 25 ദിവസം കഴിഞ്ഞു കാണും പോയ പോലെ തന്നെ അവൾ വീണ്ടും തിരിച്ചു വന്നു, സെയിം കംപ്ലയിന്റ്, പക്ഷെ അവളുടെ കുഴപ്പം കൊണ്ടാണ് അത് വരുന്നതെന്ന് പറയാൻ അവിടെ ആർക്കും ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, പറഞ്ഞാൽ അവൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ വീണ്ടും കംപ്ലയിന്റ് വന്നതിന്റെ ദേഷ്യം അവളുടെ മുഖത്തു കാണാം… അവർ വണ്ടി ശെരിയാക്കി പുറത്ത് ഇട്ടു, പക്ഷെ അവളുടെ കൈയിൽ കീ കൊടുത്തില്ല, പകരം ഒരു 15 മിനുട്ട് വെയിറ്റ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു… അവൾ വണ്ടിയുടെ അടുത്തുള്ള സോഫയിൽ ഇരുന്നു, ഒരു 10 മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സർവീസ് ഡോർ തുറന്നു ഒരാൾ വരുന്നുണ്ട്, ടിപ്പ് ടോപ് വേഷം, നല്ല മോഡേൺ സ്റ്റയിൽ, അവൾ ഒന്ന് നോക്കി പോയി, സുന്ദരൻ, കണ്ടാൽ ഏതൊരു പെണ്ണും ഒന്ന് നോക്കി പോവും… പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ തല വെട്ടിച്ചു പുറത്തേക്ക് നോക്കി, ഇനിയും നോക്കിയാൽ അയാൾ എന്ത് വിചാരിക്കും…സെയിൽസ് ഗേൾസ് അയാളോട് കൊഞ്ചി കുഴയുന്നത് അവൾക് കേൾകാം, പക്ഷെ അവൾ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു…

 

പെട്ടെന്ന് അവളുടെ അടുത്ത് ആരോ വന്ന് നിന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു..

 

“Excuse Me Madam “…..

 

 

അവൾ തല ഉയർത്തി നോക്കി, അതെ അയാൾ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു, തന്നെ നോക്കി പുഞ്ചരിക്കുന്നുണ്ട്, അവളും പുഞ്ചിരിച്ചു, മുഖത്തേക് നോക്കിയാൽ ലയിച്ചു പോവുന്ന സൗന്ദര്യം ഉള്ള ഒരുത്തൻ, സാധാരണ സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമേ ഇത്ര ഭംഗി ഉണ്ടാവാറുള്ളു… അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ബോധത്തിലേക് വന്നു…

 

 

ഫെസ്സ : yes….

 

 

അയാൾ : മാഡം, I am Karthik…

 

അയാൾ അത്രയും പറഞ്ഞു അവളുടെ കാറിന്റെ പാസഞ്ചർ ഡോർ തുറന്നു അവളെ അതിലേക്ക് ഇരിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു…

 

അവൾക് ഒന്നും മനസിലായില്ല, ഇയാൾ എന്തിനാ എന്റെ വണ്ടി എടുക്കുന്നെ, എങ്ങോട്ടേക് പോവാനാ, ഞാൻ എന്തിനാ ഇയാളുടെ കൂടെ ഇതിൽ കയറുന്നെ എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നി മറിഞ്ഞു… എന്നിരുന്നാലും അവൾ കയറി ഇരുന്നു, അയാൾ പതിയെ ഡോർ അടച്ചു, നേരെ പോയി ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു.. ഡോർ അടച്ചു…. വണ്ടി പതിയെ ഷോറൂമിന്റെ പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി.

 

വണ്ടി ഷോറൂമിന്റെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സെക്യൂരിറ്റിയോട് പുറകെ ഒരു വണ്ടി അയക്കാൻ അയാൾ ആവിശ്യപെട്ടു, സെക്യൂരിറ്റി “ശെരി സർ” എന്ന മറുപടിയും കൊടുത്തു..

 

വണ്ടി റോഡിലൂടെ കുറച്ചു ദൂരം മുൻപോട്ട് ഓടി, ഫെസ്സ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പാസ്സഞ്ചർ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു, കുറച്ച് മുൻപോട്ട് എടുത്ത് അയാൾ വണ്ടി റോഡിന്റെ സൈഡിൽ ഒതുക്കി, ഫെസ്സയെ നോക്കി, ഫെസ്സ അയാളെയും നോക്കി.

 

 

അയാൾ : മാഡം, ഇതൊരു സ്‌പെഷൽ എഡിഷൻ വണ്ടിയാണ്, ഈ ടൈപ്പ് ഗിയർ ബോക്സ്‌ ഈ സെക്മെന്റ് വണ്ടികളിൽ കമ്പനി ആദ്യമായി കൊണ്ടുവരുന്നതാണ്, അത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്ക്ക് തന്നെ ഇതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നിയിട്ടുണ്ട്..

മാഡം, ഞാൻ കാണിച്ചു തരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു നോക്കണം, എന്നിട്ട് ആ രീതിയിൽ തന്നെ ഗിയർ മാറണം എന്നാൽ വണ്ടിക്ക് ഒരു കമ്പ്ലയിന്റും വരില്ല.

 

 

തനിക് ഗിയർ മാറാൻ അറിയാത്തത് കൊണ്ട് അത് പഠിപ്പിച്ചുതരാൻ ഒരാളെ ഷോറൂം കൂടെ വിട്ടതാണെന്ന് മനസിലായാൽപ്പോൾ അവൾക് ജാള്യതയും, നാണക്കേടും കൊണ്ട് തല താഴ്ന്നു, ഇനി വേറെ വഴിയില്ല….

 

 

അയാൾ പതിയെ ഓരോ ഗിയറും മാറ്റുന്നതിനെ കുറിച് ഫെസ്സക് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തു. ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിക്ക് ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്ത് കൊടുക്കുന്ന പോലെയാണ് അയാൾ അവൾക് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തത്.

ഒക്കെ, പറഞ്ഞു കഴിഞ ശേഷം അയാൾ….

 

 

അയാൾ : മാഡത്തിന് മനസ്സിലായോ?

 

 

അവൾ തലയാട്ടി…. അയാൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു….

 

 

അയാൾ : മാഡം, ഒന്ന് ഗിയർ മാറി കാണിച്ചേ…

 

 

അവൾ പതിയെ ഗിയറിൽ കൈ വെച്ചു, അയാൾ പറഞ്ഞുകൊടുത്തതുപോലെ മാറി….

 

 

അയാൾ : ഓൾമോസ്റ്റ് പെർഫെക്ട്, ഒന്നുടെ ഒരു പിച്ച് കിട്ടിയാൽ റെഡി ആവും… ഒന്നൂടെ നോക്ക് മാഡം..

 

 

അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗിയർ മാറ്റി, അവൾക് ഇപ്പോൾ അതിന്റെ ഒരു ഗുഡൻസ് പിടി കിട്ടി, അതെ താൻ ഇത്രനാളും ഗിയർ മാറിയത്തിൽ പിഴവ്

ഉണ്ടായിരുന്നു അവൾക്കത് മനസ്സിലായി.

 

 

അയാൾ : മാഡം, ഇപ്പോ നിങ്ങൾ ഓക്കേ ആണ്, ഇനി ഇതുപോലെ തന്നെ ഗിയർ മാറിയാൽ ഒരു പ്രശ്നവും വരില്ല.

 

അവൾ നാണക്കേടും, ചമ്മലും കൊണ്ട് പതിയെ തലയാട്ടി..

 

അയാൾ : എങ്കിൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ മാഡം, ഇതാ എന്റെ കാർഡ് ഇതിൽ എന്റെ നമ്പർ ഉണ്ട്, എന്ത് സംശയം ഉണ്ടെങ്കിലും ഇതിലേക്കു വിളിച്ചാൽ മതി.

 

അയാൾ ആ കാർഡ് അവൾക്കു നേരെ നീട്ടി, അവൾ അത് വാങ്ങി പേഴ്സിൽ വെച്ചു, അയാളും അവളും പുറത്തിറങ്ങി, അവൾ പതിയെ ഡ്രൈവർ സൈഡ് സിറ്റിലേക് വന്നു, അയാൾ അവൾക്കുവേണ്ടി ഡോർ തുറന്ന് പിടിച്ചിരുന്നു, അവൾ കയറിയപ്പോൾ “All the Best, Madam” എന്നൊരു കോംപ്ലിമെന്റ് കൂടി അയാൾ കൊടുത്തു ശേഷം അയാൾ തന്നെ ഡോർ പതിയെ അടച്ചു കൊടുത്തു..ഗ്ലാസ്സിലൂടെ അവൾ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, അയാളും തിരിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു പുറകിലോട്ടേക് നടന്നു, അയാൾ നടന്ന് പോവുന്നത് അവൾ റിയർ വ്യൂ മിററിലൂടെ നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു പിന്നിൽ ഒരു കാർ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട് അയാൾ സെക്യൂരിറ്റിയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ വിട്ട വണ്ടിയാണെന്ന് അവൾക് മനസിലായി.

അയാൾ ആ വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരുന്നു വണ്ടി അവളുടെ വണ്ടിയെയും കടന്നു മുൻപോട്ട് നീങ്ങി, ഒരു നിമിഷം വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഇരുന്ന ശേഷം അവളും ഫ്ലാറ്റിലേക് തിരിച്ചു.

 

 

പക്ഷെ വീട്ടിൽ എത്തിയ ശേഷവും അയാളുടെ മുഖം അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്നും പോവുന്നില്ലായിരുന്നു, കല്യാണത്തിന് ശേഷം ഹാഷിം അല്ലാതെ വേറെ ഒരു ആണിനോട് ഒരു അട്ട്രാക്ഷൻ പോലും തോന്നിയിട്ടില്ല, പക്ഷെ അയാൾ, അയാളുടെ ആ മുഖം, ആ നടത്തം, ആ ശബ്ദം ആ പെരുമാറ്റം എലാം അവളുടെ മനസ്സിൽ കിടന്ന് അലയടിച്ചു, എത്ര മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അത് മനസ്സിൽ നിന്നും മായുന്നില്ല, അവൾ കുറച്ച് നേരം TV കണ്ടിരുന്നു, ഒരു സിനിമ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു കുറച്ച് നേരം ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം തോണ്ടി, എന്തൊക്കയോ ചെയ്തു നോക്കി… പക്ഷെ ആയാൾ മനസ്സിനുള്ളിൽ തന്നെ ഉണ്ട്… അവൾ അയാൾ തന്ന കാർഡ് എടുത്തു നോക്കി, കാർത്തിക് അയാളുടെ പേരും നമ്പറും അതിൽ ഉണ്ട്, കാർഡ് എന്തായാലും മിസ്സ്‌ ആവും നമ്പർ ഒന്ന് സേവ് ചെയ്തുവെച്ചേക്കാം എന്നവൾ ഓർത്തു, അവൾ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തു എന്നാലും പതിയെ പതിയെ അയാളെ മനസ്സിൽ നിന്നും പുറന്തള്ളാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേ ഇരുന്നു, താൻ ഒരു കുടുമ്പിനിയാണ്, ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ഉമ്മ, ഒരു തീവ്ര മുസ്ലിം കുടുംബത്തിലെ ഒരു പെണ്ണ് തനിക് ഇതൊക്കെ ചിന്ദിക്കുന്നത് പോലും തെറ്റാണ്… അവൾ മൊബൈൽ പതിയെ താഴെ വെച്ചു, എന്നത്തേയും പോലെ ഹാഷിം വന്നു, കുഞ്ഞടകം മൂന്ന് പേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടു കിടന്നു..

 

പിറ്റേ ദിവസം കാലത്ത് പതിവുപോലെ കുഞ്ഞിനെ സ്കൂളിലേക്ക് അയച്ച ശേഷം രണ്ട് പേരും ഓഫീസിലേക്ക് പോയി, ഉച്ചക്ക് ഊണ് കഴിച്ചു ഫെസ്സ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ മൊബൈലിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ റിങ്, അവൾ പതിയെ ഉച്ച ഉറക്കിന്റെ ആല്യസത്തിൽ മൊബൈൽ എടുത്തു നോക്കി, വേറെ ആരും അല്ല ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഒരു പുതിയ റകമെന്റേഷൻ കൊണ്ട് വന്നതാ, ആരുടെ റകമെന്റേഷൻ ആണെന്നോ, എന്തിന്റെ റകമെന്റേഷൻ ആണെന്നോ അവൾ നോക്കിയില്ല… അവൾ ഫോൺ വെച്ചു വീണ്ടും ഉച്ച മയക്കത്തിലേക് വീണു…. അങ്ങനെ വീണ്ടും രാത്രിയായി ജോലിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഹാഷിം കുഞ്ഞിനെ കളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, കിടക്കാൻ ഇനി കുറച്ച് സമയം കൂടി ഉണ്ട്, അവൾ പതിയെ ഫോൺ എടുത്തു നേരത്തെ വന്ന റകെമെന്റേഷൻ അതിൽ തന്നെ കിടപ്പുണ്ട്, അവൾ പതിയെ സ്വയിപ് ചെയ്തു നോക്കി ” Karthik, whome you might know is on Instagram” , അവൾ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി, ഓഹ്…അല്ലെങ്കിലും ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം അങ്ങനെയാണ് മനസ് വായിക്കാൻ കഴിവുള്ള പോലെ ഇത്‌ ഇത്ര കൃത്യമായി ഇവിടെ തന്നെ കൊണ്ട് ഇട്ടല്ലോ,. അപ്പോള്ളാണ് ഇന്നലെ അവൾ അവന്റെ നമ്പർ സേവ് ചെയ്തത് ഓർത്തത്, വെറുതെ അല്ല ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം റകെമെന്റേഷനും ആയി വന്നത്…. അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു… പതിയെ വേണ്ട എന്ന് വെച്ചിട്ട് പോലും തനിയെ ചലിക്കുന്ന അവളുടെ വിരലുകൾ ആ നോട്ടിഫിക്കേഷനിൽ തൊട്ടു, നേരെ അത് അവളെ അവന്റെ പ്രൊഫയിലിലേക് കൊണ്ട് പോയി, ഒരു പാട് പോസ്റ്റുകൾ ഉണ്ട്, ഒക്കയും അവന്റെ ഫോട്ടോസ് ആണ്, അവൾ പതിയെ പതിയെ ഓരോ ഫോട്ടോസും എടുത്ത് എടുത്ത് നോക്കി, അതെ എന്തൊരു ഭംഗി, ഒരു പുരുഷന് ഇത്ര ഭംഗിയൊക്കെ വരുമോ? കണ്ണ് എടുക്കാൻ തോന്നില്ല… എത്രയൊക്കെ വേണ്ട എന്ന് വെച്ചാലും അവൾ പോലും അറിയാതെ അവൾ വീണ്ടും അതെടുത്തു നോക്കി പോവും, ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി, ഏകദേശം 10 ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ഇതിനിടയിൽ അവന്റെ പ്രൊഫൈലിൽ കയറി നോക്കാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും അവൾക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

അവളുടെ മനസ് അവന് വേണ്ടി കെഞ്ചുന്നത് പോലെ അവൾക്കു തോന്നി, എന്താ ഇത്‌ ഇങ്ങനെ, വെറും 10 ഓ, 15 ഓ മിനുട്ട് മാത്രം കണ്ട് സംസാരിച്ച ഒരു അന്യ പുരുഷന് വേണ്ടി തന്റെ മനസ് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ എരി പിരി കൊള്ളുന്നത്… തനിക്കിതെന്താ പറ്റിയെ…. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ പൂർണമായും അവളുടെ ഉറക്കം കിടത്തി, അവനെ കുറിച് ഓർക്കുമ്പോൾ ഭാര്യയിൽനിന്നും, ഒരു അമ്മയിൽനിന്നും മാറി അവൾ ഒരു പെണ്ണ് മാത്രമായി മാറി…

അവസാനം, അവൾ അവനെ ഒന്ന് മെസ്സേജ് അയച്ചുനോക്കാം എന്ന തീരുമാനത്തിൽ എത്തി, പക്ഷെ റിസ്ക് ആണ്, ആൾ എന്തു വിചാരിക്കും, ഒരു പക്ഷെ കുടുംബവുമായി ജീവിക്കുന്ന വ്യക്തിയായിരിക്കും, നാണക്കേട് ആവുമോ? വികാരത്തിനും, വിചാരത്തിനും മുന്നിൽ അവളുടെ EGO ഒരു വിലങ്ങുതടിയായി നിന്നു….

 

അവസാനം രണ്ടും കല്പിച്ചു അവൾ മെസ്സേജ് അയക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു, നാറിയാൽ നാറട്ടെ എന്തായലും വേറെ ആരും അറിയാനൊന്നും പോവുന്നില്ല. ബാക്കി വരുന്നിടത് വെച്ച്…

 

വിറക്കുന്ന കൈകളോട് അവൾ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ Open Chat ൽ കയറി, ഒരു Hai എന്ന മെസ്സേജ് ഇട്ടുവെച്ചു…

അവളുടെ പോസ്റ്റുകളിൽ അവളുടെയും, കുടുംബത്തിന്റെയും വണ്ടിയുടെയും ഒരുപാട് ഫോട്ടോകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രൊഫൈൽ കാണുമ്പോൾ അയാൾക് തന്നെ മനസിലാവും എന്ന് അവൾക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

 

അവൾ വേഗം ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം എക്സിറ്റ് ചെയ്തു അവളുടെ കർമഫലത്തിനു വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു… സമയം 10:30 ആയിരിക്കുന്നു, ഹാഷിം കിടക്കാൻ വരുന്നുണ്ട്, ലുബ്‌ന മോൾ ഉറങ്ങി… ഫെസ്സ ബെഡിൽ ഇരുന്ന് മടിയിൽ ഒരു തലയിണയും വെച്ച് അതിന്റെ മുകളിൽ മൊബൈലും പിടിച് ഇരിക്കുന്നു….

 

ഹാഷിം റൂമിലേക്കു കയറി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു,

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സ, എന്താ കിടക്കാറായില്ലേ?…

 

ഫെസ്സ : അ…. ആ…. ഹാഷിം…. ഇപ്പോ കിടക്കും ഒരു പടം കാണുവായിരുന്നു..

 

അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ Hotstar ൽ ഒരു പടം പ്ലേ ചെയ്തു അതു കാണാൻ തുടങ്ങി….

 

ഹാഷിം : ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്യട്ടെ?

 

ഫെസ്സ : അ… ആ…. ചെയ്‌തോ….

 

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വിറയൽ അവൾ പരമാവതി മൂടി വെച്ചു, ഹാഷിം ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു വന്നു ബെഡിൽ കിടന്നു…. ഫെസ്സക് ഓപ്പോസിറ്റ് വശം തിരിഞ്ഞാണ് ഹാഷിം കിടക്കുന്നത്, ഫെസ്സ പതിയെ ഇടം കണ്ണിട്ട് ഹാഷിമിനെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

 

മൊബൈലിൽ പടം ഓടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ മനസ് വേറെ ഏതോ ലോകത് ആയിരുന്നു, കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞു അവൾ പതിയെ മൊബൈൽ മേശയിലേക് വെക്കാൻ തുനിഞതും മൊബൈൽ ഒന്ന് വൈബ്രേറ്റ് ആയി, അവൾ ഒന്ന് സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്ക് “Instagram Notification “, “You have one new message”,അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഇടിപ് അവളുടെ കാതിൽ കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി… വിറക്കുന്ന വിരലും, ചുണ്ടും…. അവൾ പതിയെ നോട്ടിഫിക്കേഷനിൽ തൊട്ടു, Chat Box തുറന്നു….

 

കാർത്തിക്കിന്റെ മെസ്സേജ്,

 

കാർത്തിക് : ഹലോ, മാഡം…. എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് വിശേഷം? വണ്ടി വീണ്ടും പണി തന്നോ?

 

കാർത്തിക് ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ട്, ഫെസ്സ പതിയെ ചാറ്റിൽ പ്രെസ്സ് ചെയ്തു, കീബോർഡ് പൊങ്ങി വന്നു…. അവളുടെ കൈയുടെ വിറയൽ കൂടി, ചുണ്ട് വരണ്ടു, ദാഹിക്കുന്ന പോലെ….

അവൾ പതിയെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു….

 

ഫെസ്സ : ഇല്ല, വണ്ടിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല… 🙂🙂..

 

കാർത്തിക് : Good to hear, വളരെ നല്ല വണ്ടിയാണ് മാഡം, മാഡത്തിന്റെ സെലക്ഷനും കൊള്ളാം, നന്നായി മെയ്ന്റെയ്ൻ ചെയുന്നും ഉണ്ട്…. എന്ത് പ്രോബ്ലം വന്നാലും ധൈര്യമായി പറയാം…. We are here 😇

 

ഫെസ്സ : 😇 താങ്ക്സ്….

 

കാർത്തിക് : മാഡത്തിന്, വണ്ടികളോട് കുറച്ച് ക്രയ്സ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു, പ്രൊഫൈൽ കണ്ടാൽ മനസ്സിലാവും 😊

 

കാർത്തിക് : ഒരു BMW കൂടി കാണുന്നുണ്ട്…. 😇

 

ഫെസ്സ : അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല, അത്യാവിശം റൈഡ് പോവും…

 

കാർത്തിക് : 😇😇😇

 

കാർത്തിക് : പ്രൊഫൈലിൽ ഉള്ളത് മാഡത്തിന്റെ ഫാമിലി ആണോ?

 

ഫെസ്സ : അതെ, ഹസ്ബന്റും മോളും…

 

കാർത്തിക് : Nice Baby you have got, looking soo cute madam…

 

ഫെസ്സ : താങ്ക്സ്

 

ഫെസ്സ : കാർത്തിക്കിന്റെ ഫാമിലി??

 

കാർത്തിക് : ഫാമിലി എന്ന് പറയുമ്പോ അമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളു മാഡം, മാരീഡ് അല്ല.അമ്മ ഇവിടെ UAE യിൽ എന്റെ കൂടെ തന്നെയാണ്, അത് കൊണ്ട് ഭക്ഷണത്തിനു മുട്ടില്ല 😁

 

ഫെസ്സ : ആ……

 

ഫെസ്സ : കാർത്തിക്, ചോദിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നും തോന്നരുത്…

 

കാർത്തിക് : എന്താ മാഡം? ചോദിച്ചോളൂ….

 

ഫെസ്സ : എന്തെ കല്യാണം കഴിക്കാതിരുന്നേ? വെറുതെ ചോദിച്ചതാണ് ട്ടോ, വേറെ ഒന്നും വിചാരിക്കല്ലേ…

 

കാർത്തിക് : It’s okay Madam, കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല…. എന്തെ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ….. കല്യാണം കഴികാൻ ആഗ്രഹിച്ച പ്രായത്തിൽ അതിനുള്ള സാമ്പത്തികം ഇല്ലായിരുന്നു, ഇന്ന് സാമ്പത്തികം ആയപ്പോൾ ആഗ്രഹം ഇല്ലാതായി…

 

ഫെസ്സ : അപ്പോ ജീവിത കാലം മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ ഒറ്റ തടിയായി ജീവിക്കാൻ ആണോ പ്ലാൻ? അമ്മക് ഒരു കൂട്ട് വേണ്ടേ?

 

കാർത്തിക് : ഒന്നും തീരുമാനിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല മാഡം,തൽകാലം ഇങ്ങനെ അങ്ങ് പോവട്ടെന്ന് വെച്ചു…

 

ഫെസ്സ : കാർത്തിക് ഇവിടെ ഗൾഫിൽ കുറേ ആയോ??

 

കാർത്തിക് : ആ മാഡം, ഒരു 8, 9 വർഷം ആയി…

 

ഫെസ്സ : പിന്നെ, കാർത്തിക്…. ഈ മാഡം വിളി ഒന്ന് ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റുമോ? ഫെസ്സ എന്ന് വിളിച്ചോ…

 

കാർത്തിക് : അതിനെന്താ…ഫെസ്സ ഷെറിൻ, വളരെ നല്ല പേരാ….. പ്രൊഫൈലിൽ കണ്ടു, ആദ്യം മനസിലായില്ല, പിന്നെ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ ആണ് ആളെ പിടി കിട്ടിയത്..

 

ഫെസ്സ : ആ…. എനിക്ക് നമ്പർ തന്നിലായിരുന്നോ, അത് സേവ് ചെയ്തപ്പോൾ റകമെന്റേഷൻ വന്നതാ, അപ്പോ ഒന്ന് മെസ്സേജ് ചെയ്തു നോക്കിയാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചു, ബുദ്ധിമുട്ടായോ?

 

കാർത്തിക് : ബുദ്ധിമുട്ടോ? എന്തിന്? ഇവിടെ മിണ്ടാനും പറയാനും ആളില്ലാതെ ചൊറിയും കുത്തിയിരിക്കുമ്പോൾ ആണ് മാഡത്തിന്റെ മെസ്സേജ്…

 

 

കാർത്തിക് : sorry, ഫെസ്സയുടെ മെസ്സേജ്….

 

 

ഫെസ്സ : മാഡം മാഡം എന്ന് വിളിച്ചു വിളിച്ചു ഇപ്പോ അതേ വരുന്നുള്ളു അല്ലെ 😁😁

 

 

കാർത്തിക് : സത്യം…. 🤭

 

ഫെസ്സ : കാർത്തിക് കിടക്കാറായോ?

 

കാർത്തിക് : ഇല്ല, കുറച്ച് കഴിയും… ഷോറൂം 10:30 ക് മാത്രെമേ തുറക്കൂ…

 

ഫെസ്സ : ഓ… അത് ശെരി….

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ എവിടെയാ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നേ….

 

ഫെസ്സ : ഇവിടെ അർബൻ ഡെവലപ്പ്മെന്റിൽ, പ്ലാനർ ആണ്…

 

കാർത്തിക് : ആ… ഹസ്ബന്റോ??

 

ഫെസ്സ : ഇവിടെ ഒരു കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിൽ ഏരിയ മാനേജർ ആണ്..

 

കാർത്തിക് : മോളെ സ്കൂളിൽ പോവാൻ തുടങ്ങിയോ?

 

ഫെസ്സ : ആ പോവുന്നുണ്ട്, ഇവിടെ ബ്രടീഷ് സ്കൂളിൽ, ഇപ്പോ UKG യിൽ ആണ്…

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ നാട്ടിൽ എവിടെയാ?

 

ഫെസ്സ : കോഴിക്കോട്! കാർത്തികോ??

 

കാർത്തിക് : അടുത്ത് തന്നെ 😁, കണ്ണൂർ…

 

ഫെസ്സ : ആ ഹ, അപ്പോ നമ്മൾ അയൽവാസികൾ ആണല്ലോ മാഷേ 🤭…

 

കാർത്തിക് : ഇത്രമേൽ അടുത്തായിരുന്നിട്ടുമെന്ദുമേ കണ്ടുമുട്ടാൻ ഇത്രയും വൈകി നമ്മൾ 🤪

 

ഫെസ്സ : അത് ശെരി, ആൾ വല്യ സാഹിത്യകാരൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു..

 

കാർത്തിക് : അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല, വല്ലപ്പോഴും ഓരോന്ന് വായിക്കും, അതിങ്ങനെ മനസ്സിൽ കിടക്കും… അത്രേയുള്ളൂ…

 

ഫെസ്സ : കണ്ണൂർ തന്നെയാണോ പഠിച്ചതൊക്കെ?

 

കാർത്തിക് : അതേല്ലോ, കണ്ണൂർ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ മെക്കാനിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ്…

 

 

ഫെസ്സ : ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ചോ?

 

കാർത്തിക് : ഊവേ, അവിടെയോ?

 

ഫെസ്സ : കഴിച്ചു….

 

കാർത്തിക് : പിന്നെ, വിരോധം ഇല്ലെങ്കിൽ ഈ കാർത്തിക് എന്ന് വിളിക്കുന്നത് നിർത്തിയിട്ട് “കാർത്തി” എന്ന് വിളിച്ചോ… എല്ലാവരും അങ്ങനെയാ വിളിക്കാർ.. 😇

 

 

ഫെസ്സ : ശെരി ആയിക്കോട്ടെ, ഇനി ഞാൻ ആയിട്ട് സാറിന്റെ രീതികൾ ഒന്നും തെറ്റിക്കുന്നില്ല… 🤭

 

 

കാർത്തിക് : 😝😝😝

 

കാർത്തിക് : ഇയാൾ ആൾ കൊള്ളാലോ 🤔

 

ഫെസ്സ : പറയുന്നയാളും കൊള്ളാം കേട്ടോ 😝😝😝

 

അങ്ങനെ അങ്ങനെ ചാറ്റിങ് നീണ്ടു, ഫെസ്സ ക്ലോക്കിലെക് നോക്കി, 12:45…

“പടച്ചോനെ രണ്ടര മണിക്കൂർ പോയതറിഞ്ഞില്ല” അവൾ സ്വയം പിറുപിറുത്തു…

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി സമയം 12:45 ആയടാ, കിടന്നേക്കാം…

 

അപ്പോള്ളാണ് കാർത്തിക്കും സമയം ശ്രദ്ധിച്ചത്, ഈശ്വര ലേറ്റ് ആയ്യലോ…

 

കാർത്തിക് : 😵 ശെരിയാ ഇത്ര വൈകിയോ? അറിഞ്ഞതെ ഇല്ല…

 

ഫെസ്സ : സൊള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നാൽ എങ്ങനെ അറിയാനാ 🤭

 

കാർത്തിക് : ആശാത്തി തന്നെ ഇത്‌ പറയണം 😝

 

ഫെസ്സ : 🤭🤭🤭

 

ഫെസ്സ : ഡാ… എന്ന ശെരി, ഞാൻ കിടക്കുവാ…. നാളെ കാണാം…

 

കാർത്തിക് : ഹ്മ്മ്… ശെരി…. നാളെ കാണാം…. Bye Good Night…. Sweet Dreams….

 

ഫെസ്സ : Bye…. Good Night….

 

ഫെസ്സ ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ ഫോൺ ടേബിളിൽ വെച്ചു കിടന്നു, അവൾ ആലോചിച്ചു….തനിക്കിതെന്താ പറ്റിയെ സ്വന്തം ഭർത്താവ് അടുത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങുമ്പോൾ വേറെ ഒരു ആണുമായി എന്തൊക്കെയാ താൻ കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞെ… ഇതൊക്കെ ഹാഷിം അറിഞ്ഞാൽ? വീട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും അറിഞ്ഞാൽ? തറവാടിന്റെ മാനം, അന്തസ്, എന്റെ പൊന്ന് മോളുടെ ഭാവി…

 

പക്ഷെ ഇതിലും ഒരു സുഖം ഉണ്ടെന്ന സത്യം അവളിലെ പെണ്ണിനെ ഉണർത്തി, എന്തായാലും പാതി വഴിയിൽ ഒന്നും നിർത്തുന്നില്ല, ബാക്കി വരുമ്പോലെ നോക്കാം… അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും കാർത്തിക്കിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു….. ആ ഭംഗി, ഒരു പാട് ചെറുപ്പകാരികൾ പുറകെ നടക്കുന്നുണ്ടാവും, ആ ഷോറൂമിലെ സെയിൽസ് ഗേൾസിനെ തന്നെ കണ്ടതല്ലേ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്നത്… ഇവരൊക്കെ ഇരിക്കെ തനിക് ഇത്രയൊക്കെ അടുക്കാമെങ്കിൽ അത് നിസാരകാര്യം അല്ല… അവൾക് സ്വയം അഭിമാനം തോന്നി, കാർത്തിക്നെയും സ്വപ്‌നം കണ്ട് അവൾ പതിയേ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു…

 

രാവിലെ ഹാഷിം പള്ളിയിൽനിന്നും വന്ന് വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടപ്പോളാണ് ഫെസ്സ ഉറക്കം ഉണർന്നത്…. അവൾ പതിയെ പല്ലൊക്കെ തുടച്ച് ബാത്രൂംമിലേക് പോയി, ഹാഷിം ആണെങ്കിൽ അടുക്കളയിൽ ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാകുന്ന ജോലിയിലും ഏർപ്പെട്ടു.

 

AC യിൽ കിടന്ന് തണുത്ത മേനിയിലേക് തണുത്ത വെള്ളം വീഴുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു കുളിര് അവൾക് അനുഭവപ്പെട്ടു, തലേ ദിവസം രാത്രി നടന്നതൊക്കെ അവളുടെ മനസിലൂടെ ഊളിയിടാൻ തുടങ്ങി, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു… കല്യാണ ശേഷം ഭാര്യ, പ്രസവ ശേഷം ഉമ്മ…. കഴിഞ്ഞ 8 വർഷമായി ഈ രണ്ട് വേഷങ്ങൾ കെട്ടിയാടുകയായിരുന്നു… പക്ഷെ ഇന്നലെ…. അല്ല കുറച്ചുനാളായി ഒരു “പെണ്ണ്” എന്ന വേഷം കൂടി കെട്ടി തുടങ്ങി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു “കാമുകി” ഇനി അതും അല്ലെ, ഒരു “പ്രണയിനി”….. അവൾ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു, ശരീരത്തിൽ നിന്നും കൊഴിഞ്ഞു പോയ എന്തൊക്കെയോ തിരിച്ചു വന്ന ഒരു അനുഭൂതി, ഏതോ ഒരു മായാജാലത്തിൽ എന്നപോലെ…..

ശെരിയാണ്, ശരീരം പോലും ആ മാറ്റം ഇത്ര പെട്ടെന്ന് അംഗീകരിച്ചു തുടങ്ങി, പ്രണയത്തിന്റെ മൊട്ടുകൾ മനസ്സിൽ മാത്രമല്ല ശരീരത്തിലും വിരിഞ്ഞു തുടങ്ങി, അതിനുള്ള തെളിവായി ശരീരം പലതും കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ട്, പതിവില്ലാതെ ഒരു നാണം, അറിയാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു പോവുന്നു, ഉണർന്നിരിക്കുമ്പോള്ളും സ്വപ്നം കാണുന്നു, ചുറ്റുമുള്ളത്തിലൊക്കെ ഒരു അസാമാന്യ ശോഭ കാണുന്നു, അബു ദാബിയിലെ 42° ച്ചുട് പോലും കുളിരായി തോനുന്നു, പണ്ടെങ്ങോ മനസ്സിൽ കുഴിച്ചിട്ട മൂളി പാട്ടുകൾ കുഴി തോണ്ടി പുറത്തേക്ക് വന്നിരിക്കുന്നു, സ്വയം അറിയാതെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി പോവുന്നു…. എന്തെന്നില്ലാത്ത ലഹരിയിലേക് താൻ വീണ്ണുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു, പ്രണയ ലഹരി….

 

സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ ചില ചെക്കന്മാരോട് ഒരു അട്ട്രാക്ഷൻ തോന്നിയിരുന്നെങ്കിലും അതൊന്നും ഒരു പ്രണയമായി മാറിയിരുന്നില്ല, അല്ല.. താൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും പ്രണയിച്ചിട്ടില്ല, പ്രണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല…

കല്യാണ ശേഷം ഹാഷിമിന് തന്നോട് സ്നേഹം ആയിരുന്നു, വാത്സല്യം ആയിരുന്നു, ബഹുമാനം ആയിരുന്നു പക്ഷെ അതിലൊക്കെ ഒന്നിന്റെ കുറവ് ഉണ്ട് പ്രണയത്തിന്റെ, സ്നേഹവും പ്രണയവും വെവ്വേറെ ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവൾക് വന്നു, സ്നേഹം എന്നത് ഭാര്യക്കും ഭർത്താവിനും ആണെങ്കിൽ പ്രണയം എന്നത് ആണിനും പെണ്ണിനും തമ്മിലാണ്… പ്രണയം എന്ന ലഹരി അനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം തനിക് കല്യാണ ശേഷം ലഭിക്കും എന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല, .

 

പുറത്ത് ഹാഷിമിന്റെ വിളി കേട്ടാണ് ഫെസ്സ ചിന്തയിൽനിന്നും ഉണർന്നത്….”ഫെസ്സ എന്താ ചെയ്യുന്നേ, എത്ര നേരമായി ഇത്‌… കുഞ്ഞിനെ കുളിപ്പിക്കണ്ടേ.. ഇപ്പോ സ്കൂൾ ബസ് വരും”…. ഹാഷിം വിളിച്ചു കൂവുന്നുണ്ട്…

 

“ദ…. ദാ…. വരുന്നു…. കഴിഞ്ഞു…..” അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ഇട്ടു പുറത്തേക്ക് ചാടി…

 

ഹാഷിം ലൂബ്നയെയും കൊണ്ട് പുറത്ത് നിൽക്കുന്നു, ഫെസ്സ ഇറങ്ങിയത് ഹാഷിം അകത്തേക്കു കയറി, ടേബിളിൽ ഫുഡ്‌ റെഡി ആക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്…. അവൾ നേരെ റൂമിലേക്കു പോയി ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ ചേഞ്ച്‌ ചെയ്തു…. ഒന്ന് റെഡി ആയപോളേക്കും ഹാഷിം ലൂബ്നയെയും കൊണ്ട് വന്നു, പെട്ടെന്ന് തന്നെ കുഞ്ഞിന് യൂണിഫോം ഒക്കെ ഇട്ട് കൊടുത്തു മൂന്ന് പേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു… വാൻ വന്നപ്പോൾ ഹാഷിം തന്നെ കുഞ്ഞിനെ താഴെ കൊണ്ട് പോയി വിട്ടു, പതിവ് പോലെ രണ്ടുപേരും ഓഫിസിലേക്കു ഇറങ്ങി….

 

 

പുറകിൽനിന്നുള്ള ശക്തമായ ഹോൺ അടി കേട്ട് ഞെട്ടിയാണ് ഫെസ്സ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയത്, “ഹൽ അൻത്ത നഹ്മാ? യാ ഇബ്നാതീ” പുറകിലെ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഒരു അറബി വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്,… (“നീ, ഉറങ്ങുകയാണോ? മോളെ”)…

 

ഫെസ്സ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വണ്ടി മുൻപോട്ട് എടുത്തു, കുറച്ച് മുൻപോട്ട് ഓടിയപ്പോൾ ആണ് അവൾക് സ്ഥലകാല ബോധം വന്നത്, ഇപ്പോ എന്താ ഉണ്ടായേ? എന്തിനാ എല്ലാവരും ബഹളം വെച്ചേ? എന്തിനാ അറബി ചൂടായെ? അവൾ ഒക്കെ ഒന്ന് റീവൈന്റ ചെയ്തു ഓർത്തു നോക്കി… അതെ താൻ ട്രാഫികിൽ ആയിരുന്നു, എപ്പോള്ളോ ഗ്രീൻ ലൈറ്റ് കത്തി, താൻ അത് ശ്രദ്ധിചില്ല, അതുകൊണ്ട് പുറകിലുള്ള വണ്ടികാരുടെ പ്രധിഷേധം ആയിരുന്നു ഈ കേട്ട ഹോൺ അടിയൊക്കെ, അറബി പിന്നെ ഹോൺ അടിക്കാനൊന്നും നിന്നില്ല ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തി നല്ല പച്ച തെറി അങ്ങ് വിളിച്ചു… അതോർത്തപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചുപോയി…

 

അല്ല…. ഇത്രയും വർഷം ആയി താൻ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നു ഇന്ന് വരെ റോഡിനെ മറന്ന ചരിത്രം ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഇന്ന് തനിക് എന്തു പറ്റി… ഗ്രീൻ ലൈറ്റ് എന്തുകൊണ്ട് താൻ കണ്ടില്ല,…. അവളുടെ ആലോജനക്ക് അവളുടെ തലോച്ചോർ തന്നെ ഉത്തരം കൊടുത്തു, അവളുടെ ശരീരം മാത്രമേ വണ്ടിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അവളുടെ മനസ് കാർത്തികിന്റെ കൂടെ ദൂരെ എവിടെയോ ആയിരുന്നു, ഒരുപാട് പൂക്കൾ ഒക്കെ ഉള്ള സ്ഥലം, വെള്ള ചാട്ടം ഉണ്ട്, കുറെ പൂമ്പാറ്റകള്ളും, കിളികളും, കോട മഞ്ഞും ഒക്കെ ഉണ്ട്, അവൾ കാർത്തികിന്റെ കൈയും പിടിച് അതിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു…

 

പ്രേമം തലക് പിടിച്ചത് അവൾ അറിഞ്ഞു, അല്ലെങ്കിലും പ്രേമം എന്നത് ഒരു വല്ലാത്ത പ്രാന്ത് തന്നെയാണ്…

ലാലേട്ടൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ” വൃദ്ധനെ പോലും പതിനാറുകാരനാകുന്ന, അസുരനെ പോലും സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിക്കുന്ന, അഗ്നിയെ പോലും കുളിർ തെന്നലാകുന്ന മാസ്മരിക വികാരം “… അത് തലയിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ, ഈ ലോകത്ത് താനും തന്റെ പ്രണയിതാവും മാത്രം,.

 

ഇനിയും വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോൾ പ്രണയത്തിന്റെ മായാലോകത്തിലേക് മനസ് പോവാതിരിക്കാൻ അവൾ പരമാവതി ശ്രദ്ധിച്ചു വണ്ടിയോടിച്ചു, അപ്പോള്ളാണ് അവളുടെ കാറിന്റെ ഇൻഫോട്ടെയിൻമെന്റ് സിസ്റ്റം ശബ്ധിച്ചത്, മൊബൈലും കാറും കണക്റ്റഡ് ആയിരുന്നു, Instagram Notification ആയിരുന്നു, അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു തന്റെ പ്രിയതമൻ തന്നെയായിരിക്കും… അവൾ പതിയെ ഡിസ്പ്ലേ തൊട്ടു, അതെ കാർത്തികിന്റെ മെസ്സേജ്…

 

 

കാർത്തിക് : Good Morning ഫെസ്സ….

 

ഫെസ്സ പതിയേ വണ്ടി ഒന്ന് സൈഡ് ആക്കി, കാറിന്റെ സ്‌ക്രീനിൽ തന്നെ അവൾ മെസ്സേജ് ടൈപ്പ് ചെയ്തു….

 

ഫെസ്സ : Good Morning കാർത്തി, ഓഫീസിലേക്ക് ഓൺ ദി വേ ആണ്, എത്തിയിട്ട് മെസ്സേജ് അയക്കാം…

 

കാർത്തിക് : okay ഫെസ്സ, Drive Safe….

 

ഫെസ്സ : 😊😊😊

 

അവൾ ഒരു നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ വണ്ടി എടുത്തു…

 

അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവൾ ഓഫീസിലേക്ക് എത്തി, ആദ്യം തന്നെ തലേ ദിവസത്തെ കുറച്ച് ഫയലുകൾ കൺഫെർമേഷൻ നൽകി ഡെസ്കിലേക് അയക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, അത് തീർത്തു…. ഒരു ചൂട് കോഫി കുടിച്ചു….

പതിയെ അവൾ മൊബൈൽ എടുത്തു, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ കാർത്തിക്കിന്റെ ചാറ്റ് ഓപ്പൺ ചെയ്തു…

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി, ഞാൻ ഓഫീസിൽ എത്തി… താൻ എവിടെയാ? ഫ്ലാറ്റിൽ ആണോ?

 

കാർത്തിക് ഓൺലൈനിൽ ഇല്ല, അവൾ ഫോൺ മേശയിൽ വെച്ചു… ജനാലയിലൂടെ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി… കുറേ വണ്ടികൾ നിര നിരനിരയായി അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പോവുന്നു….

 

പെട്ടെന്ന് അവളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ഫോൺ റിങ്ങായി…..

അവൾ ആകാംഷയോടെ ഒന്ന് നോക്കി…. Instagram Call

 

“Kaarthik is calling you”…..

 

അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു, അവൾ ഫോൺ കൈയിൽ എടുത്തു ഒരു നിമിഷം അതിലേക്ക് നോക്കി…. വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതി…

 

അവൾ Accept എന്ന് തൊട്ടു… ഫോൺ കാത്തോരം ചേർത്തു…

 

ഫെസ്സ : ഹലോ……

 

കാർത്തിക് : ഹലോ….. ഓഫീസിലേക്ക് എത്തിയോ?

 

ഫെസ്സ : ആ ഡാ…. എത്തി… നീയോ?

 

കാർത്തി : On the Way ആണ് മാഡം, ഒരു അരമണിക്കൂറിൽ എത്തും…

 

ഫെസ്സ : ഡ്രൈവിങ്ങിൽ ആണോ?

 

കാർത്തി : അതേല്ലോ…..

 

ഫെസ്സ : എന്നിട്ടാണോ ഈ മൊബൈലിൽ കോണിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, നാടല്ല മോനെ…. റെടാറിൽ പെട്ടാൽ 1000 പോവും….

 

കാർത്തി : അതൊക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചോളാം മോളെ, ബ്ലൂ ടൂത്ത് കണക്റ്റഡ് ആണ്, അത് കൊണ്ട് തല്കാലം സീൻ ഇല്ല…

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്….

 

കാർത്തിക് : പിന്നെ, ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഒക്കെ കഴിച്ചോ?

 

ഫെസ്സ : ആ ഡാ…. കഴിച്ചു, അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടാ ഇറങ്ങിയത്….

 

കാർത്തിക് : എനിക്ക് അവിടെ ചെന്നിട്ടാ…. അറബിക് ഞങ്ങളെ തീറ്റിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഒരു സമാധാനം കിട്ടില്ലെന്ന്‌…..

 

ഫെസ്സ : അയ്യടാ…. തീറ്റിക്കാൻ പറ്റിയൊരാള്ള്…….

 

കാർത്തിക് : അതെന്താ മോളെ അങ്ങനെയൊരു ടോക്ക്, ചേട്ടന് എന്താ ഒരു കുറവ്…

 

ഫെസ്സ : കുറവല്ല, കൂടുതൽ ഉണ്ടെങ്കിലേ ഉള്ളു….

 

രണ്ടുപേരും ഒന്ന് പൊട്ടി ചിരിച്ചു….

 

കാർത്തിക് : അതെന്താപ്പാ…. ആ കൂടുതൽ ഉള്ളത്….

 

ഫെസ്സ : അത്, എന്തെങ്കിലും ആയിക്കോട്ടെപാ…..

 

രണ്ട് പേരും വീണ്ടും ചിരിച്ചു…..

 

കാർത്തിക് : എന്നാലും പറയടോ….

 

ഫെസ്സ : പറയില്ലെടോ…

 

കാർത്തിക് : വാശികാരി ആണല്ലെ?

 

ഫെസ്സ : ഒരു പൊടിക്ക്…..

 

കാർത്തിക് : വാശിക്കാരിക് ഇനി എന്താ പരിപാടി…

 

ഫെസ്സ : ഇന്ന് ഇനി ഒന്നും ഇല്ല, ഈ മാസം വർക്ക്‌ കുറച്ച് കുറവാണ്, അത്കൊണ്ട് വെറുതെ മൊബൈലിൽ തോണ്ടി ഇരിക്കും…

 

കാർത്തിക് : ഉച്ചക്ക് ഫ്രീ ആണോ?

 

ഫെസ്സയുടെ കാലിൽ നിന്നും ഒരു തരിപ്പ് തല വരെ കയറി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, ഹൃദയതാളം കാതിൽ കേൾക്കാം, ദേഹം വല്ലാതെ കുളിരുന്നു….

 

ഫെസ്സ : എന്താ ഡാ?

 

കാർത്തിക് : ഒന്ന് കാണാനായിരുന്നു….

 

ഫെസ്സ : എവിടെ വെച്ച്?

 

കാർത്തിക് : ലഞ്ച് ഏതെങ്കിലും റെസ്റ്റോറന്റിൽ ആകാം….

 

ഫെസ്സ മൊത്തത്തിൽ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി, എന്ത് പറയും…. ഹാഷിം അല്ലാതെ ഒരു പുരുഷന്റെ കൂടെ താൻ ആദ്യമായായിരിക്കും ഒരു മേശയിൽ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം പങ്കിടാൻ പോവുന്നത്, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ? ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ?….

പക്ഷെ…. പോവാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല, ഇന്ന് പോയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ തനിക് ഒരിക്കലും പോവാനുള്ള ധൈര്യം വരില്ല, രണ്ടും കല്പിച്ചു പോവാം … ജീവിതം ഒന്നല്ലേ ഉള്ളു…. ഒന്നെങ്കിൽ ജീവിച്ചു തീർക്കണം അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുന്നതാണ്നല്ലത്…

 

ഫെസ്സ : ശെരി…. ഞാൻ റെഡി….

 

കാർത്തിക് : എവിടെയാ പോവുവ, പറ…

 

ഫെസ്സ : എനിക്ക് അറിയില്ല, നീ പറ…

 

കാർത്തിക് : കോർണികെയിലുള്ള, ഫെനാറസ് റെസ്റ്റോറന്റിൽ പോയാലോ, അതാവുമ്പോ സീ വ്യൂ കൂടി കിട്ടും… വരാൻ പറ്റുമോ…

 

ഫെസ്സ : എനിക്ക് ലൊക്കേഷൻ അറിയില്ല, നീ ഒന്ന് അയച്ചു തരാമോ?

 

കാർത്തിക് : ദാ…. അയച്ചു…. നോക്ക്….

 

ഫെസ്സ : എത്ര മണിക്കാ വരണ്ടേ??

 

കാർത്തിക് : ഇയാൾ പറ, ഞാൻ ഫ്രീയാ… ഇയാൾ പറയുന്ന ടൈമിൽ വരാം…

 

ഫെസ്സ : ഒരു 12:30 ഇവിടുന്ന് ഞാൻ ഇറങ്ങാം….

 

കാർത്തിക് : ആ… മതി…. പിന്നെ അവിടെയെത്തിയിട്ട് ഫാമിലി ബീച് സെക്ഷൻ ഉണ്ട്, സെക്യുരിറ്റിയോട് ചോദിച്ചാൽ മതി, വണ്ടി നേരെ അങ്ങോട്ട് എടുത്തോ പാർക്കിംഗ് കിട്ടും, ഒരു റോസ് ഗാർഡൻ കാണും അതിന്റെ അടുത്ത് 70 – 80 പാർക്കിങ്ങിൽ എന്റെ വണ്ടി ഉണ്ടാവും, അതിനടുത് പാർക് ചെയ്തിട്ട് നേരെ അകത്തേക്ക് പോര്….

 

ഫെസ്സ : Well Planned ആണല്ലോ മാഷേ….

 

 

കാർത്തിക് : ഇയാൾ എന്നെ പോലെ അല്ലല്ലോ, കുടുംബവും കുട്ടിയൊക്കെ ഉള്ളതല്ലേ, ഇനി വല്ലവരും കണ്ടിട്ട് അതൊരു പ്രശ്നം ആവണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചു…..

 

ഫെസ്സ : Thanks….. അത് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പറയാനിരിക്കുവായിരുന്നു, മനസ്സിലാക്കിയല്ലോ….

 

കാർത്തിക് : You are Good, ഇതൊന്നും പറയേണ്ടതല്ല മാഷേ, കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയേണ്ടതാണ്..

 

ഫെസ്സ : കാർത്തിക്…..??

 

കാർത്തിക് : പറ മാഷേ…..

 

ഫെസ്സ : Truely you are wonderfull person.

 

കാർത്തിക് : പതപ്പിച്ചതാണോ മാഷേ??

 

ഫെസ്സ : No karthik, i ment it from my heart.

 

കാർത്തിക് : Thanks ഫെസ്സ… Thank you very Much..

 

കാർത്തിക് : ഇപ്പോ എന്താ മാഷേ അങ്ങനെ തോന്നാൻ കാരണം?

 

ഫെസ്സ : അറിയില്ല, പക്ഷെ തോന്നി…നിന്റെ ആ നോട്ടവും, സംസാരവും, പെരുമാറ്റവും….. ജോലിക്കിടയിലായാലും, റിലേറ്റീവ്സിന്റെ ഇടയിൽ ആയാലും, ഫ്രെണ്ട്സ് ആയിട്ടും ഒരു പാട് പുരുഷന്മാരെ കണ്ടിറ്റുണ്ട്, പക്ഷെ നിന്നെ പോലെ ഒരാളെ ഞാൻ എന്റെ ലൈഫിൽ ആദ്യമായിട്ട് കാണുവാ…

 

കാർത്തിക് : സത്യം….?

 

ഫെസ്സ : അന്ന് ഷോറൂമിൽ വെച്ച് നിന്നെ കണ്ട നേരം, എന്താ ഇപ്പോ അതിനെ പറയുവാ…? അറിയില്ല… പക്ഷെ എന്തോ ഒന്ന് നിന്നിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നത് പോലെ… ഒരു പ്രാവിശ്യം കണ്ടാൽ പോലും നിന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ പതിയുന്നുണ്ട്…

 

ഫെസ്സ : ഞാൻ മാത്രമല്ല, പെണ്ണായി ജനിച്ച ഏതൊരുത്തിയും നിന്നെ നോക്കിയിരുന്നു പോവും…

 

കാർത്തിക് : അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ഒടുക്കത്തെ ലുക്ക് അല്ലെ മാഷേ….. കാരണവന്മാരുടെ പുണ്യം….

 

 

ഫെസ്സ : എന്തിനാ മാഷേ വെറുതെ കാരണവന്മാരുടെ മണ്ടക്ക് ഇടുന്നത്…

 

രണ്ട് പേരും ഒന്ന് ചിരിച്ചു…

 

കാർത്തിക് : ഹസ്ബന്റിനെ മറന്നുപോയോ മാഷേ?

 

ഫെസ്സ : മറക്കണോ??

 

കാർത്തിക് : അറിയില്ല…. ഇയാൾ പറ…

 

ഫെസ്സ : നിന്റെ കൂടെ കൂടിയാൽ ചിലപ്പോ മറന്നു പോകുമോ എന്നൊരു സംശയം…

 

കാർത്തിക് : ആയോ, അപ്പോ അത് എന്റെ കുറ്റം ആണോ?

 

ഫെസ്സ : പിന്നെ എന്റെ കുറ്റം ആണോ?

 

കാർത്തിക് : അത് ശെരി, ഇപ്പോ ഞാൻ ആയോ കുറ്റക്കാരൻ…

 

ഫെസ്സ് : ആ… നീ തന്നെയാ ഇതിനൊക്കെ കാരണം…

 

കാർത്തിക് : ശെരി സമ്മതിച്ചു, ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ ഒരു വഴക് വേണ്ട…. ഞാൻ തന്നെ…. എലാം ഞാൻ തന്നെ….

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്….

 

ഫെസ്സ : അ….. അത് കേട്ടാ മതി…..

 

കാർത്തിക് : അല്ല മാഷേ, ഈ ഇസ്റ്റാഗ്രാമിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ സൊള്ളിയാൽ മതിയോ, ആ മൊബൈൽ നമ്പർ ഒന്ന് തന്നൂടെ??

 

ഫെസ്സ : തന്നാൽ…..

 

കാർത്തിക് : തന്ന് നോക്ക്…

 

ഫെസ്സ : അപ്പോ തന്നില്ലെങ്കിൽ….

 

കാർത്തി : ചുമ്മാ…. കളികളെ മാഷേ…. താടോ…

 

ഫെസ്സ : അത്ര പെട്ടെന്ന് അങ്ങ് തന്നാ മാഷിന് അഹങ്കാരം കുറച്ചൂടെ കൂടിയാലോ??

 

കാർത്തിക് : അഹങ്കാരമോ?? എന്ന് വെച്ച??

 

ഫെസ്സ : മോനെ….. എന്നോട് തന്നെ വേണോ…

 

കാർത്തിക് : സത്യായിട്ടും അറിയതോണ്ടല്ലേ മോളേ…

 

ഫെസ്സ : അച്ചോടാ…. ഒരു വാവ കുഞ്ഞ്…. തൊട്ടിലിൽ ഇട്ട് പാല് തരട്ടെ…

 

കാർത്തിക് : തരണം പറ്റിക്കരുത്…

 

ഫെസ്സ : ച്ചി…. പോടാ…..

 

കാർത്തിക് : എന്ന ആ നമ്പർ ഇങ് തന്നേക് വാവേ…

 

ഫെസ്സ : ഓഡർ ആണോ? റിക്വസ്റ്റ് ആണോ?

 

കാർത്തിക് : റിക്വസ്റ്റ് ആണ് മാഡം…. പ്ലീസ്…. പ്ലീസ് മാഡം…

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് ചിരിച്ചു….

 

ഫെസ്സ : അങ്ങനെ വഴിക് വാ….

 

ഫെസ്സ : ഇന്നാ പിടിച്ചോ… 05××××××89…

 

കാർത്തിക് : ഉമ്മ….. താങ്ക്സ്…..

 

അപ്രതീക്ഷിതമായി അവന്റെ ഉമ്മ കിട്ടിയപ്പോൾ ഫെസ്സ ഒന്ന് കോരിതരിച്ചുപോയി…. ഒരു നിമിഷം അവൾ നിശ്ചലമായി നിന്നു പോയി…

 

ഫെസ്സ : അല്ല മോനെ, ഇത്‌ മാത്രം മതിയോ, നാട്ടിലെ നമ്പർ വേണ്ടേ?? എപ്പോഴെങ്കിലും നാട്ടിൽ വെച്ച് വിളിക്കണം എന്ന് തോന്നിയാലോ?

 

കാർത്തിക് : പിന്നെ, തീർച്ചയായും വേണം….. തന്നേക്….

 

ഫെസ്സ : ആദ്യം നിന്റെ നമ്പർ ഇങ് താ….

 

കാർത്തിക് : ഓ… സോറി…. അന്ന് ഞാൻ തന്ന കാർഡിൽ എന്റെ UAE നമ്പർ മാത്രമല്ലേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു, ഞാൻ അത് മറന്നു…

 

കാർത്തിക് : ഇന്നാ പിടിച്ചോ….+91 86××××××00….

 

ഫെസ്സ : എന്ന ഇന്നാ ഇതും പിടിച്ചോ….+91 87××××××43

 

രണ്ട് പേരും ഒന്ന് പൊട്ടി ചിരിച്ചു…

 

കാർത്തിക് : (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) എന്റെ ഉമ്മച്ചീ….. ഇയ്യാളെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു…

 

ഫെസ്സ : എന്താ മോനെ, കെട്ടാൻ വല്ല ഉദ്ദേശവും ഉണ്ടോ?

 

കാർത്തിക് : ഹസ്ബൻഡ് സമ്മതിക്കുമോ??

 

ഫെസ്സ : സമ്മതിച്ചാൽ കെട്ടുമോ?

 

കാർത്തിക് : കെട്ടണോ?

 

ഫെസ്സ : ഇത്‌ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചോദിച്ചതല്ലേ, ആദ്യം അത് പറ…

 

കാർത്തിക് : ഇപ്പോ വേണ്ട, ഞാൻ പിന്നൊരു ദിവസം പറയാം…

 

ഫെസ്സ : എന്ന്?

 

കാർത്തിക് : ഒന്ന് അടങ്ങ് ഉമ്മച്ചി പെണ്ണെ….. പറയാം….

 

കാർത്തിക് : സമയം 11:45 ആയി, ഇറങ്ങാറായില്ലേ??

 

ഫെസ്സ അപ്പോള്ളാണ് ടൈം നോക്കിയത്…. ശെരിയാ… ടൈം ആവാറായി….

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി…. അപ്പോ പറഞ്ഞതുപോലെ…. 12:30 കും, 1 :00 നും ഇടയിൽ ഞാൻ എത്തും…

 

കാർത്തി : ഓ… ആയിക്കോട്ടെ…. ഞാൻ ഇവിടെ കാണും…

 

ഫെസ്സ : ഡാ… എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടി ഉണ്ട്….

 

കാർത്തി : ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല വാവേ, ഞാൻ ഇല്ലേ…. തനിക് ബുദ്ധിമുട്ടാവുന്ന ഒന്നും ഞാൻ ചെയ്യില്ല… ഇനി എന്ത് മല മറിഞ്ഞാലും ഞാൻ ഉണ്ട് കൂടെ…

 

അത് കേട്ടപ്പോൾ ഫെസ്സക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസമായി….

 

ഫെസ്സ : എന്ന ശെരി കാർത്തി…. ഞാൻ വെക്കട്ടെ…. അവിടെ എത്തിയിട്ട് കാണാം….

 

കാർത്തിക് : ശെരി മോളെ , ശ്രദ്ധിച്ച് വണ്ടി ഓടികേട്ടോ….

 

ഫെസ്സ : ശെരി…. വെക്കുവാ…. Bye

 

കാർത്തിക് : Bye….

 

ഫോൺ വെച്ചയുടനെ തന്നെ ഫെസ്സ ഒന്ന് വാഷ് റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു…. ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ ഉള്ള കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് അവളെ തന്നെ നോക്കി….

ഇന്ന് കാർത്തിക് കാണാൻ പറയുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല, അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്നും ഓഫീസിൽ വരുന്ന പോലെയാണ് ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്, അനിഞൊരുങ്ങിയിട്ടൊന്നും ഇല്ല. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം, അതികം സമയം ഇല്ല… അവൾ അവിടെയുള്ള ഷെല്ഫുകൾ ഒക്കെ തുറന്നു നോക്കി, കാരണം ഓഫീസിൽ ഒരുപാട് അറബി പെണ്ണുങ്ങൾ ഉണ്ട്, അവറ്റകൾ ഏത് നേരത്തും ലിപ്സ്റ്റിക്കും, മേക്കപ്പും ഇട്ട് കൊണ്ടിരിക്കും, അത് കൊണ്ട് തന്നെ സാധനങ്ങൾ ഒക്കെ ഇവിടെ ഷെൽഫിൽ ആണ് വെക്കാർ…. ഓരോ ഷെൽഫ് തുറക്കുമ്പോളും പെർഫ്യൂം, പൌഡർ, ഡൈ ഒക്കെ കിടപ്പുണ്ട്, അവൾ കുറച്ച് പൗഡർ മുഖത്തിട്ടു… പെർഫ്യൂം കൂടി അടിച്ചു…. എന്തൊക്കെ ചെയ്തിട്ടും ഭംഗി വരാത്ത പോലെ അവൾക് തോന്നി, “രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുമ്പോളും നല്ല ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നല്ലോ പടച്ചോനെ, ഇപ്പോ ഇതെന്തു പറ്റി”…… അവൾ പിറുപിറുത്തു….

 

ഭംഗി ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല, പ്രിയതമന്റെ മുന്നിൽ പോയി നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു രാജകുമാരിയെ പോലെ വേണം എന്നുള്ള അവളുടെ മനസിന്റെ വാശി കൊണ്ട് ഭംഗി അവളുടെ കണ്ണിൽ പിടിക്കാഞ്ഞിട്ടാണ്…. പക്ഷെ അവളുടെ ഉപഭോധ മനസിന്റെ കോണിൽ എവിടെയോ അവൾ സുന്ദരിയാണ്ണെന്നുള്ള ബോധം അവൾക് ഉണ്ട്താനും….

 

കുറച്ച് നേരം എന്തൊക്കെയോ കാട്ടി കൂട്ടി അവൾ നേരെ അവളുടെ ഡെസ്കിൽ നിന്നും വണ്ടിയുടെ കീയും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു, റിസെപ്ഷനിൽ എത്തിയിട്ട് അവിടെയുള്ള ഫിലിപ്പീനോ പെണ്ണിനോട് താൻ ഒന്ന് പുറത്ത് പോവുവാണ് എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ അസിസ്റ്റന്റ് പ്ലാനറോഡ് പറഞ്ഞാൽ മതിയെന്നും, വളരെ അത്യാവിശംമെങ്കിൽ മാത്രം തന്നെ വിളിച്ചാൽ മതിയെന്നും പറഞ്ഞു…. അവൾ “okay Madam” എന്ന് മറുപടിയും കൊടുത്തു…

 

അവൾ പതിയെ കാറിലേക്ക് നടന്നടുത്തു, കാറിൽ കയറിയ ശേഷം ഒന്നുകൂടി മിററിൽ നോക്കി, സൗന്ദര്യം ഉണ്ടല്ലോ??, പെർഫ്യൂം അടിച്ചത് പോരെ? അവൾ അവളെ തന്നെ മണത്തു നോക്കി, മതി….. പോരെ??…. ച്ചി….. താൻ ഇത്‌ എന്താ ചെയ്യുന്നേ…..

എത്രയൊക്കെ ഒരുങ്ങിയുട്ടും എന്താ മതിയാവാത്തത്….?

 

ഓരോന്ന് പിറുപിറുത്തു അവൾ വണ്ടിയിൽ കയറി കാർത്തിക് അയച്ചു കൊടുത്ത ലൊക്കേഷൻ ഇട്ടു…. 40 Mints ഉണ്ട്, കുഴപ്പം ഇല്ല… ഉച്ച ആയത്കൊണ്ട് ട്രാഫിക് കാണില്ല.

അവൾ വണ്ടി മുനോട്ടെടുത്തു…. പോവുന്ന വഴിയിൽ അവൾ പോലും അറിയാതെ അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തന്റെ സൗന്ദര്യം അളന്നു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു…

 

മാപ്പിൽ കണ്ടതിലും 10 മിനുട്ട് നേരത്തെ റസ്റ്റോറന്റന് മുൻപിൽ എത്തി, അതിന്റെ ഓരോ സൈഡിലേക്കും ഉള്ള ഡയരക്ഷൻ അവിടെ ഒരു ബോർഡിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്, അവൾ അതിൽ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു… കാർത്തിക് പറഞ്ഞ ഫാമിലി സെക്ഷൻ ലെഫ്റ്റ് സൈഡിലേക്, അവൾ പതിയെ വണ്ടി ലെഫ്റ്റിലേക് തിരിച്ചു…. വളരെ ശാന്തമായി ബീച് റെസ്റ്റോറന്റ്…. സൈഡിൽ കടൽ കാണാം, ബീച്ചും കാണാം…. അവൾ പതിയെ വണ്ടി പാർക്കിംഗ് ലോട്ടിൽ കയറ്റി നേരെ 70-80 പാർക്കിംഗ് ലോട്ടിലേക് വിട്ടു…. ഇഷ്ട്ടം പോലെ പാർക്കിംഗ് ഉണ്ട്, വണ്ടികൾ ഒക്കെ വളരെ കുറവ്… 70-80 ലോട്ടിൽ ആകെ 3 വണ്ടികൾ മാത്രമേ ഉള്ളു…. അവൾ ആ വണ്ടികളുടെ മുന്നിൽ എത്തി ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു….

 

നടുവില്ലുള്ള റെഡ് കളർ മേഴ്‌സിഡീസ് ബെൻസ് അതെ, ഇത്‌ തന്നെ കാർത്തിക്കിന്റെ കാർ, അന്ന് ഇത്‌ ഷോറൂമിന്റെ മുന്നിൽ കണ്ടതായി ചെറിയൊരു ഓർമ…. അവൾ ആ വണ്ടിക്ക് ചേർത്ത് അവളുടെ കാറും പാർക്ക്‌ ചെയ്തു… അവൾ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ശേഷം ആ റെഡ് കളർ ബെൻസിന്റെ അകത്തേക് ഒന്ന് നോക്കി, കൂളിംഗ് ഫിലിം ഒട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്, വളരെ അടുത്ത് പോയി നോക്കിയാൽ മാത്രമേ അകത്തുള്ളത് കുറച്ചെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റു… അവൾ മുഖം ചേർത്തു നോക്കി…. മുൻവശത്തെ പാസ്സഞ്ചർ സീറ്റിൽ ഒരു ടാബ്ലറ്റ് കിടപ്പുണ്ട്, ഉറപ്പിച്ചു… അന്ന് കാർത്തികിന്റെ കൈയിൽ ഈ ടാബ്ലറ്റ് കണ്ടിരുന്നു… പുറകിലത്തെ സീറ്റിൽ ഒരുപാട് ഫയലുകളും, ഡോക്യൂമെന്റസും ഉണ്ട്, എല്ലാത്തിലും മേഴ്‌സിഡീസ് ബെൻസ് എന്ന് എഴുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്, 100% കൺഫോംമ്ട്….

 

അവൾ റസ്റ്റോറന്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു, മുൻവശത്തേക് എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ സെക്യൂരിറ്റി ഡോർ തുറന്ന് കൊടുത്തു… അവൾ അകത്തേക്കു കയറി ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി, തിരക്കില്ല…. ശക്തമായ അമ്പിയൻസ്, അവൾ ഒരു ടേബിളിൽ പോയി ഇരുന്നു കാർത്തിക്കിനെ വിളിക്കാൻ ഫോൺ എടുത്തു…. അപ്പോളേക്കും ഒരു ടേബിൾ ഗേൾ അടുതേക്ക് വന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

 

ഗേൾ : Hai Madam…..

 

ഫെസ്സ : (ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്) Hai…..

 

ഗേൾ : Are you ഫെസ്സ, Madam??

 

ഫെസ്സ അവളെ ഒന്ന് ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കി…. എന്നിട്ട് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു…

 

ഫെസ്സ : Yes…. I….. I… Am…..

 

ഗേൾ : Madam, We have a seat Reserved for you in the Beach Front, Please come with me Madam…

 

ഫെസ്സ പതിയെ എണീച്ചു, കാർത്തിക് നേരത്തെ തന്നെ വിളിച് സീറ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ടാവും എന്ന് അവൾ ഊഹിച്ചു…. ഫെസ്സ ആ യുവതിയുടെ പിന്നാലെ നടന്നു….

റെസ്റ്റോറന്റ് ന്റെ അകത്തുകൂടെ തന്നെ ഒരു വഴി, നേരത്തെ തന്നെ ബുക്ക്‌ ചെയ്തവർക് മാത്രം നൽകുന്ന ഒരു പ്രീമിയം സ്പെയിസ്, നേരെ മുന്നിൽ കടൽ, ചുറ്റും ശാന്ത സുന്ദര അന്തരീക്ഷം, കടൽ കാറ്റ് മുടിയിഴകളെ തലോടി പോവുന്നു…. അവൾക് വേണ്ടി ഡോർ തുറന്ന് കൊടുത്ത ശേഷം ടേബിൾ ഗേൾ ഒരു ടേബിൾ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു…. എന്നിട്ടവൾ തിരിച്ചു പോയി….

 

ഫെസ്സ മന്ദം മന്ദം പോയി ആ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു, അതിൽ ഒരു റോസാ പൂ ബൊക്ക ഇരിക്കുന്നുണ്ട്, ഫെസ്സ മെല്ലെ അത് എടുത്ത് നോക്കി…. “Hai, My Dear Fessa” എന്ന് അതിൽ എഴുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു….

 

ഫെസ്സ അത്ഭുതവും, സന്തോഷവും, ആകാംഷയും കൊണ്ട് ഒന്ന് തരിച്ചിരുന്നുപോയി….. കാർത്തിക്കിന്റെ പണി തന്നെ….

 

അവൾ ബോകയിൽ നിന്നും തല പൊക്കിയതും മുന്നിൽ കാർത്തിക്…..

 

അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, തൊണ്ടയിൽ കൂടി ഒരു ശബ്ദവും പുറത്ത് വരുന്നില്ല, കൈ കാലുകൾ മരവിച്ചതുപോലെ,…. താൻ ഏത് ലോകത്താണ്? സ്വപ്ന ലോകത്തോ?

 

കാർത്തിക് : എന്താ മാഷേ, ഇങ്ങനെ ഞെട്ടി തരിച്ചു നോക്കുന്നെ?

 

ഫെസ്സ : അ….. അത്…….. ക……. കാ…… ർത്തിക്……. എപ്പോ…….. വന്നു……….. ഞാൻ കണ്ടില്ലലോ…….

 

കാർത്തിക് : കാണാൻ ഇയാൾ ഇപ്പോ അല്ലെ ഇങ് എത്തിയത്?

 

ഫെസ്സക് അവൾ എന്താ പറയുന്നത്, എന്താ ചിന്ദിക്കുന്നത് എന്ന് ഒരു ബോധവു ഇല്ലായിരുന്നു….

അത് മനസിലാക്കിയെന്നോണം കാർത്തിക് അവളോട് പറഞ്ഞു…

 

കാർത്തിക് : മാഷേ, ടെൻഷൻ അടിക്കണ്ട….. ഒന്ന് റിലാക്സ് ആവ്….

ദ…. കുറച്ച് വെള്ളം കുടിക്….

 

ടേബിളിന്റെ മുകളിലുള്ള ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളം അവൻ അവൾക് നേരെ നീട്ടി, അവൾ കുറച്ച് വെള്ളം കുടിച്ചു… പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ കാർത്തിക്കിന്റെ മുഖത്തേക് മാത്രം പോവുന്നില്ല…. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി, പക്ഷെ കാർത്തിക്കിനെ മാത്രം നോക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല….. ഒരു വെപ്രാളം..

 

കാർത്തിക് മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്, പക്ഷെ നോക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല….

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ…….ഇയാൾ എന്തിനാ ഈ ടെൻഷൻ അടികുന്നെ, ഒന്ന് മുഖത്തേക് നോക്ക് മാഷേ…

 

ഫെസ്സ പതിയെ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ കണ്ണിൽ ഉടക്കി…

ഒരു ഇടി മിന്നൽ അവളുടെ ശിരകളിലൂടെ ഓടി പോയി..

 

കാർത്തിക് : ചാറ്റിംഗിൽ വല്യ പുലിയായിരുന്നലോ, ഇപ്പോ എന്തു പറ്റി… പൂച്ചയായല്ലോ….

 

അവൾ ഒരു ചിരി പാസ്സ് ആക്കി….വീണ്ടും അവൾ കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു മാറ്റി…

 

കാർത്തിക് ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല, പക്ഷെ മുന്നിൽ തന്നെ ഉണ്ട്…

കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞു…. എന്തെ കാർത്തിക് ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്ന് വെച്ച് അവൾ ഒന്നുകൂടി അവനെ നോക്കി…. അവന് ഒരു ചിരി കൊടുത്തു…

 

കാർത്തിക് : കഴിഞ്ഞോ? ബോധത്തിലേക് തിരിച്ചു വന്നോ? അല്ലെങ്കിൽ ഇനിയും കാത്തിരിക്കണോ?

 

ഫെസ്സ നാണത്തോടെ ഒരു ചിരി കൊടുത്തു…

 

കാർത്തിക് : എന്റെ പൊന്ന് ഫെസ്സ, ഇത്‌ എന്ത് ടെൻഷൻ ആടോ?

 

ഫെസ്സ : അത്…… അത്…. പെട്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോ…..

 

കാർത്തിക് : ഹ്മ്മ്മ്…. ഇപ്പോ ഓക്കേ ആയോ?

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്…. ഒകെ…. ആയി….

 

കാർത്തിക് : എന്നാ ഒന്ന് മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയേ..

 

അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി…. അവനും അവളുടെ കണ്ണിലേക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു….

 

ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവൻ അവളുടെ കൈക് മുകളിലേക്ക് അവന്റെ കൈ പത്തി വെച്ചു, അവള്ളിൽനിന്നും ഒരു വിറയൽ വന്നു, ദേഹമാസകലം ഒരു കുളിര് കയറും പോലെ അവൾക് തോന്നി… ചുണ്ടുകൾ വിറക്കുന്നുണ്ട്….

 

അവൻ പതിയെ ആ ബോക്കക്കുള്ളിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ ബോക്സ്‌ പുറത്തെടുത്തു, ഫെസ്സ നോക്കിനിൽക്കേ ഒരു കൈ കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ അത് തുറന്നു….

ഒരു ഡയമണ്ട് റിങ്, വളരെയേറെ ഭംഗിയുണ്ട്, ഫെസ്സ അതിലേക്കും അവനെയും മാറി മാറി നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആകാംഷ അവൻ കണ്ടു…. പതിയെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു….

 

കാർത്തിക് : എന്താ മാഷേ, പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴിയെ പോലെ…. ഇത്‌ ഒന്ന് വിരലിൽ ഇട്ട് നോക്ക്…

 

ഫെസ്സ : ഇത്‌….. ഇത്‌….. ഇതെനിക്കാണോ?

 

കാർത്തിക് : പിന്നിപ്പോ ഇവിടെ ആരാ ഉള്ളത് നമ്മൾ രണ്ടുപേരും അല്ലാതെ….

 

അവൾ അവനെത്തന്നെ ഒന്ന് നോക്കി….

 

കാർത്തിക് : അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഞാൻ തന്നെ ഇട്ടുതരാം….

 

അവൻ അവളുടെ കൈക്കു മുകളിൽനിന്നും അവന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചു, ആ ബോക്സിൽനിന്ന് റിങ് പുറത്തെടുത്തു… അവളുടെ ഇടത് കൈ അവന്റെ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് പിടിച്ചു റിങ് ഇടാൻ പോയപ്പോള്ളാണ് അവളുടെ മോതിര വിരലിൽ വേറൊരു റിങ് കിടക്കുന്നത് കണ്ടത് അതിൽ “ഹാഷിം” എന്ന് പ്രിന്റ് ചെയ്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്…. കാർത്തിക് ഒന്ന് നിർത്തി…. ഫെസ്സയെ നോക്കി…

ഭർത്താവ് ഭാര്യയുടെ കൈയിൽ അണിഞ്ഞ മോതിരം വലിച്ചൂരാൻ അവന് മനസ് വന്നില്ല, പക്ഷെ അവന്റെ കൈയിലുള്ള മോതിരം അവളെ അണിയിക്കാതിരിക്കാനും പറ്റില്ല…… സത്യത്തിനും ആഗ്രഹത്തിനും ഇടയിൽ കാർത്തിക് പകച്ചു നിന്നുപോയി…. വേറൊരാൾ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചതാണ് എന്നതിനുള്ള തെളിവാണ് ആ മോതിരം എന്നുള്ളത് സത്യം, തന്റെ കൈയിലുള്ള മോതിരം അവളെ അണിയിക്കണം എന്നുള്ളത് ആഗ്രഹം…

 

എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ കാർത്തിക് ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായി നിന്നു, അവൻ ഫെസ്സയെ നോക്കി…

 

ഫെസ്സ അവളുടെ മോതിര വിരലിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നുണ്ട്…. ഒരു നിമിഷം ചുറ്റും മൗനം, പരസ്പരം രണ്ട് പേരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….

 

പെട്ടെന്ന്, ഫെസ്സ അവളുടെ കൈയിലുള്ള ഹാഷിമിന്റെ മോതിരം പതിയെ ഊരിയെടുത്തു പേഴ്സിൽ വെച്ചു തന്റെ കൈ കാർത്തിക്ന് നേരെ നീട്ടി…. കാർത്തിക് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക് തന്നെ നോക്കി, അവളും അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക് തന്നെ നോക്കി…. അവന്റെ മുഖത്‌ ഒരു ചെറു ചിരി വിരിഞ്ഞു, അത് കണ്ട് അവളും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു…. അവൻ പതിയെ അവന്റെ ഇടം കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ ഇടത് കൈ പിടിച്ചു വലത് കൈ കൊണ്ട് ആ മോതിരം അവളുടെ മോതിര വിരലിലേക് ഇട്ടു, പറഞ്ഞു ചെയ്യിപ്പിച്ചത് പോലെ അവൾക്കത് പാകമായി, അവൾ അതിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി… കുറച്ച് നേരം രണ്ടുപേരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല…. കടലും നോക്കിയിരുന്നു…

 

അല്പസമയം കഴിഞ്ഞു കാർത്തിക് ആണ് മൗനം വെടിഞ്ഞത്…

 

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ….. കഴിക്കാൻ എന്താ പറയുന്നേ??

 

ഫെസ്സ : എന്തായാലും കുഴപ്പം ഇല്ല…. കാർത്തി പറഞ്ഞോ….

 

കാർത്തിക് : No Fessa it’s your day…. Please…. പറ എന്താ വേണ്ടത്?

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് ടേബിളിലേക്ക് നോക്കി…

 

കാർത്തിക് : മെനു ആണോ?

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്….

 

കാർത്തിക് ടേബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ബെൽ പ്രെസ്സ് ചെയ്തു…. ഉടനെ വൈറ്റെർ അടുത്തേക്ക് വന്നു….

 

വൈറ്റെർ : Sir, Your Order Please….

 

കാർത്തിക് : Ha…. May i have your Menu please….

 

വൈറ്റെർ : Just a second Sir…

 

വൈറ്റെർ അയാളുടെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ടാബ്ലറ്റ് കാർത്തിക്കിന് നേരെ നീട്ടി….

 

കാർത്തിക് അത് വാങ്ങി ഫെസ്സക് കൊടുത്തു…

ഫെസ്സ അതിൽ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി….

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി…. ഫ്രൈഡ് റൈസ് ഓർഡർ ചെയ്യട്ടെ….

 

കാർത്തി : As you wish…. എന്താണോ താൻ വാങ്ങുന്നത് അത് ഞാൻ കഴിക്കും…

 

അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു….

അവൾ ആ ടാബ്ലറ്റിൽ ഫ്രൈഡ് റൈസ് തൊട്ടു, അത് സെലക്ട്‌ ആയി, പിന്നെ ഒരു കൂൾ ലൈം ജ്യൂസ് കൂടി തൊട്ടു… ശേഷം ടാബ്ലറ്റ് വൈറ്ററിന് തിരിച്ചു കൊടുത്തു…

 

വൈറ്റെർ : Thank you Madam, your order will be served in 15 Minutes…

 

അയാൾ തിരിച്ചു പോയി.. കാർത്തിക്കും ഫെസ്സയും മാത്രമായി…

 

കാർത്തിക് : ഡോ…. എന്താ ഇത്‌, എന്തു പറ്റി? ചാറ്റ് ചെയ്തപ്പോ ഉണ്ടായിരുന്ന മിടുക്കൊക്കെ എവിടെ?

 

ഫെസ്സ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, തലയും താഴ്ത്തി ഇരുന്നു….

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ….. പേടിയുണ്ടോ?

 

ഫെസ്സ : കുറച്ച്….. പേടിയല്ല…. എന്താ ഇപ്പൊ അതിനെ പറയുവാ….

 

കാർത്തിക് : മതി…. മതി….. ഇനി വാക്ക് തപ്പി ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ട….

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി….?

 

കാർത്തി : ഹ്മ്മ്…. പറ….

 

ഫെസ്സ : Thanks…. Thank you very Much

 

കാർത്തി : എന്തിന്??

 

ഫെസ്സ : ഇത്രയൊന്നും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല….

 

കാർത്തി : എത്രെയൊന്നും??

 

ഫെസ്സ : ചുമ കളിക്കല്ലേ കാർത്തി…. ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് നിനക്ക് മനസിലായില്ലേ….

 

കാർത്തി : ആത് ശെരി ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാവാൻ ഞാൻ കാണിപ്പയൂർ ആണോ…. ഇങ്ങനെ കവടി ഒക്കെ നിരത്തി…… ഓ ഓ സ്വാഹാ….

 

കാർത്തിക് ഒന്ന് പൊട്ടി ചിരിച്ചു…..

ഫെസ്സക് ചിരി വന്നെങ്കിലും അവൾ ഒരല്പം ഗൗരവം അഭിനയിച്ചു….

 

കാർത്തിക് ചിരി നിർത്താൻ വിഷമിച്ചു….

 

പെട്ടെന്ന് അവന്റെ കൈയ്യുടെ മുകളിൽ ഫെസ്സ കൈ വെച്ചു…. കാർത്തിക്കിന്റെ ചിരി മെല്ലെ നിന്നു… അവൻ ഫെസ്സയെ നോക്കി…. അവളും അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു….

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി…. I Love You…

 

പെട്ടെന്നത് കേട്ടപ്പോൾ കാർത്തിക് ഞെട്ടി പോയി, അവന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു, വാക്കുകൾ നിശബ്ധമായി…

അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളെ അവന്റെ കണ്ണ് കൊണ്ട് ഉമ്മ വെച്ചു… പക്ഷെ അവന്റെ നാവ് മാത്രം ചലിക്കുന്നില്ല…

 

ഫെസ്സ അവന്റെ കൈയ്യുടെ മുകളിലുള്ള അവളുടെ പിടുത്തം ഒന്ന് കൂടി മുറുക്കി… അവൻ ഒന്ന് പൊങ്ങി താണു…

 

ഫെസ്സ : എന്താടാ…. ചിരിയൊക്കെ എവിടെ പോയി…?

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ…. നീ തമാശ പറഞ്ഞത്തല്ലേ?

 

ഫെസ്സ : ഇങ്ങനെ നിന്നോട് ഇതിന് മുൻപ് ആരെങ്കിലും തമാശ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

 

കാർത്തി ഇല്ല എന്ന മട്ടിൽ ഒന്ന് തലകുലുക്കി….

 

ഫെസ്സ : ഞാൻ സീരിയസാടാ, കളിയല്ല…. കാര്യം പറഞ്ഞതാ….

 

കാർത്തിക് : പക്ഷെ….. ഫെസ്സ….. അത്….

 

ഫെസ്സ : എന്റെ ഫാമിലിയാണോ?

 

കാർത്തിക് അതെ എന്ന് തലയാട്ടി….

 

ഫെസ്സ : അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല കാർത്തി, ഞാൻ ഇപ്പോ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല, But i love you, I need you….

 

ഫെസ്സയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു….

 

കാർത്തിക് അവന്റെ കൈ അവളുടെ കൈയ്യുടെ മുകളിൽ വച്ചു,

 

കാർത്തിക് : I am here ഫെസ്സ, For you….

 

അവൻ ഒന്ന് അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു…

 

ഫെസ്സ : ടാ…. Do you love me??

 

കാർത്തിക് : Should i ??

 

ഫെസ്സ അവന്റെ കൈയിലേക്കു ഒരു അടി കൊടുത്തു…

 

ഫെസ്സ : സീരിയസ് ആയിട്ട് ഒരു കാര്യമ് പറയുമ്പോളാ അവന്റെ ഒരു കൊണ…

 

ഫെസ്സ : Answer to me…. കാർത്തിക്….

 

കാർത്തിക് ഒന്ന് ഫെസ്സയുടെ നോക്കി, പതിയെ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക് തന്നെ നോക്കി സ്വകാര്യമെന്നോണം അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു…

 

കാർത്തിക് : Yes! I Do Love You…

 

ഫെസ്സയുടെ മുഖം സന്തോഷം കൊണ്ട് ചുവന്നു… തുടുത്തു….

 

രണ്ട് പേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയിരുന്നു…

അപ്പോളേക്കും വൈറ്റെർ ഫുഡുമായി വന്നു, ടേബിളിൽ വെച്ചു….

രണ്ടുപേരും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി… അതിനിടയിൽ അവർ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല, അല്ല… അവർക്ക് പിന്നെ വാക്കുകൾ വന്നില്ല…. ഇത്ര ദിവസവും ഉണ്ടായിരുന്ന വെറും സുഹൃത് ബന്ധം അല്ല എനിയങ്ങോട്ട്, പരസ്പരം മനസ് മാത്രമല്ല, ശരീരവും പങ്കിടാൻ പോവുന്ന രണ്ട് ഇണ കുരുവികൾ, ബന്ധവും, സാമൂഹ്യ പ്രതിബന്ധതയും അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനോ? കാമത്തിനോ? മുന്നിൽ വഴി മാറിയിരുന്നു….

 

രണ്ടുപേരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു, ഒന്നിച്ചു പോയി അവർ കൈ കഴുകി വന്നു, കുറച്ച് നേരം ആ ടേബിളിൽ തന്നെ ഇരുന്നു… പക്ഷെ രണ്ട് പേർക്കും വാക്കുകൾ വന്നില്ല…അവസാനം മൗനം ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് കാർത്തിക്കാണ് ആദ്യം മിണ്ടിയത്…

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ…. ബീച്ചിലേക്ക് പോയാലോ…

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്… പോവാം….

 

കാർത്തിക് : ഇവിടെ നിൽക്, ഞാൻ ബില്ലടച്ചിട്ട് വരാം….

 

ഫെസ്സ : ആ….

 

കാർത്തിക് പോയി ബില്ലും പേ ചെയ്തു വന്നു,

അവൻ നേരെ ഫെസ്സയുടെ അടുത്ത് വന്ന് അവളുടെ കൈയ്യും പിടിച് ബീച് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടി പുറകെ നടന്നു പോവുന്നതുപോലെ അവൾ അവന്റെ കൂടെ പോയി…

ബീച്ചിന്റെ സൈഡിലൂടെ മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ഒരു വാക്ക് വേ ഉണ്ട്, രണ്ട് പേരും അതിലൂടെ മുൻപോട്ട് നടന്നു….

 

കുറച്ച് ദൂരം നടന്ന് അവിടെയുള്ള മരത്തിന്റെ അടിയിൽ ഇട്ടിട്ടുള്ള വുടൺ ബെഞ്ചിൽ പോയി ഇരുന്നു…. രണ്ടുപേരും കടലിലേക് നോക്കി ഇരുന്നു…. മൗനം മാത്രം….

 

ഫെസ്സ : കാർത്തി……?

 

കാർത്തിക് : ഹ്മ്മ്മ് മ് മ്…….

 

ഫെസ്സ : എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതെ…

 

കാർത്തിക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….

 

കാർത്തിക് അവളെ അവനിലേക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു….. ഒരു പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ അവനിലേക് ചുരുണ്ടു…

 

കാർത്തിക് : ഫെസ്സ…… ശെരിക്കും…. ആലോചിച്ചിട്ടാണലോ അല്ലെ…?

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് അവനെ നോക്കി…..

 

ഫെസ്സ : അതെ കാർത്തി….. ഒരുപാട് ആലോചിച്ചിട്ടാ….

 

കാർത്തിക് : എങ്ങാനും ഇത്‌ പുറത്തറിഞ്ഞാൽ അറിഞ്ഞാൽ നിന്റെ കുടുംബം, കുഞ്, നാട്, വീട് ഒക്കെ നിനക്ക് നഷ്ട്ടപെടും…പിന്നെ അവർ നിന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്… അറിയാം കാർത്തി….

 

ഫെസ്സ : എന്തൊക്കെ നഷ്പ്പെട്ടാലും നീ എന്നെ കൈ വിടുമോ?

 

കാർത്തിക് : വെറും ദിവസങ്ങളുടെ പരിജയം മാത്രമുള്ള എന്നെ നിനക്കിത്ര വിശ്വാസമോ?

 

ഫെസ്സ : ഉണ്ട്…. കാർത്തി…… നിന്നെ എനിക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ട്…

 

കാർത്തിക് : എങ്കിൽ നിനക്ക് എന്റെ വാക്ക്…. ആകാശം ഇടിഞ്ഞു താഴെ വീണാലും ഞാൻ നിന്നെ കൈ വിടില്ല….

 

കാർത്തിക് : ഞാൻ കാരണം നിനക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാവുകയോ, ഉണ്ടാവാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല…

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് കൂടി അവനിലേക് ചേർന്നിരുന്നു, അവൻ ഒന്നുകൂടി അവളെ മുറുക്കി പിടിച്ചു…

 

സമയം കടന്നു പോയി, ഇണ കുരുവികളെ പോലെ അവർ മുട്ടിയിരുമ്മി ആ കടൽ തീരത്ത് ഇരുന്നു…. അസ്തമയ സൂര്യന്റെ നേർത്ത കിരണങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്‌ വീന്നപ്പോളാണ് സമയം പോയത് അവർക്ക് ബോധം വീണത്….

 

ഫെസ്സ : പടച്ചോനെ…… കാർത്തി… സമയം നോക്കെടാ, 5:30 യായി….

 

കാർത്തിക് : ആയോ…. ലേറ്റ് ആയോ?

 

ഫെസ്സ : ഇല്ലപിന്നെ, 3:30 ക് ഓഫീസിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന ഞാനാ, ഇപ്പോ 5:30 യായി…

 

കാർത്തിക് : ശെരി, ശെരി…. വാ ഇറങ്ങാം….

 

ഫെസ്സ : പടച്ചോനെ, എന്റെ മോൾ…. 5 മണിയാകുമ്പോൾ അവളുടെ വാൻ വരുന്നതാ…..

 

കാർത്തിക് : നീ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കല്ലേ ഫെസ്സ, അടുത്തുള്ള ഫ്ലാറ്റിലുള്ളവരെ വിളിച് കാര്യം പറ…

 

പാർക്കിങ്ങിലേക് നടന്നു കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു ഓപ്പോസിറ്റ് ഫ്ലാറ്റിലുള്ളവരെ വിളിച്ചു… മലയാളികൾ തന്നെ, 2 മക്കളും ഒരു ഭാര്യ ഭർത്താവ് ഉള്ള ഒരു കുടുംബം, മക്കൾ വലുതാണ്…. ഒരാൾ 8 ൽ പഠിക്കുന്നു, ഒരാൾ 10 ൽ പഠിക്കുന്നു….

 

ഫോൺ റിങ് ചെയുന്നുണ്ട്……

 

Ringing…… Ringing….

 

ഫസീന : ഹലോ, ഫെസ്സ??

 

ഫെസ്സ : അ…. ആ….. ഫസീനത്ത ഞാൻ ഇന്ന് വരാൻ കുറച് ലേറ്റ് ആവും, മോള് വന്നോന്ന് ഒന്ന് നോകുവോ?

 

ഫസീന : മോള് ഇവിടെ ഉണ്ട് ഫെസ്സ, ഒരു 15 മിനുട്ട് ആയി വന്നിട്ട്, നിന്നെ കാണാത്തോണ്ട് നേരെ ഇവിടെ വന്ന് കതകിന് തട്ടിയതാ…. എന്റെ മക്കളുടെ കൂടെ കളിക്കുന്നുണ്ട്…

 

ഫെസ്സയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് നല്ലവണ്ണം ആയി, കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലാ എന്ന മട്ടിൽ അവൾ കാർത്തികിനെ നോക്കി…

 

ഫെസ്സ : ശെരി, ഫസീനത്ത… ഞാൻ ദേ ഇറങ്ങി…. പെട്ടെന്ന് വരാം….

 

ഫസീന : നീ മെല്ലെ വന്നാമതി ഫെസ്സ, മോളെ ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാമ്…. നീ ഒന്നുകൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട…..

 

ഫെസ്സ : Thanks ഇത്താ…..

 

ഫസീന : ശെരി, മോളെ…. നീ സൂക്ഷിച് വാ…

 

ഫെസ്സ : ശെരി ഇതാ…. ഞാൻ വെക്കുവാണേ…

 

ഫസീന : ശെരി മോളെ….

 

ഫോൺ കട്ട് ചെയിതു….

 

കാർത്തിക് : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ കുഞ്ഞിന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന്,….

 

ഫെസ്സ : അതല്ലടാ…. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചു പോയി…

 

കാർത്തിക് : ശെരി… എന്നാ പതുക്കെ വിട്ടോ….

 

ഫെസ്സ : ആ ടാ………. എന്ന ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ…

 

കാർത്തിക് : ഹ്മ്മ്മ്…….

 

ഫെസ്സ കാറിൽ കയറി, കാർത്തിക് ഡോർ അടച്ചു കൊടുത്തു, ഫെസ്സ സീറ്റ്‌ ബെൽറ്റൊക്കെ ഇട്ടു ഒന്ന് കാർത്തിക്നെ നോക്കി, അവൻ ഗ്ലാസിൽ ഒന്ന് മുട്ടി, അവൾ ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തി…..

 

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്മ്…..??

 

കാർത്തിക് : രാത്രി വിളിക്കില്ലേ??

 

ഫെസ്സ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു, ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ ഗ്ലാസ്‌ കയറ്റി അവനെ ഒരു നോട്ടം കൂടി നോക്കി വാണ്ടിയെടുത്തു… കാർത്തിക് അവളുടെ വണ്ടി പോവുന്നതും നോക്കി നിന്നു….

 

ട്രാഫികിനിടയിലൂടെ അവളുടെ കാർ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി….. സ്ട്രീറ്റ് ലയിറ്റുകൾ മിന്നി തുടങ്ങി, ഇരുട്ട് വീണുതുടങ്ങുമ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്ന നഗരം…. നഗരത്തിന്റെ പല സൈഡിലും പല നിറങ്ങളിലുള്ള ലയിറ്റുകൾ കത്തി തുടങ്ങി…. അബുദാബിയിൽ വന്നിട്ട് വർഷങ്ങളായി, ഇതൊക്കെ ഇതിനുമുമ്പും പല പ്രാവിശ്യം കണ്ടതാണ് പക്ഷെ ആന്നൊന്നും തോന്നാത ഒരു വശ്യ സൗന്ദര്യം ഇന്ന് ഈ നഗരത്തിനുണ്ട്…. ഇനി എന്റെ തോന്നലാണോ?? അല്ല…. ഉണ്ട്….

അല്ലെങ്കിലും പ്രേമം തലക്കു പിടിച്ചാൽ പിന്നെ കത്തിയാളുന്ന തീ പോലും കുളിർ മഞ്ഞാണ്, ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയും പച്ച വിരിച്ച പൂന്തോട്ടമാണ്… അവൾ അറിയാതെ അവളുടെ മുഖത്‌ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു…

 

ഏകദേശം ഒരു 45 മിനുട്ട് വണ്ടി ഓടിച്ചു കാണും, 6:30 യോടെ അവൾ അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുന്നിലെത്തി…. വണ്ടി പാർക്കിങ്ങിൽ വെച്ചു… ഹാഷിമിന്റെ കാർ അവിടെ കിടപ്പുണ്ട്…

അവൾ നേരെ ലിഫ്റ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു…. നേരെ അവളുടെ റൂമിലേക്ക്‌… കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു….

 

ഹാഷിം : അടച്ചിട്ടില്ല…. തള്ളിക്കോ….

 

ഫെസ്സ മെല്ലെ ഡോർ തുറന്നു, ഹാഷിം അടുക്കളയിൽ ആണ്, മോള് സോഫയിൽ ഇരുന്നു TV കാണുന്നുണ്ട്…

 

ഹാഷിം : ആ… ഫെസ്സ വന്നോ? ഇന്ന് ഓഫീസിന്ന് ഇറങ്ങാൻ ലേറ്റ് ആയോ?

 

ഫെസ്സ : അ…. ഹാഷി….. അത്…. അത് പിന്നെ…. ഓഫീസിന്ന് ഇറങ്ങാൻ ലേറ്റ് ആയതല്ല വരുന്ന വഴിയിൽ വണ്ടിക്കൊരു പണി… അങ്ങനെ ഒന്ന് ഷോറൂം വരെ പോയതാ….

 

ഹാഷിം : അതിന് വീണ്ടും പണി വന്നോ??

 

ഫെസ്സ് : അതോ… അത് പണി വന്നതല്ല ഹാഷി, അതിന്റെ ഒരു പുതിയ വേർഷൻ ഇൻഫോടൈൻമെന്റ് റിലീസ് ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, അത് ഞാൻ ഒരു മാസം മുൻപ് ഓഡർ ചെയ്തതാണ് ഇന്നാണ് അത് വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ് അവർ വിളിച്ചത്…. അത് ഫിറ്റ്‌ ചെയ്യാൻ പോയതാ….

 

ഹാഷിം : ആ…… മോളെ ഞാൻ ഇങ് കൂട്ടി, നീ വിളിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നെന്ന് ഫസീനത്ത പറഞ്ഞിരുന്നു…

 

ഫെസ്സ : അത്…. ആ… ഞാൻ വരാൻ ലേറ്റ് ആവുമ്മെന്ന് തോന്നിയപോ ഫസീനതയേ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതാ…

 

ഹാഷിം : ശെരി….. നീ പോയിട്ട് ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വാ…. ഞാൻ ചായ എടുക്കാം…

 

ഫെസ്സ : ആ…. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം….

 

ഫെസ്സ നേരെ അവളുടെ ബാഗ് ഒക്കെ ഒതുക്കി വെച്ചിട്ട് ബാത്‌റൂമിലേക് പോയി, വസ്ത്രങ്ങൾ ഊരി അവളുടെ മാതക സൗന്ദര്യം അവൾ സ്വായം ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചു…. ഇനി ഇതിന് പുതിയൊരു ഉടമസ്ഥൻ കൂടി ഉണ്ട്, അവൾക് ഒരു നാണ ചിരി വന്നു… പെട്ടെന്നാണ് അവൾ ഹാഷിമിനെ ഓർത്തത്…..

അവൾ അവളുടെ കൈയിലേക്ക് നോക്കി, ഹാഷിം നികാഹ് ന് ഇട്ടുതന്ന അവളുടെ കുടുംബ ബാധത്തിന്റെ അടിത്തറയായ മോതിരം അവളുടെ പേഴ്സിൽ ആണെന്നുള്ള ബോധം അവൾക് വന്നത്, പകരം തന്റെ പ്രിയതമൻ അനിഞുതന്ന അവളുടെ പ്രേമത്തിന്റെ പ്രതീകമായ മോതിരം അവളുടെ വിരലിൽ കിടക്കുന്നു…. ഹാഷിം കാണരുത്….

 

അവൾ കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ മോതിരം പതിയെ വിരരിൽനിന്നും അഴിച്ചു കൈയിൽ പിടിച്ചു, തല ഉണ്ണകാൻ റൂമിൽ കയറിയ ഉടനെ അവൾ അവളുടെ പ്രിയതമന്റെ മോതിരം ഭദ്രമായി അവളുടെ ആഭരണ പെട്ടിയിൽ വച്ചു….

 

തിരിച്ചു വന്ന് അവളുടെ പേഴ്സിൽ നിന്നും ഹാഷിമിന്റെ മോതിരം എടുത്തു വിരലിൽ അണിയാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ശംകിച്ചു, കാർത്തിക് മോതിരം അണിഞ്ഞ വിരലിൽ വീണ്ടും ഹാഷിമിന്റെ മോതിരം അണിയാൻ അവളുടെ മനസ് സമ്മതിക്കുന്നില്ല….

എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ ചിന്തിച്ചു നിന്നു…. അവസാനം ഹാഷിമിന്റെ മോതിരം ഇനി വിരലിൽ ഇടുന്നില്ല എന്നവൾ ഉറപ്പിച്ചു…. ഹാഷിം ചോദിച്ചാൽ അത് ടൈറ്റ് ആണെന്നും അത് കൊണ്ട് അഴിച്ചു വെച്ചിരിക്കുകയാണേന്നും പറയാം….

അവൾ ആ മോതിരം മേശയുടെ ഒരു മൂലയിൽ ഇട്ടു….

 

അപ്പുറത്ത് നിന്ന് ഹാഷിമിന്റെ വിളി…

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സാ…… ചായ റെഡി, വാ വന്ന് കഴിക്ക്…

 

ഫെസ്സ : ആ…. ദേ വരുന്നു…

 

അവൾ ഡയിനിംഗ് ഹാളിലേക് നടന്നു… ലുബ്‌ന സോഫയിൽ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട്, ഹാഷിം ടേബിളിൽ ഇരുന്നു ചായകുടിക്കുന്നുണ്ട്, അവളും പോയി ഇരുന്നു ചായകുടിക്കാൻ തുടങ്ങി…. ഹാഷിംമും ലൂബ്നയും T. V യിൽ തന്നെയാണ് ശ്രദ്ധ മുഴുവനും…. ഫെസ്സയുടെ മനസ്സിൽ ഇന്ന് ഉച്ച മുതൽ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നോരോന്നായി കടന്നുപോയി….

അവൾ സ്വപ്ന ലോകത്താണ്…. കാർത്തികിന്റെ കൂടെ…. റൂമിൽ ചാർജിങ്ങിന് വെച്ച അവളുടെ മൊബൈൽ ഫോണിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്ന ഒച്ച കേട്ടു, അവൾക്കുറപ്പായിരുന്നു അത് കാർത്തിക് ആണെന്ന്…. പക്ഷെ ഓടിപ്പോയി എടുത്തു നോക്കാൻ പറ്റില്ല ഹാഷിം അടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ട്, താൻ ഇതുവരെ ഒരു. മെസ്സേജും ഓടി പോയി നോക്കിയ ചരിത്രം ഇല്ല, ഇപ്പോ പോയാൽ ചിലപ്പോ ഹാഷിം അതിനെ കുറിച് ചിന്ദിക്കും…. മനസ് മുഴുവൻ മൊബൈലിൽ എത്തിയങ്കിലും ശരീരത്തെ അവൾ നിയന്ത്രിച്ചു അവിടെ തന്നെ പിടിച്ചിരുത്തി…

 

ചായകുടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ഹാഷിം അവളോട് വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങളെ കുറിച് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ അവൾ അതൊന്നും കേള്ക്കുന്നെ ഇല്ല…

 

ഹാഷിം : ഫെസ്സ…? ഫെസ്സ…?

 

അവൾ കാലിയായ ചായക്കപ്പും കൈയിൽ പിടിച് ഇരുന്നിട്ടുണ്ട്…

ഹാഷിം അവളെ കുലുക്കി വിളിച്ചു….

 

ഫെസ്സ : അ….. ആ…. ഹാഷിം എന്താ??

 

ഹാഷിം : നീ എന്താ ഈ ആലോചിക്കുന്നെ, ഏത് ലോകത്താ നീ? ഓഫീസിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രോബ്ലം ഉണ്ടോ?

 

ഫെസ്സ : ഇ….. ഈ……. ഇല്ല….. ഞാൻ വെറുതെ….. എന്തോ ഓർത്തപ്പോ……

 

ഹാഷിം : ഞാൻ പറഞ്ഞത് വലതും നീ കേട്ടോ?

 

ഫെസ്സ : അത്…. അത്….. ഇല്ല, ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല….

 

ഹാഷിം : ആ ബെസ്റ്റ്, നല്ല ആളോടാ ഞാൻ ഇത്രനേരം വേദം ഓതിയെ…

 

ഫെസ്സ : ഹാഷിം, എന്താ…. പറഞ്ഞെ….

 

ഹാഷിം : അതെനി നാളെ പറയാം….

 

ഫെസ്സ ഒന്ന് തല കുലുക്കി….

അവൾ മെല്ലെ എണീറ്റു റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു…. മൊബൈൽ എടുത്തു നോക്കി…

Whatsapp ൽ കാർത്തിക്കിന്റെ മെസ്സേജ്…

 

കാർത്തിക് : ഡീ…. എത്തിയോ? എന്താ മെസ്സേജ് ചെയായിരുന്നേ?

 

ഫെസ്സ റിപ്ലേ കൊടുത്തു…

 

ഫെസ്സ : കുറച്ച് നേരം ആയടാ എത്തിയിട്ട്, കുളിയും ചായകുടിയും കഴിഞ്ഞു, ഹാഷിം അടുത്ത് തന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നു അത് കൊണ്ടാ മെസ്സേജ് ചെയ്യാൻ പറ്റായിരുന്നേ…

 

കാർത്തിക് : ശെരി, പിന്നെ ചാൻസ് കിട്ടുമ്പോ വിളിക്…

 

ഫെസ്സ : ഹാ…. വിളികാം….

 

കാർത്തിക് : ഉമ്മ……😘

 

ഫെസ്സ : ഉമ്മ…😘

 

ഫെസ്സ ഫോൺ ചാർജിൽ തന്നെ വെച്ചു.. ഹാളിലേക് നടന്നു….

 

T. v കാണലും ഭക്ഷണം കഴികലുമൊക്കെയായിട്ട് സമയം കടന്നു പോയി, ലുബ്‌ന ഉറങ്ങി, ഹാഷിം കിടക്കാൻ തെയാറെടുക്കുന്നു… ഫെസ്സ അടുക്കളയിലെ അടക്കി വെപ്പ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക്‌ എത്തി….

 

ഫെസ്സ് : ഹാഷിം…. ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്യട്ടെ….

 

ഹാഷിം ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ തോണ്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്നു….

 

ഹാഷിം : അ…. ഓഫ്‌ ആക്കിക്കോ…

 

ഫെസ്സ ലൈറ്റ് അണച്ചു വന്നു കിടന്നു, ഹാഷിം കുറച്ച് നേരം കൂടെ തോണ്ടി, സമയം 10:30 PM ….ഹാഷിമിന്റെ കണ്ണിൽ ഉറക്കം കുത്തി തുടങ്ങി, ഹാഷിം ഫെസ്സയെ നോക്കി, അവൾ നേരത്തെ ഉറങ്ങി…. ഫോൺ ടേബിളിൽ വെച്ചു ഹാഷിംമും കിടന്നു പതിയെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു…

 

സമയം 11:15 PM… ഫെസ്സ മെല്ലെ കാണുകൾ തുറന്നു… അവൾ ഉറങ്ങിയില്ലായിരുന്നു…. ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നത് മാത്രമായിരുന്നു…

അവൾ മെല്ലെ ഹാഷിമിനെ നോക്കി, അവൻ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്… അവൾ പതിയെ ടേബിളിന്റെ മുകളിൽനിന്നും അവളുടെ ഫോൺ എടുത്തു ഒച്ച ഉണ്ടാക്കാതെ അടുക്കളയിലേക് നടന്നു…

അവൾ കാർത്തിക് നെ വിളിച്ചു, രണ്ട് പ്രാവിശ്യം റിങ് ആയപ്പോളേക്കും അവൻ ഫോൺ എടുത്തു… അവർ പരസ്പരം സല്ലപിച്ചു…. ജീവിതത്തിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും നടുക്കുള്ള ഞാണിൻമേൽ കളി അവൾക് ഹരം കൊള്ളിച്ചു… ഹാഷിം എണിച്ചാൽ, അടുക്കല്ലയിലോട്ട് വന്നാൽ ചിലപ്പോ പിടിക്കപ്പെടും… പക്ഷെ ആ ചിന്ത അവളെ കൂടുതൽ ഉണർത്തി….

വളരെ വായിക്കുവോളം അവർ ഫോണിൽ കൊഞ്ചി കുഴഞ്ഞു…. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഇതൊരു പതിവായി…. ഹാഷിമിന് ഫെസ്സയുടെ ശരീരം ഒരു കിട്ടാകനിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു… എന്നാലും പിടിക്കോടുകാതെ അവൾ അവളുടെ പ്രണയം മുൻപോട്ട് തുഴഞ്ഞു….

 

 

വയനാകാരോട്, കഥയുടെ ഒന്നാം ഭാഗം ആണ് ഇവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത് അത്യാവിശം ലൈക്‌ കിട്ടിയാൽ മാത്രം അടുത്ത ഭാഗം തുടരും…. അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ വെച്ച് നിർത്തും….കൂടുതൽ കളി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് വരുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ ആണ്…കഥ ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ മാത്രം വായിക്കുക, അല്ലാതെ സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങള്ളും കൊണ്ട് വരരുത്… കഥ പൂർണ്ണമായും കതാകൃതിന്റെ ഭാവനയിൽ നിന്നോ /ജീവിതത്തിൽ നിന്നുള്ളതോ ആയിരിക്കും…