കഥ തുടരുന്നു….

 

ഏകദേശം അഞ്ചു മിനിറ്റോളം ഞാൻ അവിടെ അക്ഷമയോടെ കാത്തുനിന്നു. എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓഫീസിന് തൊട്ടുപിന്നിൽ വെച്ച്, പുറത്ത് ഫയലുകളുമായി ആളുകൾ നിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് ഈ കൂടിക്കാഴ്ച എന്ന ചിന്ത ഉള്ളിൽ ഒരുതരം ആവേശം നിറച്ചു.

​പെട്ടെന്നാണ് പുറകുവശത്തെ വഴിയിലൂടെ സാരിയുടെ അടിയൊച്ച കേട്ടത്. വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് സമീറ ഇത്ത അകത്തേക്ക് കയറി. ഇത്തവണ അവരുടെ കയ്യിൽ ഒരു ഓഫീസ് ഫയൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടൻ തന്നെ ഇത്ത വാതിൽ പൂർണ്ണമായി അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.

​”ഹാവൂ… ആരും കണ്ടില്ലല്ലോ അല്ലേടാ?” ഇത്ത ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് ശ്വാസം വിട്ടു. ഓഫീസിലെ ഗൗരവമുള്ള സാരിയും വേഷവുമൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും ആ കാമത്തിന്റെ ഭാവം തെളിഞ്ഞു വന്നിരുന്നു.

​”ഇല്ല ഇത്താ, ഞാൻ ആരും കാണാതെയാ കയറിയത്,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

​”ഇന്നലെ രാത്രി നീയും ആയിഷയും കൂടി എന്നെ ഉറക്കിയിട്ടില്ല. ആ ഫോണിലൂടെ നിങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ നിന്നെ നേരിൽ കാണാൻ വേണ്ടി ഞാൻ

കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു,” ഇത്ത പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. സാരിയുടെ ആ ഒതുക്കമുള്ള ഭംഗിയിലും അവരുടെ വിരിഞ്ഞ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത വ്യക്തമായിരുന്നു.

 

സമീറ ഇത്ത എന്റെ അരികിലേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്തു വന്നു. പുറത്ത് ഓഫീസിലെ ആളുകളുടെ ബഹളവും ടൈപ്പ് റൈറ്ററിന്റെ കിലുക്കവും വളരെ നേർത്തു കേൾക്കാമായിരുന്ന ആ പശ്ചാത്തലം ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ വെപ്രാളവും ആകാംക്ഷയും ഇരട്ടിയാക്കി.

​”റഹീമേ… ആരെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരും മുൻപ് നമുക്ക് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കണം,” ഇത്ത ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവരുടെ ശ്വാസഗതി വല്ലാതെ വേഗത്തിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. എന്റെ വിരലുകൾ അവരുടെ കൈകളിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഇത്തയുടെ ശരീരം ഒന്നു വിറച്ചു. ഇന്നലെ രാത്രി ഫോണിലൂടെ കേട്ട കാര്യങ്ങൾ അവരെ എത്രത്തോളം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആ നോട്ടത്തിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. ഇത്ത തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫയൽ മേശപ്പുറത്തേക്ക് നീക്കിവെച്ചു.

​”നീ ഇന്നലെ ആയിഷയുടെ കൂടെയായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ അനുഭവിച്ച ദാഹം നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ലടാ,” ഇത്ത എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

​ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവരെ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വെച്ചുള്ള ഈ കൂടിക്കാഴ്ച നൽകുന്ന ഭയം ഞങ്ങളെ കൂടുതൽ ആവേശം കൊള്ളിച്ചു.

ഇത്ത പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകളിൽ വിരലോടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ സമയം പുറത്ത് ഓഫീസിലെ ജീവനക്കാരൻ പ്രകാശേട്ടൻ ആരെയോ വിളിച്ചു സംസാരിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ പരസ്പരം നോക്കി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു!

​കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ മൗനമായി കടന്നുപോയി. ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ ഇത്ത പതുക്കെ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവരുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടം വല്ലാതെ ഉയർന്നുതാഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്ത തന്റെ സാരിത്തലപ്പ് പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് കാമത്തോടെ നോക്കി ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു.

 

 

ഇത്ത എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. പുറത്ത് ആളുകളുടെ ശബ്ദം ഇപ്പോഴും കേൾക്കാമായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വല്ലാതെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചാണ് നിന്നിരുന്നത്.

“റഹീമേ, ഓഫീസിൽ ആളുകൾ കൂടുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് സീറ്റിലേക്ക് തിരികെ പോകണം. പക്ഷേ ഇന്നലത്തെ ആ ശബ്ദങ്ങൾ എന്നെ അത്രമാത്രം അസ്വസ്ഥയാക്കിയിട്ടുണ്ട്,” ഇത്ത എന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവരുടെ വിരലുകളിലെ ചൂട് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടരുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, അവരെ ആ പഴയ മേശയോട് ചേർത്തുനിർത്തി. സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

ഇത്ത പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി. ഒരു വശത്ത് പുറത്തുനിന്നുള്ള ഭയവും മറുശബ്ദങ്ങളും, മറുവശത്ത് അടച്ചിട്ട ആ മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയും ഞങ്ങളെ കൂടുതൽ പരസ്പരമടുപ്പിച്ചു.

“ഇത്താ… ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല, നീ പേടിക്കേണ്ട,” ഞാൻ അവരുടെ കാതിനടുത്ത് ചെന്ന് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

അത്രയും കേട്ടതും ഇത്ത എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരനായ പ്രകാശേട്ടനോ നാട്ടുകാരോ തൊട്ടപ്പുറത്തുണ്ടെന്ന ചിന്ത പോലും മറന്ന്, ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമായി ആ നിമിഷങ്ങളിൽ മുഴുകി.

സമീറ ഇത്ത എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി, അവരുടെ വലിഞ്ഞുമുറുകിയ ശ്വാസഗതി എന്റെ ചർമ്മത്തിൽ കൃത്യമായി പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് ജനങ്ങളുടെ തിരക്കും ജീവനക്കാരുടെ ഔദ്യോഗിക സംഭാഷണങ്ങളും ഒരു തരം അലയൊലിയായി കേൾക്കാമായിരുന്നെങ്കിലും, ഈ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ ഞങ്ങളുടെ ലോകം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.

“റഹീമേ… എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്, പക്ഷേ നിന്നെ ഇങ്ങനെ അടുത്തു കിട്ടിയപ്പോൾ എല്ലാം മറന്നുപോവുകയാണ്,” ഇത്ത പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. അവരുടെ മുഖത്ത് വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിയാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ ഇത്തയുടെ മുഖം എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ അവർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു. ആ ഔദ്യോഗിക സാരിയുടെ ഒതുക്കങ്ങൾക്കിടയിലും അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യതയും കനത്ത ചൂടും എന്നെ കൂടുതൽ അസ്വസ്ഥനാക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ സാരിത്തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും മാറ്റി, കഴുത്തിലും തോളിലും പതുക്കെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത വിറയൽ കടന്നുപോയത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

“ഉംഹ്… റഹീം…” പുറത്തേക്ക് ശബ്ദം പോകാതിരിക്കാൻ അവർ എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പഴയ തടി മേശയിലേക്ക് ഞാൻ അവരെ പതുക്കെ ചാരി നിർത്തി. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ ഞങ്ങളുടെ ചലനത്തിൽ പതുക്കെ നീങ്ങി. വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ ആ ഗൗരവമേറിയ വേഷവും പദവിയും ഈ മുറിക്കുള്ളിലെ പ്രണയത്തിനും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി വഴിമാറുകയായിരുന്നു. പുറത്തുനിന്നും പ്രകാശേട്ടൻ ആരുടെയോ പേര് ഉറക്കെ വിളിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ഇത്ത പെട്ടെന്ന് എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അമർന്നു, ആ ഭയവും ആവേശവും ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന നിമിഷങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ആ പഴയ മുറിയുടെ ഇരുളിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മുഴുകി.

 

ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, അവരെ ആ പഴയ തടി മേശയിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർത്തുനിർത്തി. ഓഫീസിന്റെ തൊട്ടുപിന്നിലാണെന്ന ചിന്ത ഞങ്ങളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ വെപ്രാളവും ആവേശവും ഒട്ടും ചെറുതായിരുന്നില്ല. ഇത്തയുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടിക്കൂടി വന്നു. അവർ തന്റെ കൈകൾ എന്റെ തോളുകളിലേക്ക് പടർത്തി, എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകാതിരിക്കാൻ എന്നവണ്ണം മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

“റഹീമേ… ആരെങ്കിലും വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ റൂമിൽ തിരക്കുന്നുണ്ടാകും. വേഗം…” ഇത്ത ശബ്ദം വല്ലാതെ താഴ്ത്തി എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവരുടെ ചുണ്ടുകളുടെ ചൂട് എന്റെ കാതോരങ്ങളിൽ അലയടിച്ചു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും സമീറ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിലെ അടക്കാനാവാത്ത ആഗ്രഹം വ്യക്തമായിരുന്നു. ഔദ്യോഗിക പദവിയുടെ ഗൗരവമെല്ലാം ആ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു. പുറത്ത് ജനങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നതിന്റെയും ഫയലുകൾ മടക്കുന്നതിന്റെയും ശബ്ദം അപ്പോഴും നേർത്തു കേൾക്കാമായിരുന്നു. ഓരോ ചെറിയ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ച് അവരെ മേശയോട് ചേർത്ത് നിർത്തിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ കൈകൾ എന്റെ തോളിൽ നിന്നും പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിലേക്ക് നീങ്ങി. പുറത്ത് ജീവനക്കാരുടെ കസേരകൾ നീക്കുന്ന ശബ്ദവും, പേപ്പറുകൾ ഒന്നിച്ച് വെക്കുന്ന ശബ്ദവും അപ്പോഴും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും കടന്നുപോകുമ്പോൾ ഓഫീസിലേക്ക് ആരെങ്കിലും വരാനുള്ള സാധ്യത കൂടുകയാണെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.

“റഹീം, ഇനി അധികം സമയം കളയാൻ പറ്റില്ല. ഫയൽ ഒപ്പിടാൻ സാർ സീറ്റിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും,” ഇത്ത എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഇനിയും തീരാത്ത ആഗ്രഹത്തിന്റെ നേരിയ നിരാശയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, സാഹചര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം അവർക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ അവരിൽ നിന്നും അല്പം മാറി നിന്നു. എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ കൃത്യമാക്കുമ്പോൾ ഹൃദയമിടിപ്പ് അപ്പോഴും സാധാരണ നിലയിലായിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇത്ത മേശപ്പുറത്തിരുന്ന കണ്ണടയെടുത്ത് വെയ്ക്കുകയും, സാരിയുടെ തലപ്പ് വളരെ കൃത്യമായി ഒതുക്കി തോളിലേക്ക് ഇടുകയും ചെയ്തു. ഒരൊറ്റ മിനിറ്റുകൊണ്ട്, ആ മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കാമുകിയുടെ ഭാവങ്ങളെല്ലാം മാറി അവർ വീണ്ടും വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ ഗൗരവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

“നീ ഇവിടെത്തന്നെ കുറച്ചു സമയം കൂടി കാത്തുനിൽക്ക്. ഞാൻ മുന്നിലെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി കാര്യങ്ങൾ നോക്കട്ടെ. ഫയൽ റെഡിയാക്കി ഞാൻ ആരെങ്കിലും വഴി നിന്നെ വിളിപ്പിക്കാം,” മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഔദ്യോഗിക ഫയൽ കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് ഇത്ത പറഞ്ഞു.

അവർ പതുക്കെ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം വളരെ സ്വാഭാവികമായി ഓഫീസിന്റെ മുൻഭാഗത്തേക്ക് നടന്നുപോയി.

മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായ ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് പതുക്കെ ചാരിയിരുന്നു. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്തയുടെ പദവിയും അവരുടെ രഹസ്യങ്ങളും എന്നെ വല്ലാത്തൊരു മായാവലയത്തിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

 

 

ഏകദേശം പത്തു മിനിറ്റോളം ഞാൻ ആ പഴയ ക്വാർട്ടേഴ്സിനുള്ളിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കാത്തുനിന്നു. മുറിയിലെ ചൂടും വെപ്രാളവും കാരണം വിയർപ്പുതുള്ളികൾ നെറ്റിയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആളുകളുടെ സംസാരവും വണ്ടികളുടെ ശബ്ദവും പതിവുപോലെ തുടർന്നു. തൊട്ടുമുൻപ് നടന്ന സംഭവങ്ങളുടെ ആവേശം അടങ്ങാത്തതുകൊണ്ട് ഹൃദയം അപ്പോഴും ശക്തമായി മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് ക്വാർട്ടേഴ്സിന്റെ മുന്നിലെ വഴിയിലൂടെ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ താൽക്കാലിക ജീവനക്കാരനായ ഒരു പയ്യൻ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടത്. അവൻ വാതിലിനടുത്തെത്തി അകത്തേക്ക് നോക്കി.

“റഹീംിക്കയാണോ? സമീറ മാഡം വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ റൂമിലേക്ക് വരാൻ പറഞ്ഞു. ആ അതിർത്തി തർക്കത്തിന്റെ ഫയൽ സാർ ഒപ്പിട്ടു കഴിഞ്ഞു,” അവൻ വളരെ ഔദ്യോഗികമായി പറഞ്ഞു.

“ആ, ദാ വരുന്നു,” ഞാൻ വേഗം ഷർട്ടിന്റെ കോളറൊക്കെ ഒന്നുകൂടി ശരിയാക്കി ലുങ്കി ഒതുക്കിവെച്ച് അവനോടൊപ്പം മുന്നിലെ ഓഫീസിലേക്ക് നടന്നു.

ഓഫീസിനുള്ളിൽ കയറിയപ്പോൾ ആളുകളുടെ തിരക്ക് അല്പം കൂടി വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ ക്യാബിന് മുന്നിൽ സമീറ ഇത്ത കയ്യിൽ ഫയലുകളുമായി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്ക് അല്പം മടി തോന്നിയെങ്കിലും, ഇത്ത തികച്ചും ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസറുടെ ഭാവത്തിൽ ഗൗരവത്തോടെയാണ് എന്നെ നോക്കിയത്. ആ പഴയ മുറിയിൽ കണ്ട ആ കാമുകിയുടെ യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും ആ മുഖത്ത് അപ്പോൾ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“റഹീം, ഇതാണ് അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ ഫയൽ. വില്ലേജ് ഓഫീസർ ഒപ്പിട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇനി ഇത് താലൂക്ക് ഓഫീസിലേക്ക് അയക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്ന് ചെയ്തോളാം. തൽക്കാലം ഈ കോപ്പി അബ്ബുവിനെ കാണിച്ചാൽ മതി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിഷമം മാറിക്കോളും,” ഇത്ത ചുറ്റുമുള്ളവർ കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

“വളരെ നന്ദി ഇത്താ, അബ്ബുവിന് ഇതൊരു വലിയ ആശ്വാസമാകും,” ഞാൻ ഫയൽ കൈപ്പറ്റുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

ഫയൽ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തരുന്ന ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ, മറ്റാരും കാണാതെ ഇത്തയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അവരുടെ കൺകോണുകളിൽ ഒരു ചെറിയ കുസൃതിച്ചിരി മിന്നിമറഞ്ഞു. അടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന പ്രകാശേട്ടൻ മറ്റൊരു ഫയലിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

“ശരി റഹീം, എന്നാൽ പൊയ്ക്കോളൂ. ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം,” ഇത്ത പതുക്കെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, ആ ‘പിന്നെ’ എന്ന വാക്കിന് അല്പം അടിവരയിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഫയലുമായി ഓഫീസിന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ അടുത്ത ചിന്തകൾ തുടങ്ങിയിരുന്നു. വീട്ടിൽ അബ്ബുവും ആയിഷയും കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഈ ഫയൽ കാണുമ്പോൾ അബ്ബുവിന് വലിയ സന്തോഷമാകും, ഒപ്പം ആയിഷയ്ക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹവും വിശ്വാസവും ഇരട്ടിയാകും. എന്നാൽ സമീറ ഇത്തയുമായി തുടങ്ങിയ ഈ പുതിയ രഹസ്യബന്ധം വരും ദിവസങ്ങളിൽ തന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുക എന്ന ഗൗരവമേറിയ ചിന്തയോടെ ഞാൻ ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് എടുത്തു.

 

ബൈക്കിൽ തിരികെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ കാറ്റ് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തമായി അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലെ ചൂട് അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. കൈയിലുള്ള ഫയലിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഒരേസമയം വലിയൊരു ആശ്വാസവും അതിലേറെ വരുംവരായ്കകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളും മനസ്സിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു. അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ പ്രശ്നം ഏതാണ്ട് പരിഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അതിനായി ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി എന്നെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത് രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ ജീവിതത്തിന് നടുവിലാണ്.

പത്തു മിനിറ്റുകൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ആയിഷയുടെ വീടിന്റെ മുന്നിലെത്തി. വണ്ടി ഉമ്മറത്ത് ഒതുക്കി നിർത്തി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ ഹാളിൽ അബ്ബുവും ആയിഷയും ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അബ്ബു കാത്തിരിപ്പിന്റെ അക്ഷമയോടെ പത്രം മടക്കി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.

“എന്തായി റഹീമേ? കാര്യങ്ങളൊക്കെ നടന്നോ?” അബ്ബു എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“എല്ലാം ശുഭമായി അബ്ബു. ദാ, വില്ലേജ് ഓഫീസർ ഒപ്പിട്ട ഫയലിന്റെ കോപ്പി,” ഞാൻ കയ്യിലിരുന്ന കവർ അബ്ബുവിന് നീട്ടി.

അബ്ബു തിടുക്കത്തിൽ ആ പേപ്പറുകൾ വാങ്ങി നോക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് വർഷങ്ങളായി അലട്ടിയിരുന്ന ഒരു വലിയ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോയതിന്റെ ആശ്വാസം വ്യക്തമായിരുന്നു. “ഹാവൂ… വില്ലേജ് ഓഫീസർ ഒപ്പിട്ടല്ലോ! റഹീമേ, നീ വലിയൊരു ഉപകാരമാണ് ചെയ്തത്. സമീറ ഉള്ളതുകൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ വേഗം നടന്നു.”

അബ്ബു ഫയലിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, അപ്പുറത്ത് നിന്ന ആയിഷ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് കൃതജ്ഞതയോടെ നോക്കി. അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ എന്നോടുള്ള പ്രണയവും വിശ്വാസവും കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവൾക്കൊരു നേർത്ത പുഞ്ചിരി നൽകി.

“മോളെ ആയിഷാ, റഹീം രാവിലെ മുതൽ ഇതിന്റെ പുറകെ നടക്കുകയല്ലേ. അവന് നല്ല കട്ടിച്ചായയും കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും പലഹാരവും എടുത്തു കൊടുക്ക്,” അബ്ബു സന്തോഷത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ഞാൻ ദാ ഇപ്പൊ എടുക്കാം അബ്ബു,” ആയിഷ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ എന്നെ ഒന്നുക്കൂടി നോക്കി കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചു. ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ അവളിലും അപ്പോഴും സജീവമായിരുന്നു.

ഞാൻ സോഫയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് ഫോണെടുത്തു. പോക്കറ്റിൽ കിടന്ന ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത് അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്. വാട്സ്ആപ്പ് തുറന്നപ്പോൾ സമീറ ഇത്തയുടെ മെസ്സേജ് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

ഇത്ത: “ഫയൽ കൃത്യമായി അബ്ബുവിന് കൊടുത്തല്ലോ അല്ലേ? ഓഫീസിൽ വെച്ച് പകുതിക്ക് വെച്ച് നിർത്തേണ്ടി വന്നതിന്റെ ദാഹം എനിക്ക് ഇപ്പൊഴും മാറിയിട്ടില്ല റഹീമേ… വരും ദിവസങ്ങളിൽ നമുക്ക് കൂടുതൽ സമയം കണ്ടെത്തണം. ആയിഷയോട് കൂടുതൽ കളിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട, മനസ്സിലായല്ലോ? 😉”

മെസ്സേജ് വായിച്ചതും ഞാൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ അധികാരവും ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കതയും ഒരേസമയം എന്നെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കുകയാണ്. അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിന്റെ പ്രശ്നം തീർന്നെങ്കിലും, എന്റെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു സങ്കീർണ്ണമായ കളിക്ക് തുടക്കമാവുകയായിരുന്നു.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ ആ മെസ്സേജ് ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയവും, സമീറ ഇത്ത എന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ അനുഭവസമ്പത്തും അധികാരവും എന്നെ വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയിലാക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്ക് തിരികെ വെച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്നും ചൂടുള്ള കട്ടിച്ചായയും കടിയുമായി ആയിഷ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അബ്ബു അപ്പോഴും ഫയലിലെ ഓരോ പേജുകളും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. ആയിഷ ചായ ഗ്ലാസ് എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തരുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ ഉരസി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ ആ വന്യമായ ഓർമ്മകളുടെ ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അബ്ബു കാണാതെ എനിക്ക് നേരെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.

അടുത്ത രണ്ടു ദിവസങ്ങൾ വലിയ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ കടന്നുപോയി. പറമ്പിന്റെ അതിർത്തി തർക്കം തീർന്നതിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ അബ്ബു ടൗണിലെ തന്റെ തടിമില്ലിന്റെ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പകൽ സമയങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകാറില്ലായിരുന്നു.

മൂന്നാം ദിവസം ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് കനത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയ ഒരു സമയമായിരുന്നു അത്. പുറത്ത് ആകാശം കറുത്തിരുണ്ട്, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ കനത്ത മഴ തകർത്തു പെയ്യുകയായിരുന്നു. അബ്ബു പതിവുപോലെ ടൗണിലേക്ക് പോയിരിക്കുകയാണ്. ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഞാൻ ടിവി കാണുമ്പോൾ ആയിഷ അടുക്കളയിൽ എന്തോ പണിയിലായിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് പുറത്ത് ഒരു സ്കൂട്ടർ വന്ന് നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. കനത്ത മഴയത്ത് ആരായിരിക്കും ഈ സമയത്ത് എന്ന് ചിന്തിച്ച് ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ഒരു മഞ്ഞ റെയിൻകോട്ട് ധരിച്ച്, സ്കൂട്ടർ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറ്റി നിർത്തി ഇറങ്ങുന്ന ആ രൂപം കണ്ടതും എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒറ്റയടിക്ക് വർദ്ധിച്ചു!

അത് സമീറ ഇത്തയായിരുന്നു! വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞ് നേരെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്ന ലക്ഷണമുടൻ തന്നെ മനസ്സിലായി.

ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ചെന്ന് മുൻവാതിൽ തുറന്നു. റെയിൻകോട്ടിന്റെ സിപ്പ് അഴിച്ച്, നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറിവന്നു. ഓഫീസിലെ ആ സാരിയും വേഷവും റെയിൻകോട്ടിനുള്ളിൽ അല്പം നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

“ഹാവൂ… എന്തൊരു മഴയാ റഹീമേ…” ഇത്ത റെയിൻകോട്ട് ഊരി ഉമ്മറത്തെ കസേരയിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. കണ്ണടയിലെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ആ വലിയ വശ്യമായ കണ്ണുകൾ എന്നെത്തന്നെയാണ് നോക്കിയിരുന്നത്.

“ഇത്താ… ഈ കനത്ത മഴയത്ത് ഇപ്പൊ എന്താ ഇവിടെ?” ഞാൻ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ… താലൂക്ക് ഓഫീസിൽ നിന്നും ആ ഫയലിന്റെ ഫൈനൽ ഓർഡർ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അബ്ബുവിനെ നേരിട്ട് ഏൽപ്പിക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു. ഞാൻ വഴിക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോഴാ മഴ കനത്തത്,” ഇത്ത ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. “അബ്ബു ഇവിടെയില്ലേ?”

“അബ്ബു മില്ലിലേക്ക് പോയതാ ഇത്താ… വൈകുന്നേരമേ വരൂ,” ഞാൻ വാതിൽ പകുതി ചാരിയിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അബ്ബു ഇല്ലെന്ന വിവരം കേട്ടതും സമീറ ഇത്തയുടെ മുഖത്തെ ആ ഗൗരവം പാടെ മാറി. ചുണ്ടുകളിൽ ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും വിരിഞ്ഞു. സാരിയുടെ നനഞ്ഞ തുണിയിലൂടെ അവരുടെ കൊഴുത്തു വിരിഞ്ഞ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മറത്തെ സംസാരം കേട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്നും ആയിഷ ഹാളിലേക്ക് ഓടിവന്നു. സമീറ ഇത്തയെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു അത്ഭുതവും ഒപ്പം നേരിയൊരു പരിഭ്രമവും തെളിഞ്ഞു.

“ആഹാ… സമീറാത്തയോ! ഈ കനത്ത മഴയത്താണോ ഇത്ത വന്നത്?” ആയിഷ ചോദിച്ചു.

“അതെ മോളെ, താലൂക്കിലെ പേപ്പർ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതാ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നത്,” ഇത്ത ആയിഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഇന്നലെ രാത്രി വീഡിയോ കോളിൽ റഹീമിനോടൊപ്പം തങ്ങൾ കേട്ട ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉടമയെ കാണുമ്പോൾ ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക കുസൃതി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഇത്ത സോഫയിലേക്ക് പതുക്കെ ചാരിയിരുന്നു. സാരിയുടെ തലപ്പ് തോളിൽ നിന്നും അല്പം വഴുതിമാറിയപ്പോൾ അവരുടെ കനത്ത മാറിടത്തിന്റെ വലിപ്പം കൂടുതൽ പ്രകടമായി.

“മോളെ ആയിഷാ… നല്ല കനത്ത മഴയല്ലേ, കുടിക്കാൻ ചൂടുള്ള ചായ വല്ലതും കിട്ടുമോ?” ഇത്ത വശ്യമായ ഒരു നോട്ടത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ ദാ ഇപ്പൊ ഇട്ടു വരാം ഇത്താ…” ആയിഷ തിടുക്കത്തിൽ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

ഹാളിൽ ഞാനും സമീറ ഇത്തയും മാത്രമായി. ആയിഷ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറിയെന്ന് ഉറപ്പായതും, ഇത്ത സോഫയിൽ നിന്നും പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വിയർപ്പിന്റെയും പെർഫ്യൂമിന്റെയും മണം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറി.

“റഹീമേ… അന്ന് ഓഫീസിന്റെ പുറകിൽ വെച്ച് പകുതിക്ക് വെച്ച് നിർത്തിയതിന് ശേഷം എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നിട്ടില്ലെടാ…” ഇത്ത എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. പുറത്ത് മഴയുടെ ശബ്ദം കനത്തു പെയ്യുമ്പോൾ, ഹാളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് വീണ്ടും കൂടാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

 

സമീറ ഇത്തയുടെ കൈവിരലുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ അമർന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ആയിഷ ചായപ്പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നിട്ടും ഇത്തയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ആവേശം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇത്താ… ആയിഷ അടുക്കളയിലുണ്ട്, അവൾ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് വളരെ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

“അവൾ ചായ ഉണ്ടാക്കി വരാൻ എങ്ങനെയോ അഞ്ചു പത്തു മിനിറ്റ് എടുക്കും. അതിനുള്ളിൽ എനിക്ക് നിന്റെ ഈ ചുണ്ടൊന്ന് അറിയണം,” ഇത്ത ഒട്ടും സമയം കളയാതെ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി എന്നെ വലിച്ച് അവരുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

സാരിയുടെ നനഞ്ഞ തുണിയിലൂടെ അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ കനത്ത ചൂട് എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പടർന്നു. വർഷങ്ങളായി ഒതുക്കിവെച്ചിരുന്ന അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുഴുവൻ ആ ചുംബനത്തിൽ പുറത്തുവരികയായിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്തയുടെ കൊഴുത്തു വിരിഞ്ഞ ഇടുപ്പിൽ കൈകൾ അമർത്തി അവരെ സോഫയുടെ വശത്തേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. പുറത്ത് മഴ കൂടുതൽ ശക്തമായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ജനലുകളിൽ വന്ന് അടിക്കുന്ന ശബ്ദം ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗതയെ മറച്ചുപിടിച്ചു.

പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും ആയിഷയുടെ കാലൊച്ച കേട്ടത്. ഇത്ത ഒറ്റയടിക്ക് എന്നിൽ നിന്നും മാറി സോഫയിലേക്ക് വളരെ സ്വാഭാവികമായി വന്നിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം ജനലിനരികിലേക്ക് മാറി പുറത്തെ മഴ നോക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ നിന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

ആയിഷ കയ്യിൽ രണ്ടു ഗ്ലാസ് ചായയും ബിസ്കറ്റും അടങ്ങിയ പ്ലേറ്റുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു.

“ദാ ഇത്താ ചായ… നല്ല കട്ടികൂട്ടി ഇട്ടതാ, ഈ തണുപ്പിന് നല്ല സുഖമായിരിക്കും,” ആയിഷ പ്ലേറ്റ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നു പതുക്കെ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“വളരെ നന്ദി മോളെ… ഈ മഴയത്ത് ഇതൊരു വലിയ ആശ്വാസമാ,” സമീറ ഇത്ത ചായ ഗ്ലാസ് കയ്യിലെടുത്ത് വളരെ ശാന്തമായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അല്പം മുൻപ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നുകയറിയ ആ കാമുകിയുടെ യാതൊരു ലക്ഷണവും ഇപ്പോൾ ആ മുഖത്തില്ല. വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ ആ പഴയ ഗൗരവവും പക്വതയും അവർ വീണ്ടെടുത്തിരുന്നു.

ആയിഷ ഞങ്ങളുടെ അരികിലായി വന്നിരുന്നു. “ഇത്ത ഒറ്റയ്ക്കാണോ വന്നത്? പ്രകാശേട്ടൻ കൂടെ വന്നില്ലേ?”

“ഇല്ല മോളെ, അവൻ താലൂക്ക് ഓഫീസിലേക്ക് പോയതാ. ഞാൻ ഫയലുമായി നേരെ ഇങ്ങോട്ട് പോന്നു,” ഇത്ത ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പറഞ്ഞു.

സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇത്തയുടെ കാലുകൾ മേശയ്ക്കടിയിലൂടെ പതുക്കെ എന്റെ കാലുകളിൽ വന്ന് മുട്ടി. ആയിഷ മറ്റെങ്ങോട്ടോ നോക്കിയിരുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, സമീറ ഇത്ത എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ കണ്ണുചുമ്മി കാണിച്ചു.

 

 

ആയിഷ ചായ കുടിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ മാറ്റാനായി അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ നടന്നതും സമീറ ഇത്ത വീണ്ടും തന്റെ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. ഇത്തവണ അവരുടെ ഭാവം കൂടുതൽ വന്യമായിരുന്നു. മറ്റാരും കാണാതെ സ്വന്തമാക്കാൻ കൊതിച്ച ഒരു വസ്തു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള നോട്ടം.

“റഹീം… ഇനി എനിക്ക് ഒട്ടും കാത്തിരിക്കാൻ വയ്യടാ,” ഇത്ത എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് വളരെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ ഇത്തയുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. അപ്പോഴും അടുക്കളയിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദവും പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ഒച്ചയും കേൾക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ പുറത്തെ കനത്ത മഴയുടെ ഇരമ്പൽ ആ വീടിനുള്ളിലെ മറ്റെല്ലാ ശബ്ദങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി മറച്ചുപിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഇത്തയെ പതുക്കെ അവിടുത്തെ ഒരു വലിയ തൂണിന്റെ മറവിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

ഹാളിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ നനഞ്ഞ സാരിയും അതിനുള്ളിലെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളും വല്ലാതെ ആಕರ್ഷകമായിരുന്നു. ഇത്ത പതുക്കെ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ കൈകൾ വെപ്രാളം കൊണ്ട് ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടപ്പുറത്ത് ആയിഷയുണ്ടെന്ന ചിന്ത നൽകുന്ന ഭയവും ആവേശവും ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഇരട്ടിയാക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇത്താ… അവൾ ദാ ഇപ്പൊ വരും,” ഞാൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഇത്ത അത് കേൾക്കുന്ന ഭാവം നടിച്ചില്ല. അവർ എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി പതുക്കെ കടിച്ചു. ആ സുഖത്തിൽ എന്റെ നിയന്ത്രണവും പൂർണ്ണമായി നഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കിടയിലൂടെ അവരുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് കൈകൾ ആഴ്ത്തി. ഒരു ഗവൺമെന്റ് ഓഫീസറുടെ ഔദ്യോഗിക ഗൗരവമെല്ലാം വെടിഞ്ഞ്, സമീറ ഇത്ത എന്ന സ്ത്രീ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

സമീറ ഇത്തയുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടിവന്നു. അവർ തന്റെ നനവാർന്ന ശരീരത്തോടെ എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിനിന്നു. പുറത്ത് റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിന്റെയും മഴയുടെയും ഇരമ്പൽ മാത്രമാണ് കേൾക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്. അടുക്കളയിൽ ആയിഷ പാത്രങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുന്ന നേർത്ത ശബ്ദം കൂടി കേട്ടതോടെ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ വെപ്രാളം അതിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെത്തി.

“റഹീമേ… അവൾ വരുന്നതിന് മുൻപ്…” ഇത്ത വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമാക്കാതെ എന്റെ തോളിലേക്ക് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി.

ഞാൻ പതുക്കെ ഇത്തയുടെ സാരിയുടെ തോളിലെ മടക്കുകൾ ഒന്നുകൂടി മാറ്റി, അവരുടെ കഴുത്തിന് താഴെയുള്ള ചർമ്മത്തിലേക്ക് എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ആ സമയം ഇത്തയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത സുഖഞരക്കം പുറത്തുവന്നു. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ ഗൗരവക്കാരിയായ മാഡം ഇപ്പോൾ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ തികച്ചും ഒരു കാമുകിയായി മാറിയിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ചുവടുകൾ ഹാളിലേക്ക് അടുക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞത്. ഇത്ത പെട്ടെന്ന് എന്നിൽ നിന്നും മാറി, സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്ന് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫയലുകൾ കയ്യിലെടുത്തു. ഞാൻ വേഗം ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ശരിയാക്കി തിരിഞ്ഞുനിന്നു. നെഞ്ചിടിപ്പ് കാരണം ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു അപ്പോൾ.

ആയിഷ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തികച്ചും ഔദ്യോഗികമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന മട്ടിലാണ് നിന്നിരുന്നത്.

“എന്നാൽ മോളെ ആയിഷാ, ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്. മഴ അല്പം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഫയലിന്റെ കാര്യം അബ്ബുവിനോട് പറഞ്ഞേക്ക്,” സമീറ ഇത്ത തന്റെ റെയിൻകോട്ട് കയ്യിലെടുത്തുകൊണ്ട് വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു. ആ മുഖത്ത് അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന വന്യതയുടെ ഒരു നിഴൽ പോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“ശരി ഇത്താ, വന്നതിന് ഒരുപാട് നന്ദി,” ആയിഷ പുഞ്ചിരിയോടെ അവരെ യാത്രയാക്കാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ ഇത്തയെ വണ്ടിക്ക് അരികിലേക്ക് അനുഗമിക്കുമ്പോൾ, ആയിഷ അകത്തേക്ക് കയറിയ ആ ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിൽ ഇത്ത എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: “ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നീട് തീർക്കാം റഹീമേ… നീ റെഡിയായിരുന്നോ.”

അവർ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് മഴയത്തേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയപ്പോൾ, ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ട ആശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. എന്നാൽ വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ഈ കളി കൂടുതൽ അപകടകരമാകുമെന്ന ചിന്ത എന്റെ ഉള്ളിൽ ശക്തമായിരുന്നു.

 

സമീറ ഇത്തയുടെ സ്കൂട്ടർ വഴിത്തിരിവ് കടന്ന് മറയുന്നതുവരെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തുതന്നെ നോക്കിനിന്നു. കനത്ത മഴയുടെ തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തടിച്ചപ്പോഴാണ് ഉള്ളിലെ ആ ചൂടും വെപ്രാളവും അല്പമൊന്ന് അടങ്ങിയത്. ഒരു വലിയ അപകടത്തിൽ നിന്ന് തലനാരിഴയ്ക്കാണ് രക്ഷപെട്ടതെന്ന ബോധ്യം എന്നെ ഒരേസമയം ഭയപ്പെടുത്തുകയും ആവേശം കൊള്ളിക്കുകയും ചെയ്തു.

​ഞാൻ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ആയിഷ അവിടെത്തന്നെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസുകൾ എടുത്തു മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ അവൾ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി.

​”എന്താ റഹീമിക്കാ ഒരു പരുങ്ങൽ? സമീറാത്ത പോയപ്പോഴേക്കും മുഖത്താകെ ഒരു പരിഭ്രമം പോലെ,” ആയിഷ കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

​”ഏയ്… അതൊന്നുമില്ലെടാ. ഈ കനത്ത മഴയത്ത് ഇത്ത ഫയലുമായി വന്നല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ…” ഞാൻ വാക്കുകൾ ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​”ഉം… എനിക്കറിയാം. അബ്ബുവിന്റെ കാര്യം ഓർത്ത് ഇക്കാക്ക് ഉണ്ടായ ആശ്വാസം എനിക്കും മനസ്സിലാകും,” എന്റെ കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ച് ആയിഷ പറഞ്ഞു. സമീറ ഇത്തയുടെ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് മാറും മുൻപ് ആയിഷയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഈ പെരുമാറ്റം എന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, ആ സാഹചര്യത്തെ മാറ്റിയെടുക്കാൻ ഞാൻ വേഗം അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​

 

മുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ ചാരി, ആയിഷയെ കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുത്തുമ്പോൾ പുറത്ത് റബ്ബർ തോട്ടത്തിന് മുകളിൽ കനത്ത മഴ തകർത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജനൽച്ചില്ലുകളിൽ വന്നു പതിക്കുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളുടെ ശബ്ദം മാത്രമായിരുന്നു ആ മുറിയിൽ അപ്പോൾ കേൾക്കാനുണ്ടായിരുന്നത്.

സമീറ ഇത്ത വരുത്തിവെച്ച ആ വലിയ വെപ്രാളവും ആവേശവും എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ഒരു വശത്ത് ഓഫീസറുടെ ആ അധികാരവും വശ്യതയും തന്ന ലഹരി, മറുവശത്ത് ആയിഷയുടെ ഈ നിഷ്കളങ്കമായ പ്രണയം. ആയിഷ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേക്ക് ഒതുങ്ങിയിരുന്ന് എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം കലർന്ന ഭയം തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.

“റഹീമിക്കാ… അബ്ബു എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരാൻ സാധ്യതയില്ലേ?” ആയിഷ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു.

“മില്ലിലെ പണി കഴിഞ്ഞ് അബ്ബു വരാൻ ഇനിയും സമയമുണ്ട് മോളെ. നീ പേടിക്കേണ്ട,” ഞാൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്തു വന്നിരുന്നു.

ആയിഷയുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുമ്പോൾ അതിന് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി. ഇന്നലെ രാത്രി ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മ വന്നതുകൊണ്ടാകാം, അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ വെട്ടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിലും പിന്നീട് കവിളുകളിലും പതുക്കെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പുറത്തെ തണുത്ത കാലാവസ്ഥയും മുറിക്കുള്ളിലെ ഈ നിശബ്ദതയും ഞങ്ങളെ കൂടുതൽ പരസ്പരമടുപ്പിച്ചു. എന്നാൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരിടത്ത്, അല്പം മുൻപ് ഹാളിലെ തൂണിന്റെ മറവിൽ വെച്ച് സമീറ ഇത്ത എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തിയ ആ നിമിഷം ഒരു മിന്നൽ പോലെ കടന്നുപോയി.

 

ആയിഷ പതുക്കെ എന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ നേർത്ത ചൂട് എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമീറ ഇത്ത സമ്മാനിച്ച വന്യമായ ആവേശത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമെന്നോണം എന്റെ കൈകൾ ആയിഷയുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെ പതുക്കെ ചലിച്ചു.

“റഹീമിക്കാ… നമ്മൾ ഒന്നാകാൻ പോകുന്ന ആ ദിവസത്തിനായി ഞാൻ അത്രമാത്രം കാത്തിരിക്കുകയാണ്,” ആയിഷ വളരെ പതുക്കെ, അവളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം മുഴുവൻ ആ വാക്കുകളിൽ നിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിമിഷം ചെറിയൊരു കുറ്റബോധം തലപൊക്കി. ഒരേസമയം ആയിഷയുടെ ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹവും, മറുവശത്ത് സമീറ ഇത്ത എന്ന മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ അനുഭവസമ്പത്തും അധികാരവും തരുന്ന ലഹരിയും—രണ്ടും രണ്ടു തരം അനുഭവങ്ങളായിരുന്നു. ഒന്ന് ശാന്തമായ പുഴയെങ്കിൽ, മറ്റേത് വലിപ്പമേറിയ ഒരു കടൽ പോലെ എന്നെ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഞാൻ ആയിഷയെ എന്നിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു, അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആശ്വാസത്തോടെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. പുറത്ത് മഴയുടെ ശക്തി പതുക്കെ കുറഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റബ്ബർ ഇലകളിൽ നിന്നും ഇറ്റുവീഴുന്ന വെള്ളത്തുള്ളികളുടെ ശബ്ദം മാത്രം മുറിയിലേക്ക് കേട്ടു.

 

ആയിഷയുടെ നെറ്റിയിലെ ചുംബനത്തിൽ നിന്നും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ അവളുടെ കവിളുകളിലേക്കും പിന്നീട് വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിലേക്കും പടർന്നു. സമീറ ഇത്ത ഹാളിൽ വെച്ച് തന്ന ആ വന്യമായ ആവേശത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രം എന്നോണം എന്റെ ഉള്ളിലെ ദാഹം ഇരട്ടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആയിഷ തന്റെ കൈകൾ എന്റെ കഴുത്തിൽ മുറുക്കിക്കൊണ്ട് ആ ചുംബനത്തിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിൽ കിടന്ന നേർത്ത ഷാൾ മാറ്റി, കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് പടർത്തി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികമായ ചൂടും പ്രണയത്തിന്റെ ആർദ്രതയും എന്റെ വിരലുകളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറി. ആയിഷ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ച്, എന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിനും അനുസരിച്ച് ചെറുതായി വിറച്ചുകൊണ്ട് എന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒതുങ്ങി.

 

ഞാൻ ആയിഷയുടെ ചുണ്ടുകളെ ആവേശത്തോടെ കടിച്ചു കുടിച്ചു. അവളുടെ മൃദുവായ അധരങ്ങൾ എന്റെ നാവിനൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

 

“റഹീം… സാവധാനം.. പതിയെ ചെയ്യ്‌….. ഉഫ്ഫ് .” അവൾ ലജ്ജയോടെ മന്ത്രിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ ശരീരം എന്നോട് കൂടുതൽ ചേർന്നു.

ഞാൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ മുകളിലെ ഹുക്കുകൾ ഒന്നൊന്നായി അഴിച്ചു. ബ്രായുടെ ലേസ് എല്ലാം കാണാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ കുണ്ണ ലുങ്കിക്കുള്ളിൽ പൂർണ്ണമായും കമ്പിയായി. ആയിഷയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. ഞാൻ ബ്രായുടെ ഹുക്ക് അഴിച്ച് അവളുടെ കനത്ത, ഉറച്ച മുലകൾ പുറത്തെടുത്തു. ചുവന്ന നിപ്പിളുകൾ ഇതിനകം തന്നെ കഠിനമായി നിന്നിരുന്നു.

ഞാൻ ഒന്ന് മടങ്ങി ആ മുലകളിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി. ഒരു നിപ്പിളിനെ വായിലാക്കി നക്കി, കടിച്ചു, വലിച്ചു. ആയിഷ എന്റെ തലയിൽ കൈകൾ വെച്ച് അമർത്തി.

“ആഹ്… റഹീം… അതു നന്നായി… ഉംഹ്. ആഹ്ഹ്ഹ് ചെയ്യ്……”

എന്റെ മറ്റേ കൈ അവളുടെ സാരിയുടെ മടക്കുകൾക്കുള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പെറ്റിക്കോട്ടിനുള്ളിലൂടെ അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് കയറി. അവളുടെ പാന്റി ഇതിനകം നനവ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ പാന്റി ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റി, അവളുടെ ചൂടുള്ള പൂറിന്റെ പുറം ചുണ്ടുകളിൽ വിരലുകൾ തൊട്ടു.

ആയിഷ വിറച്ചു, “അവിടെ… ആഹ്ഹ്ഹ്…വേഗം…”

ഞാൻ രണ്ട് വിരലുകൾ അകത്തേക്ക് താഴ്ത്തി. അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ ചൂടും നനവും നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ വിരലുകൾ അകത്ത് പുറത്ത് ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ എന്റെ തോളിൽ മുഖം പൂണ്ട് മൂളി.

ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

“ആയിഷ… ഇന്ന് കോണ്ടം ഇല്ലാതെ തന്നെ നിന്നെ കളിക്കണം എന്നിട്ട് നിന്റെ അകത്തു… പാലഭിഷേകം കളയാൻ തോന്നുന്നു…”

അവൾ ഒരു നിമിഷം മടിച്ചെങ്കിലും പിന്നെ തലയാട്ടി, കണ്ണുകളിൽ ആവേശവും ലജ്ജയും കലർന്നു.

ഞാൻ ലുങ്കി ഒറ്റ വലിപ്പത്തിൽ അഴിച്ചു. എന്റെ കനത്ത, രക്തം നിറഞ്ഞ കുണ്ണ പുറത്തു ചാടി. ആയിഷ അത് കണ്ട് കണ്ണുകൾ വിടർത്തി. ഞാൻ അവളുടെ ഒരു കാൽ എന്റെ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റി ഉയർത്തി, പാന്റി പൂർണ്ണമായി ഒരു വശത്തേക്ക് മാറ്റി.

എന്റെ കുണ്ണയുടെ തൊട്ടി അവളുടെ നനവുള്ള പൂറിന്റെ വാതിലിൽ വെച്ചു. ഒരു ശക്തമായ തള്ളലോടെ ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറ്റി.

“ആഹ്… റഹീമേ… ഇയോ….. ആഹ്ഹ്ഹ് വലുതാ…. ഉംഹ്…” ആയിഷ വേദനയോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി നെടുവീർപ്പെടുത്തി.

കോണ്ടം ഇല്ലാതെ, നേരിട്ട് അവളുടെ ചൂടുള്ള, മൃദുവായ ഭിത്തികൾ എന്റെ കുണ്ണയെ പൊതിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു മൂളലോടെ അവളെ ഭിത്തിയോട് അമർത്തി കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ തള്ളി.

 

 

 

 

ഞാൻ ആയിഷയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കോണ്ടം ഇല്ലാതെ പൂർണ്ണമായും കയറ്റിയ ശേഷം ഒരു നിമിഷം അനങ്ങാതെ നിന്നു. അവളുടെ ചൂടുള്ള, ഇറുകിയ യോനീഭിത്തികൾ എന്റെ കുണ്ണയെ ശക്തമായി പൊതിഞ്ഞുപിടിച്ചിരുന്നു. ആ നനവും ചൂടും എനിക്ക് തലകറക്കം അനുഭവപ്പെടുത്തി.

“ആഹ്… റഹീം… ആാാഹ്.. ഉള്ളിലാണല്ലോ.. നിന്റെ ആ വലിയ കുണ്ണ ആാാഹ് . ഉംഹ്…” ആയിഷ എന്റെ തോളിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി വിറച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം എന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടി.

ഞാൻ അവളുടെ ഒരു കാൽ എന്റെ ഇടുപ്പിന് ചുറ്റും ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. പിന്നീട് പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് വലിച്ച്, ഒരു ശക്തമായ തള്ളലോടെ വീണ്ടും ആഴത്തിൽ കയറ്റി. ആയിഷയുടെ ശരീരം ഭിത്തിയോട് അമർന്ന് വിറച്ചു.

ഞാൻ താളം കൂട്ടി. ഓരോ തള്ളലിലും എന്റെ ലിംഗം അവളുടെ യോനിയുടെ ഏറ്റവും ആഴം വരെ എത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവിടെയെങ്ങും “പ്ലക് പ്ലക് എന്ന സൗണ്ട് കേട്ടു ”

നനവ് കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഒഴുകി, എന്റെ വൃഷണങ്ങൾ അവളുടെ തുടകളിൽ തട്ടുമ്പോൾ ചെറിയ ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നു.

“ഇത്… ഇത്ര ചൂടുള്ളതാണോ നിന്റെ പൂറിന്റെ ഉള്ളിൽ… ആയിഷ… കോണ്ടം ഇല്ലാതെ കളിക്കാൻ നല്ല രസമുണ്ട് …” ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ കടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ആയിഷയുടെ മുലകൾ എന്റെ നെഞ്ചോട് അമർന്ന് ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ മുല ഞെരിച്ചുപിഴിഞ്ഞ് നിപ്പിളിൽ തലോടി. അവൾ എന്റെ പുറത്ത് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി പിടിച്ചു.

വേഗം കൂട്ടിയപ്പോൾ ആയിഷയുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു:

“ആഹ്… റഹീമേ… കുറച്ചുകൂടി ശക്തമായി… ഉംഹ്… ഉംഹ്… അങ്ങേയറ്റം വരെ… എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല..ആഹ്ഹ്ഹ് ആാഹ്ഹ് ഉഫ്ഫ് .”

ഞാൻ അവളെ ഭിത്തിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് നേരെ നിർത്തി, പിന്നിൽ നിന്ന് ആലിംഗനം ചെയ്തുകൊണ്ട് വീണ്ടും ആഴത്തിൽ കയറ്റി. ഒരു കൈ അവളുടെ യോനിയുടെ മുകളിലെ ക്ലിറ്റോറിസിൽ മൃദുവായി തലോടി, മറ്റേ കൈകൊണ്ട് അവളുടെ മുലകളെ ഞെരിച്ചു.

ആയിഷയുടെ കാലുകൾ വിറച്ചു. അവളുടെ യോനീദ്വാരത്തിലൂടെ നനവ് ഒഴുകി എന്റെ ലിംഗത്തിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി.

“റഹീം…എനിക്ക് വരുന്നു… ആഹ്… വേഗം… ഉംഹ്…”

അവളുടെ യോനീപേശികൾ എന്റെ ലിംഗത്തെ ഇറുകെപ്പിടിച്ച് വിറച്ചു. ആയിഷ ഒരു ശക്തമായ ഓർഗാസത്തിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവൾ എന്നോട് ചേർന്നുപിടിച്ചു.

ഞാനും എന്റെ വേഗത കൂട്ടി. “ഞാനും… നിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ വിടാൻ പോകുന്നു ആയിഷ… എല്ലാം നിനക്കുള്ളിൽ…”

അവൾ തലയാട്ടി, ക്ഷീണത്തോടെയാണെങ്കിലും ആവേശത്തോടെ, “ഉം… അടിച്ചു ഒഴിക്ക് … എനിക്ക് വേണം…”

രണ്ട് മൂന്ന് ശക്തമായ തള്ളലുകൾക്ക് ശേഷം എന്റെ കുണ്ണ വെട്ടി വിറച്ച്, ചൂടുള്ള ശുക്ലം ആയിഷയുടെ ഗർഭാശയമുഖത്തേക്ക് തെറിച്ചു. ഞാൻ അവളെ ശക്തമായി പിടിച്ച് അവസാനത്തുള്ളി വരെ ഉള്ളിലേക്ക് തന്നെ അടിച്ചൊഴിച്ചു. ചൂടുള്ള ദ്രവം അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നത് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അനുഭവിച്ചു.

ഞങ്ങൾ ഒരു നിമിഷം അങ്ങനെ ചേർന്നുനിന്നു. എന്റെ ലിംഗം ഇപ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ തുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലൂടെ എന്റെ ശുക്ലം പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

രണ്ടാമത്തെ പ്രാവശ്യമാണ് ഞാൻ ആയിഷയുടെ ഉള്ളിൽ കളയുന്നത്..

 

ഇനി ആയിഷ ഗർഭിണി ആയാലോ… അപ്പൊ എന്ത് പറയും എന്ന് സംശയം എനിക്ക് അങ്ങ് കൂടി.. പിന്നെ ഓർത്തു ആയിഷയോട് തന്നെ ചോദിക്കാം എന്ന്..

 

“എടാ അതെ ഇനി നിനക്ക് കുട്ടി ഉണ്ടായാലോ.. അപ്പൊ എന്ത് ചെയ്യും? ” ഞാൻ കൗതുകത്തതൊടെ ചോദിച്ചു..

 

പെട്ടെന്ന് ഒരു നിമിഷം അവൾ ഞെട്ടി. അവളുടെ കൺകോണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ മയക്കവും മുഖത്തെ ആ ചോരത്തിളപ്പും മാറി നേരിയൊരു ഭയത്തിന്റെ നിഴൽ വീണു. അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും പതുക്കെ തലയുയർത്തി, വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി.

​”റഹീം… നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്? എനിക്ക്… എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. നീ ഇന്നലെയും ഇന്നും എല്ലാം ഉള്ളിൽത്തന്നെയല്ലേ ചെയ്തത്? ഒരു കുട്ടി ഉണ്ടായാൽ അബ്ബുവിനോട് നമ്മൾ എന്ത് പറയും? നാട്ടുകാർ അറിഞ്ഞാൽ…” അവൾ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ എന്റെ കൈകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.

​അവളുടെ ആ വെപ്രാളം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് അവളോട് വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹവും ഒപ്പം കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവവും മനസ്സിലായി. ഞാൻ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, അവളെ എന്നിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​”നീ പേടിക്കാതെ മോളെ… ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചതല്ലേ. നിനക്ക് ഒരു കുഴപ്പവും വരാതെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം,” ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

 

“എടാ ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട് അബ്ബുവിനെ ഞാൻ വശീക്കാരിക്കാം ”

 

ആയിഷയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഞാൻ ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായിപ്പോയി. എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തിക്കിടന്ന അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ, ആ കണ്ണുകളിൽ ഭയത്തിന് പകരമായി വന്യമായ മറ്റൊരു ഭാവം മിന്നിമറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

“നീ എന്താ ആയിഷാ ഈ പറയുന്നത്? അബ്ബുവിനെ നീ…” എനിക്ക് എന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“അതെ റഹീം,” അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു. “നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ അബ്ബു അറിഞ്ഞാൽ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ? അതിലും നല്ലത്, എനിക്ക് ഗർഭമുണ്ടായാൽ അത് അബ്ബുവിന്റെ തലയിൽ വെച്ചുകെട്ടുകയാണ്. അബ്ബുവിന് എന്നോടുള്ള സ്നേഹവും വാത്സല്യവും എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. ഞാൻ വിചാരിച്ചാൽ പുള്ളിയെ വശത്താക്കാൻ എനിക്ക് അധികം സമയം ഒന്നും വേണ്ട.”

അവളുടെ ആ വിചിത്രമായ പ്ലാൻ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരേസമയം നടുക്കവും കൗതുകവും തോന്നി. സ്വന്തം അബ്ബുവിനെത്തന്നെ ഈ കളിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് ഗർഭത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മേൽ ചാരാൻ അവൾ തയ്യാറാകുന്നു എന്ന ചിന്ത എന്റെ പുരുഷത്വത്തെ കൂടുതൽ ഉണർത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.

“പക്ഷേ ആയിഷാ… അത് നടക്കുമോ? അബ്ബുവിന് എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയാലോ?” ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ എന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഒരു സംശയവും തോന്നില്ല റഹീം,” അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു. “മഴയുള്ള ഒരു രാത്രി നോക്കി അബ്ബുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് ഞാൻ ചെന്നാൽ മതി. പുള്ളി എല്ലാം മറന്നോളും. അതിനുശേഷം ഉണ്ടാകുന്ന കുട്ടി അബ്ബുവിന്റേതാണെന്ന് കരുതി അവർ വളർത്തിക്കൊള്ളും. നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നമ്മൾ സുരക്ഷിതരുമായിരിക്കും.”

അവളുടെ ആ വാക്കുകളിലെ തന്റേടവും കാമവും എന്നെ വീണ്ടും വന്യനാക്കി. അബ്ബുവിനെ വശീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവൾ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, എന്റെ ലിംഗം അവളുടെ ഉള്ളിൽ കിടന്ന് വീണ്ടും ശക്തമായി തുടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“നീ വിചാരിച്ചതിലും വലിയൊരു കില്ലാടിയാണല്ലോ ആയിഷാ…” ഞാൻ അവളുടെ കുണ്ടിയുടെ മാംസളമായ ഭാഗങ്ങളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“എല്ലാം നിനക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ റഹീം. പിന്നെ ഞാൻ അയാളുടെ രണ്ടാം ഭാര്യായല്ലേ…..” അവൾ സുഖത്തോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ച് എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

പുറത്ത് മഴ വീണ്ടും തകർത്തു പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു കുടുംബരഹസ്യത്തിന്റെ ആവേശം ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങളെ വീണ്ടും പരസ്പരം കോർത്തിണക്കി.

 

ഞാൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച്, എന്റെ കമ്പിയായ കുണ്ണ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും തള്ളി കയറ്റി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ ഇറുകിയ ചൂട് എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​”നീ അബ്ബുവിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം ആയിഷാ… പക്ഷേ ഈ മുറിയിൽ നീ എന്റെ മാത്രമാണ്,” ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കടിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

​”ആഹ്… റഹീം… ആഹ്ഹ് … ഞാൻ നിന്റേയാണ് ഉഫ്ഫ്ഫ്… ഉഫ്ഫ് പതുക്കെ…” അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് സുഖം കൊണ്ട് പിടഞ്ഞു.

 

 

പുറത്ത് റബ്ബർ മരങ്ങളെ ഇളക്കിമറിച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റും മഴയും അതിന്റെ പൂർണ്ണശക്തിയോടെ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ തണുത്ത പശ്ചാത്തലത്തിൽ, അടച്ചിട്ട ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് വീണ്ടും വല്ലാതെയങ്ങ് വർദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. അബ്ബുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആയിഷയുടെ ആ അവിശ്വസനീയമായ പ്ലാൻ എന്റെ മനസ്സിനെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതിനേക്കാൾ, എന്നിലെ കാമത്തെയും പുരുഷത്വത്തെയും അങ്ങേയറ്റം ഉണർത്തുകയാണ് ചെയ്തത്.

അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തെ ഞാൻ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അല്പം മുൻപ് ഒഴുക്കിയ ശുക്ലത്തിന്റെ നനവ് ഞങ്ങളുടെ തുടകൾക്കിടയിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ ഇടുപ്പ് വീണ്ടും എന്റെ കമ്പിയായ കുണ്ണയ്ക്ക് മുകളിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

“ആയിഷാ… നീ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ വല്ലാത്തൊരു ഭ്രാന്ത് കയറുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം അബ്ബുവിനെ നീ വശീകരിക്കാൻ പോകുകയാണല്ലേ?” ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത്, വിടർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു.

“പിന്നെ അല്ലാതെ… നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കണമെങ്കിൽ ഇതല്ലാതെ വേറെ വഴിയില്ല റഹീം. അബ്ബു എന്നെ അത്രയേറെ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസമാണ് നമ്മുടെ തണൽ,” അവൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് വീണ്ടും അമർന്നു ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളെ കട്ടിലിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും മലർത്തിക്കിടത്തി. അവളുടെ വിയർത്ത വിരിഞ്ഞ മുലകൾ രണ്ടും വശങ്ങളിലേക്ക് മറിഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഞാൻ ഒരു ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവളുടെ വലതു മുല മുഴുവനായി എന്റെ വായിലാക്കി ശക്തമായി ചവച്ചു വലിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“ആഹ്ഹ്ഹ്… റഹീം… പതുക്കെ… കടിക്കല്ലേടാ… ഉഫ്ഫ്…” അവൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ കൈകൾ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് തല വശങ്ങളിലേക്ക് വെട്ടിച്ചു.

എന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് വീണ്ടും നീണ്ടു. അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ചൂടുവെള്ളവും എന്റെ പാലും ചേർന്ന് അവിടം തികച്ചും വഴുവഴുപ്പുള്ളതായി മാറിയിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ രണ്ട് വിരലുകൾ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും കയറ്റി ശക്തമായി ചലിപ്പിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും എന്റെ കുണ്ണ ലുങ്കിക്ക് പുറത്തേക്ക് വലിഞ്ഞുമുറുകി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ ലുങ്കി പൂർണ്ണമായി അഴിച്ചുമാറ്റി അവൾക്ക് മുകളിലേക്ക് പടർന്നു കയറി. എന്റെ ഇരട്ടിച്ച വലിപ്പമുള്ള കുണ്ണയുടെ അഗ്രം അവളുടെ പൂറിന്റെ വാതിൽക്കൽ വെച്ച് ഒരൊറ്റ ശക്തമായ തള്ളലിൽ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറക്കി.

“ഇയോ….. ആഹ്ഹ്ഹ് റഹീമേ… വീണ്ടും കയറിയല്ലോ… ഉഫ്ഫ്ഫ് എന്തൊരു ചൂടാ…” ആയിഷ എന്റെ തോളിൽ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ ഇറുകിയ യോനീഭിത്തികൾ എന്റെ കുണ്ണയെ വീണ്ടും വിഴുങ്ങിയപ്പോൾ, ആ മുറിയിൽ വീണ്ടും “പ്ലക് പ്ലക്” എന്ന വന്യമായ ശബ്ദം ഉയരാൻ തുടങ്ങി. പുറത്ത് മഴ കനക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ഞങ്ങളുടെ താളവും വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ആയിഷയുടെ ഈ പുതിയ മുഖവും അവളുടെ മനസ്സിലെ രഹസ്യങ്ങളും വരും ദിവസങ്ങളിൽ വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റായി മാറുമെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, ആ നിമിഷത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഞാൻ അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നിലേക്ക് ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

 

 

കട്ടിലിന്റെ പലകകൾ ഞങ്ങളുടെ ചലനങ്ങൾക്കൊപ്പം താളം തുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളിലാണ് പെട്ടെന്ന് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.

ഹാളിന്റെ പ്രധാന വാതിൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന ശബ്ദവും, അതിനുപിന്നാലെ ഉമ്മറത്തെ തറയിൽ ചെരുപ്പിന്റെ കനത്ത അടിയൊച്ചയും വളരെ വ്യക്തമായി ആ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കേട്ടു! വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം മില്ലിൽ നിന്നും മടങ്ങിവരാമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്ന അബ്ബു, കനത്ത മഴ കാരണം പണി നേരത്തെ നിർത്തി തിരികെ എത്തിയിരിക്കുന്നു!

ആ ഒരൊറ്റ ഞെട്ടലിൽ ഞാനും ആയിഷയും പരസ്പരമടുത്ത് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. അല്പം മുൻപ് ഞങ്ങളിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞിരുന്ന കാമത്തിന്റെ ലഹരി മുഴുവൻ ആ നിമിഷത്തിൽ പാടെ ഒഴിഞ്ഞുപോവുകയും, അതിനു പകരം വല്ലാത്തൊരു മരണഭയം ശരീരത്തെ വലിഞ്ഞുമുറുക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ വലിയ കുണ്ണ അവളുടെ ഇറുകിയ പൂറിനുള്ളിൽ വെച്ചുതന്നെ ഒറ്റയടിക്ക് ചുരുങ്ങാൻ തുടങ്ങുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

“റഹീമേ… അബ്ബു… അബ്ബു വന്നു!” ആയിഷ വല്ലാതെ വിറച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഭയവും വെപ്രാളവും കാരണം അവളുടെ മുഖത്തെ ചോര മുഴുവൻ വലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

“ആയിഷാ… മോൾ എവിടെയാ?” ഹാളിൽ നിന്നും അബ്ബുവിന്റെ ശബ്ദം വളരെ ഉച്ചത്തിൽ കേട്ടു. അദ്ദേഹം ഉമ്മറത്തെ മഴക്കോട്ട് മാറ്റിവെക്കുന്ന തിരക്കിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി.

ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ലിംഗം പുറത്തെടുത്തു. വഴുവഴുപ്പോടെ ഒലിച്ചിറങ്ങിയ ദ്രാവകം കട്ടിലിലേക്ക് പടർന്നു. ലുങ്കി തറയിൽ നിന്നും വലിച്ച് കയ്യിലെടുക്കുമ്പോഴേക്കും എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആയിഷയും ഒട്ടും സമയം കളയാതെ കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ്, വിയർത്തു കുളിച്ച തന്റെ ശരീരം തുടയ്ക്കാനും വസ്ത്രങ്ങൾ കൃത്യമാക്കാനും തുടങ്ങി.

“നീ വേഗം ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറിക്കോ! ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാം,” ഞാൻ ലുങ്കി പകുതി വലിച്ചുടുത്ത് ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ ഇടുന്നതിനിടയിൽ ആജ്ഞാപിച്ചു.

ആയിഷ തന്റെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ തിടുക്കത്തിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് വാതിലിനു പിന്നിലെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. ഞാൻ എന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമവും നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പും കൈകൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി, വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നേരെയാണെന്ന് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പുവരുത്തി. ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരൊറ്റ നിമിഷം വൈകിയാൽ, അല്പം മുൻപ് അവൾ പറഞ്ഞ ആ വലിയ രഹസ്യങ്ങളുടെ തായ്‌വേര് ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടെ അറുക്കപ്പെടും.

ഞാൻ വളരെ സ്വാഭാവികത വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പത്രം കയ്യിലെടുത്ത് നിവർത്തുമ്പോൾ, അബ്ബു നനഞ്ഞ തല തോർത്തിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിവന്നു.

“ആഹാ… റഹീം ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ? നല്ല കനത്ത മഴയായതുകൊണ്ട് മില്ലിലെ പണി നേരത്തെ നിർത്തി പോന്നതാ,” അബ്ബു എന്നെക്കണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“അതെ അബ്ബു… പുറത്ത് നല്ല മഴയായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കയറിയതാ,” അബ്ബുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കാൻ അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.

തൊട്ടപ്പുറത്ത് അടച്ചിട്ട ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ബാത്ത്റൂമിൽ നിന്നും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം അപ്പോൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു. അബ്ബു സോഫയിലേക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആയിഷ അല്പം മുൻപ് പറഞ്ഞ ആ വിചിത്രമായ പ്ലാനാണ് ഓർമ്മ വന്നത്.

 

 

അബ്ബു സോഫയിലേക്ക് ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തു തിരിഞ്ഞു നടന്നു. “എന്നാൽ ഞാൻ ആ മുറിയിൽ കയറി വസ്ത്രമൊന്ന് മാറട്ടെ റഹീമേ. വല്ലാതെ നനഞ്ഞു,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നേരെ ഞങ്ങൾ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന ആ കിടപ്പുമുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

അതു കണ്ടതും എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അതിന്റെ പരമാവധിയിലെത്തി. കട്ടിലിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ നനവും എന്റെ ശുക്ലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളും അബ്ബു കണ്ടാൽ എല്ലാം അവിടെ തീരും!

“അബ്ബു… അത്…” ഞാൻ തടയാൻ ആഞ്ഞു ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതിനുള്ളിൽ അബ്ബു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഞാൻ വെപ്രാളത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിന് പിന്നാലെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അബ്ബു അലമാര തുറന്ന് വസ്ത്രം എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി. കനത്ത തവിട്ടുനിറമുള്ള ആ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ, ഞങ്ങൾ അല്പം മുൻപ് കിടന്നു മറിഞ്ഞതിന്റെ ചുളിവുകളും അതിന്റെ നടുവിലായി വഴുവഴുപ്പോടെ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആ വെളുത്ത ദ്രാവകത്തിന്റെ പാടും കൃത്യമായി തെളിഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അബ്ബുവിന്റെ നോട്ടം ആ പാടിലേക്ക് നീണ്ടു. അദ്ദേഹം ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായി ആ കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി, നെറ്റിയിലൂടെ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ വീണ്ടും ഒലിച്ചിറങ്ങി.

“ഇതെന്താ കട്ടിലിൽ ഒരു നനവ്?” അബ്ബു പതുക്കെ കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു.

ആ സമയം ബാത്ത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന്, നനഞ്ഞ തലമുടിയോടെ ആയിഷ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അബ്ബു കട്ടിലിനരികിൽ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും അവളുടെ മുഖവും വിളറിവെളുത്തു. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. അബ്ബു പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് ആ നനവിൽ വിരൽ തൊടാൻ ആഞ്ഞതും, ആയിഷ തന്റെ പരിഭ്രമം പരമാവധി മറച്ചുവെച്ച് പെട്ടെന്ന് ഇടപെട്ടു.

“അത്… അത് അബ്ബു, ജനലിലൂടെ മഴവെള്ളം അടിച്ചുകയറിയതാ! ഞാൻ ദാ ഇപ്പോഴാ ജനൽ അടച്ചത്. അതുകൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റാകെ നനഞ്ഞു,” അവൾ കട്ടിലിനരികിലെ തുറന്നു കിടന്നിരുന്ന ജനലിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് തട്ടിവിട്ടു.

“അതാണോ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു വേറെന്തോ ആണെന്ന്. ഈ മഴയത്ത് ജനലൊക്കെ നേരത്തെ അടയ്ക്കണ്ടേ മോളെ,” അബ്ബു അത് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് വസ്ത്രവുമായി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

അദ്ദേഹം അകത്തേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ചതും ഞാനും ആയിഷയും ഒരൊറ്റ ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. ഒരൊറ്റ നിമിഷത്തിന്റെ വ്യത്യാസത്തിലാണ് വലിയൊരു ദുരന്തത്തിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ രക്ഷപെട്ടത്. ആയിഷ വേഗം വന്ന് കട്ടിലിലെ ആ ബെഡ്ഷീറ്റ് വലിച്ച് മാറ്റി ഒരു വശത്തേക്ക് ചുരുട്ടിവെച്ചു. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: “ഇനി ഇക്ക ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട, വേഗം പൊയ്ക്കോ… ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നെ നോക്കാം.”

ഞാൻ വേഗം ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങി എന്റെ ബൈക്കിന്റെ താക്കോലുമെടുത്ത് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് മഴ അപ്പോഴും പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ആ വീട്ടിൽ നിന്നും എത്രയും വേഗം രക്ഷപെടാനാണ് എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പൽ കൊണ്ടത്. വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ സമീറ ഇത്തയും, ഇപ്പോൾ ആയിഷയുടെ വീട്ടിൽ നടന്ന ഈ സംഭവങ്ങളും എന്റെ ജീവിതത്തെ വലിയൊരു കെണിയിലേക്കാണ് എത്തിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

 

അബ്ബു ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടച്ച ആ സെക്കൻഡിൽ തന്നെ ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് ഓടി. ആയിഷ തന്ന ആ ആശ്വാസവാക്കുകളൊന്നും എന്റെ തലയിൽ കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. വസ്ത്രങ്ങൾ ധൃതിയിൽ ഒതുക്കി ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ച് അപ്പോഴും ഒരു ചെണ്ടകൊട്ടുന്നതുപോലെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെരുമഴയത്ത് വണ്ടിയോടിച്ച് ഞാൻ എന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ എത്തുമ്പോൾ ശരീരം മുഴുവൻ തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—മഴ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് അകപ്പെട്ട കെണിയുടെ വലിപ്പം ആലോചിച്ച്!

​മുറിയിലെത്തി ഒരുവിധം വസ്ത്രം മാറി കട്ടിലിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ സമയം രാത്രി എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുറത്ത് കനത്ത കാറ്റും ഇടിമിന്നലുമുണ്ടായിരുന്നു. മൊബൈൽ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്ത് നോക്കിയ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം വിടാൻ പോലും മറന്നുപോയി. സ്ക്രീനിൽ ഒരു അജ്ഞാത നമ്പറിൽ നിന്നും (Unknown Number) ഒരു വീഡിയോ ഫയൽ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

​മടിച്ച് മടിച്ച് ഞാൻ ആ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. അത് കണ്ടതും എന്റെ തലച്ചോറിലേക്ക് ഒരു വലിയ ഇടിമിന്നൽ അടിച്ചു കയറിയതുപോലെ തോന്നി!

​അല്പം മുൻപ് ആയിഷയുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ വെച്ച് ഞാനും അവളും തമ്മിൽ കോണ്ടം ഇല്ലാതെ ബന്ധപ്പെട്ടതിന്റെയും, തുടർന്ന് അവൾ അബ്ബുവിനെ വശീകരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതിന്റെയും ദൃശ്യങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമായി ആ വീഡിയോയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു! ജനലിന്റെ മറവിലൂടെ ആരോ ഫോണിൽ പകർത്തിയ ദൃശ്യങ്ങളായിരുന്നു അത്.

​വീഡിയോയുടെ താഴെ ഒരു വരി മെസ്സേജ് കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു:

​”റഹീമേ… നീയും ആയിഷയും കൂടി വലിയൊരു പ്ലാൻ ഉണ്ടാക്കുകയാണല്ലേ? ഈ വീഡിയോ ഇപ്പോൾ തന്നെ അബ്ബുവിന്റെ ഫോണിലേക്ക് അയക്കണോ, അതോ നാളെ രാവിലെ 10 മണിക്ക് മുൻപ് ഞാൻ പറയുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നീ വരുമോ?”

​എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ആരായിരിക്കും അത്? സമീറ ഇത്തയാണോ? അതോ മറ്റാരെങ്കിലും ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ? ഒരു ഉത്തരവും എന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നില്ല. എങ്ങനെയോ നേരം വെളുപ്പിച്ചു.

 

​അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ 9:30

​മെസ്സേജിൽ പറഞ്ഞിരുന്നതുപോലെ ടൗണിന് പുറത്തുള്ള പഴയൊരു റബ്ബർ ഗോഡൗണിന് മുന്നിൽ ഞാൻ ബൈക്ക് നിർത്തി. ചുറ്റും കാടും പടർപ്പും നിറഞ്ഞ വിജനമായ സ്ഥലം. ഭയത്തോടെ ഞാൻ ഗോഡൗണിന്റെ തുരുമ്പിച്ച വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.

​അകത്തെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു കസേരയിലിരുന്ന് പുകച്ചുരുളുകൾ വിട്ടുകൊണ്ട് ഒരാൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുഖം വ്യക്തമായപ്പോൾ എന്റെ കാൽച്ചുവട്ടിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചുപോകുന്നതുപോലെ തോന്നി.

​അത് വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പ്രകാശേട്ടൻ ആയിരുന്നു! എപ്പോഴും നിശ്ശബ്ദനായി ഫയലുകൾ നോക്കിയിരിക്കുന്ന, സമീറ ഇത്തയുടെ വിശ്വസ്തനായ ആ പ്രകാശേട്ടൻ!

​”എന്താ റഹീമേ… അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയോ?” പ്രകാശേട്ടൻ സിഗരറ്റ് നിലത്തിട്ട് ചവിട്ടി അണച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കള്ളക്കടത്തുകാരന്റെ ക്രൂരതയുണ്ടായിരുന്നു.

​”പ്രകാശേട്ടാ… നിങ്ങളാണോ ആ വീഡിയോ…” എന്റെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.

​”അതെടാ ഞാൻ തന്നെയാ!” പ്രകാശേട്ടൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. “നിനക്ക് വില്ലേജ് ഓഫീസർ സമീറയുടെ കൂടെ കിടപ്പറ പങ്കിടാം, അബ്ബുവിന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ ആയിഷയുടെ കൂടെയും കളിക്കാം… പക്ഷേ ഈ പ്രകാശൻ വെറുമൊരു കരുവായി ഫയലും ചുമന്ന് ഇരിക്കണം എന്ന് കരുതിയോ? സമീറയുടെയും അബ്ബുവിന്റെയും ഓരോ നീക്കങ്ങളും ഞാൻ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”

 

​അദ്ദേഹം എന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. “സമീറ നിന്നെ ഉപയോഗിച്ച് അബ്ബുവിനെ ബ്ലാക്ക്‌മെയിൽ ചെയ്യാൻ നോക്കുകയാണ്. ആയിഷ നിന്നെ ഉപയോഗിച്ച് അബ്ബുവിന്റെ സ്വത്ത് തട്ടിയെടുക്കാനും നോക്കുന്നു. പക്ഷേ ഇതിന്റെയൊക്കെ ഒടുവിൽ, ഈ വീഡിയോ വെച്ച് നിന്നെയും ആയിഷയെയും ഞാൻ പോലീസിൽ ഏൽപ്പിക്കും… ഇല്ലെങ്കിൽ…”

​”ഇല്ലെങ്കിൽ എന്താ പ്രകാശേട്ടാ?” ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

 

പ്രകാശൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും വീണ്ടും ഒരു സിഗരറ്റെടുത്ത് കത്തിച്ചു. ആ പുകച്ചുരുളുകൾക്കിടയിലൂടെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ വന്യമായ ആഗ്രഹം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പുറത്തുവന്നു. അവൻ എന്റെ തോളിൽ വളരെ ശക്തിയായി അമർത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുഖത്തോടടുപ്പിച്ചു.

​”ഇല്ലെങ്കിൽ… സമീറയെ എനിക്ക് വേണം! വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ ആ വലിയ മാഡത്തിന്റെ ഗൗരവം ഒന്നു തകർക്കണം. ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ അവൾ വെറുമൊരു പട്ടിപ്പൂച്ചയെപ്പോലെയാ കാണുന്നത്. പക്ഷേ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദാഹം മുഴുവൻ നീയാണ് തീർക്കുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം. എനിക്ക് സമീറയെ അറിയാതെ ഒന്ന് അനുഭവിക്കണം. അതിന് നീ വഴിയൊരുക്കണം!” પ્રകാശൻ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​അവന്റെ ആ അവിശ്വസനീയമായ ആവശ്യം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നുപോയി. സമീറ ഇത്തയെ ചതിച്ച്, അവർ അറിയാതെ പ്രകാശന്റെ കൈകളിൽ എത്തിക്കുക!

​”പ്രകാശേട്ടാ… അത് എങ്ങനെ നടക്കും? സമീറ മാഡം വില്ലേജ് ഓഫീസറാണ്. അവർ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും…” ഞാൻ ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു.

​”അതൊക്കെ നടക്കും റഹീമേ. അവൾക്ക് നിന്നോടുള്ള ആ ലഹരിയെ നീ മുതലെടുക്കണം. ഇന്ന് രാത്രി നീ സമീറയെ ക്വാർട്ടേഴ്സിലേക്ക് വിളിക്കണം. എന്നിട്ട് അവൾക്ക് കുടിക്കാൻ കൊടുക്കുന്ന ചായയിലോ വെള്ളത്തിലോ ഞാൻ തരുന്ന ഈ ഗുളിക കലർത്തണം,” പ്രകാശൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ രണ്ട് നീല ഗുളികകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

​”ഇത് കഴിച്ചാൽ അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായി ബോധം കെട്ടു വീഴും. അതിനുശേഷം മുറിയുടെ ലൈറ്റുകളെല്ലാം അണച്ച് നീ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങണം. ഇരുട്ടിൽ നിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഞാൻ ആ മുറിയിലേക്ക് കയറും. നേരം വെളുക്കുന്നതുവരെ അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ കിടക്കും. ലൈറ്റുകൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് നീ തന്നെയാണ് കൂടെയുള്ളതെന്ന് അവൾ കരുതിക്കോളും. നേരം വെളുക്കും മുൻപ് ഞാൻ ഇറങ്ങും. സമീറ ഇതൊരിക്കലും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല!” പ്രകാശൻ ക്രൂരമായ ഭാവത്തോടെ ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

​”നീയിത് ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ… ഈ വീഡിയോ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ അബ്ബുവിന്റെ ഫോണിലേക്കും വില്ലേജ് ഗ്രൂപ്പിലേക്കും അയക്കും. നീയും ആയിഷയും നാറ്റക്കേസാകും. അബ്ബു നിന്നെ വെട്ടിക്കൊല്ലും. ആലോചിച്ചു നോക്ക്, നിനക്ക് നിന്റെയും ആയിഷയുടെയും ജീവൻ വേണോ, അതോ സമീറയുടെ ഒരു രാത്രി വേണോ?” അവൻ വീഡിയോ ഉള്ള ഫോൺ എന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.

​എന്റെ തലച്ചോറ് പൂർണ്ണമായി സ്തംഭിച്ചുപോയി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വലിയൊരു കെണിയാണ്. സമീറ ഇത്തയെ ചതിച്ചാൽ വില്ലേജ് ഓഫീസറുടെ കോപം ഉണ്ടാകും, എന്നാൽ പ്രകാശൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലെങ്കിൽ അബ്ബുവും നാട്ടുകാരും എന്നെ ജീവനോടെ വെക്കില്ല!

​”ശരി പ്രകാശേട്ടാ… ഞാൻ ചെയ്യാം. പക്ഷേ ഈ വീഡിയോ നീ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യണം,” വേറെ വഴിയില്ലാതെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.

​”കാര്യം നടക്കട്ടെടാ… അതിനുശേഷം വീഡിയോ നിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം. ഇന്ന് രാത്രി 9 മണിക്ക് സമീറ നിന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ എത്തണം. ഞാൻ പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടാകും,” കയ്യിലെ ഗുളികകൾ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് തന്ന് പ്രകാശൻ എന്നെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി.

​റബ്ബർ ഗോഡൗണിൽ നിന്നും ഞാൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ എന്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സമീറ ഇത്തയെ പ്രകാശന് കാഴ്ചവെക്കുക എന്ന മഹാപാപത്തിന് ഞാൻ കൂട്ടുനിൽക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു. നേരെ ക്വാർട്ടേഴ്സിലെത്തിയ ഞാൻ അസ്വസ്ഥതയോടെ ഫോണെടുത്തു. സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വാട്സ്ആപ്പിൽ മെസ്സേജ് അയച്ചു:

​”ഇത്താ… ഇന്ന് രാത്രി അബ്ബു ടൗണിലേക്ക് പോകും. നമുക്ക് എന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ വെച്ച് കാണാം. രാത്രി 9 മണിക്ക് കൃത്യമായി വരണം. ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.”

​അല്പസമയത്തിനകം ഇത്തയുടെ മറുപടി വന്നു: “ഞാൻ വരും റഹീമേ… നീ പറഞ്ഞ സമയം ഓർത്ത് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. 😉”

​സമയം പതുക്കെ കടന്നുപോയി. രാത്രി 8:45 ആയപ്പോഴേക്കും ക്വാർട്ടേഴ്സിന് പുറത്തെ റബ്ബർ മരങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രകാശന്റെ ബൈക്കിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ടു. അവൻ വണ്ടി ഓഫാക്കി ഇരുട്ടിൽ ഒളിച്ചുനിന്നു. ഞാൻ മുറിക്കുള്ളിൽ ചായ തിളപ്പിച്ചു. പ്രകാശൻ തന്ന ആ നീല ഗുളികകൾ പൊടിച്ച് ഞാൻ ചായ ഗ്ലാസിൽ കലർത്തി വെക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​കൃത്യം 9 മണിക്ക് പുറത്ത് ഒരു സ്കൂട്ടർ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്ന് സമീറ ഇത്ത അകത്തേക്ക് കയറി. കറുത്ത ബോർഡറുള്ള ഒരു മനോഹരമായ സാരിയായിരുന്നു അവരുടെ വേഷം. അകത്തേക്ക് കയറിയ ഉടൻ തന്നെ ഇത്ത എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.

​”റഹീമേ… ഓഫീസിൽ വെച്ച് പകുതിയായത് ഇന്ന് എനിക്ക് പൂർണ്ണമാക്കണം,” അവർ എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​”ഇത്താ… നീ ആദ്യം ഈ ചൂട് ചായ കുടിക്ക്, എന്നിട്ടാകാം ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ,” വിക്കലോടെ ഞാൻ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ആ ചായ ഗ്ലാസ് അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി.

​സമീറ ഇത്ത ആ ചായ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ കുടിച്ചു തീർത്തു. കാലന്റെ ആ വിഷച്ചായ അവരുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നത് ഞാൻ ഭയത്തോടെ നോക്കിനിന്നു.

​പത്തു മിനിറ്റുകൾ കടന്നുപോയി. ഇത്ത കട്ടിലിലേക്ക് ഇരുന്നു. പതുക്കെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു വരാൻ തുടങ്ങി. “റഹീം… എനിക്കെന്തോ വല്ലാതെ തല കറങ്ങുന്നു… ശരീരം ഒന്നു തളരുന്ന പോലെ…” എന്ന് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് സമീറ ഇത്ത കട്ടിലിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ബോധരഹിതയായി വീണു.

​ഞാൻ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ മുറിയിലെ മെയിൻ സ്വിച്ചുകളെല്ലാം ഓഫ് ചെയ്തു. മുറി പൂർണ്ണമായും ഇരുട്ടിലായി. പിന്നീട് പതുക്കെ മുൻവാതിൽ തുറന്ന് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇരുട്ടിൽ ഒളിച്ചുനിന്നിരുന്ന പ്രകാശൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് വന്നു.

(തുടരും……)