ജയചന്ദ്രൻ സ്വാതിയുടെ മാറിടങ്ങളിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി, അവളുടെ പാതി തുറന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. വിയർപ്പുകണങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞ അവളുടെ മുഖത്ത് കാമവും നാണവും ഒരുപോലെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ പതിയെ അവളുടെ പച്ച ലെഗ്ഗിൻസിന്റെ ഇലാസ്റ്റിക് ഭാഗത്ത് വിരലുകൾ വെച്ചു.

 

“ഇനി ഇതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ, അല്ലേ?” അയാളുടെ ശബ്ദം ഒരു മന്ത്രം പോലെ അവളുടെ കാതിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി.

 

സ്വാതി മറുപടിയായി ഒന്നുമില്ലാതെ, കണ്ണുകളടച്ച് തല താഴേക്ക് ചായ്ച്ചു. അവളുടെ ആ മൗനം സമ്മതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ജയചന്ദ്രൻ, രാധാമണിയുടെ സഹായത്തോടെ സ്വാതിയെ പതുക്കെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. സ്വാതിയുടെ കൈകാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ലെഗ്ഗിൻസ് പതുക്കെ താഴേക്ക് ഊരി മാറ്റിയപ്പോൾ, അവളുടെ  ആ നഗ്നത കണ്ട് ജയചന്ദ്രന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് ഇടറി.

 

രാധാമണി കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്ത് മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് സ്വാതിയുടെ തുടകളിൽ തടവിക്കൊണ്ടിരുന്നു. “എന്തൊരു ഭംഗിയാ നിനക്ക് സ്വാതി… ഈ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ ഇത്രയും നാളും നീ വെറുതെ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുകയായിരുന്നോ?” രാധാമണി അവളുടെ തുടകളുടെ ഉൾവശത്ത് മെല്ലെ നുള്ളി ചോദിച്ചു.

 

സ്വാതിയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തിൽ പുളഞ്ഞു. ജയചന്ദ്രൻ കട്ടിലിന്റെ അരികിലായി ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ കാലുകൾ തന്റെ മടിയിലേക്ക് വെച്ചു. അയാൾ തന്റെ വലിയ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ തുടകളുടെ മുകളിലായി തടവിത്തുടങ്ങി. കാമത്തിന്റെ തീജ്വാല അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളിലും പടർന്നു പിടിച്ചു.

 

“ജയേട്ടാ… വയ്യ…” സ്വാതിയുടെ ശബ്ദം കുറ്റിക്കാടുകളിൽ കാറ്റെന്ന പോലെ നേർത്തതായിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഇതൊക്കെയല്ലേ നീ ആഗ്രഹിച്ചത്? ഇനി ഒന്നും ബാക്കി വെക്കുന്നില്ല.”

 

അയാൾ പതിയെ തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് നീക്കി. ആദ്യത്തെ സ്പർശനത്തിൽ സ്വാതി ഒന്ന് ഞെട്ടി പുറകിലേക്ക് വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു. എന്നാൽ രാധാമണി അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു അമർത്തിക്കൊണ്ട്, “പേടിക്കണ്ട മോളേ, കണ്ണുകളടച്ചു കിടന്നാൽ മതി…” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

 

ജയചന്ദ്രന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നനവുള്ള ആ പൂറിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ സ്വാതിയുടെ വായയിൽ നിന്നും ഒരു വലിയ നിലവിളി ഉയർന്നു. അത് ഭയത്തിന്റെതായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തീവ്രമായ സുഖത്തിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലുള്ള ഒരു ഞരക്കമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ജയചന്ദ്രൻ ഒരേ താളത്തിൽ തന്റെ വിരലുകൾ അകത്തേക്ക് കയറ്റി ഇറക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, രാധാമണി സ്വാതിയുടെ കാതുകളിൽ നാവുകൊണ്ട് തലോടിക്കൊണ്ട് അവളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

 

“നന്നായി ആസ്വദിക്കൂ സ്വാതി…” രാധാമണി മന്ത്രിച്ചു.

 

സ്വാതിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ജയചന്ദ്രന്റെ സ്പർശനം അവളുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ നിയന്ത്രണങ്ങളെയും തകർത്തു കളഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ വിടർത്തി, ആ പുരുഷന്റെ വന്യമായ സ്പർശനത്തിന് സ്വയം വിട്ടുകൊടുത്തു. ആ പഴയ മുറിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, അവളുടെ ഞരക്കങ്ങളും ജയചന്ദ്രന്റെ കിതപ്പും ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ രാഗം തീർക്കുകയായിരുന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ സ്വാതി താൻ ആരാണെന്നോ എവിടെയാണെന്നോ മറന്നു, ആ കാമക്കടലിൽ അവൾ പൂർണ്ണമായും മുങ്ങിപ്പോയി.

സ്വാതിയുടെ ശരീരം വിയർത്തുകുളിച്ച് ആ പഴയ തടിക്കട്ടിലിൽ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കൺപോളകൾ അടഞ്ഞിരുന്നു, ശ്വാസം വേഗത്തിൽ ഉള്ളിലേക്കും പുറത്തേക്കും തള്ളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രൻ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് അവളുടെ കാലുകളുടെ ഇടയിൽ ആ നനഞു കുതിർന്ന ആ പൂറിലേക്ക് നാക്കുകൾ കിടത്തി. ആ പൂറിതളുകൾ അവൻ അവന്റെ നാക്കുകൊണ്ടു തലോടി. സ്വാതിക്ക് തന്റെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടു.

 

“ആഹ്ഹ്… ജയേട്ടാ… വയ്യ… വയ്യ…” സ്വാതിയുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അലയടിച്ചു.

 

സ്വാതിയുടെ ആ തീവ്രമായ പ്രതികരണം കണ്ടപ്പോൾ ജയചന്ദ്രന്റെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു. അയാൾ തന്റെ വേഗത കൂട്ടി. അവളുടെ പൂറിൽ മുഖം അമർത്തി, നാവുകൊണ്ട് അവിടെ വട്ടം കറക്കുമ്പോൾ സ്വാതി ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

 

“മോളെ… അല്പം അടങ്ങിയിരിക്ക്, അധികം സൗണ്ട് വെക്കല്ലേ…” രാധാമണി പെട്ടെന്ന് സ്വാതിയുടെ ബ്രാ കയ്യിലെടുത്ത് അവളുടെ വായിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. “പുറത്ത് ആരെങ്കിലും കേട്ടാൽ പണി പാളും, ഇതിൽ കടിച്ച് കിടന്നോ.”

 

സ്വാതി ആ ബ്രാ തന്റെ വായക്കുള്ളിൽ വെച്ച് കടിച്ചമർത്തി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് സുഖം കൊണ്ടുള്ള കണ്ണുനീർ പൊടിഞ്ഞു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, ഒരു വലിയ ഞരക്കത്തോടെ അവളുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ തടിയിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു, ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞ് ആ കിതപ്പിൽ ഒന്ന് നിശ്ചലമായി. ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിന് ശേഷം കടൽ ശാന്തമാകുന്നതുപോലെ, അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് തന്നെ തകർന്നു വീണു.

 

കുറച്ചു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, കിതപ്പടക്കാൻ പാടുപെടുന്ന സ്വാതി ജയചന്ദ്രനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ആർത്തി നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

 

“മതി… മതി… ജയേട്ടാ… പ്ലീസ്… ഇനി അത് ചെയ്യ്…” അവൾ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്താണെന്ന് ജയചന്ദ്രന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ മുഖമുയർത്തി, വിയർത്തൊലിക്കുന്ന മുഖത്തോടെ അവളെയൊന്ന് നോക്കി. എന്നിട്ട് ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു, “ഇല്ല പെണ്ണെ… സമയം ആയിട്ടില്ല. ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തീർത്താൽ നിനക്ക് സുഖം കിട്ടില്ലല്ലോ.”

 

“പ്ലീസ് ജയേട്ടാ… എനിക്ക് വയ്യ… എനിക്ക് അത് വേണം…” സ്വാതി കെഞ്ചുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അയാളുടെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ നീങ്ങി.

 

രാധാമണി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ആവേശത്തോടെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാതിയുടെ ഈ മാറ്റം രാധാമണിയെപ്പോലും അമ്പരപ്പിച്ചു. ഒരുകാലത്ത് ലജ്ജിച്ചു നിന്നിരുന്ന പെൺകുട്ടി, ഇന്ന് പൂർണ്ണമായും കാമത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ ഒരു പുരുഷനെ വേണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറിയിരിക്കുന്നു.

 

“ജയേട്ടാ, ഇവൾ പറയുന്നത് കേൾക്ക്, ഇവൾക്ക് ഇനി പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു,” രാധാമണി മെല്ലെ ജയചന്ദ്രന്റെ തോളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവരുടെ ശബ്ദത്തിലും അസ്വസ്ഥതയും ആഗ്രഹവും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ എഴുന്നേറ്റ് സ്വാതിയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു. “അത്രയ്ക്ക് നിർബന്ധമാണോ നിനക്ക്?”

 

സ്വാതി മറുപടിയായി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൾ തന്റെ കൈകൾ ജയചന്ദ്രന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ചുറ്റി, അയാളെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് ശക്തിയോടെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ അപ്പോൾ യാചനയേക്കാൾ ഉപരിയായി ഒരു പുരുഷന്റെ സാമീപ്യത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ദാഹമായിരുന്നു.

 

“സമ്മതിച്ചു,” ജയചന്ദ്രൻ മന്ത്രിച്ചു. “പക്ഷേ ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ ഒട്ടും വെറുതെ വിടാൻ പോകുന്നില്ല, സ്വാതി.”

 

ആ പഴയ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ, സ്വാതിയുടെ കിതപ്പും ജയചന്ദ്രന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളും രാധാമണിയുടെ കാമഭരിതമായ നോട്ടങ്ങളും കൂടി ചേർന്ന് അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ ഉഷ്ണമുള്ളതാക്കി. സ്വാതി അറിയുകയായിരുന്നു, ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ അനുഭവം തന്നെയായിരിക്കുമെന്ന്.

 

ജയചന്ദ്രൻ ഒരു നിമിഷം സ്വാതിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തീക്ഷ്ണമായി നോക്കി. അവളിലെ ആവേശവും അതിലേറെയുള്ള ദാഹവും അയാളെ കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. അയാൾ തന്റെ ഷർട്ട് പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചുമാറ്റി തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. വിയർപ്പുകണങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞ അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ ശരീരത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യം കണ്ടപ്പോൾ സ്വാതിയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയവും ആവേശവും കൂടിക്കലർന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ കട്ടിലിലേക്ക് കയറി സ്വാതിയുടെ രണ്ട് കാലുകൾക്കിടയിൽ തന്റെ ശരീരം വെച്ചു. സ്വാതിയുടെ പാദങ്ങൾ അയാളുടെ പുറകിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. രാധാമണി കട്ടിലിന്റെ തലയ്ക്കൽ വന്ന് സ്വാതിയുടെ തലമുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു പിടിച്ചു, അവളുടെ മുഖം ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖത്തോട് ചേർത്തു വെച്ചു.

 

“ഇനി എല്ലാം നിന്റേതാണ് സ്വാതി… കടിച്ചോ, അമർത്തിയോ, നീ എന്ത് ചെയ്താലും നിനക്ക് തടസ്സമില്ല,” രാധാമണി അവളുടെ കാതിൽ രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു.

 

ജയചന്ദ്രൻ പതിയെ തന്റെ ശരീരഭാരം സ്വാതിയിലേക്ക് ഇറക്കിവെച്ചു. അയാളുടെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങൾ അവളുടെ മാറിലെ മൃദുവായ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസിയപ്പോൾ സ്വാതി ഒരു ഞരക്കത്തോടെ അയാളെ മുറുകെ പുണർന്നു.

 

“ആഹ്… ജയേട്ടാ… വേഗം…” സ്വാതിയുടെ ശബ്ദം ഇടറി.

 

ജയചന്ദ്രൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒന്ന് അമർത്തി ചുംബിച്ച ശേഷം അവളുടെ കാതിലേക്ക് കുനിഞ്ഞു. “ഉള്ളിലേക്ക് എടുക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഒന്ന് ഒച്ച വെച്ചോ സ്വാതി, ഇന്ന് ഈ പഴയ വീട് നിന്റെ നിലവിളികൾ കൊണ്ട് നിറയട്ടെ!”

 

അയാൾ ഒരൊറ്റ ഉന്തലിൽ സ്വാതിയുടെ പൂറിലേക്ക് തന്റെ കുണ്ണ തള്ളി കയറ്റി. സ്വാതിയുടെ വായ ആ നിമിഷം വിടർന്നുപോയി. കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. വല്ലാത്തൊരു നീറ്റലോടെയുള്ള സുഖം അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ പാഞ്ഞു. അവൾ ജയചന്ദ്രന്റെ പുറത്ത് നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് മാന്തി.

 

“അമ്മേ… ആഹ്… ജയേട്ടാ… എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല!” സ്വാതി അലറിപ്പോയി.

 

“അതാ… അതാ സുഖം! ഒന്ന് സഹിക്കൂ സ്വാതി,” രാധാമണി അവളുടെ തോളിൽ കടിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് ആവേശം കൂട്ടി. “ജയേട്ടാ, അവൾക്ക് നല്ല സ്പീഡിൽ തന്നെ കൊടുക്കൂ, ഇവൾ കൊതി തീരട്ടെ!”

 

ജയചന്ദ്രൻ നിർത്തിയില്ല. അയാൾ തന്റെ താളം കൂട്ടി. ഓരോ ചലനവും സ്വാതിയുടെ ആത്മാവിനെത്തന്നെ തൊട്ടുണർത്തുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആ പഴയ തടിക്കട്ടിൽ താളത്തിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, അവരുടെ മൂന്നുപേരുടെയും വിയർപ്പുകണങ്ങൾ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ മാറി മാറി കൈവെച്ച് അമർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്വാതിയുടെ കൈകൾ രാധാമണിയുടെ ബ്ലൗസിലേക്ക് നീണ്ടു. രാധാമണി കൂടുതൽ അടുത്ത് വന്ന് സ്വാതിയുടെ മാറിടങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്റെ മുഖം വെച്ച് ഉരസാൻ തുടങ്ങി. രണ്ടുപേരുടെയും സുഖത്തിന് മുന്നിൽ സ്വാതി പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങി.

 

“നിനക്ക് സുഖമാണോ സ്വാതി?” ജയചന്ദ്രൻ ഇടയ്ക്കിടെ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

സ്വാതിക്ക് സംസാരിക്കാൻ പോലും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ തലയിണയിൽ മുഖമമർത്തി അലറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ജയചന്ദ്രന്റെ വേഗത കൂടിക്കൂടി വന്നു. ഒടുവിൽ, ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ സ്വാതിയുടെ ശരീരം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ കാലുകൾ ജയചന്ദ്രന്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

 

“ജയേട്ടാ… ആഹ്… എനിക്ക്… എനിക്ക് പോകുന്നു…” അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

 

ജയചന്ദ്രൻ ഒരൊറ്റ വലിയ ചലനത്തോടെ അവളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി നിശ്ചലമായി. രാധാമണി സ്വാതിയുടെ വിയർപ്പുകുളിച്ച നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. മൂന്നുപേരും കിതച്ചുകൊണ്ട് ആ പഴയ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ തളർന്നു കിടന്നു. കുറച്ചുനേരം ആ മുറിയിൽ സ്വാതിയുടെയും ജയചന്ദ്രന്റെയും കനത്ത ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

 

പിന്നീട് ജയചന്ദ്രൻ പതുക്കെ സ്വാതിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇനിയും ആർത്തി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാധാമണിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “ഇവൾ ഇത്രയ്ക്ക് ഉഷാറായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല, അല്ലേ രാധാമണി?”

 

രാധാമണി കള്ളച്ചിരിയോടെ സ്വാതിയുടെ മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട് ജയേട്ടാ, സ്വാതിക്ക് ഇനിയും മതിയായിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.”

 

സ്വാതി ഒരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല, പകരം ജയചന്ദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി വെച്ചു. അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ തന്നെ, ആ പഴയ വീടിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ഇനിയും തുറക്കപ്പെടാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ സ്വാതിയുടെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും പതിയെ മുഖമുയർത്തി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ആർത്തി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല. അയാൾ സ്വാതിയുടെ മുടിയിഴകൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു. സ്വാതി ഇപ്പോഴും കിതപ്പടക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു, അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പേശികളും വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

“എന്താ സ്വാതി… ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തളർന്നോ?” ജയചന്ദ്രൻ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

സ്വാതി കൺപോളകൾ പതുക്കെ തുറന്നു. വിയർപ്പുകുളിച്ച അവളുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജയേക്കാൾ ഉപരിയായി ഒരുതരം മയക്കം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് മെല്ലെ അയാളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “ഇല്ല ജയേട്ടാ… ഇത് വെറുമൊരു തുടക്കം മാത്രമാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇത്രയും നാളും ഞാൻ കൊതിച്ച സുഖം ഇതാണോ എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴാണ് ബോധ്യമാകുന്നത്.”

 

രാധാമണി കട്ടിലിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നുകൊണ്ട് സ്വാതിയുടെ തുടകളിലൂടെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു. “ഇവൾക്ക് അത് മനസ്സിലായി തുടങ്ങി ജയേട്ടാ. ഇനി ഇവളെ പിടിച്ചാൽ കിട്ടില്ല.”

 

രാധാമണിയുടെ ആ വാക്ക് കേട്ടതും ജയചന്ദ്രൻ ഒരു വട്ടം കൂടി ചിരിച്ചു. അയാൾ സ്വാതിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ്ടും അമർത്തി വെച്ചു. “അതെ, നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. ഇനി വരാനിരിക്കുന്നത് ഇതിലും വലിയൊരു ആവേശമാണ്.”

 

ജയചന്ദ്രൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് സ്വാതിയുടെ നേരെ നോക്കി, “സ്വാതി, രാധാമണിയുടെ സാരിയും ബ്ലൗസും മാത്രമല്ല, നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മുഴുവൻ അവിടെ കിടക്കുകയാണ്. ഇനിയുള്ള സമയം നമുക്ക് വെളിച്ചത്തിന്റെയോ മറയുടെയോ ആവശ്യമില്ല. ഈ ഇരുട്ടിൽ നമുക്ക് പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുത്തറിയണം.”

 

സ്വാതി ജയചന്ദ്രന്റെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവളുടെ നഗ്നമായ ശരീരം ആ പഴയ മുറിയുടെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ കൂടുതൽ സുന്ദരിയായി തോന്നി. രാധാമണി അവളുടെ ബ്ലൗസ് പൂർണ്ണമായും അഴിച്ചുമാറ്റിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു, അവർ വെറും അടിപ്പാവാടയിൽ മാത്രം ജയചന്ദ്രന് തൊട്ടടുത്ത് ഇരുന്നു.

 

“ജയേട്ടാ, സ്വാതിക്ക് കുറച്ചു വെള്ളം കൊടുക്ക്. ഇവൾ നന്നായി കിതയ്ക്കുന്നുണ്ട്,” രാധാമണി കരുതലോടെ പറഞ്ഞു.

 

ജയചന്ദ്രൻ അരികിലുണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം ഗ്ലാസ് എടുത്ത് സ്വാതിക്ക് നേരെ നീട്ടി. അവൾ അത് കുടിക്കുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ ജയചന്ദ്രന്റെ നോട്ടം അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. “നീ ഇന്ന് ഭയങ്കരമായൊരു മാറ്റമാണ് കാണിച്ചത് സ്വാതി. എന്റെ നിയന്ത്രണം പോലും നീ തെറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു.”

 

വെള്ളം കുടിച്ച് ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ചുകൊണ്ട് സ്വാതി ജയചന്ദ്രന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എനിക്ക് ഇനിയും വേണം ജയേട്ടാ… ഇത്തവണ രാധാമണിയെ കൂടി എനിക്ക് വേണം. നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒരേപോലെ ഈ ആനന്ദം പങ്കുവെക്കണം.”

 

സ്വാതിയുടെ ആ തുറന്നു പറച്ചിൽ കേട്ട് രാധാമണിയും ജയചന്ദ്രനും ഒരു നിമിഷം പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. രാധാമണി സ്വാതിയെ പിടിച്ചു കിടത്തി. “അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ശരി… ഇന്ന് മുഴുവൻ നമ്മൾ ആരും വിശ്രമിക്കാൻ പോകുന്നില്ല.”

 

ആ പഴയ തടിക്കട്ടിലിൽ അവർ വീണ്ടും ചേർന്നു കിടന്നു. ജയചന്ദ്രന്റെ വന്യമായ സ്പർശനങ്ങളും, രാധാമണിയുടെ സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്ന തലോടലുകളും സ്വാതിയുടെ ശരീരത്തിൽ വീണ്ടും ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. ആ വീടിന്റെ ഭിത്തികൾക്ക് പോലും ആ  പ്രണയത്തിന്റെ ആഴം അളക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഓരോ നിമിഷവും അവർ പരസ്പരം ലയിച്ചുചേർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, തങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ പൂർണ്ണതയിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും രാധാമണിയുടെ വിരലുകളുടെ കുസൃതികളും സ്വാതിയെ ഒരു പുതിയ ലോകത്തേക്ക് തന്നെ എത്തിച്ചു. അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരു ഇരയല്ല, മറിച്ച് ആ കാമക്കളിയിലെ പ്രധാന പങ്കാളിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

ജയചന്ദ്രൻ രാധാമണിയെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു, ഒപ്പം സ്വാതിയുടെ നഗ്നമായ ശരീരത്തെയും തന്നോട് ചേർത്തുവെച്ചു. അയാളുടെ വലിയ കൈകൾ ഒരേസമയം രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെയും ശരീരത്തിൽ പര്യടനം നടത്തി.

 

“സ്വാതീ… രാധാമണിയമ്മേ… നിങ്ങളില്ലാത്ത ഒരു നിമിഷം പോലും എനിക്ക് ഇനി സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” ജയചന്ദ്രൻ വിയർപ്പുകുളിച്ച അവരുടെ മുഖങ്ങൾക്കിടയിൽ തലവെച്ച് അല്പം തളർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു.

 

രാധാമണി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജയചന്ദ്രന്റെ മുടിയിൽ വിരലോടിച്ചു. “എങ്കിൽ പിന്നെ ഈ രാത്രി അവസാനിക്കണ്ട ജയേട്ടാ. നോക്കൂ, സ്വാതിയുടെ കണ്ണുകൾ… അവൾ ഇനിയും എന്തൊക്കെയോ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.”

 

സ്വാതി നാണം വിട്ട് ജയചന്ദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർത്തു. അവളുടെ ശ്വാസം അയാളുടെ തൊലിയിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതിയെ തലയുയർത്തി ജയചന്ദ്രന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു. “ജയേട്ടാ, എനിക്ക് ഒന്നും മതിയാകുന്നില്ല. ഇത്രയും കാലം ഞാൻ എന്തിനായിരുന്നു ഇത്രയും ഭയന്നിരുന്നത്? ഈ സുഖമാണ് ജീവിതം എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.”

 

അവൾ പതിയെ രാധാമണിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, രാധാമണിയുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങളിൽ തന്റെ കൈകൾ വെച്ചു. രാധാമണി സുഖം കൊണ്ട് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

 

“സ്വാതീ… നീ എന്താ ഈ ചെയ്യുന്നത്?” രാധാമണി ആവേശത്തോടെ ചോദിച്ചു.

 

“നമ്മൾ മൂന്നുപേരും ഒന്നാകണം… വേർതിരിവുകളില്ലാതെ,” സ്വാതി മറുപടി നൽകി.

 

ജയചന്ദ്രൻ ആ രംഗം കണ്ടുനിന്നു, അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ആവേശം വീണ്ടും ആളിക്കത്തി. അയാൾ രാധാമണിയെ മലർത്തിക്കിടത്തി, സ്വാതിയെ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കയറ്റി.

 

“ചെയ്യ്… നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് എന്നെ കൂടി ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കൂ,” ജയചന്ദ്രൻ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

സ്വാതി രാധാമണിയുടെ മാറിടങ്ങളിൽ ചുംബിക്കുകയും, അതേസമയം ജയചന്ദ്രൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഒരേ താളത്തിൽ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ മുറിയിൽ മൂന്നുപേരുടെയും കിതപ്പുകൾ സംഗീതം പോലെ ഉയർന്നു. രാധാമണി സ്വാതിയുടെ വിയർപ്പുകുളിച്ച മുടിയിഴകൾ കോതി.

 

“എന്റെ സ്വാതിമോൾ ഇന്ന് വലിയൊരു സ്ത്രീയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു,” രാധാമണി സ്വാതിയുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു.

 

“അതെ, നിങ്ങളും ജയേട്ടനും തന്ന ഈ ആത്മവിശ്വാസം കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു,” സ്വാതി ആവേശത്തോടെ മറുപടി നൽകി.

 

ജയചന്ദ്രൻ വീണ്ടും അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. ആ പഴയ വീടിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവരുടെ നഗ്നമായ ശരീരങ്ങളെ കൂടുതൽ തിളക്കമുള്ളതാക്കി. ആ ദിവസം അവർ സ്വന്തമാക്കിയതും, ഒപ്പം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതും വെറും നാണവും ലജ്ജയുമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും മധുരമുള്ള ആസക്തിയായിരുന്നു.

 

രണ്ടു വർഷത്തെ പ്രവാസത്തിന് ശേഷം സംഗീത് എയർപോർട്ടിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സ്വാതിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക വികാരമായിരുന്നു. ജയചന്ദ്രനും രാധാമണിയുമൊത്തുള്ള ആ രഹസ്യജീവിതം അവളെ വല്ലാതെ മാറ്റിയിരുന്നു. വീട്ടിലെത്തിയ സംഗീത് സ്വാതിയെ കണ്ടതും കണ്ണുകൾ വിടർത്തി നോക്കി.

 

“സ്വാതീ… നീ എന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്? ആകെ തടിച്ചല്ലോ! ഗൾഫിലെ ചൂടത്ത് കഷ്ടപ്പെട്ട എന്നെക്കാളും നിനക്കാണല്ലോ നന്നായിട്ട് ഇരിക്കുന്നത്,” അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

സ്വാതി കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “അതൊക്കെ പോട്ടെ സംഗീതേ, രണ്ടു വർഷത്തിന് ശേഷം അല്ലേ നീ വന്നത്? അതൊക്കെ മതി.”

 

“അല്ല, ഞാൻ പറഞ്ഞത് കാര്യമാ. ഈ ലൂസായ ടീഷർട്ടൊക്കെ ഇട്ടിട്ടും നിന്റെ വടിവുകൾ എടുത്തു ചാടുന്നു. കുറച്ച് ഡയറ്റ് ഒക്കെ നോക്കണം. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇതൊക്കെ കണ്ടാൽ നാട്ടുകാർ എന്ത് പറയും?” സംഗീത് അവളെ ഉപദേശിച്ചു.

 

സ്വാതി മനസ്സിൽ ജയചന്ദ്രന്റെ പരുക്കൻ സ്പർശനങ്ങളെ ഓർത്തുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. “ശരി സംഗീതേ, ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം.”

 

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു, “സ്വാതീ, ഞാൻ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. രണ്ടു വീക്ക് ലീവ് ഉള്ളതല്ലേ? നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടി എവിടെങ്കിലും ഒന്ന് പോയാലോ? ഒരു 4 ഡേയ്സ്.”

 

അവൻ പിശുക്കനാണെന്ന് സ്വാതിക്ക് നന്നായി അറിയാം. എങ്കിലും അവൾ ചോദിച്ചു, “എവിടെ പോകാൻ സംഗീതേ? നീ അധികം ചെലവാക്കില്ലല്ലോ!”

 

“അതൊക്കെ ശരിയാക്കാം. നെല്ലിയാമ്പതിയിലേക്ക് പോയാലോ? അവിടെ റേറ്റ് കുറഞ്ഞ നല്ല ഹോട്ടലുകൾ ഉണ്ടാകും. കാർ എടുത്ത് നമുക്ക് പോകാം,” സംഗീത് ഒരു പ്ലാൻ മുന്നോട്ട് വെച്ചു.

 

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ തന്നെ അവർ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്ത് നെല്ലിയാമ്പതിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഹൈറേഞ്ച് കയറിയപ്പോൾ കോടമഞ്ഞും തണുപ്പും അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. ദാഹം തോന്നിയപ്പോൾ വഴി സൈഡിലുള്ള ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയിൽ സംഗീത് വണ്ടി നിർത്തി.

 

“സ്വാതീ, ഇവിടുത്തെ ചായ അടിപൊളിയാണ്,” സംഗീത് ഗ്ലാസ് സ്വാതിക്ക് നീട്ടി.

 

തണുപ്പും കാറ്റും ആസ്വദിച്ച് അവർ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പുറകിൽ ഒരു വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കറുത്ത ഫോർഡ് എൻഡവർ വന്ന് നിന്നത്. അതിൽ നിന്ന് നല്ല സ്റ്റാൻഡേർഡ് ലുക്കുള്ള ഒരു മധ്യവയസ്‌കൻ ഇറങ്ങി. ചായക്കടക്കാരൻ ഉടനെ വിനീതനായി അങ്ങോട്ട് ഓടിച്ചെന്നു. ആ മനുഷ്യന്റെ നോട്ടം സ്വാതിയുടെ നേരെയായിരുന്നു. ഇറുകിയ ജീൻസിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിനിന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടും ചന്തികളും അയാൾ കൃത്യമായി അളന്നെടുത്തു.

 

സ്വാതി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളുമായി കോർത്തു. വല്ലാത്തൊരു കാന്തശക്തി പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പെട്ടെന്ന് മുഖം തിരിച്ചു സംഗീതിന്റെ അടുത്തേക്ക് അവൾ നീങ്ങി.

 

“സംഗീതേ, നീ കണ്ടോ ആ ആളെ? അയാൾ നോക്കുന്നത് കണ്ടോ?” അവൾ മെല്ലെ ചോദിച്ചു.

 

സംഗീത് ആ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു, “അതൊക്കെ പോട്ടെ സ്വാതീ. നീ അനാവശ്യമായിട്ട് ഓരോന്ന് ചിന്തിക്കാതെ ഇരിക്ക്. നീ ഇങ്ങനെയുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഇട്ടാൽ ആൾക്കാർ നോക്കും. എനിക്ക് അതൊന്നും ഇഷ്ടമല്ല. ഇനി വണ്ടിയിൽ കയറ്, നമുക്ക് പോകാം.”

 

സംഗീത് വണ്ടിയിൽ കയറാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് ആ മധ്യവയസ്‌കൻ പതിയെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നത്. അയാൾ നടന്നു വരുമ്പോൾ തന്നെ ഒരുതരം പ്രഭാവം അവിടെ നിറഞ്ഞുനിന്നു. അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സംഗീതിന്റെ നേരെ കൈ നീട്ടി.

 

“ഹലോ, ഞാൻ പ്രസാദ്. നെല്ലിയാമ്പതിയിൽ ചെറിയൊരു തോട്ടമൊക്കെയായിട്ട് കഴിയുന്നു,” അയാൾ വളരെ ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. സംഗീത് അല്പം അത്ഭുതത്തോടെ കൈ കൊടുത്തു.

 

“ഹലോ, ഞാൻ സംഗീത്. ഇത് എന്റെ വൈഫ് സ്വാതി,” സംഗീത് പരിചയപ്പെടുത്തി.

 

പ്രസാദ് സ്വാതിയെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം ആദരവും ഒപ്പം ഉള്ളിൽ അരിച്ചുകയറുന്ന ഒരു വന്യതയുമുണ്ടായിരുന്നു. “നിങ്ങൾ ടൂറിസ്റ്റ് ആണല്ലേ? എങ്ങോട്ടാ താമസിക്കാൻ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്?”

 

സംഗീത് വണ്ടിയുടെ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു, “ഇവിടെ അടുത്തുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു ഹോട്ടലിൽ നോക്കാം എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു, സാർ.”

 

പ്രസാദ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, “ഹോട്ടലുകളൊക്കെ ഈ സീസണിൽ ഭയങ്കര തിരക്കായിരിക്കും. പിന്നെ അത്ര സുഖകരവും ആയിരിക്കില്ല. എനിക്കിവിടെ ഒരു 20 ഏക്കർ തോട്ടവും നല്ലൊരു ബംഗ്ലാവുമുണ്ട്. ഇടയ്ക്ക് റിലാക്സ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ വരാറുണ്ട്. അവിടെ നല്ല സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്, പാചകം ചെയ്യാനും മറ്റും ആളുണ്ട്. ഒരു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ തിരിച്ചുപോകും. നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ അവിടെ താമസിക്കാം, ഹോട്ടലിനെക്കാളും എത്രയോ നല്ലതാണ്.”

 

സംഗീതിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ‘ഫ്രീ താമസം!’ പിശുക്കനായ അവന് ഇതിലും വലിയൊരു അവസരം കിട്ടാനില്ലായിരുന്നു.

 

“അത് വലിയൊരു ഉപകാരമായിരിക്കും സാർ. പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്ക് അത് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേ?” സംഗീത് ചോദിച്ചു.

 

“ഒട്ടും ബുദ്ധിമുട്ടില്ല. എന്റെ ബംഗ്ലാവ് എപ്പോഴും ഒഴിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. അത് വൃത്തിയായിരിക്കണം എന്ന് മാത്രമേ എനിക്കുള്ളൂ. നിങ്ങൾക്കവിടെ എത്ര ദിവസം വേണമെങ്കിലും നിൽക്കാം,” പ്രസാദ് വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

സ്വാതി ഇത് കേട്ട് അല്പം അസ്വസ്ഥതയോടെ പ്രസാദിനെ നോക്കി. അയാളുടെ കണ്ണുകൾ സംഗീതിന്റെ മുഖത്തല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വളവുകളിലും തറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അവൾ കൃത്യമായി കണ്ടു. സംഗീത് ആ താല്പര്യത്തിന്റെ പിന്നിലെ കാമന തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, സ്വാതിക്ക് അത് വ്യക്തമായിരുന്നു.

 

“സംഗീതേ… നമ്മൾ ശരിക്കും അങ്ങോട്ട് പോകണോ?” സ്വാതി മെല്ലെ ചോദിച്ചു.

 

സംഗീത് അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു. “പിന്നെന്താ സ്വാതി, ഇത്രയും നല്ല സൗകര്യം കിട്ടുമ്പോൾ നമ്മൾ എന്തിനാ ഒഴിവാക്കുന്നത്? സാർ ഒരു വലിയ മനസ്സുള്ള ആളാണ്. നമുക്ക് തീർച്ചയായും വരാം.”

 

പ്രസാദ് സ്വാതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അയാളുടെ സാന്നിധ്യം സ്വാതിയുടെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. “ശരി, എങ്കിൽ നിങ്ങൾ എന്റെ പുറകെ വന്നോളൂ. ഞാൻ വഴി കാണിക്കാം.”

 

സംഗീത് ആവേശത്തോടെ കാറിലേക്ക് കയറി. അയാൾക്ക് സംശയം ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള ആർത്തി ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിയാത്ത ആ പിശുക്കൻ ഭർത്താവ്, സൗജന്യ താമസം എന്നതിലുപരി മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. സ്വാതി ജനാലയിലൂടെ പുറത്തെ കോടമഞ്ഞിലേക്ക് നോക്കി. സംഗീത് വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ ഇതൊരു വെറും സൗജന്യ താമസമായിരിക്കില്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. വരാനിരിക്കുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ തന്റെ ജീവിതം എങ്ങോട്ടായിരിക്കും നീങ്ങുക എന്നോർത്ത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

 

തുരുമ്പെടുത്ത ആ പഴയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് അസ്വസ്ഥമായ ഒരു ശബ്ദത്തോടെ തുറക്കപ്പെട്ടു. പ്രസാദിന്റെ ഫോർഡ് എൻഡവർ അതിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരമ്പിക്കയറി, സ്വാതിയും സംഗീതും അവരുടെ കാറുമായി അതിനെ പിന്തുടർന്നു. തോട്ടത്തിന്റെ ഭംഗിയും കോടമഞ്ഞ് പുതച്ചുനിൽക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും കഴിഞ്ഞ് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ, വലിയൊരു കുന്നിൻ മുകളിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ആ പഴയ ബ്രിട്ടീഷ് ബംഗ്ലാവ് കണ്ട് സ്വാതി അമ്പരന്നുപോയി. പടർന്നുകയറിയ പായലും വലിയ തേക്ക് മരങ്ങളും ആ കെട്ടിടത്തിന് ഒരു പുരാതന ഗാംഭീര്യം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ പ്രസാദ് ബംഗ്ലാവിന്റെ വലിയ തടിവാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് അവരെ അകത്തേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു.

 

“ഇതാണ് എന്റെ നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ താവളം. കുറച്ചു പഴയതാണ്, പക്ഷെ ഇവിടെ വന്നാൽ മനസ്സിനൊരു സമാധാനമാണ്. വരൂ, അകത്തേക്ക് കയറൂ,” പ്രസാദ് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

 

അകത്തേക്ക് കയറുന്നതിനിടെ പ്രസാദ് സ്വാതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് അടുത്തു. ഒരുകൈ അവളുടെ തോളിൽ വെക്കുന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ചു, എന്നാൽ ആ കൈ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ വശങ്ങളിൽ ലേശം അമർന്നു. ആ നോട്ടം അവളുടെ വലിയ മാറിടങ്ങളിലായിരുന്നു. അതൊരു തെറ്റായ നോട്ടമാണെന്ന് അവൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി, പക്ഷെ സംഗീത് അപ്പോൾ മുന്നിലുള്ള വലിയ ഹാളിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. സ്വാതിക്ക് ദേഷ്യമല്ല തോന്നിയത്, മറിച്ച് ജയചന്ദ്രനും രാധാമണിയുമൊത്തുള്ള ആ പഴയ രഹസ്യ നിമിഷങ്ങളുടെ അതേ വികാരം അവളുടെ ഉള്ളിൽ അലയടിച്ചു. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു, ഒരു തരം വിറയൽ അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ കടന്നുപോയി.

 

“സ്വാതി, പ്രസാദ് സാർ ഭയങ്കര നല്ല ആളാണ്. ഇത്രയും വലിയൊരു സൗകര്യം നമുക്ക് ഫ്രീ ആയി തന്നല്ലോ. നമ്മൾ ഇവിടെ തങ്ങുന്നത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞു,” സംഗീത് അത്ഭുതത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയും പറഞ്ഞു.

 

“അതെ സംഗീതേ, അതൊരു വലിയ കാര്യമാണ്. പ്രസാദ് സാറിന്റെ വിശാലമനസ്സിനെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു,” സ്വാതി മറുപടി നൽകി. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി അവൾ സമ്മാനിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ എന്തോ ഒരു ഒളിച്ചുകളി ഉണ്ടെന്ന് പ്രസാദിന് മനസ്സിലായി.

 

അവർക്ക് താമസിക്കാൻ അനുവദിച്ച മുറി അതിവിശാലമായിരുന്നു. വലിയ തേക്ക് കട്ടിലും പഴയകാല അലങ്കാരങ്ങളും ഉള്ള ആ മുറിയിൽ സ്വാതി ബാഗ് വെച്ചു. സംഗീത് ഉടനെ തന്നെ റിസോർട്ടിലെ സൗകര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് വാതോരാതെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

“സ്വാതീ, നീ കണ്ടോ? ഹോട്ടലിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയും വലിയ മുറിയും ഈ വ്യൂവും കിട്ടാൻ ഒരുപാട് പണം കൊടുക്കേണ്ടി വന്നേനെ. പ്രസാദ് സാർ ശരിക്കും നമ്മളെ സഹായിക്കുകയാണ്. ലോട്ടറിയാണ്!”

 

സംഗീത് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ, സ്വാതി മെല്ലെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വലിയ ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ അവൾ നിന്നു. പ്രസാദിന്റെ ആ കാമം കലർന്ന നോട്ടം ഇപ്പോഴും അവളെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ ടോപ് തലവഴി ഊരി അവിടെ ഉള്ള കൊളുത്തി ഇട്ടു. സ്കിൻ ഫിറ്റ് ആയ ആ ജീൻസും ബ്രായും ഇട്ടു അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. തന്റെ ശരീര ഭംഗിയിൽ അവൾക്കു ചെറിയ ഒരു അഹങ്കാരം വന്നപോലെ അവൾക്കു തന്നെ തോന്നി.

 

തന്റെ ബ്രായുടെ ഹുക്ക് അഴിക്കാൻ കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ‘ക്ലിക്ക്…’ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ആ ഹുക്ക് അഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ തന്റെ മുലകൾ പപ്പായ തൂങ്ങി കിടക്കുനന്തു പോലെ താഴ്ന്നു വരുന്നത് കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കി നിന്നു. ജയചന്ദ്രൻ തന്റെ മുലകളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചതും, രാധാമണി അരികിൽ നിന്ന് കാമത്തോടെ നോക്കിയതും അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നു. പ്രസാദിന്റെ നോട്ടം അവളിൽ ആ പഴയ ലഹരി വീണ്ടും ഉണർത്തിയിരുന്നു. ഈ ബംഗ്ലാവിലെ തണുത്ത വായുവിൽ വരാൻ പോകുന്ന രാത്രിയിൽ എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾ ഉള്ളിൽ ചിന്തിച്ചു.

 

അവൾ പതുക്കെ വാതിലിലെ ലോക്ക് ഒന്ന് കൂടി ഉറപ്പുവരുത്തിയിട്ട് കണ്ണാടിക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്നു. മെല്ലെ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഊരിമാറ്റി നഗ്നയായി. ആ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും അവൾ നോക്കി. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ എവിടെയൊക്കെയാണ് ആഴത്തിൽ പതിയാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾ മനക്കണ്ണിൽ കണ്ടു.

 

“സംഗീതേ… നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെ നീ ഇവിടെ സുരക്ഷിതനല്ല… ഇവിടെ നമ്മൾ മാത്രം ഒന്നുമല്ല,” അവൾ മെല്ലെ സ്വയം പറഞ്ഞു, ഒപ്പം ആ ചൂടുള്ള വെള്ളത്തിലേക്ക് ശരീരത്തെ സമർപ്പിച്ചു. അവളിലെ പെണ്ണെന്ന വികാരം ആ തണുത്ത കാറ്റിലും ചൂടേറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.

 

കുളി കഴിഞ്ഞ്, നനഞ്ഞ മുടി തോർത്തി അവൾ മുറിയിലേക്ക് വന്നു. ശരീരത്ത് ഒരു ടവൽ മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ആ ടവൽ മെല്ലെ താഴേക്ക് വഴുതി വീഴുമ്പോൾ, വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ മേനിയിൽ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ പോലെ പറ്റിപ്പിടിച്ച് നിന്നിരുന്നു. അവൾ അത് ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.

 

അലമാരയിൽ നിന്ന് ഒരു നീല കോട്ടൺ പാവാട എടുത്തുടുത്തു. അതിനു മുകളിലായി ഒരു പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ള പാഡ്ഡ് ബ്രായും, തുടർന്ന് ഒരു ബ്ലാക്ക് ടീഷർട്ടും അവൾ ധരിച്ചു. പതിവ് പോലെ ലേശം മേക്കപ്പ് ചെയ്തു, ചുണ്ടുകൾക്ക് ഒരു പിങ്ക് ലിപ് ഗ്ലോസ് കൂടി നൽകി. നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ തണുപ്പിൽ ചുണ്ടുകൾ വിണ്ടുകീറാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന ന്യായീകരണമായിരുന്നു മനസ്സിലെങ്കിലും, ആ തിളങ്ങുന്ന ചുണ്ടുകൾ മറ്റൊരാളെ കൂടി കൊതിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായറിയാമായിരുന്നു.

 

തയ്യാറായി അവൾ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കാലുകൾ വാക്സ് ചെയ്ത് വളരെ വൃത്തിയുള്ളതായിരുന്നു. ഓരോ പടി ഇറങ്ങുമ്പോഴും പാവാടയുടെ ഇടയിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന അവളുടെ ആ മൃദുവായ കാലുകളിലേക്ക് പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകൾ പരുന്തനെപ്പോലെ പാഞ്ഞുനടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സോഫയിലിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുകയായിരുന്ന സംഗീത്, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളിൽ പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കിനിൽക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.

 

അവൾ അടുത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ പ്രസാദ് ഒരു കപ്പ് ചൂട് ചായ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.

 

“മോളെ… ഇത് കുടിക്കൂ. ഇവിടുത്തെ തണുപ്പിന് ഇതൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും,” പ്രസാദ് വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

 

പെട്ടെന്ന് പ്രസാദ് അല്പം ഒന്ന് പരുങ്ങി, പിന്നെ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു, “അയ്യോ, സോറി മോളെ… ഞാൻ അങ്ങനെ വിളിച്ചതിന് നീ വിഷമിക്കരുത് കേട്ടോ. എനിക്ക് കുറച്ചു പ്രായം ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്തതാണ്.”

 

സംഗീത് പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി. പ്രസാദിന്റെ ആ മാന്യതയിൽ അവന് വലിയ ആശ്വാസം തോന്നി.

 

“അതിനെന്താ സാർ, ധൈര്യമായി വിളിച്ചോളൂ. മോളെ പോലെ കണ്ടല്ലോ, അത് മതി ഞങ്ങൾക്ക്,” സംഗീത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

സംഗീതിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പ്രസാദ് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. സ്വാതിയെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെ കാണുന്ന പ്രസാദിനെ ഓർത്ത് സംഗീതിന്റെ മനസ്സിൽ തെല്ല് ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു. എന്നാൽ, ആ ചിരിക്ക് പിന്നിലെ അർത്ഥം സംഗീത് അറിഞ്ഞില്ല.

 

സ്വാതി കപ്പ് കൈകളിലേക്ക് വാങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ പ്രസാദിന്റെ വിരലുകളിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തട്ടി. ആ സ്പർശനം ഒരു മിന്നായം പോലെ പ്രസാദിന്റെ ശരീരത്തിൽ തറച്ചു. അവൾ നുണക്കുഴി കാട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നുയർന്ന ആ നോട്ടം അവളിലേക്ക് മാത്രം എയ്തുവിട്ടതായിരുന്നു. സംഗീത് ബാഹ്യലോകത്തെ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പ്രസാദിന്റെയും സ്വാതിയുടെയും കണ്ണുകൾക്കിടയിൽ വാക്കുകളില്ലാത്ത മറ്റൊരു രഹസ്യത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

പ്രസാദ് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ റിസ്റ്റ് വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് വളരെ ശാന്തമായി അവരോട് പറഞ്ഞു, “സംഗീത്, സ്വാതി… നിങ്ങൾക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം. സമയം ധാരാളമുണ്ട്, ഈ പരിസരമൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റി നടന്നു കാണാം. ഒരുപാട് ദൂരത്തേക്ക് പോകേണ്ട, ഈ തോട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ നടക്കുക. എനിക്ക് കുറച്ച് അത്യാവശ്യ ജോലികളുണ്ട്, അത് തീർക്കട്ടെ. വൈകുന്നേരം നമുക്ക് ഒന്നിച്ചിരുന്ന് വിശേഷങ്ങൾ പറയാം. അതുവരെ ഈ ബംഗ്ലാവിന്റെ അടുത്തുള്ള തോട്ടവും പൂന്തോട്ടവും ഒക്കെ ഒന്ന് നടന്നു കണ്ടിട്ട് വാ.”

 

സംഗീത് ആവേശത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. “അതൊരു നല്ല ഐഡിയയാണ് സാർ. സ്വാതീ, നമുക്ക് നടക്കാൻ പോകാം, ഇവിടെ വല്ലാത്ത ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലമാണ്.”

 

സ്വാതി സംഗീതിനൊപ്പം നടക്കാൻ ഇറങ്ങിയെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് ആ ബംഗ്ലാവിൽ തന്നെയായിരുന്നു. പ്രസാദിന്റെ ആ കണ്ണുകളിൽ കണ്ടത് വെറും സൗഹൃദമല്ലെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. എന്തോ ഒരു കള്ളത്തരം അയാൾക്കുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. സംഗീത് പ്രകൃതിഭംഗിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ആലോചിച്ചത് പ്രസാദ് എന്തിനാണ് തന്നെയും സംഗീതിനെയും ഇവിടുന്ന് ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കിയത് എന്നതിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

 

അവർ തോട്ടത്തിലൂടെ നടന്നു മറഞ്ഞതും, പ്രസാദ് വളരെ വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. നേരെ അവൻ അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽ ചാരിയ ശേഷം അയാൾ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വായുവിൽ ഇപ്പോഴും സ്വാതിയുടെ കുളി കഴിഞ്ഞുള്ള സുഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

അവിടെ സ്റ്റാൻഡിൽ അവൾ അഴിച്ചിട്ട ആ പർപ്പിൾ നിറത്തിലുള്ള ബ്രാ പ്രസാദ് എടുത്തു. അത് കയ്യിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങി. “ഹോ… സ്വാതി മോളെ…” അയാൾ മന്ത്രിച്ചു. ബ്രായുടെ കപ്പുകളിൽ തന്റെ മുഖം അടുപ്പിച്ച് അയാൾ ആഴത്തിൽ ശ്വാസം എടുത്തു. “എന്തൊരു മാദക മണം… ആടി പെണ്ണേ, നീ എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു.”

 

അയാൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആ ബ്രാ മണത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അയാളുടെ ഉള്ളിലെ ആർത്തി നിയന്ത്രണാതീതമായി. അയാൾ തന്റെ ലുങ്കി അല്പം വകഞ്ഞുമാറ്റി, തടസ്സമില്ലാതെ പുറത്തേക്ക് വന്ന തന്റെ കറുത്ത കുണ്ണയെ ബലമായി പിടിച്ചു. അത് വല്ലാതെ വിങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പ്രസാദ് അതിന്റെ തൊലി മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും വേഗത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി. ഓരോ ചലനത്തിലും സ്വാതിയുടെ മുഖം അയാളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

 

ചുറ്റുമുള്ള നിശബ്ദതയിൽ അയാളുടെ കിതപ്പുകൾ മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ അതിതീവ്രമായ പരിശ്രമത്തിനൊടുവിൽ, അയാളുടെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും പാല് തെറിച്ചു. അത് സ്വാതിയുടെ ആ ബ്രായുടെ കപ്പിലേക്കു വീണു പറ്റിപ്പിടിച്ചു. പ്രസാദ് അത് നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ, യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ ആ ബ്രാ പഴയതുപോലെ തന്നെ കൊളുത്തിൽ തിരികെ തൂക്കിയിട്ടു.

 

ഒന്നും നടന്നിട്ടില്ലാത്ത മട്ടിൽ, വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി പ്രസാദ് തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. ആ ബ്രായിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച ആ ദ്രാവകം സ്വാതിയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഗന്ധവുമായി ചേർന്ന് ആ മുറിയിൽ ഒരു രഹസ്യമായി അവശേഷിച്ചു.

 

സംഗീതിനൊപ്പം തോട്ടത്തിലെ നടത്തം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ മുറിയിലെത്തിയ സ്വാതി, ഒന്ന് ഫ്രഷ് ആകാനെന്ന വ്യാജേന ഉടനെ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് കയറി. സംഗീത് കട്ടിലിലിരുന്ന് മൊബൈലിൽ എന്തോ തിരക്കിലായിരുന്നു, സ്വാതിയുടെ പെരുമാറ്റത്തിലോ വന്ന മാറ്റത്തിലോ അയാൾക്ക് യാതൊരു സംശയവും തോന്നിയില്ല.

 

ബാത്ത്റൂമിൽ കയറിയ ഉടനെ സ്വാതിയുടെ കണ്ണുകൾ ചെന്നത് കൊളുത്തിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന തന്റെ പർപ്പിൾ ബ്രായിലേക്ക് ആയിരുന്നു. ബ്രായുടെ കപ്പിൽ അല്പം ഉണങ്ങി തുടങ്ങിയ പശപോലുള്ള വെളുത്ത ദ്രാവകം അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അവൾക്ക് സെക്കൻഡുകൾ മതിയായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം അവൾ സ്തംഭിച്ചുപോയി. തന്നെയും സംഗീതിനെയും പുറത്തേക്ക് പറഞ്ഞുവിട്ടതിന് പിന്നിലെ പ്രസാദിന്റെ ലക്ഷ്യം അതായിരുന്നുവെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

ദേഷ്യത്തിന് പകരം ഒരു വല്ലാത്ത വികാരമാണ് അവളിൽ അലയടിച്ചത്. അവൾ വിരൽ കൊണ്ട് ആ ദ്രാവകം പതുക്കെ തോണ്ടി എടുത്തു. അത് കൗതുകത്തോടെ മണത്തു നോക്കിയ സ്വാതി, കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു കൊണ്ട് ആ വിരൽ തന്റെ നാക്കിലേക്ക് വെച്ചു. പ്രസാദിന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള മുഖവും അയാളുടെ കാമന നിറഞ്ഞ നോട്ടവും അവളുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. ജയചന്ദ്രന്റെ ആ വലിയ അവയവത്തിന് സമാനമായൊന്ന് പ്രസാദിനും ഉണ്ടാകുമെന്ന് അവൾ മനസ്സിൽ സങ്കൽപ്പിച്ചു. അതൊരു ചോക്കോബാർ പോലെയാണെന്ന് വിചാരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ആ വിരൽ വായിലിട്ട് ചപ്പാൻ തുടങ്ങി.

 

അവൾക്ക് തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായിരുന്നു. ആവേശത്തോടെ അവൾ തന്റെ കറുത്ത ടീഷർട്ട് ഊരി മാറ്റിയ ശേഷം കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. പർപ്പിൾ ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ വല്ലാതെ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന തന്റെ മാറിടങ്ങളുടെ ഭംഗി അവൾ അവിശ്വസനീയതയോടെ നോക്കി. പാവാടയുടെ മുകളിലൂടെ അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ മനോഹരമായ വടിവുകൾ കാണാമായിരുന്നു.

 

പുറത്ത് സംഗീത് കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി, “ആഹ്… പ്രസാദ് അങ്കിൾ…” എന്ന് പതിയെ പുലമ്പി.

 

അവളുടെ ഒരു കൈ അവളും അറിയാതെ പാവാടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തെന്നിനീങ്ങി. കറുത്ത പാൻ്റീസിന് ഉള്ളിലൂടെ ആ വിരലുകൾ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. പാവാടയുടെ അടിയിലൂടെ തുടയുടെ ഉൾഭാഗത്തേക്ക് വിരലുകൾ നീങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വിരൽ ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തിയ നിമിഷം, കണ്ണാടിയിലെ സ്വന്തം പ്രതിബിംബത്തെ നോക്കി അവൾ, “ആഹ്… അങ്കിൾ… എന്തൊരു സുഖം…” എന്ന് വെറിപിടിച്ചതുപോലെ മന്ത്രിച്ചു.

 

പ്രസാദിന്റെ ആ പ്രവർത്തി അവളിൽ ഒരു വലിയ അഗ്നിപർവ്വതം തന്നെ പൊട്ടിച്ചിരുന്നു. പുറത്ത് സംഗീത് ഇരിക്കുന്നതൊന്നും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. ആ ചെറിയ ബാത്ത്റൂമിനുള്ളിലെ ചൂടിൽ, അവൾ പ്രസാദിന്റെ ചിന്തകളുമായി സ്വയം ലയിച്ചു ചേർന്നു.

 

ബാത്ത്‌റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ സ്വാതി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകളിലെ ആവേശം ഒന്നു ഒതുക്കി. സംഗീത് അപ്പോഴും മുറിയിൽ ഫോണുമായി കമിഴ്ന്നു കിടന്ന് എന്തോ തിരക്കിലായിരുന്നു, പുറത്ത് നടക്കുന്നതൊന്നും ആ പാവം അറിയുന്നില്ല. സ്വാതി പതുക്കെ പടികൾ ഇറങ്ങി താഴെ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു.

 

പ്രസാദ് അവിടെ ഒരു വലിയ തുകൽ കസേരയിൽ ഇരുന്ന് എന്തോ പഴയ പുസ്തകം വായിക്കുകയായിരുന്നു. സ്വാതിയെ കണ്ടതും അയാൾ ആവേശത്തോടെ പുസ്തകം മടക്കി വെച്ചു. അവൾ അയാൾക്ക് തൊട്ടടുത്തുള്ള കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു. നീല കോട്ടൺ പാവാട അവളുടെ തുടകളോട് ചേർന്ന് ഇരുന്നപ്പോൾ, ആ ഷേപ്പ് പ്രസാദിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു. കറുത്ത ടീഷർട്ടിന് അപ്പുറം അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന പർപ്പിൾ ബ്രായുടെ വരികൾ അയാൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. കുറച്ചു മുൻപ് താൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ച ബ്രായും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഇട്ടിരുന്നതാണല്ലോ എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ പ്രസാദിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പടർന്നു.

 

സ്വാതി അയാളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ ഭയത്തിന്റെ ലാഞ്ഛന പോലുമില്ലായിരുന്നു, പകരം എന്തോ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചതുപോലെയുള്ള ഒരു വന്യമായ തിളക്കമായിരുന്നു. അവൾ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

 

“അങ്കിൾ, ഈ ബംഗ്ലാവിലെ വായുവിന് വല്ലാത്തൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്. കുറച്ചുനേരം പുറത്തുപോയി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ എന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ… ഒരു പഴയ ഗന്ധം, ലേശം കടുപ്പമുള്ളതും… വല്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നുന്നു.”

 

അവൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കസേരയിലേക്ക് പിന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ പ്രസാദിന്റെ കാലുകൾക്ക് അരികിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു. പ്രസാദ് ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി. കയ്യിലിരുന്ന പുസ്തകം അയാളുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോയി. താൻ ചെയ്തത് അവൾ കണ്ടുപിടിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പായ നിമിഷം അയാൾ വല്ലാതെ വിയർത്തു. സംഗീത് മുകളിൽ ഉണ്ടെന്ന ഓർമ്മയിൽ അയാൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു:

 

“അതോ… അത്… ഇവിടെ പഴയ കെട്ടിടമല്ലേ മോളെ, ചിലപ്പോൾ പഴയ മരത്തിന്റെ മണം ഒക്കെയാവാം.”

 

സ്വാതി അതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ പാവാടയുടെ അറ്റം പ്രസാദിന്റെ കാലിൽ തട്ടി. അവൾ തന്റെ കൈകൾ തോളിൽ വെച്ച് മുടിയിഴകൾ പുറകിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ട് അയാളുടെ കാതിലേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്തു. അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് അയാളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ അയാൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി.

 

“പഴയ മരത്തിന്റെ മണം ഒന്നുമല്ല അങ്കിൾ… അത് വളരെ വ്യക്തമായി അറിയാൻ കഴിയുന്നൊരു ഗന്ധമാണ്. ചിലപ്പോൾ ആ ഗന്ധം ഒന്നു കൂടി മണക്കാൻ എനിക്ക് കൊതിയാകുന്നു… ഇന്ന് രാത്രി ഈ ബംഗ്ലാവിലെ നിശബ്ദതയിൽ ആ ഗന്ധം കുറച്ചുകൂടി കൂടുമെന്ന് തോന്നുന്നു, അല്ലേ?”

 

അവളുടെ വാക്കുകളിലെ അർത്ഥം അയാൾക്ക് വ്യക്തമായി. അതൊരു വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു, ഒപ്പം ഒരു ക്ഷണവും. ആ നിമിഷം പ്രസാദിന്റെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ അഗ്നിപർവ്വതം പുകഞ്ഞു. അവൾ എഴുന്നേറ്റ് പതുക്കെ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് നടന്നു. പോകുമ്പോൾ അവളുടെ ഒടിഞ്ഞു വളഞ്ഞ അരക്കെട്ടും പാവാടയുടെ വശങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞ അഴകളവുകളും അയാളുടെ കണ്ണുകളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ മുകളിലെത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ തറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. ആ രാത്രിയിൽ ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ ചുമരുകൾക്കിടയിൽ എന്തോ വലിയൊരു പ്രണയനാടകം അരങ്ങേറാൻ പോകുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.