ആലപ്പുഴയിലെ ആ പഴയ വില്ലയിൽ വെച്ച് ഡോക്ടർ രാധികയുമായി ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ നടത്തിയ ആ ഭ്രാന്തമായ ഷൂട്ടിംഗിന് ശേഷം കായംകുളത്തേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു അഹങ്കാരമായിരുന്നു.

ഐ.പി.എസ് ഓഫീസർ ദേവികയുടെ സുരക്ഷയും, യാമിനിയുടെ ക്യാമറകളും എന്നെ ഒരു അദൃശ്യനായ സൂപ്പർസ്റ്റാർ ആക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. എൻ്റെ മുഖം ആരും കണ്ടിട്ടില്ല, പക്ഷേ എൻ്റെ ശരീരവും എൻ്റെ ആ 9 ഇഞ്ച് കരുത്തും കേരളം മുഴുവൻ ആഘോഷിക്കുകയാണ്. ഈ വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ രാജാവായി ഞാൻ എൻ്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലെ ഇടവഴികളിലൂടെ കാർ ഓടിച്ചുപോകുമ്പോൾ, എൻ്റെ ചുറ്റുമുള്ള സാധാരണക്കാരെ നോക്കി എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛം തോന്നിയിരുന്നു.

പക്ഷേ, വിധികൾക്ക് എപ്പോഴും നമ്മളെ പരിഹസിക്കാൻ വല്ലാത്തൊരു കഴിവുണ്ട്. നാം ഏറ്റവും സുരക്ഷിതരാണെന്ന് കരുതുന്ന നിമിഷത്തിലായിരിക്കും ഏറ്റവും വലിയ പ്രഹരം വന്നെത്തുക.

അതൊരു ബുധനാഴ്ച രാവിലെയായിരുന്നു. യാമിനിയുടെ ‘കോളേജ് ഹോസ്റ്റൽ, വന്യത’ എന്ന സീരീസിൻ്റെ ലീക്ക് ആയ ക്ലിപ്പുകൾ ഇൻ്റർനെറ്റിൽ വലിയ തരംഗമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം. ഞാൻ പതിവുപോലെ കായംകുളത്തെ ടൗണിലുള്ള ഒരു ചായക്കടയിൽ പത്രവും വായിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ എൻ്റെ പഴയ സുഹൃത്തുക്കളും നാട്ടുകാരുമൊക്കെയുണ്ട്. പെട്ടെന്നാണ് എൻ്റെ പഴയൊരു സ്കൂൾ സുഹൃത്തായ സനൽ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്. അവൻ്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുതരം ഞെട്ടലും, ഒപ്പം എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന ഒരുതരം വെറുപ്പും.
“കിംഗ്…” അവൻ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി വിളിച്ചു. “നീ ഈ വീഡിയോ കണ്ടോ?”

അവൻ തൻ്റെ ഫോൺ എൻ്റെ നേരെ നീട്ടി. വാട്സാപ്പിൽ ഫോർവേഡ് ആയി വന്ന ഒരു വീഡിയോ ക്ലിപ്പ്! യാമിനിയുടെ വെബ് സീരീസിലെ എൻ്റെ നഗ്നമായ ഒരു രംഗം. എൻ്റെ മുഖം അതിൽ മാസ്ക് വെച്ച് മറച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “ഇതൊക്കെ ഏതോ അഡൾട്ട് വീഡിയോ അല്ലെ സനലേ, ഇതാണോ വലിയ കാര്യം?”

“അല്ല കിംഗ്, നീ ആ വീഡിയോയിലെ അവൻ്റെ വലതുകൈ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്ക്,” സനൽ കണിശമായി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ വീഡിയോയിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിമിഷനേരത്തേക്ക് നിലച്ചുപോയി! ആ രംഗത്തിൽ എൻ്റെ വലതുകൈ കാവ്യയുടെ കഴുത്തിലേക്ക് നീളുമ്പോൾ, എൻ്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന ആ വലിയ സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ് ക്യാമറയിൽ വളരെ വ്യക്തമായി പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു! മാളവിക എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച, തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഡിസൈനിലുള്ള ആ സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ്. അതുമാത്രമല്ല, എൻ്റെ നെഞ്ചിലെ ആ വലിയ മറുകും, എൻ്റെ ശരീരപ്രകൃതിയും ആ നാട്ടുകാർക്ക് സുപരിചിതമാണ്.

“ഈ ബ്രേസ്ലെറ്റ് നിൻ്റെ കയ്യിലുള്ള അതേ സാധനം തന്നെയല്ലേ? കഴിഞ്ഞ ദിവസം നീ എന്നെ ഇത് കാണിച്ചതല്ലേ? ഈ നാട്ടിലെ പിള്ളേരുടെ ഗ്രൂപ്പിലൊക്കെ ഈ വീഡിയോ ഇപ്പോൾ പറക്കുകയാണ്. എല്ലാവരും ചോദിക്കുന്നത് ഈ മാസ്ക് വെച്ചവൻ കായംകുളം കിംഗ് ആണോ എന്നാണ്!” സനലിൻ്റെ വാക്കുകൾ ഒരു വലിയ ചുറ്റിക പോലെയാണ് എൻ്റെ തലയ്ക്കടിച്ചത്.
തറവാട്ടിലെ വിചാരണ
എൻ്റെ തൊണ്ട വരളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ചായയുടെ കാശ് പോലും കൊടുക്കാതെ വേഗം കാറിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. എൻ്റെ കൈകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സ്റ്റിയറിംഗിൽ പിടിക്കാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല.

ടെക്നോളജി എന്നെ വീണ്ടും ചതിച്ചിരിക്കുന്നു! മാസ്ക് വെച്ച് മുഖം മറച്ചാലും, ആ കൊച്ചു സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ് എൻ്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ പോവുകയാണ്.

ഞാൻ കാർ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു. എൻ്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഇതറിയുന്നതിന് മുൻപ് എനിക്ക് ആ ബ്രേസ്ലെറ്റ് എവിടെയെങ്കിലും ഒളിപ്പിക്കണം. ഇതൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കണം.

പക്ഷേ, എൻ്റെ വീടിൻ്റെ ഗേറ്റ് കടന്നപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ആ വലിയ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വീടിൻ്റെ പൂമുഖത്ത് അച്ഛൻ തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരിപ്പുണ്ട്. അമ്മ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് വാവിട്ടു കരയുന്നു. അച്ഛൻ്റെ കയ്യിൽ എൻ്റെ ഒരു പഴയ സുഹൃത്ത് കൊടുത്ത ഫോൺ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ദുരന്തം എൻ്റെ വീട്ടിലും എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! കായംകുളത്തെ ആ കാട്ടുതീ എൻ്റെ തറവാടിനെ ചുട്ടുചാമ്പലാക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

എന്നെ കണ്ടതും അച്ഛൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ അതുവരെ കാണാത്ത വലിയൊരു തീജ്വാലയുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛൻ വേഗത്തിൽ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എൻ്റെ വലതുകൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു. അവിടെ ആ സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ് അപ്പോഴും കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു!
“ഇതാണോടാ നിൻ്റെ റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ് ബിസിനസ്സ്?” അച്ഛൻ്റെ ശബ്ദം ആ വലിയ മുറ്റത്ത് അലറിക്കരഞ്ഞു. “പണക്കാരികളുടെ കൂടെ കിടന്ന് ശരീരം വിറ്റ് നീ ഈ കുടുംബത്തിൻ്റെ മാനം കളഞ്ഞല്ലോടാ! എൻ്റെ കൂട്ടുകാർ എനിക്ക് അയച്ചുതരുന്നത് എൻ്റെ സ്വന്തം മോൻ ഇൻ്റർനെറ്റിൽ നഗ്നനായി പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂടെ കിടക്കുന്ന വീഡിയോ ആണ്. എനിക്ക് ഈ നാട്ടിൽ എങ്ങനെ തലയുയർത്തി നടക്കാൻ കഴിയുമെടാ?”
അമ്മ ഓടിവന്ന് എൻ്റെ നെഞ്ചത്തടിച്ചു കരഞ്ഞു. “നീ ഞങ്ങളെ കൊല്ലുകയായിരുന്നില്ലേടാ… ഇനി ഈ നാട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ നോക്കും?”

എനിക്ക് ഉത്തരം മുട്ടിപ്പോയി. ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറെയും മന്ത്രിയെയും വിരൽത്തുമ്പിൽ നിർത്തിയ ആ വലിയ രാജാവ്, സ്വന്തം അച്ഛൻ്റെയും അമ്മയുടെയും കണ്ണുനീരിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തകർന്നടിഞ്ഞു. എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് കരുത്തിനോ കോടികളുടെ ബാങ്ക് ബാലൻസിനോ ആ നിമിഷം എൻ്റെ കുടുംബത്തിൻ്റെ മാനം തിരികെ തരാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.

“ഇറങ്ങിപ്പോടാ എൻ്റെ പടിപ്പുരയിൽ നിന്ന്!” അച്ഛൻ എൻ്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് ഗേറ്റിലേക്ക് തള്ളി. “ഇനി നീ ഈ വീട്ടിൽ കയറരുത്. നീ ചത്തെന്ന് ഞാൻ കരുതിക്കോളാം.”
അഭയകേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ഒളിച്ചോട്ടം
നാട്ടുകാർ ചിലർ ഗേറ്റിന് പുറത്ത് കൂടിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ പരിഹാസവും പുച്ഛവും എനിക്ക് താങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ എന്നെ ഇൻ്റർനെറ്റിൽ കണ്ട് ആരാധിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം നാട്ടിൽ ഞാൻ ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ അപമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഞാൻ വേഗം കാറിൽക്കയറി വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. കണ്ണുനീർ കാരണം കാഴ്ച മങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എറണാകുളത്തേക്ക് പോകാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഈ അപമാനഭാരത്തിൽ നിന്ന് എനിക്കൊന്ന് ഒളിക്കണം. എൻ്റെ സിംഹാസനം തകർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ നിമിഷം എനിക്ക് അഭയം നൽകാൻ ആരുണ്ട്? അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു കാൾ വരുന്നത്. പ്രൊഫസർ ദീപ്തി! എൻ്റെ നാട്ടിലെ പഴയ ക്ലയൻ്റ്!
“കിംഗ്… നീ എവിടെയാ?” ദീപ്തിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഭയമുണ്ടായിരുന്നു. “നാട്ടിലെ ഗ്രൂപ്പുകളിലൊക്കെ ആ വീഡിയോ പരക്കുന്നുണ്ട്. നീ വേഗം എൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് വാ. ഭർത്താവ് ടൂറിലാണ്. നീ ഇവിടെ സുരക്ഷിതനായിരിക്കും.”
ആ നിമിഷം ആ വിളി എനിക്ക് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം വണ്ടി തിരിച്ച് ദീപ്തിയുടെ വീടിൻ്റെ പുറകുവശത്തെ ഗേറ്റിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറി. ദീപ്തി വാതിൽ തുറന്ന് കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ എന്നെ അകത്തേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.

ഞാൻ ദീപ്തിയുടെ തോളിലേക്ക് വീണ് ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. എൻ്റെ സകല അഹങ്കാരങ്ങളും ആ കണ്ണുനീരിൽ ഒലിച്ചുപോയിരുന്നു. അച്ഛൻ്റെ മുഖത്തെ ആ വെറുപ്പ് എനിക്ക് മറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
“കരയാതെ കിംഗ്…” ദീപ്തി എൻ്റെ മുടിയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു. “ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചാലും, എനിക്കറിയാം നീ ആരാണെന്ന്. എൻ്റെയും പിങ്കിയുടെയുമൊക്കെ ജീവിതത്തിൽ നീ ഒരു വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.”
ദുഃഖം കാമമായി മാറുമ്പോൾ
ദീപ്തി എന്നെ അവളുടെ കിടപ്പുമുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം തന്നു. ഞാൻ കട്ടിലിൻ്റെ ഒരറ്റത്ത് തലകുനിച്ച് ഇരുന്നു. എൻ്റെയുള്ളിലെ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത എന്നെ കാർന്നുതിന്നുകയായിരുന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് ദീപ്തി എൻ്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നത്. അവൾ ഒരു നേർത്ത കോട്ടൺ സാരിയായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. അവൾ എൻ്റെ കവിളിൽ വളരെ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനം വെറുമൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നില്ല. ആ വീഡിയോ കണ്ട് കേരളത്തിലെ ലക്ഷക്കണക്കിന് പെണ്ണുങ്ങൾ അനുഭവിച്ച അതേ കാമം അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ജ്വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താൻ കിടക്ക പങ്കിട്ട ഒരുവൻ ഇപ്പോൾ ഇൻ്റർനെറ്റിലെ വലിയൊരു സൂപ്പർസ്റ്റാർ ആണെന്ന തിരിച്ചറിവ്, ദീപ്തിയിൽ വല്ലാത്തൊരു ഉന്മാദം നിറച്ചിരുന്നു.
“എല്ലാവരും ആ വീഡിയോ കണ്ട് കൊതിക്കുകയാണ് കിംഗ്… പക്ഷേ ആ ഒറിജിനൽ എൻ്റെ ഈ മുറിയിലുണ്ടെന്നുള്ള അഹങ്കാരം എനിക്കുണ്ട്,” അവൾ എൻ്റെ ഷർട്ടിൻ്റെ ബട്ടണുകൾ പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “നിൻ്റെ ഈ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം നീ എൻ്റെ ശരീരത്തിൽ തീർത്തോ.”

അതൊരു വല്ലാത്ത വൈകാരിക അവസ്ഥയായിരുന്നു. എൻ്റെ സ്വന്തം വീട് നഷ്ടപ്പെട്ടതിൻ്റെ വലിയൊരു വേദനയും, ഒപ്പം എന്നെ ഇത്രത്തോളം ആരാധിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ സമർപ്പണവും. ദീപ്തി തൻ്റെ സാരി വലിച്ചൂരി താഴെയിട്ടു. അവൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി എൻ്റെ മേൽ അമർന്നു. അവളുടെ സ്പർശനങ്ങൾ എൻ്റെയുള്ളിലെ ദുഃഖത്തെ പതിയെപ്പതിയെ വലിയൊരു കാട്ടുതീയാക്കി മാറ്റാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ എൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഊരിയെറിഞ്ഞു. ക്യാമറകളുടെ വെളിച്ചത്തിലോ വി.ഐ.പികളുടെ ആഡംബര മുറികളിലോ ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ. എൻ്റെ സ്വന്തം നാട്ടിൽ, എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു അഭയാർത്ഥിയെപ്പോലെ ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ മടിത്തട്ടിൽ ഞാൻ കിടക്കുകയാണ്. ദീപ്തി എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള പൂർണ്ണവളർച്ചയെ തൻ്റെ കൈകളിൽ എടുത്തു. വീഡിയോയിൽ കണ്ട ആ കരുത്തിനെ അവൾ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ വല്ലാതെ ആരാധിച്ചു.

“നീ എൻ്റെ മാത്രമാണ് കിംഗ്…” അവൾ എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.
അഭയകേന്ദ്രത്തിലെ വന്യത
ഞാൻ അവളെ ഇറുകെ പുണർന്നു. എൻ്റെ കണ്ണുനീരിൻ്റെ ഉപ്പും അവളുടെ വിയർപ്പും തമ്മിൽ കലർന്നു. ആ കിടപ്പുമുറിയിൽ നടന്നത് വെറുമൊരു വേഴ്ചയായിരുന്നില്ല, എൻ്റെയുള്ളിലെ വലിയൊരു പൊട്ടിത്തെറിയായിരുന്നു. എൻ്റെ നാണക്കേടും അപമാനവും ഞാൻ എൻ്റെ കരുത്താക്കി മാറ്റി. ഞാൻ ദീപ്തിയെ ആ വലിയ കട്ടിലിലേക്ക് മലർത്തിക്കിടത്തി എൻ്റെ ആധിപത്യം തുടങ്ങി.

“ആഹ്… അതെ… എന്നെ തകർക്ക് കിംഗ്…” അവൾ കാമം കൊണ്ട് അലറി.
ഞാൻ ഒരു കാട്ടുമൃഗത്തെപ്പോലെ അവളെ നേരിട്ടു. എൻ്റെ ഓരോ പ്രഹരങ്ങളും ആ കട്ടിലിനെ വല്ലാതെ കുലുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ ആ വാക്കുകൾ എൻ്റെ കാതിൽ മുഴങ്ങുമ്പോൾ, എൻ്റെ പ്രഹരങ്ങളുടെ വേഗതയും ശക്തിയും കൂടിവന്നു. ഞാൻ എൻ്റെ സകല വേദനകളും അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുകയായിരുന്നു. ദീപ്തി എൻ്റെ കഴുത്തിൽ ഇറുകെ ചുംബിച്ചു. അവളുടെ നഖങ്ങൾ എൻ്റെ പുറത്ത് ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു.

“നീ തോറ്റിട്ടില്ല കിംഗ്… നീയാണ് യഥാർത്ഥ രാജാവ്…” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ അവളെ പല പൊസിഷനുകളിലായി ആ മുറിയിൽ വെച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തി. എൻ്റെ വലിപ്പവും കരുത്തും അവൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഇൻ്റർനെറ്റിൽ വൈറലായ ആ വീഡിയോയിലെ അതേ വന്യതയോടെ ഞാൻ അവളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. ആ മുറിയിലെ ജനാലകൾ അടച്ചിരുന്നിട്ടും ഞങ്ങൾ ചുട്ടുപൊള്ളുകയായിരുന്നു. ദീപ്തി സുഖം സഹിക്കാനാവാതെ എൻ്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.

മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട ആ തീവ്രമായ വൈകാരിക-ശാരീരിക പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ, ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടു. വലിയൊരു അലർച്ചയോടെ ദീപ്തി എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തളർന്നുവീണു. അവൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാനും അവളുടെ മേൽ പൂർണ്ണമായും തളർന്നുവീണു. ആ മുറിയിൽ ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പ് മാത്രം ബാക്കിയായി.
നാടുകടത്തപ്പെട്ട രാജാവ്
പുലർച്ചെ ഞാൻ ഉണരുമ്പോൾ ദീപ്തി എൻ്റെ അരികിൽ നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. എൻ്റെ ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. കായംകുളം നഗരം ഉണർന്നു തുടങ്ങുന്നു. എൻ്റെ സ്വന്തം നാട്. എൻ്റെ ബാല്യകാലം മുഴുവൻ ചിലവഴിച്ച തെരുവുകൾ. പക്ഷേ ഇനി ഒരിക്കലും എനിക്ക് ഈ വഴിയിലൂടെ തലയുയർത്തി നടക്കാൻ കഴിയില്ല. ‘കായംകുളം കിംഗ്’ എന്ന പേര് ഈ നാട്ടിൽ വെറുമൊരു അപമാനമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഒരു പേപ്പറിൽ ഞാൻ ദീപ്തിക്കായി ഒരു കുറിപ്പെഴുതിവെച്ചു: “എനിക്ക് അഭയം തന്നതിന് നന്ദി. ഞാൻ ഈ നാട് വിട്ടുപോവുകയാണ്. ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ ഇവിടേക്ക് മടങ്ങിവരില്ല.”
ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ഗേറ്റ് കടന്ന് ഹൈവേയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. എൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇനി കണ്ണുനീരില്ലായിരുന്നു. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ്റെ വലിയൊരു ധൈര്യം എൻ്റെയുള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു.

യാമിനിയുടെ ക്യാമറകളും ദേവികയുടെ അധികാരവും എന്നെ നാടുകടത്തിയിരിക്കുന്നു. കായംകുളത്ത് എൻ്റെ സിംഹാസനം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കാം, പക്ഷേ കേരളത്തിന് പുറത്ത് വലിയൊരു ലോകം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്. ബാംഗ്ലൂർ, ദുബായ്, മുംബൈ… എൻ്റെ ‘കിംഗ്സ് ചേമ്പർ’ എന്ന സാമ്രാജ്യം അവിടെയെല്ലാം വളർന്നു പന്തലിക്കുകയാണ്. ഈ നാടുകടത്തൽ എൻ്റെ അവസാനമല്ല, മറിച്ച് എൻ്റെ ജിഗോള ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പോരാട്ടത്തിൻ്റെ തുടക്കമാണ്. എൻ്റെ ഫോണിലെ ആ ടെലിഗ്രാം ഗ്രൂപ്പിൽ പുതിയ ക്ലയൻ്റുകളുടെ മെസ്സേജുകൾ അപ്പോഴും വന്നു നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

(തുടരും)