ഈ കഥയുടെ ക്ലൈമാക്സ്‌ ആണ് ഈ പാർട്ട്‌. ഇതോടെ എല്ലാം അവസാനിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ തന്ന പ്രോത്സാഹനമാണ് ഇത് ഇവിടെ വരെ എത്തിച്ചത് ❤️ ക്ലൈമാക്സ്‌ നിങ്ങളെ തൃപ്തൻ ആക്കിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു. എന്റെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയാണോ അങ്ങനെയാണ് ഞാൻ എഴുതി വച്ചത് ❤️❤️

 

സമയമിപ്പോൾ രാത്രി പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മങ്ങിയ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ കുളിച്ചുനിൽക്കുന്ന തറവാടിനു മുന്നിൽ ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ വന്നു നിന്നു. കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു ബാഗുമായി ഞാൻ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി.

 

മനസ്സാകെ ശൂന്യമായിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ഞാൻ കണ്ടുതീർത്ത കാഴ്ചകൾ ഒരു തീക്കനലായി എന്റെ ഉള്ളിൽ നീറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

 

വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ കണ്ടു, ഉമ്മറപ്പടിയിൽ ആരോ ഇരിക്കുന്നത്. ചുവന്ന പട്ടുസാരിയും ചാരനിറത്തിലുള്ള ബ്ലൗസും അണിഞ്ഞ്, നിലാവിന്റെ ശോഭയിൽ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ വേണി അവിടെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

എന്നെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് ആശ്ചര്യം വിരിഞ്ഞു. അവൾ വേഗം പടികളിറങ്ങി വന്ന് എന്റെ കയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

 

 

“ഏട്ടാ… ഇതെന്താ ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ഇല്ലാതെ? ഞാൻ ഏട്ടനെ ഇപ്പോൾ വിളിക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ”

 

 

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ നിറഞ്ഞുനിന്നു.

 

 

“എല്ലാം വഴിയേ പറയാടി… ഇപ്പോൾ എനിക്ക് തീരെ വയ്യ.”

 

 

ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് വേണിയുടെ മുഖം മാറി. അവൾ എന്റെ അരികിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്നുനിന്ന് എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

 

 

“ഏട്ടൻ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

 

 

അവൾ ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. ഞാൻ പതുക്കെ തലതാഴ്ത്തി. ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ ഇല്ലാത്ത ഒരു ശീലമായിരുന്നു അത്. പക്ഷേ, ഹൃദയത്തിലെ ആ മുറിവ് അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു.

 

 

“എന്താ ഏട്ടാ ഇത്? ഇതുവരെ ഇല്ലാത്ത ശീലങ്ങൾ തുടങ്ങുകയാണോ?”

 

 

അവളുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ ചെറിയൊരു ദേഷ്യവും അതിലേറെ സങ്കടവുമുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

“കൈവിട്ടു പോകുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അറിയാതെ കുടിച്ചു പോയതാണ് വേണി…”

 

എന്റെ സ്വരം ഇടറി. എന്റെ തകർച്ച മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാവാം, അവൾ പിന്നെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിലും സങ്കടം പടരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

 

 

“വാ ഏട്ടാ, അകത്തേക്ക് കയറാം.”

 

അവൾ എന്റെ ബാഗ് വാങ്ങി എന്നെ ഉള്ളിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

 

“അമ്മാവനും അമ്മായിയും എവിടെ?”

 

ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

 

“അവർ മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ട് നേരത്തെ കിടന്നു. , അതുകൊണ്ട് ഇന്നിനി അവരെ നോക്കണ്ട. .”

 

അകത്തു കയറി ബാഗ് വച്ച എനിക്ക് ഒന്ന് കുളിക്കണമെന്ന് തോന്നി…

 

പക്ഷെ ഈ സമയത്തിന് കുളിമുറിയിൽ കയറി കുളിക്കാൻ നിന്നാ ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന അമ്മാവനും അമ്മായിയും എഴുന്നേൽക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി…

 

ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും രണ്ട് ടവൽ എടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി…

 

 

അപ്പോൾ വേണി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു..

 

“ഏട്ടൻ കഴിച്ചോ..?”

 

അവൾ ചോദിച്ചു..

 

“ഹാ വരുന്ന വഴിയിൽ കഴിച്ചു മോളെ.. ഞാനൊന്ന് കുളത്തിലേക്ക് പോയി വരാം.. ഒന്ന് കുളിക്കണം..”

 

 

“ഈ നേരത്ത് ഒറ്റക്ക് പോണ്ടാ. ഞാനും വരാ. വല്ല പാമ്പും കാണും.”

 

 

അവൾ മൊഴിഞ്ഞു… ഞാൻ എതിർക്കാൻ പോയില്ല..

 

അവൾ എന്നെയും കൂട്ടി നേരെ കുളപ്പടവിലേക്ക് നടന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ കാൽച്ചിലങ്കയുടെ ശബ്ദം മാത്രം കേട്ടു. വേണിയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന വെളിച്ചെണ്ണയുടെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും ആ നാടൻ ഗന്ധം എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറി.

 

ആ ഗന്ധത്തിന് ഒരു വല്ലാത്ത ആശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ ആ കൃത്രിമമായ സുഗന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും മോചനം നേടി ഞാൻ മറ്റൊരു ലോകത്ത് എത്തിയത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

 

 

കുളപ്പടവിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി ഒരു തോർത്ത് മുണ്ടിൽ നിന്നു. വേണി ആ കരിങ്കൽ പടികളിൽ ഇരുന്നു. ചന്ദ്രപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

“ഏട്ടൻ അവിടെയുള്ള കാര്യങ്ങളൊന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ…”

 

അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

 

 

“ഞാൻ വിളിച്ചപ്പോൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ മോളെ… അത്രയൊക്കെ തന്നെയുള്ളൂ കാര്യങ്ങൾ. എന്റെ കഴിവുകേട് കൊണ്ട് എന്റെ ഭാര്യ മറ്റു പുരുഷന്മാരുടെ കൂടെ സുഖം തേടിപ്പോയി. നാളെ ഈ നാടും വീടുമൊക്കെ എന്നെക്കുറിച്ച് പറയാൻ പോകുന്നത് ഇതേ കാര്യമായിരിക്കില്ലേ വേണി?”

 

 

ഹൃദയം പൊട്ടി ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

 

 

“ആ ചേച്ചി ചെയ്ത തെറ്റിന് ഏട്ടൻ എന്തിനാ സ്വയം പഴിചാരുന്നത്? മേലാൽ ഇങ്ങനെ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്, എനിക്കത് കേൾക്കാൻ വയ്യ.”

 

 

വേണിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക കരുത്തുണ്ടായിരുന്നു. ആ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളും സൗന്ദര്യവും ഒന്ന് കൂടി ശോഭിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഞാൻ പതുക്കെ കുളത്തിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിലേക്ക് മുങ്ങി. ആ തണുപ്പ് എന്റെ തലയിലെ ലഹരിയെ പതുക്കെ മായ്ച്ചു കളയുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

“നീ എന്താ വേണി ഈ പാതിരാത്രിയിൽ ഇങ്ങനെ ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നത്?”

 

വെള്ളത്തിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

“അതൊന്നുമില്ല ഏട്ടാ… അച്ഛൻ ഇന്ന് ഈ രാത്രി എന്നെ ഒരുത്തനെക്കൊണ്ട് പെണ്ണ് കാണിക്കാൻ കൊണ്ടുവന്നു. അതിന് വേണ്ടി നിർബന്ധിച്ച് ഒരുക്കിയതാ.”

 

അവൾ താല്പര്യമില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

 

 

“എന്നിട്ട് എന്തായി?”

 

 

“എനിക്ക് അവനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല, ഞാൻ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അതിന്റെ പേരിൽ അച്ഛൻ വഴക്കിട്ടാണ് കിടന്നുറങ്ങിയത്.”

 

 

“അതെന്താ നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞത്? നല്ല ആലോചന ആയിരുന്നില്ലേ?”

 

 

അതുകേട്ടതും അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.

 

 

“എന്താ? നല്ല ബന്ധം ആണെന്ന് വച്ച് ഇഷ്ടപ്പെടണോ…?”

 

 

അവളുടെ ആ മറുപടിയിൽ കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും എനിക്ക് ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു.

കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയുമായി ഞാൻ പടവുകൾ കയറി വന്നു. തോർത്ത് കൊണ്ട് തലയൊന്ന് തുവർത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും വേണി എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു.

 

 

“ഇതെന്താ ഏട്ടാ ഇത്? ചെറിയ പിള്ളേരെപ്പോലെ… മുടിയിലെ വെള്ളമൊന്നും ശരിക്കും പോയില്ലല്ലോ. ഇങ്ങു തന്നേ, ഞാൻ തുടച്ചു തരാം.”

എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ടവൽ വാങ്ങി അവൾ എന്റെ മുടി തോർത്താൻ തുടങ്ങി. അവൾ എനിക്ക് നേരെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ നോട്ടം അറിയാതെ അവളുടെ സാരിത്തുമ്പിനിടയിലൂടെ കാണുന്ന ആ വയറിലേക്ക് പോയി. വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയും അതേസമയം ഒരു അനുഭൂതിയും എന്നിൽ നിറഞ്ഞു.

 

പാൽ നിറമുള്ള അല്പം തടിച്ച അവളുടെ ആ വയർ എന്റെ നിയന്ത്രണം കളയും പോലെ തോന്നി… എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ കൈകൾ കോർത്ത് വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു…

 

തിരികെ തറവാട്ടിലെത്തി മുറിയിൽ ഒരു മുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്ത് ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. പുറത്ത് മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു.

 

ഞാനൊന്ന് തല ഉയർത്തി നോക്കി..

 

അകത്തേക്ക് വന്നത് വേണിയായിരുന്നു.

 

 

“എന്താ വേണി? ” ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

 

 

“ഒന്നുമില്ല ഏട്ടാ… ഉറക്കം വരുന്നില്ല.” അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.

 

 

“ഹ്മ്മ്…..എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല.”

 

ഞാൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

വേണി പതുക്കെ വന്ന് കട്ടിലിന്റെ ഒരറ്റത്ത് എന്റെ അടുത്തിരുന്നു. ഞാൻ താഴേക്ക് നോക്കി എന്റെ പഴയ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു.

 

 

“ഏട്ടാ…”

 

അവൾ എന്നെ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.

 

 

“ഏട്ടനെ ഇങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ച് പിടയുന്നു. ദയവുചെയ്ത് ഇങ്ങനെ തളർന്നിരിക്കല്ലേ.”

 

 

“എനിക്കറിയില്ല വേണി… അവളായിരുന്നു എന്റെ ലോകം. ആ ലോകം ഇനിയില്ല എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു വലിയ ഭാരം അനുഭവപ്പെടുകയാണ്.”

 

 

“എന്താ ഏട്ടാ ഇത്? ഏട്ടനല്ലല്ലോ… അർച്ചനയല്ലേ ആ ലോകത്ത് നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയത്. അതിന് ഏട്ടൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെടുന്നത്?”

 

 

വേണിയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ ന്യായമായിരുന്നു, പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സ് അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

 

 

“മറ്റന്നാൾ ഞാൻ എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കും. അതുകഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഞാൻ ഈ ലോകത്ത് തനിച്ചാവില്ലേ വേണി? എനിക്കെന്ന് പറയാൻ ഇനി ആരാണ് ഉള്ളത്?”

 

 

ആലോചിച്ചപ്പോൾ എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോയി. ഞാൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. എന്റെ കരച്ചിൽ കണ്ട് വേണിയുടെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞുതുളുമ്പി. അവൾ പെട്ടെന്ന് എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അമർത്തി. ആ നിമിഷം, ആ സാന്ത്വനത്തിൽ ഞാൻ ഒരല്പം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി. ലോകം മുഴുവൻ എന്നെ ചതിച്ചാലും വേണി കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന ഒരു തോന്നൽ എന്റെ ഉള്ളിൽ പതുക്കെ നാമ്പിട്ടു.

 

 

 

 

 

അവളുടെ നെഞ്ചിലെ ആ ചൂടിൽ മുഖമമർത്തി ഞാൻ കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നു. വേണിയുടെ വിരലുകൾ എന്റെ മുടിയിഴകളിലൂടെ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ സ്പർശനത്തിന് മുറിവേറ്റ ഒരു പക്ഷിയെ സാന്ത്വനിപ്പിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള ഒരു മസ്മരശക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ തേങ്ങലുകൾ പതുക്കെ അടങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ എന്നെ തന്നിൽ നിന്നും അല്പം അടർത്തി മാറ്റി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നനവാർന്നു നിന്നു.

 

 

“എന്താ ഏട്ടാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്? ആരുമില്ലെന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു? അച്ഛനും അമ്മയും പിന്നെ… ഞാനും ഇവിടെയുള്ളപ്പോൾ നീ എങ്ങനെയാ തനിച്ചാവുന്നത്?”

 

അവളുടെ സ്വരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ സഹതാപമല്ല, മറിച്ച് പതറാത്ത ഒരു സ്നേഹമായിരുന്നു നിഴലിച്ചിരുന്നത്.

 

 

“വേണി… നീ വിചാരിക്കുന്നത് പോലെയല്ല. അച്ചു എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല, അവൾ തന്നെയായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം. ഞാൻ ചെയ്ത ഓരോ കാര്യവും, ഞാൻ കണ്ട ഓരോ സ്വപ്നവും അവളെ ചുറ്റിക്കറങ്ങിയുള്ളതായിരുന്നു. യുകെയിലെ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് കൂട്ടുണ്ടായിരുന്നത് നാട്ടിൽ അച്ചു സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ ചിന്തകളൊക്കെ വെറും പാഴായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ… എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു.”

 

 

ഞാൻ വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു. എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൾ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കൈവെള്ളയ്ക്കുള്ളിലാക്കി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

 

 

“അവൾക്ക് ഏട്ടനെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നത് അവളുടെ നഷ്ടമാണ് ഏട്ടാ. പ്രശസ്തിയുടെയും പണത്തിന്റെയും പിന്നാലെ ഓടുമ്പോൾ അവൾ മറന്നുപോയത് ഏട്ടൻ അവൾക്ക് നൽകിയ ആത്മാർത്ഥമായ സ്നേഹമാണ്. ആ സ്നേഹം അർഹിക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് അത് നൽകിയിരുന്നെങ്കിൽ… ഇന്ന് ഏട്ടന് ഇങ്ങനെ കരയേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു.”

 

 

അവൾ പതുക്കെ എന്റെ കവിളിൽ തലോടി. അവളുടെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വൈദ്യുതി പ്രവാഹം പോലെ പടർന്നു

 

.

“വേണി… എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു. ഈ തകർച്ചയിൽ നിന്നും എനിക്കൊരിക്കലും കരകയറാൻ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എന്റെ വിശ്വാസങ്ങൾ എല്ലാം തകർന്നു പോയിരിക്കുന്നു.”

 

 

എന്റെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും നനവ് പടർന്നു.

 

 

“ഹരിയേട്ടാ…

ദേ ഇത് ശരിയാവില്ല ട്ടോ.. ആലോചിച്ചത് തന്നെ പിന്നെയും പിന്നെയും മനസ്സിലിട്ട് ഓർത്താൽ ഏട്ടനെങ്ങനെ ഉറങ്ങാൻ കഴിയും.. “

 

 

അവൾ സ്നേഹത്തോടെ ചോദിച്ചു…

 

 

“ ആലോചിക്കതെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലടി. അതാ..

നീ അറിഞ്ഞതൊന്നുമല്ല അവിടെ ഞാൻ കണ്ടത്. അതിന്റെയൊക്കെ 100 ഇരട്ടിയുണ്ട്.. എനിക്കത് പറയുവാൻ. പോലും സാധിക്കുന്നില്ല.

ഇന്ന് രാവിലെ അവളെന്നെ വിളിച്ചു.. എങ്ങനെയാണെന്നോ..

അവളുടെ കൂടെയുള്ള ആ രണ്ട് നായകളുടെയും നടുക്ക് കിടന്ന്.. ശബ്ദം കൊണ്ട് മനസ്സിലാവാത്ത അവളുടെ കോള്കളിൽ ഇടക്ക് വരുന്ന അപശബ്ദം ഞാനിന്ന് നേരിൽ കണ്ടു…”

 

 

എല്ലാം കേട്ട് അവൾ പകച്ചിരുന്നു..

 

 

 

“ന്റെ ദേവി…

ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ പരീക്ഷണം..

ഏട്ടാ…

അതൊക്കെ മനസ്സിന്നു കളഞ്ഞേ…

ആ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ പോവല്ലേ ഏട്ടൻ. അപ്പൊ അതൊന്നും ഇനി ഓർക്കേണ്ട.”

 

 

അവൾ പറഞ്ഞു…

 

 

“”അങ്ങെനെ മനസ്സിന്നു പോകുന്നതൊന്നുമല്ല അത്…മറക്കാൻ ശ്രമിക്കാം…”

 

 

ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അൽപ സമയം മൗനം തളം കെട്ടി നിന്നു…ആ മൗനത്തിന് വിരാമം ഇട്ടതും വേണി തന്നെയാണ്…

 

 

“ഹരിയേട്ടാ…”

 

 

“മ്മ്…. “

 

 

ഞാനൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു.

 

“ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ…? “

 

 

“ചോദിക്ക് വേണി…”

 

 

“ഏട്ടൻ ഇന്നലെയൊക്കെ വിളിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞത് അവിടെയുള്ള പ്രശ്നം കഴിയുമ്പോ നേരിൽ കാണാം എന്നല്ലേ.. അപ്പൊ എന്താ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള വരവ്..?”

 

 

അവൾ അല്പം മടിച്ചാണ് അത് ചോദിച്ചത്. ഞാൻ ദുർബലമായോന്ന് ചിരിച്ചു…

 

 

“എന്തെ…എന്റെ വരവ് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയോ…? “

 

 

പെട്ടെന്നാണ് വേണിയുടെ കൈ എന്റെ തോളിൽ മൃതുവായോന്ന് പതിഞ്ഞത്.

 

 

“അതാണോ ഞാൻ ചോദിച്ചതിന്റെ അർത്ഥം.

എനിക്ക് അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ട് ചോദിച്ചതല്ലേ. അല്ലാതെ ഏട്ടൻ ഇവിടെ വരുന്നതിനു എനിക്കെന്തിനാ ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നുന്നത്.. ഇനി പറയാൻ പറ്റാത്തത് ആണേൽ പറയണ്ട.”

 

 

അവൾ പറഞ്ഞു…

 

 

“പറയാൻ പറ്റാത്തതോന്നുമല്ലടി.എനിക്കും. എല്ലാമൊന്ന് ഒതുക്കിയ ശേഷം നിന്നെ കാണാൻ തന്നെയായിരുന്നു ആഗ്രഹം.. പക്ഷെ…”

 

 

ഞാനൊന്ന് നിർത്തി

 

 

“പക്ഷെ??”

 

 

അവൾ ആകാംഷയോടെ എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി.

 

 

“ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ അച്ചു എന്നെ ചതിച്ചെന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നള്ളൂ.. പക്ഷെ പോകെ പോകെ ആ ചതിയുടെ വീര്യം എത്രത്തോളം ഉണ്ടെന്ന് ആ വീഡിയോ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കി തരാൻ തുടങ്ങി.

ഒരു പെണ്ണിൽ എത്ര മുഖങ്ങൾ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു അത്..

 

ആ നിമിഷം ഇങ്ങനെയൊരു പാഴ് ജന്മമായി ഞാനിവിടെ ജീവിച്ചല്ലോ എന്നൊരു തോന്നലായിരുന്നു എനിക്ക്.. മരിച്ചു പോകാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് ആ നിമിഷം.. “

 

 

ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തിതും വേണിയുടെ കണ്ണിൽ വീണ്ടും കണ്ണുനീർ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു…

 

 

“ന്റെ ദേവി…

അങ്ങനത്തെ ചിന്തകളൊന്നും വേണ്ടാ ട്ടോ…

ഏട്ടൻ വല്ല കടും കയ്യും ചെയ്‌തെന്ന് അറിഞ്ഞാ സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല ഞങ്ങക്ക്…”

 

 

അവൾ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു..

 

 

“ എനിക്കും അങ്ങനെ ചെയ്യാനൊന്നും താല്പര്യമില്ല.. ജീവിച്ചു കാണിക്കണം.

പക്ഷെ ഞാൻ ഈ കടന്നുപോകുന്ന സിറ്റുവേഷൻ അങ്ങനെയാണ്.’”

 

 

 

ഞാൻ പറഞ്ഞു…

 

 

“എനിക്ക് മനസ്സിലാവും ഏട്ടാ…

പണ്ട് ഇതുപോലെ അല്ലെങ്കിലും അതിനു സമാനമായ സിറ്റുവേഷൻ ഫേസ് ചെയ്തവളല്ലേ ഞാൻ.. കുടുംബവും പഠിപ്പും വേണ്ടെന്ന് വച്ച് ഒരാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയപ്പോ ഞാൻ കരുതിയത് പോലുമില്ല അയാൾ സ്നേഹം നടിച്ച ഒരുവൻ ആണെന്ന്.. ഒരു കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയപ്പോളാണ് എനിക്ക് അയാളെ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ധൈര്യം. പോലും വന്നത്..

ഏട്ടന് അറിയോ..

ലഹരി തലക്ക് പിടിക്കുമ്പോ ഇടക്കയാൾ തെരുവ് വേശ്യകളെ പോലും കിടപ്പ് മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വരുമായിരുന്നു. “

 

 

നെഞ്ച് നീറിയ അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് എനിക്കും സങ്കടം വന്നു. ഒന്നാലോജിച്ചാൽ അവൾ അനുഭവിച്ചതിന്റെ അത്രയൊന്നും എനിക്ക് അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല..

 

ഞാൻ പതിയെ എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ താടിയിൽ തൊട്ട് എനിക്ക് നേരെ മുഖം ഉയർത്തി.

 

 

“ വേണി…

മോളെ…നമുക്കുള്ളിൽ കോമൺ ആയി ഉള്ളത് എന്താണെന്ന് അറിയുമോ…

മുറിവുകൾ..

കഥകൾ വേറെ ആണെങ്കിലും മിറിവുകളുടെ ആഴം ഏകദേശം ഒന്നാണ്.

നീ പറഞ്ഞില്ലേ എന്താ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള വരവിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്ന്.

ഈ ലോകത്ത് എന്റെ വേദനയെ മനസ്സിലാക്കാൻ നീയല്ലാതെ മാറ്റാരുമില്ല. “

 

 

അവളുടെ കണ്ണുകൾ എനിക്ക് നേരെ ഉയർന്നു…

ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയമാണോ

 

 

“വേ.. വേണി…

പിന്നെ…ഈ സാഹചര്യത്തിൽ ഞാൻ ഈ പറയുന്നത് ശരിയാണോ എന്നൊന്നും അറിയില്ല.

നീ ഈ തരുന്ന സാന്നിധ്യം ഇല്ലേ…അതില്ലാതെ എനിക്ക് സർവ്വയ്‌വ് ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല വേണി…”

 

 

അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം ആശ്ചര്യം മിന്നി മറഞ്ഞു..

 

 

“ഏട്ടാ….?’’

 

 

“ഭാര്യ പോയപ്പോ അടുത്ത പെണ്ണിന്റെ ചൂട് പറ്റുന്ന ചീപ്പ് ആയൊരു ചരക്റ്റർ ആയി നീ എന്നെ മനസ്സിൽ വെക്കരുത്…ഇതെല്ലാം അറിയും മുമ്പ് തന്നെ എനിക്ക് നിന്നോട് പ്രണയം മൊട്ടിട്ടതാണ്. നിന്നിലും ആ ഇഷ്ടം ഉണ്ടെന്ന് തന്നെയാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.. “

 

 

എന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ അവൾ മൗനയായി

തല താഴ്ത്തി…

 

 

എങ്കിലും മനസ്സിലുള്ളത് പറയാൻ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും വെമ്പി…

 

 

‘“ വേണി…

നീയിത് സമ്മധിക്കണം എന്നൊന്നും ഞാൻ നിർബന്ധം പറയില്ല.

എന്റെ ചിന്തകൾ തെറ്റും ആവാം, അച്ചുവിന്റെ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് നീ കാരണമാണെന്ന ദുഷ്‌പ്പേരും നിനക്ക് വരാം..

കാരണം ഞാനിപ്പോ നിൽക്കുന്നത് അത്തരത്തിലൊരു ഗതികെട്ട അവസ്ഥയിലാണ്.

പക്ഷെ നിന്റെ ഉത്തരം യെസ് എന്ന് ആണെങ്കിൽ ഈ നടക്കുന്ന ഒന്നിലും ഞാൻ ഒരു മൈര് വിലയും കല്പിക്കില്ല…ഹരി നാരായണന്റെ ജീവൻ നിലക്കും വരെയും നിന്റെ കണ്ണ് കലങ്ങാതെ സുഖമായി ഞാൻ നോക്കും.. “

 

 

എന്റെ വാക്കുകൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്ത് എന്തെന്ന്. മനസ്സിലാവാത്ത ഒരു ഭാവം..

അവളുടെ. ശ്വാസം വേഗത്തിൽ ആവുന്നത് ഞാനെന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടു.

 

 

ഇടി മിന്നൽ വെട്ടുമ്പോൾ ജനലിലൂടെ അകത്തേക്ക് അരിച്ചു കയറുന്ന വെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്ത് മിന്നി മറയുന്നു…ഞാനൊന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു…

 

 

“ വേണി…

നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിലേ മുറിവുകൾക്ക് മരുന്നാവാൻ അല്ല..

ഒരു പുതിയ ഹൃദയമായി ഒന്നിച്ചൂടെ നമുക്ക്…

വന്നൂടെ എന്റെ പെണ്ണായിട്ട്…”

 

 

 

എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി…

 

 

 

. ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതികൾ ഒന്നായി മാറുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. മഴയുടെ ശബ്ദം പുറത്ത് കനത്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളെ കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.

 

 

വേണി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു

 

. അവളുടെ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും ആകുലതയും കലർന്ന ഒരു ഭാവമായിരുന്നു.

 

ചന്ദനത്തിന്റെയും വെളിച്ചെണ്ണയുടെയും ആ ഗന്ധം എന്റെ ബോധത്തെ പതുക്കെ മറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

“എ.. എന്നെയാണോ അച്ചു ചേച്ചിയെ ആണോ ഏട്ടന് കൂടുതൽ ഇഷ്ട്ടം…”

 

 

അത്ര സമയം മൗനമായി ഇരുന്ന അവൾ തീ. പോലെ അങ്ങനൊരു ചോദ്യം ചോദിച്ചപ്പോ ഞാനൊന്ന് വിറച്ചു…

 

 

“ഏഹ്…? “

 

 

“എന്നെയാണോ അച്ചു ചേച്ചിയെ ആണോ ഏട്ടന് കൂടുതൽ ഇഷ്ട്ടം എന്ന്……? “

 

 

അവൾ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു..

 

 

‘നിന്നെ….. “

 

 

ആ ഉത്തരത്തിൽ ഇന്നെനിക്ക് രണ്ടാമതൊന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടതില്ലായിരുന്നു…

 

 

“ ഒരിക്കൽ ഒരാളോട് ഇഷ്ട്ടം കാണിച്ചു ചതിക്കപ്പെട്ടതാ ഞാൻ.. അന്ന് തൊട്ട് എനിക്ക് ആണുങ്ങളോട് ഒരുതരം പേടിയും വെറുപ്പുമാണ്…പക്ഷെ ഏട്ടനോട് അങ്ങനെയല്ല…

അച്ചു ചേച്ചിക്ക് ഏട്ടൻ കൊടുക്കുന്ന സ്നേഹം കണ്ട് എനിക്കൊത്തിരി അസൂയ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. ഒരാണിന് ഇത്രയേറെ ഒരു പെണ്ണിനെ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് ഏട്ടണിലൂടെയാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത്…

വരുന്ന എന്ത് അഭമാനവും ഞാൻ താങ്ങിക്കോളാ..

ഹരിനാരായണന്റെ പാതിയാവാൻ ഈ വേണിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു…. “

 

വേണിയുടെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതുകളിൽ പെയ്തിറങ്ങിയത് വസന്തകാലത്തെ ആദ്യത്തെ മഴത്തുള്ളികൾ പോലെയായിരുന്നു.

 

 

“ഹരിനാരായണന്റെ പാതിയാവാൻ ഈ വേണിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ”

 

എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങളായി എന്റെ ഉള്ളിൽ നീറിപ്പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന കനലുകൾ ഒന്നൊന്നായി അണയുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗത കൂടി. ലോകം മുഴുവൻ എന്നെ കൈവിട്ടാലും, എന്റെ പ്രണയം എന്നെ ചതിച്ചാലും, എനിക്ക് തണലാവാൻ ഇതാ ഒരു പെണ്ണ്.

 

സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. പക്ഷേ ഇത്തവണ അത് സങ്കടം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞാൻ വേണിയുടെ കൈകൾ എടുത്ത് എന്റെ ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തു.

 

“വേണി… മോളെ… സത്യമാണോ നീ ഈ പറയുന്നത്? എനിക്കിത് സ്വപ്നം പോലെ തോന്നുന്നു. നീ തരുന്ന ഈ വാക്കില്ലേ… ഇതിലും വലിയൊരു ആയുധം എനിക്ക് ഇനി ഈ ലോകത്ത് പോരാടാൻ കിട്ടാനില്ല.”

 

 

വേണി പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വലിയ കാത്തിരിപ്പിന്റെ അറുതിയുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

“സ്വപ്നമൊന്നുമല്ല ഏട്ടാ. പണ്ട് പകുതിവഴിയിൽ മുറിഞ്ഞുപോയ ആ നൂൽ ഇന്നിവിടെ ചേർന്നു എന്ന് കരുതിയാൽ മതി. ഏട്ടൻ തളരരുത്. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു നേരിടും എല്ലാം.”

 

ഞാൻ അവളിലേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്നിരുന്നു. മുറിയിലെ ആ ഇരുട്ടിലും ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതികൾ പരസ്പരം അറിയാമായിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു ആത്മബന്ധം ഞങ്ങളെ പൊതിയുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നി.

 

 

” നീ പറഞ്ഞില്ലേ ആണുങ്ങളോട് പേടിയാണെന്ന്. പിന്നെന്താ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ആ പേടി തോന്നാതിരുന്നത്?”

 

ഞാൻ ഒരു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

 

” ഇതുപോലൊരു പഞ്ച പാവത്തിനെ എവിടെ കിട്ടാനാ…. അത് തന്നെ കാരണം….”

 

 

“ആഹ്…

പഞ്ച പാവം ആയതുകൊണ്ടല്ലേ ഒരുത്തി ഇങ്ങനെ കൂടെ നിന്ന് ചതിച്ചത്.'”

 

 

 

” അത് അവളുടെ മണ്ടത്തരം.

എങ്ങനെയൊക്കെ ചതിച്ചാലും നിങ്ങളെ നഷ്ട്ടമാവുമെന്ന് കണ്ടാ ആ ചേച്ചി തകരും നോക്കിക്കോ… പ്രേമവും കാമവും തമ്മിൽ ഒത്തിരി ദൂരം ഉണ്ട് ഹരിയേട്ടാ…

അച്ചു ചേച്ചി തകർത്തത് പ്രണയമല്ല..

വിശ്വാസമാണ്… ഏട്ടൻ ഇല്ലാതെ ആവുമ്പോ ആ വില അവർക്ക് മനസ്സിലാവും… ”

 

 

സംസാരത്തിനിടയിൽ ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അടുത്തു. വേണിയുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞു പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ ഉണ്ടക്കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞു.

 

ചന്ദനത്തിന്റെയും വെളിച്ചെണ്ണയുടെയും ആ വശ്യമായ ഗന്ധം എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി. ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ പവിഴം പോലുള്ള ചുണ്ടുകളോട് ചേർത്തു.

ആദ്യമൊന്ന് വിറച്ചുവെങ്കിലും, അവൾ എന്നെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ ആവാഹിച്ചു.

 

ഞാൻ അവളുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ ചപ്പി വലിച്ചപ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത ശീൽക്കാരം പുറത്തുവന്നു. ആ ചുംബനത്തിന് ആഴം കൂടി. എന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ സാരിത്തുമ്പിനിടയിലൂടെ ആ പാൽ നിറമുള്ള വയറിൽ അമർന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് വേണി ഒന്ന് ഞെട്ടിയത്. അവൾ പെട്ടെന്ന് ആ ചുംബനം അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ തള്ളിമാറ്റി.

 

അവളുടെ മുഖം നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തു. ആ ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ഭാവം വല്ലാത്തൊരു ഭംഗിയായിരുന്നു.

 

 

“… ഏട്ടാ… വേണ്ട…”

 

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“എന്താ വേണി? എന്തുപറ്റി?”

 

ഞാൻ അല്പം നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.

അവൾ പതുക്കെ തല താഴ്ത്തി തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ശരിയാക്കി.

 

“ഏട്ടാ… ഇതിൽ കൂടുതൽ ഇപ്പോൾ വേണ്ട. എനിക്ക്… എനിക്ക് ചില നിർബന്ധങ്ങളുണ്ട്. ഏട്ടന്റെ കൈകൊണ്ട് ഈ കഴുത്തിൽ ഒരു താലി ചാർത്തുന്ന അന്ന്, ആ അവകാശത്തോടെ മാത്രം എനിക്ക് എന്റെ ശരീരം ഏട്ടന് പങ്കുവെച്ചാൽ മതി. അതുവരെ നമുക്ക് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാം.”

 

 

അവളുടെ ആ വാക്കുകളിൽ കലർപ്പില്ലാത്ത ഒരു വിശുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് അവളോട് തോന്നിയ ബഹുമാനം ഇരട്ടിയായി. ഞാൻ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

 

“ശരി മോളെ… നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ തന്നെ നടക്കും. പക്ഷേ… ഇന്ന് ഒരു രാത്രി നീ എന്റെ കൂടെ കിടക്കുമോ? പ്ലീസ്… നീ കൂടെ ഉള്ളപ്പോ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം….”

 

 

വേണി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“… മ്മ്… ശരി….”

 

അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് പതുക്കെ ചാഞ്ഞു. ഞാൻ അവൾക്ക് അരികിലായി കിടന്നു. അവൾ തന്റെ തല എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി തലോടി. പുറത്ത് മഴ കനത്തു പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ ആ ഇരുണ്ട മുറികളിൽ കണ്ട ഭീകരമായ കാഴ്ചകൾ വേണിയുടെ സാമീപ്യത്തിൽ പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കേട്ടുകൊണ്ട്, അവളുടെ ആ നാടൻ ഗന്ധം ശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

 

ഒരു വലിയ പോരാട്ടം കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും, ആ രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഏറ്റവും സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങി.

 

 

 

തലേദിവസത്തെ കനത്ത മഴയ്ക്ക് ശേഷം പ്രകൃതി ഒന്ന് ശാന്തമായിരിക്കുന്നു. ജനാലയ്ക്കൽ മുട്ടിവിളിച്ച സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ കിരണങ്ങൾ ഏറ്റാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. കൈകൾ വെറുതെ ബെഡിൽ പരതിയപ്പോൾ ശൂന്യതയായിരുന്നു ഫലം. രാത്രി എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചുറങ്ങിയ വേണി അവിടെയില്ല.

 

അവൾ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് പോയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. രാത്രിയിലെ ആ സംസാരവും ചുംബനവുമെല്ലാം ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്ന് ഞാൻ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു.

 

 

പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഉമ്മറത്ത് അമ്മായി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവരുടെ മുഖത്ത് സ്നേഹവും അതിലേറെ അത്ഭുതവും നിറഞ്ഞു.

 

 

“ഹരി… നീ എന്താ കുട്ട്യേ ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ഇല്ലാതെ വന്നത്? വന്ന കാര്യം ആരോടും പറഞ്ഞതുമില്ലല്ലോ.”

 

അമ്മായി വാത്സല്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

 

 

“അത്… അമ്മായി, ചില അത്യാവശ്യ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചതാ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ.”

 

ഞാൻ പതറാതെ മറുപടി നൽകി.

 

 

“രാവിലെ വേണി പറഞ്ഞിട്ടാ നീ വന്ന വിവരം ഞാനും അമ്മാവനും അറിഞ്ഞത്. മോൻ പോയി പല്ലൊക്കെ തേച്ച് വാ, ഞാൻ ചായ എടുക്കാം.”

 

 

അമ്മായി അടുക്കളയിലേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നും ബ്രഷും പേസ്റ്റും എടുത്ത് കുളിമുറിയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. പറമ്പിലെ മരങ്ങളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഇറ്റുവീഴുന്ന ശബ്ദം മാത്രം അവിടെയുണ്ട്. ഞാൻ കുളിമുറിയുടെ വാതിലിനടുത്ത് എത്തിയതും, കുളി കഴിഞ്ഞ് ഈറൻ മുടിയുമായി വേണി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

 

ആകാശം പോലെ തെളിഞ്ഞ ഒരു നീല ചുരിദാറായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. നനഞ്ഞ മുടിയിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ അവളുടെ തോളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു. ആ നാടൻ സൗന്ദര്യം രാവിലെ തന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും അനുരാഗം മൊട്ടിട്ടു.

 

എന്നെ കണ്ടതും അവൾ ഒന്ന് നിന്നു, അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു.

ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. ആരും അവിടെയില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു വലിച്ചു വാതിലിനോട് ചേർത്തു നിർത്തി.

 

 

“ഏട്ടാ… വിട്… ആരെങ്കിലും കാണും.”

 

അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

 

“കണ്ടോട്ടെടി… നീ ഇന്നലെ പറഞ്ഞതൊക്കെ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ട്.”

 

ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ചുറ്റി അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തു.

അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയുടെയും കുളിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഉള്ള ആ സോപ്പിന്റെയും ഗന്ധം എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന അധരങ്ങളിലേക്ക് ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. ആ ചുംബനം രാവിലെ തന്ന കിട്ടിയ ഒരു മധുരപലഹാരം പോലെയായിരുന്നു. വേണി ആദ്യമൊന്ന് എതിർത്തെങ്കിലും, പതുക്കെ അവൾ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി ആ ചുംബനത്തിൽ അലിഞ്ഞു.

 

പെട്ടെന്ന് മുറ്റത്ത് അമ്മാവൻ ചുമയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ എന്നെ ശക്തിയായി തള്ളി മാറ്റി. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ ഓടി അടുക്കളയിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ഞാൻ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പല്ലുതേപ്പും മുഖം കഴുകലും കഴിഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അവിടെ അമ്മായി ചായ പകരുകയായിരുന്നു. വേണി കറിക്ക് അരിയുന്ന തിരക്കിലും. അമ്മായി പാത്രമെടുക്കാൻ തിരിഞ്ഞ തക്കം നോക്കി ഞാൻ വേണിയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളി.

 

അവൾ ഞെട്ടി എന്നെ കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകളിൽ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു. അമ്മായി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒന്നും അറിയാത്തവരെപ്പോലെ മാറി നിന്നു.

 

 

“ദാ ഹരി, ചായ കുടിക്ക്.”

 

അമ്മായി നീട്ടിയ ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

ഉമ്മറത്ത് അമ്മാവൻ പത്രം വായനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. ചായ ഗ്ലാസ്സുമായി ഞാൻ അമ്മാവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. കൊച്ചിയിലെ ആ നരകതുല്യമായ കാഴ്ചകളിൽ നിന്നും ഈ തറവാടിന്റെ ശാന്തതയിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം തോന്നി. എങ്കിലും, ഈ ഒരു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ തുടങ്ങാൻ പോകുന്ന ആ പോരാട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

അമ്മാവൻ പത്രത്തിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി.

 

 

 

 

**അമ്മാവൻ:** “ഹാ മോനെ ഹരി… നീ എഴുന്നേറ്റോ… വാ… വാ… ഇരിക്ക്.”

 

ഉമ്മറത്തെ ചാരുകസേരയിൽ പത്രം മടക്കിവെച്ച് അമ്മാവൻ കണ്ണട ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. പുകയുന്ന ചായഗ്ലാസുമായി ഞാൻ അമ്മാവന്റെ അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. പുലർകാലത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ അമ്മാവന്റെ മുഖത്തെ ചുളിവുകൾക്ക് ആഴം കൂടിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

 

**ഹരി:** “അമ്മാവൻ ചായ കുടിച്ചോ?”

 

 

**അമ്മാവൻ:** “ആഹ് അതൊക്കെ കിട്ടി കുട്ട്യേ… നീ കുടിക്ക്.”

 

അമ്മാവൻ എന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എന്റെ മുഖത്തെ ക്ഷീണം അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു.

 

 

**ഹരി:** “അമ്മാവാ… ഇന്നലെ വന്നപ്പോൾ അമ്മാവൻ ഉറങ്ങിയതുകൊണ്ടാണ് വിളിക്കാതെ ഇരുന്നത്. ഒന്നും തോന്നല്ലേ.”

 

 

**അമ്മാവൻ:** “ഏയ് എനിക്കെന്ത് തോന്നാൻ. ഈ മരുന്നൊക്കെ ഉള്ളതുകൊണ്ട് നേരത്തെ ഉറങ്ങണം. നിനക്കെപ്പോ വേണമെങ്കിലും കേറി വരാമല്ലോ. ഇത് നിന്റെ കൂടെ വീടല്ലേ…”

 

 

അമ്മാവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു വിങ്ങൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. തകർന്നുപോകുമ്പോൾ ഓടി വരാൻ ഇങ്ങനെയൊരു വീടുള്ളത് എത്ര വലിയ ഭാഗ്യമാണ്.

 

**ഹരി:** “ഹാ അമ്മാവാ. എന്തായാലും ഞാനിന്ന് വൈകീട്ട് പോകും.”

 

അമ്മാവന്റെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു സങ്കടം പടർന്നു.

 

**അമ്മാവൻ:** “ആണോ… മോനെന്ന തിരിച്ച് UK-യിലേക്ക്?”

 

**ഹരി:** “ലീവ് എക്സ്റ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നുണ്ട് അമ്മാവാ. ഇവിടെ ചെയ്തു തീർക്കാൻ കുറച്ചു പണിയുണ്ട്.”

 

 

**അമ്മാവൻ:** “ആഹ്… കഴിയാവതും നാട്ടിൽ നിന്നിട്ട് പോ മോനെ… ഞങ്ങളൊക്കെ എത്ര കാലം ഉണ്ടാവുമെന്ന് അറിയില്ല.”

 

 

**ഹരി:** “എന്താ അമ്മാവാ ഇത്… ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ.”

 

അമ്മാവൻ ദീർഘമായി ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു. പുറത്തെ തൊടിയിലേക്ക് നോക്കി അദ്ദേഹം സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

**അമ്മാവൻ:** “എന്റെ പേടിയും വിഷമവും അതൊന്നുമല്ല മോനെ… വേണിയാണ്.

ആയ കാലത്ത് നിനക്ക് വേണ്ടി ആലോചിച്ചതല്ലേ അവളെ. എന്നിട്ട് അന്നവൾ വേറെ ഒരാളുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയി. അന്ന് കാണിച്ച ബുദ്ധിമോശം ഇന്നും അനുഭവിക്കുകയാണ് അവൾ.”

 

 

അമ്മാവൻ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ചിന്തകൾ പഴയ കാലത്തേക്ക് പോയി. പണ്ട് മുതിർന്നവർ ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം ആലോചിക്കുമ്പോൾ എനിക്കും വേണിക്കും പരസ്പരം പ്രണയമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് സത്യമാണ്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം അവൾ അന്ന് മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ പോയത്. പക്ഷേ ഇന്ന് കാലം എല്ലാം മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.

 

 

**ഹരി:** “എന്റെ അമ്മാവാ അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ കാര്യമല്ലേ… വിട്ടുകളാ.”

 

 

**അമ്മാവൻ:** “പക്ഷെ ഇപ്പോളും എന്റെ മോളിങ്ങനെ ഈ വീട്ടിൽ തന്നെ അല്ലെ കുഞ്ഞേ… രണ്ടാം വിവാഹത്തെ കുറിച്ച് മിണ്ടിയാൽ ആ പെണ്ണിന് കലിയാ. ഇന്നലെ തന്നെ നല്ലൊരു ചെറുക്കനെ കൊണ്ടുവന്ന് പെണ്ണ് കാണിച്ചതാ. അതും അവൾക്ക് വേണ്ടെന്ന്. ഇവളെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല ഹരി മോനെ… ഇങ്ങനെ എന്റെ തണലിൽ എത്ര കാലം ജീവിക്കും അവൾ? ഞാൻ പോയാൽ വഴിയാധാരം ആവില്ലേ എന്റെ കുഞ്ഞ്…”

 

 

 

പറഞ്ഞു തീർത്തപ്പോൾ അമ്മാവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തോർത്തുകൊണ്ട് കണ്ണ് തുടച്ചു. മകളെക്കുറിച്ചുള്ള ആ പിതാവിന്റെ ആകുലതകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തറച്ചു.

 

 

**ഹരി:** “അങ്ങനെ ഉള്ള പേടിയൊന്നും അമ്മാവന് വേണ്ടാ. അവളെ ഒരിക്കലും വഴിയാധാരം ആക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. പിന്നെ വേണിയുടെ കല്യാണം അല്ലെ… അത് അമ്മാവൻ ഉടനെ കാണും… ഇതെന്റെ വാക്ക്.”

 

 

എന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അമ്മാവൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നു, പിന്നെ ഒരു ആശ്വാസച്ചിരി ചിരിച്ചു.

 

 

**അമ്മാവൻ:** “ഇതുപോലെ ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോളാ മോനെ ഒരു ആശ്വാസം. അർച്ചന മോളു ഇനിയും ഇങ്ങോട്ടൊന്നും വന്നില്ലല്ലോ… ഞങ്ങളെ കാണാൻ ഇഷ്ടക്കേട് ഉണ്ടാവും അല്ലെ…?”

 

 

അർച്ചനയുടെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ വെറുപ്പ് ഇരച്ചു കയറി. ടിവിയിൽ കണ്ട ആ കാഴ്ചകൾ വീണ്ടും കൺമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു.

 

 

**ഹരി:** “അർച്ചന മോൾക്ക് ഇഷ്ടക്കേട് ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ എന്താ. എനിക്ക് നിങ്ങളെ കാണാൻ അല്ലെ ഇഷ്ട്ടം… അമ്മാവാ… എനിക്ക് അമ്മാവനോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ട്…”

 

 

**അമ്മാവൻ:** “എന്താ മോനെ…”

 

 

**ഹരി:** “ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ അത് ശരിയാവില്ല അമ്മാവാ… ഇന്നല്ലെങ്കിൽ നാളെ അമ്മാവൻ അത് അറിയും… അന്നെന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവണം… എന്നെ കൈവിടരുത് എന്നൊരു അപേക്ഷയെ ഉള്ളൂ എനിക്ക്.”

 

 

എന്റെ ശബ്ദം അറിയാതെ ഇടറി. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ഭാരം അമ്മാവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന് തോന്നുന്നു.

 

 

**അമ്മാവൻ:** “എന്താ മോനെ… നിന്നെ ഞങ്ങളെങ്ങനെ കൈ വിടും? മനസ്സിനെ അലട്ടുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ നിനക്ക്? എന്തുണ്ടെങ്കിലും അമ്മാവൻ കൂട്ടിനുണ്ട് മോനെ…”

 

 

അമ്മാവൻ എന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിന് വലിയൊരു കരുത്തുണ്ടായിരുന്നു. അർച്ചനയുമായുള്ള ബന്ധം തകർന്ന് വേണിയെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടാൻ തീരുമാനിക്കുമ്പോൾ അമ്മാവൻ കൂടെയുണ്ടാകുമെന്ന ഉറപ്പ് എനിക്ക് വലിയൊരു സമാധാനമായി.

 

 

പിന്നീടുള്ള സമയം ആ തറവാടിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ഞാൻ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. വേണിയും അമ്മായിയും വെച്ചുവിളമ്പിയ വിഭവങ്ങൾ ആവോളം കഴിച്ചു. വേണിയുമായി സംസാരിക്കാൻ അധികം അവസരം കിട്ടിയില്ലെങ്കിലും, അമ്മാവന്റെയും അമ്മായിയുടെയും കണ്ണുവെട്ടിച്ച് ഞങ്ങൾ കൈമാറിയ നോട്ടങ്ങളിൽ ഒരു ലോകം മുഴുവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

 

വൈകുന്നേരം 6 മണിയായി. ഉമ്മറത്ത് ഒരു വണ്ടിയുടെ ഹോൺ ശബ്ദം കേട്ടു. ടോണി തന്റെ കാറുമായി എത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ യാത്രയ്ക്കുള്ള സമയമായി. ബാഗുമായി ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

വേണി ഉമ്മറപ്പടിയിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സങ്കടവും ആശങ്കയും നിഴലിച്ചു.

 

ഞാൻ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു. ടോണിയുടെ വണ്ടിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഞാൻ വേണിയെ അവസാനമായി ഒന്ന് നോക്കി.

 

“എല്ലാം ശരിയാകും” എന്ന് എന്റെ കണ്ണുകൾ അവളോട് മന്ത്രിച്ചു.

 

 

വണ്ടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. കൊച്ചിയിലേക്കുള്ള ഈ യാത്ര അർച്ചനയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷയും എനിക്കും വേണിക്കും വേണ്ടിയുള്ള പുതിയൊരു ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കവുമായിരിക്കും.

 

 

 

വണ്ടി ഹൈവേയിലൂടെ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

പുറത്തെ ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചു പോകുന്ന ഹെഡ്‌ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ എന്റെ മനസ്സ് പലയിടങ്ങളിലായി അലഞ്ഞു. ആ സമയത്താണ് അച്ചുവിന്റെ കോൾ വരുന്നത്. സ്‌ക്രീനിൽ അവളുടെ പേര് തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ടോണിയെ നോക്കി. അവൻ ഒന്ന് തലയാട്ടി.

 

ഞാൻ കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് സ്പീക്കറിലിട്ടു.

 

 

**അച്ചു:** “ഹരി… ഇതെവിടെയാ നീ? നാളെയാ ഫങ്ക്ഷൻ വെച്ചിരിക്കുന്നത്. നീ എപ്പോഴാ ഇവിടെ എത്തുക?”

 

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ അതേ അധികാരവും താല്പര്യവും. ടിവിയിൽ കണ്ട ആ രൂപമല്ല ഇപ്പോൾ എന്റെ കാതുകളിൽ.

 

 

**ഹരി:** “ഞാൻ ഇത്തിരി തിരക്കിലാ അച്ചു… നാളെ അവിടെ ഉണ്ടായാൽ പോരേ? അതെന്തായാലും ഞാൻ വന്നിരിക്കും.”

 

 

ഞാൻ പരമാവധി ശബ്ദം നിയന്ത്രിച്ചു തന്നെയാണ് സംസാരിച്ചത്, എങ്കിലും അതിൽ വല്ലാത്തൊരു കടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

**അച്ചു:** “എന്താടാ നിന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാതെ കടുപ്പം? തറവാട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ നീ എന്നെ അങ്ങ് മറക്കുന്നുണ്ട് കേട്ടോ ഹരീ…”

 

 

അവൾ പരിഭവത്തോടെ പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. എന്നെ മറന്ന് മറ്റൊരാളുടെ മടിയിൽ കിടന്നു കൊഞ്ചിയവളാണ് എന്നെപ്പറ്റി ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്.

 

 

**ഹരി:** “എന്റെ അച്ചു… നിന്നോട് വഴക്കുണ്ടാക്കാനുള്ള മൂഡിലല്ല ഞാൻ. നാളെ ആളെ കാണിക്കാൻ എന്നോണം എന്നെ അവിടെ കണ്ടാൽ പോരേ നിനക്ക്? ഞാൻ എത്തിക്കോളാം.”

 

 

**അച്ചു:** “ടാ… നീ എന്താടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്…”

 

 

പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ശബ്ദം ഒന്ന് ഇടറി. ആ വിങ്ങൽ കേട്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു നോവ് അനുഭവപ്പെട്ടു. വർഷങ്ങളോളം സ്നേഹിച്ച പെണ്ണല്ലേ, ആ ശീലം അത്ര പെട്ടെന്ന് മായുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഉടനെ തന്നെ സിദ്ധാർത്ഥും സൽമാനും അവളെ കളിക്കുന്ന ആ ദൃശ്യം എന്റെ കണ്ണുകളിൽ മിന്നി മറഞ്ഞു. ആ നോവ് പെട്ടെന്ന് തന്നെ വെറുപ്പായി മാറി.

 

 

**ഹരി:** “അച്ചു, ഞാൻ വിളിച്ചോളാം നിന്നെ… നീ ഒരുക്കങ്ങൾ ഒക്കെ നോക്ക്.”

 

 

കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കാതെ ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ടോണി എന്നെ ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

 

**ടോണി:** “എന്താണ് ഹരി… ഭാര്യയോട് ഒന്ന് കടുപ്പിച്ചു സംസാരിച്ചപ്പോൾ തന്നെ നിനക്ക് വിഷമം ആയോ?”

 

 

 

**ഹരി:** “ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയ കാലം തൊട്ട് അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ടോണി… സ്നേഹിച്ചു ശീലിച്ചു പോയതിന്റെയാണ്.” ഞാൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

 

 

**ടോണി:** “ഈ ഫീലിംഗ്സ് ഒന്നും അവളുമാർക്ക് ഉണ്ടാവില്ലടാ. ആവശ്യം കഴിഞ്ഞാൽ ചവച്ചരച്ച് തുപ്പുന്ന പോലെയാണ് നമ്മൾ അവർക്ക്. അതുകൊണ്ട് നീ ഇങ്ങനെ പാവത്താനായി ഇരിക്കരുത് പ്ലീസ്.”

 

 

**ഹരി:** “അറിയാമെടോ… ഇന്നവൾ സന്തോഷിക്കട്ടെ. ഹരിയുടെ ഭാര്യ എന്ന ലേബലിൽ അവൾ ജീവിക്കാൻ പോകുന്ന അവസാന ദിവസമല്ലേ ഇത്.”

 

 

എന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉറച്ച ഒരു തീരുമാനമുണ്ടായിരുന്നു. യാത്ര തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ടോണി ഓരോ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു എന്നെ സാധാരണ നിലയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു. അർദ്ധരാത്രിയോടെ ഞങ്ങൾ ടോണിയുടെ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. വല്ലാത്തൊരു ക്ഷീണം എന്നെ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ ഒരു മുറിയിൽ കയറി ഞാൻ കിടന്നു. ഉറക്കത്തിലേക്കും ഉണർവ്വിലേക്കും ഇടയിലുള്ള ആ അവസ്ഥയിൽ അച്ചുവിന്റെ ഇടറിയ ശബ്ദവും വേണിയുടെ സാന്ത്വനവും മാറി മാറി വന്നു.

 

എങ്കിലും നാളെ നടക്കാൻ പോകുന്ന ആ ‘പിറന്നാൾ സമ്മാനം’ എന്റെ ചിന്തകളിൽ ഒരു തീക്കനലായി ബാക്കി നിന്നു..

 

 

പിറ്റേദിവസം രാവിലെ ടോണിയുടെ വിളി കേട്ടാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്. തലയ്ക്കകത്ത് ഒരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടു. ഇന്ന് ഏപ്രിൽ 21. അച്ചുവിന്റെ പിറന്നാൾ. ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ദിവസം, പക്ഷേ എനിക്ക് അവളിലെ കാപട്യത്തെ തച്ചുടയ്ക്കേണ്ട ദിവസം.

 

 

രാവിലെ 11 മണിക്ക് അവളുടെ ഡാൻസ് സ്റ്റുഡിയോയിൽ വെച്ചാണ് പാർട്ടി. വളരെ ചുരുക്കം പേരെ മാത്രമേ ക്ഷണിച്ചിട്ടുള്ളൂ എങ്കിലും, പരിപാടി സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ലൈവ് ആയിരിക്കുമെന്ന് അവളുടെ ഇൻസ്റ്റഗ്രാം സ്റ്റോറിയിൽ കണ്ടിരുന്നു.

 

 

തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു ഭർത്താവും സുഹൃത്തുക്കളും ഉള്ള ഒരു ഭാഗ്യവതിയായി അവൾ ഇന്ന് ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അഭിനയിക്കും.

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് പോയി കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി. അലമാരയിൽ നിന്നും എടുത്ത ഒരു ബ്ലാക്ക് കോട്ടും പാന്റും ധരിച്ച് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു.

 

 

 

10 മണിക്ക് തന്നെ ഞാനും ടോണിയും ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. വണ്ടി ചെന്ന് നിന്നത് ഒരു ബാറിന് മുന്നിലാണ്.

 

 

**ഹരി:** “ഇതെന്താ ടോണി ഇവിടെ? നമ്മൾ വൈകില്ലേ?”

 

 

 

**ടോണി:** “വൈകില്ലടാ… ഇന്ന് നിനക്ക് വല്ലാത്തൊരു മാനസിക സമ്മർദ്ദം ഉണ്ടാകും. മനസ്സിന് ധൈര്യം നിലനിർത്താൻ ഇവൻ കുറച്ചു അകത്ത് ഉള്ളത് നല്ലതാണ്.”

 

 

അവൻ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു

.

ഞങ്ങൾ ബാറിൽ കയറി രണ്ട് ബിയർ വീതം ഓർഡർ ചെയ്തു. തണുത്ത ബിയർ തൊണ്ടയിലൂടെ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരു ചെറിയ തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒരുതരം മരവിപ്പ് എന്നെ കീഴടക്കി. ഇനി എന്ത് സംഭവിച്ചാലും നേരിടാനുള്ള ഒരു കരുത്ത് എന്നിലേക്ക് അരിച്ചുകയറി.

 

 

ബിയർ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ കാറിൽ ഡാൻസ് സ്റ്റുഡിയോ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. സ്റ്റുഡിയോയുടെ മുന്നിലെ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ എത്തിയപ്പോൾ വേറെ ഒരു നാല് പേർ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു. ടോണിയെ കണ്ടതും അവർ വന്ന് അവനെ കൈ കൊടുത്തു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

 

 

**ഹരി:** “ഇതാരാ ടോണി?”

 

 

**ടോണി:** “നമ്മുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും നാലു പേർ വേണ്ടേ ഹരി? അവിടെ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടായാൽ ഇടപെടാൻ ആളുകൾ വേണം. ഇത് ജോസ്, സ്റ്റീഫൻ, പീറ്റർ, അയ്യപ്പൻ. എന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരാണ്. അത്യാവശ്യം നന്നായി ഇടിക്കാനും കഴിവുള്ളവരാണ്.”

 

 

 

ഞാൻ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല. ഇന്ന് എനിക്ക് പ്രതികാരം തീർക്കണം. അതിന് എന്ത് സാഹസത്തിനും ഞാൻ തയ്യാറാണ്. ആറു പേരും ഒരു സംഘമായി അച്ചുവിന്റെ ഡാൻസ് സ്റ്റുഡിയോയുടെ പ്രവേശന കവാടം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അകത്ത് സംഗീതം മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്. ചിരിയും കളികളും തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

 

എന്റെ ഓരോ ചുവടുവെയ്പ്പിലും അർച്ചനയ്ക്കുള്ള ശിക്ഷ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

സ്റ്റുഡിയോയുടെ വലിയ ഗ്ലാസ് വാതിലിന് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് നിന്നു. എന്റെ ഭാര്യയുടെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് ഞാൻ കയറാൻ പോകുകയാണ്.

 

 

 

സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഗ്ലാസ് വാതിലുകൾ തള്ളിത്തുറന്ന് ഞാനും ടോണിയും ആ നാലുപേരും അകത്തേക്ക് കയറി. ഉള്ളിൽ ഉയർന്ന വോളിയത്തിൽ മ്യൂസിക് മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഡിസ്കോ ലൈറ്റുകളുടെ വർണ്ണക്കാഴ്ചകൾക്കിടയിൽ പലരും നൃത്തം ചെയ്യുകയും മദ്യം നുണയുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഹാളിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് തന്നെ അച്ചുവിനെ ഞാൻ കണ്ടു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത് സ്വർണ്ണവർണ്ണത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന സീക്വിൻസുകൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ഗൗണായിരുന്നു. അരക്കെട്ടിന് താഴെ ശരീരത്തിന് അനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ തുന്നിയ ആ വസ്ത്രത്തിന് ഒരു വശത്ത് തുട വരെ നീളുന്ന ‘ഹൈ-സ്ലിറ്റ്’ ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

ഗൗണിന്റെ കഴുത്തുഭാഗം അവളുടെ മുലകളുടെ വിടവ് വ്യക്തമായി പുറത്തുകാണിക്കുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു. ആ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നെങ്കിലും, എന്റെ കണ്ണുകളിൽ അവൾ വെറുമൊരു ചതിയുടെ രൂപം മാത്രമായിരുന്നു.

 

എന്നെ കണ്ടതും അച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുത്തു വന്നു.

 

 

“എന്താടാ ഇത്… ഇത്രക്ക് സ്പെഷ്യൽ ആയ ദിവസം തന്നെ നീ ഇങ്ങനെ വരാൻ ഡിലേ കാണിച്ചാൽ എങ്ങനെയാ?”

 

അവൾ എന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.

 

 

“ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ… കുറച്ച് തിരക്കിലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടല്ലേ വൈകിയത്.”

 

ഞാൻ ശബ്ദത്തിൽ വികാരം കലർത്താതെ മറുപടി നൽകി.

അവൾ പെട്ടെന്ന് മൂക്ക് ചുളിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അരികിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു. ഒന്ന് മണപ്പിച്ചു നോക്കിയ ശേഷം അവൾ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചു.

 

 

“നീ കുടിച്ചോ?”

 

 

“അധികമൊന്നുമില്ല. രണ്ട് ബിയർ കുടിച്ചു. ഒന്നല്ലെങ്കിലും ഇന്നെനിക്കും ഒരു സ്പെഷ്യൽ ഡേ അല്ലേ മോളെ അച്ചു…”

 

ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

 

 

“ഇല്ലാത്ത ഓരോ ശീലങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിക്കോ തെമ്മാടി…”

 

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തട്ടി. പിന്നെ അവൾ എന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ടോണിയെയും സംഘത്തെയും ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

 

“ഇതാരാ ഹരി?”

 

 

“ഇതെന്റെ കൂട്ടുകാരാണ്. നിന്റെ ബർത്ത്ഡേ ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇവർക്കും വരണമെന്ന് വലിയ നിർബന്ധം.”

 

 

അച്ചു അവരെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

“വെൽക്കം ഗയ്സ്! എന്തായാലും നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്. ഇനി കുടിക്കല്ലേ ട്ടോ…”

 

എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ഗൗരിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.

സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഒരു മൂലയിൽ മൊബൈൽ സ്റ്റാൻഡിൽ ഘടിപ്പിച്ച ക്യാമറ വഴി അച്ചുവിന്റെ ഇൻസ്റ്റഗ്രാം അക്കൗണ്ടിൽ ലൈവ് സ്ട്രീമിംഗ് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏകദേശം ഇരുപതിനായിരത്തോളം ആളുകൾ ആ ലൈവ് കാണുന്നുണ്ടെന്ന് ടോണി എന്റെ കാതോരം പറഞ്ഞു. ലോകത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ ഒരു ആദർശ ദമ്പതികളുടെ ജീവിതം പ്രദർശിപ്പിക്കുകയാണ്.

 

 

അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹാളിന്റെ ഒരു വശത്ത് ബഹളം കൂടി. സിദ്ധാർത്ഥും സൽമാനും ചേർന്ന് വലിയൊരു കേക്ക് മേശപ്പുറത്തേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. അവരുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

 

സൽമാന്റെ കൈകൾ അച്ചുവിന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ഇടയ്ക്ക് ഇഴയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ബിയറിന്റെ ലഹരിയേക്കാൾ വലിയൊരു പക ഇരച്ചു കയറി. സൽമാനും സിദ്ധാർത്ഥും ആവേശത്തോടെ കേക്കിന് ചുറ്റും മെഴുകുതിരികൾ കത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

എല്ലാം ഞാൻ കരുതിയത് പോലെ തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു. ആഘോഷങ്ങൾ അതിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്. എന്റെ മുന്നിൽ ഇപ്പോൾ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് അർച്ചനയുടെ ആ അവസാനത്തെ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു.

 

 

കേക്ക് തയ്യാറായതോടെ സ്റ്റുഡിയോയിലെ ലൈറ്റുകൾ അല്പം മങ്ങി, സ്പോട്ട് ലൈറ്റ് അച്ചുവിനും ആ മേശയ്ക്കും ചുറ്റുമായി കേന്ദ്രീകരിച്ചു. അച്ചു ആവേശത്തോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

 

അവൾക്ക് ഇരുവശത്തുമായി സിദ്ധാർത്ഥും സൽമാനും ഗൗരിയും നിലയുറപ്പിച്ചു. സൽമാൻ ഇടയ്ക്കിടെ അച്ചുവിനെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

ആ കാഴ്ചയിൽ നിന്നും ഞാൻ ദൃഷ്ടി മാറ്റി, ദൂരെ മാറി കൈകെട്ടി നിന്നു.

 

“ഹരീ… ഇങ്ങ് വന്നേ!”

 

അച്ചു എന്നെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു.

ഞാൻ ഒന്ന് മടിച്ചുനിന്നു, പിന്നെ ടോണിയെ നോക്കി. ടോണി ഗൗരവത്തോടെ ഒന്ന് തലയാട്ടി, മുന്നോട്ട് പോകാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാൻ പതിയെ നടന്ന് അവർക്കൊപ്പം ചേർന്നുനിന്നു. അച്ചു എന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

 

“ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ ടു യു…”

 

 

എല്ലാവരും ചേർന്ന് പാടാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കേക്ക് കട്ട് ചെയ്തു. സ്റ്റുഡിയോയിൽ വിസിലടികളും കൈയടികളും മുഴങ്ങി. അവൾ ഒരു ചെറിയ കഷ്ണം കേക്ക് മുറിച്ചെടുത്ത് എന്റെ വായിലേക്ക് നീട്ടി.

പെട്ടെന്ന് ഞാൻ അവളുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

 

“ഇത്തവണ എനിക്ക് വേണ്ട അച്ചു… നിന്റെ ഫ്രണ്ട്സിന് കൊടുത്തേക്ക്.”

 

എന്റെ ശബ്ദത്തിലെ തണുപ്പ് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

 

 

“അതെങ്ങനെയാടാ… നീയല്ലേ എന്റെ ഹസ്ബൻഡ്, നീയാദ്യം കഴിക്കണം.”

 

അച്ചു നിർബന്ധിച്ചു.

 

 

“നമുക്ക് പതിവൊന്ന് മാറ്റിപ്പിടിച്ച് നോക്കാം. കഴിഞ്ഞ ഒരു കൊല്ലമായി ഇതല്ലേ നിന്റെ ലോകം? അപ്പൊ അവർക്ക് തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ ഈ മധുരത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗം.”

 

ഞാൻ ഒരു ഗൂഢമായ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.

അച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം അമ്പരപ്പ് മിന്നിമറഞ്ഞു. എങ്കിലും ലൈവ് ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിലായതുകൊണ്ട് അവളത് ഒരു ചിരിയിൽ ഒതുക്കി. അവൾ ആദ്യം സിദ്ധാർത്ഥിനും, പിന്നെ സൽമാനും, അവസാനം ഗൗരിക്കും ആ കേക്ക് കഷ്ണം നൽകി. ഗൗരിക്ക് കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആ പീസ് തീർന്നു. ഞാൻ അത് ഗൗനിക്കാത്ത മട്ടിൽ മേശയിൽ നിന്നും മറ്റൊരു കഷ്ണം എടുത്ത് വായിൽ വെച്ചു, അതിൽ നിന്നും ഒരു ചെറിയ ഭാഗം അച്ചുവിനും ഊട്ടി.

 

 

പാർട്ടി വീണ്ടും ഉഷാറായി. മ്യൂസിക്കിന്റെ താളം മുറുകി. ഇതിനിടയിൽ ഒരു വെയ്റ്റർ കുറെ മദ്യ ഗ്ലാസുകളുമായി ട്രേയിൽ എന്റെ മുന്നിലെത്തി. ഞാൻ അതിൽ നിന്നും ഒരു ഗ്ലാസ് എടുത്തു. ചുറ്റും നിൽക്കുന്നവരെയെല്ലാം ഞാൻ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. സൽമാനും സിദ്ധാർത്ഥും എന്നെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

ഞാൻ ആ ഗ്ലാസിലെ മദ്യം മുഴുവനായി ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചിറക്കി. ഉള്ളിലെ പകയ്ക്ക് ആ മദ്യം ഇന്ധനം പകരുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. മദ്യം തീർന്നതും, ഞാൻ ആ ഗ്ലാസ് പതിയെ കൈവിട്ടു.

 

 

‘ഠിം…’ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ഗ്ലാസ് തറയിൽ വീണു ചിന്നിച്ചിതറി.

പെട്ടെന്ന് സ്റ്റുഡിയോയിലെ സംഗീതം നിന്നു. എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കി. ഹാളിൽ പെട്ടെന്ന് കനത്ത നിശബ്ദത തളംകെട്ടി.

 

എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ഇപ്പോൾ എന്നിലേക്കും ആ ഉടഞ്ഞ ഗ്ലാസിലേക്കുമാണ്.

 

 

 

 

കഥയിൽ ഇനി ഹരിയുടെ കണ്ണിലൂടെ കാണിക്കേണ്ട അവശ്യകത അവസാനിച്ചതുകൊണ്ട് ബാക്കി ഭാഗം 3മതൊരാളുടെ കണ്ണിലൂടെ കഥ വായിക്കാം

 

 

 

 

“ സോറി ഗയ്‌സ്….

ഗ്ലാസിൽ സ്പൂൺ തട്ടി വിളിക്കലാണ് പതിവ്.

പക്ഷെ ഇന്ന് നമുക്കാ പതിവൊന്ന് മാറ്റി പിടിച്ചാലോ എന്ന് കരുതിയാണ് താഴെ ഇട്ട് പൊട്ടിച്ചത്…”

 

 

ഹരിയുടെ വാക്കുകളിൽ അവനുള്ളിലെ ലഹരിയുടെ ഒരു ഈണം ഉണ്ടായിരുന്നു..

 

അവിടെ നിന്നവരിൽ എല്ലാം അവന്റെ സംസാര ശൈലി ചെറു പുഞ്ചിരി വിടർത്തി..

അച്ചു എന്താ ചെയ്യുന്നതെന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് അവനു ആഗ്യം കാണിച്ചു…

 

“ആദ്യം തന്നെ ഞാൻ സ്വയം എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താം..

എന്റെ പേര് ഹരിനാരായണൻ.

നിങ്ങളുടെയെല്ലാം പ്രിയങ്കരിയായ അർച്ചനയുടെ ഹസ്ബൻഡ്…”

 

 

ഹരി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു…

 

 

 

“തന്ത വൈബ് പിടിക്കല്ലേ ഹരിയേട്ടാ…

പെട്ടെന്ന് കാര്യം പറാ…”

 

 

അപ്പുറത്ത് നിന്നും ഗൗരിയുടെ ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി…അതെല്ലാവരിലും ചിരി പടർത്തി..

 

 

“തന്ത വൈബ് പിടിച്ചതല്ലേ പൊന്ന് ഗൗരി.. നിങ്ങളൊക്കെ അല്ലെ. ഫൈമോസ്…

ഞാൻ പാവം സാധാരണക്കാരൻ.. “

 

ഹരി പറഞ്ഞു…

 

 

“അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത്….

ഇന്നത്തെ ദിവസം നിങ്ങളെ പോലെ തന്നെ എനിക്കും ഏറെ പ്രീയപ്പെട്ടതാണ്.

ബാക്കി പറയും മുമ്പ് അർച്ചനയെ ഒന്ന് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചോട്ടെ…”

 

 

ഹരിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് പിന്നിൽ ആരവം മുഴങ്ങി…അച്ചു നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ അവനടുത്തേക്ക് വന്നു…ഇതുവരെ കാണാത്ത ഹരിയിലെ ശീലങ്ങൾ അവളെയും ഒന്ന് അമ്പരപ്പിച്ചു.

 

അച്ചുവിന്റെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട ഹരി അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി…

 

 

“ 6 വർഷമായി എനിക്ക് ഇവളും ഇവൾക്ക് ഞാനുമായി ജീവിച്ചു വരികയാണ്…പണ്ട് തൊട്ടേ ഇവളുടെ ആഗ്രഹമാണ് ഡാൻസ് സ്റ്റുഡിയോ തുടങ്ങണം ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആയിത്തീരണമെന്ന്…

And finally, she made it!

കാലു വയ്ക്കുന്ന എന്തിലും 100% എഫ്ഫർട്ട് കൊടുക്കുന്നവളാണ് അച്ചു….

That makes me a proud husband.”

 

 

ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ അവസാനിച്ചതും അവിടെ കയ്യടി മുഴങ്ങി. അച്ചു സ്നേഹത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

 

 

“And one more thing, guys…

ഇന്നിവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയ വിഷമവും ഉണ്ട്…

because I realize I’m not a perfect one.”

ഒരു ഭർത്താവെന്ന നിലയിൽ അച്ചുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാനൊരു പരാജയം ആയിരുന്നു…”

 

 

പെട്ടെന്നുള്ള ഹരിയുടെ ശബ്ദം മാറ്റം കണ്ട് അച്ചു അടക്കമുള്ള എല്ലാവരും ഞെട്ടി…

 

 

“ഹരി…എന്താ ഇത്…”

 

 

അച്ചു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു…ഹരി അവളെ നോക്കിയത് പോലുമില്ല.

 

 

“ നിങ്ങൾക്ക് അറിയുമോ…

പലപ്പോളും ഇവളുടെ ഡാൻസ് കണ്ട് ഞാൻ ഒത്തിരി വഴക്ക് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…

അവൾക്ക് എന്നെ ആവശ്യമായ സമയങ്ങളിൽ എനിക്ക് അവൾക്ക് വേണ്ടി സമയം ചിലവഴിക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ല…

എനിക്ക് തോനുന്നു എന്നേക്കാൾ മികച്ച ഒരാൾ അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടായെങ്കിൽ അച്ചുവിന്റെ ജീവിതം കുറച്ചു കൂടെ ബ്റൈറ്റ് ആയേനെ…”

 

അവനത് പറഞ്ഞത് അച്ചു ഹരിയുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു…

 

 

“ഹരി നിർത്ത്…

ഇത് ഇവിടെ ഉള്ളവർ മാത്രമല്ല ലൈവ് ആയി ആളുകളും കാണുന്നുണ്ട്…പ്ലീസ്…”

 

 

അച്ചു പറഞ്ഞു…

 

 

“കാണട്ടെ അച്ചു…

എനിക്ക് തോന്നിയ എന്റെ തെറ്റുകൾ വിളിച്ചു പറയാൻ ഞാൻ എന്തിനു മടിക്കണം…

ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ…

ക്ഷണം സ്വീകരിച്ച് ഇവിടെ എത്തിയ വിശിഷ്ട്ട വ്യക്തികളെ ഇതെല്ലാം ലൈവ് ആയി കാണുന്ന പ്രേക്ഷകരെ..

I’m officially announcing it… Harinarayanan is a fucking loser!”

 

ഞാനത് പറഞ്ഞു തീർന്നത് അച്ചു അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ മൈക്ക് തട്ടി പറിച്ചു വാങ്ങിയതും ഒരേ സമയമാണ്…

 

 

“Hari, please stop this nonsense!

ഗയ്‌സ്… …ഹരിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് ഞാൻ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു…he’s drunk”

 

 

 

അച്ചു പറഞ്ഞു….

 

 

“യെസ്…. കള്ള് സത്യം വിളിച്ചു പറയും എന്നല്ലേ…

എന്താ സത്യമല്ലേ…. “

 

പെട്ടെന്ന് ഹരി അവളുടെ കയ്യിലെ മൈക്കിലേക്ക് തല അടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോ എല്ലാവരും ചിരിച്ചുപോയി…അച്ചു പതിയെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു….

 

 

“പോടാ തെമ്മാടി….

അതേയ്…ഇവൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശുദ്ധ കള്ളമാണ്…വെറുതെ എന്റെ കെട്ട്യോനെ തെറ്റ് ധരിക്കല്ലേ ആരും…പ്ലീസ്…”

 

അച്ചു ഒരു മധുര പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

 

 

“”What? That was a lie? Then what is the truth?”

 

 

ഹരി ചോദിച്ചു അവളോട്…അവനെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കിയ അച്ചു മൈക്ക് തന്റെ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു..

 

 

 

“ ഇവൻ ഇങ്ങനെ ഇവിടെ കേറി ഇതുപോലെ ഉള്ള ഡയലോഗ് അടിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.

ശരിക്കും പറഞ്ഞാ ഇവനൊരു ഇൻട്രോവേർട്ട് ആണ്…

പക്ഷെ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ അവനൊരു മടിയും കാണിച്ചിട്ടില്ല…

നിങ്ങളീ കാണുന്ന അർച്ചന എന്ന ഞാൻ ഉണ്ടായത് ഹരിയിൽ നിന്ന് കൂടെയാണ്…

നമ്മളീ നിൽക്കുന്നതിന്റെ സ്റ്റുഡിയോ എനിക്ക് തന്നത് പോലും ഇവനാണ്…

ഞാൻ പോലും മറന്നുപോയ ഡാൻസ് എന്ന എന്റെ ഡ്രീം എന്റെ കയ്യിൽ വച്ചു തന്നതും ഇവനാണ്…

അങ്ങനെയുള്ള ഹരി ഹസ്ബൻഡ് എന്ന പേരിൽ പരാജയം ആണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊരിക്കലും സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല…”

 

 

അച്ചു പറഞ്ഞു നിർത്തി…അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി കലങ്ങിയിരുന്നു…

 

 

“ബട്ട്‌ ഞാൻ നിന്നോട് വഴക്കൊക്കെ പിടിച്ചില്ലേ…അതെന്താ പറയാത്തത് “

 

 

ഹരി അവളോട് ചോദിച്ചു…

 

 

“ഹരി…. എന്താ ഇത്…

അതെന്താ ഭാര്യാ ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് ഇടയിൽ വഴക്ക് വരില്ലെന്നാണോ…

നിങ്ങളിത് കേൾക്കണം…

എന്റെ ചില ഡാൻസുകൾ ഒക്കെ അല്പം ഇന്റിമേറ്റ് ആണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എല്ലാവർക്കും അറിയാമല്ലോ…അതിലിവൻ എന്നോട് ഇടക്ക് പൊസ്സസിവനെസ്സ് കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്.. അതിലെന്താണ് തെറ്റ്.. സ്വന്തം ഭാര്യ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ അടുത്ത് ഇടപഴകുമ്പോ ഏതൊരു ഭർത്താവിനും തോന്നാവുന്ന ഒന്നേ നിനക്കും തോന്നിട്ടുള്ളു.. പക്ഷെ നീ അതൊക്കെ ഉൾക്കൊണ്ടു എന്റെ കൂടെ നിന്നില്ലേ ഇത്ര നാൾ…

ഇതിൽ കൂടുതലെന്താ എനിക്ക് വേണ്ടത് ഹരി…

ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ഞാൻ വേദനിക്കുന്നത് കണ്ടാ ഈ മനുഷ്യന് സഹിക്കില്ല…

എനിക്കുള്ളിൽ പ്രണയമെന്നാൽ അതിനൊരു മുഖമേ ഉള്ളു…അത് നീ മാത്രമാണ്…”

 

 

അച്ചു ഇതെല്ലാം അവന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കിയാണ് പറഞ്ഞത്…അവളുടെ വാക്കുകൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു വലിയ കയ്യടി തന്നെ ഉയർന്നു…

 

 

ഹരി അവളുടെ കണ്ണിലേക്കു തന്നെ നോക്കി നിന്നു…അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവനോടുള്ള പ്രണയം മൂലം നിറഞ്ഞിരുന്നു…ഹരിയുടെ പ്രസംഗം അവിടെ ഉണർത്തിയത് അവൻ ഇതുവരെ അവൾക്ക് വേണ്ടി ജീവിച്ച ജീവിതത്തെ കൂടെയാണ്…

 

അച്ചു അറിയാതെ ഹരിയുടെ ചുണ്ടിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങാവേ പെട്ടെന്ന് ഹരി അവളുടെ കവിളിൽ മൃതുവായി തൊട്ടു.. ശേഷം ഒരു സ്നേഹ ചുംബനം അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൊടുത്തു…

 

ഹരിയുടെ കണ്ണും ചെറുതായി കലങ്ങിയിരുന്നു…

 

 

“ നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് ഇത് കേൾക്കുമ്പോ എനിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരുപാട് ആശ്വാസം ഉണ്ട് അച്ചു…ഞാൻ സ്വയംതെറ്റുകാരൻ ആണെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് എന്നെ തന്നെ പഴിചാരി…”

 

ഹരി പറഞ്ഞു..

 

“എന്താ ഹരി ഇത്. എന്തിനാ ഇങ്ങനെയുള്ള ചിന്തകൾ ഒക്കെ നിനക്ക് വരുന്നത്…

You’re my gem… You’re the best.”

 

 

അച്ചു പറഞ്ഞു…

 

 

“താങ്ക്യൂ അച്ചു….

എന്തായാലും ഇന്ന് നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാനൊരു സ്പിഷ്യൽ ഗിഫ്റ്റ് കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്…”

 

 

ഹരി പറഞ്ഞു…

 

 

“എന്റെ ഏത് ബര്ത്ഡേക്ക് ആണ് നീ ഗിഫ്റ്റ് തരാതെ ഇരുന്നിട്ടുള്ളത്…”

 

 

അച്ചു ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു….

 

 

“ ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ…..

പക്ഷെ ഇത് കുറച്ചു സ്പെഷ്യൽ ആണ്…

ലോകത്തോരു ഭർത്താവും ഭാര്യക്ക് ബർത്തഡേ ഗിഫ്റ്റ് ആയി കൊടുക്കാത്ത ഒരു ഐറ്റം…”

 

 

ഹരി പറഞ്ഞു…

 

 

“ടാ…. കുരുത്തക്കേട് ഒന്നും അല്ലല്ലോ…”

 

 

അച്ചു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു….

 

 

“ഏയ്…

ഇത് കുറച്ചു സീരിയസ് ആയ ഗിഫ്റ്റ് ആണ് അച്ചു…

ഞാനാരായിരുന്നു എന്ന് നീ കുറച്ചു മുന്നേ പറഞ്ഞില്ലേ…

എന്നാ ഈ ഗിഫ്റ്റ് നീ ആരായിരുന്നു എന്ന് എല്ലാവർക്കും പറഞ്ഞു കൊടുക്കും…

ടോണി…. അതിങ് എടുത്തോ…. “

 

 

 

ഹരി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും ടോണി തന്റെ കയ്യിലുള്ള ആ ചെറിയ ബോക്സ്‌ അവിടേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു…ഹരിയത് കയ്യിൽ വാങ്ങി അച്ചുവിന് നീട്ടി

 

 

 

“For my wonderful wife…” “

 

 

ഗിഫ്റ്റ് നീട്ടി അവൻ പറഞ്ഞു…അച്ചു നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി അത് കയ്യിൽ വാങ്ങി…ആ ദൃശ്യങ്ങൾ കണ്ട എല്ലാവരിലും സന്തോഷം നിറഞ്ഞു…ഒപ്പം അതിൽ എന്തെന്ന് അറിയുവാൻ ഉള്ള ആവേശവും…

 

 

ലൈവിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഫോണിൽ 20k യിൽ നിന്നും 35k യിലേക്ക് വ്യൂ ഉയർന്നു…

 

തന്റെ ഭർത്താവ് തനിക്കായി ഒരുക്കിയ ആ സർപ്രൈസ്‌ എന്തെന്ന് അറിയുവാൻ അച്ചു എല്ലാവരെയും സാക്ഷിയാക്കി ആ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ്‌ പൊളിച്ചു നോക്കി…ഉള്ളിൽ ഒരു 2 പേജ് അടങ്ങുന്ന a4 ഷീറ്റ് പേപ്പർ അവളുടെ കയ്യിൽ. പെട്ടു…

 

അച്ചു അതെടുത്ത് വായിച്ചതും അത്രയും നേരം അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞ സന്തോഷം ഒരു ഞൊടിയിൽ ഇല്ലാതെയായി…

 

ഉയർന്ന നെഞ്ചിടിപ്പും പകപ്പുമോടെ അവൾ ഹരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…

 

 

“ ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസോ….?

എന്താ ഹരി ഇത്…. “

 

 

അച്ചുവിന്റെ സ്വരം ഒന്ന് ഉയർന്നതും മൈക്കിലൂടെ അതെല്ലാവരും കേട്ടു…അവിടെ അതിഥികളായി എത്തിയവർ പോലും അതറിഞ്ഞു ഞെട്ടി തരിച്ചു നിന്നു…

 

സിദ്ധാർത്തും സൽമാനും ഗൗരിയും പരസ്പരം പ്രേതത്തെ കണ്ട പോലെ നോക്കി നിന്നു…

 

അപ്പോഴും ഹരിയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു…അവൻ പതിയെ അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും മൈക്ക് വാങ്ങി…

 

 

“ മിസിസ്സ് അർച്ചന ഹരിനാരായണൻ….

ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ….

ഈ ഗിഫ്റ്റ് നീ ആരായിരുന്നു എന്ന് ലോകത്തോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന വേളയാണ് ഇത്…

ഹരി നാരായണൻ എന്ന എനിക്ക് ഇനി നിന്റെ ഭർത്താവ് എന്ന ലേബലിൽ കഴിയുവാൻ ആഗ്രഹമില്ല…”

 

 

ഹരിയുടെ സ്വരം ഉയർന്നു..

 

 

“ ഹരി…. ടാ…

നീ എന്താണീ പറയുന്നത്.. കുടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് വച്ച് ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യരുത് കേട്ടോ…”

 

 

അർച്ചനയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ധാരയായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി…

 

 

“ രണ്ട് പെഗ് ഒഴിക്കുന്ന ടൈമിൽ എനിക്ക് ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒന്നല്ല ഈ ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസ്…നന്നായി ആലോചിച്ചു ഞാൻ എടുത്തതാണ് ഈ തീരുമാനം…”

 

 

ഹരി ഉറച്ച വാക്കുകളോടെ പറഞ്ഞു…

 

 

“ഹരി…നീ കളിക്കല്ലേ…

ഞാനെന്ത് ചെയ്തിട്ടാ ഇങ്ങനെ…”

 

 

അവൾ തേങ്ങലോടെ പറഞ്ഞു..

 

 

“നീ ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്താണ് ചെയ്യണ്ടത്…

നീ പറഞ്ഞല്ലോ ഒരു ഭർത്താവായ എന്റെ ഗുണങ്ങളെ പറ്റി…

നിനക്കെന്ത് ഗുണമാണ് ഉള്ളതെന്ന് കൂടെ ഇവരോടൊക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാ വളരെ നന്നായിരുന്നു…

പ്രേമിക്കാൻ ഞാനും കൂടെ കിടത്താൻ നിന്റെ കൂടെ നടക്കുന്ന ഈ നായകളും അല്ലേടി…. “

 

 

അത് കൂടെ കൂട്ടത്തോടെ അർച്ചനയുടെ തലയിൽ ഇടിത്തീ വീണത് പോലെയായി…

അവളുടെ മാത്രമല്ല…സിദ്ധാർഥ്വിന്റെയും സൽമാന്റെയും അവസ്ഥ വ്യത്യസ്തമല്ല..

 

“സിദ്ധു…ടാ..

ഇത് സങ്കതി കുഴപ്പമാ.. നീയാ ലൈവ് ഓഫ്‌ ചെയ്യ്.. ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മളെല്ലാം ഒന്നിച്ചു നാറും.. “

 

 

ഇതെല്ലാം കണ്ട് നിന്ന ഗൗരി സിദ്ധാർത്തിനോട് പറഞ്ഞു…അവൻ ശര വേഗത്തിൽ ലൈവ് പോകുന്ന ക്യാമറക്ക് മുന്നിലേക്ക് പാഞ്ഞു…

 

പക്ഷെ അതിനു വിലങ്ങു തടിയായി ടോണി കൊണ്ടുവന്ന 4 പേർ മുന്നിൽ നിന്നു…

 

 

“അനിയൻ എങ്ങോട്ടാ ഇത്ര ദൃതിയിൽ..?”

 

 

അയ്യപ്പൻ സിദ്ധുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു…അവന്റെ കണ്ണിൽ കോപം കത്തി..

 

 

“ വഴിയിൽ നിന്ന് മാറടാ..

ഇല്ലെങ്കിൽ കൊന്ന് കളയും ഞാൻ…’”

 

 

സിദ്ധാർത്ത് പല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

 

പെട്ടെന്ന് അയ്യപ്പൻറെ കൂടെ ബാക്കി 3 പേരും ടോണിയും അവനു മുന്നിൽ നിരന്നു…

 

 

“ടാ കന്നാലി…

നിന്റെ കളി കഴിഞ്ഞു. മിണ്ടാതെ ആ ഓരത്ത് നിന്നാ നിന്റെ തടിക്ക് കൊള്ളാം. ഇല്ലേ എടുത്തിട്ട് അലക്കി തുണിയില്ലാതെ ഓടിക്കും ഞങ്ങൾ..

അതും ഈ ലൈവ് ക്യാമറയുടെ മുന്നിലൂടെ.

ഇത് പറയുന്ന എന്റെ പേര് ഓർമയിൽ വച്ചോ…

പീറ്റർ…മട്ടാഞ്ചേരിയിൽ അന്വേഷിച്ചാ മതി അവർ പറയും പിറ്ററുടെയും പിള്ളേരുടെയും കഥകൾ…മാറി നിക്കടാ ചെള്ള് ചെക്കാ…”

 

 

പീറ്റർ സിദ്ധാർഥ്വിന്റെ നെഞ്ചിൽ പിടിച്ചൊന്ന് തള്ളി…കോപം കത്തുന്ന കണ്ണോടെ സിദ്ധാർഥ് അവരെ നോക്കി…

 

 

“ നായിന്റെ മക്കളെ….. “

 

 

എന്ന് പറഞ്ഞവൻ അലറി മുന്നോട്ട് കുതിക്കാൻ നിന്നതും ടോണിയുടെ കാലു അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിഞ്ഞതും ഒരേ സമയമായിരുന്നു. നില തെറ്റിയ അവൻ വായുവിൽ ഉയർന്നു അവിടെ വച്ച ഒരു ടേബിളിൽ പുറമടിച്ചു വീണു…

 

അത് കണ്ട് എല്ലാവരും ഒന്ന് അമ്പരന്നു..

അച്ചു അടക്കം…

 

 

“ഹരി….

പ്ലീസ് സ്റ്റോപ്പ്‌ ദിസ്‌ നോൺസെൻസ്.

ആരെങ്കിലും പറയുന്ന റുമാർ കേട്ട് ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യല്ലേ പ്ലീസ്…”

 

 

അച്ചുവിന്റെ സ്വരം ഉയർന്നു…

 

 

“ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ.

റൂമറോ…..

എടി നീ ഡാൻസ് എന്ന പേരിൽ കാണിച്ചുകൂട്ടുന്ന കുന്തളിപ്പ് കണ്ട് ഈ കാണുന്ന സോഷ്യൽ മീഡിയ മുഴുവൻ നിന്നെ ഇങ്ങനൊരു വേദിയിൽ വിളിക്കാൻ ചേരാത്ത പേരിട്ടാണ് വിളിക്കുന്നത്…

അതൊന്നും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് നിന്റെ മേലെ വച്ചൊരു വിശ്വാസം കൊണ്ട് ജീവിച്ച എന്നോട് നീ എത്ര വലിയ ചതികളാണ് കാണിച്ചതെന്ന് ഒന്ന് കണ്ണടച്ച് ഓർത്താൽ നിനക്ക് ഓർമയിൽ വരും അച്ചു…”

 

 

ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ ഉയർന്നു…

 

 

“ഹരി പ്ലീസ് ടാ…നീ കേട്ടതൊന്നും സത്യമേ അല്ലാ..’”.

 

അവൾ വീണ്ടും തേങ്ങി…

 

 

“ തെറ്റ് ചെറുതെങ്കിൽ അത് സമ്മധിക്കാൻ പഠിക്കടി ആദ്യം…

നിന്റെ നെഞ്ചിൽ തൊട്ട് പറയാൻ പറ്റുമോ നീ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലേന്ന്…നീ ഇവന്മാരുടെ കൂടെ കിടന്നിട്ടില്ലാന്ന് നിനക്ക് പറയാൻ പറ്റുമോ…

പറയടി…. “

 

 

ഹരിയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഇനിയൊരു കള്ളം. പറയാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല…അത്. പോലെ സത്യം വിളിച്ചു പറയാനും അവൾക്ക് സാധിച്ചില്ല…

 

 

‘“നിന്നെ ഇങ്ങനെ നാലാള് കാണും വിധത്തിൽ നാണം കെടുത്താൻ ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ലായിരുന്നടി…പക്ഷെ എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊന്ന് കുഴിച്ചു കൂടിയത് നീയീ സിലിബ്രറ്റി സ്റ്റാറ്റസ് ഉണ്ടാക്കാൻ വേണ്ടി അല്ലെ…അപ്പൊ അവരും അറിയട്ടെ നിന്റെ തനി കൊണം…

 

ഇത് കൊണ്ട് നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടാവാൻ പോകുന്നില്ല അച്ചു…ഞാനെന്ന ശല്യം ഇനിയൊരിക്കലും നിന്റെ മുന്നിൽ വരില്ല…അതിനുള്ളതാ ഈ ഡിവോഴ്സ് നോട്ടീസ്.”

 

ഹരി പറഞ്ഞു നിർത്തി…അച്ചുവിന്റെ ശിരസ്സ് താഴേക്ക് താഴ്ന്നു…ആരുടേയും മുഖത്ത് പോലും നോക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല…നിന്ന നിൽപ്പിൽ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ തേങ്ങി.

 

 

“ഇവിടെ ഈ ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു വന്ന കുറച്ച് ആളുകളോടും ഇത് ലൈവ് ആയി കാണുന്ന കുറെ ആളുകളോടും ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു…

ഞങ്ങളുടെ പേർസണൽ കാര്യം ഇത് പോലെ പബ്ലിക് ആക്കേണ്ടി വന്നതിൽ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ട്…

പക്ഷെ എനിക്ക് ഇവരൊക്കെ ചേർന്ന് തന്ന ഈ പെയിൻ ഉണ്ടല്ലോ…അത് നിങ്ങളൊക്കെ മനസ്സിൽ കാണുന്നതിനും എത്രയോ വലുതാണ്.

എന്റെ ഉള്ളിലെ നീറ്റലിനു ഞാനീ ചെയ്ത പ്രതികാരം വളരെ ചെറുതാണ്..

ഇത്തരത്തിൽ ചതിക്കപ്പെടുന്നവരിൽ ഞാൻ ആദ്യത്തെ ആളല്ല…

അവസാനത്തേതുമല്ല…

ഇവളെ ഇങ്ങനെയൊരു ഇടത്ത് എത്തിച്ചു ഇറങ്ങി പോകുവാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിട്ടല്ല. പക്ഷെ എന്നോട് ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തവരോട് ഇതെങ്കിലും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഞാനൊരു ആണല്ലെന്ന് എന്റെ കഥ അറിയുന്നവർ പറഞ്ഞേക്കാം…

എന്തായാലും..

എന്റെ ഭാര്യ ആയിരുന്ന അർച്ചനക്ക് ഒരായിരം പിറന്നാൾ ആശംസകൾ.. “

 

 

അവൻ അവസാനമായി അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു…

 

അവന്റെയാ പോക്ക് നെഞ്ച് പൊട്ടുന്ന വേദനയിൽ നോക്കിയിരുന്നു അർച്ചന…

 

 

 

_______________________

 

പ്രതികാര അഗ്നിയുടെ ചൂട് ഹരിയിൽ നിന്നും ഇല്ലാതായയിരുന്നു…

 

ടോണി അവനെ അവന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ ആക്കി ഉടൻ തിരിച്ചു വരാമെന്നു പറഞ്ഞു ഇറങ്ങി…

 

മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഹരിയുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിച്ചു… തന്റെ കയ്യിലുള്ള സ്‌പേർ കീ വച്ച് ഡോർ തുറന്ന ഹരി അവിടമാകെ ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു…

 

തങ്ങളുടെ ഒരുക്കൂട്ടി വച്ച പൈസക്കൊണ്ട് വാങ്ങിയ ആ ഫ്ലാറ്റിനു അവരുടെ പ്രണയത്തിന്റെ ഭംഗി ഉണ്ടായിരുന്നു…

 

ആ മനോഹാരിതയെ കാമവും വിയർപ്പും കൊണ്ട് അഴുക്കാക്കി മാറ്റിയത് തന്റെ ഭാര്യയാണ്…

 

ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച ഹരി തന്റെ ലാഗ്ഗെജ് എടുത്ത് ഡ്രസ്സുകൾ എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത് തുടങ്ങി…

 

 

നിമിഷങ്ങൾക്കപ്പുറം ഫ്ലാറ്റിലെ ഡോർ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ഹരിയുടെ കാതിൽ മുഴങ്ങി.. അവൻ അതിലേക്ക് ചെവി കൊടുക്കാതെ താൻ ചെയ്യുന്ന ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു…

 

 

പക്ഷെ പെട്ടെന്നാണ് അവന്റെ പുറകിലൂടെ വന്ന കൈകൾ അവന്റെ വരിലൂടെ ചുറ്റി ഇറുക്കെ പിടിച്ചത്…

 

ഹരി ഒന്ന് നിശ്ചലമായി നിന്നു…അവൻ ധരിച്ച ഷർട്ടിന്റെ പുറം ഭാഗത്ത് കണ്ണുനീരിന്റെ നനവ് ഹരി അറിഞ്ഞു.

 

“ അച്ചു.. എന്നെ വിട്.. “

 

 

ഹരി ഒരു താക്കീത് പോലെ പറഞ്ഞു…

 

“ഹരി…വേണ്ടടാ..

ഇങ്ങനെ ചെയ്യല്ലേ. നീ പോയാ എനിക്കാരാ…? “

 

 

അവളുടെ ഇടറിയ ശബ്ദം അവിടമാകെ നിറഞ്ഞു…

 

ഹരി അവളെ പിടിച്ചു തന്റെ മുന്നിലേക്ക് നിർത്തി.

 

കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ അച്ചുവിന്റെ മുഖം അവളെ മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത വിധം മാറ്റിയിരുന്നു…

 

“ ഈ കണ്ണീരിനു സത്യമുണ്ടോ അച്ചു.

അതോ അഭിനയമോ..? “

 

 

ഹരി ചോദിച്ചു.

 

 

“എടാ ദയവായി ഇത് നിർത്ത്.

സിദ്ധാർത്തും ഞാനും തമ്മിൽ ഉള്ള ഇടപെടൽ കണ്ടാൽ പുറമെന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് സംശയം വരും.. അങ്ങനെ ആരോ ആണ് നിന്നെ പറഞ്ഞു തെറ്റ് ധരിപ്പിച്ചത്.. “

 

 

അച്ചു കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

 

 

“ഹോ…പുറമെന്ന് ആരോ അല്ലെ…

ശരി…

സിദ്ധാർത്തുമായുള്ള ബന്ധം അവിടെ ഇരിക്കട്ടെ..

അപ്പൊ സൽമാനുമായോ.?

അന്ന് നമ്മളെ പിടിച്ചില്ലേ…ഒരു പോലീസുകാരൻ..

അവനുമായോ..? ഈ ബന്ധങ്ങൾക്കൊക്കെ വേണ്ട എക്സ്പ്ലനേഷൻ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ പറഞ്ഞോ…കേൾക്കാൻ ഞാൻ റെഡി ആണ്. “

 

 

ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അച്ചുവിന്റെ ഹൃദയം നിലക്കും പോലെ തോന്നി..

ഇനിയൊരു വാക്കിനു നാവ് പൊന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത വിധം ആ നാവ് നിശ്ചലമായി..

ഹരി അവളെ ഒന്ന് പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം ബെഡ്‌റൂമിൽ അവൻ ഘടിപ്പിച്ച ഒരു ഒളിക്കേമറ എടുത്ത് അച്ചുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു…

 

അത് കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ ശ്വാസം മുട്ടി മരിക്കുമോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി അവൾക്ക്..

 

“ഇത് ഞാൻ അന്ന് പോകും മുമ്പ് ഇവിടെ വച്ചതാ…ഇങ്ങനെ ഈ ഫ്ലാറ്റിലെ ഓരോ മൂലയിലും ഞാൻ ഇത് പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്..

2 ദിവസം നീ കാണിച്ചതും പറഞ്ഞതും എല്ലാം എനിക്കറിയാം. “

 

 

അത് കൂടെ കേട്ടത്തോടെ അച്ചു പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. ഇനിയൊരു വാക്ക് ഞായമായി പറയാൻ ഇല്ലെന്ന ബോധം അവളെ തളർത്തി..

 

 

“ 2 ദിവസം നിന്റെ ജീവിതം ഒരു മറ പോലും ഇല്ലാതെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ ഞാൻ തകർന്നു പോയടി അച്ചു…

സ്വന്തം ഭാര്യയെ 2 പുരുഷന്മാർ ചേർന്ന് വെടിയേ പോലെ ചതച്ചരക്കുന്നത് കാണേണ്ടി വന്നതിന്റെ ഗതികേട് ഞാനാരെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കും.

നിന്റെ വികാരങ്ങൾ അടക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവനാണ് ഞാനെങ്കിൽ എന്തിനാ അച്ചു നീ പ്രണയിച്ചത്…അന്തസ്സായി ഡിവോഴ്സ് വാങ്ങി പുതിയ ബന്ധം തുടങ്ങാമായിരുന്നില്ലേ…

നിന്റെ കഥയിലെ എന്റെ റോൾ എന്ന് എന്താ..?

കഴിവില്ലാത്തവൻ..

പൊട്ടൻ…

അല്ലേടി…? “

 

 

അച്ചുവിന് പറയാൻ മറുപടി ഇല്ലായിരുന്നു.

 

“നീ എന്താ അവനോട് പറഞ്ഞത്…?

കുറച്ചു നാള് നമ്മള് പിണങ്ങി മാറി നിന്നതാണ് ഇങ്ങനൊരു മാറ്റത്തിന് കാരണമായത് അല്ലെ…

എടി നീ എന്നോട് കാണിച്ച അകൽച്ചയിൽ ആ അന്യ രാജ്യത്ത് ഒറ്റക്കായപ്പോ എനിക്കും പോകാമായിരുന്നടി ഇത് പോലെ..

പക്ഷെ നിന്നെ വച്ച് എനിക്കങ്ങനെ പോവാൻ തോന്നിയില്ല.

പക്ഷെ നീയോ…

ഹും…

1 മാസം മിണ്ടാതിരുന്നാൽ മറന്ന് പുതിയ വഴി തേടുന്നതല്ല സ്നേഹം.. അതിന്റെ പേര് കഴപ്പ് എന്നാ…

നീ നിന്റെ കഴപ്പുമായി ഇവിടെ കഴിഞ്ഞോ..

ഈ ഉണ്ടാക്കിയതിനൊന്നും എനിക്ക് പങ്ക് വേണ്ടാ.

എല്ലാം നീ തന്നെ വച്ചോ…

ഒരേയൊരു അപേക്ഷ എനിക്കാ വിവാഹ മോചനം വേഗം വാങ്ങി തരണം..

നിനക്ക് മാത്രമല്ല..

എനിക്കും ജീവിക്കണം…”

 

 

ഹരി അത്രയും പറഞ്ഞ ശേഷം തന്റെ ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്യുന്നത് തുടർന്നു…അച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ ബെഡിൽ ശില പോലെ ഇരുന്നു…

 

സമയം കടന്നുപോയി…

 

കൊണ്ടുപോകാനുള്ള ലഗേജ്‌ എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്ത ഹരി ആ ഫ്ലാറ്റിൽ ഘടിപ്പിച്ച ക്യാമറ മൈക്ക് എല്ലാം എടുത്ത് കുപ്പതോട്ടിയിൽ കളഞ്ഞു…

 

 

മൊബൈലിൽ ടോണിയുടെ മെസ്സേജ് വന്ന് കിടക്കുന്നത് ഹരി ശ്രദ്ധിച്ചു…അവൻ താഴെ ഉണ്ടെന്ന മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു അത്…

 

അവൻ ലഗേജ് എടുത്ത് പുറത്ത് പോവാൻ ഒരുങ്ങിയതും പെട്ടെന്ന് ഹരിയുടെ കയ്യിലൊരു പിടി വീണു..

 

അച്ചുവായിയുന്നു അത്.. അവൻ അവളെ നോക്കി. ഒന്ന് മുഖത്ത് നോക്കാൻ പോലും ആവാത്ത വിധം അത് താഴ്ന്നാണ് നിന്നത്.

 

 

“എനിക്കൊരു മിനിറ്റ് തരുമോ ഹരി…

ഒന്ന് സംസാരിക്കാൻ…. പ്ലീസ്…”

 

 

അച്ചുവിന്റെ സ്വരം ഏറെ ദുർബലമായിരുന്നു.

 

ഹരി ലഗേജ്ലേ പിടി വിട്ട് ഒന്ന് മൂളി. അത് അവൾക്കായുള്ള സമ്മതമായിരുന്നു.

 

 

“ചെയ്ത ഒന്നിനും ഞായം പറയാൻ ഇല്ല എനിക്ക്.

എല്ലാം തെറ്റ് തന്നെയാ ഹരി.

പക്ഷെ അതിലൊരു ശരിയുണ്ട്…

നമ്മുടെ സ്നേഹം…

എന്റെ സ്നേഹം.

ശരീരം മാത്രമാണ് ഞാൻ അവർക്ക് കൊടുത്തത്. മനസ്സ് ഇന്നും നിന്റേത് തന്നെയാ ഹരി..

കാരണം ഒരു കുറവ് പറഞ്ഞു കളയാൻ നീ എനിക്ക് അത്രയും വില കുറഞ്ഞവൻ അല്ല.

ആ കുറവിനെ നികത്തി നിന്റെ ഭാര്യയായി ജീവിക്കണം എന്നായിരുന്നു എന്റെ ആഗ്രഹം. അതിനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴി ഇത്രത്തോളം എത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ലടാ…”

 

 

അവൾ പറഞ്ഞു…ഹരി കൈ കെട്ടി അവളെ നോക്കി നിന്നു.

 

 

“നീ എന്നെ എത്ര വേണമെങ്കിലും തല്ലിക്കൊ..

വഴക്ക് പറഞ്ഞോ…

പക്ഷെ ഇങ്ങനെയെന്നെ ഒറ്റക്കാക്കി പോവല്ലെടാ…

എനിക്കീ ഫെയിം ഒന്നും വേണ്ടാ. എല്ലാം അവസാനിപ്പിക്കാം.

നമുക്ക് uk യിൽ പോവാം..

പണ്ടത്തെ പോലെ ആ പഴയ ഹരിയും അച്ചുവുമായി അവിടെ കഴിയാം. നമ്മൾ മാത്രമുള്ള ലോകത്ത്…”

 

 

ഹരി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത വേദനയിൽ അച്ചു അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.. അവളവന്റെ മുഖത്തോട് മുഖം അടിപ്പിച്ചു ചുണ്ട് ചേർത്തു…അവരുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ തമ്മിൽ കഥകൾ പറഞ്ഞു…

 

 

“വിട്ട് കളയല്ലേ ഹരി…

എനിക്ക് നീ ഇല്ലെങ്കിൽ ആരുമില്ലടാ.

ചത്തു പോവുമെടാ ഞാൻ.. പ്ലീസ് ടാ…”

 

 

അവൾ കെഞ്ചി…

 

“അച്ചു…

നീ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എന്റെ മനസ്സ് മാറില്ലടി…കാരണം സത്യം ചെവികൊണ്ട് കേട്ടും കണ്ണുകൊണ്ട് കണ്ടും അറിഞ്ഞതാണ് ഞാൻ.

എന്റെ മനസ്സിൽ ആ uk യിലെ നമ്മുടെ ജീവിതമോ നമ്മുടെ പ്രണയ നിമിഷങ്ങളോ ഒന്നും ഇന്ന് ഓർമയില്ല…ഉള്ള മുഴുവൻ ഞാനിതുവരെ കാണാത്ത ഒരു വേശ്യയുടെ മുഖമാണ്..

നിന്റെ ഈ നിശ്വാസം പോലെ എനിക്ക് അറപ്പ് തോന്നിക്കുന്നു…”

 

 

അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും അച്ചുവിന്റെ കൈകൾ യാതൃകമായി അയ്ഞ്ഞു…

 

 

ഹരി ബാഗ് എടുത്തു..

 

 

“അച്ചു…

നീ പറഞ്ഞില്ലേ വഴക്ക് പറയാനും അടിക്കാനും ഒക്കെ.. അതല്ല ഞാൻ വിധിച്ച ശിക്ഷ.

ഈ വിരഹം നീ അനുഭവിക്കണം…

ചെയ്ത തെറ്റിനോട് കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാതെ നീയത് അനുഭവിക്കണം.

വേദനയുടെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ എനിക്ക് നീയും നിനക്ക് ഞാനും ഓർമയായി തീരും..

എനിക്ക് തകരാൻ മനസ്സില്ല അച്ചു…

വീണിടത്തു നിന്ന് ജീവിച്ചു തുടങ്ങും ഞാൻ..

നീയുമാത് ചെയ്യണം.

വിശ്വാസം ഇല്ലാതായ ഈ ബന്ധത്തിന് ഇനിയൊരു ജീവിതമില്ല അച്ചു…

ഞാൻ പോകുകയാണ്..

ബന്ധം വേർപ്പെടുത്താൻ ഇനിയും നമ്മൾ കണ്ടെക്കും…എല്ലാം പെട്ടെന്ന് അവസാനിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമേ എനിക്കുള്ളൂ.

കാമത്തിന് പുറമെ നീ പറഞ്ഞ ആ സ്നേഹം സത്യമെങ്കിൽ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇതെങ്കിലും ചെയ്യ് അച്ചു…”

 

 

 

അവന്റെ അവസാന വാക്കുകളായിരുന്നു അവ..

 

പ്രണയവും ദാമ്പത്യവും ആ മുറിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഹരി നാരായണൻ പടിയിറങ്ങി.

 

 

______________________

 

 

രണ്ട് വർഷങ്ങൾ…

 

കാലം പല മുറിവുകളും ഉണക്കുമെന്നും പല ജീവിതങ്ങളും മാറ്റിമറിക്കുമെന്നും പറയുന്നത് എത്ര ശരിയാണെന്ന് അച്ചുവിന് തോന്നി. പാലക്കാട്ടെ ആ തറവാടിന് മുന്നിൽ ഓട്ടോറിക്ഷ വന്നു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീല നിറത്തിലുള്ള സാരിയിൽ തിളക്കമില്ലാത്ത ഒരു രൂപമായി അവൾ ഓട്ടോയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.

കയ്യിലൊരു ചെറിയ സമ്മാനപ്പൊതി മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ ആ തറവാടിന്റെ പടിപ്പുര ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ആഡംബരമായി പുതുക്കിപ്പണിത ആ വീടിന് മുന്നിൽ പടുകൂറ്റൻ ഒരു കല്യാണ പന്തൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നു.

വാദ്യ മേളത്തിന്റെ താളം അന്തരീക്ഷത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പന്തലിലുടനീളം തൂക്കിയിട്ട മുല്ലപ്പൂക്കളുടെയും കരിമ്പിന്റെയും ഗന്ധം അവളുടെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിലേക്ക് അരിച്ചുകയറി.

പന്തലിലെ കസേരകളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങളെല്ലാം അവൾക്ക് അപരിചിതമായിരുന്നു. എല്ലാവരും പുഞ്ചിരിക്കുന്നു, സന്തോഷം പങ്കുവെക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഒരു ശിലയെപ്പോലെ അവൾ തനിച്ച് മുന്നോട്ട് നടന്നു. ആരും അവളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല, അല്ലെങ്കിൽ ആരും അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. കൊച്ചിയിലെ ആ പഴയ ‘സെലിബ്രിറ്റി ഡാൻസർ’ അർച്ചന ഇന്ന് ഇവിടെ വെറുമൊരു അജ്ഞാതയായ അതിഥി മാത്രമാണ്.

അവൾ പതുക്കെ ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ മുൻനിരയിലേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച കതിർമണ്ഡപം. കതിർമണ്ഡപത്തിന് ചുറ്റും പുകയുന്ന ഹോമകുണ്ഡത്തിലെ അഗ്നിയും മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളും. അവൾ കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് നോക്കി.

അവിടെ, പട്ടുപരവതാനിയിൽ കല്യാണ വേഷത്തിൽ ഹരി ഇരിക്കുന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് പഴയ ആ വിഷാദമോ തകർച്ചയോ ഇല്ല. പകരം വല്ലാത്തൊരു തേജസ്സും ശാന്തതയും. അവന് അരികിലായി, ചുവന്ന പട്ടുസാരിയിൽ സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായി വേണി ഇരിക്കുന്നു. തലകുനിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്ത് നാണം വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് അച്ചുവിന് കാണാമായിരുന്നു.

പൂജാരി മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ ചൊല്ലിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഹരിയുടെയും വേണിയുടെയും കൈകൾ ചേർത്ത് വെച്ച് പൂജാരി പൂജകൾ നടത്തുന്നു. അച്ചുവിന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു. താൻ ഒരിക്കൽ അലക്ഷ്യമായി വലിച്ചെറിഞ്ഞ ആ സ്നേഹത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇന്ന് മറ്റൊരു പെണ്ണ് ഇരിക്കുന്നു. തന്റെ ഭാഗ്യത്തെ താൻ തന്നെ തല്ലിക്കെടുത്തിയതിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ വല്ലാതെ നീറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് പൂജാരി മഞ്ഞച്ചരടിൽ കോർത്ത ആ സ്വർണ്ണ താലി എടുത്തു. അത് ഹരിയുടെ കയ്യിലേക്ക് കൊടുത്തു. പന്തലിൽ നിശബ്ദത തളംകെട്ടി. മംഗളവാദ്യങ്ങൾ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഹരി തന്റെ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും ആ താലി ചരട് പിടിച്ചു വേണിയുടെ കഴുത്തിലേക്ക് അടുത്തു.

അച്ചു ശ്വാസമടക്കി നോക്കി നിന്നു. ഹരി ആ ചരട് വേണിയുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിലൂടെ കൊണ്ടുപോയി ഒന്നാമത്തെ കെട്ടിട്ടു. രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും കെട്ടുകൾ ഇടുമ്പോൾ അവൻ അത്യന്തം ഗൗരവത്തോടെയും പ്രണയത്തോടെയുമായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്. ഓരോ കെട്ടും വീഴുമ്പോഴും അർച്ചന എന്ന പേര് അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും എന്നെന്നേക്കുമായി മാഞ്ഞുപോകുകയായിരുന്നു.

താലി കെട്ടി കഴിഞ്ഞതും അവിടെ കൂടിയിരുന്നവർ ആശംസിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിലിരുന്ന അക്ഷതവും പൂക്കളും ആ നവദമ്പതികൾക്ക് മേൽ വർഷിച്ചു. ആകാശത്തുനിന്നും വീഴുന്ന മഞ്ഞയും ചുവപ്പും നിറത്തിലുള്ള പൂവിതളുകൾക്കിടയിൽ ഹരിയും വേണിയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നു. ആ പൂമഴയിൽ നനഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവരെ നോക്കി, ആളുകൾക്കിടയിൽ അച്ചു ഒരു മരവിച്ച കാഴ്ചയായി നിന്നു. തനിക്കും ഇത്തരമൊരു ശുഭപര്യവസാനം ഉണ്ടാവേണ്ടതായിരുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് ആ നിമിഷം അവളെ തകർത്തു കളഞ്ഞു.

മംഗല്യസൂത്രം വേണിയുടെ കഴുത്തിൽ മുറുകിയതോടെ പന്തലിൽ ആവേശം അണപൊട്ടി. നാദസ്വരത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളും ഓരോരുത്തരായി മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങി.

 

ഹരിയുടെയും വേണിയുടെയും അരികിൽ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കാനുള്ള തിരക്കിലായിരുന്നു എല്ലാവരും. ക്യാമറയുടെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റുകൾ മാറി മാറി തെളിയുമ്പോൾ, നവദമ്പതികളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രഭയുണ്ടായിരുന്നു.

 

അല്പം മാറി, പന്തലിന്റെ ഒരു മൂലയിലുള്ള കസേരയിൽ അച്ചു ഇതെല്ലാം നോക്കി തനിച്ചിരുന്നു. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ അവൾ ഒരു നിഴൽ പോലെയായിരുന്നു. രണ്ട് വർഷം മുൻപ് ഇതേ ഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു നിന്നവളാണ് താൻ. ഇന്ന് അതേ ഹരി മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ കൈപിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഒരു നീറ്റൽ പടരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, താൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് ഇതിലും വലിയൊരു ശിക്ഷ കിട്ടാനില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

 

 

പതുക്കെ ശ്വാസമെടുത്ത് അവൾ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു. തന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടം മുഖത്ത് കാണിക്കാതെ അവൾ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു. പതുക്കെ മണ്ഡപത്തിന്റെ പടവുകൾ കയറി അവൾ അവർക്ക് മുന്നിലെത്തി.

 

അച്ചുവിനെ കണ്ടതും വേണിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം ആശ്ചര്യം മിന്നിമറഞ്ഞു. ഹരിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിമിഷം പഴയ ഓർമ്മകൾ വന്നുപോയെങ്കിലും, അവൻ പെട്ടെന്ന് സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. പഴയ പകയോ ദേഷ്യമോ ഒന്നും ആ മുഖത്തില്ല. ശാന്തമായ ഭാവത്തോടെ ഹരി അവളെ നോക്കി.

 

 

“ഹാപ്പി മാരീഡ് ലൈഫ്… രണ്ടാൾക്കും എന്റെ വക ചെറിയൊരു ഗിഫ്റ്റ്.”

 

ഇടറിയ ശബ്ദം മറച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അച്ചു പറഞ്ഞു.

അവൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സമ്മാനപ്പൊതി ഹരിയുടെ നേർക്ക് നീട്ടി. ഹരി അത് പുഞ്ചിരിയോടെ വാങ്ങി.

 

“താങ്ക്സ് അച്ചു… വന്നതിൽ ഒത്തിരി സന്തോഷം.”

 

അവന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒരു ആതിഥേയന്റെ മാന്യത മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. വേണിയും അവളെയൊന്ന് നോക്കി വിനയത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ഫോട്ടോഗ്രാഫർ വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ അവർക്ക് നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്തു. രണ്ട് വർഷം മുൻപ് ആയിരുന്നെങ്കിൽ ആ ഫോട്ടോയിൽ അവൾ ഹരിയുടെ പകുതിയായി നിൽക്കേണ്ടതായിരുന്നു.

 

പക്ഷേ ഇന്ന് അവൾ വെറുമൊരു അതിഥി മാത്രം.

ഫോട്ടോ എടുത്തു കഴിഞ്ഞതും അച്ചു വേഗം സ്റ്റേജിൽ നിന്നും താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ആ പടവുകൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പന്തലിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അവൾ വീണ്ടും ആ കതിർമണ്ഡപത്തിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.

അവിടെ, വേണി ഹരിയുടെ കാതിൽ എന്തോ പറഞ്ഞ് ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹരിയുടെ മുഖത്തും ആ പ്രിയപ്പെട്ട ചിരി വിടർന്നു. പെട്ടെന്ന് വേണി തന്റെ കൈകൾ ഹരിയുടെ കൈപ്പത്തിക്കുള്ളിലേക്ക് അധികാരത്തോടെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. തന്റെ ഭർത്താവിനെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന ഒരു ഭാര്യയുടെ ആ അവകാശം… ആ സ്പർശനത്തിൽ അടങ്ങിയിരുന്ന സ്നേഹം അച്ചുവിനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.

 

താൻ ഒരു കാലത്ത് ചവിട്ടിമെതിച്ച ആ സ്നേഹം ഇന്നിതാ മറ്റൊരുവൾ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ ഏറ്റുവാങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഹരിയുടെ കൈകളിൽ ഇനി തനിക്ക് ഒരിക്കലും സ്ഥാനമില്ലെന്ന് ആ സ്പർശനം അവളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

 

അവിടെ ഇനിയും നിന്നാൽ തന്റെ നിയന്ത്രണം വിടുമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ആ പന്തലിലെ മംഗളഘോഷങ്ങളും സന്തോഷവും അവൾക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അധികമായിരുന്നു. കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ വെമ്പുന്ന കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട്, ആരുടെയും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാതെ അച്ചു പതുക്കെ ആ തറവാട്ടു വീടിന്റെ മുറ്റം വിട്ടിറങ്ങി. പിന്നിൽ നാദസ്വരം കനത്തു മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു—പുതിയൊരു ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കമായി, തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ അന്ത്യമായി.

_______________________

 

 

വിവാഹത്തിന്റെ തിരക്കുകളും വൈകുന്നേരത്തെ റിസപ്ഷനും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത തറവാടിനെ പൊതിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ബന്ധുക്കളെല്ലാം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണിരിക്കുന്നു.

 

കൈയ്യിൽ ഒരു ഗ്ലാസ് പാലുമായി വേണി പതുക്കെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു. വെള്ളപ്പട്ടുസാരിയും അതിന് ചേരുന്ന ചുവന്ന ബ്ലൗസുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം വായുവിൽ പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ചുവടുവെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമവും അതേസമയം ഒരു മധുരമായ പ്രതീക്ഷയും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

 

മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നിന്നു. ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലാവുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. പതുക്കെ വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്ന് അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി.

മുറി കണ്ടതും അവൾ ഒന്നു വിസ്മയിച്ചു. ആ പഴയ മുറി ഇന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാത്ത വിധം മാറിയിരിക്കുന്നു. കട്ടിലിന് ചുറ്റും തൂവെള്ള നിറത്തിലുള്ള കർട്ടനുകൾ തൂക്കിയിട്ടുണ്ട്. കട്ടിലിൽ പനിനീർ പൂവിതളുകൾ വിതറി ഒരു ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതിയുണ്ടാക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നു. മുറിയുടെ ഓരോ മൂലയിലും സുഗന്ധം പരത്തുന്ന മെഴുകുതിരികൾ കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മുറിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വശ്യത തോന്നി.

 

ചുവരുകളിൽ പുതിയ പെയിന്റിംഗുകളും മേശപ്പുറത്ത് വിദേശത്തുനിന്ന് ഹരി കൊണ്ടുവന്ന ചെറിയ അലങ്കാരവസ്തുക്കളും ഭംഗിയായി നിരത്തിയിട്ടുണ്ട്. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ മുല്ലപ്പൂമാലകൾ ആടി ഉലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

പക്ഷേ, മുറിയിലാകെ കണ്ണോടിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് ഹരിയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

 

“ഏട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു. മറുപടിയൊന്നുമില്ല.

 

 

ബാത്ത്റൂമിൽ ആണോ എന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെയും വെളിച്ചമില്ല. പാലിന്റെ ഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ച് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. ഹരി തന്നെ കളിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി എവിടെയെങ്കിലും ഒളിച്ചിരിക്കുകയാണോ എന്ന് അവൾ സംശയിച്ചു. പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് വാതിലടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും, വാതിലിന് പുറകിൽ ഒളിച്ചുനിന്നിരുന്ന ഹരി പെട്ടെന്ന് മുന്നിലേക്ക് വന്ന് അവളെ പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ സ്പർശനത്തിൽ വേണി ഒന്ന് ഞെട്ടിപ്പോയി.

 

 

“അമ്മേ…”

 

അവൾ ഒരു ചെറിയ നിലവിളിയോടെ അവന്റെ കൈകളിൽ അമർന്നു.

ഹരി അവളുടെ കഴുത്തിടുക്കിൽ മുഖമമർത്തി പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

 

“പേടിച്ചു പോയോ എന്റെ വേണി?”

 

 

അവൾ പതുക്കെ ശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈകളിൽ നിന്നും മോചിതയാവാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

“ഏട്ടാ… എന്താ ഇത്? കൊച്ചു പിള്ളേരെപ്പോലെ ഒളിച്ചുനിൽക്കാൻ നാണമില്ലേ? എന്റെ ഹൃദയം ഇങ്ങ് പുറത്തു വന്നേനെ.”

 

 

ഹരി അവളെ വിടാതെ തന്റെ മാറിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർത്തുനിർത്തി.

 

“നാണമോ? സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാൻ എന്തിനാടി നാണിക്കുന്നത്? പിന്നെ, ഈ വെള്ള സാരിയിൽ നീ ശരിക്കും ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെയുണ്ട്.”

 

 

വേണി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി.

 

“മാലാഖയോ? എന്നിട്ടാണോ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഇരുട്ടത്ത് നിർത്തി പേടിപ്പിച്ചത്? കുസൃതി ഒന്നും ഇപ്പോഴും മാറിയില്ലല്ലേ?”

 

 

“പിന്നെ മാറണോ? നിന്നെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ മുഖത്ത് വരുന്നൊരു ഭാവമുണ്ടല്ലോ… അത് കാണാനാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം.”

 

ഹരി അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് നുള്ളി.

 

 

“മതി മതി… പഞ്ചസാര കലക്കിയത് മതി. പാല്….?. .”

 

വേണി നാണിച്ചുകൊണ്ട് മേശപ്പുറത്തെ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

 

 

“പാൽ കുടിക്കാനൊക്കെ സമയമുണ്ട് വേണി… എത്ര കാലം ഞാൻ കാത്തിരുന്ന നിമിഷമാണിത്. നീ എന്റെ മാത്രമായ ഈ രാത്രി. എനിക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.”

 

ഹരിയുടെ സ്വരം ഒന്ന് ഗൗരവമായി.

 

 

“എനിക്കും…”

 

വേണി പതുക്കെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.

 

“ഈ ബുദ്ധി എന്താ ദാസാ നമുക്ക് നേരത്തെ തോന്നാതെ ഇരുന്നേ.. അന്നേ അമ്മാവൻ നമ്മളെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയതല്ലേ..

അപ്പൊ നീ വേറെ ഒരുത്തന്റെ കൂടെ പോയി.. ഞാനോ uk കറിയർ അങ്ങനെ പോയി….”

 

 

“എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സമയമുണ്ട് വിജയാ…ദൈവം നമ്മളെ ഒന്നിപ്പിച്ചല്ലോ അവസാനം “

 

 

വേണി ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു

 

“ദൈവമല്ല വേണി… നിന്റെ പ്രാർത്ഥനയാവും.”

 

ഹരി അവളുടെ മുടിയിലൂടെ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു.

 

“ഇനി ആരും നമ്മുടെ ഇടയിൽ വരില്ല. എനിക്ക് നീയും നിനക്ക് ഞാനും…”

 

 

വേണി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും വിശ്വാസവും നിറഞ്ഞുനിന്നു. മുറിയിലെ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ ചുവരിൽ ഒന്നായി ലയിച്ചു. പുറത്ത് രാത്രിപ്പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും കാറ്റിൽ ഉലയുന്ന ഇലകളുടെ മർമ്മരവും മാത്രം. അവർ പരസ്പരം നോക്കി ആ നിശബ്ദത ആസ്വദിച്ചു നിന്നു. ഹരി അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് ചുംബിച്ചു.

 

 

 

മുറിയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ, പുറത്ത് പെയ്യാൻ വെമ്പുന്ന മഴയുടെ തണുപ്പിലും ഹരിയുടെ നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റ് വേണി ഒതുങ്ങിനിന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിൽ കുറച്ചു നേരമായി ഒരു ചോദ്യം അലയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി.

 

 

**വേണി:** “ഏട്ടാ… അച്ചു വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”

 

 

ഹരി ഒന്നു നിശ്വസിച്ചു. ജനാലയ്ക്കൽ തട്ടിവിളിക്കുന്ന കാറ്റിലേക്ക് നോക്കി അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

 

 

**ഹരി:** “ഞാനും കരുതിയില്ല വേണി. അവൾ ഇവിടെ വരാനുള്ള ധൈര്യം കാണിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചതല്ല.”

 

**വേണി:** “ഏട്ടാ… ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ?”

 

 

**ഹരി:** “എന്താ മോളെ… ചോദിക്ക്.”

 

 

**വേണി:** “ഏട്ടൻ പറഞ്ഞത് വെച്ച് അച്ചു ചെയ്തുകൂട്ടിയിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങൾക്ക് ഏട്ടൻ കൊടുത്ത ശിക്ഷ കുറഞ്ഞു പോയില്ലേ? എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ള കാര്യമാട്ടോ ഇത്. ഇത്രയൊക്കെ ചതിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ഒരു മോചനം കിട്ടിയത് പോലെ…”

 

 

ഹരി വേണിയുടെ കൈകൾ പതുക്കെ കോർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ ആ പകയുടെ കനലുകളില്ലായിരുന്നു, പകരം ഒരു വലിയ തിരിച്ചറിവിന്റെ ശാന്തതയായിരുന്നു.

 

 

**ഹരി:** “എന്തൊക്കെ ആയാലും എതിരെ നിന്നത് ഞാൻ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ച ഒരാളല്ലേ വേണി. ആ സമയം എനിക്ക് എന്ത് തോന്നിയോ, അത് ഞാൻ ചെയ്തു. അവൾ പടുത്തുയർത്തിയ ആ കളളക്കോട്ട പൊതുജനത്തിന് മുന്നിൽ തകർക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, അത് ഞാൻ ചെയ്തു. അതിൽ കൂടുതൽ അവളെ അതിന്റെ പേരിൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടില്ല. ഇനി ആഗ്രഹിക്കുകയും ഇല്ല.”

 

**വേണി:** “ഏട്ടൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്തതാണ് അവൾക്ക് കൊടുത്ത ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷ.”

 

 

**ഹരി:** “അതെന്താ നീ അങ്ങനെ പറയുന്നത്?”

 

 

**വേണി:** “നമ്മൾ ഒരാളോട് ചതി ചെയ്യുമ്പോൾ അവർ നമുക്ക് അർഹിക്കുന്ന ശിക്ഷ തരാതെ ഇരുന്നാൽ, ആ കുറ്റബോധം അവരെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ വേട്ടയാടും ഏട്ടാ. ആ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലുതാണ് ഈ കുറ്റബോധം. അച്ചുവിന് ഇപ്പോഴും നിങ്ങളെ ഒരു നോട്ടമുണ്ട്. ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചു.”

 

 

**ഹരി:** “അതെങ്ങനെ നിനക്കറിയാം? നീ ഇതൊക്കെ എപ്പോൾ കണ്ടു?” അവൻ ഒരു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

 

 

**വേണി:** “അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം. കണ്ടതല്ലേ ഞാൻ ആ പെണ്ണിന്റെ നോട്ടം. അവൾ നിങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണിൽ വല്ലാത്തൊരു നഷ്ടബോധമുണ്ടായിരുന്നു.”

 

 

**ഹരി:** “ഇതൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ നിനക്ക് എവിടുന്ന് സമയം കിട്ടി? നീ മണ്ഡപത്തിൽ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിലായിരുന്നില്ലേ?”

 

 

**വേണി:** “പിന്നെ! എന്റെ കെട്ട്യോനെ ആരെങ്കിലും വായി നോക്കിയാൽ ഞാൻ കണ്ണടച്ചിരിക്കണോ? അതൊക്കെ ഞാൻ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”

 

 

ഹരി ചിരിച്ചുപോയി. അവൻ വേണിയുടെ മുഖം കൈവെള്ളയിലെടുത്തു.

 

 

**ഹരി:** “നോക്കിയെന്ന് വെച്ച് ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണ് കാണിച്ച് പേടിപ്പിക്കല്ലേ… .”

 

 

രണ്ടുപേരും ആ നിമിഷം ഒന്നിച്ച് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തെ എല്ലാ കയ്പ്പേറിയ ഓർമ്മകളും മാഞ്ഞുപോകുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

 

**വേണി:** “എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ പേടിച്ച് ഓടിയില്ലല്ലോ…”

 

 

**ഹരി:** “ഓടില്ല… കാരണം എനിക്ക് ഈ വടയക്ഷികളെ വല്ലാത്ത ഇഷ്ടമാ.”

 

 

**വേണി:** “വടയക്ഷിയോ? ഞാനോ?”

 

 

അവൾ കള്ളപ്പരിഭവത്തോടെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു

 

.

**ഹരി:** “ഹാ… നല്ല ഉഗ്രൻ വടയുള്ള യക്ഷി!”

 

 

അതും പറഞ്ഞ് ഹരി വികൃതിച്ചിരിയോടെ വേണിയുടെ സാരിയുടെ ഇടയിലൂടെ അവളുടെ പൊക്കിളിൽ വിരൽ ഇട്ടു പതുക്കെ തൊട്ടു.

 

 

**വേണി:** “ആഹ്… വഷളൻ!”

 

 

പെട്ടെന്നുള്ള ആ സ്പർശനത്തിൽ അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി. അവൾ നാണം കൊണ്ട് ചുവന്ന് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പതുക്കെ അടിച്ചു. ഹരി അവളെ വിടാതെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

 

മുറിയിലെ മങ്ങിയ മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ വേണിയുടെ മുഖത്തെ നാണം കൂടുതൽ കനത്തു. ഹരിയുടെ വികൃതി പ്രയോഗത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റി മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് നീങ്ങി. അവിടെ ഇരുന്ന പാലിന്റെ ഗ്ലാസ് എടുത്ത് അവൾ അവന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി.

 

 

“ഇതൊന്നു കുടിക്ക് ഏട്ടാ… എന്നിട്ടു മതി ബാക്കി വഷളത്തരം,”

 

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഹരി ഗ്ലാസ് വാങ്ങാതെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.

 

“ഇതിപ്പോ രണ്ടാമത്തെ പാലല്ലേ നമ്മുടെ. ”

 

 

 

അവൾ പതുക്കെ അവനെ നോക്കി.

 

“ആദ്യത്തെ പാല് പിരിഞ്ഞു പോയില്ലേ.

നമുക്ക് ഇതിൽ പിടിക്കാന്നെ…”

 

 

ഹരി ഗ്ലാസ് വാങ്ങി പകുതി കുടിച്ച ശേഷം ബാക്കി അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. വേണി മടിച്ചുമടിച്ച് ആ ഗ്ലാസ് വാങ്ങി. അവൻ കുടിച്ച അതേ ഭാഗത്ത് അധരങ്ങൾ ചേർത്ത് അവൾ ബാക്കിയുള്ള പാലും കുടിച്ചു തീർത്തു. ആ നിമിഷം അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. ഹരി അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ് വാങ്ങി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.

 

 

“ഇന്ന് നീ ഭയങ്കര സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട് വേണി. ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടത് ഇതാ ഇങ്ങനെയൊരു രാത്രിയാണ്,”

 

അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നുനിന്ന് മന്ത്രിച്ചു.

വേണി പതുക്കെ അവന്റെ ഷർട്ടിലെ ബട്ടണുകളിൽ വിരലോടിച്ചു

 

 

. “എനിക്കും… എത്ര ആഗ്രഹിച്ചതാ ഏട്ടന്റെ കൂടെ ഇങ്ങനെ കഴിയാൻ. പക്ഷേ അച്ചുവിനെ ഓർത്തപ്പോൾ…”

 

 

“അതൊന്നും ഇനി പറയേണ്ട വേണി. ഇന്ന് നമ്മുടെ രാത്രിയാണ്. ആരെയും ഓർക്കേണ്ട. ഈ ഹരി ഇനി നിനക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്.”

 

 

അവൻ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖമുയർത്തി. അവളുടെ നനവാർന്ന അധരങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹരി പതിയെ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. പിന്നെ പതുക്കെ കണ്ണുകളിലും കവിളിലും. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും വേണിയുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു നേർത്ത മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞു.

അവൾ ഹരിയുടെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

ഹരിയുടെ കൈകൾ പതുക്കെ അവളുടെ തോളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. സാരിയുടെ തോളിലെ പിൻ അവൻ പതിയെ അഴിച്ചുമാറ്റി. സാരിത്തുമ്പ് നിലത്തേക്ക് പതിച്ചപ്പോൾ വേണിയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. ആ ചുവന്ന ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിങ്ങുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ താളം തെറ്റുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു.

 

 

“വേണി… ഇന്നിനി എനിക്കെല്ലാം തരുമല്ലോ. അല്ലെൻ.. 2 കൊല്ലമായി നീ എന്നെ ചുറ്റിക്കുന്നു.,”

 

അവൻ അവളുടെ കാതോരം ചെന്ന് പറഞ്ഞു.

അവളുടെ കഴുത്തിലെ മുല്ലപ്പൂക്കളുടെ മണവും ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും അവനെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. ഹരി അവളെ വാരിയെടുത്ത് അലങ്കരിച്ച ആ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി. പനിനീർ പൂവിതളുകൾക്കിടയിൽ അവൾ ഒരു പുഷ്പം പോലെ വിരിഞ്ഞു നിന്നു.

 

 

അവളുടെ വെള്ള സാരി അവളുടെ മേനിയിൽ നിന്നും പതുക്കെ അകന്നു തുടങ്ങി.

വേണി കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഹരിയെ തന്നിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. മുറിയിലെ മെഴുകുതിരികൾ അണയാൻ വെമ്പി നിന്നു. അവർക്കിടയിൽ വസ്ത്രങ്ങളുടെ മറകൾ ഓരോന്നായി നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഹരിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെയും തുടകളിലൂടെയും ഒഴുകി നടന്നു. വേണിയിൽ നിന്നും ഒരു നേർത്ത ശീൽക്കാരം പുറത്തുവന്നു. അത് ആ രാത്രിയുടെ ആദ്യത്തെ സംഗീതമായിരുന്നു.

ആദ്യ രാത്രിയുടെ ലഹരിയിലേക്ക് അവർ പതുക്കെ ചുവടുവെച്ചു. പ്രണയവും കാമവും ഒരേപോലെ ഒഴുകുന്ന ആ നിമിഷങ്ങളിൽ അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ലോകം അപ്രത്യക്ഷമായി.

 

 

 

 

 

 

ഹരി അവളുടെ മുകളിലേക്ക് പതുക്കെ അമർന്നു. മുറിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ചന്ദനവർണ്ണമുള്ള ശരീരം സ്വർണ്ണാഭമായി തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഹരിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ മടക്കുകളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.

 

 

“ഏട്ടാ…”

 

അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

 

 

“മ്മ്…” ഹരി അവളുടെ കഴുത്തിടുക്കിൽ മുഖമമർത്തി മൂളി. അവന്റെ നിശ്വാസം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ വേണിയിൽ ഒരു വിദ്യുത് പ്രവാഹം പാഞ്ഞു.

 

 

ഹരി പതുക്കെ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ ഹുക്കുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു. ഓരോ ഹുക്ക് അടരുമ്പോഴും അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഉച്ചത്തിലായി. ബ്ലൗസ് മാറിയപ്പോൾ, ചുവന്ന ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ വിങ്ങുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അവന്റെ കണ്ണുകളെ മയക്കി. ഹരിയുടെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ തോളെല്ലുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. അവൻ ആ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പുകൾ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് തള്ളി.

അവളുടെ നഗ്നമായ മാറിടങ്ങൾ പുറത്തു വന്നപ്പോൾ ഹരി ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു.

 

 

അവൻ അവളുടെ ഒരു സ്തനത്തെ പതുക്കെ കൈവെള്ളയിലൊതുക്കി. ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ഉത്തേജനത്താൽ വിറച്ചു നിന്നു. ഹരി പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അവയിലൊന്നിനെ തന്റെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലാക്കി. വേണിയിൽ നിന്നും ഒരു ഉറക്കെയുള്ള ശീൽക്കാരം പുറത്തു വന്നു. അവൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

 

“ആഹ്… ഹരിയേട്ടാ…”

 

 

അവളുടെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

ഹരിയുടെ നാവുകൾ അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ നൃത്തം ചെയ്തപ്പോൾ വേണിയുടെ കാലുകൾ അറിയാതെ കട്ടിലിൽ ഉരസി. അവൻ അടുത്ത സ്തനത്തിലേക്ക് തന്റെ ശ്രദ്ധ മാറ്റി. ഒരു കയ്യിൽ ഒന്നിനെ ഞെക്കുമ്പോൾ മറ്റൊന്നിനെ നാവുകൊണ്ട് താലോലിച്ചു. വേണിയുടെ ശ്വാസം കിതപ്പായി മാറി.

 

 

ഹരി പതുക്കെ അവളുടെ പാവാടയുടെ ചരട് അഴിച്ചു. സാരിയും പാവാടയും അവളുടെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് ഊർന്നു വീണു. ഇപ്പോൾ അവൾ വെറുമൊരു കറുത്ത അടിവസ്ത്രത്തിൽ അവന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തുറക്കപ്പെട്ടു. ഹരി തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. അവന്റെ നഗ്നമായ ശരീരം അവളുടെ മേൽ അമർന്നപ്പോൾ, ആ തണുപ്പും ചൂടും ഒത്തുചേർന്ന് വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതി അവരിൽ നിറച്ചു.

 

ഹരി അവളുടെ അടിവയറ്റിലും തുടകളിലും ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടി. വേണിയുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറംഭാഗത്ത് നഖം ആഴ്ത്തി. അവൾ കാമത്തിന്റെ ഉച്ചകോടിയിലേക്ക് പതുക്കെ ഉയരുകയായിരുന്നു.

 

 

“വേണി… എനിക്ക് നിന്നെ വേണം… പൂർണ്ണമായും…”

 

അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, പകരം അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാമം അതിന്റെ എല്ലാ ഭാവങ്ങളോടും കൂടി ആ മുറിയിൽ പടർന്നു.

 

 

 

കാമത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തിലേക്ക് മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം പതുക്കെ വഴിമാറി. ഹരിയുടെ ചുംബനങ്ങൾ വേണിയുടെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു. അവളുടെ അരക്കെട്ടിലെ കറുത്ത അടിവസ്ത്രം അവൻ പതുക്കെ കാലുകളിലൂടെ ഊരി മാറ്റി. ഇപ്പോൾ അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കിടന്നു. മുറിയിലെ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ഗുഹ്യഭാഗത്തെ കറുത്ത രോമക്കാടുകൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ പൂവ് ഒരു നനഞ്ഞ മൊട്ടുപോലെ തിളങ്ങി.

ഹരി പതുക്കെ അവളുടെ തുടകൾ വകഞ്ഞു മാറ്റി. ആ മനോഹരമായ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെയുള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ കടൽ ഇരമ്പി.

 

അവൻ അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് മുഖമമർത്തി. നനവാർന്ന ആ പൂവിതളുകളിൽ അവന്റെ നാവൊന്ന് സ്പർശിച്ചതും വേണിയിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ശീൽക്കാരം പുറത്തുവന്നു.

 

 

“ആഹ്… ഹരിയേട്ടാ… മ്മ്മ്… വേണ്ട… അവിടെ…”

 

അവൾ സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു.

പക്ഷേ ഹരി നിർത്തിയില്ല. അവൻ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അവളുടെ കന്തിൽ പതുക്കെ താലോലിച്ചു. വേണിയുടെ വിരലുകൾ കട്ടിലിലെ വിരിയിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

അവളുടെ ഇടുപ്പ് അറിയാതെ മുകളിലേക്ക് ഉയർന്നു. ഹരി തന്റെ നാവു കൊണ്ട് അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ആ നനവും ചൂടും അവനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ തന്നിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഓരോ ‘ശിൽക്കാരവും ‘ ശബ്ദവും അവന്റെ കാമത്തെ ഉണർത്തി.

 

 

 

“ഹരിയേട്ടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വയ്യ… ആഹ്…”

 

അവൾ കിതച്ചു കൊണ്ട് തല വെട്ടിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് ഹരി അവളെ പതുക്കെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവൻ മലർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട് അവളെ തനിക്ക് മുകളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. 69 പൊസിഷനിൽ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ പരസ്പരം വിപരീത ദിശയിലായി. ഹരിയുടെ തഴച്ചുവളർന്ന കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടുമുന്നിലായി നിന്നു. അതിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്നും ഊറിവന്ന മദനജലം അവളുടെ മൂക്കിൽ തട്ടി.

വേണി പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് ആ കുണ്ണയെ തന്റെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലാക്കി. ഹരിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. അവൾ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അതിന്റെ തലപ്പിൽ പതുക്കെ നക്കി. പിന്നെ പതുക്കെ അത് വായിലേക്ക് എടുത്തു ചപ്പാൻ തുടങ്ങി. ഹരിയുടെ അരക്കെട്ട് അറിയാതെ ഉയർന്നു. അവൾ അത് ആവോളം നുണയുമ്പോൾ ഹരിയും അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് അമ്മാനമാടുകയായിരുന്നു.

 

 

രണ്ടുപേരുടെയും ശീൽക്കാരങ്ങൾ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. വേണി കൂടുതൽ വേഗത്തിൽ അത് ചപ്പാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഹരിക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടമാകുന്നത് പോലെ തോന്നി. കാമത്തിന്റെ ഈ കൊടുമുടിക്കയറ്റം അവരെ പരസ്പരം ലയിപ്പിച്ചു. നനവും വിയർപ്പും കലർന്ന ആ ഗന്ധം അവരെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തരാക്കി.

 

 

 

മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം കാമത്തിന്റെ ഗന്ധത്താൽ ഭാരപ്പെട്ടിരുന്നു. 69 പൊസിഷനിലെ ആവേശകരമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഹരി വേണിയെ പതുക്കെ തനിക്ക് താഴെ മലർത്തിക്കിടത്തി.

 

അവളുടെ തുടകൾ അവൻ പരമാവധി വകഞ്ഞുമാറ്റി തന്റെ തോളുകളിലേക്ക് കയറ്റിവെച്ചു. വേണിയുടെ പൂവ് ഇപ്പോൾ ഒരു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ് വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതുപോലെ പൂർണ്ണമായും ഹരിയുടെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. നേരത്തെയുള്ള ചപ്പലിൽ നിന്നും ഒഴുകിയ മദനജലം അവളുടെ തുടകളിലൂടെ ഇറ്റുവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഹരി തന്റെ കുണ്ണയുടെ തലപ്പ് അവളുടെ പൂറിന്റെ വാതിലിൽ പതുക്കെ ഉരസി. ആ ചൂട് തട്ടിയപ്പോൾ വേണി ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൾ അവന്റെ മുട്ടുകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.

 

 

“ഏട്ടാ… പതിയെ…” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

 

 

ഹരി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു മധുരമായ പുഞ്ചിരി നൽകി. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ അരക്കെട്ട് മുന്നോട്ട് തള്ളി. കുണ്ണയുടെ തടിച്ച തലപ്പ് അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലേക്ക് പതുക്കെ അതിക്രമിച്ചു കയറാൻ തുടങ്ങി. ആ മുറുക്കം ഹരിയെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. വേണിക്ക് അത് വല്ലാത്തൊരു നിറവ് നൽകി. പൂറിനുള്ളിലെ മാംസപേശികൾ അവന്റെ കുണ്ണയെ മുറുകെ പുണർന്നു.

“ആഹ്… ഹരിയേട്ടാ…… മ്മ്മ്…”

 

 

വേണി കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു.

ഹരി ഒരു ആഞ്ഞുതള്ളൽ കൂടി നടത്തി

 

 

. ‘പ്ലക്’ എന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലേക്ക് പൂർണ്ണമായും ആഴ്ന്നിറങ്ങി. വേണിയിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ശീൽക്കാരം പുറത്തുവന്നു. ഹരി അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് ആ വേദനയെ സുഖമാക്കി മാറ്റി.

 

അല്പനേരം അവൻ അനങ്ങാതെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധം അവർ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.

 

പിന്നെ അവൻ പതുക്കെ താളം പിടിച്ചു തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ പുറത്തെടുക്കുമ്പോഴും പതുക്കെയും ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ ആഞ്ഞും അവൻ അടിച്ചു തുടങ്ങി. പൂറിനുള്ളിലെ നനവും കുണ്ണയുടെ പരുക്കൻ പ്രതലവും തമ്മിൽ ഉരസുമ്പോൾ

 

‘പ്ലക് പ്ലക് പ്ലക്’ എന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ താളാത്മകമായി മുഴങ്ങി.

 

 

“ആഹ്… ഹരിയേട്ടാ… ഇനിയും… ആഞ്ഞു ചെയ്യ് ഏട്ടാ…” വേണി കാമം മൂത്ത് പുലമ്പിത്തുടങ്ങി.

 

 

ഹരി വേഗത കൂട്ടി. ഓരോ അടിയും അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ കവാടത്തിൽ ചെന്ന് മുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ താളത്തിനൊപ്പം മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ആടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഹരി കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ മാറി മാറി നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ചലനം തുടർന്നു. വേണിയുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്ത് ആഴ്ന്നിറങ്ങി, അവൾ സുഖം കൊണ്ട് പിടഞ്ഞു.

 

 

“ഹരിയേട്ടാ… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു… മ്മ്മ്… നിർത്തല്ലേ…”

 

 

അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ പൂറിനുള്ളിലെ ചൂട് കൂടുന്നതും ഭിത്തികൾ ചുരുങ്ങുന്നതും ഹരി അറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ സംഭരിച്ച് ആഞ്ഞു തളളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ രാത്രിയിലെ ഏകാന്തതയിൽ അവരുടെ ശീൽക്കാരങ്ങളും ശബ്ദങ്ങളും ഒരു പുതിയ സംഗീതമായി മാറി.

 

 

മുറിയിലെ ചൂട് അതിന്റെ പരമാവധിയിൽ എത്തിയിരുന്നു. ഹരിയുടെ ഓരോ ആഞ്ഞുള്ള അടിയിലും വേണി സ്വർഗ്ഗീയമായ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു. ഹരി പതുക്കെ അവളെ കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തി. ‘ഡോഗി സ്റ്റൈലിൽ’ അവളുടെ നിതംബം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് അവൻ പുറകിലൂടെ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു. ഈ പൊസിഷനിൽ അവളുടെ പൂറിന്റെ ആഴങ്ങൾ ഹരിക്ക് മുന്നിൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി.

 

ഹരി തന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ നനവാർന്ന പൂറിനുള്ളിലേക്ക് പുറകിലൂടെ ആഴ്ത്തിയിറക്കി. വേണി തന്റെ കൈകൾ തലയണയിൽ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ച് തല താഴ്ത്തിക്കിടന്നു.

 

 

“ആഹ്… ഹരിയേട്ടാ… ഇത്… ഇത് വല്ലാതെ കൊള്ളുന്നുണ്ട്… മ്മ്മ്…”

 

 

അവളുടെ ശീൽക്കാരങ്ങൾ മുറിയിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

ഹരി അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് ശക്തിയായി അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണയും അവന്റെ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായും പുറത്തെടുത്ത് ആഞ്ഞു തള്ളുമ്പോൾ

‘പ്ലക്… പ്ലക്… ചപക്…’ എന്ന ശബ്ദം മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. വേണിയുടെ വലിയ നിതംബങ്ങൾ ഹരിയുടെ തുടകളിൽ തട്ടി ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

ഹരി കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പുറത്തും കഴുത്തിലും ചുംബനങ്ങൾ വർഷിച്ചു.

വേഗത കൂടിക്കൂടി വന്നു. വേണിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും മദനജലം ഒരു അരുവിപോലെ ഒഴുകി ഹരിയുടെ കുണ്ണയെ കൂടുതൽ വഴക്കമുള്ളതാക്കി. അവൾ സുഖം കൊണ്ട് വായുവിൽ കൈകൾ പരതി. ഹരി അവളെ വീണ്ടും മലർത്തിക്കിടത്തി അവളുടെ കാലുകൾ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഇനി അധികനേരം പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലായി.

 

 

“വേണി… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു…”

 

 

ഹരി കിതച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

“എനിക്കും ഏട്ടാ… ആഹ്… നിർത്തല്ലേ… ആഞ്ഞു ചെയ്യ്… ആഞ്ഞു ചെയ്യ്…”

 

 

വേണി ആവേശത്തോടെ ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.

ഹരി തന്റെ അവസാനത്തെ ഊർജ്ജവും സംഭരിച്ച് മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. വേണിയുടെ പൂറിനുള്ളിലെ മാംസപേശികൾ കുണ്ണയെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. പെട്ടെന്ന്, ഒരു വലിയ പ്രകമ്പനത്തോടെ വേണി രതിമൂർച്ഛയുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയിലെത്തി. അവൾ ഹരിയെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ശീൽക്കാരങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. തൊട്ടുപിന്നാലെ, ഹരിയും തന്റെ ചൂടുള്ള ബീജം അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ചീറ്റിച്ചു.

തന്റെ സർവ്വസ്വവും അവൾക്കായി സമർപ്പിച്ച ആ നിമിഷം ഹരി അവളുടെ മുകളിലേക്ക് തളർന്നു വീണു. രണ്ടുപേരും കിതച്ചുകൊണ്ട് അല്പനേരം ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ തുടർന്നു. വിയർപ്പും നനവും കലർന്ന അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒന്നായി മാറിയിരുന്നു.

പതുക്കെ ഹരി അവളിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് അവൾക്കരികിലായി മലർന്നു കിടന്നു. വേണി അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ തല ചായ്ച്ചു. മുറിയിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ആ കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നു.

 

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു കിടന്നു. കഴിഞ്ഞുപോയ നോവുകൾക്കും ചതികൾക്കും മുകളിൽ പ്രണയത്തിന്റെയും കാമത്തിന്റെയും ഒരു പുതിയ തറവാട് അവർ പണിതുയർത്തിക്കഴിഞ്ഞു. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, വരാനിരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ പുലരികളെ സ്വപ്നം കണ്ട് അവർ ആലിംഗനത്തിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി.

**– ശുഭം –**