ഹോം ← മുൻ ഭാഗങ്ങൾ

തേജാത്മികം 13

 

 

രാത്രിയോടെ ഞങ്ങൾ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. വീട് എത്തും വരെ ഞാനും ദേവൂവും തമ്മിൽ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. എന്നത്തേയും പോലെ പിറ്റേന്നും എഴുനേറ്റ് ദേവൂവും തേജസും ജോലിക്കും കല്ലു സ്കൂളിലും പോയി. വൈകിട്ട് വന്ന് കല്ലുവിനെ കുളിപ്പിച്ച് വേറെ കുപ്പായം ഇടുമ്പോൾ ആണ് ഫോണിൽ കാൾ വരുന്നത്.

 

 

 

“…ഹെലോ… ഞാൻ ദേവു ആണ്…” ഫോൺ വിളിച്ചത് ദേവു ആയിരുന്നു.

 

 

 

“… ആഹ് മനസിലായി. പറഞ്ഞോ…”

 

 

 

“…ഇവിടത്തെ പണി കഴിഞ്ഞില്ല ഞാൻ വരാൻ ഇച്ചിരി ലേറ്റ് ആവും…”

 

 

 

“…ആണോ. ഒരുപാട് ലേറ്റ് ആവുമെങ്കിൽ ഞാൻ വിളിക്കാൻ വരാം…”

 

 

 

“… വേണ്ട നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ കല്ലു അവിടെ ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കണ്ടേ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എത്തിക്കോളാം…” അതും പറഞ്ഞ് ദേവു ഫോൺ വെച്ചു.

 

 

 

കല്യാണ ശേഷം ആദ്യമായി ആണ് ദേവു എന്നെ ഫോൺ വിളിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഞാൻ അതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു. പിന്നെ കല്ലുവിന്റെ സ്കൂളിലെ കഥകൾ കേട്ട് അവളെയും കളിപ്പിച്ച് ഞാൻ ഇരുന്നു. അൽപ്പം വൈകിയാണ് ദേവു വന്നത്. വന്നതും കുളിച്ച് ഡ്രസ്സ് മാറി അവൾ അടുക്കളയിൽ കേറി.

 

 

 

“…ഇത്രയും നേരം പണി ഉണ്ടാവോ…” എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കണമല്ലോ എന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…പണിയൊക്കെ കുറച്ചു നേരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു. ഇങ്ങോട്ടേക്കുള്ള ബസ് കിട്ടാൻ ആണ് താമസിച്ചേ…”

 

 

 

“… അത്രയും നേരം നീ അവിടെ ഒറ്റക്ക് നിന്നോ..? എന്നെ വിളിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ കല്ലുവിനെയും കൂട്ടി നിന്നെ പിക്ക് ചെയ്യാൻ വരുമായിരുന്നല്ലോ…”

 

 

 

“… ഏയ് അത് സാരമില്ല. ഈ രാത്രി അവളെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ട് വന്ന് അവൾ ആകെ ടൈഡ് ആവും…” അതിന് ഞാൻ ഒന്ന് മൂളി.

 

 

 

ആ നിമിഷം ആണ് ഞാൻ മറ്റൊരു കാര്യം ഓർക്കുന്നത്. അന്നും ഇതുപോലെ ബസ് കിട്ടാതെ ആയിരിക്കും അല്ലെ ദേവു വരാൻ താമസിച്ചത്. ഈ രാത്രി ഒരു പെണ്ണ് അത്രയും സമയം ഒറ്റക്ക് ബസ്റ്റോപ്പിൽ നിന്നെങ്കിൽ അവൾ എന്ത് മാത്രം തുറിച്ചു നോട്ടങ്ങൾക്കും ചോദ്യങ്ങൾക്കും ഇരയായിരിക്കണം. അതൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അന്ന് ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്. ആലോച്ചോചിച്ചപ്പോ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി.

 

 

 

“… ദേവു സോറി…” എനിക്ക് എതിരെ നിന്ന് ഗ്യാസിൽ കല്ലുവിന് കുടിക്കാനുള്ള പാൽ കാച്ചുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് എന്നെ അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

 

 

 

“… എന്തിനാ സോറി…”

 

 

 

“…സോറി ദേവു. നീ അന്ന് വൈകി വന്നപ്പോ ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. ഒന്നും മനഃപൂർവം പറഞ്ഞത് അല്ല…” ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് അങ്ങ് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് എനിക്ക് വിഷമം ഉണ്ടാക്കിയെങ്കിലും ആ പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഇല്ലേ. കല്ലുവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി ശ്രദ്ധിക്കണമായിരുന്നു…” പരസ്പരം രണ്ടുപേരും തുറന്നു സംസാരിച്ചപ്പോ ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിലെ അകലം കുറഞ്ഞത് പോലൊരു തോന്നൽ.

 

 

 

“… എന്താ ആശാനേ രാവിലെ മുതൽ ഒരേ ചിന്തയിൽ ആണല്ലോ. എന്താ കാര്യം…” പണിക് ഇടയിലും ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചുകൂട്ടുന്ന എന്നോട് കിച്ചു കാര്യം തിരക്കി.

 

 

 

“… എടാ കിച്ചു. ഇപ്പൊ മാർക്കറ്റിൽ കൊള്ളാവുന്ന സ്കൂട്ടി ഏത് ഉണ്ടടാ…” ചിന്തകൾക്ക് വിരാമം ഇട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… ഒന്ന് രണ്ട് കമ്പനിയുടെ സ്കൂട്ടി കൊള്ളാം. അല്ല എന്തിനാ ഇപ്പൊ ഇതൊക്കെ തിരക്കുന്നെ. ആർക്കെങ്കിലും വാങ്ങാൻ ആണോ…”

 

 

 

“…ദേവുവിന് ഒരു സ്കൂട്ടി വാങ്ങി കൊടുത്താലോ എന്ന് ആലോചിക്ക. ജോലി കഴിഞ്ഞ് കറക്റ്റ് സമയത്ത് ബസ് ഒന്നും ഇല്ല. വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ ഒരു സമയം ആവും. പിന്നെ വീട്ടിലെ ചെറിയ ചെറിയ പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് നല്ല വൈകിയ പാവം കിടക്കുന്നെ. പിന്നെ രാവിലെ നേരത്തെ എഴുനേൽക്കെയും ചെയ്യണം. അതാ ഒരു സ്കൂട്ടി വാങ്ങി കൊടുത്താൽ പോക്ക് വരവ് എളുപ്പം ആവോലോ…” ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ കിച്ചുവിന് വിശദമാക്കി കൊടുത്തു.

 

 

 

“… അത് നല്ല ഐഡിയ ആണ് ആശാനേ. ഞാൻ ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് നല്ല സ്കൂട്ടി ഏതാണെന്നു പറയാം. അല്ല ഈ കാര്യം ദേവു ചേച്ചിക്ക് അറിയോ…”

 

 

 

“… ഇല്ലടാ. ഞാൻ അവളോട് ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല…”

 

 

 

“… ഹ്മ്മ്‌… ഹ്മ്മ്‌…. എടാ സർപ്രൈസ് കുട്ടാ…” കളിയാക്കികൊണ്ട് എന്റെ കവിളിൽ ഒരു തോണ്ട്.

 

 

 

“…അയ്യോ… സോറി ആശാനേ പെട്ടെന്നൊരു ആവേശത്തിൽ…” എന്റെ കവിളിൽ തോണ്ടിയ ശേഷമാണ് കിച്ചുവിന് ബോധം വന്നത്.

 

 

 

“… അവന്റെ ഒരു സർപ്രൈസ് കുട്ടൻ. പോടാ പോയി പണി ചെയ്യടാ…” കവിളിൽ തടവികൊണ്ട് ഞാൻ കിച്ചുവിനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. അവൻ അപ്പോഴേക്കും സ്ഥലം കാലിയാക്കി.

 

 

 

വൈകുന്നേരം കൊണ്ട് തന്നെ കിച്ചു തന്റെ റിസെർച് പൂർത്തിയാക്കി നല്ലൊരു സ്കൂട്ടി suggest ചെയ്തു. എനിക്കും അത് ഇഷ്ട്ടപെട്ടതിനാൽ പിറ്റേന്ന് ഷോറൂമിൽ പോയി സംസാരിച്ചു അഡ്വാൻസ് കൊടുത്തു. വണ്ടി ഡെലിവെറി ആവാൻ ഒരാഴ്ച പിടിക്കും. പിന്നെ അതിന് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പ് ആയിരുന്നു.

 

 

 

“…നമ്മൾ ഇത് എങ്ങോട്ടാ പോവുന്നെ…” രാവിലെ താറിൽ കേറിയപ്പോ തന്നെ ദേവു ചോദ്യം തുടങ്ങി.

 

 

 

“…എങ്ങോട്ട് ആണെന്ന് ഒക്കെ അവിടെ എത്തുമ്പോൾ നീ മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി. പിന്നെ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു ലഗേജ് എടുക്കാൻ ഉണ്ട്…” ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ ഞാൻ ഡ്രൈവ് തുടർന്നു.

 

 

 

“…ജോലിക്ക് പോവേണ്ട എന്നെകൊണ്ട് ലീവും എടുപ്പിച്ച് കൊച്ചിനെ സ്കൂളിലും വിടാതെ ഇത് എങ്ങോട്ട പോവുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരം ഇല്ല…” പിറു പിറുത്തുകൊണ്ട് ദേഷ്യത്തോടെ ദേവു പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു.

 

 

 

ഇടക്ക് കിച്ചുവിന്റെ അടുത്ത്‌ വണ്ടി ചവുട്ടിയതും അവൻ വണ്ടിക്ക് പിന്നലെ ഡോർ തുറന്ന് ഉള്ളിൽ കേറി.

 

 

 

“…കല്ലു മോളെ വാ… വാ…” വണ്ടിക്ക് പിന്നിൽ കയറി മുന്നിൽ ദേവുവിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന കല്ലുവിന്റെ നേർക്ക് കൈ നീട്ടിയതും കിച്ചു മാമ എന്നും വിളിച്ചോണ്ട് അവൾ നേരെ അവന്റെ നേർക്ക് ചാടി.

 

 

 

“…ആഹ് നശിപിച്ച്. ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എന്നെ മാമ എന്ന് വിളിക്കരുത് എന്ന്. എനിക്ക് നിന്റെ അച്ഛന്റെ അത്ര പ്രായം ഇല്ലടി. ഇനി ചേട്ട എന്നെ വിളിക്കാവും കേട്ടോ…” ഇവൻ എന്ത് തേങ്ങയ പറയുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാവാതെ കല്ലു കിച്ചു പറയുന്നതിന് എല്ലാം തലയാട്ടി.

 

 

 

“…നിങ്ങളുടെ ലഗേജ് കയറിയ സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചോളാം…” എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കിയ ശേഷം ദേവു കിച്ചുവിന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

 

 

“…കിച്ചു നമ്മൾ ഇത് എങ്ങോട്ടാ പോവുന്നെ. സത്യം പറഞ്ഞോണം…” കിച്ചുവിനെ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചോണ്ട് ആണ് ദേവു ചോദിച്ചത്. അവൻ പേടിച്ച് സെന്റർ മിറർ വഴി എന്നെ നോക്കിയതും. പറയരുതെന്ന് ഞാൻ തലയാട്ടി ആംഗ്യം കാണിച്ചു.

 

 

 

“…എനിക്ക് അറിയില്ല ചേച്ചി. ആശാൻ വരാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ വന്നു എനിക്ക് അത്രെ അറിയൂ…” തൊണ്ടയിലെ ഉമിനീർ ഇറക്കികൊണ്ട് കിച്ചു പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

 

 

 

“…ആശാനും ശിഷ്യനും എല്ലാരും കണക്കാ. കല്ലു ഇനി നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും അറിയോ…” അവളും കൈ മലർത്തിയതും പിണക്കം നടിച്ച് കൈയ്യും കെട്ടി വിൻഡോ വഴി പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു. ദേവുവിന്റെ പരിഭവം കണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്ന ചിരി ഞാൻ ചുണ്ടിനുള്ളിൽ ഒതുക്കി.

 

 

 

“…ഇവിടെ എന്തിനാ വന്നേ…” ഷോറൂമിന് മുന്നിലായി വണ്ടി നിന്നതും ദേവു എന്നോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…വാ ഇറങ്ങ് പറയാം…” ഞാൻ താറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതും കിച്ചുവും ദേവുവും ഇറങ്ങി.

 

 

 

ഞങ്ങളെ കണ്ടതും മാനേജർ പുറത്തേക്ക് വന്ന് എനിക്ക് ഹാൻഡ് ഷേക് തന്ന് ഞങ്ങളെ ഉള്ളിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ഉള്ളിൽ ഒരു ടേബിളിന് മുന്നിൽ ഞങ്ങളെ ഇരുത്തി മാനേജർ കുറച്ചു ഡോക്യുമെന്റ്സ് കൊണ്ട് വന്നു. എന്നിട്ട് അതിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ അതെല്ലാം മൂളിക്കേട്ട് പുള്ളി പറഞ്ഞ ഇടതെല്ലാം ഒപ്പിട്ടു. ശേഷം കിച്ചുവിനെ കണ്ണ് കാണിച്ചതും അവന്റെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ ബാഗിൽ നിന്നും പണം എടുത്ത് ടേബിളിൽ വച്ചു. തനിക്ക് ചുറ്റും എന്താ നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാതെ ദേവു എല്ലാരേയും മിഴിച്ചു നോക്കുവാ.

 

 

 

“…സാർ അവിടെ ആണ്. നമുക്ക് അങ്ങോട്ടേക്ക് പോവാം…” മാനേജർ കാണിച്ച വഴിയേ ഞങ്ങൾ എല്ലാരും നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“…അതെ എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നെ. പ്ലീസ് ഒന്ന് പറയ്…” നടക്കുന്ന വേളയിൽ ദേവു എന്നോട് സ്വകാര്യമായി ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…നീ അല്ലെ പറഞ്ഞത് ജോലി കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാൻ സമയത്തിന് ബസ് കിട്ടുന്നില്ലന്ന്. അതുകൊണ്ട് നിനക്കൊരു സ്കൂട്ടി വാങ്ങിക്കാന്നു വെച്ച്…” ഞാൻ അത് പറഞ്ഞു ദേവുവിനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മിയതും ദേവു സ്തംഭിച്ച് അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

 

 

 

“…ഞെട്ടൽ ഒക്കെ പിന്നെ ആവാം. ഒന്ന് വേഗം വന്നേ…” അനങ്ങാൻ കഴിയാതെ നിന്ന ദേവുവിന്റെ തോളിൽ പിടിച്ച് ഞാൻ വണ്ടിക്ക് അരികിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

 

 

വണ്ടി ഒരു തുണികൊണ്ട് മൂടി ഇട്ടേക്കായിരുന്നു. ദേവുവിനെ കൊണ്ട് തന്നെ വണ്ടിയുടെ മേലുള്ള തുണി മാറ്റിച്ചു. ആ സമയം ഷോറൂമിലെ സ്റ്റാഫുകൾ പോപ്പർ പൊട്ടിച്ചു. മാനേജർ താക്കോലിന്റ വലിയൊരു ഡെമോ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. എന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന കല്ലുവിനെ കൊണ്ട് അത് വാങ്ങിപ്പിക്കുന്ന പോസ് ചെയ്തു. കിച്ചു ഇതെല്ലാം അവന്റെ ഫോണിൽ ഒപ്പി എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

“…പന്തം കണ്ട പെരിചാഴിയെ പോലെ നിൽക്കാതെ ചിരിക്കടി…” എന്റെ തോൾ കൊണ്ട് ദേവുവിന്റെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞതും അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

 

 

 

“…വണ്ടി ഇഷ്ട്ടായോ…” സ്വകാര്യം പോലെ ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചതും പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് ഒന്ന് മൂളി.

 

 

 

“… എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടായി അച്ഛാ. ഈ വണ്ടി ഞാൻ ടിവിയിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ. പിന്നെ നല്ല കളറ…” എന്റെ കൈയിൽ ഇരുന്ന കല്ലു വളരെ സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു.

 

 

 

“… ആണോടാ. അച്ഛന്റെ മോൾക്ക് ഇ വണ്ടി ഇഷ്ടവും എന്ന് അച്ഛന് അറിയായിരുന്നു…” ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതും കല്ലു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ച്. കല്ലുവിന്റെ സംസാരവും പ്രവർത്തിയും ശ്രെദ്ധിച്ചോണ്ട് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാരും ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.

 

 

 

“…ദേവു ഐശ്വര്യമായി ആ ചാവി വാങ്ങി വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കിയേ…” മാനേജർ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ ചാവി നീട്ടിയതും ഞാൻ ദേവുവിനോട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അതെ. എനിക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ല…” മാനേജരുടെ കൈയിൽ നിന്നും മടിച്ച് മടിച്ച് ചാവി വാങ്ങി ദേവു സ്വകാര്യം പോലെ എന്റെ കാതിൽ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…😲ങേ…നിനക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ലേ…” ഇത്തവണ ശെരിക്കും ഞെട്ടിയത് ഞാൻ ആയിരുന്നു. ഞാൻ ദേവുവിനെ നോക്കിയതും ജാളിയതയോട് ദേവു ഇല്ലന്ന് തലയാട്ടി.

 

 

ദൈവമേ ഇത് വല്ലാത്ത അവസ്ഥ ആയല്ലോ. പിന്നെ അധികം ചിന്തിക്കാതെ ഞാൻ തന്നെ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് നാരങ്ങയുടെ മേലിൽ കൂടി കയറ്റി ഇറക്കി. കല്ലു ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൈയടിച്ചു. തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ സ്കൂട്ടിയിലും കിച്ചു താറും ഓടിച്ചു. അന്നത്തെ ദിവസം ദേവുനെ കാണുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ ചിരി അടക്കാൻ നല്ല പാടുപെട്ടു. ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ ദേവു എന്നെ നോക്കി ദഹിപ്പിക്കും.

 

 

 

“…എന്തിനാ മനുഷ്യ ഇങ്ങനെ ഇരുന്ന് കിണിക്കുന്നെ…” ഉച്ചക്ക് ചോർ കഴിക്കാൻ ഇരുന്നപ്പോഴും അവളെ നോക്കി കളിയാക്കി ചിരിച്ചതും ദേവു എന്നോട് ചൂടായി.

 

 

 

“…ഞാൻ വിചാരിച്ചത് നീ ഡ്രൈവിംഗ് കില്ലാഡി ആണെന്ന് ആണ്. എന്നിട്ട്…” ചിരി അടക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അത്… എല്ലാർക്കും എല്ലാം അറിയണം എന്നൊന്നും ഇല്ല…” ദേവു ഉരുണ്ട് കളിക്കാൻ നോക്കി.

 

 

 

“…ഉവ്വ് ഉവ്വേ…”

 

 

 

“…അല്ല എന്നോട് ചോദിക്കാതെ എനിക്ക് വണ്ടി എടുത്ത് തന്നിട്ട് കുറ്റം എനിക്കയോ…” ദേവു എന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

 

 

 

“… നിനക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ആവട്ടെ എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ പറയാതിരുന്നേ. പക്ഷെ നിനക്ക് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയില്ലെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞോ…”

 

 

 

“…അച്ഛാ ഈ അമ്മക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല അല്ലെ…” കുഞ്ഞി പല്ലുകൾ കാട്ടി കല്ലു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“…ദേ കല്ലു മിണ്ടാതിരുന്ന് കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ നീ എന്റേന്ന് വാങ്ങും കേട്ടോ 😡…” ദേവു കല്ലുവിനോട് തട്ടിക്കേറി.

 

 

 

“… ഹാ നിനക്ക് ഡ്രൈവിംഗ് അറിയാത്തതിന് നീ എന്തിനാ മോളോട് ചൂടാവുന്നെ…” ഞാൻ പിന്നെയും കളിയാക്കാണെന്ന് മനസ്സിലായതും ദേവു കഴിപ്പ് മതിയാക്കി പാത്രവും എടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. കല്ലുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മിയ ശേഷം ഞാനും പാത്രവുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി.

 

 

 

“… നമ്മുടെ കാര്യം ആർക്കും അറിയണ്ടല്ലോ. എല്ലാർക്കും കളിയാക്കാന ഉത്സാഹം…” കലപില സൗണ്ട് ഉണ്ടാക്കി സിങ്കിലേ പാത്രങ്ങൾ കഴിക്കുന്ന ദേവു സ്വയം എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞോണ്ട് ഇരുന്നു.

 

 

 

“…നീ ആ പാത്രങ്ങൾ ഒക്കെ നശിപ്പിക്കൊ…” ഞാൻ അത് ചോദിച്ചതും ദാഹിപ്പിക്കുന്ന നോട്ടം എന്റെ മേലേക്ക് പാഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ഭസ്മം ആയിപോവോ എന്ന് തോന്നി. ശേഷം വീണ്ടും അവൾ തന്റെ ജോലിയിൽ തുടർന്നു.

 

 

 

“… ഹാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ തമാശക്ക് ഓരോന്ന് പറയുന്നെന്നു കരുതി നീ ഇങ്ങനെ ഡെസ്പ് ആകല്ലേ…” ദേവുവിനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി.

 

 

 

“…അല്ലെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരെ കുത്തി നോവിക്കുന്നത് ആണെല്ലോ നിങ്ങളുടെ തമാശ…” ചങ്കിൽ കത്തി കുത്തും പോലെയാണ് എന്നിൽ ആ വാക്കുകൾ വന്ന് പതിച്ചത്. പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന എന്റെ മുഖം മങ്ങി.

 

 

 

“…സോറി ഞാൻ അങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ച് പറഞ്ഞത് അല്ല…” എന്റെ പ്രതികരണം ഒന്നും കിട്ടാതെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുമ്പോഴാണ് ദേവു എന്റെ മുഖം ശ്രെദ്ധിച്ചത്. അപ്പോഴാണ് അവൾ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ അവൾക്ക് പിടികിട്ടിയത്.

 

 

 

“…എനിക്ക് സൈക്കിൾ ഒക്കെ ചവിട്ടാൻ അറിയാം അപ്പൊ പെട്ടെന്ന് സ്കൂട്ടി പഠിക്കാൻ പറ്റില്ലേ…” വിഷയം മാറ്റികൊണ്ട് ദേവു ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…സൈക്കിൾ ബാലൻസ് ഉണ്ടെങ്കിൽ വലിയ പാട് ഇല്ല. മറ്റന്നാൾ ഞായർ നിനക്ക് ലീവ് അല്ലെ അന്ന് പഠിക്കാം…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അച്ഛാ എന്നെയും പഠിപ്പിക്കൊ…” പെട്ടെന്ന് ആണ് അടുക്കളയിലേക്ക് കല്ലു കടന്നു വരുന്നത്.

 

 

 

“…പിന്നെന്താ ആദ്യം അമ്മ പഠിക്കട്ടെ. അതുകഴിഞ്ഞു മോളെ പഠിപ്പിക്കാട്ടോ…” അതിന് കല്ലു പുഞ്ചിരിച്ചോണ്ട് തലയാട്ടി.

 

 

 

“…ഞായറാഴ്ച വണ്ടി പഠിപ്പിക്കുന്ന ആശാന് ദക്ഷിണ തരാൻ മറക്കരുത് കേട്ടോ…” അതും പറഞ്ഞ് കല്ലുവിനെയും എടുത്തോണ്ട് ഞാൻ ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.

 

 

ഞായറാഴ്ച രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ച് ചുരിതാർ ഇട്ട് ദേവു ഡ്രൈവിംഗ് പഠിക്കാൻ തയ്യാറായി നിന്നു. ഞാൻ എത്തിയതും ദേവു അവളുടെ കൈയിലെ ദക്ഷിണ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി ഞാൻ ഇരുകൈയും നീട്ടി അത് സ്വീകരിച്ചു.

 

 

 

“…ഇനി അനുഗ്രഹം വാങ്ങിച്ചോളൂ…” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ രണ്ടടി പിന്നിലേക്ക് നിന്നു. സംഭവം എന്താന്ന് അറിയാതെ എന്നെയും വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഇരിക്കുന്ന കല്ലുവിനെയും ദേവു മാറി മാറി നോക്കി.

 

 

 

“… എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിക്കുന്നെ കാലിൽ വീണു അനുഗ്രഹം വാങ്ങിച്ചോളൂ…” കാരണവരെപോലെ ഗൗരവത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… കാലിൽ വീഴാനോ അതൊന്നും പറ്റില്ല…”

 

 

 

“… ഇതൊക്കെ ഉള്ളതാ. ഗുരുവിന്റെ പൂർണ അനുഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ പെട്ടെന്ന് വണ്ടി പഠിക്കാം…”

 

 

 

“…എന്നുപറഞ്ഞു കാലിൽ വീഴാനൊന്നും എന്നെ കിട്ടില്ല…”

 

 

 

“… പെട്ടെന്ന് പഠിക്കണം എങ്കിൽ മതി. അവസാനം എന്നെ നല്ലപോലെ പഠിപ്പിച്ചില്ല എന്ന് പറഞ്ഞൊന്നും ഇങ്ങോട്ട് വരരുത്…” ഞാൻ വലിയ താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

 

 

 

കുറച്ചു നിമിഷം ചിന്തിച്ചശേഷം ദേവു എന്റെ കാലിൽ തൊട്ടു. ഞാൻ കണ്ണടച്ച് ദേവുവിന്റെ തലയിൽ കൈവച്ചു ശേഷം ഒളിക്കണ്ണിട്ടു കല്ലുവിനെ നോക്കി. അവൾ ആണെങ്കിൽ വായും പൊത്തി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ കല്ലുവിനെ നോക്കി കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു.

 

 

 

“…ഇതാണ് ബ്രേക്ക്‌… ഇത് ആക്‌സിലേറ്റർ… ഇത് തിരിക്കുമ്പോൾ വണ്ടി നീങ്ങി തുടങ്ങും…” ഞാൻ ദേവൂന് ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“… ഇതൊക്കെ എനിക്ക് അറിയാം…” ഞാൻ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞതും ദേവു എന്നോട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… എന്നാ പിന്നെ നീ തനിയെ അങ്ങ് ഓടിച്ചോ…” ദേഷ്യം വന്ന ഞാൻ തിരിച്ചു നടക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“… അയ്യോ പോവല്ലേ. ഇനി ഞാൻ മിണ്ടില്ല…” ഞാൻ പോവും എന്ന് പേടിച്ച് ദേവു എന്നെ പിന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ച് നിർത്തി.

 

 

 

“… പിന്നെ മര്യതിക്ക് പറയുന്നത് കേൾക്ക്…” ശേഷം ഞാൻ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു കൊടുത്തു.

 

 

 

ദേവുവിന് വണ്ടി ഓൺ ആക്കി പതിയെ പതിയെ ചലിപ്പിച്ചു. ദേവു ചെറിയ ഭയത്തോടെ പതിയെ പതിയെ ഓടിക്കാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചുനേരം ഞാൻ ഹാൻഡിലിൽ പിടിച്ച് വണ്ടി ഓടിപ്പിച്ചു. ശേഷം ഞാൻ വണ്ടിയുടെ പിന്നിൽ കയറി ഇരുന്നു. പിന്നിൽ നിന്നും ഹാൻഡിലിൽ കൈ എത്തുന്ന രീതിയിൽ ദേവുവിനോട് ചേർന്നിരുന്നു. ശേഷം പതിയെ ഓടിച്ചു തുടങ്ങാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

ദേവു പതിയെ പതിയെ ഓടിച്ചു തുടങ്ങിയതും ഞാൻ അവളോട്‌ കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന നറുമണം ഞാൻ ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു. എന്റമ്മോ എന്നാ മണം ആണെന്നോ ഞാൻ വേറേതോ ലോകത്ത് എത്തുന്നപോലെ. സഡൻ ബ്രേക്ക്‌ ഇട്ട് ദേവു വണ്ടി നിർത്തിയതും ഞാൻ മുഴുവനായി അവളിലേക്ക് ചേർന്നു.

 

 

 

“… എന്താടി…” വണ്ടി നിർത്തിയതും ഞാൻ കാര്യം തിരക്കി.

 

 

 

“… വണ്ടി വളയ്ക്കണം…” അവൾ പറയുമ്പോഴാ ഞാനും ശ്രെദ്ധിക്കുന്നെ ഓടിച്ച് ഇപ്പൊ വീടിന്റെ ഗേറ്റ് എത്തി ഇനി തിരിച്ചാലേ കാര്യം ഉള്ളു.

 

 

 

“… എന്നാ പിന്നെ വളയ്ക്ക്…” ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അവളെ സഹായിക്കും എന്ന് കരുതിയ ദേവുവിന് തെറ്റി.

 

 

 

എനിക്കും വണ്ടിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അവളെ കൊണ്ട് ഒറ്റക്ക് വണ്ടി വളയ്ക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ അത് പറ്റില്ലല്ലോ. ദേവുവിന്റെ സാമിപ്യത്തിൽ കുട്ടൻ 90° കുതിച്ചു ചാടാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കാണ്.

 

 

 

“… നീ പതിയെ വളയ്ക്ക് ഞാൻ സഹായിക്കാം…” അതും പറഞ്ഞ് ഒരു കൈ ഹാൻഡിലിൽ പിടിച്ച് പതിയെ വളയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയ ദേവുവിനെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

ഒരു കൈ ഹാൻഡിലിൽ പിടിച്ച് മറുകൈ ദേവുവിന്റെ ഇടുപ്പിലും പിടിച്ചു. നേരിയ തുണി ആണെങ്കിലും ആ ഇടുപ്പിലെ കൊഴുപ്പിൽ എന്റെ കൈ നന്നായി പതിഞ്ഞു. ആ സുഖത്തിൽ അവിടെ നിന്നും ഞാൻ കൈയെടുത്തില്ല. ദേവു ആണെങ്കിൽ ഇതൊന്നും ശ്രെദ്ധിക്കാതെ എങ്ങനെ വണ്ടി വളയ്ക്കാം എന്നതിൽ ശ്രെദ്ധ കൊടുത്തു. വണ്ടി വളച്ചു നേരെ നിർത്തിയതും ദേവു ഒന്ന് എഴുനേറ്റ് സീറ്റിന്റെ പിന്നിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു. ആ ഇരുത്തം വന്ന് പതിച്ചത് എന്റെ കുട്ടനിൽ. എന്റെ സാറെ സ്വർഗം കണ്ടു. ഇരുന്ന് ഒന്ന് ചന്തി അമർത്തി ഉരച്ചപ്പോഴാ ദേവുവിന് അക്കിടി പിടികിട്ടിയത്. കൂടുതൽ ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ അവൾ എന്റെ സാധനത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഇരുന്നു.

 

 

 

“… പോവാം…” ചെറിയൊരു ചളിപ്പോടെ മിറർ വഴി എന്നെനോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.

 

 

 

ഞാൻ വേറേതോ മയിക ലോകത്തിലേതുപോലെ സമ്മതം മൂളിയതും ദേവു പെട്ടെന്ന് ആക്സിലറേറ്റർ ഒറ്റ തിരി. പിന്നിലേക്ക് വീഴാൻ പോയ ഞാൻ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും കയറിപിടിച്ചത് ദേവുവിന്റെ മുലയുടെ തൊട്ടു താഴെ. എന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള പിടിത്തത്തിൽ എല്ലാം കൈയിൽ നിന്നും പോയി. ദാ കിടക്കുന്നു ദേവൂവും വണ്ടിയും എന്റെ നെഞ്ചത്ത്.

 

 

എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുന്ന ദേവുവിന്റെയും എന്റെയും കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി. പരസ്പരം കണ്ണുകൾ പിൻവലിക്കൻ അകത്ത വിധം ഞങ്ങൾ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി കിടന്നു. ആ സമയത്ത് ദേവുവിന് ഭാരം ഉള്ളതായേ അനുഭവപ്പെട്ടില്ല.

 

 

 

“… അയ്യോ… അമ്മ അച്ഛനെ തള്ളിയിട്ടെ…” കല്ലുവിന്റെ ശബ്ദമാണ് ഞങ്ങളെ സോബോധത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത്.

 

 

 

പെട്ടെന്ന് എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും ചാടി എഴുനേൽക്കാൻ നോക്കിയ ദേവു പിന്നെയും സ്ലിപ്പ് ആയി എന്റെ മണ്ടക്ക് തന്നെ. പെട്ടെന്നുള്ള വീഴ്ചയിൽ ഞാൻ ദേവുവിനെ താങ്ങി നിർത്താൻ ശ്രെമിച്ചു. ശ്രെമം ഒക്കെ നന്നായി നടന്നു. രണ്ട് കൈകൊണ്ടും താങ്ങി നിരത്തിയത് ആവട്ടെ അവളുടെ രണ്ട് മുലകളിലും. ഉഫ്ഫ് നല്ല സോഫ്റ്റ്‌ മുല. കൈകൾ അവയെ അമർത്തി നെരിക്കൻ കൊതിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു. ദേവുവിനെ നോക്കിയപ്പോ അമ്പരപ്പോടെ വായും തുറന്ന് എന്റെ മുഖത്തെക്കും കൈയിലേക്കും മാറി മാറി നോക്കുന്നതാ.

 

 

 

“… സോറി…” അതും പറഞ്ഞു പെട്ടെന്ന് ഞാൻ കൈ പിൻവലിച്ചു. പാടൊന്നും പറഞ്ഞ് വീണ്ടും എന്റെ ദേഹത്തേക്ക്. ഭാഗ്യത്തിന് ഒന്നും പറ്റിയില്ല.

 

 

 

“… അയ്യോ… അമ്മ അച്ഛനെ കൊല്ലുന്നേ…” കല്ലു ആണെങ്കിൽ ഇതെല്ലാം കണ്ട് തെറ്റ് ധരിച്ച് തലയിൽ കൈവച്ച് വിളി തുടങ്ങി.

 

 

 

“… മോളെ… അച്ഛന് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. നീ ഇങ്ങനെ നിലവിളിച്ച് ആളെ കൂട്ടാതിരുന്നാൽ മതി…” ഞാൻ കല്ലുവിനെ നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ദേവു ഒന്ന് എഴുനേൽക്കാവോ…” എന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ കിടന്ന ദേവുവിനോട് ഞാൻ അത് ചോദിച്ചതും മുഖത്തിന് മീതെ വീണുകിടന്ന മുടി ചെവിക്കൂടക്ക് പിന്നിലായി മാടി ഒതുക്കി ഒരു ജാളിയതയോടെ അവൾ എഴുനേറ്റു.

 

 

 

ഞാനും എഴുനേറ്റ് വണ്ടി എടുത്ത് നേരെ വെച്ചു. ദേവുവിന് ആണെങ്കിൽ പോയ കിളി ഇതുവരെ തിരിച്ചു വന്നില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് ഒക്കെ പുതുതായി കാണുന്ന മട്ടില കക്ഷിയുടെ നിൽപ്പ്.

 

 

 

“… എന്തായാലും ഇന്നത്തെ വണ്ടി പഠിത്തം ഇത്രക്ക് മതി…” വണ്ടി ഒതുക്കി വച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ദേവു നീ ഒക്കെ അല്ലെ. മുറിവൊന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ അല്ലെ…” അതിന് അവൾ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് കല്ലു എന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വന്നു.

 

 

 

“… അച്ഛന് മുറിഞ്ഞൊ…” എന്റെ കൈയ്യും മുഖവും എല്ലാം പരതികൊണ്ട് ആധിയോടെ കല്ലു ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… അച്ഛന് ഒന്നും ഇല്ലടാ. ദേ കണ്ടില്ലേ…” എന്റെ കൈയ്യും ദേഹവും എല്ലാം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അയ്യോ… ആആഹ്‌…” ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ആണ് ദേവുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു സ്വരം കേൾക്കുന്നത്. നോക്കിയപ്പോ കാൽ മുട്ടിൽ കൈ താങ്ങി വേദനയിൽ പുളയുന്ന ദേവുവിനെ ആണ് കണ്ടത്.

 

 

 

“… എന്താ… എന്ത് പറ്റി ദേവു…” വേദനയിൽ പുളയുന്ന ദേവുവിനെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… കാൽ… കാല്…” മുട്ട്കുത്തിയിരുന്ന് കാലിന്റെ കുഴയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ദേവു തേങ്ങി.

 

 

 

“… അയ്യോ കാൽ നീര് ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ. വാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം… ” മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന് ദേവുവിന്റ കാൽ പരിശോധിക്കുന്ന വേളയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…ഇത് കാൽ മടങ്ങിയത് ആവും. വെറുതെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്നും പോണ്ട…” ദേവു അവളുടെ ന്യായം പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. ചെറിയൊരു നീര് ഉണ്ട് വല്ല പൊട്ടലും ഉണ്ടോന്ന് അറിയാൻ പറ്റില്ല. എന്തായാലും നമുക്ക് ഒന്ന് പോയി വരാം വാ…” ഞാൻ പതിയെ ദേവുവിനെ പിടിച്ച് എഴുനേൽപ്പിച്ച് നിർത്തി.

 

 

 

“… നിനക്ക് നടക്കാൻ പറ്റോ…” ഞാൻ ദേവുവിനോട് ചോദിച്ചു. അതിന് ദേവു എന്നെ ദൈനീയമായി നോക്കി.

 

 

 

“…അച്ഛാ… അമ്മയെ എടുക്ക് അച്ഛാ… ” കല്ലുവിന്റെ അഭിപ്രായം എത്തിയതും ദേവു അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി.

 

 

 

“…ദേവു ഞാൻ എടുക്കണോ…” വലിയ ഭവ വെത്യാസം ഒന്നും ഇല്ലാതെ സീരിയസ് ആയിട്ട് തന്നെ തേജസ്‌ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… വേണ്ട.നടക്കുമ്പോൾ എന്നെയൊന്നു താങ്ങിയാൽ മതി…” അത് പറയുമ്പോൾ ദേവുവിന്റെ കവിൾ എല്ലാം ചുമന്നു.

 

 

 

ദേവൂന്റെ കൈ എടുത്ത് സ്വന്തം തോളിലൂടെ ഇട്ട് അവളെ താങ്ങി നടത്തിച്ച് താറിന്റെ അടുത്ത്‌ എത്തിച്ചു.

 

 

 

“… ദേവു ഇവിടെ നിൽക്ക് കേട്ടോ. വണ്ടിയുടെ ചാവിയും എടുത്ത് വീടും പൂട്ടി ഇപ്പൊ വരാട്ടോ…” പരവേഷത്തോടെ തന്നെ ജീപ്പിന് അരികെ ആക്കി വീടിന് ഉള്ളിലേക്ക് ഓടുന്ന തേജസിനെ അത്ഭുവത്തോടെ ദേവു നോക്കി കണ്ടു.

 

 

 

വണ്ടിയുടെ ചാവിയും പേഴ്സും ഫോണും ഒരുകൈയിലും മറുകൈകൊണ്ട് വെപ്രാളത്തോടെ വീടിന്റെ വാതിൽ പൂട്ടി ഓടി ദേവുവിന്റെ അടുത്തെത്തി. ജീപ്പിന്റെ ഫ്രണ്ട് ഡോർ തുറന്ന് ശ്രെദ്ധാപൂർവം ദേവുവിനെ കയറ്റി ഇരുത്തി. കല്ലുവിനെ പിന്നിലൂടെ വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി തേജസ്‌ വണ്ടിയുമായി നിരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു. തേജസിന്റെ ടെൻഷനും വെപ്രാളവും എല്ലാം തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ദേവു നോക്കി ഇരുന്നു.

 

 

 

“…സിസ്റ്റർ… സിസ്റ്റർ… വീൽ ചെയർ…” ഹോസ്പിറ്റലിൽ വണ്ടി നിർത്തി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു നഴ്സിനോട് വീൽചെയർ ആവിശ്യപെട്ടു.

 

 

 

തേജസിന്റെ പെരുമാറ്റം കണ്ട് പേടിച്ചുപോയ അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ വീൽ ചെയർ കൊണ്ട് വന്നു. ശേഷം ദേവുവിനെ അതിലേക്ക് ഇരുത്തി വേഗം ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ഇതിന്റെ ഇടയിലും കല്ലുവിനെ ചേർത്ത് നിർത്താൻ അവൻ മറന്നില്ല.

 

 

 

“…ഡോക്ടർ സ്കൂട്ടി പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് വീണതാ. പിന്നെ നടക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല കാലിൽ ചെറിയ നീരും ഉണ്ട്…” ദേവു പറയുന്നതിന് മുന്നേ വെപ്രാളത്തോടെ തേജസ്‌ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… പുറമെ നോക്കിയിട്ട് ഒന്നും കാണുന്നില്ല. എന്തായാലും x-ray ഒന്ന് എടുത്തേക്ക്…” ദേവുവിന്റെ കാൽ പരിശോധിച്ച ശേഷം ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ശെരി ഡോക്ടർ എങ്കിൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാം…” ഡോക്ടറോട് പറഞ്ഞ ശേഷം വീൽ ചെയറും തള്ളി നഴ്സിന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നു.

 

 

 

അവിടെ തന്നെ x-ray എടുക്കാനുള്ള സെറ്റപ്പ് ഉള്ളത് നന്നായി. X-ray എടുക്കാനായി ദേവുവിനെ മിഷനിലെക്ക് ശ്രെദ്ധാപൂർവം തേജസ്‌ എടുത്ത് ഇരുത്തി.

 

 

 

“…ഇനി താൻ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നിന്നെ…” പുറത്തേക്ക് പോവാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്ന തേജസിനോട് നഴ്സ് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അല്ല സിസ്റ്ററെ ഇനി എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം…” തേജസ് തുറന്ന് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… താത്കാലം ഒരു ആവശ്യവും ഇല്ല. സാർ ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നിന്നാട്ടെ…” നേഴ്സ് ചെറുതായി കളിയാക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

അത് കേട്ടത് ദേവുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. തേജസ് പുറത്ത് ഉണ്ടവും എന്ന് ദേവുവിനോട് ആംഗ്യം കാണിച്ച് തേജസ്‌ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

 

 

“… ഹോ… എന്നാലും ഇങ്ങനെയും ഉണ്ടാവോ കെട്ടിയോന്മാര്…” X-ray എടുക്കുന്നതിന്റെ കൂട്ടത്തിൽ സിസ്റ്റർ പിറുപിറുത്തു.

 

 

 

“… എന്നാ കേറിങ്. എനിക്കും ഉണ്ട് ഒരെണ്ണം വല്ലതും പറ്റിയാൽ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കത്തില്ല…” സിസ്റ്റർ പിറുപിറുക്കുന്നത് എല്ലാം ദേവു ശ്രെദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

 

 

 

“…ടോ… കഴിഞ്ഞു. ഒന്ന് ഇങ്ങു വന്നേ…” X-ray എടുത്ത് കഴിഞ്ഞതും പുറത്തുനിന്ന തേജസിനെ വിളിച്ചു സിസ്റ്റർ പോയി വിളിച്ചു.

 

 

 

“…എന്തായി സിസ്റ്റർ. കുഴപ്പം വല്ലതും ഉണ്ടോ…” തേജസ്‌ കാര്യം അറിയാൻ തിരക്ക് കൂട്ടി.

 

 

 

“… കുറച്ചു സമയം എടുക്കും. താൻ പേഷ്യന്റിനെ വീൽ ചെയ്യറിൽ ഇരുത്തൻ സഹായിച്ചേ…” സിസ്റ്റർ തേജസിനോട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

ഇത്തവണ സിസ്റ്ററുടെ സഹായം ഇല്ലാതെ തേജസ്‌ തനിയെ ദേവുവിനെ രണ്ട് കൈകളിലും കോരി എടുത്ത് വീൽ ചെയറിയിൽ ഇരുത്തി. ഈ സമയം ദേവു ശ്രെദ്ധിച്ചത് സിസ്റ്ററേ ആണ്. ആ മുഖത്ത് അസൂയ നിഴലിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ശേഷം റിസൾട്ടും വാങ്ങി നേരെ ഡോക്ടറുടെ അടുത്തേക്ക്.

 

 

 

“… പൊട്ടൽ ഒന്നും ഇല്ല. വീഴ്ചയിൽ കാൽ ഒന്ന് മടങ്ങിയതാ. ഞാൻ ഒരു ഓലിൽമെന്റ് എഴുതാം. അത് പുരട്ടി ഒന്ന് ചൂട് പിടിച്ചാൽ മതി…” പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോഴാണ് തേജസിന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നേരെ വീണത്.

 

 

 

ഹോസ്പിറ്റലിൽ ബില്ല് ഒക്കെ സെറ്റിൽ ചെയ്ത് ദേവുവിനെയും കല്ലുവിനെയും കൊണ്ട് നേരെ വീട്ടിലേക്ക്. പോകുന്ന വഴി കല്ലു ഐസ്ക്രീം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ് വാശി പിടിച്ചപ്പോ ദേവു അത് അവളെ വിലക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു. തേജസ്‌ ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ കടയിൽ കയറി കല്ലുവിന് ഐസ്ക്രീം വാങ്ങി കൊടുത്തു. കൂട്ടത്തിൽ ദേവുവിനും ഒരെണ്ണം വാങ്ങി. ജീപ്പിൽ ഇരുന്ന് ഐസ്ക്രീം കുടിക്കുന്ന വേളയിൽ ആണ് കല്ലു അത് ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്.

 

 

 

“…അച്ഛക്ക് ഐസ്ക്രീം വാങ്ങിയില്ലേ…”

 

 

 

“… എനിക്ക് വേണ്ട മോളു നീ കുടിച്ചോ…” ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന വേളയിൽ തേജസ്‌ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… അച്ഛയും ഐസ്ക്രീം കുടിക്ക്… ആാാ…” ദേവുവിന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്ന കല്ലു ഒരു സ്പൂൺ ഐസ്ക്രീം തേജസിന് നേരെ നീട്ടി. അവന് അത് നിരസിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.

 

 

 

“… അച്ഛക്ക് മതി ബാക്കി മോള് കുടിച്ചോ…” രണ്ട് സ്പൂൺ കല്ലു നൽകിയത് കുടിച്ച ശേഷം തേജസ്‌ വീണ്ടും വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിൽ ശ്രെദ്ധ ചെലത്തി.

 

 

 

ഇവർ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹ പ്രകടനം എല്ലാം ഒരു നോക്കുത്തിയെപ്പോലെ ദേവു നോക്കി കണ്ടു. അതോടൊപ്പം തന്നെ കല്ലുവിന് ഐസ്ക്രീം വാങ്ങിയ കുട്ടത്തിൽ തന്നോട് ഒന്നും ചോദിക്കാതെ തനിക്കും ഒരെണ്ണം വാങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തിന് ഐസ്ക്രീം വാങ്ങിയോ എന്ന് തിരക്കാത്തതിന്റെ കുറ്റബോധം അവളെ വേട്ടയാടി. തന്റെ മോൾക്ക് ഉള്ള പക്വത പോലും തനിക്ക് ഇല്ല എന്നൊരു തോന്നൽ.

 

 

 

വീട്ടിൽ എത്തിയതും തേജസ്‌ ദേവുവിനെ താങ്ങി ഒരു കസേരയിൽ ഇരുത്തി. അന്നത്തെ ദിവസം ദേവുവിനെ ഇരുന്ന ഇടത്ത് നിന്ന് ഒന്ന് അനങ്ങാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ ആ വീട്ടിലെ പണികൾ എല്ലാം തേജസ്‌ ചെയ്തു. ദേവു രാവിലെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് അത് ഒഴിവായി. രാത്രി ഉമ്മറത്ത് കസേരയിൽ ഇരുന്ന് ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്ന ദേവുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒരു പാത്രത്തിൽ ചൂടുവെള്ളവും ഓയ്ലമെന്റുമായി തേജസ്‌ എത്തി.

 

 

 

“…എന്ത് ആലോചിച്ചു കൂട്ടുന്നെ…” തേജസ്‌ വന്നത് പോലും അറിയാതെ ഇരിക്കുന്ന ദേവുവിനോട് അവൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല. ഇതെന്താ വെള്ളവുമായിട്ട്…” തേജസിന്റെ കൈയിലെ പാത്രം കണ്ട് ദേവു തിരക്കി.

 

 

 

“… ഹാ.. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് മറന്നോ…” ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ ദേവുവിനെ ഓർമിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തേജസ്‌ അവളുടെ കൽക്കലിൽ ഇരുന്നു.

 

 

 

“… അയ്യോ ഇതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്തോളാം…” നീര് നോക്കാനായി ദേവുവിന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചതും കാൽ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ച് അവൾ തടഞ്ഞു.

 

 

 

“… നീ ഒറ്റക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാ. ആ കാലിങ്ങ് കാണിച്ചേ…” ഇച്ചിരി ബലം പിടിച്ച് അവളുടെ കാൽ എടുത്ത് സ്വന്തം മടിയിൽ വച്ച് തേജസ്‌ നോക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“… നല്ല നീര് ഉണ്ട് കേട്ടോ. നാളെയും കുറവില്ലെങ്കിൽ ജോലിക്ക് പോണ്ട. ഞാൻ മാമിയോട് പറയാം ഇവിടെ വന്ന് നിൽക്കാൻ…” അതിന് അവൾ ഒന്ന് മൂളി.

 

 

 

ദേവുവിന്റെ കാലിൽ ഉപ്പിട്ട ചൂട് വെള്ളം ഉപയോഗിച്ച് നന്നായി കിഴിപിടിച്ച ശേഷം ഡോക്ടർ നൽകിയ ഓയ്ലമെന്റ് നല്ലപോലെ മസ്സാജ് ചെയ്തു തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു. തേജസ്‌ ഇതെല്ലാം സമയമെടുത്ത് ശ്രെദ്ധപൂർവമാണ് ചെയ്യുന്നത്. ആദ്യം മുതൽ അവസാനം വരെയും ദേവു തേജസിനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. തനിക്ക് ഇതുവരെ ആരിൽ നിന്നും കിട്ടത്ത സ്നേഹവും പരിചരണവും തേജസിൽ നിന്നും അവൾ അനുഭവിച്ചറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

“… കണ്ടോ ഓയ്ലമെന്റ് പുരട്ടിയപ്പോ നീര് അൽപ്പം കുറഞ്ഞത് കണ്ടോ…” സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ദേവുവിനെ നോക്കിയതും താടിക്ക് കൈയ്യും കൊടുത്ത് തന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ദേവുവിനെയാണ് കണ്ടത്.

 

 

 

“… ഹെലോ… എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ…” ദേവുവിന്റെ മുന്നിൽ കൈവീശികൊണ്ട് തേജസ്‌ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല. മോള് എന്തിയെ…” പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിയ ദേവൂവിന്റെ വായിൽ അതാണ് വന്നത്.

 

 

 

“… ചോർ കഴിച്ച് അവൾ എപ്പോഴേ ഉറങ്ങി. നിനക്ക് വയ്യാത്തോണ്ട് ഞാൻ കല്ലുവിനോട് പറഞ്ഞായിരുന്നു നിന്നെ ശല്യം ചെയ്യരുതെന്ന്…” ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ തേജസ്‌ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ഇവിടെ ഇരിക്ക് കേട്ടോ. ഞാൻ ഇതൊക്ക ഒന്ന് അകത്ത് കൊണ്ടുപോയി വച്ചോട്ടെ. എന്നിട്ട് ഉറങ്ങാൻ പോവാം…” അതും പറഞ്ഞ് തേജസ്‌ വെള്ളത്തിന്റെ പാത്രവും ഓയിൽമെന്റും എടുത്ത് അകത്തേക്ക് പോയി.

 

 

 

ലൈറ്റ് എല്ലാം അണച്ച് ഹാളിലെയും ദേവുവിന്റെ മുറിയിലെയും വെട്ടം മാത്രം കെടുത്താതെ സിറൗട്ടിൽ ഇരുന്ന ദേവുവിനെ താങ്ങി നടത്തിച്ച് അവളുടെ മുറിയിൽ എത്തിച്ചു. റൂമിലെ ബെഡിൽ കല്ലു സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ദേവുവിനെ കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി അവളുടെ കാലുകൾ ബെഡിൽ കയറ്റി വെച്ച് കിടത്തി. ശേഷം പുതപ്പെടുത്ത് അവൾക്ക് മൂടികൊടുത്തു.

 

 

 

“…രാത്രി എന്തെങ്കിലും അസ്വസ്തത തോന്നിയാൽ എന്നെ വിളിക്കണം കേട്ടോ…” അത്രയും പറഞ്ഞു മുറിവിട്ട് ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞ തേജസിന്റെ കൈകളിൽ ശക്തിയായുള്ള പിടിത്തം വീണു.

 

 

 

“… എവിടെ പോണു…” അല്പം കടുപ്പത്തിൽ ആണ് ദേവു അത് ചോദിച്ചത്.

 

 

 

“… അപ്പുറത്ത് മുറിയിൽ ഉറങ്ങാൻ…” ചെറിയ സംശയത്തോടെ തേജസ്‌ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ഇവിടെ മൂന്നു പേർക്ക് കിടക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഒക്കെ ഉണ്ട്. അല്ല ഇനി നിങ്ങൾക്ക് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടന്നാലേ ഉറക്കം വരും എന്നുണ്ടോ…” ദേവുവിന്റെ സംസാരം കേട്ട് തേജസ്‌ ഒന്ന് പകച്ചുപോയി.

 

 

 

“…ഇ.. ഇല്ല…ഞാൻ ഇവിടെ കിടന്നോളാം…” തേജസ്‌ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.

 

 

 

“… എന്നാ വേഗംപോയി പുതപ്പ് എടുത്തോണ്ട് വാ…” അറിയാതെ തേജസ് തലയാട്ടി പുറത്തേക്ക് പോയി.

 

 

 

തേജസ്‌ മുറിവിട്ട് ഇറങ്ങിയതും ഉള്ളിൽ ഒളുപ്പിച്ച മന്ദഹാസം ദേവുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു. എന്താ ഇപ്പൊ നടന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ തേജസിന് ഇച്ചിരി സമയം എടുത്തു. കാര്യം മനസ്സിലായതും എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം അവനിലേക്ക് വന്ന് ചേർന്ന്. പുതപ്പും എടുത്ത് ദേവുവിന്റെ പക്കൽ വന്ന തേജസിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

 

 

“… ഏയ്.. എങ്ങോട്ടാ ഇത്…” ദേവുവിന്റെ അടുത്തായി കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും ദേവു ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… നീ അല്ലെ ഇവിടെ കിടന്നോളാൻ പറഞ്ഞെ…” സംശയത്തോടെ തേജസ്‌ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ഇവിടെ കിടക്കാൻ പറഞ്ഞത് എന്റെ അടുത്ത്‌ അല്ല. അപ്പുറത്ത് കല്ലുവിന്റെ അടുത്ത…” അത് കേട്ടതും തേജസിന്റെ മുഖം വാടി.

 

 

 

പിന്നെ തേജസ്‌ കല്ലുവിന്റെ അടുത്ത് പോയി കിടന്നു. ഇപ്പൊ തേജസ്സിന്റെയും ദേവുവിന്റെയും നടുവിലെ മതിൽ ആയി കല്ലു മാത്രമേ ഉള്ളു. ചരിഞ്ഞു കിടന്ന് കല്ലുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ പതിയെ തട്ടുമ്പോലെ ദേവു തേജസിനെ നോക്കി. വിഷമഭാവത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിക്കുന്ന തേജസിനെ കണ്ടപ്പോ അവളുടെ ഉള്ളിലെ കള്ളച്ചിരി മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

 

 

 

ദിവസങ്ങൾ പിന്നെയും കടന്നുപോയി ഇപ്പൊ കല്ലുവിനോടും ദേവുവിനോടും ഒപ്പമാണ് തേജസിന്റെ ഉറക്കം. ദേവു സ്കൂട്ടി ഓടിക്കാൻ പഠിച്ച് ഇപ്പൊ അതിൽ ആണ് ജോലിക്ക് പോക്ക് എല്ലാം വളരെ നല്ലപോലെ മുന്നോട്ട് പോവുന്നു.

 

 

 

“…ദേവു നാളെ കിച്ചുവിന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വെഡിങ് അനിവെർസറി ആണ്. നിന്നെയും കൂട്ടി ചെല്ലാൻ അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്…” രാത്രിയിൽ അടുക്കളയിൽ നിന്ന ദേവുവിനോട് തേജസ്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… നാളെ എപ്പോഴ പരിപാടി…” ദേവു തിരക്കി.

 

 

 

“… വലിയ പരുപാടി ഒന്നും ഇല്ല. ഉച്ചക്ക് കേക്ക് കട്ട്‌ ചെയ്ത് എല്ലാർക്കും ഊണ് കൊടുക്കും. ഒരുപാട് പേരൊന്നും ഇല്ല അവനും നമുക്കും അറിയാവുന്ന കുറച്ചു പേര്…” തേജസ്‌ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…അയ്യോ നാളെ ഉച്ചക്കോ..? എനിക്ക് നാളെ ജോലിക്ക് പോണോലോ…”

 

 

 

“… നീ ലീവ് അക്ക്. നമ്മുടെ കിച്ചു അല്ലെ വിളിച്ചേ. അവൻ വിളിക്കുമ്പോൾ എങ്ങനെയാ പോകാതിരിക്കുന്നെ…”

 

 

 

“… ഈ മാസം തന്നെ ഒരുപാട് ലീവ് ആയി. ആ മാനേജർ ഇനി ലീവ് തരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല…”

 

 

 

“… നീ എങ്ങനേലും ഇറങ്ങാൻ നോക്ക് അവൻ ഇത്രയും കാര്യമായി ക്ഷണിച്ചിട്ട് ചെന്നില്ലങ്കിൽ മോശം അല്ലെ…”

 

 

 

“… എന്നൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഉച്ചക്ക് ചോർകഴിക്കാൻ 1 മണിക്കൂർ ബ്രേക്ക്‌ ഉണ്ട്. മാനേജറോട് ചോദിച്ചിട്ട് ആ സമയത്ത് ഇറങ്ങാം…”

 

 

 

“… എന്നാ അങ്ങനെ ചെയ്യാം. ഞാൻ ഉച്ചക്ക് നിന്നെ കൂട്ടാൻ വരാം…” തേജസ്‌ ദേവുവിനോട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… എന്റെൽ സ്കൂട്ടി ഉണ്ടല്ലോ ഞാൻ അങ്ങ് വന്നോളാം…”

 

 

 

“… വേണ്ട. നീ ഇപ്പോഴാ അത്യാവശ്യം നന്നായി വണ്ടി ഓടിക്കുന്നെ അതിന്റെ ഇടക്ക് സമയം ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് സ്പീഡിൽ വണ്ടി ഓടിച്ചു ഒന്നും വരുത്തി വയ്ക്കണ്ട. ഞാൻ വന്ന് നിന്നെ കൂട്ടിക്കോളം…” ദേവു തേജസ്‌ പറഞ്ഞതിന് സമ്മതം മൂളി.

 

 

 

പിറ്റേന്ന് ഉച്ചക്ക് ദേവു പറഞ്ഞ സമയത്ത് തന്നെ ഞാൻ അവൾ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഷോപ്പിൽ എത്തി. എത്തുമ്പോൾ വിളിച്ചാൽ മതി അപ്പോൾ ഇറങ്ങി വരാം എന്നാണ് ദേവു പറഞ്ഞത്. അതിൻ പ്രകാരം പുറത്ത് എത്തി ഞാൻ അവളെ കാൾ ചെയ്യ്തു. റിങ് കേൾക്കുന്നുണ്ട് എന്നാൽ ആരും എടുക്കുന്നില്ല. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ് വെയിറ്റ് ചെയ്തിട്ടും കാൾ എടുക്കുന്നുമില്ല ദേവുവിനെ പുറത്തേക്ക് കാണാനും ഇല്ല. അവസാനം സഹികെട്ട് ഞാൻ ഷോപ്പിന് അകത്തേക്ക് കടന്നു. ചെല്ലുമ്പോൾ തന്നെ ദേവു ഇരിക്കുന്ന ബില്ല് സെക്ഷനിൽ ചെറിയൊരു ആൾകൂട്ടം. ഒപ്പം ഒരാളുടെ സൗണ്ട് ഉച്ചത്തിലും കേൾക്കുന്നുണ്ട്. കാര്യം എന്താന്ന് അറിയാൻ ആ തിരക്കിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി.

 

 

 

“… സ്വർണം മോഷ്ടിക്കാൻ നോക്കിയതും പോരാ കൈയോടെ പിടിച്ചപ്പോ നുണ പറയുന്നോ… കള്ളി…” മാനേജർ ആരെയോ ഉച്ചത്തിൽ ശകാരിക്കുന്നതും കേട്ടാണ് ഞാൻ ആൾ കൂട്ടത്തിന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയത്.

 

 

 

എന്താ സംഭവം എന്ന് നോക്കുമ്പോൾ കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന ദേവുവിനെയാണ് കാണുന്നത്.

 

 

 

“… ദേവു…” ദേവുവിന്റെ ആ അവസ്ഥാ കണ്ട് ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റെ ചുണ്ടുകൾ ആ പേര് ഉരുവിട്ടു.

 

 

 

“…ഏട്ടാ…” ആൾക്കൂട്ടത്തിന് ഇടയിൽ എന്നെ കണ്ടതും അവൾ ഓടിവന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരഞ്ഞു. അവളുടെ ചുടുകണ്ണുനീർ എന്റെ നെഞ്ചിനെ പൊള്ളിച്ചു. ഞാൻ അവളെ എന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.

 

 

 

“… എന്താ…എന്താ ഇവിടെ പ്രശ്നം…” ഞാൻ അവിടെ കൂടി നിന്നവരോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ഇതൊക്കെ ചോദിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആരാ…” മാനേജർ ദേഷ്യത്തോടെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ഞാൻ ഇവളുടെ ഭർത്താവ്…”

 

 

 

“…ഓ നിങ്ങൾ ആണോ ഇവളുടെ ഭർത്താവ് 😏. എടൊ പൈസ ഇല്ലെങ്കിൽ പണിയെടുത്ത് ഉണ്ടാക്കണം അല്ലാതെ മോഷ്ടിക്കയല്ല വേണ്ടത്…”

 

 

 

“… മോഷ്ടിച്ചെന്നോ ആര് ദേവുവോ…” കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാകാതെ ഞാൻ ദേവുവിനെ നോക്കി. ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ താൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല എന്ന രീതിയിൽ അവൾ തലയാട്ടി.

 

 

 

“…ആഹ് നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ തന്നെ. ഈ കൊച്ചിന്റെ സ്വർണ കൊലുസ് മോഷ്ടിക്കാൻ നോക്കി…” മാനേജർ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ഞാൻ… ഞാൻ… എടുത്തിട്ടില്ല ഏട്ടാ…” ദേവു എന്നെ നോക്കി കരഞ്ഞു പറഞ്ഞു. അത് കണ്ട് എന്റെ ചങ്ക് തകർന്നു.

 

 

 

“… എടുത്തിട്ടില്ലെന്നോ.. കള്ളം പറയുന്നോടി പെരും കള്ളി…” മാനേജർ ദേഷ്യത്തിൽ ഉറഞ്ഞു തുള്ളി.

 

 

 

“… ഹേയ്… വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചു സംസാരിക്കണം😡…” ഞാൻ മാനേജർക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.

 

 

 

“… ഓ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യക്ക് ചെയ്യാം ഞാൻ പറഞ്ഞത് ആയോ കുറ്റം…”

 

 

 

“… നിങ്ങൾ ആരെങ്കിലും ഇവിടെ എന്താ സംഭവിച്ചത് എന്ന് ഒന്ന് പറയാവോ…” മാനേജറേ അവഗണിച്ച് അവിടെ കൂടിനിന്ന മറ്റുള്ളവരെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…ഞാൻ പറയാം. ഈ മാടം ബില്ല് അടക്കാനായി ബാഗിൽ നിന്നും പൈസ എടുക്കാൻ നോക്കുന്ന സമയത്ത് മാഡത്തിന്റെ ഒക്കത്ത് ഇരുന്ന കൊച്ചിന്റെ കാലിൽ തൊട്ടും തലോടിയും പദസ്വരം ഊരി എടുത്തു. ഷോപ്പിന് പുറത്ത് പോയ മാഡം കൊച്ചിന്റെ പാദസ്വരം കാണാൻ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട് തിരക്കി വന്നപ്പോ ഇവൾ അതുമായി മുങ്ങാൻ ശ്രെമിക്കുവായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ എല്ലാം കൈയോടെ പൊക്കി…” എന്തോ വലിയ കാര്യം ചെയ്തപോലെ മാനേജർ പറഞ്ഞു തീർത്തു.

 

 

 

“… ദേവു എന്താ ഉണ്ടായേ…” ഞാൻ ദേവുവിനെ നോക്കി.

 

 

 

“… ഞാൻ… ഞാൻ… എടുത്തിട്ടില്ല ഏട്ടാ. ആ കുഞ്ഞിനെ കണ്ടപ്പോ നമ്മുടെ കല്ലുമോളെ പോലെ തോന്നി അതുകൊണ്ട് അതിനെ കൊഞ്ചിച്ചോണ്ട് ഞാൻ സംസാരിച്ചതാ. മാഡം ആയിരുന്നു അവസാനത്തെ കസ്റ്റമർ. മാഡം പോയപ്പോ മാനേജറോട് കിച്ചുവിന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്ന കാര്യം പറയാൻ ഇറങ്ങുമ്പോഴാ നിലത്ത് പാദസരം കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്. അത് ആരുടേത് എന്ന് അറിയാൻ വേണ്ടി എടുത്ത് നോക്കുമ്പോഴാ ഇവരെല്ലാം…” പറഞ്ഞു മുഴുവിക്കാൻ കഴിയാതെ ദേവു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി അശ്വസിപ്പിച്ചു.

 

 

 

“…കഥയൊക്കെ കൊള്ളാം കേൾക്കാൻ നല്ല രസം ഉണ്ട്😏…” മാനേജറുടെ വക പുച്ഛം എത്തി.

 

 

 

“… ഇവിടത്തെ മുതലാളിയുടെ റൂം ഏതാടാ😡…” മാനേജറുടെ അടുത്ത്‌ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“… അതൊക്കെ നീ എന്തിനാ അറിയുന്നേ…”

 

 

 

“… കൂടുതൽ ചോദ്യം ഇല്ല…” എന്റെ ശബ്ദത്തിലെ ഗംഭീര്യവും ദേഷ്യത്തോടുള്ള നോട്ടവും കണ്ട് അവൻ എന്നെയും കൂട്ടി മുതലാളിയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഒപ്പം ഞാൻ ദേവുവിനെയും കൂട്ടി. മാനേജർ അകത്ത് കയറി എന്തോ സംസാരിച്ച ശേഷം എന്നെയും ദേവുവിനെയും അകത്തേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു.

 

 

 

“…തേജസ്‌ ഏട്ടാ… നിങ്ങൾ എന്താ ഇവിടെ…” ഡോർ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും ഇരുന്ന കസേരയിൽ നിന്നും ചാടി എഴുനേറ്റ് ഓണർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഓണറുടെ പെരുമാറ്റം കണ്ട് ദേവൂവും മാനേജറും അന്തം വിട്ട് നിൽക്കാണ്.

 

 

 

“…സാർ ഇല്ലേ…” ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…അച്ഛൻ പുതിയ ഷോപ്പിന്റെ പേപ്പർ വർക്ക്‌ ആയിട്ട് പോയേക്ക. ഇപ്പൊ ഇവിടത്തെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുന്നത് ഞാനാ. ഇത് ഇവിടത്തെ അക്കൗൻസിലെ…” ദേവുവിനെ സംശയത്തോടെ ഓണർ നോക്കി.

 

 

 

“…എന്റെ വൈഫ്‌ ആണ്…” ദേവുവിനെ ചേർത്ത് നിർത്തി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ചേട്ടന്റെ മാര്യേജ് കഴിഞ്ഞോ. ഞങ്ങൾ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ…”

 

 

 

“…വലിയ അർഭാടം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അതാ ആരെയും ക്ഷണിക്കാത്തെ…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… തേജസ്‌ ഏട്ടന്റെ വൈഫ്‌ ആണെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു കേട്ടോ…” ദേവുവിനെ നോക്കി സൗമ്യമായി ഓണർ പറഞ്ഞു. എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നെ എന്ന് അറിയാതെ വായും പൊളിച്ചു നിലക്കാണ് ദേവു. ശേഷം അവിടെ നടന്ന കാര്യം എല്ലാം പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ടോ… ഇവിടെ ഇത്രയും ഒക്കെ നടന്നിട്ട് താൻ എന്താ എന്നെ ഒന്നും അറിയിക്കാത്തെ…” ഓണർ അൽപ്പം കടുപ്പത്തിൽ തന്നെ മാനേജറോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

“…സാറിനെ വെറുതെ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പിണ്ട എന്ന് കരുതി…” തല താഴ്ത്തി പുള്ളി പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…ഇവിടെ CCTV റൂം എവിട…” എന്റെ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായതും ഓണർ ഞങ്ങളെയും കൂട്ടി മറ്റൊരു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

 

 

 

CCTV ചെക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ ദേവു പറഞ്ഞതായിരുന്നു ശെരി. ബില്ല് പേ ചെയ്ത് പോകാൻ തിരിയുമ്പോൾ കൊച്ചിന്റെ കാലിൽ നിന്നും പാദസ്വാരം അഴിഞ്ഞു താഴേക്ക് വീഴുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് ദേവു കൈയിലെ വാച്ചിൽ സമയം നോക്കി കേബിനു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ താഴെ എന്തോ കിടക്കുന്നത് കാണുന്നു. ദേവു കുനിഞ്ഞു അത് എടുത്ത് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി. ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ച് ആരെയും കാണാത്തത് കൊണ്ട് അത് കേബിനു മുകളിൽ വയ്ക്കാൻ തിരിയുമ്പോഴാണ് കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ ദേവുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത്. ആ visual നിന്നും വ്യക്തമായി മനസ്സിലാവും ദേവു അത് മോഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അല്ല എന്നത്. ഇതെല്ലാം കണ്ട് മാനേജ്‍രുടെ മുഖം താഴ്ന്നു.

 

 

 

“…എന്താടോ ഇത്. ഒരു കാര്യത്തെ പറ്റി പൂർണമായി തിരക്കാതെയാണോ ഒരാളെ കുറ്റപെടുത്തുന്നത്. കഷ്ട്ടം…” ഓണർ മാനേജറേ കുറ്റപ്പെടുത്തി.

 

 

 

“… നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായ ബുദ്ധിമുട്ടിന് ഞാൻ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു…” എന്നെയും ദേവുവിനെയും നോക്കി ഓണർ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“… ഏയ്യ്…സാർഎന്തിനാ മാപ്പ് പറയുന്നത്. തെറ്റ് ചെയ്തത് വേറെ ചിലർ അല്ലെ…” മാനേജറേ തുറിച്ചു നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…എന്താടോ നോക്കി നിൽക്കുന്നെ.സോറി പറയടോ…” ഓണർ മാനേജറോട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…ഇവിടെ വെച്ച് വേണ്ട സാർ. പിന്നെ എനിക്ക് ഒരു ഹെൽപ് കൂടി ചെയ്യാവോ…” ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഓണർ സമ്മതം മൂളി.

 

 

 

“… ഈ വിശുൽസ് ബില്ലിങ് സെക്ഷനിലേ എല്ല tv ഡിസ്പ്ലേയിലും കാണിക്കാവോ…” ഓണർ അതിന് സമ്മതം മൂളി. ശേഷം മാനേജറേയും ദേവുവിനെയും കൊണ്ട് ബില്ലിങ് സെക്ഷനിലേക്ക് നീങ്ങി.

 

 

 

“…ഒരു തെറ്റിദ്ധാരണ മൂലം എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടായ ബുദ്ധിമുട്ടിന് ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു…” അവിടെ കൂടി നിന്ന എല്ലാരേയും സാക്ഷിയാക്കി മാനേജർ ദേവുവിനോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും ആ വിശുൽസ് അവിടത്തെ സ്‌ക്രീനിൽ എല്ലാം റിപീറ്റ് ചെയ്ത് ഓടുന്നുണ്ടായിരിന്നു.

 

 

 

“… ഠേ…” മാപ്പ് പറഞ്ഞതും മാനേജരുടെ കരണം നോക്കി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചു. അവിടെ കൂടി നിന്ന എല്ലാരും ഒന്ന് ഞെട്ടി.

 

 

 

“… ഇത് എന്തിനാണെന്ന് നിനക്ക് മനസ്സിലായോടാ നായെ. നീ കാരണം അവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞതിന്😡…” അവന്റെ ഷർട്ടിന് കുത്തിപിടിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

 

“…ഏട്ടാ…” ഞെട്ടൽ ഒന്ന് മാറിയതും ദേവു എന്നെ വിളിച്ചു.

 

 

 

“…ഇതൊരു ഷോപ്പ് ആയതോണ്ട് ഞാൻ ഇതിൽ ഒതുക്കുവാ. വല്ലതും ചോദിക്കാനോ പറയാനോ ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ എന്റെ ഗാരേജിലേക്ക് വന്നാൽ മതി കേട്ടോടാ. പിന്നെ ഇന്നത്തോടെ ഇവൾ ഇവിടത്തെ പണി നിർത്തുവാ. ഈ മാസം ഇവൾ ഇവിടെ പണിയെടുത്ത പൈസ ഒരു അണ കുറയാതെ ഇപ്പൊ കിട്ടണം…” മാനേജറേ പിന്നിലോട്ട് തള്ളി ഞാൻ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ നിന്നും കൈയെടുത്തു.

 

 

 

“… അതെ നിങ്ങളുടെ കൊച്ചിന്റെ സ്വർണം കിട്ടിയിട്ട് വേണ്ട ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ.ഇനിയെങ്കിലും കാര്യം അറിയാതെ ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്…” കൊച്ചുമായി നിന്ന സ്ത്രീയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

 

അപ്പോഴേക്കും മാനേജർ ദേവുവിന് കൊടുക്കാനുള്ള ശമ്പളവുമായി വന്നു. അതും വാങ്ങി ദേവുവിനെയും കൊണ്ട് അവിടെന്ന് പടിയിറങ്ങി.

തുടരും…

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *