അച്ചുവിന്റെ ആവേശം ഓരോ നിമിഷവും കൂടിക്കൂടി വന്നു. അവൾ സൽമാന്റെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് വായുവിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ കാലുകൾ പിടിച്ചുയർത്തി. സ്റ്റേജിലെ പുകപടലങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ മൂന്ന് ശരീരങ്ങളും ഒന്നായി ഇഴചേരുന്നത് പോലെ തോന്നി.

പാട്ടിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് എത്തിയപ്പോൾ സൽമാനും സിദ്ധാർത്ഥും അച്ചുവിനെ തങ്ങളുടെ തോളുകളിലേക്ക് എടുത്ത് വെച്ചു. അച്ചു രണ്ടുപേരുടെയും തലകളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ ശരീരം മുന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു വളച്ചു. ലൈറ്റുകൾ മിന്നിത്തിളങ്ങു കയും സ്റ്റേജിൽ പൂത്തിരികൾ കത്തുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ആ പ്രകടനം അതിന്റെ പാരമ്യതയിൽ അവസാനിച്ചു.

 

 

 

മിനിറ്റുകളോളം നീണ്ടുനിന്ന കയ്യടികൾക്കിടയിൽ അച്ചുവും സൽമാനും സിദ്ധാർത്ഥും വിയർത്തു കുളിച്ച് കിതച്ചുകൊണ്ട് കാണികളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. അച്ചുവിന്റെ വേഷം വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ മുഖത്തോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. സ്റ്റേജിൽ നിന്നും അവർ പതുക്കെ ബാക്ക് സ്റ്റേജിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് അതൊരു വിരുന്നായിരുന്നുവെങ്കിലും, എന്റെ ഉള്ളിൽ അച്ചുവിനെക്കുറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു ആശങ്ക പടർന്നു.

 

ആ പ്രകടനം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്റെ അച്ചുവല്ല, മറിച്ച് ഏതോ മറ്റൊരു ലോകത്തെ പെണ്ണാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി. ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ആ രാത്രിയുടെ ഭാരം പേറി ഞാൻ എന്റെ സീറ്റിൽ തളർന്നിരുന്നു. പരിപാടികൾ അവസാനിക്കുകയാണ്, പക്ഷേ എന്റെയുള്ളിൽ പുതിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

 

 

 

പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ് ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിന് ശേഷമാണ് അച്ചു തിരികെ വന്നത്. സ്റ്റേജിലെ ആ വന്യമായ വേഷമെല്ലാം മാറി, ഇളം നിറത്തിലുള്ള ഒരു കുർത്തിയും പാന്റും ധരിച്ച് അവൾ ഫ്രഷ് ആയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച ആശ്വാസമായിരുന്നു.

 

 

 

“ഹരി… നമുക്ക് പോകാമല്ലേ?”

 

അവൾ ക്ഷീണിച്ച സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“മ്… പോകാം,”

 

ഞാൻ ചുരുക്കത്തിൽ മറുപടി നൽകി. ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു അകലം എനിക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സൽമാന്റെയും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെയും കൈകൾ അവളുടെ ദേഹത്ത് പടർന്നത് ഇപ്പൊഴും എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ ഒന്നും പറയേണ്ട എന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.

ക്യാബിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ സംസാരമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. അവൾ ക്ഷീണം കാരണം എന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു.

 

പഴയതാണെങ്കിൽ ആ സ്പർശനം എനിക്ക് വലിയ ലഹരിയായേനെ, പക്ഷേ ഇന്ന് ആ തോളിൽ അവളുടെ തല ഇരിക്കുന്നത് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥതയാണ് നൽകിയത്.

 

 

 

ഫ്ലാറ്റിലെത്തി രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇരുട്ടിൽ ദൂരെയുള്ള നഗരവിളക്കുകളിലേക്ക് നോക്കി ഞാൻ വിഷാദത്തോടെ നിന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അച്ചു അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു. അവൾ എന്റെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

 

 

“നീ ഇപ്പോഴും ആ ഡാൻസിന്റെ മൂഡിലാണോ ഹരി?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. ”

 

നിന്റെ മുഖം കണ്ടാലറിയാം നിനക്ക് എന്തോ വിഷമമുണ്ടെന്ന്. ഞാൻ അന്നേ പറഞ്ഞതല്ലേ ഇത് ഇങ്ങനെയൊരു ഡാൻസ് ആണെന്ന്. അതൊരു പ്രൊഫഷന്റെ ഭാഗമായി കണ്ടാൽ മതി. കൂടുതലൊന്നും മനസ്സിൽ വെക്കണ്ട.”

 

 

 

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൾ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു നിന്ന് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

 

 

 

“ഹരി… എനിക്ക് നിന്നോടുള്ളതുപോലൊരു വികാരം എനിക്ക് മറ്റാരിലും തോന്നില്ല. സൽമാനും സിദ്ധാർത്ഥും ഒക്കെ എന്റെ വെറും കൊളീഗ്സ് മാത്രമാണ്. ആ സ്റ്റേജിൽ കണ്ടത് വെറും അഭിനയം മാത്രമായിരുന്നു. നിന്നെ ഞാൻ എത്രത്തോളം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?”

 

 

 

അവളുടെ വാക്കുകളിൽ വലിയ സത്യസന്ധത ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും വിധമായിരുന്നു ആ നോട്ടം. ഞാൻ പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളിക്കൊടുത്തു.

 

“സാരമില്ല അച്ചു… നീ പോയി കിടന്നോ, എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ഞാൻ ഇവിടെ കുറച്ചുനേരം കൂടി ഇരിക്കാം.”

 

 

 

“ഓക്കെ ടാ… ഗുഡ് നൈറ്റ്,”

 

അവൾ എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ തന്ന് മുറിയിലേക്ക് പോയി.

ഞാൻ ആ ഇരുട്ടിൽ ദൂരേക്ക് നോക്കി നിന്നു. ‘നീ ഈ പറയുന്നതിൽ എത്രത്തോളം സത്യമുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വൈകാതെ അറിയും അച്ചു,’

 

എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു. എന്റെ ഫോൺ വൈഫൈ ക്യാമറകളുമായി കണക്ട് ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്. ബിസിനസ്സ് ആവശ്യത്തിനെന്ന പേരിൽ ഞാൻ നാളെ നാട്ടിലേക്ക് പോകും. അതിനുശേഷം ഇവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ വിരൽത്തുമ്പിൽ തെളിയും.

 

പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ഒന്ന് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്. നോക്കിയപ്പോൾ വാട്സാപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ്.

വേണിയാണ്.

 

“ഹലോ…” എന്ന് മാത്രമുള്ള ഒരു മെസ്സേജ്.

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, അച്ചുവിന്റെ വഞ്ചനയാണോ അതോ വേണിയുടെ ആ പുതിയ സാമീപ്യമാണോ എനിക്ക് കൂടുതൽ ആശ്വാസം നൽകുന്നത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ ആ മെസ്സേജിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. നാളത്തെ യാത്ര എന്റെ ജീവിതത്തെ എങ്ങോട്ടാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്? ഞാൻ പതുക്കെ റിപ്ലൈ ടൈപ്പ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

വേണിയുടെ ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരു ചെറിയ കുളിർമ പടരുന്നത് പോലെ. അച്ചു അകത്തെ മുറിയിൽ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണിട്ടുണ്ടാകണം. ഞാൻ പതുക്കെ റിപ്ലൈ ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

“ഹലോ വേണി…”

 

സെക്കൻഡുകൾക്കുള്ളിൽ അടുത്ത മെസ്സേജ് വന്നു.

 

“ഏട്ടൻ കിടന്നില്ലേ? ഉറക്കം വന്നില്ലേ?”

 

“ഇല്ലെടാ… ഉറക്കം വന്നില്ല. ഇവിടെ ബാൽക്കണിയിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുകയാണ്.”

 

ഞാൻ അയച്ചു.

അടുത്തതായി വന്നത് ഒരു  അഭ്യർത്ഥനയായിരുന്നു

 

 

 

“ഏട്ടൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെങ്കിൽ ഒന്ന് വിളിക്കാമോ? എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കണം.”

 

 

 

ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ എനിക്കും ആഗ്രഹം തോന്നി. ഞാൻ ഉടനെ അവളെ ഡയൽ ചെയ്തു. ഒന്നാമത്തെ റിംഗിൽ തന്നെ അവൾ ഫോൺ എടുത്തു.

 

 

 

“ഹരിയേട്ടാ…” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു പരിഭ്രമവും സങ്കടവും കലർന്നിരുന്നു.

 

 

 

“എന്താ വേണി… എന്തുപറ്റി? ഇത്ര വൈകിയിട്ടും നീ ഉറങ്ങിയില്ലേ?”

 

 

 

“ഉറക്കം വരുന്നില്ല ഏട്ടാ. ഞാൻ… ഞാൻ ഇന്ന് ഫോണിൽ ഐഫ ഫിലിം അവാർഡ് ലൈവ് ആയി കണ്ടിരുന്നു. അച്ചുച്ചേച്ചിയുടെ ഡാൻസും കണ്ടു. ഏട്ടാ… ആ പെണ്ണ് ഇതെന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്? ആ സ്റ്റേജിൽ കിടന്ന് ആ ചെക്കന്മാരുടെ കൂടെ അത്രയും മോശമായിട്ടൊക്കെ ഡാൻസ് കളിക്കാൻ എങ്ങനെ തോന്നി? കാണുന്നവർക്കൊക്കെ എന്തോ പോലെ തോന്നും.”

 

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞു നിർത്തിയത്.

ഞാൻ ദീർഘമായി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു.

 

“വേണി… ഇതൊന്നും ഞാൻ സമ്മതിച്ചിട്ട് ചെയ്യുന്നതല്ല. അവളുടെ ഡാൻസ്, അവളുടെ പ്രൊഫഷൻ… അതിലൊന്നും ഇടപെടാൻ എനിക്ക് അവകാശമില്ലെന്നാണ് അവൾ പറയുന്നത്. ഞാൻ പലവട്ടം പറഞ്ഞു നോക്കിയതാണ്, പക്ഷേ ഫലം വഴക്ക് മാത്രമാണ്.”

 

 

 

“അതെന്ത് വർത്തമാനമാ ഏട്ടാ? അച്ചു ഏട്ടന്റെ ഭാര്യയല്ലേ? തന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റൊരുത്തൻ വന്ന് ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നതും ദേഹത്ത് തൊടുന്നതുമൊക്കെ ഏത് ഭർത്താവിനാ സഹിക്കാൻ പറ്റുക? എനിക്ക് പോലും അത് കണ്ടപ്പോൾ സഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല, പിന്നെയാണോ ഏട്ടന്. ഇതൊന്നും പറ്റില്ലെന്ന് ഏട്ടൻ കടുപ്പിച്ചു പറയണം.”

 

വേണിയുടെ സ്വരത്തിൽ എന്നോടുള്ള കരുതൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

 

 

 

“നിന്റെ അവസ്ഥ ഇതാണെങ്കിൽ ഒരു ഭർത്താവായ എന്റെ അവസ്ഥ എന്താവും വേണി? ഞാനാകെ തകർന്നു നിൽക്കുകയാണ്. ഇവിടെ ഈ നാല് ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല. വിശ്വാസവും സ്നേഹവും മാത്രം കൊണ്ട് ജീവിച്ചാൽ എന്റെ വില ഇനിയും പോയിക്കിട്ടും. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്വേഷണത്തിലാണ്. ചില സത്യങ്ങൾ എനിക്ക് നേരിട്ട് കാണണം.”

 

 

 

“എന്ത് അന്വേഷണം? ഏട്ടൻ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?” വേണി ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

 

 

 

“നിന്നോട് ഞാൻ എല്ലാം പിന്നീട് പറയാം വേണി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് അത്രയേ പറയാൻ കഴിയൂ. ചിലപ്പോൾ ഈ സത്യങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നതോടെ ഹരി നാരായണൻ എന്ന മനുഷ്യൻ തന്നെ തീരും. ആ തകർച്ച എനിക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുമോ എന്ന് അറിയില്ല.”

 

എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.

 

 

 

“ഏട്ടാ… ദയവ് ചെയ്ത് അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത്. വേണ്ടാത്ത കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടി ഏട്ടൻ വിഷമിക്കരുത്. എന്ത് വന്നാലും ഹരിയേട്ടൻ ഒറ്റയ്ക്കാവില്ല. ഏട്ടനെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും ഏട്ടന് കൂട്ടായി നിൽക്കുന്നവരും ഇനിയും ഈ ലോകത്തുണ്ട്. ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ ഏട്ടന് കൂട്ടിന്…”

 

അവൾ ഒരു നിമിഷം നിർത്തിയിട്ട് വികാരാധീനയായി കൂട്ടിച്ചേർത്തു,

 

“ഞാനില്ലേ ഏട്ടന്…”

 

ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കനലിനു മുകളിൽ വീണ തണുത്ത വെള്ളത്തുള്ളികൾ പോലെയായിരുന്നു. ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനായി സ്വന്തം വീട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടുമ്പോൾ, ദൂരെയെവിടെയോ ഒരാൾ എനിക്കായി ഉണ്ടെന്ന തോന്നൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം നൽകി.

 

 

 

“ശരി വേണി… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ആശ്വാസമായി. നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം. നീ പോയി കിടന്നോ.”

 

 

 

“ശരി ഏട്ടാ… ഗുഡ് നൈറ്റ്. സൂക്ഷിക്കണം.”

 

 

 

ഫോൺ വെച്ച ശേഷം ഞാൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി. വേണിയുടെ ആ വാക്ക്, ‘ഞാനില്ലേ’ എന്നത് എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നാളെ ഞാൻ വീണ്ടും ഇവിടെ നിന്ന് തിരിക്കുകയാണ്. പക്ഷേ ഇത്തവണ പോയി വരുന്നത് വെറുമൊരു യാത്രയാകില്ല. അച്ചുവിന്റെ ഓരോ ചലനവും എന്റെ ഫോണിലെ ആ ഒളിക്യാമറകളിൽ തെളിയാൻ പോകുന്നു. സത്യം എന്തുതന്നെയായാലും അത് നേരിടാൻ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ പാകപ്പെടുത്തി. ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ താളത്തിലായിരുന്നു.

 

 

 

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഞാൻ യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി. അച്ചു അപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചുണർത്തി യാത്ര പറഞ്ഞു.

 

“സൂക്ഷിച്ചു പോണം ഹരി, എത്തിയ ഉടനെ വിളിക്കണം,”

 

എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു യാത്രയാക്കി. അവൾ കരുതുന്നത് ഞാൻ നേരെ പാലക്കാട്ടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്നാണ്.

എന്നാൽ, ടാക്സിയിൽ കയറിയ ഞാൻ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്കല്ല പോയത്.

 

കൊച്ചിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും ഒരു പത്ത് കിലോമീറ്റർ മാറി, നഗരത്തിന്റെ മറ്റൊരു കോണിലുള്ള ഒരു അപ്പാർട്ട്മെന്റിലേക്കാണ് ഞാൻ പോയത്. ഒരാഴ്ചത്തെ വാടക മുൻകൂട്ടി നൽകി ഞാൻ അവിടെ ഒരു മുറി ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നു. ഹരി നാരായണൻ പാലക്കാട് എത്തി എന്ന് ലോകം വിശ്വസിക്കുമ്പോഴും, ഞാൻ കൊച്ചിയിലെ ഈ രഹസ്യതാവളത്തിൽ ഇരുന്ന് അച്ചുവിന്റെ ഓരോ നീക്കങ്ങളും നിരീക്ഷിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

 

ഞാൻ എടുത്ത ഫ്ലാറ്റ് അത്യാവശ്യം നല്ല സൗകര്യങ്ങളുള്ളതായിരുന്നു. മുറിയിൽ കയറിയ ഉടനെ ഞാൻ ചെയ്തത് എന്റെ ലാപ്ടോപ്പും അവിടുത്തെ വലിയ സ്മാർട്ട് ടിവിയും തമ്മിൽ കണക്ട് ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ടോണി പറഞ്ഞു തന്നതുപോലെ ക്യാമറയുടെ ആപ്ലിക്കേഷൻ ഞാൻ ടിവിയിൽ സെറ്റ് ചെയ്തു.

 

കുറച്ചു സമയത്തെ പരിശ്രമത്തിന് ശേഷം, ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിലെ ഓരോ മുറികളും എന്റെ മുന്നിലെ വലിയ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ലിവിംഗ് റൂം, ബെഡ്റൂം, അടുക്കള… എല്ലാം ലൈവ് ആയി എനിക്ക് കാണാം. ക്യാമറയുടെ ആംഗിളുകൾ കൃത്യമാണ്. ശബ്ദങ്ങൾ പോലും വളരെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.

 

ടിവിക്ക് മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു. സ്ക്രീനിൽ അച്ചു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഹാളിലേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടു. അവൾ ഫോണിൽ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. അവളുടെ ഓരോ ചലനവും, ഓരോ നോട്ടവും ഇപ്പോൾ എന്റെ നിരീക്ഷണത്തിലാണ്.

 

എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. സത്യം അറിയാനുള്ള ആവേശത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ഭയം എന്നെ മൂടിയിരുന്നു. അടുത്ത കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഈ സ്ക്രീനിൽ തെളിയാൻ പോകുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റുമെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ ഞാൻ ആ ടിവി സ്ക്രീനിലേക്ക് കണ്ണുനട്ടിരുന്നു. ഹരി നാരായണൻ എന്ന ഭർത്താവിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരീക്ഷണം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

 

 

രാത്രിയേറെയായിട്ടും ടിവി സ്ക്രീനിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഓരോ നിമിഷവും അച്ചുവിന്റെ ഓരോ ചലനവും ഞാൻ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, എന്റെ സംശയങ്ങളെ ബലപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നും അവിടെ കണ്ടില്ല. അവൾ സാധാരണ പോലെ അടുക്കളയിൽ കയറി ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കുന്നു,

 

ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ടിവി കാണുന്നു, ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിൽ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. എല്ലാം വളരെ നോർമലായി തോന്നി.

 

രാത്രി പത്തുമണിയായപ്പോൾ അവൾ ഫോണിൽ ആരോടോ ചാറ്റ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു. പിന്നെ ആനന്ദത്തോടെ ഒരാളെ ഡയൽ ചെയ്യുന്നു. ‘ഇതാവാം ആ ആൾ’ എന്ന് കരുതി ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ടിവിയിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.

 

നോക്കിയപ്പോൾ സ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്നത് അച്ചുവിന്റെ പേര്! ടിവിയിൽ അവൾ ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്ത് നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ ലൈവ് ആയി കാണുന്നു. ഒരു വലിയ ആശ്വാസത്തോടെയും കുറ്റബോധത്തോടെയും ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു.

 

 

 

“ഹലോ അച്ചു…”

 

“ഹരീ… നീ എത്തിയോടാ? എപ്പോഴാ എത്തിയത്? നീ വിളിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു,”

 

അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവ് സ്നേഹവും കരുതലും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

“ഞാൻ എത്തി അച്ചു… കുറച്ച് നേരം മുമ്പ് എത്തി. ടയേർഡ് ആയതുകൊണ്ട് ഒന്ന് കിടന്നതാ,” ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു.

 

ലൈവ് ആയി അവൾ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടൽ തോന്നി.

 

“അമ്മാവനും അമ്മായിക്കും ഒക്കെ സുഖമല്ലേ? അവരൊക്കെ എന്ത് പറയുന്നു?”

 

അവൾ ഓരോന്നായി ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

 

“സുഖമാണ് അച്ചു. എല്ലാവരും നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു,”

 

ഞാൻ മറുപടി നൽകി.

പിന്നെ അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു,

 

“പിന്നെ… മോൻ അവിടെ നിൽക്കുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം. എന്ന് കരുതി ആ അമ്മാവന്റെ മോളുമായി അത്രയ്ക്ക് അടുപ്പം ഉണ്ടാക്കാൻ പോകണ്ട കേട്ടോ. അവളുടെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.”

 

അവളുടെ ആ കുശുമ്പ് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരി വന്നു. അച്ചു എന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് തോന്നിപ്പോയ നിമിഷം.

ഞങ്ങൾ കുറെ നേരം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു. പഴയ യു.കെയിലെ ദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചും വരാനിരിക്കുന്ന അവളുടെ ബർത്ത്ഡേയെക്കുറിച്ചും ഒക്കെ സംസാരിച്ചു. അവസാനം

 

“ലവ് യു ഹരി, ഗുഡ് നൈറ്റ്” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ വെച്ചു.

 

ടിവിയിൽ നോക്കുമ്പോൾ, ഫോൺ വെച്ച അച്ചു ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്ത് പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ ശ്വാസഗതി ശാന്തമായി, അവൾ നല്ല ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

 

സ്ക്രീനിലെ ആ ശാന്തമായ മുഖം നോക്കി ഞാൻ തളർന്നിരുന്നു. ‘ഹരി… നീ എന്താണ് ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്?’ എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. സ്വന്തം ഭാര്യയെ ഇങ്ങനെ ചാരക്കണ്ണുകളിലൂടെ നോക്കാൻ തോന്നിയല്ലോ എന്നോർത്ത് എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ പുച്ഛം തോന്നി. ഒരുപക്ഷേ ആ വയസ്സായ ആൾ പറഞ്ഞതും ആ ബെഡ്ഷീറ്റിലെ പാടുകളുമൊക്കെ എന്റെ വെറും തോന്നലുകൾ മാത്രമായിരുന്നോ?

 

അച്ചു എന്നെ ചതിക്കില്ലെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ആ വലിയ സ്ക്രീനിൽ അവളുടെ ഉറക്കം നോക്കി ഇരിക്കെ എപ്പോഴോ ഞാനും ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണു. മനസ്സിലെ ആ വലിയ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെ ഒരു തോന്നൽ ആ നിമിഷം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. സത്യങ്ങൾ കയ്പേറിയതാണെങ്കിലും, ഈ നിശബ്ദത എനിക്ക് നൽകിയത് വലിയൊരു സമാധാനമായിരുന്നു.

 

 

 

പുറത്ത് കോളിംഗ് ബെൽ അടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നത്. ഉറക്കത്തിനിടയിൽ എപ്പോഴോ കൈ തട്ടി ടിവി ഓൺ ആയിത്തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. കണ്ണു തിരുമ്മി സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി.

 

അച്ചു കുളിക്കാനായി വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ നഗ്നത ഒരു ഒളിക്യാമറയിലൂടെ കാണേണ്ടി വന്നതിലെ ജാള്യത കാരണം ഞാൻ പെട്ടെന്നുതന്നെ ടിവി ഓഫ് ചെയ്തു.

 

വേഗം ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ റൂം ബോയ് ആണ്. ഞാൻ ഓർഡർ ചെയ്തിരുന്ന ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റുമായി വന്നതായിരുന്നു അവൻ. അത് വാങ്ങി വാതിൽ അടച്ചു.

 

 

 

പല്ലു തേച്ച് മുഖമൊക്കെ കഴുകി വന്ന ശേഷം ഞാൻ വീണ്ടും ടിവി ഓൺ ചെയ്തു. ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകൾ ആ സ്ക്രീനിലായിരുന്നു. അച്ചു ഇപ്പോൾ കുളി കഴിഞ്ഞ് ഒരു കറുത്ത ഷോർട്സും പച്ച നിറത്തിലുള്ള ബനിയനും ധരിച്ച് ഫോണിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

 

അവളുടെ ഓരോ ചലനവും ഞാൻ സസൂക്ഷ്മം നിരീക്ഷിച്ചു.

പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. ഞാൻ ഉടനെ ടിവിയുടെ വോളിയം കൂട്ടി. മറുതലയ്ക്കൽ ആരാണെന്നോ അവർ എന്താണ് പറയുന്നതെന്നോ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, എങ്കിലും അച്ചുവിന്റെ മറുപടികൾ വ്യക്തമായിരുന്നു.

 

 

 

“ആഹ്… പറ.”

 

അവൾ ആരോടോ സംസാരിക്കുകയാണ്.

 

“അവൻ പോയി…”

 

അവൾ എന്നെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്.

 

 

 

“ഹാ… ഒറ്റയ്ക്കാ. എന്തേ?”

 

 

 

“അത് വേണോ?”

 

അവൾ കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചു.

 

 

 

“ആഹ്… എന്നാ പോരെ. പിന്നെ… അന്നത്തെപ്പോലെ ആവരുത്. കുറെ കംപ്ലയിന്റ്സ് ആണ് അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ നിന്ന് വരുന്നത്

 

 

 

.” ഗൗരവത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ഫോൺ വെച്ചു.

ആരാണിപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത്? ‘അന്നത്തെപ്പോലെ ആവരുത്’ എന്ന് അവൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് ആ പാർട്ടിയെക്കുറിച്ചാണോ? എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി. മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്ന് ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. ഏകദേശം രണ്ട് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽക്കൽ ആരോ വന്നതായി ക്യാമറയിൽ തെളിഞ്ഞു. സ്ക്രീനിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ച് ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

 

വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അങ്ങോട്ട് കയറി വരുന്നത് മറ്റാരുമല്ല, ഗൗരിയായിരുന്നു!

അവളെ കണ്ടതും എന്റെ ഉള്ളിലെ പിരിമുറുക്കം പെട്ടെന്ന് അയഞ്ഞു. ഒരു വലിയ ആശ്വാസം എന്നെ പൊതിഞ്ഞു. ഗൗരി അച്ചുവിന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്താണല്ലോ. അവൾ വരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. അച്ചു ഫോണിൽ പറഞ്ഞ ആ പരാതികളും സൗണ്ടും ഒക്കെ ഒരുപക്ഷേ ഗൗരിയും മറ്റ് കൂട്ടുകാരും ചേർന്ന് നടത്തിയ ചെറിയ ആഘോഷങ്ങളെക്കുറിച്ചാകാം. ഞാൻ വെറുതെ സംശയിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് വീണ്ടും എനിക്ക് തോന്നി.

 

 

 

ഗൗരി അകത്തേക്ക് കയറി അച്ചുവിനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവർ രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘ഹരി… നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് സങ്കൽപ്പിക്കുകയാണ്,’ ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു. ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ സ്വന്തം ഭാര്യയെ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിലെ കുറ്റബോധം വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സിനെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി.

 

സ്ക്രീനിൽ അവർ രണ്ടുപേരും സോഫയിലിരുന്ന് കുശലം പറയുന്നത് നോക്കി ഞാൻ ഇരുന്നു. ഈ ആശ്വാസം എത്രത്തോളം നീണ്ടുനിൽക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. മുറിക്കുള്ളിലെ ആ ക്യാമറ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഓരോ ചലനവും പകർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

 

ഗൗരി മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി വസ്ത്രം മാറാൻ തുടങ്ങിയതും ഒരു മര്യാദയുടെ പേരിൽ ഞാൻ വേഗം ആ ചാനൽ മാറ്റി. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും നോക്കിയപ്പോൾ ഗൗരി ഒരു ഇറുകിയ ബനിയനും ചെറിയ ഷോർട്സും ധരിച്ച് അച്ചുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു.

 

അവർ രണ്ടുപേരും ലിവിംഗ് റൂമിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ടിവിയിലെ വോളിയം കൂട്ടി ഞാൻ അവരുടെ സംഭാഷണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.

 

 

 

“എന്താ മോളെ… കെട്ടിയോൻ പോയതിന്റെ വിഷമത്തിലാണോ?” ഗൗരി ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അച്ചുവിനോട് ചോദിച്ചു.

 

 

 

 

“ആഹ്… ചെറുതായിട്ടൊക്കെ. അത് മാറ്റാനല്ലേ നീ വന്നത്?”

 

അച്ചു ഫോൺ മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.

 

 

 

ഗൗരി ഒന്ന് പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.

 

“ഹോ… അങ്ങനെ….ചില സമയത്ത് ഈ കെട്ടിയോൻ സ്നേഹമൊന്നും ഞാൻ കാണാറേ ഇല്ല. വേറെ വല്ല ഭർത്താവും ആണെങ്കിൽ നിന്നെ എന്നേ കളഞ്ഞിട്ട് പോയേനെ. അതുപോലുള്ള കുന്തലിപ്പല്ലേ ഇന്നലെ ആ സ്റ്റേജിൽ നീ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്! ആ ഹരിക്ക് ഒരു പിടിപ്പും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പോകുന്നത്.”

 

 

 

അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ ഒരു ചാട്ടുളി പോലെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വന്നു തറച്ചു. അച്ചുവിന്റെ ഡാൻസിനെക്കുറിച്ചും എന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചും അവൾ ഇത്ര ലാഘവത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

 

 

 

“എടി… നിന്നോട് ഞാൻ പലതവണ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്, അവനെപ്പറ്റി അങ്ങനെ പറയരുതെന്ന്.”

 

അച്ചു ഗൗരിയെ തിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്കിലും അവളുടെ ആ ശബ്ദത്തിൽ പഴയ ആ ഉറപ്പില്ലാത്തതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

 

 

 

“ഹോ… വലിയ ഭർത്താവ് സ്നേഹം!”

 

ഗൗരി കൈകൊട്ടി പൊട്ടിചിരിച്ചു. അവർ പിന്നെയും കുറെ നേരം ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിനെക്കുറിച്ചും സൽമാനെക്കുറിച്ചും ഇടയ്ക്ക് അവരുടെ സംസാരത്തിൽ കടന്നുവരുന്നുണ്ട്. ഞാൻ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് ആ സോഫയിൽ തളർന്നിരുന്നു. ഗൗരിക്ക് എന്നെ ഇത്ര പുച്ഛമാണോ? അച്ചു ഇതെല്ലാം കേട്ട് ചിരിച്ചു തള്ളുകയാണോ?

സമയം പതുക്കെ കടന്നുപോയി. ഇടയ്ക്ക് അവർ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും ടിവി കാണുന്നതുമൊക്കെ ഞാൻ സ്ക്രീനിൽ കണ്ടു. വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിയായപ്പോൾ അപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ വെളിച്ചം പതുക്കെ മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അച്ചുവും ഗൗരിയും എന്തോ കാര്യമായ ചർച്ചയിലായിരുന്നു.

 

 

 

പെട്ടെന്നാണ് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്… ഫ്ലാറ്റിലെ കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു.

ടിവി സ്ക്രീനിൽ കണ്ട ആ ദൃശ്യം എന്നെ വീണ്ടും പിരിമുറുക്കത്തിലാക്കി. അച്ചു എഴുന്നേറ്റ് വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഈ നേരത്ത് ഇനി ആരാണ് വരുന്നത്? രാവിലെ അച്ചു ഫോണിൽ പറഞ്ഞ ആ അതിഥിയാണോ ഇത്? എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് സ്റ്റേജിലെ ഡ്രംസ് പോലെ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. വാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൈ നീട്ടുന്ന അച്ചുവിനെ നോക്കി ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. ഇനിയാണ് സത്യങ്ങളുടെ മൂടുപടം നീങ്ങാൻ പോകുന്നത് എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. ആ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ടിവി സ്ക്രീനിലേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.

 

 

 

അച്ചു വാതിൽ തുറന്നതും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി വന്ന ആ രൂപങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് ആളി. സിദ്ധാർത്ഥും സൽമാനും! സ്റ്റേജിൽ അച്ചുവിനെ വന്യമായി പുണർന്ന അതേ രണ്ടുപേർ. അവരുടെ കൈകളിൽ വലിയ രണ്ട് കവറുകളുണ്ട്. അതിലൊന്നിൽ മദ്യക്കുപ്പികളുടെ ആകൃതി എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

 

ടിവി സ്ക്രീനിലേക്ക് ഞാൻ ഒന്നുകൂടി അടുത്തു. എന്റെ ശ്വാസം വല്ലാതെ വേഗത്തിലായി.

 

 

 

“എടാ… നിങ്ങളോടൊക്കെ ഇവിടെ വെച്ച് കള്ളുകുടി വേണ്ട എന്ന് ഞാൻ എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്?”

 

ഇടുപ്പിൽ കൈകുത്തി നിന്ന് അച്ചു ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു. പക്ഷേ അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ഗൗരവത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരു തരം തമാശയായിരുന്നു..

സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് കയറി. അവൻ തികഞ്ഞ അധികാരത്തോടെ അച്ചുവിന്റെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു.

 

“അതിനല്ലേ മോളേ നിന്റെ കെട്ടിയോൻ ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി ഞങ്ങൾ വരുന്നത്? അവൻ ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ ഇങ്ങനെയുള്ള പരിപാടികൾ ഒന്നും നടക്കില്ലല്ലോ,” അവൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.

 

 

 

അതുകേട്ട അച്ചു ദേഷ്യപ്പെടുന്നതിന് പകരം അവനെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരി എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു മുറിവുണ്ടാക്കി. ഞാൻ ഒരിക്കലും കാണാത്ത, പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു ചിരിയായിരുന്നു അത്. അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഷോർട്സ് ഇട്ടു ഇരുന്നിരുന്ന ഗൗരി അവരെ കണ്ടതും ചിരിച്ചു.

 

 

 

“വന്നല്ലോ രണ്ട് തെമ്മാടികൾ!”

 

ഗൗരി കളിയാക്കി പറഞ്ഞു.

സൽമാൻ നേരെ ചെന്ന് ഗൗരി ഇരുന്ന നീളൻ സോഫയിൽ അവളോട് ചേർന്നിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് മറ്റൊരു സിംഗിൾ സോഫയിൽ ചെന്നിരുന്നു. അച്ചു അടുത്തുള്ള മറ്റൊരു കസേരയിലേക്ക് ഇരിക്കാൻ ആഞ്ഞതും സിദ്ധാർത്ഥ് പെട്ടെന്ന് അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. ഒരു നിമിഷം ബാലൻസ് തെറ്റിയ അവൾ നേരെ ചെന്നിരുന്നത് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മടിയിലേക്കാണ്.

 

 

 

ടിവിയിൽ ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ വിരലുകൾ കസേരയിൽ മുറുകി അമർന്നു. പക്ഷേ അച്ചു അവിടുന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. അവൾ അവന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്ന് തന്റെ മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി.

 

 

 

“എടാ… വിട്, ആരെങ്കിലും കാണും,” അവൾ വെറുതെ ഒന്ന് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“ആര് കാണാൻ? നിന്റെ ആ പാവം ഹരി പാലക്കാട്ട് ഇരുന്നു ഇപ്പോൾ അമ്മാവന്റെ വക ഇഡ്ഡലി തട്ടുന്നുണ്ടാകും,”

 

 

 

സൽമാൻ കുപ്പികൾ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എല്ലാവരും കൂടി ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

 

 

 

“അല്ലെങ്കിലും അച്ചു… ഇന്നലത്തെ നിന്റെ ആ പെർഫോമൻസ് കണ്ടപ്പോൾ സത്യം പറഞ്ഞാൽ സ്റ്റേജിൽ വെച്ച് തന്നെ നിന്നെ പൊക്കിയെടുക്കാൻ തോന്നിയതാ. ആ ചുവന്ന ബെൽറ്റ് ഇട്ടപ്പോളുള്ള നിന്റെ ആ ഒരു വടിവ് ഉണ്ടല്ലോ…”

 

സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ച് പതുക്കെ തടവിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

 

 

“അയ്യടാ… പണി പാളിയേനെ. പബ്ലിക്കായി അങ്ങനെ വല്ലതും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അച്ചുവിന്റെ ആ uk കുമാരൻ ബോധം കെട്ടു വീണേനെ,”

 

ഗൗരി ഇടയ്ക്ക് കയറി പറഞ്ഞു.

 

 

 

“അവനെക്കൊണ്ട് ഇതിനൊന്നും കൊള്ളില്ല ഗൗരി… പാവം ഒരു മാന്യൻ,” അച്ചു സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“പക്ഷെ സ്റ്റേജിൽ സൽമാൻ എന്നെ അങ്ങോട്ട് പിടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ശ്വാസം ശരിക്കും പോയി. കടുവ പിടിക്കുന്നത് പോലെയുണ്ട് നിന്റെ ആ പിടുത്തം.”

 

അവൾ സൽമാനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

 

 

 

“അതൊക്കെ ട്രെയിനിങ് അല്ലെ മോളേ… നിന്റെ ആ ഷേപ്പിൽ ഒന്ന് പിടിച്ചാൽ കൈ വിടാൻ ആർക്കെങ്കിലും തോന്നും?”

 

സൽമാൻ ഒരു ഡബിൾ മീനിങ് ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.

അവർ നാലുപേരും ചേർന്ന് കുപ്പികൾ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി. ഗ്ലാസുകളിൽ മദ്യം പകരുമ്പോഴും അച്ചു സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മടിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല. ഇടയ്ക്ക് സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ കാതുകളിൽ എന്തോ മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ട്. അതുകേട്ട് അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ അടിക്കുന്നു.

ഞാൻ ടിവിയിൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്റെ അച്ചുവിനെ തന്നെയാണോ? പ്രൊഫഷന്റെ ഭാഗമായി മാത്രം ഡാൻസിനെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞവൾ, ഇപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മടിയിലിരുന്ന് എന്നെ പരിഹസിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ലോകം തകരുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

 

 

എങ്കിലും ഒരു കാര്യം ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു… അവർ തമ്മിൽ വളരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഇടപഴകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവിഹിതമായ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് അവിടെ നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് 100% ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒരുപക്ഷേ ഒരേ പ്രൊഫഷനിൽ ഉള്ളവർക്കിടയിലെ ഒരു അതിരുകടന്ന സൗഹൃദം മാത്രമാകുമോ ഇത്? അതോ ഈ ചിരികൾക്കും സംസാരങ്ങൾക്കും അപ്പുറം വേറെന്തെങ്കിലും രഹസ്യങ്ങൾ ആ മുറികൾക്കുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടോ?

 

 

 

മദ്യം ഉള്ളിൽ ചെന്നതോടെ അവരുടെ സംസാരം കൂടുതൽ വന്യമായി മാറി. അച്ചുവിന്റെ ഓരോ നോട്ടവും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സ്പർശനങ്ങളും എന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തുകയായിരുന്നു. ഇതിലും വലിയ എന്ത് സത്യമാണ് ഇനി പുറത്തു വരാനിരിക്കുന്നത് എന്ന് ഭയത്തോടെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ആ വലിയ സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

 

ഓരോ പെഗ് വീതം അകത്താക്കുമ്പോഴും അവർക്കിടയിലെ ആ സ്വാതന്ത്ര്യം വന്യമായി മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

മദ്യത്തിന്റെ ലഹരി തലയ്ക്ക് പിടിച്ചതോടെ അവരുടെ സംസാരം നേർത്തു, പകരം പ്രവർത്തികൾക്ക് ആക്കം കൂടി.

 

സിദ്ധാർത്ഥും സൽമാനും കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം അവർ പകുത്തു കഴിച്ചു. അച്ചു അധികം കുടിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും ആ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ലഹരി അവളെയും ബാധിച്ചിരുന്നു.

 

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിലേക്ക് വീണു. അച്ചു സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അടുത്തുള്ള നീളൻ സോഫയിൽ നീണ്ടുനിവർന്നു കിടന്നു. ഗൗരിയും സൽമാനും ഹാളിന്റെ മറ്റൊരു വശത്ത് മയക്കത്തിലായി.

 

ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഉറക്കം വരാതെ സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരിക്കൽ കൂടി എഴുന്നേറ്റു. അവശേഷിച്ച മദ്യത്തിൽ നിന്നും ഒരു പെഗ് കൂടി ഒഴിച്ച് ഒറ്റയടിക്ക് കുടിച്ചു തീർത്തു.

 

 

 

അതിനുശേഷം അവൻ പതുക്കെ വേച്ചു വേച്ചു നടന്ന് അച്ചു കിടക്കുന്ന സോഫയ്ക്കരികിൽ എത്തി. മയക്കത്തിൽ ചുരുണ്ടു കിടക്കുന്ന അച്ചുവിനെ അവൻ കുറച്ചുനേരം നോക്കിനിന്നു. പിന്നെ, തികഞ്ഞ അധികാരത്തോടെ അവൻ അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് അമർന്നു കിടന്നു. അവന്റെ മുഖം ആ പച്ച ബനിയനുള്ളിൽ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഒതുങ്ങിയ മുലകൾക്കിടയിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയി.

 

 

 

മയക്കത്തിലായിരുന്ന അച്ചു, ബോധപൂർവ്വമാണോ അതോ ലഹരിയുടെ പുറത്താണോ എന്നറിയാതെ, സിദ്ധാർത്ഥിനെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് വലിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ മുഖം അവളുടെ മാറിടങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായും പൊത്തി ഇരിക്കുകയാണ്. അവൻ ശ്വസിക്കുമ്പോഴും ചലിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ മുലകൾ ബനിയനുള്ളിൽ താളാത്മകമായി ഇളകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നേർത്തൊരു ചിരി വിരിഞ്ഞു, ഒപ്പം സുഖകരമായ ഒരു ഞരക്കവും.

ടിവിക്ക് മുന്നിലിരിക്കുന്ന എന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

ദേഷ്യം കൊണ്ട് എന്റെ പല്ലുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു. ‘

 

 

മദ്യലഹരിയിലായ അവളെ അവന്മാർ മുതലാക്കുകയാണോ, അതോ അവൾ അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ നൽകുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യമാണോ ഇത്? സംശയങ്ങൾ എന്റെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ കൊട്ടിക്കയറി.

 

ഞാൻ ആ ടിവി ഓഫ് ചെയ്യാൻ ആഞ്ഞു, പക്ഷേ സത്യങ്ങൾ മുഴുവൻ കാണണമെന്ന വാശി എന്നെ പിടിച്ചുനിർത്തി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥും അച്ചുവും ആ കിടപ്പിൽ തന്നെ ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

 

സമയം നിശബ്ദമായി കടന്നുപോയി. എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കം ലേശം പോലുമില്ലായിരുന്നു. ഏകദേശം ഏഴു മണിയായപ്പോൾ അച്ചു പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. തന്റെ ദേഹത്ത് പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന സിദ്ധാർത്ഥിനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ പരിഭ്രമിച്ചില്ല. പകരം, വളരെ സ്വാഭാവികമായി അവനെ തള്ളി മാറ്റി അവൾ എഴുന്നേറ്റു. മുടി വാരികെട്ടി അവൾ മുറിയിലേക്ക് നോക്കി. കുപ്പികളും ഭക്ഷണാവശിഷ്ടങ്ങളും കൊണ്ട് ആകെ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്ന തന്റെ സ്വീകരണമുറി കണ്ടപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.

 

ഇടുപ്പിൽ കൈകുത്തി ആ കാഴ്ച കുറച്ചുനേരം നോക്കിനിന്നു.

പിന്നെ അവൾ ആരെയും വിളിക്കാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് ആ മുറി വൃത്തിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. കുപ്പികൾ കവറിലാക്കി മാറ്റുകയും ചിതറിക്കിടന്ന സാധനങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുകയും ചെയ്തു. എല്ലാം ഒതുക്കിയ ശേഷം അവൾ സോഫയിൽ കിടക്കുന്ന സിദ്ധാർത്ഥിനെയും സൽമാനെയും ഗൗരിയെയും ഓരോരുത്തരെയായി വിളിച്ചുണർത്താൻ തുടങ്ങി.

 

 

 

“എടാ… എഴുന്നേൽക്ക്. നേരം വെളുത്തു,”

 

അവൾ അവരുടെ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.

ഹാങ്ങ് ഓവറിന്റെ കാഠിന്യത്തിൽ അവർ മൂവരും തല പൊക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി, തലയ്ക്ക് കൈവെച്ച് അവർ ഓരോരുത്തരായി എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ലൈവ് ആയി ഞാൻ കണ്ടു. അച്ചു യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലാതെ അവർക്ക് കുടിക്കാനായി വെള്ളം എടുത്തു കൊടുക്കുന്നു.

 

ഇന്നലെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അവൾക്ക് ഓർമ്മയുണ്ടോ? അതോ ഇതൊക്കെ അവർക്കിടയിൽ പതിവാണോ? എന്റെ ഉള്ളിലെ ചോദ്യങ്ങൾ ഇരട്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

 

അടുത്ത നീക്കം എന്തായിരിക്കുമെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ സ്ക്രീനിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

 

 

 

 

ഹാങ്ങ് ഓവറിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ തല പുകഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കുന്ന സിദ്ധാർത്ഥിനെ അച്ചു താങ്ങിപ്പിടിക്കുന്നത് ടിവി സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞു കണ്ടു. അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ പാടുപെടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ബാത്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

 

അവന്റെ മുഖത്ത് വെള്ളം തളിച്ച് കഴുകിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളെ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇതൊക്കെ കാണുന്ന എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു.

 

സ്വന്തം ഭർത്താവിനോടുള്ള കരുതലാണോ അതോ സിദ്ധാർത്ഥിനോടുള്ള പ്രത്യേക മമതയാണോ ഇതെന്നു എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാനായില്ല.

 

അവർ തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നിരുന്നു. ഗൗരി തന്റെ ഫോണിൽ നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു,

 

“എന്താ പ്ലാൻ? രാത്രി ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കണോ അതോ നമുക്ക് വല്ലതും വാങ്ങണോ?”

 

 

 

“പുറത്തുനിന്ന് വാങ്ങാം ഗൗരി… ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാൻ വയ്യ,”

 

തലയ്ക്കു കൈവെച്ച് കൊണ്ട് സിദ്ധാർത്ഥ് പറഞ്ഞു. സൽമാൻ സമ്മതം മൂളിക്കൊണ്ട് സോഫയിലേക്ക് വീണ്ടും ചാഞ്ഞു കിടന്നു.

സമയം കടന്നുപോയി. അവർ വീണ്ടും പഴയതുപോലെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചു ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അച്ചു കുറച്ചു സമയം അവരെ നോക്കി നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു,

 

 

 

“അല്ല… നിങ്ങൾ എല്ലാവരും കൂടി ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കാനാണോ പ്ലാൻ? നിങ്ങൾ ഇന്ന് പോകുന്നില്ലേ?”

 

 

 

സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി കൊഞ്ചി.

 

“ഭർത്താവ് വീട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനെ ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകാനോ? ഹരി വരുന്നത് വരെ ഞങ്ങളിവിടെ തന്നെ കാണും.”

 

അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് സൽമാൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് പതിയെ അച്ചുവിന്റെ തോളിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ തോളിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു.

 

 

 

“അയ്യടാ… നിന്റെയൊക്കെ ഇരിപ്പ് കണ്ടാൽ എനിക്കറിയാം. എടാ… ഹരി ഇതറിഞ്ഞാൽ ആകെ പ്രശ്നമാവും. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവനെന്നെ സംശയമുള്ള പോലെയാ. പുറത്ത് കാണിക്കുന്നില്ല എന്നേയുള്ളൂ. അവന്റെ നോട്ടം കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി തോന്നും,”

 

 

 

അച്ചു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

സിദ്ധാർത്ഥ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി.

 

 

 

“പിന്നെ… നീ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നതൊക്കെ കണ്ടാൽ പിന്നെ ആരാണ് സംശയിക്കാത്തത്?”

 

 

 

അവന്റെ ആ പരിഹാസം കേട്ട് സൽമാനും ഗൗരിയും കൂടെ ചേർന്നു ചിരിച്ചു. എനിക്ക് ടിവി തല്ലിപ്പൊളിക്കാൻ തോന്നി. അച്ചുവിന്റെ ഭയം സത്യമായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾ ഭയക്കുന്ന ഹരി അവളുടെ മുന്നിലല്ല, ഒരു ഒളിക്യാമറയ്ക്ക് പിന്നിൽ ഇരിക്കുകയാണെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

 

 

 

അച്ചു പിണക്കത്തോടെ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ കൊണ്ട് ഇടിച്ചു.

 

“നിങ്ങളോട് ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയാം… മേലാൽ ഇന്നലത്തെ പ്രോഗ്രാമിന് കളിച്ച പോലെയുള്ള ഡാൻസുമായി എന്റെ അടുത്ത് വരരുത്. ഇവിടുത്തെ ഈ ജീവിതത്തിനൊപ്പം കുടുംബ ജീവിതം തള്ളിനീക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാട് എനിക്കേ അറിയൂ. അതിനു പുറമെയാ ഇവന്മാരുടെ ഈ കുന്തളിപ്പും.”

 

 

 

അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് സൽമാൻ ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്നു.

 

 

 

“അത് പിന്നെ… ഇത്രയ്ക്ക് ഹോട്ട് എക്സ്പ്രഷൻ വേണമെങ്കിൽ നീയൊന്ന് കളത്തിൽ ഇറങ്ങണം. ഇതിന്റെയൊക്കെ എക്സ്പ്രഷൻ നോക്കിക്കേ…”

 

 

 

സൽമാൻ ഗൗരിയെ നോക്കി.

 

“ഗൗരി… നീയൊന്ന് ഹോട്ട് ആയി ചുണ്ട് കടിച്ചേ, നോക്കട്ടെ.”

 

 

 

ഗൗരി വശ്യമായി ഒന്ന് ചുണ്ട് കടിച്ചു കാണിച്ചു. അത് കണ്ട് സൽമാൻ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

 

“കണ്ടോ… പട്ടി കഞ്ഞി കുടിക്കില്ല ഇത് കണ്ടാൽ!”

 

അതുകേട്ട് ദേഷ്യം വന്ന ഗൗരി സോഫയിലിരുന്ന തലയിണ എടുത്ത് സൽമാനെ എറിഞ്ഞു.

സൽമാൻ ചിരി അടക്കി അച്ചുവിനെ നോക്കി.

 

“അച്ചു… നീ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ചെയ്യണമെന്ന് അവളൊന്നു പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്ക്. നീയൊന്ന് ചുണ്ട് കടിച്ചേ, കാണട്ടെ…”

 

 

 

അച്ചു അവനെ കള്ളദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ പിന്നിലൂടെ കൈയിട്ടു. അവളുടെ പച്ച ബനിയനുള്ളിലൂടെ അവൻ തന്റെ കൈ അകത്തേക്ക് കടത്തി. അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിലൂടെ വിരലുകൾ പടർത്തി അവൻ പൊക്കിളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. പെട്ടെന്ന് ആ അപ്രതീക്ഷിത സ്പർശനത്തിൽ അച്ചുവിന്റെ കണ്ണ് പാതി അടഞ്ഞു. സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ ആഞ്ഞു കടിച്ചതും, അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന്