കോവളത്തെ ആ പഴയ ഗസ്റ്റ് ഹൗസിൽ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസർ ദേവികയുടെ കാൽക്കീഴിൽ എൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും ജീവനും തിരികെ കിട്ടിയ ആ പ്രഭാതത്തിന് ശേഷം എൻ്റെ ചിന്തകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു മൂർച്ച വന്നിരുന്നു.

കായംകുളത്തേക്കുള്ള മടക്കയാത്രയിൽ എൻ്റെ ഫോർഡ് കാറിൻ്റെ സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുകെ പിടിക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായിരുന്നു. ഗീതാ മേനോൻ്റെ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഞാൻ വെറുമൊരു വില്പനച്ചരക്കായിരുന്നു.

ഭദ്ര എന്നെ പണം കൊടുത്ത് വാങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു. നിവേദിത അവളുടെ ടെക്നോളജി ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ ബ്ലാക്ക്മെയിൽ ചെയ്ത് അടിമയാക്കാൻ നോക്കി. ദേവികയാകട്ടെ, അവളുടെ അധികാരം ഉപയോഗിച്ച് എന്നെ അവളുടെ കാൽക്കീഴിൽ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു.

എല്ലാവരും എന്നെ ഭരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള ഈ ശരീരവും കരുത്തും വെച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്തിന് മറ്റുള്ളവരുടെ കോമാളിയാകണം? ഈ രഹസ്യ ലോകത്ത് എനിക്ക് സ്വന്തമായി ഒരു സിംഹാസനം വേണം. അവിടെ ഞാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതാകണം നിയമം. എന്നെ ആർക്കും വിലപേശാൻ കഴിയരുത്.

ആ വലിയൊരു തീരുമാനത്തിലേക്കാണ് അന്ന് എൻ്റെ മനസ്സ് എത്തിയത്. ഞാൻ സ്വന്തമായി ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കാൻ പോവുകയാണ്. വാട്സാപ്പിലല്ല, കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമായ ടെലിഗ്രാമിൽ. സ്ക്രീൻഷോട്ട് എടുക്കാനോ, ഫോർവേഡ് ചെയ്യാനോ കഴിയാത്ത, എൻ്റ്-ടു-എൻ്റ് എൻക്രിപ്ഷൻ ഉള്ള ഒരു രഹസ്യ സാമ്രാജ്യം.

‘കിംഗ്സ് ചേമ്പർ’ എന്ന സിംഹാസനം
വീട്ടിലെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ ഞാൻ എൻ്റെ പുതിയ പ്ലാനുകൾ തയ്യാറാക്കി. ടെലിഗ്രാമിൽ ഞാൻ പുതിയൊരു പ്രൈവറ്റ് ചാനൽ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്തു. അതിന് ഞാൻ നൽകിയ പേര് ‘കിംഗ്സ് ചേമ്പർ’ (King’s Chamber) എന്നായിരുന്നു.

അതിൽ ഒരേയൊരു അഡ്മിൻ മാത്രമേയുള്ളൂ—ഞാൻ! ആർക്കൊക്കെ ഗ്രൂപ്പിൽ കയറാം, ആരെ ഒഴിവാക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞാൻ മാത്രമായിരിക്കും.

അവിടെ പണത്തിന് മാത്രമല്ല, മാന്യതയ്ക്കും രഹസ്യസ്വഭാവത്തിനും മുൻഗണനയുണ്ടാകും. എന്നെ ബുക്ക് ചെയ്യണമെങ്കിൽ എൻ്റെ നിയമങ്ങൾ അനുസരിക്കണം.

ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയതുകൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ലല്ലോ, അതിലേക്ക് വി.ഐ.പികളായ അംഗങ്ങളെ കൊണ്ടുവരണം. എനിക്ക് പൂർണ്ണ വിശ്വാസമുള്ള, ഒരിക്കലും എന്നെ ചതിക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പുള്ള രണ്ടുപേരെ ഞാൻ ആദ്യം അതിലേക്ക് ആഡ് ചെയ്തു. ഒന്ന്, എനിക്ക് പുതിയ ലോകം കാണിച്ചുതന്ന സീരിയൽ വില്ലത്തി മാളവിക. രണ്ട്, വർക്കലയിൽ വെച്ച് ഞാൻ കീഴടക്കിയ ആ ഫാഷൻ മോഡൽ റിയ.

ഞാൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും കോൺഫറൻസ് കോളിൽ വിളിച്ചു. എൻ്റെ പുതിയ പ്ലാനിനെക്കുറിച്ച് അവരോട് സംസാരിച്ചു.

“ഇതൊരു ബ്രില്യൻ്റ് ഐഡിയ ആണ് കിംഗ്,” റിയ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു. “പുതിയ ജനറേഷനിൽ പണമുള്ള, എന്നാൽ സുരക്ഷിതത്വം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരുപാട് പേരുണ്ട്. അവർക്ക് നിന്നെപ്പോലെ ഒരാളെയാണ് ആവശ്യം. ഈ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് ഏറ്റവും ഹൈ-പ്രൊഫൈൽ ആയ ആളുകളെ ഞാൻ കൊണ്ടുവരാം.”

“പക്ഷേ ഒരു നിബന്ധനയുണ്ട്,” ഞാൻ കർശനമായി പറഞ്ഞു. “ആരെങ്കിലും ഗ്രൂപ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്യണമെങ്കിൽ, അവരുടെ പൂർണ്ണമായ ഐഡൻ്റിറ്റി എനിക്ക് വെളിപ്പെടുത്തണം. അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് ചെക്ക് നടത്തിയതിന് ശേഷം മാത്രമേ ഞാൻ അപ്രൂവൽ നൽകൂ. എൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിൽ ഭദ്രയെപ്പോലെയുള്ള അഹങ്കാരികൾക്കോ

നിവേദിതയെപ്പോലെയുള്ള ക്രിമിനലുകൾക്കോ സ്ഥാനമില്ല.”

എൻ്റെ ആ പുതിയ രൂപമാറ്റം അവർ രണ്ടുപേർക്കും വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ‘കിംഗ്സ് ചേമ്പർ’ എന്ന എൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് റിയയും മാളവികയും വഴി അഞ്ച് പുതിയ അംഗങ്ങൾ എത്തി. എല്ലാവരും സമൂഹത്തിൽ ഉന്നത നിലയിലുള്ളവർ. വലിയ ബിസിനസ്സുകാരികൾ, സെലിബ്രിറ്റികൾ, ആർക്കിടെക്റ്റുകൾ.

എൻ്റെ ഡിമാൻഡ് ഞാൻ ഇരട്ടിയാക്കി. എനിക്കുള്ള പ്രതിഫലം ഞാൻ പറയുന്ന അക്കൗണ്ടിലേക്ക് മുൻകൂറായി വരണം എന്ന നിയമം ഞാൻ വെച്ചു. അവർ അത് സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു. കാരണം, അവർക്ക് വേണ്ടത് ഒരു സാധാരണക്കാരനെയല്ല, സ്വന്തം വിലയറിയാവുന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ ‘കിംഗിനെ’ ആയിരുന്നു.

ഗ്രൂപ്പ് തുടങ്ങി രണ്ടാമത്തെ ആഴ്ചയിലാണ് എനിക്ക് പുതിയൊരു റിക്വസ്റ്റ് വരുന്നത്. റിയ വഴിയാണ് ആ ബുക്കിംഗ് വന്നത്. തിരുവനന്തപുരത്തെ ഒരു വലിയ രാജകുടുംബത്തിൻ്റെ പിന്മുറക്കാരി.

പ്രായം 45. പേര് അരുന്ധതി വർമ്മ. കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ആർട്ട് ക്യുറേറ്ററും, കോടികളുടെ പൈതൃക സ്വത്തുക്കളുടെ ഉടമസ്ഥയും. ഭർത്താവ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപേ മരിച്ചുപോയി. മക്കൾ വിദേശത്ത് പഠിക്കുന്നു. പത്രങ്ങളുടെ പേജ് ത്രീ കോളങ്ങളിൽ മാത്രം കാണുന്ന വളരെ പ്രൗഢിയുള്ള ഒരു മുഖം. അവർ ഗ്രൂപ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാൻ താല്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

“കിംഗ്, അരുന്ധതി മാഡം വളരെ വ്യത്യസ്തയായ ഒരു സ്ത്രീയാണ്,” റിയ എന്നോട് ഫോണിൽ പറഞ്ഞു. “പഴയ തലമുറയിലെ സ്ത്രീകളെപ്പോലെ വെറും കാമമല്ല അവർക്ക് വേണ്ടത്. അവർക്ക് കലയും സൗന്ദര്യവുമാണ് പ്രധാനം.

നിന്നെ അവർ കാണുന്നത് വലിയൊരു ആർട്ട് പീസ് (കലാസൃഷ്ടി) ആയിട്ടാണ്. പുള്ളിക്കാരിക്ക് നിന്നെ നേരിട്ട് കാണണം. എൻ്റെ ഉറപ്പിലാണ് അവർ നിന്നെ ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. പ്രതിഫലം അവർ ബ്ലാങ്ക് ചെക്ക് ആയിട്ടാണ് തരുന്നത്. പക്ഷേ നിൻ്റെ പെരുമാറ്റം വളരെ റോയൽ ആയിരിക്കണം.”

എൻ്റെ പുതിയ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നാഴികക്കല്ലാകും അരുന്ധതി എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ഞാൻ ആ ബുക്കിംഗ് സ്വീകരിച്ചു.

വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി എട്ടു മണി. തിരുവനന്തപുരം കവടിയാറുള്ള ഒരു വലിയ കൊട്ടാരം പോലെയുള്ള വീടായിരുന്നു അരുന്ധതി വർമ്മയുടേത്. എൻ്റെ കാർ ആ വലിയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റുകൾ കടന്ന് വിശാലമായ മുറ്റത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ചുറ്റും വലിയ മരങ്ങൾ. വീടിൻ്റെ മുൻവശത്ത് പഴയകാലത്തെ രണ്ട് കൊത്തുപണികളുള്ള തൂണുകൾ.

ഒരു പഴയ വിക്ടോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ എന്നെ കാത്ത് സിറ്റൗട്ടിൽ അവർ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു—അരുന്ധതി! 45 വയസ്സിൻ്റെ യാതൊരു ക്ഷീണവും ആ മുഖത്തില്ലായിരുന്നു. വെറും മാന്യതയല്ല, ഒരുതരം വല്ലാത്ത പ്രൗഢി.

വളരെ നേർത്ത, കസവ് ബോർഡറുള്ള ഒരു വെള്ള ലിനൻ സാരിയായിരുന്നു വേഷം. ബ്ലൗസിൻ്റെ കഴുത്ത് അല്പം ഇറക്കിവെട്ടിയത്. അവരുടെ കഴുത്തിൽ വലിയൊരു ആൻ്റിക് ഡിസൈനിലുള്ള മരതകത്തിൻ്റെ മാല തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തലമുടി പിന്നിലേക്ക് കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ചുണ്ടുകളിൽ നേരിയ ചുവപ്പ് നിറം. ഒരു യഥാർത്ഥ രാജകുമാരിയെപ്പോലെ അവർ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.

“വെൽക്കം ടു മൈ ഹോം, കിംഗ്,” അവരുടെ ശബ്ദം വളരെ മൃദുവായിരുന്നെങ്കിലും അതിൽ വലിയൊരു അധികാരമുണ്ടായിരുന്നു.

കൊട്ടാരത്തിൻ്റെ ഉള്ളറകളിലെ കലയും കാമവും
അവർ എന്നെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. വീടിനുള്ളിൽ എയർകണ്ടീഷൻ്റെ തണുപ്പിനൊപ്പം ചന്ദനത്തിൻ്റെയും മുല്ലപ്പൂവിൻ്റെയും വല്ലാത്തൊരു സുഗന്ധം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. തറയിൽ വിലകൂടിയ വുഡൻ ഫ്ലോറിംഗ്.

ചുവരുകളിൽ രവിവർമ്മ ചിത്രങ്ങളുടെ ഒറിജിനൽ പകർപ്പുകൾ. പഴയകാലത്തെ വലിയൊരു ഊഞ്ഞാൽ ഹാളിൻ്റെ നടുവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു മ്യൂസിയത്തിൽ എത്തിയതുപോലെയുള്ള ഫീൽ.

അരുന്ധതി എന്നെ ഒരു വലിയ തുകൽ സോഫയിലിരുത്തി. അവർ എനിക്കായി വിൻ്റേജ് ശേഖരത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഗ്ലാസ്സ് റെഡ് വൈൻ പകർന്നു തന്നു.

“റിയ നിന്നെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് പറഞ്ഞിരുന്നു,” അവർ എൻ്റെ അരികിലിരുന്ന് വൈൻ നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “നിൻ്റെ ഫോട്ടോസ് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ നിനക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആകർഷണമുണ്ട്. നിൻ്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ വന്യത, അതാണ് എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആകർഷിച്ചത്.”

“മാഡത്തിൻ്റെ ഈ വീടും ഈ അന്തരീക്ഷവും എന്നെ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു,” ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അരുന്ധതി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “പണം കൊണ്ട് എന്ത് വേണമെങ്കിലും വാങ്ങാം കിംഗ്. പക്ഷേ പാരമ്പര്യവും കലയും അങ്ങനെ വാങ്ങാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത് ഈ കലകൾക്കിടയിലാണ്.

മനുഷ്യശരീരവും എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയൊരു കലാസൃഷ്ടി തന്നെയാണ്. വളരെ പെർഫെക്ട് ആയ, കരുത്തുറ്റ ഒരു പുരുഷശരീരം… അതെനിക്ക് ആസ്വദിക്കണം. അതിൻ്റെ ഓരോ പേശികളുടെയും മിടിപ്പുകൾ എനിക്കറിയണം.”

അവർ എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും വൈൻ ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങി ടേബിളിൽ വെച്ചു. എന്നിട്ട് എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. മുകളിലത്തെ നിലയിലുള്ള അവരുടെ വലിയ മാസ്റ്റർ ബെഡ്റൂമിലേക്കാണ് ഞങ്ങൾ പോയത്.

അവിടെ ഒരു പഴയ നാലുകാൽ കട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. മുറിയിൽ ഡിം ലൈറ്റുകൾ മാത്രം. കട്ടിലിന് ചുറ്റും നേരിയ വെള്ള കൊതുകുവലകൾ ഒരു രാജകീയ പരിവേഷം നൽകി.

അരുന്ധതി എൻ്റെ മുന്നിൽ വന്ന് നിന്നു. അവർ തൻ്റെ കസവ് സാരിയുടെ ഞൊറികൾ വളരെ സാവധാനത്തിൽ അഴിച്ചുമാറ്റി. ഒരു തിരശ്ശീല മാറ്റുന്നതുപോലെ സാരി തറയിലേക്ക് വീണു. ഉള്ളിൽ വളരെ നേർത്ത ഒരു പെറ്റിക്കോട്ട് മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്.

സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള ആ പൂർണ്ണ വളർച്ചയെത്തിയ ശരീരം ഒരു പഴയകാല ശില്പം പോലെ എൻ്റെ മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടു. പ്രായത്തിൻ്റെ ചെറിയൊരു അടയാളം പോലുമില്ലാത്ത, യൗവ്വനം തുളുമ്പുന്ന മാറിടങ്ങളും ഇടുപ്പും. അവർ യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലാതെ എൻ്റെ മുന്നിൽ നഗ്നയായി നിന്നു.

“ഇനി നീ,” അവർ വളരെ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ എൻ്റെ ഷർട്ടും പാന്റ്സും ഊരിമാറ്റി. അവർ എൻ്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു നിന്നു. അവരുടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിലൂടെയും ഉദരത്തിലെ പേശികളിലൂടെയും വളരെ സാവധാനത്തിൽ ഒഴുകിനടന്നു. ഒരു ശില്പി തൻ്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ശില്പത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതുപോലെ.

ഞാൻ പൂർണ്ണ നഗ്നനായപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ ലിംഗത്തിലേക്ക് നീണ്ടു. റിയയും മാളവികയും പറഞ്ഞ ആ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള എൻ്റെ കരുത്ത് പൂർണ്ണ രൂപത്തിൽ അവരുടെ മുന്നിലായിരുന്നു.

മറ്റ് സ്ത്രീകളെപ്പോലെ അവർ അത്ഭുതപ്പെട്ട് അലറുകയോ ഭയപ്പെടുകയോ ചെയ്തില്ല. മറിച്ച്, അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ വലിയൊരു ആദരവാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. “പ്രകൃതിയുടെ എത്ര മനോഹരമായ സൃഷ്ടി…” അവർ മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ട് എൻ്റെ ആയുധത്തെ തൻ്റെ മൃദുവായ കൈകളിൽ എടുത്തു. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു രാജകുമാരിയുടെ സ്നേഹവും ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ വന്യമായ ദാഹവുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ എന്നെ ആ വലിയ നാലുകാൽ കട്ടിലിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ഞാനായിരുന്നു സാധാരണയായി കളി നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇവിടെ, ഈ കൊട്ടാരത്തിൽ, അവർ ഒരു രാജജ്ഞിയെപ്പോലെ പെരുമാറുകയായിരുന്നു.

അവർ എൻ്റെ മുകളിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. എൻ്റെ കരുത്തുറ്റ വലിപ്പം പൂർണ്ണമായും തന്നിലേക്ക് ആവാഹിക്കുമ്പോൾ അവർ കണ്ണുകളടച്ച് വല്ലാതെ കിതച്ചു.

“ഓഹ്… കിംഗ്…” അവരുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന ആ ശബ്ദം മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

ആ കിടപ്പുമുറിയിൽ നടന്നത് വെറുമൊരു മൃഗീയമായ വേഴ്ചയായിരുന്നില്ല. അതൊരു കലയായിരുന്നു. അവർ എൻ്റെ ഓരോ ചലനങ്ങളെയും ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ അവരുടെ മാറിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു.

ആ പഴയ തടികൊണ്ടുള്ള കട്ടിൽ ഞങ്ങളുടെ താളത്തിനൊത്ത ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ അവരെ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊണ്ട്, എൻ്റെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ അവരെ മലർത്തിക്കിടത്തി എൻ്റെ കരുത്ത് അവർക്ക് കാണിച്ച് കൊടുത്തു. കോടികളുടെ സ്വത്തുക്കൾക്ക് നടുവിൽ, രാജകീയ പ്രൗഢിയോടെ ജീവിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീ, എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് ആയുധത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു സാധാരണ പെണ്ണായി മാറി.

അവരുടെ നഖങ്ങൾ എൻ്റെ പുറത്ത് അമർന്നു. എൻ്റെ കഴുത്തിൽ അവർ ഇറുകെ ചുംബിച്ചു. എത്രയോ വർഷങ്ങളായി അടക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അവരുടെ വന്യമായ കാമം എൻ്റെ കിടക്കയിൽ അണപൊട്ടിയൊഴുകുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ എൻ്റെ ഓരോ ചലനങ്ങളിലും എൻ്റെ പുതിയ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ അധികാരമാണ് പ്രയോഗിച്ചത്. ഞാൻ ഇനി ആരുടെയും അടിമയല്ല, ഞാൻ യഥാർത്ഥ കിംഗ് ആണ്. ഈ പണമുള്ള പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാമത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് ഞാനാണ്.

മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട ആ മനോഹരമായ, വന്യമായ രാത്രിയ്ക്കൊടുവിൽ അവർ പൂർണ്ണമായും തളർന്ന് എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ആ കൊട്ടാരത്തിലെ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രമായിരുന്നു കേട്ടിരുന്നത്. എന്നെ വല്ലാതെ ഇറുകെ പുണർന്നുകൊണ്ട് അവർ എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.

“നീ ശരിക്കും ഒരു രാജാവ് തന്നെയാണ് കിംഗ്,” അവർ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. “എൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ പല പുരുഷന്മാരെയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ നിൻ്റെ ഈ ശരീരവും, എന്നെ നീ കീഴടക്കിയ രീതിയും… അതൊരു മാന്ത്രികതയാണ്. ഞാൻ ഇതിന് അടിമയായിപ്പോയി.”
കിംഗ്സ് ചേമ്പറിൻ്റെ വികസനം
പുലർച്ചെ ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ ജനാലയിലൂടെ ഇളം വെയിൽ അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അരുന്ധതി നേരത്തെ തന്നെ ഉണർന്നിരുന്നു. അവർ ഒരു റോബ് ധരിച്ച് ബാൽക്കണിയിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് വന്നു.
അവർ എൻ്റെ കയ്യിൽ വളരെ മനോഹരമായ ഒരു തുകൽ കവർ വെച്ചുതന്നു.

ഞാൻ അത് തുറന്നുനോക്കി. എൻ്റെ ബാങ്ക് അക്കൗണ്ടിലേക്ക് അഞ്ച് ലക്ഷം രൂപ ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തതിൻ്റെ രസീതായിരുന്നു അത്! ഒപ്പം വളരെ വിലകൂടിയ ഒരു സ്വർണ്ണ പേനയും.

“ഇത് നിനക്കുള്ള എൻ്റെ ഒരു ചെറിയ സമ്മാനമാണ്,” അരുന്ധതി എൻ്റെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “നിൻ്റെ ആ ‘കിംഗ്സ് ചേമ്പർ’ എന്ന പുതിയ ഗ്രൂപ്പിനെക്കുറിച്ച് റിയ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ ആ ഗ്രൂപ്പിൽ ജോയിൻ ചെയ്യുകയാണ്.

എൻ്റെ സർക്കിളിലുള്ള, പൈതൃകവും മാന്യതയുമുള്ള, എന്നാൽ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്ത ഏകാന്തത അനുഭവിക്കുന്ന അഞ്ച് സ്ത്രീകളെ ഞാൻ നിൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാം. അവരൊക്കെ മിനിസ്റ്റർമാരുടെയും വലിയ ഐ.എ.എസ് ഓഫീസർമാരുടെയും ഭാര്യമാരാണ്. നിനക്ക് നിൻ്റെ റൂൾസ് വെച്ച് അവരെ ഭരിക്കാം.

പക്ഷേ എന്നെ നീ എപ്പോഴും സ്പെഷ്യൽ ആയി കാണണം.”

എൻ്റെ തലച്ചോറിൽ ആയിരം സൂര്യന്മാർ ഒന്നിച്ചുദിച്ചതുപോലെയുള്ള വെളിച്ചമായിരുന്നു അപ്പോൾ. അരുന്ധതി വെറുമൊരു ക്ലയൻ്റല്ല, എൻ്റെ ഈ പുതിയ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ നെടുംതൂണായി മാറുകയാണ്. ഗീതാ മേനോൻ്റെ ഗ്രൂപ്പിനെക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് ശക്തിയുള്ള, അധികാരം എൻ്റെ മാത്രം കയ്യിലുള്ള പുതിയൊരു അധോലോകം!

“തീർച്ചയായും മാഡം… എൻ്റെ സാമ്രാജ്യത്തിലെ രാജകുമാരി എപ്പോഴും മാഡം തന്നെയായിരിക്കും,” ഞാൻ ആ സ്വർണ്ണപ്പേന പോക്കറ്റിലിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

കവടിയാറിലെ ആ വലിയ കൊട്ടാരത്തിൻ്റെ ഗേറ്റ് കടന്ന് എൻ്റെ കാർ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എൻ്റെ മുഖത്ത് വലിയൊരു അഹങ്കാരത്തിൻ്റെ ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തെ പ്രഭാതം എന്നെ നോക്കി സല്യൂട്ട് അടിക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

നിവേദിതയോ ഭദ്രയോ ഇനി എൻ്റെ രോമത്തിൽ പോലും തൊടില്ല. ഞാൻ സ്വയം പര്യാപ്തനായിരിക്കുന്നു. എൻ്റെ രഹസ്യലോകത്തെ അഡ്മിൻ ഞാൻ മാത്രമാണ്. അവിടെ ഞാൻ വെക്കുന്നതാണ് നിയമം. ഞാൻ പറയുന്നതാണ് കാശ്.

കായംകുളത്തെ ആ പഴയ തുണിക്കടയിലെ 8000 രൂപ ശമ്പളക്കാരനായിരുന്ന ഒരു സാധാരണ ചെറുപ്പക്കാരൻ, ഇന്ന് കേരളത്തിലെ അതിസമ്പന്നരുടെയും അധികാര വർഗ്ഗത്തിൻ്റെയും കിടപ്പറകളിലെ രഹസ്യ രാജാവായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

എൻ്റെ 9 ഇഞ്ച് ആയുധം പണിതുയർത്തിയ ഈ സാമ്രാജ്യം ഇനി അതിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ സുവർണ്ണ കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. ജിഗോള ഡയറിയിലെ വരും താളുകൾ എഴുതപ്പെടാൻ പോകുന്നത് സ്വർണ്ണലിപികളിലായിരിക്കും.

(തുടരും)