തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ കല്ലൂർക്കോട് ഗ്രാമത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് രണ്ടാൾ പൊക്കത്തിൽ കെട്ടിയ മതിലിനുള്ളിൽ തലയെടുപ്പോടെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ദേവഗിരി തറവാട്….
കൊട്ടാരംപോലെ രണ്ടുനിലകളായി ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ള ദേവഗിരിയുടെ മുറ്റം വിവിധതരം വൃക്ഷലതാതികളാൽ സമൃദ്ധമായിരുന്നു… ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം മുഴുവൻ ഈയൊരു പഴയ തറവാട്ടിൽ ആവാഹിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ

കിഴക്ക് സൂര്യൻ ഉദിച്ചുയർന്ന നേരം തറവാടിന്റെ ഗേറ്റിനുമുന്നിൽ ഒരു ഓട്ടോറിക്ഷ വന്നു നിന്നു….ഉള്ളിൽ നിന്നും ഇരുപത്തിയഞ്ചു വയസ്സിനുമേലെ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന, കറുത്ത ഷർട്ടും പാന്റും ധരിച്ച ഒരാൾ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി….ഷൂസ് അണിഞ്ഞ അയാളുടെ കാലുകൾ ദേവഗിരിയുടെ മുന്നിൽ പതിഞ്ഞതും മതിൽകെട്ടിൽ ഇരുന്ന കാക്കകൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു, ദൂരേക്ക് പറന്നുപോയി…

അവൻ ഓട്ടോയുടെ അകത്തുനിന്നും തന്റെ വലിയ ട്രാവലർ ബാഗ് എടുത്ത് തോളിൽ തൂക്കി, ഓട്ടോക്ക് ക്യാഷ് കൊടുത്ത് പറഞ്ഞു വിട്ടു, തിരിഞ്ഞ് തറവാട്ടിലേക്ക് നോക്കി

“അപ്പൊ ഇതാണ് പ്രശസ്തമായ ദേവഗിരി….ദേവഗിരി ഗ്രൂപ്പ്‌ ഓഫ്‌ കമ്പനീസിന്റെ ceo സാക്ഷാൽ രാജ ശേഖരന്റെ കൊട്ടാരം…..”

ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ നിന്ന് മൂരി നിവർത്തി അവൻ ആത്മഗതം ചെയ്തു….

“ആരാ….എന്തുവേണം…..”ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന security അവനെയൊന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി…..ആറടിയിൽ കവിഞ്ഞ പൊക്കവും ബലിഷ്ടമായ ശരീരവും… മാനിറമാണ്….അവന്റെ നോട്ടം സെക്യൂരിറ്റിയുടെ മേലേക്ക് വീണതും കണ്ണുകളുടെ മൂർച്ചയിൽ അയാളൊന്ന് പതറി….

“പേര് അഗ്നിദേവ്….കുറച്ച് ദൂരേന്നാ….mr രാജശേഖരൻ ഇല്ലേ ഇവിടെ…..”

കേരളം ഒട്ടാകെ പടർന്നു കിടക്കുന്ന ദേവഗിരി ഗ്രൂപ്പ്സിന്റെ ceo രാജശേഖരനെ പേരെടുത്ത് വിളിച്ചത് കേട്ട സെക്യൂരിറ്റി ഒന്ന് അമ്പരന്നു….

“സർ ഇവിടെ ഇല്ല…..പോയിട്ട് പിന്നെ വാ…..”… അയാൾ കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു….

“പോയിട്ട് പിന്നെ വരാൻ സൗകര്യം ഇല്ല…. താൻ ആ ഗേറ്റ് തുറക്ക്, ഈ ഭാണ്ടകെട്ട് എവിടേലും ഇറക്കി വെക്കട്ടെ….”
ചുമലിലെ ബാഗ് ഒന്നുകൂടെ കേറ്റിയിട്ടുകൊണ്ട് അഗ്നി പറഞ്ഞു…. അവന്റെ ആരെയും കൂസാതെയുള്ള സംസാരം സെക്യൂരിറ്റിയെ വീണ്ടും ചൊടിപ്പിച്ചു….

“തന്നോടല്ലേ സർ ഇവിടെ ഇല്ലെന്ന് പറഞ്ഞത്….. സാറിനെ കാണാൻ സർ ഉള്ളപ്പൊ വരണം….”

“തന്റെ സാറിന്റെ സൗകര്യത്തിന് അല്ല ഞാൻ നടക്കുന്നത്…. അയാളെ വിളിക്കെടോ… വിളിച്ചിട്ട് അഗ്നി വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയ്…..”

“വിളിച്ചാൽ കിട്ടില്ല… സർ ഫാമിലി ആയിട്ട് ഗുരുവായൂർ പോയതാ….. വരാൻ വൈകുന്നേരം ആകും….നീ പോയിട്ട് നാളെ വാ….”
സെക്യൂരിറ്റി പോയി ഗേറ്റിന്റെ സൈഡിൽ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന തന്റെ കസേരയിൽ ഇരുന്നു….അഗ്നിക്ക് ആകെ തല പെരുത്തു കയറി, ട്രെയ്നിലും ബസിലും മാറി മാറി കയറി മണിക്കൂറുകൾ യാത്രചെയ്ത് എത്തിയതാണ്

“എവിടെന്നാ…….”
അഗ്നിയുടെ നിൽപ്പും ഭാവവു കണ്ട് അല്പമൊന്ന് അയഞ്ഞ സെക്യൂരിറ്റി ചോദിച്ചു…..

“എവിടെന്നായാൽ തനിക്കെന്താ…..”
അഗ്നി അയാളെ കടുപ്പത്തിൽ നോക്കി റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി….

“സാറിനെ കാണാൻ സാറിന്റെ ഓഫീസിൽ പോയാപോരെ… എന്തിനാണോ ഇങ്ങോട്ട് കെട്ടിയെടുക്കുന്നെ….”
അയാൾ അവനെനോക്കി പിറുപിറുത്തു കൈയിലിരുന്ന പത്രം വായിച്ചുതുടങ്ങി

“സാറിന്റെ മോളെ ചികിത്സിക്കാൻ സാറിന്റെ ഓഫീസിൽ പോയാമതിയോ……”
അഗ്നി പല്ലിറുമി….

“ഈശ്വരാ… സുഭദ്ര കുഞ്ഞിനെ ചികിത്സിക്കാൻ വന്നതാണോ….. ഇത് നേരത്തെ പറയണ്ടേ…..”
മൂട്ടിൽ തീപിടിച്ചതുപോലെ സെക്യൂരിറ്റി ചാടി എഴുന്നേറ്റു, അഗ്നിദേവിന്റെ മുന്നിൽ ദേവഗിരിയുടെ വലിയ ഗേറ്റുകൾ മലർക്കെ തുറന്നു…

“വന്നാട്ടെ സാറേ….”
അയാൾ തിരികെ ഓടിവന്ന് അഗ്നിയുടെ കൈയിൽ നിന്നും ബാഗ് വലിച്ചുവാങ്ങി…. വാങ്ങിയ നിമിഷം ആ വലിയ ബാഗ് അയാളുടെ കൈയിൽ നിന്നും താഴെപ്പോയി, നിലം പതിക്കുന്നതിനുമുന്നേ അഗ്നി അത് പിടിച്ചിരുന്നു

“പറ്റുന്ന പണിക്ക് നിന്നാപോരേടോ….”
ബാഗ് വീണ്ടും ചുമലിൽ തൂക്കി അഗ്നി ദേവഗിരിയുടെ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി… കൂടെ സെക്യൂരിറ്റിയും

“നേരത്തെ അങ്ങനെ പെരുമാറിയതിൽ ക്ഷമിക്കണം…..സാറിനോട് ഒന്നും പറയരുത് കേട്ടോ….”
അഗ്നിയുടെ പിന്നാലെ വന്ന സെക്യൂരിറ്റി ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞു…. അഗ്നി അയാളെ ഒന്നിരുത്തി നോക്കി

“ഇവിടെ ആരൊക്കെ ഇണ്ട്….. ഒന്ന് ഡീറ്റൈൽ ആയിട്ട് പറഞ്ഞെ…. ”
ആ വലിയ മുറ്റത്തുകൂടെ നടക്കുമ്പോ അഗ്നിദേവ് ചോദിച്ചു…. മുറ്റം കടന്ന് തറവാടിന്റെ മുന്നിൽ എത്താൻ ഓട്ടോ പിടിക്കണമെന്ന് തോന്നി അവനു….എങ്കിലും സ്ഥലം മനോഹരമാണ്, മുറ്റം നിറയെ വലിയ മരങ്ങളും, അതിൽ പടർന്നുകയറിയ മുല്ല വള്ളികളും മറ്റും…മുല്ല വള്ളികളിൽ വൈകുന്നേരം പൂക്കാൻ കാത്തു നിൽക്കുന്ന മൊട്ടുകൾ ദൃശ്യമാണ് പക്ഷെ ഇന്നലെ പൂത്ത പൂക്കളെ ഒന്നും കാണാനില്ല….

“രാജശേഖരൻ സർ , ഭാര്യ രേവതി കൊച്ചമ്മ, അവരുടെ ഒരേയൊരു മകളാണ് സുഭദ്ര…. എന്തൊരു നല്ല കോച്ചായിരുന്നു…. നൃത്തം ജീവനായി കൊണ്ടുനടന്നതാ പാവം, അതിങ്ങനെ ആയി…. പിന്നുള്ളത് രാജശേഖരൻ സാറിന്റെ അനിയൻ ചന്ദ്രശേഖരൻ സാറ്… ഭാര്യ രുക്മിണി… അവർക്ക് രണ്ട് പിള്ളേരാ…..ഇളയത് മനുകുട്ടൻ, എല്ലാരും അങ്ങനെയാ വിളിക്കാറ്, ശരിക്കും ഉള്ള മാനവ്….. ഇപ്പൊ പന്ത്രണ്ടാം കഴിഞ്ഞ് നിക്കുവാ…. മൂത്തത് യക്ഷമി…..”

“യക്ഷമിയോ…..”
അവളുടെ പേര് കേട്ട് അഗ്നി ഞെട്ടി… ഇതെന്തൊരു പേര്…..

“ആഹ്….ശേഖരൻ സാറിനും ദേവികയമ്മക്കും ഒരു മോള് കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു… ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചുപോയി, ആ കുട്ടിയുടെ പേരായിരുന്നു യക്ഷമി, അവളെ ചന്ദ്രശേഖരൻ സാറിന് വല്യ കാര്യമായിരുന്നേ…..സർ ന് മോൾ ഉണ്ടായപ്പോ അനിയത്തിയുടെ പേര് തന്നെ മോൾക്കും ഇട്ടു…..”

സെക്യൂരിറ്റി പറഞ്ഞതും അഗ്നി അറിയാതെ ചിരിച്ചു
“ദേവഗിരി തറവാട്ടിലെ യക്ഷമിദേവി…. കൊള്ളാം…. ശേഖരനും ദേവകിയമ്മയും ഒന്നും ജീവനോടെ ഇല്ലേ ഇപ്പൊ….”

“അയ്യോ… അമ്മ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട് … സാറ് മരിച്ചിട്ട് കുറെ ആയി….”

“മ്മ്ഹ്….”
മറുപടിയായി അവനൊന്ന് മൂളി… ഇരുവരും നടന്ന് തറവാടിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയിരുന്നു….രണ്ടുവശത്തും ചാരുപടികളോടെയുള്ള പൂമുഖം കണ്ട് അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു…..ഉമ്മറത്തെ മേൽക്കൂരയെ താങ്ങി നിർത്തുന്ന തേക്കിൽ നിർമിച്ച കനത്തമരത്തൂണുകൾക്ക് താഴെ കരിങ്കൽ പീഠങ്ങൾ….മേൽക്കൂരയുടെ ഉത്തരത്തിൽ നിന്നും ഉമ്മറ വാതിലിന് മുന്നിലായി തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന ഒരു തൂക്ക് വിളക്ക്….നിലത്തു നിന്നും ഏഴടിപൊക്കത്തിൽ ഉയർന്നു തൂങ്ങി കിടക്കുന്ന പിച്ചളയിൽ തീർത്ത ആ ഗജലക്ഷ്മി വിളക്കിൽ അപ്പോഴും ഒരു തിരി കത്തി നിന്നിരുന്നു…… സമൂഹത്തിൽ ഉന്നതരെങ്കിലും തികച്ചും പഴമ നിലനിർത്തിപോകുന്ന തറവാട്

മുന്നിലെ തുളസി തറയിൽ കത്തിയെരിയുന്ന ദീപം കണ്ടതും അഗ്നി ബാഗ് പൂമുഖത്ത് കുത്തനെ വച്ച് തുളസി തറയുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് കൈകൾ കൂപ്പി, കണ്ണുകൾ അടച്ചു….ആരോ ഒരാൾ കാലത്തെ ശുദ്ധിയായി ഉമ്മറത്തെ തൂക്ക് വിളക്കിലും, മുറ്റത്തെ തുളസി തറയിലും വിളക്ക് കൊളുത്തിയിരിക്കുന്നു

സെക്യൂരിറ്റി അവനെയൊന്ന് നോക്കി, തിരിഞ്ഞ് പൂമുഖത്ത് തൂക്കിയിരുന്ന വെങ്കലത്തിൽ നിർമിച്ച വാതിൽമണിയിൽ കൈത്തട്ടി…. മണി ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങി….പഠിപ്പുര വാതിൽ തുറക്കാൻ അധികനേരം വേണ്ടി വന്നില്ല,…. മണിച്ചിത്രത്താഴ് കടുപ്പിച്ച പൂമുഖ വാതിൽ മലർക്കെ തുറന്നു…..വെണ്ണപോലെ നിറവും മിനുസവുമുള്ള രണ്ട് കാൽപാദങ്ങൾ ഉമ്മറത്ത് പതിഞ്ഞു…. കാലുകളിൾ പറ്റിചേർന്നു കിടന്നിരുന്ന വെള്ളി കൊലുസുകളുടെ കിലുക്കം അഗ്നിയുടെ കാതിൽ മാറ്റൊലി തീർത്തു… ഹൃദയം ഒന്നുറക്കെ മിടിച്ചതും തുളസി തറക്ക് മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി നിന്നിരുന്ന അഗ്നി വെട്ടിതിരിഞ്ഞു…ചെമ്പരത്തി ചുവപ്പാർന്ന അവളുടെ അധരങ്ങൾക്ക് തൊട്ടുമുകളിലായുള്ള കുഞ്ഞുമറുകിൽ അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിഞ്ഞു….ഉമ്മറത്ത് തൂക്കുവിളക്കിന് സമീപം നിൽക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ കണ്ട് അഗ്നിയുടെ അധരം മന്ത്രിച്ചു, ദേവഗിരിയിലെ യക്ഷമി ദേവി….

“എന്താ മാമാ…. ആരാ ഇത്….”
അവളുടെ നോട്ടം സെക്യൂരിറ്റിയുടെ അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീണ്ടു….ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകൾ പരസ്പരം ഇടഞ്ഞു….മുന്തിരിയുടെ നിറമുള്ള ദാവണി അണിഞ്ഞിരുന്ന അവളുടെ അപ്സര സൗന്ദര്യത്തിൽ അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകളൊന്ന് വിടർന്നു, ഇന്നോളവും ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ താൻ കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് അഗ്നി ഓർത്തു… അവളുടെ മൂക്കുത്തിക്കുപോലും വല്ലാത്ത ഭംഗി

“മോളെ ഇത് അഗ്നി സർ….സുഭദ്രകുഞ്ഞിനെ ചികിത്സിക്കാൻ വന്നതാ….”
സെക്യൂരിറ്റി പറഞ്ഞതും യക്ഷമി അയാളുടെ പുറകിൽ നിൽക്കുന്ന യുവാവിനെനോക്കി വിളറി പുഞ്ചിരിച്ചു….

“അകത്തേക്ക് വരു….”
യക്ഷമി വിളിച്ചതും അഗ്നി ഷൂസ് അഴിച്ചു, അകത്തേക്ക് കയറി….സെക്യൂരിറ്റി ഇരുവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞ് മടങ്ങിയിരുന്നു….അകത്തേക്ക് കയറിയ അഗ്നി ഉമ്മറത്ത് ഇട്ടിരുന്ന കസേരകളിൽ ഒന്നിൽ ഇരുന്നു….അവൻ അവളോട് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….

“കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും…..”

“വേണ്ട…..”
അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ നിരസിച്ചു….യക്ഷമി അയാളെ അടിമുടി വീക്ഷിച്ചു….. നീട്ടി വളർത്തിയ മുടിയും, വൃത്തിയായി വെട്ടി ഒതുക്കിയ താടിയും മീശയും അയാളുടെ മുഖത്തെ ഭംഗി കൂട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു…. ഒരു വലിയ മനുഷ്യൻ,… അഞ്ചടി നീളമുള്ള താൻ അവനുമുന്നിൽ വളരെ ചെറുതാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി….

“നാട് എവിടെയാ…..”
എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കണമല്ലോ എന്നുകരുതി യക്ഷമി വീണ്ടും ചോദിച്ചു….

“Trivandrum…..”

അഗ്നി പറഞ്ഞു…. ഇനിയെന്ത് ചോദിക്കണമെന്ന് അറിയാതെ യക്ഷമി അയാൾക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് കുഴങ്ങി…. എല്ലാത്തിനും ഗുരുവായൂർ കെട്ടിയെടുക്കാൻ കണ്ട സമയം…..

“ദേവി ഇരിക്കു….”

ദാവണി തുമ്പും വിരലിൽ കറക്കി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന യക്ഷമിയെ കണ്ട് അഗ്നിദേവ് ചിരിയോടെ പറഞ്ഞൂ…..

ദേവിയോ…. ഏത് ദേവി….. യക്ഷമിയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു ..

“എന്റെ പേര് യക്ഷമിന്നാ….”

“അറിയാം… സെക്യൂരിറ്റി പറഞ്ഞിരുന്നു…..ദേവി ഇപ്പൊ പഠിക്കുവാണോ….”

അഗ്നിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് യക്ഷമി പല്ല് ഞെരിച്ചു…. വീണ്ടും ദേവിന്ന്…. ഇയാൾക്കിത് എന്താ….

“ഞാൻ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു…. ഇപ്പൊ വെറുതെ നിൽക്കുന്നു….”

“ഹാ ഇയാള് വെറുതെ നിൽക്കാതെ അവിടെ ഇരിക്കു….”
അഗ്നി അടക്കി ചിരിച്ചു…… യക്ഷമി ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചു അടുത്ത് കിടന്ന കസേരയിൽ അഗ്നിക്ക് എതിരായിട്ട് ഇരുന്നു….അവളുടെ ഓരോ നീക്കത്തിലും കിലുങ്ങുന്ന കൊലുസിലെ മണികളുടെ ശബ്ദംകേട്ട അഗ്നിയുടെ ഹൃദയം കുളിർന്നു….. വല്ലാത്തൊരു ചൈതന്യമുള്ള കുട്ടി…. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കാൽ പെരുവിരൽ മുതൽ അരയോളം പട്ടുപോലെ വിടർന്നുകിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ വരെയും സസൂക്ഷ്മം ഉറ്റുനോക്കി….

എന്തോ അയാളുടെ നോട്ടത്തിൽ യക്ഷമിക്ക് പന്തികേട് തോന്നി, ശരീരത്തിൽ കുത്തി ഇറങ്ങുന്ന നോട്ടം….അഗ്നി കണ്ണുകൾ നീക്കി പുറത്തെ തുളസിതറയിലേക്ക് നോക്കി

“കാർത്തിക നക്ഷത്രം…. പൗർണമിയിൽ ജനനം…..അല്ലെ…..”
തുളസി തറയിൽ എരിയുന്ന ദീപത്തിൽ നോക്കി അഗ്നിദേവ് പറഞ്ഞതും യക്ഷമിയുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു

“എങ്ങനെ… എങ്ങനെ അറിയാം…..”
അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ആകാംഷ തോന്നി….അച്ഛൻ പറഞ്ഞുകൊടുത്തത് ആയിരിക്കുമോ….അവൾ മനസ്സിൽ സ്വയം ചോദിച്ചു…. കേട്ടിട്ടും കേൾക്കാത്തതുപോലെ അവനൊന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു…..യക്ഷമി ഒളികണ്ണിട്ട് അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, കിഴക്കൻ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളുടെ സ്പർശനത്തിൽ വജ്രംപോലെ തിളങ്ങുന്ന കടുനീല കണ്ണുകളുടെ ഭംഗിയിൽ അവളുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടെ വിടർന്നു

“ചേച്ചിയെ…. ചേച്ചിയെ കാണണ്ടേ…..”
അല്പനേരത്തെ നിശബ്ദതയെ ഭേധിച്ചുകൊണ്ട് യക്ഷമി വീണ്ടും ചോദിച്ചു….

“നിന്റെ വല്യച്ഛൻ വരട്ടെ…. അയാളെ കണ്ട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ച് ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തിയിട്ട് ചേച്ചിയെ കാണാം….”
കൈരണ്ടും തലക്കുപിന്നിൽ കെട്ടി കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് അഗ്നി പറഞ്ഞു… ഒന്ന് മയങ്ങണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു…. അവന്റെ അഗണ്യമായ സംസാരം കേട്ട് യക്ഷമി ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു അകത്തേക്ക് കയറി…. എല്ലാവരും ദേവഗിരിയിലെ കാശ് മോഹിച്ചു വരുന്നവരാ…..നിസ്സഹായതയെ കാർന്നു തിന്നുന്നവർ….

യക്ഷമി അകത്തളത്തേക്ക്(hall) കയറി സോഫയിൽ കിടന്ന ഫോൺ എടുത്ത് വല്യച്ഛൻ എന്ന് സേവ് ചെയ്തിരുന്ന ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു…..രണ്ടുമൂന്ന് റിങ്ങിനു ശേഷം കാൾ കണക്ട് ആയി….

“മോളെ പറയ്….”ഫോണിലൂടെ രാജശേഖരന്റെ ശബ്ദം യക്ഷമിയെ തേടിയെത്തി….

“നിങ്ങൾ എപ്പോ വരും…..”
യക്ഷമി ആകെ കലിപ്പിൽ ആയിരുന്നു….

“സന്ധ്യ ആകും…. എന്താടി… എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിക്കണോ നിനക്ക്….”

“നിക്കൊന്നും വേണ്ട…. പെട്ടെന്ന് വരാൻ നോക്ക്… സുഭദ്രേചിയെ നോക്കാനെന്നും പറഞ്ഞ് ഇവിടെ ഒരുത്തൻ വന്നിരിപ്പുണ്ട്…..”

“സുഭദ്രയെ നോക്കാനോ…..”അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ സംശയം കലർന്നിരുന്നു….

“ആ അതെ…..”

“ഇതിപ്പോ ആരാ…..”

“എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം…. അഗ്നി എന്നെങ്ങാണ്ടോ ആണ് പേര്…..”
ഉമ്മറ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി അവൾ അനിഷ്ടത്തോടെ പറഞ്ഞു, ഫോൺ ഇടതുചെവിയിൽ നിന്നും വലത് ചെവിയിലേക്ക് മാറ്റി പിടിച്ചു….

“എന്റെ ദൈവങ്ങളെ…. അഗ്നിയോ…..മോളെ അത് ഭൈരവശ്ശേരി മനയിൽ നിന്നും വന്ന കുട്ടിയാ….അവനൊന്ന് വിളിച്ചുകൂടി ഇല്ലല്ലോ……മോളെ അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള മുറി ഏതാണെന്നുവച്ചാൽ വൃത്തിയാക്കി കൊടുക്കണം….ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം… ബ്രാഹ്മണനാണ് ഇറച്ചിയും മീനും ഒന്നും കൊടുക്കരുത്….അയാൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകാതെ നോക്കണം, ഞങ്ങൾ ഇപ്പൊ തന്നെ തിരിക്കുവാ ഇവിടന്ന്….”

കാൾ കട്ട്‌ ആയതും യക്ഷമി ഫോൺ സോഫയിലേക്ക് ഇട്ടു….. ഭൈരവശ്ശേരിയെന്ന് കേട്ടപ്പോ തന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഫുട്ബോൾപോലെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി വന്നിരുന്നു…..ഒരു മാസത്തിനുമുമ്പ് വല്യച്ഛനും അച്ഛനുംകൂടെ തിരുവനന്തപുരത്ത് ഏതോ നാട്ടുവൈദ്യനെ കാണാൻ പോയത് യക്ഷമി ഓർത്തു…. മഹാദേവ ഇപ്പൊ വന്നത് വൈദ്യനാണോ,…ഏതോ physiotherapist ആണെന്ന് കരുതി…..അല്ലെങ്കിലും അയാളെ കണ്ടാൽ വൈദ്യനാണെന്ന് തോന്നണ്ടേ….

അവളോടി ഉമ്മറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി, അഗ്നി കസേരയിൽ ചാഞ്ഞുകിടന്ന് ഉറക്കമായിരുന്നു,…. ഒത്തിരി ദൂരേന്ന് വന്നതല്ലേ ക്ഷീണം കാണും….

“അതേയ്….”
യക്ഷമി വിളിച്ചതും അഗ്നി സംശയത്തോടെ കണ്ണുതുറന്നു…പെട്ടെന്ന് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിലാകെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഓടിനടന്നു….കല്ലിൽ കൊത്തിയ ശില്പത്തിന്റേതുപോലെയുള്ള ഉടലഴക്… സാക്ഷാൽ ദേവിതന്നെ

“ദേവി വിളിച്ചോ……”

“ഉവ്വ്…. അകത്തേക്ക് വരു….ഏത് മുറി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് ഒരുക്കി തരാം….”
യക്ഷമി പറഞ്ഞതും അഗ്നി വീണ്ടും കസേരയിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു…..

“എന്നെ ഇവിടേക്ക് ക്ഷണിചവർ വരട്ടെ… എന്നിട്ടാവാം അകത്തേക്ക്….”
അഗ്നി കസേരയിലേക്ക് ചാരി പിന്നെയും കണ്ണുകൾ അടച്ചു കിടന്നു….

“അതേയ്…..”
വിരലുകൾ പരസ്പരം കൂട്ടി തിരുമി യക്ഷമി ഒന്നുകൂടെ വിളിച്ചു… അഗ്നി കണ്ണ് തുറന്നു….

“എന്ത്യേ….”

“കഴിക്കണ്ടേ…. വിശപ്പില്ലേ…..”
അവൾ അല്പം മടിയോടെ ചോദിച്ചു

“ദേവി introvert ആണെന്ന് തോനുന്നു….”
സ്വയം നാവിനെ നിർബന്ധിച്ചതുപോലെയുള്ള അവളുടെ സംസാരം കേട്ട് അഗ്നി ചോദിച്ചു

“ചെറുതായിട്ട്…. പരിജയം ഇല്ലാത്ത ആൾക്കാരോട് മാത്രം…..”
അവൾ ഇളിച്ചുകാണിച്ചു…. അഗ്നിയും പുഞ്ചിരിച്ചു….

“എങ്കിൽ ഭക്ഷണം ആവാം അല്ലെ…..വിശപ്പുണ്ട്…..”
അഗ്നി എഴുന്നേറ്റു നിലത്തിരുന്ന ബാഗ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയതും യക്ഷമി പൊടുന്നനെ അതിൽ പിടുത്തമിട്ടു….

“ബാഗ് ഞാൻ എടുത്തോളാം…..”

“ആയിക്കോട്ടെ…..”
അഗ്നി ബാഗിൽ നിന്നും പിടിവിട്ടു ഉമ്മറ വാതിലിലൂടെ തറവാടിന് അകത്തേക്ക് കയറി…. യക്ഷമി അഗ്നിയുടെ ബാഗ് എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, അത് അനങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല

“ഇത് പൊങ്ങുന്നില്ലല്ലോ… കരിങ്കല്ല് ആണോ ഇതിനകത്ത്…..”
യക്ഷമി തലങ്ങും വിലങ്ങും നിന്ന് ആ ബാഗ് ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെട്ടു… ഇയാളിത് എങ്ങനെ ചുമന്നുകൊണ്ട് വന്നോ ആവോ….അവസാനമായി  അവൾ ഒന്നുകൂടെ നിലത്തുനിന്നും ബാഗ് എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു വീണ്ടും തോറ്റുപോയി….. അവൾ തളർന്നുപോയിരുന്നു….കഴുത്തിലും ചെന്നിയിലും വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു, കിതപ്പോടെ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കിയതും വാതിൽക്കൽ ചിരിയോടെ കൈകെട്ടി നിൽക്കുന്ന അഗ്നിദേവിനെ കണ്ട് യക്ഷമി അയ്യേന്നായി….

“കഴിഞ്ഞോ കഥകളി…..”

“ഭയങ്കര വെയ്റ്റ്…..”
യക്ഷമി ചുണ്ട് പിളർത്തി….. അഗ്നി പുഞ്ചിരിയോടെ മുന്നോട്ട് വന്ന് വലതുകൈ ഉയർത്തി അവളുടെ നെറ്റിയിലും മുഖത്തും പൊടിഞ്ഞ വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ തുടച്ചു….. അയാളുടെ പരുക്കൻ കൈയ്യുടെ സ്പർശനത്തിൽ യക്ഷമി പൊള്ളാലേറ്റപോലെ വിറങ്ങലിച്ചുനിന്നു….ഒരു പുരുഷന്റെ കൈ തന്റെ മുഖത്ത്, യക്ഷമിയുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ നിറഞ്ഞു വന്നു, ഹൃദയം വിങ്ങി…. അയാൾക്ക് ചന്ദനത്തിന്റെ ഗന്ധമാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു

“ഇത് ഞാൻ എടുത്തോളാം….”
അഗ്നി നിലത്തിരുന്ന ബാഗ് ഒരു കൈയിൽ പൊക്കിയെടുത്ത് ചുമലിൽ തൂക്കി അകത്തേക്ക് കയറി …. പിന്നാലെ യക്ഷമിയും….

കേരളീയ വാസ്തുവിദ്യയുടെ പ്രൗഢിയും പഴമയും നിലനിർത്തി ഏകശാല രൂപത്തിൽ പണിത ദേവഗിരിയുടെ ഉള്ളിൽ അഗ്നിയുടെ വലതുകാൽ പതിഞ്ഞു….മുകളിലെ മരത്തടികൾ കൊണ്ട് നിർമിച്ച തട്ടിൻ പുറം കാരണം പുറത്തേക്കാളും അകത്ത് തണുപ്പായിരുന്നു…. വിശാലമായ ശാലയിലൂടെ ഇരുവരും നടന്നു…. ഹാളിലും തട്ടുകളെ താങ്ങി നിർത്താൻ കരിങ്കൽ പീഠങ്ങളോടുകൂടിയ തേക്കിൽ നിർമിച്ച വലിയ തൂണുകൾ ദൃശ്യമാണ്

“അവിടെ ഇരുന്നോളു… ഭക്ഷണം എടുക്കാം…..”

ഊണുമുറിയിലേക്ക് ചൂണ്ടി യക്ഷമി പറഞ്ഞതും അഗ്നി ബാഗ് അകത്തെ സോഫയിൽ അടുത്തായി നിലത്ത് കുത്തനെ വച്ചു , ഊണു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു, യക്ഷമി ഇടനാഴിയിലൂടെ അടുക്കളയിലേക്ക് കടന്നു….ഷെൽഫിൽ നിന്നും പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് കഴുകി വൃത്തിയാക്കി…..കാസ്രോൾ തുറന്ന് ആവി പറക്കുന്ന അപ്പം നാലെണ്ണം എടുത്ത് പ്ലാറ്റിലേക്കിട്ടു…. ഇറച്ചിക്കറി ഇരുന്ന പാത്രം തുറക്കാതെ കടല കറി ഇരുന്ന പാത്രം തുറന്നു,… ചെറിയൊരു പാത്രത്തിൽ കറിയുമെടുത്ത് യക്ഷമി ഊണുമുറിയിലേക്ക് നടന്നു

അഗ്നി അവളെയും കാത്ത് ഡയനിങ് ടേബിളിന് മുന്നിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു…. കൈയിലിരുന്ന പ്ലേറ്റുകൾ ടേബിളിലേക്ക് വക്കാൻ തുടങ്ങിയ യക്ഷമി പൊടുന്നനെ നിശ്ചലമായി….ന്റെ മഹാദേവ, മറന്നുപോയല്ലോ ഞാൻ….

“ഇങ്ങട് വക്ക്….”
പാത്രങ്ങളുമായി സംഭ്രമിച്ചു നിൽക്കുന്ന യക്ഷമിയെ കണ്ട അഗ്നി പറഞ്ഞു… അവന്റെ വയർ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….അവൾ വീണ്ടും മടിച്ചു നിന്നു….

“അതുപിന്നെ ഞാൻ…. ഞാൻ…. അത്…..അതുപിന്നെ ”

” ഇതെന്തൊരു വിക്കലാ ദേവി ….പീരിയഡ്സ് ആയ പെൺകുട്ടി ഭക്ഷണം തന്നെന്നുകരുതി ഇവിടെ ആരും ചത്തൊന്നും പോകില്ല…..ഇങ്ങട് താ….”
അഗ്നി അവളുടെ കൈയിൽ നിന്നും പ്ലേറ്റുകൾ വാങ്ങി മുന്നിൽ വച്ചു കഴിച്ചു തുടങ്ങി….

“മനസ്സിലായോ……”
യക്ഷമി മുഖം കുനിച്ചു

“കണ്ടപ്പോ തന്നെ…..”

“ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ഓർത്തില്ല…. അതാ….”

“ഓഹ് ഇതൊന്നും വലിയ കാര്യല്ലന്നെ…….അത് വിട്……വേറെ കറി ഒന്നുല്ലേ …..ചിക്കനോ മട്ടനോ പോത്തോ ബീഫോ…..”

അഗ്നിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് യക്ഷമി കണ്ണ് മിഴിച്ചു….

“നോൺ വെജോ……വല്യച്ഛൻ പറഞ്ഞു ബ്രാഹ്മണൻ ആണ് മാംസാഹാരം ഒന്നും കൊടുക്കരുതെന്ന്…..”

“അങ്ങനെ ആചാരങ്ങൾ ഒന്നും എനിക്കില്ല…..യത് ജീർണപ്രദം, തത് ഭോക്ത്യവ്യം… അതാണ് എന്റെ പോളിസി… ദഹിക്കുന്നതെന്തോ,അത് കഴിക്കാം”

“ഉവ്വ….”
യക്ഷമി ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു, ചിക്കൻ കറി ഇരുന്ന പാത്രവുമായി തിരികെ വന്നു അയാൾക്ക് വിളമ്പി കൊടുത്തു…..അവൻ കഴിക്കുന്നനേരമെല്ലാം അഗ്നിയെ നോക്കി യക്ഷമി അരികിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു….എന്തോരം കഴിച്ചിട്ടാണോ ഈ ശരീരം എല്ലാം ഇങ്ങനെ ഉരുട്ടികേറ്റി വച്ചേക്കുന്നത്….

“വൈദ്യൻ ആണെന്ന് കണ്ടാൽ പറയില്ല…..”

യക്ഷമി പറഞ്ഞതും അഗ്നി കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഭക്ഷണം നെറുകയിൽ കയറി….ചുമച്ചു ചുമച്ച് അവന്റെ കണ്ണിലെന്ന് വെള്ളം വന്നു, അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഗ്ലാസിൽ വെള്ളം ഒഴിച്ച് അവനു നൽകി… അഗ്നി അതുവാങ്ങി കുടിച്ചു, കസേരയിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട് ദീർഘമായി ശ്വസിച്ചു… ദയനീയമായി യക്ഷമിയെ നോക്കി….

“ഞാനൊരു പാവം ഡോക്ടർ ആണ്…. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഡോക്ടർ… Pediatrician….വൈദ്യൻ ഒന്നുമല്ല…”
അഗ്നി കഴിച്ചുമതിയാക്കി എഴുന്നേറ്റു കൈകഴുകി….യക്ഷമിയുടെ റിലേ മുഴുവൻ അടിച്ചുപോയിരുന്നു…..

“ഡോക്ടറാ…..😲…..”

“ഉവ്വ്…..”

“എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവണില്ല …..pediatrician എന്തിനാ ന്റെ ചേച്ചിയെ നോക്കാൻ വന്നേ…..”

“ദേവി വരൂ….”
അവൻ അവളെയും കൂട്ടി ശാലയിലേക്ക് ഇറങ്ങി …. ഹാളിന്റെ ഓരം ചേർത്ത് ഇട്ടിരുന്ന സോഫയിലേക്ക് അഗ്നി ചാരി കിടന്നു, യക്ഷമി അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ സ്ഥാനംപിടിച്ചു.., ആരെയും വലിച്ചടിപ്പിക്കുന്ന അവന്റെ തേജസുറ്റ മുഖത്തേക്ക് ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിയിരുന്നു….

“ഭൈരവശ്ശേരി മന കേട്ടിട്ടുണ്ടോ….”

“ഉവ്വ്….ഒരു മാസം മുമ്പ് ഒരു തീർത്ഥാടക ഇവിടെ വന്നിരുന്നു…. കുടിക്കാൻ വെള്ളം ചോദിച്ചു,… അമ്മ അവർക്ക് ഇലയിട്ട് ചോറ് കൊടുത്തു…. സംസാരത്തിനിടയിൽ സുഭദ്രേച്ചിയുടെ അവസ്ഥ കേട്ട് അവരു പറഞ്ഞതാതിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ഭൈരവശ്ശേരി മനയെ കുറിച്ച്…..അതിന് ശേഷാ അച്ഛനും വല്യച്ഛനുംകൂടെ അവിടേക്ക് വന്നത് ”

“ആഹ് ദേവീടെ അച്ഛനും വല്യച്ഛനും മനയിലേക്ക് വരുമ്പോ ഞാനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു…..മകളെ ചികിത്സിക്കാൻ ഭൈരവശ്ശേരിയിലെ ആൺതരിയെ തേടി വന്നതാ അവർ…. ദൗർഭാഗ്യം എന്ന് പറയട്ടെ ഭൈരവശ്ശേരിയിൽ ആകെ ശേഷിക്കുന്നത് രണ്ടുപേരാ… ഞാനും എന്റെ അമ്മയും…….എനിക്ക് പണ്ടേ ഈ കുലതൊഴിലിനോട് തീരെ താല്പര്യം ഇല്ല…..അതുകൊണ്ടാണല്ലോ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാൻ ഡോക്ടർ ആയത്…..”
അഗ്നി പറഞ്ഞു….

“എന്നിട്ട് എന്നിട്ട്…. പിന്നെന്തിനാ വന്നേ….”
യക്ഷമി ആകാംഷയോടെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്നു…..

“നിന്റെ വല്യച്ഛൻ…. അയാളെന്റെ കാലുപിടിച്ചു പറഞ്ഞു, ഒരേയൊരു മകളാണ്, സഹായിക്കണമെന്ന്…. ഞാൻ വരില്ലെന്ന് തീർത്തുപറഞ്ഞതാ…..നിന്റെ അച്ഛനും വല്യച്ഛനും വിടുന്നുണ്ടോ, നിർബന്ധിക്കാവുന്നതിന്റെ അങ്ങേയറ്റം നിർബന്ധിച്ചു ഒടുവിൽ കരയുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോ സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു….. ഞാൻ വർക് ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ consult ചെയ്യാൻ അപ്പോയിമെന്റ് എടുത്ത കുട്ട്യോൾ ഒരുപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു…. അതാ വരാൻ ഇത്രയും വൈകിയത്…..”

“ചേച്ചിയെ കാണണ്ടേ…..”
യക്ഷമി ആ ചോദ്യം ആവർത്തിച്ചു….. ദേവഗിരിയിലെ പണം മോഹിച്ചെത്തിയവൻ അല്ല അഗ്നി എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പുവരുത്താൻ തോന്നി…. അവളുടെ ഉള്ളിൽ അവനെകുറിച്ച് രൂപപ്പെട്ട ആ ഒരു ചിന്ത തെറ്റാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ….

“Mr രാജശേഖരൻ വരട്ടെ….. ആദ്യം അയാളോട് സംസാരിച്ച് ഇടപാടുകൾ വ്യക്തമാക്കണം…. എന്റേതായ കുറച്ച് രീതികൾ ഉണ്ട്…. അതൊക്കെ സമ്മതമാണെങ്കിൽ ഇത് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോയാൽ മതിയല്ലോ…. അല്ലാതെ ആ കുട്ടിക്ക് വെറുതെ പ്രതീക്ഷ കൊടുത്ത് മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കണ്ട….”

“പണം എത്രവേണമെങ്കിലും തരും…. ചേച്ചി ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നടന്നാൽ മതി…..”
യക്ഷമി മുഖം കുനിച്ചു,… അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് നേർത്തുള്ളികൾ നിലംപതിച്ചു,

“അയ്യേ ദേവി കരയേ…..”
അഗ്നി കൈയെത്തിച്ച് അവളുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു…..

“ഇത് പണത്തിന്റെ കാര്യമല്ല…. ഇട്ടുമൂടാനുള്ള സ്വത്തുക്കൾ ഉണ്ട് ഭൈരവശ്ശേരിയിൽ……. എന്റെ ഒരു മാസത്തെ ശമ്പളം ഒന്നര ലക്ഷമാണ്…. ആ എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ പണം ആവശ്യമില്ല…. പണം മോഹിച്ചു വന്നതല്ല ഞാൻ ….എങ്കിലും ചെയ്യുന്ന ജോലിയുടെ കൂലി ഞാൻ വാങ്ങും അത് വേറെ കാര്യം

….ഞാൻ ഇടപാടെന്ന് പറഞ്ഞത് ചികിത്സാരീതികളെ കുറിച്ചാ…. അതിന് രോഗി മാത്രമല്ല കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളവരും പാലിക്കേണ്ട നിഷ്ഠകളുണ്ട്….നിയമങ്ങളുണ്ട്, ആചാരങ്ങളുണ്ട്….. അതൊക്കെ ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ ഞാൻ ഈ പരിപാടിക്ക് നിക്കു….”

അഗ്നി പറഞ്ഞുനിർത്തി…. യക്ഷമി മറ്റെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും മുകളിലെ നിലയിൽ നിന്നും വിളി വന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു….
“ആമി…. ആമി……”

“സുഭദ്രേച്ചി വിളിക്കുന്നുണ്ട്…. ഞാനിപ്പോ വരാം…..”

യക്ഷമി കോണിപടികൾ കയറി മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് ചെന്നു….മച്ചിലൂടെ നടന്നു… തടികൊണ്ട് വേർതിരിച്ച മുറികൾക്ക് ഇടയിലെ വഴിയിലൂടെ അവൾ സുഭദ്രയുടെ മുറി തുറന്നു…. തുറന്നതും മലവിസർജനത്തിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം യക്ഷമിയുടെ നാസികയിൽ തുളഞ്ഞു…. ശീലമായതുകൊണ്ടുതന്നെ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും തോന്നിയില്ല….

മുറി തുറന്ന യക്ഷമി അകത്തുകയറി… അവിടെ കട്ടിലിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ജീവശ്ചവം പോലെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു…. ഒന്നര വർഷമായി കഴുത്തിനു കീഴെ ഉടലിന്റെ ചലനശേഷി പൂർണമായും നഷ്ടപെട്ടവൾ…. ദേവഗിരിയിലെ രാജശേഖരന്റെയും ഭാര്യ രേവതിയുടെയും ഒരേയൊരു മകൾ സുഭദ്ര രാജശേഖരൻ…..കോടികണക്കിന് സ്വത്തുക്കളുടെ അവകാശി, കേവലം ഇരുപത്തിമൂന്ന് വയസുമാത്രം പ്രായമുള്ള പെൺകൊടി….

“ഇച്ഛിച്ചി പോയോ….”
ബാത്‌റൂമിലെ ഹീറ്ററിൽ നിന്നും പാത്രത്തിൽ അടുത്ത ചൂടുവെള്ളവുമായി യക്ഷമി ചിരിയോടെ സുഭദ്രയുടെ അടുത്തിരുന്നു…. സുഭദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു….. യക്ഷമിക്കും സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും അവളത് കടിച്ചുപിടിച്ചു….. സുഭദ്രയെ ധരിപ്പിച്ചിരുന്ന നൈറ്റി അരവരെ ഉയർത്തിവച്ചു, അവളുടെ ഡയപ്പർ യക്ഷമി ശ്രദ്ധയോടെ ഊരിയെടുത്ത് വേസ്റ്റ് ഇടാൻ വച്ചിരുന്ന ബിന്നിൽ ഇട്ടു,…

“മണിയൊച്ച കേട്ടല്ലോ….”
സുഭദ്രയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അവളുടെ ഗുഹ്യ ഭാഗം വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്ന യക്ഷമി മുഖം ഉയർത്തി…..

“ഒരു അഥിതി ഉണ്ട്….. ഡോക്ടറാ…. സുഭദ്രേച്ചിയെ കാണാൻ വന്നതാ….”

“നിക്കാരേം കാണണ്ട…..”
സുഭദ്ര അനിഷ്ടത്തോടെ ഇടത്തേക്ക് തലവെട്ടിച്ചുകിടന്നു… യക്ഷമിക്ക് സങ്കടം വന്നു….കഴുത്തിനു മേലോട്ടുള്ള ചലനം മാത്രേ സുഭദ്രക്ക് സാധ്യമാവു…. കഴുത്തിനു താഴെ ഒരു തരത്തിലുള്ള ചലനവും കഴിയില്ല, മലമൂത്ര വിസർജനംപോലും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ തനിയെ പോകും…..

“അങ്ങനെ പറയല്ലേ ഭദ്രേച്ചി…..”

“നെനക്കറിയില്ലേ ആമി…. എനിക്കിനി ഒരിക്കലും എണീക്കാൻ പറ്റില്ല്യ…. ഒന്ന് ചത്തുകിട്ടിയാൽ മതിയായിരുന്നു….”

“എന്തിനാ ചേച്ചി ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുന്നേ…. എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാനായിട്ട്….”

“നീ കാണുന്നില്ലേ ഞാൻ കിടന്ന് നരകിക്കുന്നത്…. ബാക്കിയുള്ളോരേ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ ആയിട്ട് ജീവൻ ഇങ്ങനെ കിടക്കുവാ…..”

കേട്ടുമടുത്ത സ്ഥിരം വാക്കുകൾതന്നെ….എങ്കിലും ഓരോതവണ കേൾക്കുമ്പോഴും സങ്കടം വരും, കരയാൻ തോന്നും….. യക്ഷമി അവൾക്ക് പുതിയ ഡയപ്പർ ഇട്ടുകൊടുത്തു…. സുഭദ്രക്ക് കിടക്കാൻ രണ്ടുബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഒന്ന് അരക്ക് മേലെയും മറ്റൊന്ന് അരക്ക് കീഴെയും…. ഓരോ തവണ ക്ലീൻ ചെയ്യുമ്പോഴും അരക്ക് കീഴെ വിരിച്ച ബെഡ്ഷീറ്റ് മാറ്റി കൊടുക്കും…..

“തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നും വന്ന ഡോക്ടറാ…..”
കൈ വൃത്തിയായി കഴുകി വന്നതിനുശേഷം ബെഡ്ഷീറ്റ് മാറ്റുന്നതിനിടയിൽ യക്ഷമി പറഞ്ഞു…. ശേഷം സുഭദ്രയുടെ നൈറ്റി താഴ്ത്തിയിട്ടു

“അയാളോട് തിരിച്ചു പോകാൻ പറയ്…. എനിക്കാരേം കാണണ്ട…”സുഭദ്ര കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു….യക്ഷമി പെട്ടെന്ന്  സുഭദ്രയുടെ തണുത്ത് മരവിച്ചതുപോലെയുള്ള കൈയിൽ  കൈ കോർത്തു പിടിച്ചു….തന്റെ കൈയിലെ സ്പർശനംപോലും എവിടേക്കോ നോക്കി കിടന്ന സുഭദ്ര അറിഞ്ഞില്ല…..

“അയാള് ഇയാളെന്ന് പറയുമ്പോ ഡോക്ടറെ പ്രായമുള്ള കിളവൻ ആയിട്ടൊന്നും കരുതല്ലേ…. ആളൊരു ചുള്ളനാ…. എന്തൊരു അഴകെന്നോ… ഗന്ധർവ്വനെപ്പോലെ… നല്ല ഉയരവും ശരീരവും….നീളൻ മുടിയും താടിയും…. നീല കണ്ണും, ഹൊ…..”
യക്ഷമി ചിരിയോടെ അഗ്നിയുടെ ശരീരഘടന അക്കമിട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി……ഇടത്തേക്ക് നോക്കി കിടന്ന സുഭദ്ര സാവധാനം യക്ഷമിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…..

“ആമി…. എനിക്കിനി എണീക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ന്നെ ചികിത്സിച്ച ഡോക്ടർമാർ വിധി എഴുതിയതല്ലേ….. അതിനുശേഷം അച്ഛനും ചെറിയച്ഛനും അമ്മാവന്മാരും കൂടെ എത്രയെത്ര തെറാപ്പിസ്റ്റുകളെ കണ്ടുവന്നു…എത്ര വൈദ്യന്മാരെ കൊണ്ടുവന്നു….എല്ലാരും കൈയൊഴിഞ്ഞുപോയില്ലേ…..മതിയായില്ലേ…. ഇനിയും കണ്ടോർക്ക് തൊടാനും തടവാനും ന്റെ ശരീരം ഇട്ടുകൊടുക്കണോ…..”

സുഭദ്രയുടെ ചോദ്യത്തിന് യക്ഷമിയുടെ കൈയിൽ ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു….ഒന്നര വർഷത്തിനുമുമ്പ് നടന്ന അപകടത്തിൽ തളർന്നുവീണത് സുഭദ്ര മാത്രം ആയിരുന്നില്ല…. ഒരു കുടുംബം മുഴുവനായിരുന്നു

“ആമി പൊയ്ക്കോ…..”
സുഭദ്ര പറഞ്ഞതും യക്ഷമി എഴുന്നേറ്റു…കണ്ണുതുടച്ചുകൊണ്ട് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി… വിതുമ്പി വന്ന കരച്ചിലിനെ കടിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കോണിപടികൾ ഇറങ്ങി…

സോഫയിൽ കിടന്ന് മയക്കംപിടിച്ചിരുന്ന അഗ്നി യക്ഷമിയുടെ കൊലുസിന്റെ കിലുക്കം കേട്ട് കണ്ണുതുറന്ന് എഴുന്നേറ്റു…

“മയങ്ങണമെങ്കിൽ തത്കാലത്തേക്ക് മുറി കാണിച്ചു തരാം…. പിന്നീട് ഇഷ്ടമുള്ള മുറിയിലേക്ക് മാറിയാമതി….”യക്ഷമി പറഞ്ഞു

“വേണ്ട ദേവ്യെ….അച്ഛനും വല്യച്ഛനും ഒക്കെ വന്നിട്ടാവാം കയറി പാർക്കുന്നത്…..”അഗ്നി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“ഉം…എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാമതി ഞാൻ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ടാകും….. ഇച്ചിരി പണിയുണ്ട്…..”

“ഒന്ന് നിക്ക്യ….”
അഗ്നി വിളിച്ചതും അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയ യക്ഷമി തിരിഞ്ഞു

“എന്തേ….”

“സുഭദ്രക്ക് എന്താ പറ്റിയെ?….”അഗ്നി ചോദിച്ചു

“വല്യച്ഛനും അച്ഛനും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ….”

“മനയിൽ വന്നപ്പോ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞിരുന്നു…. ഞാനൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല്യ….. എന്തോ അപകടം പറ്റിയതാണെന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ട്…..”

“കോളേജിൽ പോകുന്ന വഴിക്ക് ചേച്ചി ഓടിച്ചിരുന്ന ആക്റ്റീവയിൽ ഒരു കാർ വന്നിടിച്ചതാ…..ഒത്തിരി പരിക്ക് പറ്റിയിരുന്നു….കഴുത്തിന്റെ പുറകിലും നടുവിലും ഒടിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു…..Spinal cord ഇൽ ഉണ്ടായ injury ആണ് paralyzed ആവാൻ കാരണം…..”

“ഓഹ്…..”
മറ്റ് ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതെ നിസാരഭാവത്തോടെ അഗ്നി സോഫയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു കണ്ണുകൾ അടച്ചു…. യക്ഷമി അല്പനേരം അവനെ നോക്കി നിന്നു പിന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു…..

.
.
.
.

സമയം ഏകദേശം പതിനൊന്നര കഴിഞ്ഞതും ദേവഗിരിയുടെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ ഒരു വിലകൂടിയ കാറ് വന്നുനിന്നു……. സെക്യൂരിറ്റി ഓടിവന്ന് ഗേറ്റ് തുറന്നു… വാഹനം വിശാലമായ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി പോർച്ചിൽ പാർക്ക്‌ ചെയ്തു….വണ്ടി നിന്നയുടനെ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റില്ലെന്ന് ചന്ദ്രശേഖരനും, കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ നിന്നും രാജശേഖരനും തിടുക്കപെട്ട് ഇറങ്ങി…..പിന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് രുക്മിണിയും രേവതിയും,   ദേവകിയമ്മയും യക്ഷമിയുടെ അനിയൻ മാനവും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…..

കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് യക്ഷമി അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഓടിവന്നപ്പോഴേക്കും അഗ്നി വാതിൽ തുറന്ന് ഉമ്മറത്തേക് ഇറങ്ങിയിരുന്നു…..അവന്റെ സാമിപ്യം അറിഞ്ഞെന്നോണം പൂമുഖത്തെ തൂക്കുവിളക്കിലെ തിരി ഒന്നുകൂടെ ആളികത്തി….

“ഒന്ന് വിളിച്ചുകൂടി ഇല്ലല്ലോ കുട്ട്യേ നീയ്…. ”
അഗ്നിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടിവന്നുകൊണ്ട് രാജശേഖരൻ ചോദിച്ചു….അവൻ വെറുതെ ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ…..

“എങ്ങനെയാ വന്നത്…. കാറിലാണോ…..”
ചന്ദ്രശേഖരൻ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി….

“ഇല്ല ട്രെയിനിലാ…..”
അഗ്നി പറഞ്ഞതും യക്ഷമി സംശയത്തോടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി…. ആ വലിയ ബാഗും തൂക്കി ഇയാള് ട്രെയിനിൽ വന്നോ…..

“ഒന്ന് വിളിച്ചിരുന്നേൽ കാർ വിടുമായിരുന്നല്ലോ… ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടണമായിരുന്നോ…..”
അവൻ ഇത്രദൂരം ട്രെയിനിലാണ് വന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞ് ചന്ദ്രശേഖരൻ വല്ലാതെയായി…..

“ഏയ്‌…. ചില യാത്രകളൊക്കെ ഈശ്വരനിശ്ചയമാ……”
അഗ്നി പറഞ്ഞു….

“സംസാരമൊക്കെ അകത്തിരുന്നാവാം….വരൂ…”
രാജശേഖരൻ അഗ്നിയെ കൂട്ടി തറവാടിന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി….ഉച്ച ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കേണ്ടതുകൊണ്ട് രേവതിയും രുക്മിണിയും രാജശേഖരന്റെ അമ്മ ദേവകിയും തിടുക്കപെട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി….. അഗ്നിയെ ഒന്ന് നോക്കി യക്ഷമിയും അവരുടെ പുറകെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി….

അകത്തളത്തെ സോഫയിൽ അഗ്നിദേവ് അമർന്നിരുന്നു…. അവന്റെ മുഖം തികച്ചും ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു…. അടുത്തുള്ള കസേരകളിലായി ചന്ദ്രശേഖരനും രാജശേഖരനും ഉപവിഷ്ടരായി…..

“മോളെ കണ്ടായിരുന്നോ….”
രാജശേഖരൻ വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു…. മകളെ ഓർത്തുള്ള ഒരു അച്ഛന്റെ ആധി അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു

“ഇല്ല…. നിങ്ങളെ കണ്ട് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചിട്ട് കാണാമെന്നുകരുതി….”

“എന്താ കാര്യം പറഞ്ഞോളൂ….”

“ചികിത്സ തുടങ്ങിയാൽ രോഗി മാത്രമല്ല, കുടുംബക്കാരും കർശനമായി പാലിക്കേണ്ട ചിലതുണ്ട്,…. ചില നിഷ്ഠകൾ….. അതൊക്കെ അനുസരിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മകളെ ചെന്നുകാണാം…. ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം…. ആ ഉറപ്പ് എനിക്ക് നിങ്ങളിൽ നിന്നും വേണം…”

അഗ്നി പറഞ്ഞതും രാജശേഖരൻ മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് അഗ്നിദേവിന്റെ കാൽമുട്ടിൽ തൊട്ടു…. അയാളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ ഒരു കണ്ണുനീർതുള്ളി അഗ്നിയുടെ കൈയിൽ വീണ് പൊള്ളി….. അവനൊന്ന് ഞെട്ടി…. അച്ഛന്റെ പ്രായമുള്ള മനുഷ്യനാണ് മുന്നിലിരുന്ന് കരയുന്നത് ….

“ജീവനെപോലെ കൊണ്ടുനടന്ന ന്റെ കുട്ടിയാണ് മുകളിൽ ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ കിടക്കുന്നത്….ഞങ്ങൾ എന്തുവേണോ ചെയ്യാം….കുട്ടി പറയുന്നതെല്ലാം അനുസരിക്കാം…..എത്ര പണം വേണോ തരാം….ന്റെ മോളൊന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കണ്ടാമതി…..”

“പണംകൊണ്ടും നേടാൻ കഴിയാത്ത ചിലതെല്ലാം ഉണ്ട് അങ്കിളെ…..”
അഗ്നി അയാളുടെ തോളിൽ കൈയമർത്തി എഴുന്നേറ്റു….

“സുഭദ്ര എവിടെയാണ്…..”

“വരു…..”
രാജശേഖരനും പിന്നാലെ ചന്ദ്രനും തിടുക്കപെട്ട് എഴുന്നേറ്റു…. അഗ്നിയെ കൂട്ടി കോണിപടികൾ കയറി….മൂവരും കോണിപടികൾ കയറുന്നത് കണ്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്ന രേവതിയും രുക്മിണിയും യക്ഷമിയും അവർക്ക് പിന്നാലെ വന്നു…. എല്ലാവർക്കും പുറകെ നടക്കുമ്പോഴും യക്ഷമി അഗ്നിയെ എത്തിനോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

സുഭദ്ര കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ മുന്നിൽ എത്തിയതും രാജശേഖരൻ വാതിൽ തുറന്നു, അഗ്നി ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും അകത്തേക്ക് കയറി…..ഈ വരവ് പ്രതീക്ഷിച്ചെന്നോണം സുഭദ്ര കണ്ണുതുറന്ന് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു…. കൂട്ടത്തിൽ അപരിചിതനായ അഗ്നിയെ അവളൊന്ന് നോക്കി പിന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ ഇടത്തേക്ക് തലവെട്ടിച്ചു….

“മോളെ…. ഇത് ഡോക്ടർ അഗ്നിദേവ്….. മോളെ ചികിത്സിക്കാൻ ദൂരേന്ന് വന്നതാ…..”
അവളുടെ അരികിലിരുന്നുകൊണ്ട് രാജശേഖരൻ സാവധാനം പറഞ്ഞു….

“എനിക്കാരേം കാണണ്ട…..അവനോട് പോകാൻ പറയ്….”
സുഭദ്രയുടെ ഒച്ച ആ മുറിയിൽ മാറ്റൊലി തീർത്തു, യക്ഷമി ഞെട്ടി അഗ്നിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം എന്താണെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല….

“സുഭദ്രേ…..”
രേവതി ശാസനയോടെ വിളിച്ചതും അഗ്നി അവരെ കടുപ്പിച്ചു നോക്കി…. ഒന്നര വർഷമായി ശരീരം അനക്കാൻ കഴിയാതെ ഒരേ കിടപ്പ് കിടക്കുന്നകുട്ടിയാണ്… ദേഷ്യം ഉണ്ടാകും….അവന്റെ മൂർച്ചയുള്ള നോട്ടത്തിൽ രേവതി അറിയാതെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി തല കുനിച്ചു….

“അങ്ങനെ പറയല്ലേ മോളെ… നിന്നെ നോക്കാനല്ലേ ഡോക്ടർ ഇത്രയും ദൂരേന്ന് വന്നത്….”
സുഭദ്രയുടെ മുടിയിൽ തലോടി അവളെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് രാജശേഖരൻ പറഞ്ഞു

“ന്നെ ആരും നോക്കണ്ട…. മടുത്തു….. പറ്റുമെങ്കിൽ ന്തേലും കലക്കിതന്ന് ന്റെ ജീവിതം ഒന്ന് അവസാനിപ്പിച്ചു താ…..”
സുഭദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്നു…. അവിടെ നിന്ന സകലരുടെയും അവസ്ഥ അങ്ങനെതന്നെ ആയിരുന്നു….. നൃത്തം ജീവശ്വാസമായി കൊണ്ടു നടന്ന പെൺകുട്ടി, ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചതിന് മരിക്കുന്നവരെയും നൃത്തം ചെയ്യണമെന്നു പറഞ്ഞ പെൺകുട്ടി…. അവളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ ത്രാണി ഇല്ലാതെ രേവതി മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി….

“അങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ….

“വേണ്ട….. മതി…. നിങ്ങളുടെ വാക്കുകളൊന്നും അവളുടെ തലയിൽ കയറില്ല….”
രാജശേഖരനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അഗ്നി മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങി….

“ദേവി ഒഴികെ എല്ലാവരും ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയേ….”

അഗ്നിദേവ് പറഞ്ഞത് കേട്ട് രാജശേഖരനും രുക്മിണിയും ചന്ദ്രശേഖരനും പരസ്പരം നോക്കി…. അവൻ ദേവി എന്ന് വിളിച്ചത് ആരെയാണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായില്ല….

“എന്നെ വിളിച്ചതാ…..”
യക്ഷമി നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു….. അവളുടെ മുഖം ചുവന്നിരുന്നു…. ഇയാൾക്കിത് എന്തിന്റെ കേടാണോ, വന്ന നേരംമുതൽ ദേവി ദേവി ദേവി…. രാജശേഖരനും അനിയൻ ചന്ദ്രശേഖരനും മറ്റുള്ളവരും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി….യക്ഷമി സുഭദ്രയുടെ അരികിൽ നിന്നു….

അഗ്നി ഒരു കസേരവലിച്ചിട്ട് ബെഡിന് അരികിലായി ഇരുന്നു…. അവൾ അവനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി

“ദേവഗിരിയിൽ വീറും വാശിയുമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെന്ന് കേട്ടപ്പോ ഇത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…..”അഗ്നി ചിരിച്ചു… അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുറി മുഴുവനായി ഓടിനടന്നു, ചിലങ്ക അണിഞ്ഞ് നൃത്ത വേഷത്തിൽ നിൽക്കുന്ന സുഭദ്രയുടെ ഒട്ടേറെ ചിത്രങ്ങൾ…. യക്ഷമിയും സുഭദ്രയും ചേർന്നുള്ള ചിത്രങ്ങൾ, അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ….. അങ്ങനെ ഒട്ടനവധി ചിത്രങ്ങൾ ആ അറയുടെ മരചുവരിൽ പതിപ്പിച്ചിരുന്നു….

“ന്നെ തൊടരുത്….”
സുഭദ്ര ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു….

“ഇല്ലായെ….. തൊടുന്നില്ല….

ദേവി…. സുഭദ്രയുടെ മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും xray റിപ്പോർട്ട്‌സും ഇങ്ങ് എടുക്ക്….”

അഗ്നി പറഞ്ഞതും യക്ഷമി അലമാര തുറന്ന് അവളുടെ മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ അടങ്ങിയ file എടുത്ത് അഗ്നിക്ക് നൽകി….അവൻ അതെല്ലാം ശ്രദ്ധയോടെ പരിശോധിച്ചു, MRI സ്കാൻ CT സ്കാൻ, Xray…. Senior Doctors ന്റെ റിപ്പോർട്സ്…..അങ്ങനെ എല്ലാം….

“Multiple fracture, spinal cord completely severed…. ഹ്മ്മ്…..സ്‌പൈനൽ cord എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു കേബിൾ ആണ്….. കോടാനുകോടി nervous tissue കൊണ്ട് നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കേബിൾ…..തലച്ചോറിൽ നിന്നും ശരീരത്തിലേക്ക് സന്ദേശങ്ങൾ എത്തിക്കുക, ശരീരത്തിന്റെ ചലനങ്ങളെ നിയന്തിക്കുക, ശരീരത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന സ്പർശനം തലച്ചോറിൽ എത്തിക്കുക….. അങ്ങനെ ഉള്ള കുറെ വലിയ കാര്യങ്ങളാണ് ഇവന്റെ ജോലി…. ഈ സ്‌പൈനൽ കോഡ് കട്ട്‌ ആയാൽ, എവിടെയാണോ കട്ട്‌ ആവുന്നത് അതിന് താഴേക്കുള്ള ശരീരം പ്രവൃത്തിക്കില്ല….കട്ട്‌ ആവണം എന്നില്ല ക്ഷതം സംഭവിച്ചാലും മതി….ഇവിടെ സുഭദ്രയുടെ കഴുത്തിന്റെ ഭാഗത്തെ സ്‌പൈനൽ കോർഡ് ആണ് കട്ട്‌ ആയിരിക്കുന്നത്…..”

“ഇതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ട് പഴകിയതാ…. പുതിയത് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ പറയ്…..”
സുഭദ്ര പുച്ഛത്തോടെ പറഞ്ഞു….

“സുഭദ്രേച്ചി… മിണ്ടാണ്ടിരിക്ക് ഡോക്ടർ പറയട്ടെ……”
യക്ഷമി അവളുടെ അടുത്ത് ബെഡിൽ ഇരുന്ന് ദയനീയമായി പറഞ്ഞു…. സുഭദ്ര മുഖം തിരിച്ചുകളഞ്ഞു….

“അലോപ്പതിയിലും ആയുർവേദത്തിനും ഇതിൽ ചികിത്സയില്ല….. കട്ട്‌ ആയ സ്‌പൈനൽ കോഡിനെ repair ചെയ്യാനുള്ള ടെക്നോളജി മോഡേൺ മെഡിസിൻ ഇന്നുവരെ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില്ല…..അവരുടെ ഭാഷയിൽ ഇതിന് മരുന്നില്ല….. എന്തിനേറെ പറയുന്നു മഹാ ഔഷധ വേദമായ അധർവ്വ വേദത്തിൽ പോലും ചേദിക്കപ്പെട്ട സുഷുമ്നാ നാഡിയെ പുനരുജ്ജീവനിപ്പിക്കാനുള്ള വിദ്യകളില്ല…..according to vedas ഇത് അസുഖമല്ല അവസ്ഥയാണ്…. ചികിത്സിച്ച് ഭേദപെടുത്താൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥ……”

യക്ഷമി കൊടുത്ത ഫയലുകൾ അഗ്നി അവൾക്ക് തിരികെ കൊടുത്തു….യക്ഷമിയുടെ കണ്ണുകളാകെ നിറഞ്ഞിരുന്നു….സുഭദ്ര കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചുകിടന്നു….അറിയാം…. മരണമല്ലാതെ ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നൊരു മോചനമില്ല….ഇങ്ങനെ കിടന്ന് നരകിക്കാം….

അഗ്നിദേവ് എഴുന്നേറ്റു

“നൂറുദിവസത്തെ ചികിത്സ….. നൂറ്റിയൊന്നാം ദിവസം കല്ലൂർക്കോട് ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ നീ തനിയെ നടന്നുകയറും ”
അഗ്നിദേവിന്റെ ഉറച്ച സ്വരം അലകളായി ഭദ്രയുടെയും യക്ഷമിയുടെയും കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞു….. യക്ഷമി അവിശ്വാസത്തോടെ അഗ്നിയെ നോക്കി….

“സത്യാണോ… സുഭദ്രേച്ചി എഴുന്നേറ്റ് നടക്കോ…..”

“ഭൈരവനാനെ സത്യം…..”… അഗ്നി പറഞ്ഞു…..

“നുണ…. നുണ പറയല്ലേ….. വെറുതെ നിക്ക് പ്രതീക്ഷ തന്ന് പറ്റിക്കാനായിട്ട്…”
സുഭദ്ര അവനെ നോക്കി വിതുമ്പി…. അഗ്നി അവളുടെ ചെന്നിയിൽ ഇടതു കൈ അമർത്തി….

“എന്റെ കുലദൈവത്തെ വിളിച്ച് സത്യം ചെയ്തതല്ലേ… ആ സത്യം നിറവേറ്റാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ഈശ്വരൻ എന്റെ ജീവനെടുത്ത് നിനക്കൊരു പുതിയ ജന്മം നൽകട്ടെ….തഥാസ്തു….”
അഗ്നിദേവിന്റെ വാക്കുകൾ അവിടെയാകെ പ്രകമ്പനംകൊണ്ടു….സുഭദ്ര അവനെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി കിടന്നു….സാക്ഷാൽ മഹാദേവൻ മുന്നിൽ അവതരിച്ചതുപോലെ ഒരു രൂപം….തന്റെ ജീവനെടുക്കട്ടെയെന്ന് അഗ്നി പറഞ്ഞതും യക്ഷമി ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി…..

“കൈ പിടിച്ചോട്ടെ ഞാൻ…..”
അഗ്നി ചോദിച്ചതും സുഭദ്ര മെല്ലെ മൂളി… യക്ഷമി അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി…..പുറമെ കാണിക്കുന്ന ഈ ദേഷ്യവും വാശിയും ഉണ്ടെന്നേയുള്ളു, സുഭദ്ര പാവമാണ്

അഗ്നി സുഭദ്രയുടെ തളർന്നുകിടക്കുന്ന ഇടതുകൈ പിടിച്ച് നാഡി പരിശോധിച്ചു….പുരുഷന്മാർക്ക് വലതുകൈയും, സ്ത്രീകളുടെ ഇടതുകൈയിലുമാണ് നാഡി പരിശോധിക്കേണ്ടത്…

“ശരീരത്തിൽ ഒത്തിരി ക്ഷതങ്ങളുണ്ട്…. ഉള്ളിൽ കഫകെട്ടുണ്ട്….. രാത്രിയിൽ ചുമക്കാറുണ്ടോ…..”

“ചില ദിവസങ്ങളിൽ….”
യക്ഷമിയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്…..

“ആം… ഒത്തിരി നീർക്കെട്ട് കാണുന്നുണ്ട്…. ഒരേ കിടപ്പ് കിടന്നിട്ടാണ് …..ഈ കുട്ടിയെ പുറത്തേക്കൊന്നും കൊണ്ടുപോകാറില്ലേ….. മുറിയിൽ തന്നെയാണോ 24 മണിക്കൂറും…”
അഗ്നി യക്ഷമിയെ നോക്കിയതും യക്ഷമി സുഭദ്രയെ നോക്കി….

” മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് പോകാൻ ചേച്ചിക് ഇഷ്ടമില്ല…..കസേരയിൽ ഇരുത്താൻ പോലും സമ്മതിക്കില്ല…. ഇരുന്നാൽ എഴുന്നേൽക്കാൻ തോന്നമത്രേ”

“എഴുന്നേൽക്കാൻ തോന്നുന്നത് നല്ല കാര്യമാണ്…. ഇനി അങ്ങോട്ട് ഉള്ളിൽ വേണ്ടതും ആ തോന്നലാ…. തോന്നൽ അല്ല ആഗ്രഹം…. എഴുന്നേൽക്കണം എന്നുള്ള തീവ്രമായ ആഗ്രഹം…. സുഭദ്രകൂടെ വിചാരിച്ചാലെ എനിക്ക് സുഭദ്രയെ സഹായിക്കാൻ പറ്റു….”
അഗ്നി പറഞ്ഞു… ഒന്നും മിണ്ടാതെ സുഭദ്ര മ്ലാനതയോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കിടന്നു…

“ഇതെന്തൊരു നോട്ടമാണ്….ഒരുമാതിരി കുത്തിവക്കാൻ സിറിഞ്ച് എടുക്കുമ്പോ കുട്ട്യോള് നോക്കുന്നപോലെ…..”
അഗ്നി ചിരിയോടെ സുഭദ്രയുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പിലൊന്ന് തട്ടി… അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു തുറന്നു….. പതിയെ ചിരിച്ചു….. അവളുടെ ചിരികണ്ട യക്ഷമി  അതിശയിച്ചു…. ഒത്തിരി നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ഇങ്ങനെ സുഭദ്രയുടെ  ചിരി കാണുന്നത്…..അഗ്നിയുടെ മുഖത്ത് കുഞ്ഞുങ്ങളെ നോക്കുന്ന ഭാവമായിരുന്നു….കുട്ടികളുടെ ഡോക്ടർ…. യക്ഷമി രഹസ്യംപോലെ പറഞ്ഞു….

അഗ്നിദേവ് സുഭദ്രയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ മുറിക്ക് പുറത്ത് തറവാട്ടിലെ എല്ലാവരും ഉണ്ടായിരുന്നു…. ദേവകിയമ്മ, രാജശേഖരൻ, ഭാര്യ രേവതി…. ചന്ദ്രശേഖരൻ ഭാര്യ രുക്മിണി…. അവരുടെ ഇളയ മകൻ മാനവ്….

“വല്യച്ഛ…. സുഭദ്രേച്ചി സമ്മതിച്ചു..,”
യക്ഷമി പറഞ്ഞതും രാജശേഖരന്റെയും രേവതിയുടെയും കണ്ണുകൾ തെളിഞ്ഞു….

“അഗ്നി…. എന്റെ കുഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് നടക്കോ… അവളെ പഴേപോലെ എനിക്ക് കിട്ടോ….”
അഗ്നിയുടെ ചുമലിൽ കൈവച്ച് രാജശേഖരൻ ഇടറിയ ശബ്ദത്തോടെ ചോദിച്ചു… ഒരച്ഛന്റെ വേദന…..അഗ്നി തന്റെ ചുമലിൽ നിന്നും അയാളുടെ കൈകൾ വേർപെടുത്തി….

“പൂജാമുറിയോട് ചേർന്നുള്ള അറ എനിക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കിക്കോളൂ….”
അഗ്നി അത്രമാത്രം പറഞ്ഞു കോണിപടികൾ ചവിട്ടി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി……

“രുക്മിണി….. ആ കുട്ടിക്ക് ഒരു കുറവും നമ്മുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഉണ്ടാകരുത്…..”
ചന്ദ്രശേഖരൻ പറഞ്ഞു

“ഉവ്വ്….”
രുക്മിണി രേവതിയെ കൂട്ടി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി….. അഗ്നി പറഞ്ഞ മുറി വൃത്തിയാക്കുകയെന്ന ജോലി യക്ഷമി ഏറ്റെടുത്തു…..

.
.
.

“രാജാ…. ചന്ദ്രാ….”

കോണിപടികൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ മക്കളെ ദേവകിയമ്മ പിന്നിൽ നിന്നും വിളിച്ചു….

“എന്താ അമ്മാ….”
അവരുടെ അരികിൽ വന്നുകൊണ്ട് രാജശേഖരൻ ചോദിച്ചു……

“ആ കുട്ടി…..അത് ചെറുപ്പമാണ്….അവനെകൊണ്ട് കൂട്ടിയാൽ കൂടില്ല……”
ദേവകി പറഞ്ഞതും ചന്ദ്രശേഖരൻ ചിരിച്ചു

“അമ്മ എന്തറിഞ്ഞിട്ടാ ഈ പറയുന്നേ….. പത്മപുരത്തെ ഭൈരവശ്ശേരിയിലെ ആൺതരി തൊട്ടാൽ സൗഖ്യമാകാത്ത രോഗങ്ങളില്ല……അവർക്ക് അറിയാത്ത മന്ത്ര തന്ത്ര ഔഷധ വിദ്യകളില്ല….മനയിൽ പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ഞങ്ങൾ ആ നാട്ടിൽ ഒത്തിരി അന്വേഷിച്ചിരുന്നു…..അവൻ കേവലം വൈദ്യനോ ഡോക്ടറോ ഒന്നുമല്ല, സിദ്ധനാ…. നാലു വേദങ്ങളും സ്വായക്തമാക്കിയ മഹാ സിദ്ധൻ…….. അവൻ ചികിത്സിച്ചാൽ സുഭദ്ര എഴുന്നേൽക്കും… എനിക്ക് ഉറപ്പാ…..”

.
.
.

വടക്ക് കിഴക്കേ ഭാഗത്തെ പൂജാമുറിയുടെ അടുത്തുള്ള മുറി അടിച്ചുവാരുകയായിരുന്നു യക്ഷമി…. അഗ്നിദേവ് തന്റെ വലിയ ട്രാവലർ ബാഗുമായി മുറിക്ക് അകത്തേക്ക് വന്നു കിഴക്കേ മൂലയിൽ ബാഗ് സൂക്ഷ്മതയോടെ വച്ചു….

“എന്തുവാ അതിൽ…. നേരത്തെ എടുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോ ഭയങ്കര വെയ്റ്റ് ആയിരുന്നു…..”

അടിച്ചുവാരിക്കൊണ്ടിരുന്ന ചൂലിന്റ മൂഡ് തട്ടി ഈക്കിലുകൾ നിരയാക്കിക്കൊണ്ട് യക്ഷമി ചോദിച്ചു…..അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നിരുന്നു….

“അകത്ത് ഒരു നിധി ഉണ്ട്…..”അഗ്നി പറഞ്ഞു

“നിധിയോ…..”
യക്ഷമി കൗതുകത്തോടെ ചോദിച്ചു…..

“ഉവ്വ്….നിധി…. ദേവിക്ക് കാണണോ…..”

“കാണിക്ക്…..”
ചൂല് താഴെയിട്ട് യക്ഷമി അഗ്നിക്ക് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…. അവൻ നിലത്തു വച്ചിരുന്ന ബാഗ് തുറന്നു…. യക്ഷമി കൗതുകത്തോടെ നോക്കിനിൽക്കെ അഗ്നി ബാഗിലെ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ നിന്നും ചുവന്ന പട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു വസ്തു പുറത്തേക്ക് എടുത്തു….പട്ടു നീക്കി അത് അഗ്നി കൈകളിൽ എടുത്തു….ഭഗവാൻ ശിവന്റെ ഭാവങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഭയാനകവും രൗദ്രവുമായ കാലഭൈരവന്റെ ഒന്നരയടി നീളമുള്ള പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹമായിരുന്നു അത്….ഒത്തിരി കൊത്തുപണികൾ ചെയ്ത് മനോഹരമാക്കിയ ചൈതന്യം തുളുമ്പുന്ന  വിഗ്രഹം

“ഭഗവാനെ….”
അഗ്നിദേവിന്റെ കൈയിൽ ഇരിക്കുന്ന കാലഭൈരവന്റെ വിഗ്രഹത്തിനു മുന്നിൽ യക്ഷമി കൈ തൊഴുതു…..

“ഞങ്ങളുടെ കുലദൈവം……”
അഗ്നി പറഞ്ഞു… അവൻ ഭക്തിയോടെ ആ പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹം പഴയപടി പട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ് ബാഗിനകത്ത് സൂക്ഷിച്ചുവച്ചു….

“ഇതിന് നല്ല വെയ്റ്റ് ഉണ്ടോ….”

“പിന്നേ…. 50+ കിലോ ഭാരം വരും…….”

“ഇത്രേം വെയ്റ്റും തൂക്കി ആണോ ട്രെയിനിൽ വന്നത്…..തളർന്നില്ലേ…..”
യക്ഷമി അത്ഭുതത്തോടെ താടിക്ക് കൈകൊടുത്തുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു….

“തളരും…. മനുഷ്യനല്ലേ…..”
യക്ഷമി ഒരുക്കിയ ബെഡിലേക്ക് അഗ്നി ഇരുന്നു….അവൻ കണ്ണുകാണിച്ചതും യക്ഷമി അവനിൽ നിന്നും അല്പം അകലം പാലിച്ചു ബെഡിൽ ഇരുന്നു….

“സുഭദ്രക്ക് boy friend ഉണ്ടായിരുന്നോ…..”
എന്തോ ആലോചനയോടെ അഗ്നി ചോദിച്ചു…. യക്ഷമി ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും അവന്റെ ഗൗരവമുഖഭാവം കണ്ടതും അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു…
“ഇല്ല സുഭദ്രേച്ചിയുടെ വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചതായിരുന്നു…. വല്യമ്മയുടെ ഏട്ടന്റെ മകനുമായിട്ട്… കിരണെന്നാ പേര്…… അവരുതന്നെ ആലോചനയായിട്ട് വന്നെയാ…. പിന്നെ ചേച്ചിക്ക് ആക്‌സിഡന്റ് ആയി…..”

“മ്മ്ഹ്….വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോ….കിരണും ആയിട്ട് എങ്ങനെ സുഭദ്ര ക്ലോസ് ആയിരുന്നു…..”

“ഏയ്‌….. സുഭദ്രേച്ചിയെ കാണാൻ കിരണേട്ടൻ ഇടക്ക് വരും… അല്ലാണ്ട് ഭയങ്കര ക്ലോസ് ഒന്നുമല്ല……എന്ത്യേ…..”

“ഏയ് വെറുതെ ചോദിച്ചതാ…..”

“നുണ പറയല്ലേ ഡോക്ടറെ….. എന്താ കാര്യം….”
കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് പുരികം ഉയർത്തി യക്ഷമി ചോദിച്ചതും അഗ്നി ചിരിയോടെ ഹെഡ്ബോർഡിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു….. അവളുടെ അങ്ങനെ ഒരു ഭാവം അഗ്നിക്ക് വല്ലാതെ ആകർഷണീയമായി തോന്നി….. നുണ പറയുന്ന കുട്ടികളോടുള്ള അമ്മമാരുടെ ഭാവംപോലെ…..

“സുഭദ്രയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന് ഒരു കുഞ്ഞിനെ ജനിപ്പിക്കാനുള്ള ശേഷിയില്ല…..”
അഗ്നിദേവ് ഭാവഭേദങ്ങളില്ലാതെ പറഞ്ഞു…. യക്ഷമി ഞെട്ടി….

“എന്തായീ പറയുന്നെ…..”

“സത്യമാണ്….. അത് അവളുടെ വിധിയാ… അത് മാറ്റിയെഴുതാനുള്ള കഴിവ് എനിക്കില്ല….എങ്കിലും പ്രാർത്ഥിക്കാം….യമരാജനെ വരെ നിഗ്രഹിച്ച സാക്ഷാൽ മഹാദേവന് അസാധ്യമായി എന്താ ഉള്ളത്…..യഥാ ഇച്ഛതി ശംഭുസ്തഥൈവ ഭവതു…
ശിവസങ്കല്പമസ്തു മേ ശുഭദായകമ്….”
അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകൾ പ്രതീക്ഷയോടെ കിഴക്കേമൂലയിൽ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ബാഗിലേക്ക് നീണ്ടു….

“ഒന്നും വേണ്ട…. ചേച്ചി ആ കിടക്കയിലെന്ന് ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു കണ്ടാമതി…..”
യക്ഷമി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു….

“ദേവി കരയണ്ട…..അവിടത്തെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം സംഭവിക്കും…. പൊയ്ക്കോളൂ…..ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് എനിക്കൊന്നും വേണ്ടെന്ന് പറയണം….പിന്നെ ദേവകിയമ്മയെ എനിക്കൊന്ന് കാണണം…. അവരോട് ഒന്ന് വരാൻ പറയ്യ….”

അഗ്നി ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു…. യക്ഷമി എഴുന്നേറ്റു നിലത്തുകിടന്ന ചൂലുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…. അടുക്കളയിൽ സ്ത്രീകൾ മൂവരും തിരക്കിട്ട പണികളിലായിരുന്നു….തറവാട്ടിൽ രണ്ടു ജോലിക്കാരികളെ വച്ചിട്ടുണ്ട്, സുരവിയും സെൽവിയും, സഹോദരങ്ങളാണ്….ഇരുവരും നാട്ടിൽ പോയതുകൊണ്ട് പണികൾ മുഴുവൻ തറവാട്ടിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് ആയിരുന്നു…..

സ്ലാബിൽ രുക്മിണി തേങ്ങ ചിരകുന്നതിന്റെ സമീപം മാനവ് ഇരിപ്പുണ്ട്… അവന്റെ മുഖം വീർത്തിരിക്കുന്നത് യക്ഷമി ശ്രദ്ധിച്ചു….
മാനവ് ഇപ്പൊ പ്ലസ് two എക്സാം എഴുതി റിസൾട്ടിനുവേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കുന്നു….

“മനൂട്ടന്റെ മോന്തയെന്താ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നെ…..”
യക്ഷമി അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി രുക്മിണി ചിരകി വച്ചിരുന്ന തേങ്ങയിൽ നിന്നും കുറച്ചെടുത്ത് വായിലിട്ടു….

“കൈ കഴുകിയിട്ട് എടുക്ക് അസത്തെ….”
രുക്മിണി ദേഷ്യപ്പെട്ടതും യക്ഷമി ചുണ്ട് പുളുത്തി, പച്ചക്കറികൾ അരിഞ്ഞുകൊണ്ടു നിന്ന രേവതിയുടെ പിന്നിൽ പോയി കെട്ടിപിടിച്ചു….

“ആമി… കളിക്കല്ലേ…. നേരം വൈകി ആ കുട്ടിക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാനുള്ളതാ….”
രേവതി തിടുക്കപെട്ട് കൈയിലിരുന്ന കാരറ്റിന്റെ തൊലി കളയുന്നുണ്ടായി…. അവർ വല്ലാതെ വെപ്രാളപ്പെടുകയാണെന്ന് യക്ഷമിക്ക് തോന്നി…. ഒന്നര വർഷമായി തളർന്നു കിടക്കുന്ന മകൾ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കും എന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ ആനന്ദം അവരുടെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു കവിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

“ആൾക്ക് ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാൻ ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു…..”യക്ഷമി പറഞ്ഞു

“ഒന്നും വേണ്ടെന്നോ…..”

“ആ അതെ…… ഇവനെന്താ പറ്റിയെ…..”യക്ഷമി മാനവിനെ നോക്കി….

“വന്ന ഡോക്ടർ ശരിയല്ല… അയാള് സുഭദ്രയെ വേണ്ടാത്ത രീതിക്ക് തൊടും എന്നൊക്കെയാ മനൂട്ടൻ പറയുന്നത്…..”
അടുപ്പിൽ തിളയ്ക്കുന്ന കഞ്ഞിയിൽ തവിയിട്ട് ഇളക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ദേവകി അത് പറഞ്ഞത്…. എല്ലാവർക്കും അത് തമാശയാണ്….യക്ഷമി മാനവിനെ നോക്കി ചുണ്ടനക്കി വഴക്ക് പറഞ്ഞു…..ഒരിക്കൽ സുഭദ്രയെ നോക്കാൻ വന്ന ഒരു വൈദ്യൻ പരിശോധനയെന്ന പേരിൽ വേണ്ടാത്ത രീതിക്ക് അവളെ സ്പർശിച്ചിരുന്നു…. മാറിടത്തിൽ പിടിച്ചമർത്തിയത്രേ….. സംഭവം നടന്ന് കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് സുഭദ്ര ഇക്കാര്യം പറയുന്നത്, അത് തനിക്കും മാനവിനും സുഭദ്രക്കും മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു രഹസ്യമാണ്…..

“എനിക്ക് അങ്ങനെയൊന്നും തോന്നണില്ല…… ആളെ വൈദ്യനായിട്ടൊന്നും കാണണ്ട, കുട്ടികളുടെ ഡോക്ടറാണ്….. വല്യച്ഛൻ നിർബന്ധിച്ചതിന്റെ പേരിലാണ് ഇവിടേക്ക് വന്നതുതന്നെ…. അതുകൊണ്ട് ആളുടെ നേരെ അനാവശ്യമായ സംശയം ഒന്നും വേണ്ട….”
അവൾ മനുവിനെ നോക്കി ശബ്ദം ഉയർത്തി….. രുക്മിണി അതിശയത്തോടെ തിരിഞ്ഞ്  രേവതിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന യക്ഷമിയെ നോക്കി….

“നിന്നെ ആ ‘കുട്ടികളുടെ ഡോക്ടർ’ എന്തിനാ ദേവി എന്ന് വിളിച്ചത്?….”
രുക്മിണി ആക്കി ചോദിച്ചതും യക്ഷമിയുടെ മുഖമാകെ ചുവന്നു…. എന്തിനെന്നറിയാതെ ഉള്ളിൽ നാണം തല ഉയർത്തി

“എനിക്കറിയൂല…..”
രേവതിയുടെ പുറത്ത് മുഖം അമർത്തി യക്ഷമി പിറുപിറുത്തു…

“മുഖത്ത് നോക്കി പറയെടി…..”
രുക്മിണിക്ക് വിടാൻ ഉദ്ദേശമില്ലായിരുന്നു….യക്ഷമി ഓടിക്കളഞ്ഞു….. വാതിൽക്കൽ എത്തി അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി
“അച്ഛമ്മയോട് ഡോക്ടർക്ക് എന്തോ സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു….അങ്ങട് ഒന്ന് പോയേക്ക്….”
യക്ഷമി ഓടിക്കളഞ്ഞു….സ്ലാബിലിരുന്ന മനുവും ഇറങ്ങി യക്ഷമിയുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു……

ദേവകി തിരിഞ്ഞ് യക്ഷമി പോയ വഴിയിലേക്ക് അല്പനേരം നോക്കി നിന്നു….അവരുടെ മനസ്സ് സംഘർഷഭരിതമായി…..
.
.
.

അഗ്നിയെ തേടി രാജശേഖരൻ മുറിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൻ ബെഡിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞ് കണ്ണുകൾ അടച്ച് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു…. രാജശേഖരന്റെ സാന്നിധ്യം അറിഞ്ഞതും അഗ്നി കണ്ണുകൾ തുറന്നു…..

“ഇരിക്ക്…..”
ബെഡിലേക്ക് കണ്ണുകാണിച്ചുകൊണ്ട് അഗ്നി പറഞ്ഞു….രാജശേഖരൻ അവിടെ ഇരുന്നു….

“നാളെ മുതൽ ഇനി അങ്ങോട്ട് ബ്രഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ അതായത് പുലർച്ചെ 3:30 നും 5:30 നും ഇടയിൽ പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് തെളിയണം….. തെളിയുന്ന സമയം കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവരും….എല്ലാവരും എന്ന് പറയുമ്പോൾ വീടിനകത്ത് പണിയെടുക്കുന്ന ജോലിക്കാർ ഉണ്ടെങ്കിൽ അവർ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും കുളിച്ച് ശുദ്ധിയായി പൂജാമുറിയിൽ ഉണ്ടാകണം….

വിളക്ക് തെളിയിക്കുന്ന സമയം….”
സംസാരത്തിനിടയിൽ വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്ന ദേവകിയെ അഗ്നി ശ്രദ്ധിച്ചു….

“ആ അച്ഛമ്മ വാ… ഇരിക്ക്….”
അഗ്നി വിളിച്ചതും ദേവകി അകത്തേക്ക് വന്നു ഉടുത്തിരുന്ന സാരിയുടെ മുന്താണി ഒതുക്കി രാജശേഖരന്റെ അടുത്ത് ഇരുന്നു….

“കുട്ടി അന്വേഷിച്ചെന്ന് ആമി പറഞ്ഞു…..”

“ഉവ്വ്….. അത് ഞാൻ പറയാം……അച്ഛമ്മ വന്നത് നന്നായി, ഇത് കേൾക്ക് ”
അഗ്നി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നത് തുടർന്നു…
“വിളക്ക് തെളിയിക്കുന്ന സമയം “ദീപജ്യോതി പരംബ്രഹ്മ ദീപജ്യോതി ജനാർദ്ദന:
ദീപോ ഹരതു മേ പാപം ദീപജ്യോതി നമോസ്തുതേ” എന്ന ശ്ലോകം ചൊല്ലണം…. തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം “ശുഭം കരോതു കല്യാണം ആരോഗ്യം ധനസമ്പദഃ
ശത്രുബുദ്ധി വിനാശായ ദീപജ്യോതി നമോസ്തുതേ” എന്ന ശ്ലോകം ചൊല്ലണം…. ശ്ലോകങ്ങൾ ഞാൻ എഴുതി തരാം എല്ലാവരും വൃത്തിക്ക് പഠിച്ചോളൂ…..തെളിയിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം തീപ്പെട്ടി ഉരസി നിലവിളക്ക് തെളിയിക്കരുത്…. ചെറിയ ദീപത്തിലോ മെഴുക് തിരിയിലോ തീ പകർന്നിട്ടുവേണം നിലവിളക്ക് തെളിയിക്കാൻ….വിളക്ക് തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം നിലവിളക്കിൽ നോക്കി ഇവിടത്തെ കുട്ടിക്കുവേണ്ടി മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചോളൂ…..

ആർത്തവ സമയത്ത് സ്ത്രീകൾക്ക് വിട്ടുവീഴ്ച്ച ഉള്ളതല്ലാതെ ഇതിനു ഒരു മുടക്കം വരാൻ പാടില്ല….പുലർച്ചെ പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് തെളിയുന്ന സമയം പുരുഷന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം അവിടെ ഉണ്ടാകണം, നിർബന്ധമാണ്…. എന്ത് വലിയ കാര്യമുണ്ടെങ്കിലും ഇനി അങ്ങോട്ട് അതൊക്കെ മാറ്റി വച്ചേ പറ്റു…..പിന്നെ ചികിത്സ നടക്കുന്ന സമയം കുടുംബത്തിലെ ഒരു സ്ത്രീ കൂടെ ഉണ്ടാവണം, അത് പാടില്ലെന്നാണ് എങ്കിലും ഒരു പെൺകുട്ടി അല്ലെ….”
അഗ്നി അതീവ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു…… രാജശേഖരൻ എല്ലാം സമ്മതിച്ചു…. ദേവകി അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുകയായിരുന്നു….അഗ്നിദേവിന്റെ മേൽ ദേവകിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന സങ്കല്പങ്ങൾ മുഴുവൻ തെറ്റിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്….പ്രായത്തിനു അധീതമായ അറിവ് വഹിക്കുന്ന ശിരസ്

അഗ്നി തുടർന്നു…..

“സന്ധ്യക്ക് പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് തെളിയിക്കുന്ന സമയവും ഇതൊക്കെ ആവർത്തിച്ചാൽ നല്ലത്, നിർബന്ധമില്ല പക്ഷെ നാളെമുതൽ സുഭദ്രയുടെ ചികിത്സ തീരുന്ന അന്നുവരെ നിർബന്ധമായും തറവാടിന്റെ പൂമുഖത്ത് അഞ്ഞൂറ്റിയൊന്ന് ചിരാതുകൾ തെളിയണം….. അത് കുടുംബത്തിലെ കന്യകയോ, സ്ത്രീയെ അറിയാത്ത പുരുഷനോ ചെയ്താൽ ഉത്തമം….. ഇങ്ങനെ വിളക്ക് തെളിയിച്ചാൽ ദേവഗണങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടി ഭവനത്തിൽ പതിയും…..”

“അങ്ങനെ ചെയ്തോളാം…..”രാജശേഖരൻ പറഞ്ഞു…..

“മ്മ്ഹ്….വൈകിക്കണ്ട…. മറ്റന്നാൾ തന്നെ ട്രീറ്റ്മെന്റ് തുടങ്ങാം…..കുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരുപാട് നീർക്കെട്ടുകൾ കാണുന്നുണ്ട്…. ഉള്ളിൽ കഫകെട്ടും…. അതത്ര നല്ലതല്ല…..ദിവസവും എല്ലാ ജോയിന്റ്സും സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്ത് കൊടുക്കേണ്ടതായിരുന്നു, …അതൊക്കെ പറഞ്ഞു തരേണ്ടത് ട്രീറ്റ്മെന്റ് ചെയ്ത ഡോക്ടർമാരുടെ കടമയാണ്….. അവർക്ക് സമയമില്ലല്ലോ….”

“അഗ്നി…. നിന്റെ ട്രീറ്റ്മെന്റ് എങ്ങനെയാണ്…..”

“മൂന്നുനേരം ഉള്ളിൽ കൊടുക്കാൻ ദിവ്യദേത്രി ഇനം കരിക്കിൻ വെള്ളത്തിൽ അർക്കനം ചെയ്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഒരു അർക്ക പാനീയം… ..ദിവസത്തിൽ രണ്ടുമണിക്കൂർ എണ്ണ തോണിയിൽ കിടത്തി ഉഴിച്ചിൽ…..പാനീയവും ഉഴിച്ചിലിനുള്ള എണ്ണയും രോഗിയുടെ ശരീരത്തിന് അനുസരിച്ച് ഇവിടെ തയ്യാറാക്കണം…..എണ്ണ തോണിയും, ഔഷധ സസ്യങ്ങളും, പൗർണമിയിൽ ആട്ടി എടുക്കുന്ന വിശേഷാൽ വെളിച്ചെണ്ണയും, കരിക്കുകളും, ആവശ്യമുള്ള പാത്രങ്ങളും  മനയിൽ നിന്ന് ഇന്ന് രാത്രി ലോറിയിൽ കയറ്റി പുറപ്പെടും…..പകൽ വന്നാൽ സസ്യങ്ങൾ ചൂടിൽ വാടും…. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ രാത്രി സഞ്ചാരം…….”…. അഗ്നി പറഞ്ഞു…..ഭൈരവശ്ശേരിക്ക് പാരമ്പര്യമായി ലഭിച്ച ഏക്കറുകണക്കിന് ഭൂമിയിൽ നട്ടുവളർത്തിയിരിക്കുന്ന പതിനായിരക്കണക്കിന് അപൂർവ ഔഷധ സസ്യങ്ങൾ മനയിലേക്ക് പോയ ദിവസം രാജശേഖരൻ കണ്ടിരുന്നു…..

“എല്ലാം അഗ്നിയുടെ രീതിക്ക് ചെയ്തോളു….ഇവിടെ മരുന്ന് തയ്യാറാക്കുന്നിടത്ത് സഹായത്തിന് എത്രപേരെ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഏർപ്പാടാക്കാം…. പിന്നെ amount ഞാൻ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്…..”

“ആയിക്കോട്ടെ…..
മരുന്ന് ഉണ്ടാക്കുന്നയിടത്ത് പുറത്തു നിന്നുള്ള ആരും വേണ്ട ഞാൻ മതി…..കൈ സഹായത്തിന് തറവാട്ടിലുള്ള ആരെങ്കിലും ഒരാൾ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു…..സസ്യങ്ങളുടെ ഇലകൾ ചെറിയ കഷ്ണങ്ങളായി നുറുക്കേണ്ടതുണ്ട്…..”

അഗ്നി പറഞ്ഞതിനെല്ലാം സമ്മതമെന്നോണം രാജശേഖരൻ എഴുന്നേറ്റു…. മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി….. അയാൾ പോയതും അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകൾ ദേവകിയമ്മയെ തേടിയെത്തി….. അവരപ്പോഴും അഗ്നിയെ തന്നെ ഏതോ അത്ഭുത ജീവിയെ നോക്കുന്നതുപോലെ നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു….

“എന്താ അച്ഛമ്മ ഇങ്ങനെ നോക്കണേ….. ”
അഗ്നി തന്റെ ഇടതു കൈയിലെ പെരുവിരൽ തുമ്പിനാൽ മറ്റ് നാലു വിരലുകളുടെ തുമ്പിലും ഒന്നൊന്നായി തലോടി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു

“ഏയ് ഒന്നുമില്ല….. എന്നെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നോ?….”

“ഉവ്വ് പറഞ്ഞിരുന്നു…..അച്ഛമ്മക്ക് രാത്രി നല്ല ഉറക്കം കിട്ടുന്നുണ്ടോ….”

അഗ്നി ചോദിച്ചതും ദേവകി അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടി കാരണം താൻ മര്യാദക്ക് ഉറങ്ങിയിട്ട് മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു…..സുഭദ്രയുടെ അപകടത്തിനുശേഷം പലപ്പോഴും രാത്രി ദുഃസ്വപ്നം കണ്ട് പിടഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കാറാണ് പതിവ്…..

“ഇല്ല്യ…. ഒന്ന് സമാധാനായിട്ട് ഉറങ്ങിയിട്ട് ദിവസങ്ങളായി…. ഓരോ സ്വപ്നം കണ്ട് രാത്രി എഴുന്നേൽക്കും… പിന്നെ ഉറക്കോം വരില്ല്യ….”

“ഉറക്കമില്ലായ്‌മ നിസാരായിട്ട് തള്ളി കളയണ്ട….. ഒരു മനുഷ്യന് ഏറ്റവും പ്രധാനമായിട്ട് വേണ്ട ഒന്നാണ് സമാധാനത്തോടെയുള്ള ഉറക്കം…. വൈകിക്കാതെ ഒരു ഡോക്ടറെ കാണുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും….”

“അങ്ങനെ ചെയ്യാം…..”
ദേവകി എഴുന്നേറ്റു മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു…. തന്റെ അവസ്ഥ അവനെങ്ങനെ മനസ്സിലായി എന്നുമാത്രം അവർക്ക് തിരിഞ്ഞില്ല….
.
.
.
.
.

യക്ഷമി തറവാട്ടിൽ ഉള്ള ദിവസം അവളാവും സുഭദ്രക്ക് ഫുഡ്‌ കൊടുക്കാറ്…..മാനവ് സുഭദ്രയെ വീൽചെയറിൽ എടുത്തിരുത്തും, യക്ഷമി അവൾക്ക് വാരി കൊടുക്കും…. മാനവിന് സുഭദ്രയെ വലിയ ഇഷ്ടമാണ് ഒരുപക്ഷെ യക്ഷമിയെക്കാൾ അവനിഷ്ടം സുഭദ്രയോടാണ്….

“ഡോക്ടർ കഴിച്ചോ……”
യക്ഷമി ഉരുളയാക്കി വാരികൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ സുഭദ്ര ചോദിച്ചു….. മാനവിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടു…..

“ഡോക്ടർ കഴിച്ചില്ല….. നേരത്തെ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു, ഒരുതവണകൂടെ വിളിക്കാം എന്നുകരുതി പോയപ്പോ ഫോണിൽ ആരോടോ വലിയ സംസാരത്തിലാ
… അമ്മയോട് ആണെന്ന് തോനുന്നു…..”

“മ്മ്ഹ്…..”
സുഭദ്ര മൂളലോടെ കേട്ടിരുന്നു….

“ഉടായിപ്പ്…….”
മാനവ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പിറുപിറുത്തതും സുഭദ്ര ഞെട്ടി….യക്ഷമി അവനെ രൂക്ഷമായി നോക്കി….

“ഇങ്ങനെ നോക്കണ്ട…..അവൻ നമ്മളെ പറ്റിക്കുവാ…. സ്‌പൈനൽ കോഡ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് highly specialized ആയിട്ടുള്ള നെർവ് cells കൊണ്ടാണ്… Neurons…..ബോഡിയിലെ മറ്റ് parts പോലെയല്ല ഈ cells ഒരിക്കലും repair ആകില്ല…..അതിനുള്ള treatment ഇന്നോളവും ലോകത്ത് ഒരിടവും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല…. അനാവശ്യമായിട്ടുള്ള hope തന്നിട്ട് അവൻ സുഭദ്രേച്ചിയെ പറ്റിക്കാൻ നോക്കുവാ…. നമ്മളെ എല്ലാരേം പറ്റിക്കാൻ നോക്കുവാ…കാശിനു വേണ്ടി…. കാശിനു വേണ്ടി നമ്മുടെ vulnerability അവൻ use ചെയ്യുന്നതാ….” അമർഷം കടിച്ചമർത്തി മാനവ് പറഞ്ഞു…സുഭദ്രയുടെയോ യക്ഷമിയുടെയോ ശബ്ദം കേൾക്കാതെ വന്നതും അവൻ മുഖം ഉയർത്തി നോക്കി… ഇരുവരും വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കി മിഴിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് മാനവിന്റെ കണ്ണുകളും അവിടേക്ക് നീണ്ടു….വാതിൽ പടിയിൽ കോപംകൊണ്ട് മുറുകിയ മുഖത്തോടെ കൈകെട്ടി നിൽക്കുന്ന അഗ്നിദേവിനെ കണ്ട് മാനവ് അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റുപോയി…

അഗ്നി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവിടെ നിന്നും തിരികെ നടന്നു…. കോണിപടികൾ ഇറങ്ങി തന്റെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വാതിൽ ചേർത്തു ചാരി…..അവൻ നോക്കിയാറെ ബെഡിനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന തടിമേശകണ്ടു, അഗ്നി ആ മേശ വലിച്ച് വടക്ക് കിഴക്കേ മൂലയിലേക്ക് നീക്കി ഇട്ടു…..
.
.
.
.

യക്ഷമി ദേഷ്യത്തോടെ മാനവിനെ നോക്കി

“നിനക്ക് എന്തിന്റെ കേടാ……അച്ഛനും വല്യച്ഛനുംകൂടെ പോയി കാലുപിടിച്ചിട്ടാ ആ ഡോക്ടറെ ഇങ്ങട് കൊണ്ടുവന്നത്….. ഞാനും ആദ്യം കരുതിയതാ ദേവഗിരിയിലെ കാശ് മോഹിച്ചു വന്നതാണെന്ന്, പക്ഷെ അല്ല…..അദ്ദേഹം സുഭദ്രേച്ചിക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് നടത്താമെന്ന്…..”
അവൾ സുഭദ്രയുടെ നേരെ ദൃഷ്ടി തിരിച്ചു….

“സുഭദ്രേച്ചിക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ അയാള് ഫ്രോഡ് ആണെന്ന് ”
യക്ഷമി ചോദിച്ചതും സുഭദ്ര ഇടത്തേക്കും വലത്തേക്കും ശിരസ് ചലിപ്പിച്ചു….

“അങ്ങനെ ഒന്നും പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ല മനൂട്ടാ….അദ്ദേഹം എനിക്ക് വാക്ക് തന്നതാ…. എന്തോ അയാള് കള്ളം പറയുന്നതല്ല എന്നൊരു വിശ്വാസം ഉണ്ട് ന്റെ ഉള്ളിൽ”

“സുഭദ്രേച്ചി എല്ലാരേം കണ്ണടച്ച് വിശ്വസിച്ചോളും…..”
മാനവ് ദേഷ്യത്തോടെ മുറിയിലെന്ന് ഇറങ്ങിപോയി
.
.
.

സുഭദ്രക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്ത ശേഷം പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കെ യക്ഷമിയുടെ നോട്ടം പൂജാമുറിയുടെ അടുത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് പാറിവീണു….അടഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ്… യക്ഷമിക്ക് എന്തോ ഭയം തോന്നി, മാനവ് പറഞ്ഞത് തലയിൽ കയറ്റി അവൻ മടങ്ങുമോ എന്ന ഭയം…. ഒന്നര വർഷമായി ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെ കിടക്കുന്ന സുഭദ്രയുടെ രൂപം അവളുടെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി….

യക്ഷമി അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി പ്ലേറ്റും ഗ്ലാസും വാഷ്ബേസിൽ ഇട്ട് കൈകഴുകി തിരികെ വന്ന് അഗ്നിയുടെ റൂമിന്റെ വാതിലിൽ തട്ടി…. അത് ആരും തുറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല….. യക്ഷമി വെപ്രാളത്തോടെ മുറിയുടെ വാതിൽ പിന്നെയും തട്ടി, അത് താനേ തുറന്നു

അഗ്നിയെ അകത്തെങ്ങും കാണാതെ യക്ഷമി വാതിൽക്കൽ നിന്നു…. പെട്ടെന്ന് ബാത്‌റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അഗ്നിദേവ് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി….. കുളിച്ച് ശുദ്ധിയായി അരക്കുകീഴെ കറുത്ത കരയുള്ള മുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്ത് ഇറങ്ങി വരുന്ന അഗ്നിദേവിനെ കണ്ട് യക്ഷമിയുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് വരുമെന്നപോലെ വിടർന്നു….ദീർഘകാലമായി അയോധനകലകൾ അഭ്യസിച്ച യോദ്ധാവിനെപ്പോലെ അവന്റെ ശരീരത്തിലെ പേശികൾ പാറപോലെ ഉറച്ചു വേറിട്ട് കാണപെട്ടു…. നനഞ്ഞ ശരീരത്തോട് പറ്റി കിടക്കുന്ന പൂണൂൽ നടക്കുന്നതിന് അനുസരിച് ഉലഞ്ഞു….അവൻ താടിയിലെ രോമം മുഴുവൻ വടിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു…..മുറിയിൽ നിൽക്കുന്ന യക്ഷമിയെ കണ്ട് അഗ്നി മീശയൊന്ന് പിരിച്ചു
“ദേവിയുടെ നോട്ടത്തിൽ ദഹിച്ചുപോകുമല്ലോ.. ”

“വേറെ ആളായതുപോലെ…..”
യക്ഷമി പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ബലിഷ്ടമായ ശരീരത്തിൽ നിന്നും മുഖം കുനിച്ചു

“ആവാതെ പറ്റില്ലല്ലോ……”
അഗ്നി ചിരിയോടെ നിലത്തിരുന്ന ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു മേൽമുണ്ട് എടുത്ത് ചുമലിൽകൂടെ ഇട്ടു….

“അതുപിന്നെ….ന്റെ അനിയൻ പറഞ്ഞത് കാര്യായിട്ട് എടുക്കല്ലേ…..അതൊരു ബുദ്ധി ഇല്ലാത്ത ചെറുക്കനാ…..”

“അവൻ പറഞ്ഞത് പകുതിയും സത്യമാണ്…..പക്ഷെ ഞാൻ കാശ് മോഹിച്ചു വന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞതിലാ എനിക്ക് ദേഷ്യം തോന്നിയത്……”
അഗ്നി തുടർന്നു….

“ദേവിക്ക് അറിയോ, ചികിത്സ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ കർമം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി ജലം അല്ലാതെ ഒരിറ്റ് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പാടില്ല…. അത്രയും കർശനമായ വ്രതം…. ചെറിയൊരു പിഴവ് മതി ന്റെ ജീവൻ നിലക്കാൻ…..വ്രതം നോറ്റ് ജീവൻ പണയം വച്ച് ചെയ്യുന്ന ഈ തൊഴിലിനോട് എനിക്ക് തീരെ താല്പര്യം ഇല്ല…..അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ ഞാൻ ഒക്കെ വിട്ടെറിഞ്ഞ് ഡോക്ടർ ആയത്…. ന്നിട്ടും കുട്ടീടെ അച്ഛനും വല്യച്ഛനും വന്ന് വിളിച്ചപ്പോ….വന്നു…. വന്നുപോയി…… ഈ കുടുംബത്തിൽ ഉള്ളോർക്ക് തന്നെ ന്നെ വിശ്വാസം ഇല്ലേച്ചാ ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാ…… കൂലി വാങ്ങിച്ച് എങ്ങനെയെങ്കിലും ചെയ്തിട്ട് പോകാൻ ഇത് വാർക്കപ്പണി അല്ലല്ലോ….”
അഗ്നി പറഞ്ഞതും യക്ഷമി കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാതെ അവനു മുന്നിൽ നിന്നു….

“അപ്പൊ… അപ്പൊ ചികിത്സ തീരുന്നതുവരെ ഭക്ഷണം ഒന്നും കഴിക്കില്ലേ……”

“ഇല്ല….”
അഗ്നി ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു….

“പക്ഷെ…. അതെങ്ങനെ…… ഫുഡ്‌ കഴിക്കാതെ… ഇത്രേം ദിവസം…..”

“….അതെങ്ങനെ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ… അങ്ങനെ തന്നെ…..”
അഗ്നി മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി പറഞ്ഞു,…പിടിച്ചുകെട്ടാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവന്റെ കണ്ണുകൾ യക്ഷമിയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നടന്നു….ആണിനെ ആകർഷിക്കുന്ന അവളുടെ ദേവ സൗന്ദര്യം….ദാവണിയുടെയും ബ്ലൗസിന്റെയും ഇടയിലൂടെ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന നെയ്പോലെ മയമുള്ള അവളുടെ വയറിൽ നോട്ടം എത്തിയതും അഗ്നി കണ്ണുകൾ മുറുക്കെ അടച്ചു മുഖം തിരിച്ചു…..

“ഇവിടെ എവിടെയാ തെച്ചിപൂ കിട്ടാ?…”അഗ്നി ചോദിച്ചു….

“പറമ്പിൽ ഉണ്ടാവും….എന്ത്യേ…..”

“കുറച്ച് വേണം…..”

“ന്നാ വാ… നോക്കാം….”

“ഈ നട്ടുച്ചക്കോ…. വേണ്ട ഞാൻ തനിയെ പൊയ്ക്കോളാം…..”….

“അതിന് ഡോക്ർക്ക് വഴി അറിയോ…..”

“വഴി കണ്ടുപിടിച്ചോളാം…..”

“എന്തിനാ ഇത്ര കഷ്ടപ്പാട്…. ഞാനും കൂടെ വരാന്ന്…..”
യക്ഷമിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു…..

“സൂര്യദേവന്റെ കൈ പതിപ്പിച്ച് വെറുതെ ഈ പൂമേനി വാടിയ താമരപോലെ ആക്കണോ…..”അഗ്നി ചിരിച്ചു….

“വാടിയാൽ ഡോക്ടർക്ക് എന്താ…. ഇങ്ങട് നടക്കാ….”

യക്ഷമി ശാലയിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതും അഗ്നി അതേ ചിരിയോടെ അവൾക്ക് പുറകെ ഇറങ്ങി….. അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഹാളിലേക്ക് വന്ന രുക്മിണി ഒന്നിച്ചു നടന്നു വരുന്ന അഗ്നിയെയും യക്ഷമിയെയും കണ്ട് വാതിൽക്കൽ തറഞ്ഞു നിന്നു…..ഒറ്റമുണ്ടും ഉത്തരീയവും ധരിച്ചുവരുന്ന അഗ്നിയെയും അവനോട്‌ ചേർന്ന് നടക്കുന്ന യക്ഷമിയെയും കാണാൻ സാക്ഷാൽ സീതാരാമന്മാരെപ്പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു…..

“ഞങ്ങള് പറമ്പിൽ പോയിട്ട് വരാ….”
യക്ഷമി അമ്മയെനോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും രുക്മിണി അറിയാതെ ശിരസ് ചലിപ്പിച്ചു….

.
.

അഗ്നിയും യക്ഷമിയും തറവാട് ചുറ്റി പുറകിലെ പറമ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി….. പ്ലാവും മാവും തുടങ്ങി പല ഇനം ഫല വൃക്ഷങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം പടർന്നു കിടക്കുന്ന ഭൂമിയിലൂടെ ഇരുവരും നടന്നു….ഒക്കെ ദേവഗിരിയുടെ കൈമാറി വന്ന തറവാട്ട് സ്വത്ത് ആയിരുന്നു

“ദേ ആ ഭാഗത്താ കുളം…. ”

യക്ഷമി ചൂണ്ടി കാട്ടിയ ഭാഗത്തേക്ക് അഗ്നി നോക്കി….. ഓട് പാകിയ അത്യാവശ്യം വലിയൊരു കുളപ്പുര അവൻ കണ്ടു…. അതിനപ്പുറമാണ് കുളം….സ്ത്രീകളുടെ പ്രൈവസി മാനിച്ച് കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന പടവുകൾക്ക് മേലെ ചെറിയ വീടുപോലെ കെട്ടി മറക്കുന്നതാണ് കുളപ്പുര… വസ്ത്രം മാറാനും മറ്റുമായി….

“അങ്ങട് പോകാമോ…..”
കുളപ്പുരയിലേക്ക് നോക്കി അഗ്നിദേവ് ചോദിച്ചു… അവന് ഭൈരവശ്ശേരിയിലെ കുളം ഓർമ്മ വന്നു….

“നട്ടുച്ചക്ക് കുളത്തിൽ പോകാൻ പാടില്ല…..”

“അതെന്താ…..”

“നീർയക്ഷി കുളത്തിൽ വലിച്ചിട്ട് കൊല്ലുന്നാ അച്ഛമ്മ പറയണേ….”

വലിയ കാര്യത്തിൽ യക്ഷമി സംസാരിക്കുന്നത് അഗ്നി കുട്ട്യോളെ നോക്കുന്നപോലെ നോക്കി

“ഞാനുള്ളപ്പോ ഒരു നീർയക്ഷിയും ദേവിയെ തൊടില്ല….”

അഗ്നി യക്ഷമിയുടെ ഇടതുകൈതണ്ടയിൽ പിടിച്ചു….. അവളൊന്ന് ഞെട്ടി, അവന്റെ ഉറച്ച കൈയിലെ ചൂട് പടരുന്ന തന്റെ കൈയിലേക്കും അഗ്നിയുടെ മുഖത്തേക്കും അവൾ അലിയുന്ന ഭാവത്തോടെ നോക്കി….

“ഡോക്ടർക്ക് ഇപ്പോ തെച്ചിപൂ അല്ലെ വേണ്ടത്…., കുളത്തിൽ വൈകുന്നേരം പോകാം….. എനിക്ക് കുറെ തുണി കഴുകാനുണ്ട്….”

“എങ്കിൽ വൈകുന്നേരം പോകാം….”
അഗ്നി യക്ഷമിയുടെ കൈവിട്ടു…..കൈതണ്ടയിൽ അമർന്ന ചൂട് അകന്നതും അവൾക്ക് വിഷമം തോന്നി

“അതവിടെ പിടിച്ചൂന്ന് വച്ച് എന്താ ചേദം….”
യക്ഷമി ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ച് ചോദിച്ചതും അഗ്നി അവളുടെ ഉള്ളം കൈയിലൂടെ തഴുകി വിരലുകളിൽ കോർത്ത് പിടിച്ചു….

“എന്തിനാ ഇപ്പോ തെച്ചിപൂ…..”

“ഭൈരവനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കാൻ…..”

“എവിടെ…..”

“ന്റെ മുറിയിൽ….. ഞാൻ ഇവിടന്ന് പോകുന്നവരെ ന്റെ കൂടെ അവിടെ ഒരു സ്ഥാനം…..”

“അത്ര ഇഷ്ടാണോ ഭൈരവനെ…..”

“ജീവനാണ്…..”

തെച്ചിപൂവിനുവേണ്ടി ഇരുവരും തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു ഒടുവിൽ വെള്ളം വറ്റിയ ഒരു തൊടിന്റെ അരികിൽ ഒരു പറ്റം
തെച്ചിപൂക്കളെ യക്ഷമി കണ്ടെത്തി

“ദേണ്ടേ…. പൂവ്….”

യക്ഷമി ചൂണ്ടി കാണിച്ച ഇടത്തേക്ക് അഗ്നി ഇറങ്ങി പൂക്കൾ പറിച്ചു തിരികെ കയറി….

അഗ്നി തന്റെ മുറിയിൽ ഈശ്വരന് സ്ഥാനം പണിയുമ്പോൾ കൂടെ യക്ഷമിയും ഉണ്ടായിരുന്നു….നേരത്തെ വടക്ക് കിഴക്കേ മൂലയിൽ ചേർത്തിട്ട മേശയുടെ പുറത്ത് അഗ്നി വിഗ്രഹം പൊതിഞ്ഞിരുന്ന ചുവന്ന പട്ട് വിരിച്ചു….. പറിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന രണ്ടുകുല തെച്ചിപൂക്കളിൽ നിന്ന് ഒരു പൂങ്കുല വേർപെടുത്തി പൂക്കൾ അടർത്തി പട്ടിനുമേലെ വിതറി…..

യക്ഷമി കണ്ണുകൾ അടച്ച് പ്രാർത്ഥനയോടെ നിൽക്കെ അഗ്നി ബാഗിൽ നിന്നും നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഭൈരവശ്ശേരിയിലെ സന്തതിപരമ്പരകൾ ആരാധിച്ചുവരുന്ന ഭൈരവന്റെ പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹം കൈകളിലെടുത്തു….

“ഓം ഹ്രീം ബടുക്കായ ആപദുദ്ധാരണായ കുരു കുരു ബടുക്കായ ഹ്രീം ഓം സ്വാഹാ….”മന്ത്രോചാരണങ്ങളോടെ അഗ്നി ആ വിഗ്രഹത്തെ ചുവന്ന പട്ടിനു മുകളിൽ തെച്ചിപൂക്കൾക്ക് ഇടയിലായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു….ഭൈരവ പ്രതിഷ്ഠയുടെ വലതുവശത്തായി ഒരു താലം വച്ച് മുകളിൽ പൂക്കളും തുളസി ഇലകളും വിതറി, ഒരു മൺചിരാത്  നല്ലെണ്ണയൊഴിച്ച് തിരിയിട്ട് താലത്തിന് പുറത്തായി വച്ചു തിരി തെളിച്ചു….

കൂടെ ഉണ്ടാവണേ ഭൈരവാ…..വിഖ്‌നങ്ങൾ ഇല്ലാതെ സുഭദ്രയുടെ ചികിത്സ പൂർത്തിയാക്കാൻ അഗ്നി മനസ്സുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു….യക്ഷമിയുടെ മനസ്സിലും സുഭദ്രയുടെ മുഖമായിരുന്നു…

.
.
.
വൈകുന്നേരം അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു മഴ ഭൂമിയെ നനച്ചു…..

തന്റെ മുറിയിൽ ജനലോരം ചേർന്നുനിന്ന് പുറത്തെ മഴ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു യക്ഷമി….. കുളപ്പടവിൽ പോയി തുണി കഴുകാമെന്ന് കരുതിയിരുന്നു, ഇനിയിപ്പോ ഈ മഴയത്ത് നടക്കില്ല…..

അല്പനേരംകൂടെ മഴനോക്കിയിരുന്നു….പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് അകത്തെ ബാത്രൂമിൽ കയറി കുളിച്ചിറങ്ങി…. വസ്ത്രം മാറി….പാവാടയും ബ്ലൗസും ധരിച്ചു….തടി അലമാരയുടെ ഡോറിൽ പതിപ്പിച്ചിരുന്ന കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് ഈറൻ മുടി തുവർത്തുമ്പോൾ അഗ്നി പറഞ്ഞത് യക്ഷമിക്ക് ഓർമവന്നു

‘വെറുതെ ഈ പൂമേനി വാടിയ താമരപോലെ ആക്കണോ….’

അപ്പൊ എന്റെ മേനി താമരപോലെയാണോ ഡോക്ടറെ….. യക്ഷമി ചിരിയോടെ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി ചുണ്ടത്ത് വിരൽ വച്ചു… കൈയിലിരുന്ന ടവൽ ബെഡിലേക്ക് ഇട്ട് യക്ഷമി കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി സ്വന്തം ശരീരം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു…. ബ്ലൗസ്സിന് പുറത്തും തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന സ്തനങ്ങളുടെ മുഴുപ്പിലും ആകൃതിയിലും വെറുതെ തലോടി…..മുഖത്തെ വെളുത്ത ചർമത്തിലും മൂക്കുത്തിയിലും വിരൽ തുമ്പുകൊണ്ട് തൊട്ടു… അവൾക്ക് നാണം വന്നു

ബെഡിനോട് ചേർത്ത് ഇട്ടിരുന്ന മേശ തുറന്ന് യക്ഷമി ഒരു ഡയറി പുറത്തെടുത്തു….അതിലെ ആദ്യത്തെ പേജിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു…

“പ്രിയമുള്ളോരാളാരോ വരുവാനുണ്ടെന്നു ഞാൻ വെറുതേ മോഹിക്കുമല്ലോ…..എന്നും വെറുതേ മോഹിക്കുമല്ലോ….”

ആ ഡയറിയിൽ നിറയെ യക്ഷമിയുടെ കുത്തികുറിക്കലുകളായിരുന്നു…… ചില താളുകളിൽ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത പ്രണയം, മറ്റു ചിലതിൽ വിരഹം, ദുഃഖം….. ഇടയ്ക്കെവിടെയാ കാമത്തിന്റെ കടന്നുകയറ്റങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും…. അവസാനം എഴുതി നിർത്തിയതിന്റെ അടിയിൽ യക്ഷമിയുടെ തൂലിക സ്പർശിച്ചു…

“ദൂരെ നിന്നും വന്ന നീല കണ്ണുള്ള ഗന്ധർവ്വൻ……”

അപ്പോഴും മഴ തോരാതെ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു….
.
.
.
.
രാത്രിയിൽ അഗ്നിദേവിനുള്ള ഭക്ഷണം രുക്മിണി അവന്റെ മുറിയിൽ കൊണ്ടുവന്നു……തറവാട്ടിൽ ഉള്ളവരുടെ ഒപ്പമിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ അവൻ വിസമ്മതിച്ചിരുന്നു….

ഭക്ഷണവും കൊണ്ടുവന്ന രുക്മിണി മുറിക്ക് അകത്തെ ഭൈരവൻ പ്രതിഷ്ഠകണ്ട് ഒന്ന് അത്ഭുതപെട്ടു….ഒത്തിരി കൊത്തുപണികൾ ചെയ്ത് മനോഹരമാക്കിയ ഭൈരവന്റെ പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം…

നാളെ അങ്ങാടി കടയിൽ നിന്നും വാങ്ങേണ്ട സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കുകയായിരുന്നു അഗ്നി….

“അത്താഴം……”
അകത്തേക്ക് കയറാതെ മര്യാദകളോടെ രുക്മിണി വാതിൽക്കൽ നിന്ന് ചോദിച്ചു….

“വരൂ…..”
അവൻ എഴുതികൊണ്ടിരുന്ന പേപ്പർ മടക്കിവച്ച് എഴുന്നേറ്റു….. രുക്മിണി മുറിയിൽ കയറി ഫുഡ്‌ വക്കാൻ മേശയില്ലാതെ തപ്പിതടഞ്ഞു…..അഗ്നി പെട്ടെന്ന് അവരുടെ കൈയിൽ നിന്നും പ്ലേറ്റും വെള്ളം കൊണ്ടുവന്ന ഗ്ലാസും വാങ്ങി നിലത്തിരുന്നു

“അയ്യയോ….നിലത്തിരിക്കെ…..”

“സാരമില്ല….. ഇങ്ങനെയാ പതിവ്….”
ശരീരത്തിൽ പുതച്ചിരുന്ന ഉത്തരീയം ചുമലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് അവൻ കഴിച്ചു തുടങ്ങി…..തിരികെ പോകാൻ തുടങ്ങിയ രുക്മിണിയെ അവൻ തടഞ്ഞു ബെഡിൽ ഇരിക്കാൻ ആവശ്യപെട്ടു…..

“പിന്നിൽ പത്തായപ്പുര കണ്ടിരുന്നു….. അതിപ്പോ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടോ….”

“ഇല്ല….. ചന്ദ്രേട്ടന്റെയോ രാജേട്ടന്റെയോ ഫ്രണ്ട്‌സ് വരുമ്പോ അവിടെ താമസിപ്പിക്കും അത്രതന്നെ…..”
രുക്മിണി അവൻ കഴിക്കുന്നത് നോക്കിയിരുന്നു,…ചോറും കറികളും ഒരുമിച്ചെടുത്ത് വലിയ ഉരുളകളാക്കി കഴിക്കുന്നത് കാണാൻ നല്ല ചേലായിരുന്നു….. യക്ഷമിയും കുഞ്ഞുനാൾ മുതലേ ഇതുപോലെയാണ്,കുഞ്ഞ് ഉരുള ഉരുളയാക്കി കഴിക്കും…..

“എങ്കിൽ നാളെ കാലത്തെ തന്നെ അവിടം വൃത്തിയാക്കി ഇടാ….. അവിടെ വച്ചാക്കാം ട്രീറ്റ്മെന്റ്,…..”

“അത് മോനെ ഇവിടെതന്നെ ഒത്തിരി മുറി ഒഴിവുണ്ട് …. കുഴപ്പമില്ലേച്ചാ അകത്ത് ചെയ്യുന്നതല്ലേ സൗകര്യം….”

“വേണ്ട….. അവിടെതന്നെ മതി…..”

“അവിടം നാളെ രാവിലെതന്നെ വൃത്തിയാക്കാം…..”

“ഹ്മ്മ്….”
അഗ്നി ഒന്നമർത്തി മൂളി….അവൻ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞതും രുക്മിണി പാത്രങ്ങൾ എടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി… അവരിറങ്ങിയതും രാജശേഖരൻ അവിടേക്ക് വന്നതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു….

“ഫുഡ്‌ കൊടുത്തോ അവന്….”

“ഉവ്വ് കൊടുത്തു…..”

രുക്മിണി പോയതും രാജശേഖരൻ അകത്തേക്ക് കയറി…. അഗ്നി കൈകഴുകി വന്ന് ബെഡിൽ ഇരുന്നു…. തയ്യാറാക്കി വച്ച ലിസ്റ്റ് അയാൾക്ക് കൊടുത്തു….

“ഇത് അങ്ങാടി കടയിലെന്ന് വാങ്ങേണ്ടതാ….നാളെ തന്നെ വാങ്ങണം….. പിന്നെ നാട്ടിലെന്ന് മരുന്നുകളും മറ്റ് വേണ്ടതൊക്കെയായിട്ട് വണ്ടി പുറപെട്ടിട്ടുണ്ട്  ….നാളെ രാവിലെ എത്തും…. നാളെ മരുന്നും തൈലവും തയ്യാറാക്കി മറ്റന്നാൾ തന്നെ ട്രീറ്റ്മെന്റ് തുടങ്ങാം…..”

“മ്മ്ഹ് എന്തുണ്ടേലും മടിക്കാതെ പറയണം…..എന്റെ കിട്ട്യേക്കാൾ വലുതല്ല ഒന്നും…..”
രാജശേഖരൻ പറഞ്ഞു….

“പൊയ്ക്കോ…..”

രാജശേഖരൻ മുറിവിട്ട് പോയതും അഗ്നി കതക് പൂട്ടി കുറ്റിയിട്ടു…. ജനലോരം വന്ന് ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്ന മഴയിലേക്ക് നോക്കി…..പെയ്യട്ടെ…. കലിതീരെ പെയ്യട്ടെ…. നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ ഈ തറവാടിന് ഏറ്റ ദൃഷ്ടി ദോഷങ്ങളെല്ലാം അലിഞ്ഞില്ലാതെയാവണം…..

തുടരും….

എല്ലാരും അഭിപ്രായം പറയണം കേട്ടാ….