ഹലോ ഫ്രണ്ട്സ് ഞാൻ ഇവിടെ എഴുത്തിൽ പുതിയ ആളാണ്, ഒരു പത്തു വർഷത്തിന് മേളിൽ ഉള്ള വായനക്കാരൻ ആണ്. ആദ്യമായാണ് ഞാൻ ഇവിടെ ഒരു കഥ എഴുതുന്നത്. അക്ഷരതെറ്റുകൾ ഇണ്ടാവും എല്ലാരും സദയം ക്ഷമിച്ചു എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.

തിരുവനന്തപുരം റെയിൽവേ സ്റ്റേഷന്റ്റെ മൂന്നാം നമ്പർ പ്ലാറ്റഫോമിൽ നിൽകുമ്പോൾ വല്ലാത്ത ദേഷ്യവും വെറുപ്പും എന്തൊക്കെയോ മടുപ്പിക്കുന്ന ചിന്തകളും ഒക്കെ ചേർത്ത് ഒട്ടും സുഖം ഇല്ലാത്ത ഒരു മൂഡിൽ ആയിരുന്നു. അതിൻറെ മേലെ ട്രെയിനും ലേറ്റ് ആയപ്പോൾ ശെരിക്കും ദേഷ്യം വന്നു നില്കുവായിരുന്നു.

അല്പം കഴിഞ്ഞു ചെന്നൈയിലേക്കുള്ള അനന്തപുരി എക്സ്പ്രസ്സ് ഉടനെ പ്ലാറ്റഫോമിൽ എത്തും എന്നുള്ള അറിയിപ്പ് വന്നു. ഞാൻ തയ്യാറായി നിന്നു അപ്പോഴാണ് എവിടുന്നോ തലതെറിച്ച ഒരു ചെറുക്കൻ ഓടിവന്ന് എന്റെ കൈയിൽ ഇടിച്ചത് കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വെള്ളക്കുപ്പി അതാ കിടക്കുന്നു റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ.

എനിക്ക് ആണേൽ ദേഷ്യം വന്നിട്ട് ആ ചെറുക്കനെ എടുത്ത് ട്രാക്കിൽ എറിയാനാ തോന്നിയെ. പക്ഷെ ചെറിയ പയ്യൻ അല്ലെ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും. അങ്ങനെ ആകെ മടുത്ത് എങ്ങനേലും ട്രെയിനിൽ കേറി പറ്റി.

അപ്പൊ താണ്ടടാ അടുത്ത കുരിശ് എന്റെ സീറ്റ് നമ്പർ ഒന്ന് ആയിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാ എനിക്ക് ഒന്നാം നമ്പർ സീറ്റ് കിട്ടണേ. സമയം നല്ലത് അല്ലേലും ഒന്നാം നമ്പർ സീറ്റ് എന്നത് എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം തന്ന കാര്യം ആയിരുന്നു. ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ എന്റെ സീറ്റിൽ ഒരു പെണ്ണ് അങ്ങനെ നീണ്ട് നിവർന്ന് കെടക്കുവാ. നാൻ പറഞ്ഞു മാഡം ഇതെന്റെ സീറ്റ് ആണ്.

അപ്പോ അവളുടെ കൂട്ടുകാർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു രണ്ട് പെൺപിള്ളേർ എന്നോട് പറഞ്ഞു സർ അവൾക്കു കാലു വയ്യ ബാത്രൂം പോകാൻ ഉള്ള എളുപ്പത്തിനാ എവിടെ കിടക്കുന്നെ, സർ ന് വിരോധം ഇല്ലേൽ ഞങ്ങളുടെ സീറ്റ് ഇൽ ഇരിക്കാമോ പ്ളീസ്.

എനിക്ക് ആണേൽ അവളെ എടുത്തു ആ സീറ്റിൽ തന്നെ ഒട്ടിച്ചു വെക്കാനുള്ള ദേഷ്യം ആ വന്നേ. പിന്നെ ഞാൻ അവളുടെ കാലിൽ നോക്കി അപ്പോഴാ അവിടെ രണ്ട് മൂന്ന് സെറ്റ് ചുറ്റികെട്ട് ഒക്കെ കണ്ടേ. പിന്നെ ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, ബാഗ് വെച്ചിട്ട് അടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. ഞാൻ ശെരിക്കും നല്ല ദേഷ്യത്തിൽ ആണെന്ന് അവൾക്കും അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾക്കും മനസ്സിലായി അത് കൊണ്ട് അവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഒരു രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ എണീറ്റു എന്നിട്ട് അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയോട് ചോദിച്ചു “ശെരി നിങ്ങളുടെ സീറ്റ് എവിടാ അവിടെ പോവാം”

അവളുടെ കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞ ബോഗി നമ്പർ ഉം സീറ്റ് നമ്പറും കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കുറച്ച് കൂടി സന്തോഷം ആയി. അത് അടുത്ത ബോഗിയാണ് സെയിം ബോഗി പോലും അല്ല അതും പോരാഞ്ഞിട്ടു സീറ്റ് നമ്പർ ഒക്കെ നടുക്കയിട്ട വരുന്നേ. ഒരെണ്ണം എങ്കിലും സൈഡ് സീറ്റ് ഇണ്ടാവും എന്ന് വിചാരിച്ചു അതും ഇല്ല , എല്ലാം തന്നെ മിഡ്ഡിൽ ബർത്തും അപ്പർ ബർത്തും ശെരിക്കും മടുത്തു പോയി.

ഇനി എന്തായാലും വയ്യാത്ത ഒരാളെ മാറ്റുന്നത് നല്ലതല്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവളുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ കൂടെ പോയി അവിടെ ഇരിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ഞാൻ എന്റെ ബാഗ് എടുത്ത് ഇറങ്ങാൻ നേരം അവൾ എന്നോട്
“thank യു ഫോർ ദി ഹെല്പ് സർ” എന്ന് പറഞ്ഞു

ഞാൻ അതിനു മറുപടി ഒന്നും കൊടുക്കാതെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ ബാഗും എടുത്ത് നടന്നു പോയി. അവൾക് അത് ഫീൽ ആയോ എന്ന് പോലും നാൻ ആലോചിച്ചില്ല. അവൾ എന്ത് വിചാരിക്കും എന്നത് എന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേ അല്ലായിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു സത്യം. അത്രമേൽ മാനസിക സമ്മർദ്ദം ഞാൻ ആ സമയത്ത് അനുഭവിച്ചിരുന്നു. അതൊക്കെ വഴിയേ പറയാം.

അങ്ങനെ ഞാൻ അവരുടെ സീറ്റിൽ എത്തി. കുറച് കൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ ഓരോരുത്തരെയായി എന്നെയും ചേർത്ത് മൂന്ന് പേരെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു. എന്നിട്ട് അവസാനം അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ വന്നു അവിടെ ഇരുന്ന എല്ലാരോടും നന്ദിയും സ്നേഹവും ഒക്കെ പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴും നാൻ മൈൻഡ് ആക്കീല്ല.

അങ്ങനെ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ലോവർ ബർത്ത് കിട്ടി വന്ന എന്നെ പിടിച്ചു അപ്പർ ബർത്തിൽ ആക്കി അവൾ അവിടെ സുഖം ആയി ഉറങ്ങി. സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ മുറിവോ മുഖമോ ഞാൻ ശെരിക്ക് നോക്കിയ പോലും ഇല്ല എന്നതാണ് വേറൊരു സത്യം.

അങ്ങനെ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ ഉറങ്ങി രാവിലെ 4.45 ന് എത്തേണ്ട ട്രെയിൻ എത്തിയത് 5.50 ന്. അല്ലേലും എന്റെ സമയദോഷത്തിനു ആരോട് എന്ത് പറയാനാ , ഒരു കാര്യോം ഇല്ല. അങ്ങനെ പതുക്കെ ഇറങ്ങി ഞാൻ പ്ലാറ്റഫോമിൽ നിന്ന് ഒരു ചായ വാങ്ങി കുടിച് നിൽക്കുമ്പോൾ ആണ് നമ്മുടെ കഥാനായിക വിത്ത് ഫ്രണ്ട്സ് അവിടെ ഇരികുന്നത് കാണുന്നത്.

ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അവരെ നോക്കാൻ ചെറിയ നാണക്കേട് ഒക്കെ ഇണ്ടായി, എന്നാൽ അവൾ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ചിരിച്ചു , പക്ഷെ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ എന്നെ കണ്ടു താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ നിന്നു.

വേറെ ഒരു കാര്യം എന്താച്ചാൽ ഞാൻ അവളെ ഇപ്പോഴാ ശെരിക്കും ഒന്ന് കാണുന്നത്. ആള് ഒരു കൊച്ചു സുന്ദരി ഒക്കെ തന്നാ, ഒരു 20-22 വയസ്സ് കാണും അത്യാവശ്യം എല്ലാം ഉണ്ട്. ശ്ശെ എന്ത് മോശമാ വയ്യാതെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചിനെ നോക്കിയാണോ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചിന്തിക്കണേ. പക്ഷെ നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ഉള്ള കോഴിക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ലല്ലോ. അതിന് വായിനോക്കാൻ മാത്രം അല്ലെ അറിയൂ.

ഞാൻ പതുകെ അവളുടെ അടുത്തുള്ള ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നിട്ട് ചോദിച്ചു
” ഇപ്പോ എങ്ങനെ ഉണ്ട് വേദന കുറവുണ്ടോ?”

അവൾ : “കുറവുണ്ട് കുഴപ്പം ഇല്ല, പക്ഷെ നടക്കാൻ കുറച്ച ബുദ്ധിമുട്ടാ”
ഞാൻ : ” എന്താ പറ്റിയെ കാലിൽ ”

അവൾ : ” ഞങ്ങൾ ഫ്രണ്ട്സ് എല്ലാരും കൂടെ ടൂർ വന്നതാ വർക്കല, അവിടെ വെച്ച് ബീച്ച് ഇന്റെ അടുത്തുള്ള ഒരു പാറയിൽ നിന്ന് സ്ലിപ് ആയി വീണതാ. ചതവ് ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റൽ നിന്ന് നല്ലപോലെ ബാൻഡ് എയ്ഡ് ചെയ്താ വിട്ടേ, പിന്നെ കുറച് മുറിവും ഉണ്ടേ”

ഞാൻ : ” എടോ തന്നോട് ഒരു സോറി പറയാനാ ഞാൻ ഇപ്പൊ വന്നേ”
അത് കേട്ടപ്പോൾ അവളും അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളും ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി, വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല, എന്നിൽ നിന്ന് അവർ അത് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല എന്ന് അവരുടെ മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാമായിരുന്നു. കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല അങ്ങനെ അല്ലായിരുന്നോ ഇന്നലത്തെ എന്റെ പ്രകടനം.

ഞാൻ : ” ‘അമ്മ ഐ സി യൂ യില് ആയിരുന്നു ഞാൻ വരുന്ന ടൈം, പിന്നെ പുതിയ കമ്പനിയിൽ ഇപ്പൊ ജോയിൻ ആയതേ ഉള്ളു. അത് കൊണ്ട് ലീവ് ഒന്നും കിട്ടി ഇല്ല. ഒരു അനിയൻ ഉള്ളത് കണക്കാ, അതിന്റെ ഇടയിൽ വൈഫ് വിളിച്ചു അവളുടെ കൂടെ ഒരു ബഹളം. ഓഫീസിൽ നിന്നുള്ള പ്രഷർ എല്ലാം കൂടി വട്ടു പിടിച്ചു വരുന്ന ടൈം ആ തന്നെ കാണണെ, അപ്പൊ എല്ലാം കൂടി കയ്യിന്നു പോയതാടോ, ക്ഷമിക്കു “

ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു സങ്കടം വന്നു. അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളും എന്നോട് കുഴപ്പം ഇല്ലാ മനസ്സിലായി എന്ന രീതിയിൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
ഞാൻ : ” ഓക്കേ അപ്പൊ ശെരി കണ്ടതിൽ സന്തോഷം , വരട്ടെ ”

അവൾ : ” സാറിന്റെ പേര് പറഞ്ഞില്ല, എവിടെ തന്നെ ആണോ വർക്ക് ചെയ്യണേ”
ഞാൻ : ” സോറി ഞാൻ പേര് പറയാൻ മറന്നു , ഞാൻ സന്തോഷ് , 40 വയസ്സായി , എബിസി കമ്പനിയിലാ ജോലി, നാട്ടിൽ ത്രിരുവനന്തപുരത്താ വീട്,, മതിയോ”

അവൾ : ” വയസ്സ് പറയണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ രാധു, ഇത് സൂര്യ പിന്നെ റോഷ്നി ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഒരു കമ്പനിയിൽ ഇന്റേൺ ആയിട്ട് നിൽക്കുവാ, അടുത്ത് ഒരു പിജി ലാ സ്റ്റേ ചെയ്യണേ”

സന്തോഷ് : ” ഹാ ഓക്കേ അപ്പൊ എങ്ങനെയാ പോകുന്നെ , ക്യാബ് ബുക്ക് ചെയ്തോ ”
രാധു : ” ഇല്ല സൂര്യയുടെ ഫ്രണ്ട് വരും, അവൻ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യും ”

അപ്പൊ സൂര്യയ്ക്ക് ഒരു കാൾ വന്നു, അവൾ എന്തൊക്കെയോ ദേഷ്യത്തിൽ പറയുന്നത് കേട്ടു. എന്നിട്ട് കാൾ കട്ട് ആക്കി വന്നു പറഞ്ഞു

സൂര്യ : “അവന്റെ വണ്ടിയിൽ എതോ ബൈക്ക് ഇടിച്ചു, അങ്ങനെ അവിടെ പെട്ട് നിൽക്കുവാ നമ്മളോട് ക്യാബ് പിടിക്കാൻ പറഞ്ഞു. സോറി ഡി ”

രാധു : ” ശേ എന്താടി സോറി ഒക്കെ അവന്റെ മിസ്റ്റേക്ക് അല്ലാലോ, കുഴപ്പം ഇല്ല നമുക്ക് ക്യാബ് പിടിക്കാം”

റോഷ്നി : ” എടി ക്യാബ് പിടിക്കണേൽ പുറത്തു പോണ്ടേ ഈ പടിക്കെട്ട് ഒക്കെ എങ്ങനെ കേറും”
ഞാൻ ഇത് കേട്ട് അവിടെ നില്പുണ്ട്, എനിക്ക് ആണേൽ അവരോടു അങ്ങോട്ട് കേറി ഹെല്പ് വേണോ എന്ന് ചോദിയ്ക്കാൻ നല്ല മടി , അവർ എന്ത് വിചാരിക്കും അവസരം മുതലാക്കുവാനോ എന്നൊക്കെ വിചാരിക്കില്ലേ. അവസാനം ഞാൻ ചോദിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
ഞാൻ : ” അതെ മോശം വിചാരിക്കില്ലേൽ ഞാൻ ഹെല്പ് ചെയ്യാം , എന്താ വേണോ “

അവർ പരസ്പരം നോക്കി, വേറെ ഹെല്പ് ചെയ്യാൻ അറിയുന്ന ആരും ഇല്ലല്ലോ, ഞാൻ അവർ എന്താ പറയാൻ പോണെന്ന് ആലോചിച്ച് അവരെ നോക്കി അവിടെ നിന്ന്. ഉത്തരം എന്തായാലും എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല, ചോദിക്കേണ്ടത് എന്റെ മര്യാദ ആണെന്ന് തോന്നി അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു ബാക്കി ഒക്കെ അവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞു അവൾ താഴെ നോക്കി പതുക്കെ തല അനക്കി സമ്മതം അറിയിച്ചു.

ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി, കാരണം സഹായം വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചതല്ലാതെ വേണം എന്നവൾ പറയുമെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചില്ല. സത്യത്തിൽ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ക്യൂട്ട് ആണെന്ന് തോന്നിയതൊഴിച്ചാൽ എനിക്ക് അവളോട് അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് വേറെ ഫീലിങ്ങ്സ് ഒന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല.

ഞാൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി, അവൾ ഒരു ലൂസ് ത്രീ ഫോർത്തും പിന്നെ അതികം നീളമില്ലാത്ത ഒരു ഹാഫ് കൈ ബനിയനും ആണ് വേഷം. ഞാൻ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളോട് ഒരു ഷാൾ ഉണ്ടോയെന്ന് ചോദിച്ചു. അവളുമാർ ഇപ്പൊ ഇയാൾക് എന്തിനാ ഷാൾ എന്ന രീതിയിൽ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കീട്ട് ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ഷാൾ എടുത്ത് എനിക്ക് തന്നു. ഞാൻ ആ ഷാൾ വാങ്ങി അവളുടെ അരയിൽ ചെറുതായി കെട്ടി വെച്ചു. നമ്മൾ കുളിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ കെട്ടുംപോലെ.

എന്നിട്ടു ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ എന്റെ കൈയിൽ കോരി എടുത്തു. ഞാൻ അവളെ എടുത്തപ്പോഴാ ശെരിക്കും എന്തിനാ ആ ഷാൾ വാങ്ങിയത് എന്നുള്ള ഐഡിയ അവളുമാർക്ക് കിട്ടിയത്. ആ ഷാൾ ഇല്ലേൽ ഇറക്കം കുറഞ്ഞ ബനിയൻ മേളിലോട് കേറി അവളുടെ പിന്നാമ്പുറവും പിന്നെ സുന്ദരൻ പുറവും ഒക്കെ നാട്ടുകാർ കണ്ടുരസിച്ചേനെ.

ആ നിമിഷം അവൾ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് ഒരു നോട്ടം നോക്കി എന്റെ മോനെ എനിക്ക് ഒരു കറന്റ് എന്റെ ഉച്ചംതലയിൽ നിന്ന് അടിവയറ്റിയിലെക്ക് ഇറങ്ങി അങ്ങ് പോയി. ഒരു നിമിഷം ഞങ്ങൾ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. ഭാഗ്യത്തിന് വന്ന കറന്റ് വേറെ എങ്ങോട്ടും പോയി പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കിയില്ല അല്ലേൽ അവിടെ തന്നെ നാണംകെട്ട് നികേണ്ടി വന്നേനെ.

അങ്ങനെ അവളെയും കൊണ്ട് ഞാൻ എങ്ങനെ ഒക്കെയോ സ്റ്റെപ്സിന്റെ മേളിൽ എത്തി, വിചാരിച്ച പോലെ അല്ല പെണ്ണിന് നല്ല വെയ്റ്റ് ഉണ്ട്. അവളെ അവിടെ ഇറക്കി നിർത്തി. ഇറക്കുന്ന സമയം മുഴുവൻ അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക് തന്നെയായിരുന്നു നോക്കികൊണ്ടിരുന്നേ,

എനിക്ക് എന്തോ അവളെ നോക്കാൻ മടി ഉള്ളപോലെ, എടുത്തു നടന്ന ടൈം പോലും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അവളുടെ കൂട്ടുക്കാരികൾ അവളെ അടുത്ത പ്ലാറ്റഫോം വരെ താങ്ങി കൊണ്ടുവന്നു. അവിടെ നിന്ന് ഞാൻ പിന്നേം അവളെ എടുത്ത് താഴെ സ്റെപ്സ് ഇറങ്ങി പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു.

എപ്പോ അവൾ എന്നെ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് നോക്കുന്നുണ്ട് പക്ഷെ ഞാൻ നോക്കിയാൽ മുഖം കുനിക്കും , എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റേക്ക് പോലെ. 5 മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ബുക്ക് ചെയ്ത ക്യാബ് വന്നു.

ക്യാബിന് കാത്തുനിൽക്കുന്ന സമയം അവൾ അവളുടെ കൂട്ടുകാരികളോട് എന്തോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ അവരെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ അല്പം മാറിയാ നിന്നെ.
ഞാൻ അവളെ ക്യാബിൽ കേറാൻ സഹായിച്ചു അപ്പോൾ ഒന്നും അവൾ എന്നെ നോക്കിയതേ ഇല്ല. എനിക്ക് എന്തോ ചെറിയ സങ്കടം തോന്നി.
ആ എന്തേലും ആവട്ടെ എന്നോട് സഹായം ചോദിച്ചു ഞാൻ സഹായിച്ചു അത്രേ ഉള്ളു, നമ്മൾ ഇനി ലൈഫിൽ കാണാൻ ഒന്നും പോകുന്നില്ലലോ അത്കൊണ്ട് വീട് മോനെ, മനസ്സ് പറഞ്ഞു.
എല്ലാരും കേറിയ ശേഷം ഞാൻ എല്ലാരോടും ആയി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ : ” അപ്പൊ ശെരി എന്ന ഞാൻ പോട്ടെ, ഓൾ ഓക്കേ അല്ലെ ”
പെട്ടന്ന് അവളുടെ കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞു

സൂര്യ : ” സർ ഒരുപാട് നന്ദി ഉണ്ട് , സർന് ഒരുപാട് ബുദ്ധിമുട്ടായി എന്നറിയാം, ക്ഷമിക്കണം ”
ഞാൻ : ” ഹാ പോടോ അതൊന്നും ഇല്ലാ, അപ്പോ ശെരി ബൈ”
സൂര്യ : ” അയ്യോ സർ പോവല്ലേ, നമ്പർ ഒന്ന് തരാമോ, എന്തേലും ആവശ്യം ഉണ്ടേൽ വിളിക്കാല്ലോ”

ഞാൻ പെട്ടന്ന് അവളെ നോക്കി, ആള് ഇപ്പോഴും എന്നെ നോക്കാതെ താഴെ നോക്കി ഇരിപ്പാ, എനിക്ക് ആണേൽ അത് കണ്ടിട്ട് ദേഷ്യം വന്നു, ഇവൾക്കെന്താ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയാൽ, ആ ദേഷ്യത്തിൽ ഞാൻ പെടാൻ സൂര്യയോടു പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : ” ഹേ അതൊന്നും വേണ്ട നമ്മൾ ഒരേ സിറ്റിയിൽ തന്നെ ഇല്ലേ, വിധി ഉണ്ടേൽ നമ്മൾ ഉറപ്പായും ഇനിയും കാണും , അപ്പോൾ ഞാൻ നമ്പർ തരാം, അപ്പൊ ശെരി അണ്ണാ വണ്ടിയെ എടുങ്ങേ”

ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതും അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക് പെട്ടെന്ന് ഒരു നോട്ടം നോക്കി, ഹോ ദേഹത്തേക് ആരോ മഞ്ജു വാരി വിതറിയ ഒരു ഫീൽ അപ്പൊ എനിക്ക് ഉണ്ടായി. ആ നിമിഷം എനിക്ക് എന്തോ നഷ്ടബോധം ഉണ്ടായി, പ്രിയപ്പെട്ട എന്തോ എനിക്ക് നഷ്ടമാവാൻ പോകുന്ന പോലെ ഒരു ഫീൽ.

ക്യാബ് എന്നെ കടന്നു പതുക്കെ മുന്നോട്ട് പോയി അവൾ ഇടയ്ക്ക് ഇടക്ക് എന്നെ തിരിന്നു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ എനിക്ക് അവളെ തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ആ കാര്യം ഓർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി.
പക്ഷെ പിന്നെ ആലോചിച്ചപ്പോൾ തോന്നി അവൾ സഹായം ചെയ്തത് കൊണ്ട് നോക്കിയതാവും ഞാൻ എന്തിനാ ചുമ്മാ ചിന്തിച്ച് കാടുകയറണെ. അവളുടെ വയസ്സ് എന്താ എന്റെ വയസ്സ് എന്താ അതൊക്കെ ഓർക്കണ്ടേ.

ഹാ എന്തേലും ആവട്ടേ, നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ വിധി ഉണ്ടേൽ അവളെ വീണ്ടും കാണും അപ്പൊ നോക്കാം.

അങ്ങനെ അവൾ പോയ വഴി നോക്കി കുറച്ച നേരം നിന്നിട്ട് ഞാൻ മെല്ലെ നടന്നു ………
അവളെ ഇനിയും കാണണെ എന്ന പ്രാത്ഥനയോടെ …

(തുടരും)
കമ്പി ഒക്കെ എഴുതിവരാൻ കുറച്ച് സമയം എടുക്കും, എല്ലാവരും എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം, അടുത്ത പാർട്ട് എത്രയും പെട്ടെന്ന് തന്നെ തരാം. പറ്റുമെങ്കിൽ കമന്റ്സ് ഇടുക , തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക, തീർച്ചയായും തിരുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ് .