കൊച്ചി ബോൾഗാട്ടിയിലെ ഗ്രാൻഡ് ഹയാത്തിൽ ഡോക്ടർ രാധികയോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ച ആ രാത്രി എൻ്റെ കരിയറിലെ ഒരു വലിയ നാഴികക്കല്ലായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എൻ്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന അമ്പതിനായിരം രൂപയുടെ നോട്ടുകെട്ടുകൾക്കും കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന റോളക്സ് വാച്ചിനും അപ്പുറം, എനിക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിഫലം ഗീതാ മേനോൻ്റെ ആ രഹസ്യ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഡോക്ടർ നൽകിയ ഒരു ചെറിയ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു.

“The King is real. Worth every penny and more. Highly recommended for those who want to feel alive.” ആ ഒറ്റ വരി എൻ്റെ തലവര മാറ്റിയെഴുതി.

ഗ്രൂപ്പിലെ ബാക്കിയുള്ള വി.ഐ.പി അംഗങ്ങൾക്കിടയിൽ അതൊരു കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നു. എല്ലാവർക്കും ‘കായംകുളം കിംഗിനെ’ ഒന്ന് നേരിട്ട് കാണണം, അനുഭവിക്കണം എന്ന വാശിയായി. പലപ്പോഴും എൻ്റെ ഫോണിലേക്ക് ഗീതയുടെ വിളി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെ പല വമ്പൻ ഫ്ലാറ്റുകളിലേക്കും പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകളിലേക്കും ഞാൻ ഒരു വി.ഐ.പി അതിഥിയായി കയറിച്ചെന്നു.

കായംകുളത്തെ ആ പഴയ തുണിക്കടയിലെ പൊടിപിടിച്ച ജീവിതം ഒരു ഇരുണ്ട സ്വപ്നം പോലെ എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. പകൽ സമയങ്ങളിൽ നാട്ടിലെ വിലകൂടിയ ബ്രാൻഡഡ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച മാന്യൻ, രാത്രികളിൽ കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള സ്ത്രീകളുടെ കിടപ്പറകളിലെ രാജാവ്. ഈ രണ്ട് ജീവിതങ്ങളും ഞാൻ സമർത്ഥമായി കൊണ്ടുപോയി.

പക്ഷേ, ഈ മേഖലയിലെ എൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് മൂന്നാറിലെ കോടമഞ്ഞിലാണെന്ന് ഞാൻ അന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഒരു അപ്രതീക്ഷിത ബുക്കിംഗ്
ഒക്ടോബർ മാസത്തിലെ ഒരു തണുത്ത ബുധനാഴ്ച. ഞാൻ കായംകുളത്തെ വീട്ടിൽ ഉച്ചയുറക്കം കഴിഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റതേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഫോണിൽ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്ന് ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നു. ഗീതാ മേനോൻ്റെ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു അത്.

“A very special request for the King. This weekend. Munnar. Two nights. Private Estate. Are you ready for a double shift?”

ആ മെസ്സേജ് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് കാര്യം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായില്ല. ഞാൻ ഉടനെ ഗീതയെ വിളിച്ചു.

“എന്താ ചേച്ചി ഈ ഡബിൾ ഷിഫ്റ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ?” ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.
മറുതലയ്ക്കൽ ഗീത ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “എടാ കുട്ടാ, ഇതൊരു വലിയ കളിയാണ്. നിന്നെ ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഒരാളല്ല, രണ്ടു പേരാണ്. ഗ്രൂപ്പിലെ ഏറ്റവും പ്രതാപികളായ രണ്ട് സ്ത്രീകൾ. ബിസിനസ്സ് മാഗ്നറ്റുകളുടെ ഭാര്യമാർ. അവർ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളാണ്. ഈ വീക്കെൻഡ് അവർ മൂന്നാറിലെ അവരുടെ പ്രൈവറ്റ് എസ്റ്റേറ്റിൽ അടിച്ചുപൊളിക്കാൻ പോവുകയാണ്. അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടെ നിന്നെ വേണം. ഒരേ സമയം!”

ഒരു നിമിഷം എൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് നിന്നുപോയി. ഇതുവരെ ഞാൻ നേരിട്ടത് ഓരോരുത്തരെയാണ്. അവർക്ക് വേണ്ടതെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ രണ്ടുപേർ, അതും ഒരേ സമയം! അതൊരു വലിയ വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. എൻ്റെ ശരീരത്തിനും മനസ്സിനും അത് താങ്ങാൻ കഴിയുമോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു.
“എനിക്ക്… എനിക്കിത് പറ്റുമോ ചേച്ചി?” ഞാൻ പരുങ്ങലോടെ ചോദിച്ചു.

“നിന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റും,” ഗീത വളരെ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. “ഡോക്ടർ രാധിക നിൻ്റെ ആ കരുത്തിനെക്കുറിച്ച് അവരോട് വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് നിന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയായിട്ടല്ല, ഒരു അത്ഭുതമായിട്ടാണ് കാണേണ്ടത്. പ്രതിഫലം നീ ചിന്തിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കും. എന്ത് പറയുന്നു?”

എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ജിഗോള ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറായി. പണത്തേക്കാളുപരി, ആ ഉന്നത സമൂഹത്തിലെ രണ്ട് സ്ത്രീകൾക്ക് മുന്നിൽ എൻ്റെ കഴിവ് തെളിയിക്കാനുള്ള ഒരു വാശി എൻ്റെയുള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. “ഞാൻ തയ്യാറാണ് ചേച്ചി,” ഞാൻ മറുപടി നൽകി.

കോടമഞ്ഞിലേക്കുള്ള യാത്ര
വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചയോടെ ഞാൻ എൻ്റെ ബുള്ളറ്റിൽ മൂന്നാറിലേക്ക് തിരിച്ചു. അടിമാലി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ നല്ല തണുപ്പ് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചുരം കയറുന്തോറും കോടമഞ്ഞ് എൻ്റെ കാഴ്ചകളെ മറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗീത അയച്ചുതന്ന ലൊക്കേഷൻ മൂന്നാർ ടൗണിൽ നിന്ന് വളരെ മാറിയുള്ള, ചിത്തിരപുരത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു വലിയ ഏലത്തോട്ടത്തിന് നടുവിലായിരുന്നു. ഏകദേശം അഞ്ച് മണിയോടെ ഞാൻ അവിടെയെത്തി.

നൂറുകണക്കിന് ഏക്കർ പരന്നുകിടക്കുന്ന എസ്റ്റേറ്റ്. അതിന് നടുവിലായി ബ്രിട്ടീഷ് ശൈലിയിൽ പണിത അതിമനോഹരമായ ഒരു പഴയ ബംഗ്ലാവ്. ചുറ്റും ആരുമില്ല. കടുത്ത ഏകാന്തത. അവിടെ ജോലിക്കാർ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എല്ലാം അവർ മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്ത് ഒഴിവാക്കിയിരിക്കണം. ബംഗ്ലാവിൻ്റെ പോർച്ചിൽ ഒരു റേഞ്ച് റോവർ കാർ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ബുള്ളറ്റ് ഒതുക്കി നിർത്തി കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചു. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വലിയ തടിയൻ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. മുന്നിൽ നിന്നവരെ കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. കൊച്ചിയിലെ ഉന്നത സമൂഹത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന രണ്ട് മുഖങ്ങൾ. ഫാഷൻ ഡിസൈനറായ അഞ്ജലിയും, ഒരു വലിയ ജ്വല്ലറി ഗ്രൂപ്പിൻ്റെ ഉടമയുടെ ഭാര്യയായ ശാലിനിയും (പേരുകൾ സാങ്കല്പികം). ഇരുവരും മുപ്പത്തിയഞ്ചിനും നാല്പതിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള അതിസുന്ദരികളായ സ്ത്രീകൾ.
അഞ്ജലി ഒരു ബ്ലാക്ക് വിൻ്റർ ജാക്കറ്റും ജീൻസുമായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ശാലിനി ആകട്ടെ വളരെ നേർത്ത ഒരു സിൽക്ക് ഗൗണും. ചുറ്റും കൊടുംതണുപ്പായിരുന്നിട്ടും അവർക്ക് അതിൻ്റെ യാതൊരു കുലുക്കവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“വെൽക്കം ടു മൂന്നാർ, കിംഗ്,” അഞ്ജലി എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറ്റി. അകത്ത് ഒരു വലിയ ഫയർ പ്ലേസ് കത്തിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അതിൻ്റെ ഇളം ചൂടും, വിദേശ മദ്യത്തിൻ്റെ നേരിയ ഗന്ധവും ആ വലിയ ഹാളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. വിലകൂടിയ തടികൊണ്ട് പണിത ഇൻ്റീരിയർ. അവിടെ ഒരു ചെറിയ ടേബിളിൽ വിലകൂടിയ റെഡ് വൈനും ഗ്ലാസ്സുകളും വെച്ചിരുന്നു.

“യാത്ര ചെയ്ത് ക്ഷീണിച്ചില്ലേ? ഇരിക്ക്,” ശാലിനി എൻ്റെ കോട്ട് ഊരിമാറ്റാൻ സഹായിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവർ എനിക്കൊരു ഗ്ലാസ്സ് വൈൻ പകർന്നു തന്നു.

ഞാൻ സോഫയിലിരുന്നു. രണ്ട് വശത്തുമായി അവരും. ഒരു നിമിഷം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു സങ്കോചം തോന്നി. സമൂഹത്തിൽ ലക്ഷങ്ങൾ വിലമതിക്കുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഡിസൈൻ ചെയ്യുന്നവളും, കോടികളുടെ സ്വർണ്ണത്തിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്നവളും ഇന്ന് എൻ്റെ ഇരുവശത്തുമിരുന്ന് എന്നെ ഒരു വിലപ്പെട്ട നിധിയെപ്പോലെ നോക്കുകയാണ്.

“ഞങ്ങൾക്കിത് ആദ്യത്തെ അനുഭവമാണ്,” അഞ്ജലി എൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. “ഞങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ എപ്പോഴും ബിസിനസ്സ് തിരക്കുകളിലാണ്. ഞങ്ങൾക്ക് പണമുണ്ട്, ലോകം മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കാം, എന്ത് വേണമെങ്കിലും വാങ്ങാം. പക്ഷേ, ഒരു പെണ്ണെന്ന നിലയിൽ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കാൻ അവർക്ക് ഒരിക്കലും കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. രാധിക നിന്നെയൊരു മാന്ത്രികൻ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്.

ഞങ്ങൾക്ക് ആ മാന്ത്രികത കാണണം.”
അത് പറയുമ്പോൾ ശാലിനിയുടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ തുടകളിലൂടെ ഇഴയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “ഇന്ന് രാത്രി ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ മറകളില്ല. ഞങ്ങളുടെ ഈ ഏകാന്തത നീ മാറ്റണം,” ശാലിനി മന്ത്രിച്ചു.
തീപാറുന്ന രാത്രി
അവർ എന്നെ മുകളിലത്തെ വലിയ മാസ്റ്റർ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ വളരെ വലിയൊരു കിംഗ് സൈസ് കട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. മുറിയുടെ ജനാലകളിലൂടെ പുറത്തെ മഞ്ഞുവീഴുന്ന രാത്രി കാണാമായിരുന്നു. മുറിക്കുള്ളിലെ ഹീറ്റർ അന്തരീക്ഷത്തെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

യാതൊരു നാണവുമില്ലാതെ അവർ പരസ്പരം അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുമാറ്റി. വിലകൂടിയ ബ്രാൻഡഡ് ലിംഗറീസുകൾക്കുള്ളിലെ അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ആ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. അവർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. എൻ്റെ ഓരോ വസ്ത്രങ്ങളും അവർ ഒരുമിച്ച് അഴിച്ചു മാറ്റി. അഞ്ജലി എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചുംബിച്ചപ്പോൾ, ശാലിനി എൻ്റെ പുറകിലൂടെ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവസാനത്തെ വസ്ത്രവും അഴിഞ്ഞുവീണപ്പോൾ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ നഗ്നതയിലേക്ക് ഉടക്കി നിന്നു. രാധിക പറഞ്ഞ ആ 9 ഇഞ്ച് വലിപ്പമുള്ള എൻ്റെ ലിംഗം നേരിട്ട് കണ്ടപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചുപോയി.
“ദൈവമേ… രാധിക പറഞ്ഞതിലും വലുതാണല്ലോ ഇത്,” അഞ്ജലി അത്ഭുതത്തോടെ ശാലിനിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ഇതൊരു സാധാരണ മനുഷ്യൻ്റെയല്ല…” ശാലിനിയുടെ സ്വരം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ അത്ഭുതം എന്നിൽ വലിയൊരു ഊർജ്ജം നിറച്ചു. എൻ്റെ കരുത്ത്, എൻ്റെ ആയുധം, അതുതന്നെയാണ് ഈ കോടീശ്വരികളെപ്പോലും എൻ്റെ കാൽക്കീഴിൽ നിർത്തുന്നത് എന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ആ രാത്രി വാക്കുകൾക്ക് അതീതമായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് അഞ്ജലിയുടെ വന്യമായ കാമം, മറുവശത്ത് ശാലിനിയുടെ മൃദുവായ എന്നാൽ ആഴത്തിലുള്ള മോഹങ്ങൾ. ഞാൻ അവർക്കിടയിൽ ഒരു യന്ത്രം പോലെ പ്രവർത്തിച്ചു. രണ്ടുപേരെയും ഒരേ സമയം തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക എന്നത് വലിയൊരു വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. എൻ്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ പേശിയും അതിനായി വലിഞ്ഞുമുറുകി. അവർ എന്നെ ഒരു വിലപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടത്തെപ്പോലെ ഉപയോഗിച്ചു, ഒപ്പം ഞാനും അവരെ എൻ്റെ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് കീഴടക്കി.

മൂന്നാറിലെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ് ആ ജനാലച്ചില്ലുകൾക്ക് പുറത്ത് നിസ്സഹായമായി നിന്നു. മുറിക്കുള്ളിൽ വിയർപ്പിൻ്റെയും കാമത്തിൻ്റെയും ഗന്ധം മാത്രം. അവർ രണ്ടുപേരും മാറിമാറി എന്നെ ആസ്വദിച്ചു. പണത്തിൻ്റെയും പദവിയുടെയും യാതൊരു അഹങ്കാരവും ആ കിടക്കയിൽ അവർക്കില്ലായിരുന്നു. എൻ്റെ ഓരോ ചലനങ്ങൾക്കും അവർ ആർത്തിയോടെ പ്രതികരിച്ചു. രാത്രിയുടെ ഏതോ യാമത്തിൽ, പൂർണ്ണമായും തളർന്ന് അവർ രണ്ടുപേരും എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. അവരുടെ കിതപ്പ് ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ സമയം പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശരീരമാകെ വലിയൊരു വേദനയുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാമത്തെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിട്ടതിൻ്റെ ക്ഷീണം. ഞാൻ കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലിയും ശാലിനിയും കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഫ്രഷ് ആയി വന്ന് കട്ടിലിനരികിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു പ്രസരിപ്പും സന്തോഷവും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.

“ഗുഡ് മോർണിംഗ്, കിംഗ്,” അഞ്ജലി എൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. “ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ രാത്രിയായിരുന്നു കഴിഞ്ഞുപോയത്. ഞങ്ങൾ പോലും അറിയാതെ ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന പല ഭാരങ്ങളും നീ ഇറക്കിവെച്ചു തന്നു.”

ശാലിനി എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ഒരു കട്ടിയുള്ള എൻവലപ്പ് എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു. “ഇത് നിനക്കുള്ളതാണ്. ഇതിന് യാതൊരു വിലപേശലുമില്ല. നീ അർഹിക്കുന്നതിലും കൂടുതലാണിത്. ഇനിയും ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കും.”

ഞാൻ ആ കവർ തുറന്നു നോക്കി. എൻ്റെ കണ്ണുകൾ തള്ളിപ്പോയി. അതിൽ പുതിയ രണ്ടായിരം രൂപയുടെ നോട്ടുകെട്ടുകൾ അടുക്കിവെച്ചിരുന്നു. ഒരു ലക്ഷം രൂപ! വെറും ഒറ്റ രാത്രിയുടെ എൻ്റെ അദ്ധ്വാനത്തിന് എനിക്ക് കിട്ടിയ പ്രതിഫലം. ഒരു വർഷം മുഴുവൻ തുണിക്കടയിൽ നിന്നാൽ പോലും എനിക്ക് ഇതിൻ്റെ പകുതി പോലും കിട്ടില്ലായിരുന്നു.
അന്ന് ഉച്ചയോടെ ആ എസ്റ്റേറ്റിൽ നിന്ന് എൻ്റെ ബുള്ളറ്റിൽ തിരികെ മലയിറങ്ങുമ്പോൾ മൂന്നാറിലെ മഞ്ഞ് പതിയെ മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. എൻ്റെ ബാഗിലിരിക്കുന്ന ആ ഒരു ലക്ഷം രൂപ എന്നെ വല്ലാതെ അഹങ്കാരിയാക്കി.

ഞാൻ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു ജിഗോളയല്ല, കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള വി.ഐ.പികളുടെ ഒഴിവാക്കാനാവാത്ത ലഹരിയായി ഞാൻ മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവർക്ക് പണമുണ്ട്, എനിക്ക് ഈ കരുത്തുറ്റ ശരീരവുമുണ്ട്. ഈ കച്ചവടത്തിൽ തോൽക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.

പക്ഷേ, ആ വലിയ തുക പോക്കറ്റിൽ കിടക്കുമ്പോഴും, എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ കോശങ്ങളിൽ എവിടെയോ ഒരു ചെറിയ ശൂന്യത അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പണത്തിന് വേണ്ടി എൻ്റെ ശരീരവും വികാരങ്ങളും പലർക്കായി ഞാൻ പകുത്തു നൽകുകയാണ്. ആ ചിന്തകളെ ഞാൻ എൻ്റെ ബുള്ളറ്റിൻ്റെ ഇരമ്പലിൽ മുക്കിക്കളഞ്ഞു. കാരണം, ഈ തിളങ്ങുന്ന ലോകത്ത് നിന്ന് ഇനിയൊരു തിരിച്ചുപോക്ക് എനിക്ക് അസാധ്യമായിരുന്നു.

🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓🏓

മൂന്നാറിലെ ആ മരവിപ്പിക്കുന്ന കോടമഞ്ഞിൽ വെച്ച്, കൊച്ചിയിലെ പ്രതാപികളായ രണ്ട് കോടീശ്വരികളെ ഒരേസമയം തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയതിൻ്റെ ലഹരി എൻ്റെ സിരകളിൽ മാസങ്ങളോളം അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. കീശയിലെ പണത്തിൻ്റെ കനം എൻ്റെ നടത്തത്തിലും സംസാരത്തിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. നാട്ടിൽ ഞാൻ പതുക്കെപ്പതുക്കെ ഒരു വലിയ ബിസിനസ്സുകാരൻ്റെ പരിവേഷം അണിഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. കൊച്ചിയിലെയും തിരുവനന്തപുരത്തെയും പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകളിലെ ഇടനാഴികളിലൂടെ ഞാൻ നടക്കുമ്പോൾ, അവിടെയുള്ള ജീവനക്കാർ പോലും എന്നെ വലിയൊരു വി.ഐ.പിയെപ്പോലെയാണ് നോക്കിക്കണ്ടിരുന്നത്.

ഗീതാ മേനോൻ്റെ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗങ്ങളുടെ എണ്ണം കൂടിവന്നു. എൻ്റെ ഡിമാൻഡ് അതിൻ്റെ പരമാവധിയിൽ നിൽക്കുന്ന സമയം.

എന്നെ തൊടാൻ ആർക്കും കഴിയില്ലെന്നൊരു അഹങ്കാരം എൻ്റെ ഉള്ളിൽ വേരുറപ്പിച്ചിരുന്നു. പണമുണ്ടെങ്കിൽ, ഉന്നതരുടെ സ്വാധീനമുണ്ടെങ്കിൽ ഈ നാട്ടിൽ എന്ത് രഹസ്യവും മൂടിവെക്കാമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ, നിയമത്തിൻ്റെയും വിധിയുടെയും വഴികൾ നമ്മൾ വിചാരിക്കുന്നതിലും എത്രയോ സങ്കീർണ്ണമാണെന്ന് എന്നെ പഠിപ്പിച്ചത് നവംബർ മാസത്തിലെ ആ ഇരുണ്ട വെള്ളിയാഴ്ചയാണ്. എൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ, എന്നാൽ ഏറ്റവും അവിശ്വസനീയമായ ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു അത്.

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ബുക്കിംഗ്
ഗ്രൂപ്പിൽ നിന്നല്ലാതെ, നേരിട്ട് എനിക്ക് വന്ന ഒരു ബുക്കിംഗ് ആയിരുന്നു അത്. ശീല വർഗീസാണ് (എൻ്റെ രണ്ടാമത്തെ ക്ലയൻ്റ്) എനിക്ക് ആ നമ്പർ തന്നത്. എറണാകുളത്തെ പ്രശസ്തമായ ഒരു ബുട്ടീക്കിൻ്റെ ഉടമസ്ഥയായ ശാലിനി. ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗമല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഗീതാ മേനോന് ഈ ബുക്കിംഗിനെക്കുറിച്ച് അറിവില്ലായിരുന്നു. കൊച്ചി ബൈപ്പാസിലുള്ള ഒരു പുതിയ, എന്നാൽ അത്ര പ്രശസ്തമല്ലാത്ത ഒരു റിസോർട്ടിലായിരുന്നു അവർ എനിക്ക് റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നത്. സാധാരണയായി ഗ്രാൻഡ് ഹയാത്ത് പോലെയുള്ള അതീവ സുരക്ഷയുള്ള ഹോട്ടലുകളിലാണ് എൻ്റെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ നടക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ, ശാലിനി പറഞ്ഞത് ആ റിസോർട്ട് അവരുടെ ഒരു അകന്ന ബന്ധുവിൻ്റേതാണെന്നും പൂർണ്ണ സുരക്ഷയുണ്ടെന്നുമാണ്.

രാത്രി ഒൻപത് മണിയോടെ ഞാൻ എൻ്റെ കാറിൽ (ബുള്ളറ്റിന് പകരം ഞാൻ ഒരു സെക്കൻഡ് ഹാൻഡ് ഫോർഡ് ഇക്കോസ്പോർട്ട് വാങ്ങിയിരുന്നു) ആ റിസോർട്ടിലെത്തി. റൂം നമ്പർ 102. ഗ്രൗണ്ട് ഫ്ലോറിലുള്ള ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവ് റൂം. ശാലിനി അവിടെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഏകദേശം നാല്പത് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള, വളരെ മോഡേണായ ഒരു സ്ത്രീ. ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ച്, മദ്യപിച്ച് പതിയെ ഞങ്ങളുടെ രാത്രിയുടെ ലഹരിയിലേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു.
എൻ്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും അഴിച്ച്, ശാലിനിയെ കിടക്കയിലേക്ക് കിടത്തിയ ആ നിമിഷം… പെട്ടെന്നാണ് റൂമിൻ്റെ വാതിലിൽ വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെയുള്ള ഇടി കേട്ടത്.
ആദ്യം ഞാൻ കരുതിയത് റൂം സർവ്വീസ് ആയിരിക്കുമെന്നാണ്. പക്ഷേ ഇടിയുടെ ശബ്ദം കൂടിവന്നു. വാതിൽ പൊളിഞ്ഞു വീഴുമെന്ന അവസ്ഥ.

“തുറക്കെടാ വാതിൽ! പോലീസ് ആണ്!” പുറത്തുനിന്നുള്ള ആ അലർച്ച കേട്ടതും എൻ്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. ശാലിനി അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പുതപ്പിനടിയിലേക്ക് ചുരുണ്ടുകൂടി. എൻ്റെ കൈകാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇങ്ങനെയൊരു ഭയം ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നത്. പോലീസ്! ഞാൻ പിടിക്കപ്പെടാൻ പോവുകയാണ്. എൻ്റെ അച്ഛൻ്റെ മുഖമാണ് ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് വന്നത്. നാട്ടുകാർ ഇതറിയും, പത്രങ്ങളിൽ ഫോട്ടോ വരും. എൻ്റെ ജീവിതം ഇവിടെ അവസാനിക്കുകയാണ്.
ഞാൻ പരവേശത്തോടെ എൻ്റെ പാൻ്റ്സ് എടുത്തുമാറ്റി വേഗത്തിൽ ധരിച്ചു. ഷർട്ടിടാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിന് മുൻപേ തന്നെ വാതിലിൻ്റെ ലോക്ക് തകർത്ത് അഞ്ചാറ് പോലീസുകാർ അകത്തേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റുകളുടെ വെളിച്ചം എൻ്റെ കണ്ണുകളെ കുത്തിനോവിച്ചു. ചിലർ ക്യാമറയിൽ വീഡിയോ എടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“കൈ രണ്ടും പൊക്കി ചുമരിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കെടാ!” ഒരു എസ്.ഐ എൻ്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് ചുമരിലേക്ക് തള്ളി. എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ശാലിനി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പോലീസുകാരോട് തൻ്റെ ഭർത്താവ് വലിയൊരു ബിസിനസ്സുകാരനാണെന്നും ഇത് പുറത്തറിയരുതെന്നും കെഞ്ചുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ റിസോർട്ടിൽ ഒരു വലിയ റെയ്ഡ് നടക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ അനാശാസ്യം നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന രഹസ്യവിവരത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എറണാകുളം സിറ്റി ടാസ്ക് ഫോഴ്സ് നടത്തിയ മിന്നൽ പരിശോധന.
സ്റ്റേഷനിലെ ഭയം നിറഞ്ഞ നിമിഷങ്ങൾ
എന്നെയും ശാലിനിയെയും ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റുമ്പോൾ എൻ്റെ തല കുനിഞ്ഞിരിക്കുകയായിരുന്നു. ആരും എൻ്റെ മുഖം കാണരുതേ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. കൊച്ചിയിലെ ഒരു പ്രധാന പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്കാണ് ഞങ്ങളെ കൊണ്ടുപോയത്. രാത്രി പതിനൊന്നര മണി. സ്റ്റേഷനിലെ ആ കൊതുകുകടിയും വൃത്തികെട്ട ഗന്ധവും എന്നെ ശ്വാസംമുട്ടിച്ചു. എന്നെ ലോക്കപ്പിന് പുറത്തുള്ള ഒരു ബെഞ്ചിൽ ഇരുത്തി.

ശാലിനിയുടെ ഭർത്താവോ അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ സ്വാധീനമുള്ള ആരെങ്കിലുമോ അവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടാകണം. കാരണം, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പോലീസുകാരൻ വന്ന് അവരെ മാറ്റി നിർത്തി സംസാരിക്കുകയും, പിന്നീട് അവർ അവിടെ നിന്ന് ഒരു കാറിൽ കയറി പോവുകയും ചെയ്തു. പണമുള്ളവർക്ക് നിയമത്തിൻ്റെ വലക്കണ്ണികളിലൂടെ എളുപ്പം ഊരിപ്പോകാം. പക്ഷേ, ഞാൻ അവിടെ കുടുങ്ങി. എന്നെ ഒരു വലിയ ‘പെൺവാണിഭ സംഘത്തിൻ്റെ’ തലവനായി ചിത്രീകരിക്കാനാണ് പോലീസിൻ്റെ പ്ലാൻ എന്ന് അവിടെയുള്ള സംസാരങ്ങളിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

എൻ്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ അവരുടെ കയ്യിലായിരുന്നു. അതിൽ ഗീതാ മേനോൻ്റെ ഗ്രൂപ്പുണ്ട്, നാട്ടിലെ പ്രൊഫസർ ദീപ്തിയുടെ മെസ്സേജുകളുണ്ട്, ഡോക്ടർ രാധികയുടെ കോൾ ലിസ്റ്റുണ്ട്. അതെല്ലാം അവർ തുറന്നു നോക്കിയാൽ കേരളം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ സ്കാൻഡൽ ആയിരിക്കും നാളെ രാവിലെ പുറത്തുവരാൻ പോകുന്നത്. ഭയം കൊണ്ട് എൻ്റെ ഷർട്ട് വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു.

ഏകദേശം ഒരു മണിയോടെ സ്റ്റേഷൻ്റെ മുന്നിൽ ഒരു വലിയ പോലീസ് ജീപ്പ് വന്ന് നിന്നു. അതിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ടപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പോലീസുകാരെല്ലാം എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് സല്യൂട്ട് ചെയ്തു. എറണാകുളം സിറ്റിയിലെ ഏറ്റവും കർക്കശക്കാരിയായ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസർ. എ.സി.പി ദേവിക ഐ.പി.എസ് (പേര് സാങ്കല്പികം). വാർത്തകളിലും പത്രങ്ങളിലും മാത്രം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ള മുഖം. ഗുണ്ടകളെയും ക്രിമിനലുകളെയും വിറപ്പിക്കുന്ന, 38 വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള ചുറുചുറുക്കുള്ള യുവതി. കാക്കി യൂണിഫോമിൽ അവർ നടന്നു വരുന്നതിന് തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

ദേവിക നേരെ എസ്.ഐയുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് കയറി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പോലീസുകാരൻ വന്ന് എൻ്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു. “എഴുന്നേൽക്കെടാ, മേഡം വിളിക്കുന്നു.”
ചോദ്യം ചെയ്യൽ മുറിയിലെ അട്ടിമറി
എന്നെ ദേവികയുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് കയറ്റി വാതിലടച്ചു. മുറിയിൽ ഞാനും അവരും മാത്രം. എയർകണ്ടീഷൻ്റെ ചെറിയൊരു ഇരമ്പൽ മാത്രം കേൾക്കാം. അവർ തൻ്റെ കസേരയിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്ന് എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടം എൻ്റെ ഉള്ളിലെ സകല ധൈര്യവും ചോർത്തിക്കളഞ്ഞു. മേശപ്പുറത്ത് എൻ്റെ ഫോണും ഐഡി കാർഡും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ദേവിക: “പേര്… കായംകുളം. അപ്പോൾ നീയാണല്ലേ ആ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിലെ പ്രശസ്തനായ ‘കായംകുളം കിംഗ്’?”
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും എൻ്റെ തലച്ചോറിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ കടന്നുപോയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എൻ്റെ ശ്വാസം വിലങ്ങി. ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ ആ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവർക്ക് ഈ ഗ്രൂപ്പിനെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ അറിയാം? എൻ്റെ രഹസ്യലോകം മുഴുവൻ തകർന്നിരിക്കുന്നു!

ഞാൻ വിക്കി വിക്കി മറുപടി പറയാൻ ശ്രമിച്ചു: “മാഡം… ഞാൻ… അത് എൻ്റെ ഫോണല്ല…”
ദേവിക ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ എഴുന്നേറ്റു. അവർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവരുടെ കാക്കി യൂണിഫോമിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന അധികാരത്തിൻ്റെ ഗന്ധത്തിനൊപ്പം, വളരെ നേരിയ, വിലകൂടിയ ഒരു പെർഫ്യൂമിൻ്റെ ഗന്ധവും എൻ്റെ മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചുകയറി.
ദേവിക: (ശബ്ദം താഴ്ത്തി) “നീ എന്നെ പൊട്ടൻ കളിപ്പിക്കാൻ നോക്കണ്ട. ഗീതാ മേനോൻ്റെ ആ വി.ഐ.പി ഗ്രൂപ്പിലെ പന്ത്രണ്ട് പേരിൽ ഒരാൾ ഞാനാണ്. ‘നൈറ്റ് ഫ്ലവർ’ എന്ന പേരിലുള്ള ആ അക്കൗണ്ട് എൻ്റേതാണ്. ഡോക്ടർ രാധികയും അഞ്ജലിയും നിന്നെക്കുറിച്ച് ഗ്രൂപ്പിൽ വർണ്ണിച്ചത് ഞാൻ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ നേരിട്ടൊന്ന് കാണാൻ ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ പരിധിയിൽ നടക്കുന്ന ഒരു റെയ്ഡിൽ നീ പെട്ടത് എന്നറിഞ്ഞത്.”
എനിക്ക് എൻ്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. കേരളം മുഴുവൻ ഭയക്കുന്ന, മാധ്യമങ്ങൾ വാഴ്ത്തിപ്പാടുന്ന ഈ കർക്കശക്കാരിയായ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറും എൻ്റെ ക്ലയൻ്റുകളുടെ വാട്സാപ്പ് ഗ്രൂപ്പിലെ അംഗമാണെന്നോ? എൻ്റെ ഭയം പതിയെ അത്ഭുതത്തിന് വഴിമാറാൻ തുടങ്ങി.

ദേവിക: “എൻ്റെ ഭർത്താവ് ഒരു വലിയ രാഷ്ട്രീയക്കാരനാണ്. അയാൾക്ക് ഞാൻ വെറുമൊരു ട്രോഫി ഭാര്യ മാത്രമാണ്. സമൂഹത്തിന് മുന്നിൽ വലിയ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറായി വിലസി നടക്കുമ്പോഴും, ഈ യൂണിഫോം ഊരിവെച്ചാൽ ഞാനും വെറുമൊരു പെണ്ണാണ്. എൻ്റെ ശരീരത്തിനും അതിൻ്റേതായ ആവശ്യങ്ങളുണ്ട്. രാധിക പറഞ്ഞ ആ 9 ഇഞ്ചിൻ്റെ മാന്ത്രികത സത്യമാണോ എന്ന് എനിക്കറിയണം.”

അവർ പോയി ക്യാബിൻ്റെ വാതിൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ലോക്ക് ചെയ്തു. ക്യാബിനോട് ചേർന്ന് ഒരു ചെറിയ റെസ്റ്റ് റൂം ഉണ്ടായിരുന്നു. രാത്രി ഡ്യൂട്ടിയുള്ളപ്പോൾ ഓഫീസർമാർക്ക് വിശ്രമിക്കാനുള്ള സൗകര്യം. അതിനുള്ളിലേക്ക് അവർ എന്നെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ടുപോയി.
കാക്കിയിലെ കാമം
ആ ചെറിയ മുറിയിൽ ഒരു കട്ടിലും അലമാരയും മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ദേവിക തൻ്റെ തൊപ്പി ഊരി മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. എൻ്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് അവർ ആ കാക്കി യൂണിഫോമിൻ്റെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റി. സമൂഹത്തിൽ ഇത്രയും അധികാരമുള്ള, എന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് കൊണ്ടുവന്ന ഒരു പോലീസ് ഓഫീസർ എൻ്റെ മുന്നിൽ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ വസ്ത്രങ്ങൾ അഴിച്ചുമാറ്റുന്ന കാഴ്ച എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ഭയത്തെ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കി. പകരം വല്ലാത്തൊരു വന്യമായ ആവേശം എന്നിൽ ഇരച്ചുകയറി.

യൂണിഫോമിനുള്ളിൽ അവർ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള വളരെ വിലകൂടിയ ഇന്നർവെയർ ആയിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. കർശനമായ വ്യായാമം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന അവരുടെ ശരീരം ഒരു ശില്പം പോലെ മനോഹരമായിരുന്നു. അവർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എൻ്റെ ഷർട്ട് വലിച്ചൂരി.
ദേവിക: “എന്നെ ഒരു പോലീസുകാരിയായി കാണരുത്. നിൻ്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണായി മാത്രം കണ്ടാൽ മതി. ഐ വാണ്ട് ഇറ്റ് റഫ്… എന്നെ നീ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കണം.”
അവർ എൻ്റെ പാന്റ്സിൻ്റെ സിബ്ബ് അഴിച്ചു. രാധികയും അഞ്ജലിയും പറഞ്ഞ ആ സത്യം അവരുടെ മുന്നിൽ വെളിപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ കർക്കശക്കാരിയായ ഓഫീസറുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഒരു നിമിഷം അവർ ആ അത്ഭുതത്തിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു.
“മൈ ഗോഡ്… ഇത് നിൻ്റെ ഏറ്റവും വലിയ ആയുധം തന്നെയാണ്…” അവർ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.

ആ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ്റെ വിശ്രമമുറിയിൽ നടന്നത് വെറുമൊരു ലൈംഗിക ബന്ധമായിരുന്നില്ല, അതൊരു വലിയ അധികാരമാറ്റമായിരുന്നു. പുറത്ത് സല്യൂട്ട് അടിച്ച് നിൽക്കുന്ന പോലീസുകാരുടെ നടുവിൽ, അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ മേലധികാരി എൻ്റെ കിടക്കയിൽ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയെപ്പോലെ എൻ്റെ ശരീരത്തിൻ്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ യാചിക്കുകയായിരുന്നു. എൻ്റെ ഓരോ ചലനങ്ങൾക്കും അവർ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് പ്രതികരിച്ചു. അവരുടെ നഖങ്ങൾ എൻ്റെ പുറത്ത് ആഴത്തിൽ മുറിവുകളുണ്ടാക്കി. എൻ്റെ വലിപ്പവും കരുത്തും അവരെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ ചെറിയ കട്ടിൽ ഞങ്ങളുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പകൽ മുഴുവൻ മറ്റുള്ളവരെ ഭരിച്ചും ആജ്ഞാപിച്ചും ശീലിച്ച ആ സ്ത്രീ, രാത്രിയുടെ ഏകാന്തതയിൽ എൻ്റെ അധികാരത്തിന് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

മണിക്കൂറുകളോളം നീണ്ട ആ വന്യമായ വേഴ്ചയ്ക്കൊടുവിൽ, ഒട്ടും അനങ്ങാൻ പോലുമാകാതെ അവർ എൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു. ആ എ.സി റൂമിലും അവർ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചിരുന്നു. പുറത്ത് പോലീസുകാരുടെ ബൂട്ടിൻ്റെ ശബ്ദങ്ങൾ കേൾക്കാമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പുകൾ മാത്രമായിരുന്നു ബാക്കി.
വിലയില്ലാത്ത സ്വാതന്ത്ര്യം
പുലർച്ചെ നാലുമണി. ദേവിക എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയി തിരികെ വന്നു. അവർ വീണ്ടും ആ കാക്കി യൂണിഫോം ധരിച്ചു. മിനിറ്റുകൾക്ക് മുൻപ് എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് കിതച്ചിരുന്ന ആ പെണ്ണിൽ നിന്ന് അവർ വീണ്ടും കർക്കശക്കാരിയായ ഐ.പി.എസ് ഓഫീസറായി മാറി. ആ പെട്ടെന്നുള്ള മാറ്റം എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

അവർ എൻ്റെ ഫോണും ഐഡി കാർഡും എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി.

ദേവിക: “നിൻ്റെ പേരിലുള്ള ചാർജുകൾ ഞാൻ ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. റെയ്ഡിൽ പിടിക്കപ്പെട്ട ലിസ്റ്റിൽ നിൻ്റെ പേരില്ല. നീ പൂർണ്ണ സ്വതന്ത്രനാണ്.”
ഞാൻ ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടു.
ദേവിക: “പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഓർക്കുക. ഗീതാ മേനോനോ ഗ്രൂപ്പിലെ മറ്റാർക്കെങ്കിലുമോ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വിവരവും ലഭിക്കരുത്. ഞാൻ അവിടുത്തെ ഒരു സൈലന്റ് മെമ്പർ മാത്രമാണ്. പിന്നെ…” അവർ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എൻ്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു, “നീ ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രനാണ്. പക്ഷേ, നീ എൻ്റെ സ്വന്തം കൂടിയാണ്. എനിക്ക് ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം എൻ്റെ ഫോൺ വരും. അന്ന്, ലോകത്ത് എവിടെയാണെങ്കിലും നീ എൻ്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാകണം. മനസ്സിലായോ?”
അവരുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു പോലീസുകാരിയുടെ ആജ്ഞയും ഒരു കാമുകിയുടെ അവകാശവും ഒരുപോലെയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ സമ്മതമെന്നോണം തലയാട്ടി. അന്ന് അവർ എനിക്ക് പണമൊന്നും തന്നില്ല. കാരണം, പണത്തേക്കാൾ വലിയ എൻ്റെ ജീവിതവും എൻ്റെ സ്വാതന്ത്ര്യവും തിരികെ തന്നത് അവരാണ്.
പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ്റെ പടവുകൾ ഇറങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ കൊച്ചിയിൽ നേരം വെളുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. എൻ്റെ കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഈ ലോകം എത്ര വിചിത്രമാണ്! നിയമം നടപ്പിലാക്കുന്നവർ മുതൽ കോടീശ്വരിമാർ വരെ തങ്ങളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച വികാരങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ എത്ര നിസ്സഹായരാണ്. എൻ്റെ ഈ 9 ഇഞ്ച് കരുത്ത് വെറുമൊരു ശാരീരിക പ്രത്യേകത മാത്രമല്ല, കേരളത്തിലെ ഉന്നതരുടെ രഹസ്യ അറകളിലേക്കുള്ള വലിയൊരു മാസ്റ്റർ കീ കൂടിയാണെന്ന് എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും ബോധ്യപ്പെട്ടു.

ഞാൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ഒരു വലിയ അപകടത്തിൽ നിന്ന് തലനാരിഴയ്ക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടതിൻ്റെ ആശ്വാസത്തേക്കാൾ, ഐ.പി.എസ് കാക്കി യൂണിഫോമിനുള്ളിലെ ഒരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞതിൻ്റെ വലിയൊരു അഹങ്കാരമായിരുന്നു അപ്പോൾ എൻ്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നത്. ഇനി ആര് വന്നാലും എനിക്ക് നേരിടാം എന്നൊരു ആത്മവിശ്വാസം. കായംകുളം കിംഗ് തളരാൻ പോകുന്നില്ല.

(തുടരും)