രവിയുടെ ലീലാവിലാസങ്ങൾ തുടരുന്നു..
വായനക്കാർക്ക് നന്ദി..
പ്രോത്സാഹനങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിക്കട്ടെ…

 

അങ്ങിനെ മൂന്ന് ആഴ്ചയിലേറെ നീണ്ട കോവിലകത്തെ വാസം അവസാനിപ്പിച്ച് രവി തിരികെ സ്വന്തം തട്ടകത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. ബസ്സ് യാത്രയിൽ, കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ അയാൾ പലർക്കും നൽകിയ വിവിധ സേവനങ്ങൾ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

ദേവ്യോപ്പോൾ..
അധികാരിയുടെ ഭാര്യ ലക്ഷ്മി..
പാചകക്കാരി തങ്കം..
അവസാനം, നിനച്ചിരിക്കാതെ കൈയ്യിലിൽ കിട്ടിയ രാഘവൻ്റെ ഭാര്യ – കാർത്തു!!!

നാല് പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ആണിൻ്റെ യഥാർത്ഥ കരുത്ത് എന്തെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്തി കൊടുത്ത ദിനരാത്രങ്ങൾ.
“എൻ്റെ കുട്ടി ഇനിയും വരണം… കോവിലകത്തിൻ്റെ വാതിലുകൾ എന്നും കുട്ടിക്കായി തുറന്ന് കിടക്കും… ” തിരികെ പോരുന്ന ദിവസം, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ്, വിതുമ്പലോടെ ഓപ്പോൾ പറഞ്ഞു. കൂട്ടത്തിൽ, ഒരുപിടി ചുരുട്ടിയ നോട്ടുകളും കൈയ്യിൽ വച്ചുവെങ്കിലും, അയാൾ അത് വാങ്ങിയില്ല. മറിച്ച്, ആരും അരികിൽ ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, കഴുത്തിൽ കിടന്നിരുന്ന മാല അവരുടെ കഴുത്തിലേക്കിട്ടപ്പോൾ, അവർ ഞെട്ടി.

“മനസ്സ് നിറഞ്ഞ് തരുന്നതാണ്… ” രവി ദേവിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉമ്മവച്ചു.
“ഇത്രയ്ക്കും വേണോ? എങ്കിൽ… നിനക്ക് ഒരു താലികൂടി ഇതിൽ ചേർക്കാമായിരുന്നു… ബ്ലൗസിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ച് വെച്ചേനെ ഞാൻ..” ദേവി ചിരിച്ചു.

“ഒരെണ്ണം കഴുത്തിൽ ഇല്ലേ… പിന്നെ,
നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിൽ, അടുപ്പത്തിൽ താലിക്ക് സ്ഥാനം കൊടുക്കണോ? ഞാൻ ഓപ്പോളിൻ്റെയും ഓപ്പോൾ എൻ്റെയും അല്ലെ..” രവിക്ക് അവരെ പുണരാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ബസ്സിൽ വലിയ തിരക്കില്ല. രവി പുറത്തേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു.

പുറംകാഴ്ചകൾ പിന്നിലേക്ക് അതിവേഗം പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. വീടുകൾ.. പാടങ്ങൾ… മരങ്ങൾ…

കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ദിവസങ്ങളിൽ നടന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അവിസ്മരണീയ സംഭവങ്ങൾ രവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഒന്നൊന്നായി കെട്ടഴിഞ്ഞുവന്നു. ഒന്ന്, മച്ചിലെ രാത്രി !! അന്ന്, ഓപ്പോൾ മയക്കം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ ആ രാത്രി..

മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, വെളുത്ത് തടിച്ച തുടകൾ അകത്തി, മലർന്ന് കിടക്കുന്ന ദേവിയുടെ മാദകമേനി രവിയിൽ വല്ലാത്ത ലൈംഗികതീക്ഷ്ണ ഉയർത്തി. അതിൻ്റെ അനുരണനം സ്വന്തം ആയുധത്തിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. രക്തോട്ടം വർദ്ധിച്ചു.

മാറിൻ്റെ ഇരുവശത്തേക്കും അൽപ്പം പരന്ന്, ചാഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന, ഇടത്തരം കണ്ണുകളുള്ള അവരുടെ ഉടയാത്ത വലിയ മുലകൾ !! കീഴ്‌വയർ എന്ന് പറയാൻ അധികമില്ലെങ്കിലും, യോനിയുടെ ഉയർച്ച, വയറിന് സമമെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി. കിടപ്പ് മലർന്നാണെങ്കിലും, ദേവിയുടെ ചന്തികളുടെ വലുപ്പവും രവിക്ക് പുതുമോഹങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.

ഇല്ലത്തേയും കോവിലകത്തേയും സ്ത്രീകൾക്ക് ലൈംഗിക വിരക്തി അതിവേഗം കൈവരുമെന്നാണ് പൊതു നിരീക്ഷണം. “പുല്ലും വൈക്കോലും” കഴിച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്ക് എന്ത് കാമം? എന്ത് ക്രോധം? പക്ഷേ, അവസരം വന്നപ്പോൾ, ദേവിയിലെ തൃഷ്ണ ഉണർന്നു എന്ന് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ. അത് മുതലാക്കാൻ രവിയുടെ മനസ്സ് തുടിച്ചു.

വിയർപ്പിൻ്റെ ചെറുതുള്ളികൾ അലിഞ്ഞ ദേവിയുടെ പൊക്കിളിൽ രവി ചുണ്ടമർത്തിയതും, അവർ ഇക്കിളിപ്പെട്ട് അരക്കെട്ടുയർത്തി. രവി പൊക്കിളിൽ നാവിട്ട്, അവിടെ ഊറിയ വിയർപ്പിനെ നുണഞ്ഞു.

“ഓഹ്… ഇക്കിളിയാവുന്നു കുട്ട്യേ…” അവർ രവിയെ വയറിലേക്ക് അമർത്തി. രവിയുടെ നാവ് ദേവിയുടെ വയറിലും, യോനീതടത്തിലും സഞ്ചരിച്ച്, അവസാനം, യോനിപ്പിളർപ്പിൽ എത്തിനിന്നു.

“എന്താ നിർത്തിയേ…” രവിയുടെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി, ദേവി ചോദിച്ചു. അവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് നേരിയ ചിലമ്പിച്ച. രവി അവരെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടൂ….” അടുത്ത നീക്കം എന്താകണം എന്ന് രവിക്ക് ഉത്തമ ബോധ്യമുണ്ടെങ്കിലും, അത് ദേവിയിൽനിന്നും കേൾക്കാൻ രവി ഏറെ കൊതിച്ചു.

“ഇത്രയും ആയിട്ട് ഇനി അതും ഞാൻ പറയണോ എൻ്റെ കുട്ട്യേ….” അവർ മുട്ടുകൾ ഉയർത്തി, തുടകൾ പരമാവധി അകത്തി. അത് രവിക്കുള്ള സിഗ്നൽ ആയിരുന്നു. “പൊളിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ? ഇനി അവിടെ നിൻ്റെ അരമുള്ള നാവ് യഥേഷ്ടം മേയട്ടെ….” ഇതായിരുന്നു ദേവിയുടെ മനസ്സിൽ. പക്ഷേ, പറയാൻ ഒരു ചമ്മൽ.

ചെറുകട്ടിലിൻ്റെ അറ്റത്ത് കുന്തുകാലിൽ ഇരുന്ന രവിയുടെ അരികിലേക്ക് ദേവി പതിയെ നിരങ്ങി നീങ്ങിയിട്ട് കാലുകൾ രവിയുടെ ദൃഢമായ തോളിൽ വച്ചു. മനസ്സിലും വായിലും കൊതിവെള്ളം ഊരിയ രവി, ദേവിയുടെ പിളർന്നിരിക്കുന്ന യോനിയിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി. ഉൾവശത്തിന് അസാധാരണ ചുകപ്പ് നിറം.

ത്രസിച്ച് നിൽക്കുന്ന രതിമുകുളം. ഏതൊരു സ്ത്രീയുടെയും കടിപ്രദേശം, കൂതി, കക്ഷം എന്നിവ നഗ്നമായി കാണാൻ ഇടവന്നാൽ, അതിൽനിന്നും ആവിർഭവിക്കുന്ന ഗന്ധം വലിച്ചെടുക്കുക എന്ന തലതിരിഞ്ഞ ചിന്ത ഇവിടെയും രവി നടപ്പിലാക്കി.

ദേവിയുടെ പിളർപ്പിൻ്റെ മുകളറ്റം മുതൽ, കീഴ്ത്തുളവരെ, ഒരു ശ്വാനൻ എന്നപോലെ, രവിയുടെ മൂക്ക് പതിയെ അമർന്നു. യോനിയും കൂതിയും പകർന്ന് കൊടുത്ത രതിഗന്ധം രവി ആവോളം നുകർന്നു.

“ൻ്റെ കുട്ടി ഇതെന്താ കാണിക്കണേ…” ദേവിയിൽ നാണം നുരപൊങ്ങി. ആ സമയത്തെ ദേവീഭാവം രവി മനസ്സറിഞ്ഞ് ആസ്വദിച്ചു.

“എൻ്റെ ഓപ്പോളേ… ഇതിൻ്റെ ലഹരി ഒരു കള്ളിനും കഞ്ചാവിനും പകരമാവില്ല…” രവി വീണ്ടും മൂക്ക് മുട്ടിച്ച്, ഗന്ധം പലവട്ടം ആവോളം നുകർന്നു. മറിച്ച്, രവിയുടെ നാവിൻ്റെ പ്രയോഗം ഇത്രയും വേഗം യോനിയിൽ നടക്കണേ എന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു അന്നേരം ദേവി.

അവരുടെ ചിന്തയ്ക്ക് വിരാമമിട്ട്, ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തിൽ രവിയുടെ നാവിൻ്റെ സ്പർശം തൻ്റെ തേനിലിപ്പിക്കുന്ന കൃസരിയിൽ സംഭവിച്ചുവെന്ന് ദേവിക്ക് മനസ്സിലായി. ഒരു വിരൽകൊണ്ട് കൃസരിയുടെ മേലഗ്രത്തിലെ തൊലി ഉയർത്തി, മറുകൈക്കൊണ്ട് യോനിയെ പിളർത്തി രവി താഴെനിന്നും മേലേക്ക് ആഞ്ഞ് നക്കി.

ഇടയ്ക്ക് മേലാഗ്രത്തെ പയറുമണിയിൽ നാവുകൊണ്ട് നുണഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവിയുടെ അരക്കെട്ട് ഉയർന്നു… രവി തൻ്റെ പ്രവർത്തി മിനിറ്റുകളോളം ദേവിയുടെ പിളർത്തി വച്ച യോനിയിൽ തുടർന്ന്. അവസാനം, അവരൊന്ന് വിറച്ചു.. ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചു. യോനിയിൽനിന്നും എന്തോ പുറത്തേക്ക് വന്നതായി അവർക്ക് തോന്നി. എല്ലാം നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവസാനിച്ചു..

ദേവിയുടെ യോനി പകർന്ന് നൽകിയ, പുളിപ്പ് കലർന്ന കൊഴുപ്പിനെ രവി നുണഞ്ഞ് അകത്താക്കി. ഇടയ്ക്കിടെ നാവ് കൂർപ്പിച്ച് കൂതിത്തുളയിൽ മുട്ടിച്ചപ്പോൾ, ദേവിയുടെ സകല നാഡീ ഞരമ്പുകളിലും വൈദ്യുതി പ്രവഹിച്ചു.

“അവിടെ അതൊക്കെ വേണോ എൻ്റെ കുട്ടാ….” ദേവിയുടെ പതിഞ്ഞ, കാമാർദ്രമായ സ്വരം.
“വേണം… എനിക്ക് എൻ്റെ ഓപ്പോളിൻ്റെ എല്ലായിടവും വേണം… എല്ലാം എനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. എല്ലാം എൻ്റേതാണ്” രവി ആവേശപ്പെട്ടു.

“എന്നെ ഇനി ഓപ്പോളെ എന്ന് വിളിക്കല്ലേ… കഴിയുമെങ്കിൽ ദേവിയെന്ന് വിളിക്ക്യോ…” അവർ കെഞ്ചി.

“അപ്പോ എന്നെ എന്താ വിളിക്ക്യാ…” രവി തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.
“എൻ്റെ ചെക്കൻ… എൻ്റെ മുത്ത്… മതിയോ..” അതും പറഞ്ഞ് ദേവി രവിയെ വലിച്ച് ദേഹത്തേക്കിട്ടു.

ദേവി ദേഹത്തേക്ക് വലിച്ചുവെങ്കിലും, രവി അവരുടെ ദേഹത്തേക്ക് സ്വയം വലിഞ്ഞ് കയറുകയായിരുന്നു. മുകളിലേക്ക് നീങ്ങുമ്പോൾ, രവിയുടെ വമ്പൻ പണിയായുധം ദേവിയുടെ തുടകളിലൂടെ ഉരഞ്ഞ്, കവക്കൂട്ടിൽ തങ്ങിനിന്നു.

“എൻ്റെ കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടിയെ ഈ വലിയ തമ്പ്രാന് ബോധിക്യോ ആവോ…” ദേവി തുടകൾ അകത്തി, ത്രസിച്ച് നിൽക്കുന്ന കണയെ വിടവിൽ ഉരച്ചു.

“അതൊക്കെ ബോധിക്കും… ദാ നോക്ക്….” എന്നും പറഞ്ഞ് രവി അരക്കെട്ട് ഉയർത്തി, ലിംഗാഗ്രം യോനിയിലെ കൃത്യമായ പോയിൻ്റിൽ മുട്ടിച്ചു.

“ഒന്ന് കയറ്റാൻ നോക്കൂ…” ദേവി പറഞ്ഞതും, രവിയുടെ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന അരക്കെട്ട് മെല്ലെ താഴ്ന്നു. കുറച്ച് ബദ്ധപ്പെട്ടാണെങ്കിലും, ദേവിയുടെ കളിപ്പാട്ടം രവിയുടെ ചെങ്കോലിനെ പകുതി മുക്കാലും വിഴുങ്ങി.

“അനക്കാതെ… ഹൂ.. വേദനിക്കുന്നു…” ദേവി കേണു. രവി കണയെ ഊരാനൊരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും, ദേവി സമ്മതിച്ചില്ല. തെല്ല് നേരം അനക്കാതെ വച്ച രവി, ദേവിയുടെ കൽപ്പനയ്ക്കായി കാത്തു.

“കുറച്ച് നീറ്റൽ ഉണ്ടേ… അതുകൊണ്ടാ… നാള് കുറച്ചായില്ലേ മനസ്സിനിണങ്ങിയ പുരുഷനെ അറിഞ്ഞിട്ട്…” രവിയുടെ ചന്തികളിൽ തലോടി ദേവി മൊഴിഞ്ഞു.

“എൻ്റെ ദേവീടെ ഈ നീറ്റൽ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ സുഖത്തിന് വഴിമാറില്ലേ… ഞാൻ വഴി മാറ്റില്ലേ…” അതും പറഞ്ഞ്, അച്ചാർ മണമുള്ള അവരുടെ വായുടെ ഗന്ധം രവി ആവാഹിച്ചു. ശേഷം, രവി അവരുടെ കീഴ്ചുണ്ടുകൾ ആദ്യം ചപ്പിവലിച്ചു. തുടർന്ന് മേൽചുണ്ടും.

വായിലേക്ക് നാവ് കടത്തി പല്ലുകളിലും മോണയിലും ഉരച്ചതോടെ ദേവിയുടെ കൺട്രോൾ പോയി. അവരുടെ വാ തനിയെ തുറക്കപ്പെട്ടതും, നാവിനെ രവി നൊട്ടിനുണഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സറിഞ്ഞ് ദേവിയും സ്വന്തം നാവിനെ രവിയുടെ വായിലേക്ക് തള്ളി. ദേവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് രതിയുടെ കനൽ കയറിയെന്നറിഞ്ഞ രവി, അരക്കെട്ട് മെല്ലെ ചലിപ്പിച്ചു. ലിംഗം മുഴുവൻ അകത്തായതും, രവി അരക്കെട്ട് മെല്ലെ ചലിപ്പിച്ചു.

“ഇപ്പോ വേദന തോന്നുന്നുണ്ടോ…” രവിയുടെ ശ്വാസം ദേവിയുടെ വായിൽ പതിഞ്ഞു.
“കുറഞ്ഞു… ഇനി ചെയ്യൂ….” ദേവിയുടെ കൈകൾ രവിയുടെ കഴുത്തിൽ കുരുക്കി. അവരുടെ താൽപര്യം അറിഞ്ഞതും, രവിയുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ ചലനം വർദ്ധിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് തുടകൾ ചേർത്തും, ഇടയ്ക്ക് പരമാവധി അകത്തും രവിയുടെ കളി ദേവി ആസ്വദിച്ചു.

മുലകളെ മൃദുവായി ഞെരിച്ചു, ദേവിയിൽ കിതപ്പ് ഇരുവരുമ്പോൾ, രവി അരക്കെട്ടിൻ്റെ ചലനം മെല്ലെയാക്കും. അടിക്ക്…. എന്ന ദേവിയുടെ അപേക്ഷ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കും. കാരണം, അടി തുടർന്നാൽ, ദേവിയിൽ രതിമൂർച്ഛ സംഭവിക്കാം.. അത് ഒഴിവാക്കുക എന്നതായിരുന്നു രവിയുടെ പ്ലാൻ.

പിന്നെ, പലവട്ടം അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രീതികളിലൊക്കെ സുഖിപ്പിച്ചു. കിടന്നും, കുനിച്ച് നിർത്തിയും ,ചരിഞ്ഞ് കിടന്നും, “ഡോഗി സ്റ്റൈലിലും”… അങ്ങിനെ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പലവിധത്തിൽ സഫലീകരിച്ചു. കാലങ്ങളായി അവർ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ച, സൂക്ഷിച്ച രീതികൾ അവർ ഒന്നൊന്നായി ആവശ്യപ്പെട്ടു… അല്ല..

അവർ രവിയെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിച്ചു…. ഒരു അൻപതുവയസ്സുകാരിയുടെ ചുറുചുറുക്കായിരുന്നില്ല അവർക്ക്, മറിച്ച്, ഒരു മുപ്പത്തുകാരിയുടെ മനസ്സും സമീപനവുമായിരുന്നു ഉണ്ടായത്. എല്ലാത്തിനോടും ഒരു പോസിറ്റീവ് മനോഭാവം. പക്ഷേ, രവിയുടെ ഇഷ്ടരീതികളിൽ ഒന്നായ “പിന്നാമ്പുറത്തെ” പ്രയോഗം, അവരിൽ ഉടലെടുത്ത അസഹനീയമായ വേദന കാരണം പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു. എങ്കിലും, ഒന്ന് ശ്രമിക്കൂ എന്ന അവരുടെ പ്രോത്സാഹനം രവി ചെവിക്കൊണ്ടു എന്ന് മാത്രം.

മണിക്കൂറിൽ അധികം നീണ്ട് നിന്ന കളികളുടെ അവസാനം, രവിയുടെ ശുക്ലം യോനിയുടെ അകത്തേക്ക് മാത്രമേ ഒഴുക്കാവൂ എന്ന് ദേവി വാശിപിടിച്ചപ്പോൾ, അനുസരിക്കാതിരിക്കാൻ രവിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. അവർ തീക്ഷ്ണമായി ആഗ്രഹിച്ച അതേ രീതിയിൽതന്നെ ചെയ്തുകൊടുക്കാൻ രവി തുനിഞ്ഞു. അരക്കെട്ടിൻ്റെ അടിയിൽ തലയിണ വച്ച്, അരക്കെട്ട് കുറച്ച് പൊക്കി, ഇനി ചെയ്യൂ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴും രവിക്ക് അവരുടെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായില്ല. അവസാനം, എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വിയർപ്പിൽ മുങ്ങി കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ അവർ ആ കാര്യം വെളിവാക്കി.

“കുട്ടാ… ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന് ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്… അറിയോ നിനക്ക്..??” ദേവി കാതരയായി ചോദിച്ചു.

“എന്താ വിശേഷം… പറയൂ…” രവി അവരെ വിരിമാറിലേക്ക് ചേർത്തു.
“ഭരദേവത അനുഗ്രഹിച്ചാൽ, ഞാനൊരു അമ്മയാകും… എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ൻ്റെ കുട്ടൻ്റെ ബീജം നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… എൻ്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു അണ്ഡവുമായി അത് ചേർന്നാൽ, ഒരു ഉണ്ണി ഉറപ്പ്…” ഏറെ സന്തോഷവതിയായി അവർ പറഞ്ഞു.

“അതൊക്കെ വലിയ പൊല്ലാപ്പാകില്ലേ…” രവിയിൽ പരിഭ്രമം നിഴലിച്ചു.
“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… അതൊക്കെ എനിക്ക് വിട്ടേക്കൂ എന്ന്…” ദേവി രവിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങൾ രവിക്കും ചങ്കിടിപ്പിൻ്റേതായായിരുന്നു. രവിയെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം ദേവിയിൽ ഒരു നാണം വിരിയും.. എപ്പോഴും ഒരു പുതുപ്പെണ്ണിൻ്റെ മട്ടും ഭാവവും. ഇടയ്ക്ക്, ആരും കാണുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, വസ്ത്രം താഴ്ത്തി, സ്വന്തം വയറിൽ ഉഴിഞ്ഞ് രവിയെ കൊതിപ്പിക്കും. നിൻ്റെ കുഞ്ഞ് ദാ ഇവിടെയുണ്ടെന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന സുന്ദര നിമിഷങ്ങൾ!!!

രവി തിരികെ പോകുവാൻ തീരുമാനിച്ചതിന് രണ്ട് ദിവസം മുൻപ് ദേവ്യോപ്പോളിൻ്റെ ഏട്ടനെ നോക്കിയിരുന്ന ആൾ അവധി കഴിഞ്ഞ് തിരകെ എത്തി. തൻ്റെ “രോഗി” മനയ്ക്കലെ ചികിത്സയിലാണെന്ന് അറിഞ്ഞതോടെ, കക്ഷി അങ്ങോട്ടേക്ക് പോകുകയും അവിടെ തങ്ങിയിരുന്ന രാഘവനെ തിരികെ കോവിലകത്തേക്ക് വരുത്തുകയും ചെയ്തു.

 

രാഘവൻ വന്നതൻ്റെ പിറ്റേന്ന് വൈകീട്ട് കുളിക്കാൻ കടവിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ മുൻപിൽ രാഘവൻ.

“തമ്പ്രാൻ ഉടനെ സ്വന്തം കോവിലകത്തേക്ക് മടങ്ങും അല്ലേ…??” രാഘവൻ്റെ ചോദ്യം കേട്ടിട്ട് രവിക്ക് ചിരി പൊട്ടി. താനെന്നാണ് തമ്പ്രാനായത്? കൊള്ളാം. മാത്രവുമല്ല, തനിക്കൊരു കോവിലകവും രാഘവൻ കൽപ്പിച്ചുനൽക്കിയിരുന്നു. ഇപ്പോ കഴിയുന്ന ഒറ്റമുറി വീട്!!! ദൂരത്തല്ലാതെ ഒരു കുളിമുറി. ഇതാണ് തൻ്റെ കോവിലകം. ആരെങ്കിലും വന്ന് കണ്ടാൽ, അതോടെ തീരും തൻ്റെ തമ്പുരാൻ പട്ടം!!!

“രാഘവനോട് ആരാ ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞത്…” രവി ചോദിച്ചു.

“ആദ്യം തങ്കം പറഞ്ഞു… പിന്നെ ദേവിതമ്പ്രാട്ടിയും….” രാഘവന് തന്നോടുള്ള ബഹുമാനം തെല്ല് കൂടിയോ എന്നൊരു സംശയം.

“ദേവ്യോപ്പോൾ എന്താ പറഞ്ഞേ…” രവി വസ്ത്രം അഴിച്ച് തോർത്തുമുണ്ട് ഉടുത്ത് കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

“തമ്പ്രാൻ ആരെന്നും, കുട്ട്യായിരുന്നപ്പോഴുള്ള കഥകളും… അങ്ങിനെ എല്ലാം… പിന്നെ, തങ്കവും പറഞ്ഞു…” അത് പറഞ്ഞ് രാഘവൻ വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി.

“തങ്കം എന്ത് പറഞ്ഞു…” രവിയും ജിജ്ഞാസ കൂടി.

“എല്ലാം….” അതും പറഞ്ഞ് രാഘവൻ മുങ്ങി നിവർന്ന് ദേഹത്ത് സോപ്പ് തേക്കാൻ തുടങ്ങി.
“എല്ലാം എന്ന് വച്ചാൽ…” രവിയും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി നിവർന്ന് ദേഹത്ത് സോപ്പ് തേച്ചു.
“തങ്കം എൻ്റെ അമ്മാവൻ്റെ മകളാ… ന്ന് വെച്ചാൽ എൻ്റെ മുറപ്പെണ്ണ്. ഞാൻ അവളെ കെട്ടിയില്ല എന്നേയുള്ളൂ… അതൊരുകണക്കിന് നന്നായി…” രാഘവൻ വീണ്ടും വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങി.

“എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല…” രവി പറഞ്ഞു.

“കെട്ടാൻ കൊതിച്ച പെണ്ണിനും ഒന്നും കൊടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല… കെട്ടിയ പെണ്ണിനും ഒന്നും കൊടുക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…” രാഘവൻ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ രവി നിഗൂഢത മണത്തു.
“എന്ന് വച്ചാൽ….” രവി മുങ്ങി നിവർന്ന് കരയ്ക്കിരുന്നു.

“ഇന്ന് നമുക്ക് എൻ്റെ വീട്ടിൽ കൂടാം. ദേവിതമ്പുരാട്ടി ഇന്ന് ഏട്ടനോടൊപ്പം മനയിലല്ലേ..” രാഘവൻ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് രവി ആ കാര്യം ഓർത്തത്. ഏട്ടനും, ദേവ്യോപ്പോളും പിന്നെ സഹായിയും നാളെയെ തിരിച്ചെത്തൂ. ഇന്ന് രാത്രി താൻ ഒറ്റയ്ക്ക്. അപ്പോഴാണ് രാഘവൻ്റെ ക്ഷണം.

“ശരി… ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു… പക്ഷേ, എന്തെങ്കിലും സ്പെഷ്യൽ വേണം…” രവി പറഞ്ഞു.

“തമ്പ്രാൻ അന്തിയടിക്ക്യോ ..?” രാഘവൻ ചുറ്റും നോക്കി ചോദിച്ചു.

“പിന്നെന്താ… അന്തിയോ ചന്തിയോ… എന്താണെങ്കിലും അടിക്കാൻ പറ്റിയതും അടിക്കാൻ പറ്റിയിടത്തും അടിക്കും… എന്താ ഏർപ്പാടാക്കാൻ കഴിയോ??” രവി ഏറ്കണ്ണിട്ട് ചോദിച്ചു.
“എപ്പോ ഏർപ്പാട് ആക്കീന്ന് ചോദിച്ചാൽ മതി…” രവിയുടെ മറുപടി കേട്ടതും, രാഘവൻ ഉഷാറായി.

വൈകാതെ, ഇരുവരും രാഘവൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി. പാടത്തും, പറമ്പിലൂടെയും കഷ്ടി നാൽപ്പത് മിനിറ്റ് നടന്ന് അവർ രാഘവൻ്റെ വീട്ടിലിൽ എത്തി.
“എടോ… താൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച മ്മ്ടെ തമ്പ്രാൻ ദാ വന്നിരിക്കുന്നു…” രാഘവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

രവി, വീടിൻ്റെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി. നിറയെ തെങ്ങുകൾ നിറഞ്ഞ പറമ്പ്. ചില തെങ്ങിൽ ചകിരി വട്ടം കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. അവയൊക്കെ ചെത്താൻ കൊടുത്തവയാകുമെന്ന് രവി ഊഹിച്ചു.

വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രവി നോക്കി. മുന്നിൽ ഇരുനിറത്തിൽ ഒരു മാദക സുന്ദരി !! അവർക്ക് തങ്കത്തിൻ്റെ വിദൂര ഛായ. കള്ളിമുണ്ടും കഴുത്ത് ഇറക്കി വെട്ടിയ ബ്ലൗസും വേഷം. മാറിടത്തിലെ മുലകളുടെ വിടവ് അത്യാകർഷകം.

രവിയുടെ കണ്ണുകൾ താഴേക്ക് ചലിച്ചു. അൽപ്പം ചാടിയ മടങ്ങിയ വയറ്. പൊക്കിൾ പാതി കാണത്തക്ക രീതിയിൽ ഉള്ള മുണ്ടുടുപ്പ്.

“ഇതാണ് എൻ്റെ പ്രിയതമ കാർത്തു…” രാഘവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രവി അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. പക്ഷേ, അവരുടെ കണ്ണുകൾ രവിയുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിൽ എന്തിനോ പരതുകയായിരുന്നു.

“തമ്പ്രാൻ അകത്തേക്ക് ചെല്ലൂ…എനിക്ക് ലേശം ജോലിയുണ്ട്… ഏറിയാൽ പതിനഞ്ച് നിമിഷം… എടോ… താൻ തമ്പ്രാന് കുടിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കൂ…” രാഘവൻ പറഞ്ഞതും, തൊടിയിലേക്ക് നടന്നകന്നു. പോക്ക് കണ്ടാൽ അറിയാം, അന്തി ഒപ്പിക്കാനുള്ള പോക്കാണെന്ന്.

“തമ്പ്രാൻ കുട്ടി വരൂ… ” അതും പറഞ്ഞ് കാർത്തു തിരിഞ്ഞതും അവരുടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയിൽ രവിയുടെ കണ്ണുടക്കി. “പൊളിച്ച് അടിക്കാൻ മുറ്റിയ സാധനം” രവി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

“രാഘവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ.. എന്തെങ്കിലും കുടിക്കാൻ കൊടുക്കണമെന്ന്…. നടന്ന് വന്നപ്പോൾ വല്ലാത്ത ദാഹം…” രവി നേരിട്ടൊരു ചൂണ്ടയിട്ടു.

“എന്താ വേണ്ടത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത് തരാം… ” അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ കാമത്തിൻ്റെ അംശം പടർന്നിരുന്നു. രവി, അവർ നടന്ന വഴിയിലൂടെ നടന്ന്, ഇരിപ്പ് മുറിയിൽ എത്തി. വീടിൻ്റെ ഇടത് ഭാഗത്ത്, കുറച്ച് താഴെയായിരുന്നു ഇരിപ്പ് മുറി. ധാരാളം വെളിച്ചവും കാറ്റും ഇരച്ച് കയറുന്നിടം.

രവി വാതിലിനരിൽ നിന്ന് ഷർട്ടിൻ്റെ ബട്ടൺ ഊരി പുറത്ത് നിന്നും വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റിനെ സ്വീകരിച്ചു.

“സുഖോണ്ടോ…” പിന്നിൽനിന്നും കാർത്തുവിൻ്റെ കിളിനാദം.
“അത്ര പോരാ… ” രവി ഒരു കള്ളച്ചിരി പാസാക്കി.

“എത്രയ്ക്ക് വേണം എൻ്റെ തമ്പ്രാന്…” അവരുടെ “എൻ്റെ തമ്പ്രാൻ” എന്ന സംബോധന പലതിൻ്റെയും ചൂണ്ടുപലകയായി രവിക്ക് തോന്നി.

“സുഖം… അത് പരസ്പരം കൊടുത്ത് വാങ്ങലല്ലേ.. ഈ തെക്കൻകാറ്റ് സുഖം തരികയല്ലേ ഉള്ളൂ… സുഖം തിരിച്ച് വാങ്ങില്ലല്ലോ… അതൊക്കെ മനുഷ്യരിൽ നടക്കുന്ന കാര്യമല്ലേ.. കൊടുക്കലും.. വാങ്ങലും….” രവി ഒരു ഫിലോസഫി കാച്ചി.

“എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല…” കാർത്തു രവിയുടെ അരികിൽ നിന്നുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. ആ നിൽപ്പിൽ, അവരുടെ തുറിച്ച മുലകൾ രവിയെ സ്പർശിച്ചു, സ്പർശിച്ചില്ല എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു. എങ്കിലും അവരുടെ വാക്കുകളിലെ ചൂട് രവിക്ക് അനുഭവഭേദ്യമായി.

ഒരിഞ്ച് അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ അനങ്ങിയാൽ, രവിയുടെ ശരീരത്തിൽ അവരുടെ മാറിടത്തിൻ്റെ കുത്ത് ഉറപ്പ്. പക്ഷേ, രവി അതിന് തുനിഞ്ഞില്ല.

“കുടിക്കാൻ സംഭാരമോ അതോ… ചായയോ..” കാർത്തു ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പോ രണ്ടും വേണ്ടാ… എൻ്റെ ദാഹം ശമിപ്പിക്കാൻ രണ്ടിനും കഴിയില്ല…” കിട്ടാൻ പോകുന്ന അന്തിക്കള്ള് മനസ്സിൽ കണ്ട് രവി പറഞ്ഞു.

“പിന്നെ ദാഹം ശമിക്കാൻ എന്താ വേണ്ടത്…” പിന്നിയിട്ട മുടി മുന്നിലേക്കിട്ട് അതിൽ കാർത്തി തിരിപ്പിടിച്ചു. ഒരു പതിനെട്ടുകാരിയുടെ പ്രസന്നത അവരുടെ ചന്തമുള്ള മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു.
“വേറെ എന്താ ഉള്ളത്…” സംഗതി എവിടെവരെ പോകും എന്ന് രവി ചിന്തിച്ചു.

“ചോദിക്കൂ… തരാൻ പറ്റുന്നത് തരാം…” ലൈൻ ക്ലിയർ അയതായി രവിക്ക് തോന്നി.
“ഇപ്പോ വേണ്ടാ… കുറച്ച് കഴിയട്ടെ… അപ്പോ ഞാൻ ചോദിക്കും… അത് പോരെ?” രവി പറഞ്ഞതിൻ്റെ ഗുട്ടൻസ് മനസ്സിലാക്കിയ കാർത്തു തലയാട്ടി.

പറഞ്ഞതുപോലെ, രാഘവൻ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചെത്തിയെന്ന് അകത്തെ സംസാരത്തിൽനിന്നും മനസ്സിലായി. രവി അവരുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ചു.

“എടോ.. കപ്പയും ചമ്മന്തിയും മതി. മീൻകറിയൊന്നും തമ്പ്രാൻ തൊടില്ല.. പിന്നെ, സവാളകൊണ്ടൊരു കച്ചമ്പർ ഉണ്ടാക്ക്… രാത്രിക്ക് ചോറും, ഒരു കറിയും പിന്നെ, ചെറുകായ മെഴുക്ക് പുരട്ട്… പപ്പടവും.. ” രാഘവൻ്റെ നിർദ്ദേശം കേട്ട് രവി അവിടേയ്ക്ക് ചെന്നു.
“എന്താ കൂലംകുഷമായ ചർച്ച…” രവി ഇടപെട്ടു.

“തമ്പ്രാൻ കോവിലകത്തെ അംഗമല്ലേ… ഇറച്ചിയും മീനും ഒന്നും കഴിക്കില്ലല്ലോ എന്ന് പറയുവായിരുന്നു..” പറഞ്ഞത് കാർത്തു.

“ഈ പറഞ്ഞ സാധനങ്ങൾ നിങ്ങൾ കഴിക്കുമോ…” രവി ഇരുവരുടെയും കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. രണ്ടുപേരും എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി.

“ചോദ്യം കേട്ടില്ലേ? നിങ്ങൾ നോൺ വെജ് കഴിക്കുമോ? ഇല്ലയോ ?” രവി ചോദിച്ചു.
“ഉവ്വ്…”
“ഇല്ല..”

ഒരേസമയം മറുപടി വന്നു. ഉവ്വ് എന്ന് കാർത്തുവും ഇല്ലെന്ന് രാഘവനും. രവിക്ക് ചിരി പൊട്ടി.
“എൻ്റെ കാർത്തു… നിങ്ങടെ ഒരു കാര്യം… ദേ… രാഘവൻ കൊണ്ടുവന്ന ചിക്കൻ എടുത്ത് വറുത്തരച്ച് കുഴമ്പ് രൂപത്തിൽ ഒരു കറി ഉണ്ടാക്ക്. പിന്നെ, മീൻ മുളക്ചാർ വച്ചാൽ…

കപ്പയ്ക്ക് ബെസ്റ്റാ…” രവി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇരുവർക്കും ആശ്വാസമായി.

“അപ്പോ തമ്പ്രാൻ ഇറച്ചീം മീനും കഴിക്കും.. ല്ലേ..” രാഘവന് ആശ്ചര്യം.

“ഇന്ന്, നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ കഴിക്കും.. പിന്നെ, കാർത്തുവിൻ്റെ കൈപ്പുണ്യവും ഒന്നറിയാല്ലോ…” രവി അവരെ അടിമുടി നോക്കി പറഞ്ഞു.

“എന്നാൽ പിന്നെ… തമ്പ്രാൻ പറഞ്ഞപോലെ താൻ പാചകം തുടങ്ങു… ഞങ്ങൾ അപ്പുറത്ത് മിണ്ടീം പറഞ്ഞും ഇരിക്കാം..” രാഘവൻ കാർത്തുവിനോട് പറഞ്ഞു.

പിന്നെ കാര്യങ്ങൾ ചടപടാന്ന് നീങ്ങി. അകത്ത് കിടന്ന രണ്ട് മരക്കസേരയും സ്റ്റൂളും രാഘവൻ പുറത്തേക്കിട്ട്, കൊണ്ടുവന്ന കള്ളിൻ്റെ ക്യാൻ അരികിൽ വച്ചു. ഇതിനകം, കഴുകിത്തുടച്ച രണ്ട് ഗ്ലാസുമായി കാർത്തുവും എത്തി.

രാഘവൻ പകർന്ന കള്ള് ഒറ്റവലിക്ക് രവി അകത്താക്കി. രാഘവനും ഗ്ലാസ് നിറച്ച് വലിച്ച് കുടിച്ച് ചിറി തുടച്ചു. വീണ്ടും രണ്ട് ഗ്ലാസും നിറഞ്ഞു. ടച്ചിങ്ങിൻ്റെ അകമ്പടി ഇല്ലാതെ രണ്ടാം റൗണ്ടും കഴിഞ്ഞ്, വീണ്ടും ഗ്ലാസ് നിറഞ്ഞു.

അതിനിടെ മുളക് ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തിയുമായി കാർത്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇപ്രാവശ്യം, അവരുടെ മുണ്ട്, പൊക്കിളിന് താഴെ കാണപ്പെട്ടു. എന്തൊരു ആഴവും പരപ്പും !! ഒരു തുടം കള്ള് കൊള്ളുന്ന ചഷകം!!! സമയമാവട്ടെ… ഞാൻ എടുത്തോളാം…. രവി മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി.

അന്തിയുടെ ഉപഭോഗം ക്രമാനുഗതമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് കാർത്തു കൊണ്ടുവന്ന പപ്പടം വറുത്തതും, കടുമാങ്ങാ അച്ചാറും കല്ലിന് അകമ്പടിയായപ്പോൾ സംഗതി കൊഴുത്തു.

സമയം അതിവേഗം ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങി. ചുറ്റും ഇരുട്ട് ഇടംപിടിച്ചു.
“കറികൾ എല്ലാം ആയി… കൊണ്ടുവരണോ ?” കാർത്തു അകത്തുനിന്നും ചോദിച്ചു. രാഘവൻ എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ തലകൊണ്ട് അനുമദികൊടുത്ത്.

രാഘവൻ ഒരു ബീഡിക്ക് തീ കൊളുത്തി.
“നാടൻ സാധനമാണ്… ഒരു പുക പിടിപ്പിക്കണോ… കള്ളിന് കഞ്ചാവ് ബെസ്റ്റാ…” രാഘവൻ പുക വലിച്ച് വിട്ട് പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട… ഇതിൽനിന്നും കിട്ടുന്ന ആനന്ദം ധാരാളം…” രവി ഗ്ലാസ്സുയർത്തി പറഞ്ഞു.
“ഏട്ടൻ്റെ ഇന്നത്തെ കാര്യം പോക്കാ.. കള്ളും കഞ്ചാവും.. രണ്ടീസം തലപൊക്കില്ല… കിടന്ന കിടപ്പായിരിക്കും…” തയ്യാറാക്കിയ കപ്പയും മീൻകറിയുമായി കാർത്തു വന്നു.
“കാർത്തു ഇതിൻ്റെ രുചി അറിഞ്ഞിട്ടില്ലേ?” രാഘവൻ മുള്ളാൻ മാറിയ നേരം, ഗ്ലാസ്സുയർത്തി രവി ചോദിച്ചു.

“വല്ലപ്പോഴും… ചെത്തുകാരൻ ശശി തന്നാൽ സേവിക്കും…” കാർത്തു നാണിച്ചു.
“എങ്കിൽ ഇതങ്ങ്ട് വലിക്ക്….” രവി ഗ്ലാസ് നീട്ടിയതും, കാർത്തു അത് വാങ്ങി മൊത്തി ചിറി തുടച്ചു.

“എങ്ങിനെയുണ്ട്….” രവി ഗ്ലാസ് വാങ്ങി നിറച്ചു.
“സുഖം… ആനന്ദം…” കാർത്തു അച്ചാറെടുത്ത് നാവിൽ തേക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ രവി തടഞ്ഞിട്ട്, സ്വന്തം വിരലിൽ അച്ചാർ എടുത്ത് കാർത്തുവിന് നീട്ടി. ഒന്ന് ഇടം വലം നോക്കി, കുനിഞ്ഞ്, രവിയുടെ വിരൽ വായിലിട്ട് അവർ നോട്ടിന്നുണഞ്ഞു. എന്നിട്ട്, രവി നിറച്ച് വച്ച ഗ്ലാസിൽനിന്നും പകുതി മോന്തി.

താൻ ആഗ്രഹിച്ച അവസരം വന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രവി അൽപ്പം അച്ചാർ സ്വന്തം നാവിൽ തേച്ച്, കാർത്തുവിന് നീട്ടി. കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയ കാർത്തു, വീണ്ടും ഇടം വലം നോക്കി, കുനിഞ്ഞ്, രവിയുടെ നാവിലെ അച്ചാർ നക്കി അകത്താക്കി. ഇരുവരുടെയും മുന്നിൽ തടസ്സമായി നിന്ന സദാചാരമെന്ന മതിൽ അതോടെ പൊളിഞ്ഞ് വീണു. ഇനി, റൂട്ട് ക്ലിയർ.

അരികിൽ നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിൻ്റെ മുണ്ട് തെല്ല് പൊക്കി, ഇടതുനടുവിരൽകൊണ്ട് യോനിയിൽ തൊടാനൊരു ശ്രമം രവി നടത്തി.

“അടിയിൽ തറ്റുണ്ട്… ഞാൻ അഴിച്ചിട്ട് വരാം..” കാർത്തു പറഞ്ഞു.

“വേണ്ട… ഇന്ന് നമുക്ക് വേണ്ട സമയമുണ്ട്.. വരട്ടെ…” രവി എഴുന്നേറ്റ് അവരെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ചേർത്ത് നിർത്തി.

“ഏട്ടൻ വൈകാതെ ഉറങ്ങും… പിന്നെ നമ്മളായി നമ്മുടെ പാടായി…” അത് കേട്ടതോടെ രവിയിൽ കള്ളിൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് കാമം ഇടം പിടിച്ചു.

തിരികെ വന്ന രാഘവൻ, കാലി ഗ്ലാസ്സ് വീണ്ടും നിറച്ചു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഗ്ലാസ്സിൽ നിറഞ്ഞ കള്ള് രാഘവൻ്റെ വയറ്റിൽ ഇടംപിടിച്ചു. ശേഷം അടുത്ത ബീഡിക്ക് തീ കൊളുത്തി
പുക അകത്ത് ചെന്നതും രാഘവൻ വാചാലനായി. കോവിലകത്തെ വിഷയങ്ങളും, നാട്ടിലെ വിഷയങ്ങളും അവതരിപ്പിച്ചതിന് പിന്നാലെ, തങ്കവുമായുള്ള ബന്ധം, കാർത്തുവിൻ്റെ അടങ്ങാത്ത കാമം തുടങ്ങിയവയും ഒന്നൊന്നായി പുറത്തുവന്നു.

“തമ്പ്രാൻ അറിയണം… ഇവൾക്ക് മറ്റേ സ്ഥലത്ത് അപാര കടിയാണ്.. എന്നെക്കൊണ്ട് അത് ശമിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.. പിന്നെ, ഇതറിഞ്ഞ് നാട്ടിലെ ഒരുത്തൻ എങ്ങാനും വന്നാൽ, ഇവിടെ പൂരപ്പറമ്പാവും… ഏത്… മാത്രവുമല്ല, എൻ്റെ കാര്യസ്ഥ പണിയും പോയിക്കിട്ടും… അതുകൊണ്ട്, അവൾ കടിച്ച് പിടിച്ച് കഴിയുകയാ…” രാഘവൻ ഉള്ള് തുറന്നു.

“നിങ്ങളിത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്? ആരോടാ പറയുന്നത് എന്നെങ്കിലും ഓർമ്മയുണ്ടോ…” ഇടയ്ക്ക് കടന്നുവന്ന കാർത്തു കെറിവ് കാട്ടി.

“എടോ… ഇതെൻ്റെ സ്വന്തം തമ്പ്രാനാ… എൻ്റെ മനസ്സാ ഞാൻ തുറക്കുന്നത്.. കേട്ടോ തമ്പ്രാൻ… ഇവളുടെ മറ്റേ കടിക്ക് ശമനം കിട്ടിയെന്ന് ഒരിക്കലെങ്കിലും എനിക്ക് കേൾക്കണം… എന്നിട്ടേ മരിക്കാവൂ…” രാഘവൻ രവിയുടെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.

“ഇതെന്തൊരു ലോകം? സ്വന്തം ഭാര്യയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊടുക്കുന്ന ഭർത്താവ്. ആണൊരുത്തനോട് ഭാര്യയുടെ ആഗ്രഹം തുറന്ന് പറയുന്ന കഴിവ് കെട്ട ഭർത്താവ്! എന്തൊരു ഗതികേട്! ”

ഇതൊക്കെയാണ് രവിയുടെ മനസ്സ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, ഇന്ന് രാത്രി താൻ പ്രാപിക്കാൻ പോകുന്ന കാർത്തുവിനെ ഓർത്തപ്പോൾ, ഉള്ളിൽ ആഹ്ലാദം തിരതല്ലി. നാളിതുവരെ ഒത്തരാണിൻ്റെ സമാനം കയറാതെ വറ്റുവരണ്ടിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിൻ്റെ യോനിയുടെ ഏകദേശ രൂപം രവിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് വന്നു.

അതിൽ ആഞ്ഞൊരു ഉമ്മ കൊടുക്കാനും, രസതന്തുവിനെ നുണഞ്ഞ് കാർത്തുവിനെ സുഖലഹരിയിൽ ആറാടിക്കാനും രവിക്ക് ധൃതിയായി. ക്ഷമ ആട്ടിൻസൂപ്പിൻ്റെ ഫലം ചെയ്യും എന്നറിയുന്ന രവി, ഗ്ലാസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കള്ള് ഒറ്റവലിയിൽ മോന്തി ചിന്തയ്ക്ക് ഫുൾ സ്റ്റോപ്പിട്ടു.

കാർത്തു കൊടുത്ത ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, കഴിച്ചില്ല എന്ന് വരുത്തി, രാഘവൻ എഴുന്നേറ്റു.
“തമ്പ്രാ… പൊറുക്കണം… എല്ലാം കഴിച്ച്, ഇന്ന് ഇവിടെ കൂടി, നാളെയെ പോകാവൂ… എൻ്റെ അപേക്ഷയാണ്…” കുഴഞ്ഞ വാക്കുകൾ. ആടുന്ന ശരീരം. കാർത്തു രാഘവനെ തങ്ങി, വീട്ടിൽ കൊണ്ടുചെന്ന് കിടത്തി, തിരികെയെത്തി.

“ഇനി, നാളെ ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് എണീറ്റാൽ എണീറ്റു… അതായിരിക്കും അവസ്ഥ..” അത് പറയുമ്പോഴും, കാർത്തുവിൻ്റെ മുഖത്ത് സന്തോഷം അലതല്ലി.

ഇണയെ ആകർഷിക്കാൻ, പുറത്ത് ചീവീടുകളുടെ കൂട്ട കരച്ചിൽ. അങ്ങിങ്ങ് മിന്നാമിന്നികൾ മിന്നിപ്പറക്കുന്നു. ഇതിനകം, രവിയുടെ ഉള്ളിലെ കള്ള് പുകയാൻ തുടങ്ങി.

കാർത്തു പാത്രങ്ങളും മറ്റും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി കഴുകി, എല്ലായിടവും വൃത്തിയാക്കി, അധികം വൈകാതെ, രവി ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് തിരിച്ച് വന്നു. അകത്ത് നിന്നും രാഘവൻ്റെ അന്തംവിട്ട കൂർക്കംവലി ഉയർന്ന് താണു.

“എന്താ ചൂട് അല്ലേ…” ഒരു മദാലസയെന്നപോലെ കാർത്തു മുന്നിൽ. എന്നെ ഒന്ന് പ്രാപിക്കൂ എന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന അവസ്ഥയിൽ അവർ മുന്നിൽ.

“ഈ സമയത്ത്, വല്ല കുളത്തിലോ പുഴയിലോ കുറച്ച് നേരം കിടന്നാൽ… ഹാവൂ… അതൊരു ആശ്വാസമാകും…” രവി പറഞ്ഞു.

“അപ്പോ അകത്തും പുറത്തും വെള്ളമാകും… ല്ലേ..” കാർത്തു മുടി അഴിച്ച് കെട്ടി. അവരുടെ കൂർത്ത മുലകളും, ആഴമുള്ള പൊക്കിളും രവിയിൽ മറ്റൊരു മത്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

“മുങ്ങാൻ ചെറിയ കുളം മതിയോ…” കാർത്തുവിൻ്റെ ചിലമ്പിച്ച ചോദ്യത്തിൻ്റെ ധ്വനി രവിക്ക് പിടികിട്ടി.

“മതി.. കുളം ചെറുതാണെങ്കിലും ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം… ” രവി പറഞ്ഞതും, കാർത്തു ചന്തിയും, അധികം ചാടാത്ത വയറും കുലുക്കി, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി. തിരികെ, ഒരു ടോർച്ചും, രണ്ട് തോർത്തുമായി അവർ വന്നു.

“കുളം അത്ര വലുപ്പമില്ല… ആഴവും.. കഷ്ടി മുങ്ങി നിവരാം.. അത്രതന്നെ.” കതക് പുറത്തുനിന്നും കുറ്റിയിട്ട് രവിയോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴാണ് രവിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടിയത്. കാർത്തു സൂചിപ്പിച്ചത് യഥാർത്ഥ കുളത്തിൻ്റെ കാര്യമായിരുന്നു.

“വന്നാലും തമ്പ്രാ….” കാർത്തു ക്ഷണിച്ചു. രവി എഴുന്നേറ്റ് അവർ തെളിയിച്ച വെളിച്ചത്തിന് പിന്നാലെ നടന്നു. കാർമേഘങ്ങൾ ചന്ദ്രൻ്റെ വെളിച്ചത്തെ ഇടയ്ക്കിടെ മറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും, തമ്മിൽ ഉരയുന്ന കർത്താവിൻ്റെ രണ്ട് ചന്തിപ്പന്തുകളിൽ രവിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. കടിച്ച് വലിക്കാൻ പറ്റുന്ന സൂപ്പർ കുണ്ടി! ഇതിനുള്ളിൽ തൻ്റെ കൊമ്പനെ അൽപ്പനേരം തളയ്ക്കണം. രവി കണക്ക് കൂട്ടി.

തെങ്ങും കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ ഇടത്തിലൂടെ രണ്ടുമൂന്ന് മിനിറ്റ് നടന്നതും, പറമ്പിൽ കുഴിച്ച ഒരു കൊച്ചുകുളത്തിനരികിൽ അവർ എത്തി.

“ദാ.. ഇതിൽ നമുക്ക് നീരാടാം…” കൈയ്യിലെ ടോർച്ചും തോർത്ത് മുണ്ടും അരികിൽ വച്ച്, കാർത്തു ചെറിയ കല്ലുകൾ പാകിയ പടവുകൾ ഇറങ്ങി.

“ഇതൊക്കെ നനയില്ലേ…” രവി കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ മടിച്ചു.
“ഒന്നര ഏക്കർ സ്ഥലത്ത്, ഇവിടെ, ഈ രാത്രിയിൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേർ മാത്രം.. അടുത്തൊന്നും ഒരു വീടുപോലും ഇല്ല. പിന്നെ നമുക്കെന്തിന് തുണി തമ്പ്രാ..???” അവർ പറഞ്ഞു.
“എൻ്റെ കാർത്തു… ഈ തമ്പ്രാ വിളി ഇനി വേണ്ട… എനിക്ക് ഒരു പേരുണ്ട്… രവി.. അത് വിളിച്ചാൽ മതി…” രവി പടവിൽ നിന്നു.

“വേണ്ട തമ്പ്രാ… എനിക്ക് തമ്പ്രാ എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണ് ഇഷ്ടം.. പിന്നെ അനുവദിച്ചാൽ, എൻ്റെ തമ്പ്രാ… എന്ന് വിളിക്കാം…” കാർത്തുവിൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കം.
“എന്നാൽ അങ്ങിനെ ആവട്ടെ… ഞാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നില്ല…” രവി കാൽ വെള്ളത്തിൽ മുക്കി.

“കഴിഞ്ഞ ദിവസം തങ്കത്തിനെ കണ്ടപ്പോൾ, എൻ്റെ ഈ തമ്പ്രാൻ്റെ കഴിവുകൾ സവിസ്തരം അവൾ പറഞ്ഞു. കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങിയതാ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ അടങ്ങാത്ത കഴപ്പ്. രാഘവേട്ടൻ സ്നേഹമുള്ളയാളാണ്. പക്ഷേ, ഒരു പെണ്ണിന് സ്നേഹം വാരിക്കോരി കൊടുത്താൽ അവളിലെ തീ അണയ്ക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ…

അതിന് ബലമുള്ള ആയുധം വേണ്ടേ…” കാർത്തു കുനിഞ്ഞ് വെള്ളം ഒരു കൈയ്യിൽ കോരി ദൂരേക്ക് നീട്ടി എറിഞ്ഞു.

രവിക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് വശം ഏറെക്കുറെ മനസ്സിലായി. കാലങ്ങളായി അരയ്ക്ക് കീഴെ മുഴുപട്ടിണിയിൽ കഴിയുന്ന കാർത്തു. തങ്കം പറഞ്ഞ തൻ്റെ വീരസ്യം കേട്ട് സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തിരിക്കുന്നു. കഥകൾ അറിയുന്ന രാഘവൻ വേറെ യാതൊരു നിവൃത്തിയും ഇല്ലാതെ, ഒരു കൂട്ടിക്കൊടുപ്പുകാരൻ്റെ വേഷവും കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.

ഇനിയും എന്തൊക്കെ കാണണം??

“എന്തോ വലിയ ആലോചനയിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു…” കാർത്തു ചോദിച്ചു.
“വലിയ ആലോചനയിൽ ഒന്നുമല്ല… അല്ല ഞാൻ ഓർക്കായിരുന്നു… ഇന്നലെ ഈ നേരത്ത് എൻ്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ലാതിരുന്ന കാർത്തുവിനോടൊപ്പം, ഇന്ന് രാത്രിയിൽ, ഇവിടെ, ഈ കുളത്തിൻ്റെ വക്കിൽ… ”

“അതാണ് ദൈവത്തിൻ്റെ ഓരോരോ കളികൾ.. ” കാർത്തു മൂച്ച് കേറ്റി.
“അതേ… കളികൾ നമ്മളായി നടപ്പിലാക്കുന്നു…

ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ ഊരുവാൻ രവിക്ക് അധികം സമയം വേണ്ടിവന്നില്ല. സ്വന്തം നഗ്നത എത്രയും പെട്ടെന്ന് വെളിവാക്കി, കാർത്തുവിൽ അന്തർലീനമായ കാമത്വരയെ ഉണർത്തുവാൻ കിട്ടിയ അവസരം സമർഥമായി രവി മുതലെടുത്തു. വിയർപ്പ് മണക്കുന്ന ഷർട്ടും മുണ്ടും മടക്കി കാർത്തുവിന് അധികാരത്തോടെ കൊടുക്കുമ്പോൾ, രവിയിൽ ലവലേശം നാണം വിരിഞ്ഞില്ല.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വസ്ത്രം വാങ്ങി നെഞ്ചോട് ചേർത്ത കാർത്തു, രവി കാണാതെ അവയെ മണത്തു. കൂടാതെ, രവിയുടെ ഏത്തപ്പഴം പോലെയുള്ള സമാനം കണ്ട് കോരിത്തരിച്ചു. ഏതൊരു പെണ്ണും ആഗ്രഹിക്കുന്ന വലുപ്പം. അവർ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. വെറുതെയല്ല സ്വഅനുഭവം പറയാൻ തങ്കത്തിന് ഇരട്ടി ആവേശം ഉണ്ടായത്.

“വെള്ളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നില്ലേ….” രവി ക്ഷണിച്ചു.

“ഉം….” കൈയ്യിലെ വസ്ത്രങ്ങൾ കരയിൽ വച്ച്, തെല്ല് നാണത്തോടെ കാർത്തു ബ്ലൗസ്സ് അഴിച്ചതും ബ്രായിൽ അല്ലാത്ത അവരുടെ വലിയ മുലകൾ മാറിൽ തുള്ളിത്തുമ്പി. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും അവരുടെ വലിയ മുലക്കണ്ണും, കറുത്ത ഏരിയോളയും രവിക്ക് കണ്ണിന് അമൃതായി.

“ഇനി ബാക്കി കൂടി…” രവി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. വീണ്ടും നാണം അഭിനയിച്ച്, ഞൊടിയിടയിൽ മുണ്ടും തറ്റും മാറ്റി ഒരു നവോഡ എന്നവണ്ണം അവർ രവിയുടെ മുന്നിൽ തല കുനിച്ചു.
രവി അവരെ ആപാദചൂഡം കണ്ണുകളാൽ ഉഴിഞ്ഞു.

ഇന്ന് രാത്രിയിലെ തൻ്റെ വിഭവം. സമൃദ്ധമായ മാറിടം. ഒതുങ്ങിയ, പക്ഷേ, വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ട്. പൊക്കിളിനു താഴെ, വീതിയുള്ള രോമരഹിത യോനീതടം. ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന തടിച്ച തുടകൾ. വിരിഞ്ഞുന്തിയ ചന്തികൾ. ആനന്ദലബ്ദിക്ക് ഇനിയെന്ത് വേണം???

രാത്രിയിൽ, ചന്ദ്രനെ സാക്ഷിയാക്കി, നെഞ്ചോളം വെള്ളമുള്ള കുളത്തിലേക്ക് ഇരുവരും ഇറങ്ങി. ഇറങ്ങും നേരം, രവി കാർത്തുവിനെ വട്ടം പിടിച്ചപ്പോൾ, കാർത്തുവിൽ സുരക്ഷിതബോധം വർദ്ധിച്ചു. പൂഴി നിറഞ്ഞ കുളത്തിൻ്റെ അടിയിൽ ചവിട്ടിയപ്പോൾ രവിക്ക് ഉള്ളം തണുത്തു. ഇരുവരും ആ ചെറിയ കുളത്തിൻ്റെ നടുവിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു.

“ചൂടിന് കുറവുണ്ടോ….” രവിക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്ന് കാർത്തു ചോദിച്ചു.
“സത്യം പറഞ്ഞാൽ… ഇപ്പോ ചൂട് കൂടി…” രവി കാർത്തുവിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു.
“എനിക്കും….” അവർ രവിയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒട്ടി. അവരുടെ വലിയ ഗോളകകൾ രവിയുടെ നെഞ്ചിൽ അമർന്നപ്പോൾ, രവി അവരുടെ ചന്തികളിൽ പിടിച്ച്, തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് വച്ചു. ഇരുവരുടെയും അരക്കെട്ടുകൾ ഒന്നായി എങ്കിലും, രവിയുടെ കണ ചലനമറ്റ് കിടന്നു. കാർത്തുവിന് അതിൻ്റെ വിശ്വരൂപം കാണാൻ കൊതിയായി.

രവി കാർത്തുവിൻ്റെ നെറ്റിയിലും, കവിളിലും ചുണ്ടമർത്തി. പിന്നെ, അധികം നിറമില്ലാത്ത അവരുടെ വലിയ ചുണ്ടുകളിലും. ചുണ്ടുകൾ ചേർന്നതും, ഹാ… എന്നൊരു ശബ്ദത്തോടെ കാർത്തു രവിയെ പുണർന്നു.

രവി കാർത്തുവിൻ്റെ മുലകളെ പതിയെ ഞെരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, അവരുടെ കൈ രവിയുടെ കണയെ സ്വന്തമാക്കി തൊലി മേൽപ്പോട്ടും കീഴ്പ്പോട്ടും ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി. അതേ സമയം, രവിയുടെ മറ്റേ കൈ കാർത്തുവിൻ്റെ കവക്കൂട്ടിൽ അമർന്നു. ഒരു കൈപ്പത്തിയോളം വലുപ്പമുള്ള മൂത്ത അപ്പം. അടുത്ത കാലത്ത് കണ്ടതിൽ വലിപ്പമേറിയ തേനപ്പം !!!

പോകെപ്പോകെ കാർത്തുവിൻ്റെ കൈയ്യിൽ പിടയുന്ന വരാൽ വിശ്വരൂപം പൂണ്ടു. വെള്ളത്തിനടിയിൽ ആയതുകൊണ്ട് അതിൻ്റെ രൂപം, ഭാവം, വലുപ്പം, ആകൃതി – എല്ലാം അറിയാനുള്ള ത്വര കാർത്തുവിൽ വർദ്ധിച്ചു.

“ഇത് ശരിക്കും ഒരു ബ്രാൽ ആണല്ലോ…” കാർത്തു പറഞ്ഞു.

“ആണോ… ഇനി ഇവനെ നല്ലൊരു മാളത്തിൽ ഒളിപ്പിക്കണം… വേണ്ടേ…” രവി കണയെ അവരുടെ കവക്കൂട്ടിൽ ഉരച്ചു.

“ഒന്നല്ല… രണ്ട് മാളത്തിൽ കേറ്റണം …” കാർത്തു ഉള്ളിലിരിപ്പ് വ്യക്തമാക്കി.

“എങ്കിൽ തിരിഞ്ഞ് നിന്നേ….” രവിയുടെ ആവശ്യം കാർത്തു പരിഗണിച്ചു. കാർത്തുവിനെ അരക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് ഇരുകൈകൾക്കൊണ്ടും രവി ഉയർത്തി. വെള്ളത്തിലായതുകൊണ്ട് ഉയർത്തൽ എളുപ്പമായി.

അരക്കെട്ടോളം പൊങ്ങിയ കാർത്തു തുടകളെ അകത്തിവച്ച്, കുലച്ച നിൽക്കുന്ന കണയെ യോനീ ചാലിൽ ഉറച്ച് ദ്വാരത്തിൻ്റെ മുൻഭാഗത്ത് മുട്ടിച്ചതും, രവി കാർത്തുവിനെ മെല്ലെ റിലീസ് ചെയ്തു. വിചാരിച്ചപോലെ, പിളർത്തിവച്ച യോനിയിലേക്ക് രവിയുടെ വരാൽ തിങ്ങിക്കയറി. ഹൂ.. എന്നൊരു ശബ്ദം കാർത്തുവിൽനിന്നും ഉയർന്നെങ്കിലും, രവി അവരുടെ കൊച്ചുവേദനയെ ഗൗനിച്ചില്ല.

“ഇപ്പോ എങ്ങിനെ…” രവി ചോദിച്ചു.

“ലേശം വേദനയുണ്ട്… പക്ഷേ, എൻ്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറുകയല്ലേ… അതിലാണ് എൻ്റെ സുഖം…” രവി അവരെ പതിയെ ഉയർത്തിത്താഴ്തി. ആദ്യമാദ്യം ചലനം എളുപ്പമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, പിന്നീട് കാര്യങ്ങൾ ട്രാക്കിലായി. ഏറെ നേരത്തെ ആസ്വാദനത്തിന് ശേഷം, അവരെ അഭിമുഖമായി കൈകളിൽ ഇരുത്തി, രവി കളി തുടർന്നു. ഇടയ്ക്ക് ചുണ്ടുകൾ ഈമ്പിയും, മുലകളെ ഞെരിച്ചും കാർത്തുവിൽ രതിയുടെ അലമാലകൾ തീർത്തു.

“സുഖം ഇല്ലേ…” രവി നിശബ്ദത ഭേദിച്ചു.

“ഉണ്ടോന്നോ…. മറ്റൊന്നിനും നൽകാൻ കഴിയാത്ത സുഖം പെണ്ണിന് വേണമെങ്കിൽ അത് ഇതുപോലുള്ള ആണൊരുത്തൻ വിചാരിക്കണം… ജീവിതത്തിൽ അന്യം നിന്ന സുഖമാണ്, ഇപ്പോ ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നത്.. ഇതുപോലെ വെള്ളത്തിലെ സംഗമം നാളിതുവരെ സ്വപ്നേപി വിചാരിച്ചില്ല…” കാർത്തു രവിയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ മൃദുവായി കടിച്ചു.

“നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോയാലോ…” പെണ്ണിൻ്റെ സൈക്കോളജി അരച്ച് കലക്കി പഠിച്ച രവിക്കറിയാം, കാലങ്ങളായി കിട്ടാക്കനിയായ ലൈംഗിക സുഖം ഇവർക്ക് മുഴുവനായും പകർന്ന് നൽകാൻ, ഇവരെ “മലർത്തിയടിക്കണം”. അതിന് തറയോ, കട്ടിലോ വേണം. ഇതായിരുന്നു രവിയുടെ മനസ്സിൽ.

“ഞാനത് പറയാൻ പോകായിരുന്നു തമ്പ്രാ…” കാർത്തു പറഞ്ഞു.
“എന്നാൽ നമുക്ക് പോകാം…” രവി അവരെ “കുന്തത്തിൽനിന്നും ഇറക്കി”, കൈപിടിച്ച് കരയിലേക്ക് നടന്നു. കരയിൽ എത്തിയ കാർത്തു ആദ്യം രവിയെ തുവർത്തിയതിന് ശേഷം, ദേഹത്തെ വെള്ളം സ്വയം തുടച്ച് കളഞ്ഞു. ശേഷം, വസ്ത്രങ്ങളും, ടോർച്ചും എടുത്ത്, ഇരുവരും നഗ്നരായി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

കതക് തുറന്ന് വീട്ടിൽലേക്ക് കയറിയ ഇരുവരേയും രാഘവൻ്റെ കൂർക്കം വലിയും, മുറിഞ്ഞ വാക്കുകളും സ്വാഗതമോതി.

“എടോ… ഇന്ന് നിന്നെ മ്മ്ടെ തമ്പ്രാൻ സ്നേഹിച്ച് കൊല്ലും… നോക്കിക്കോ…” രാഘവൻ്റെ കുഴഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് രവിയും കാർത്തുവും പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. രാഘവനറിയില്ലല്ലോ തെല്ല് മുൻപ് കുളത്തിൽ വച്ച് നടന്ന സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ.
മുൻവശത്തെ കതകടച്ച്, വിളക്ക് കത്തിച്ച്, ഇരുവരും ഇടത് ഭാഗത്തുള്ള മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. കള്ള് നൽകിയ ഉന്മാദം രവിയിൽനിന്നും ഇതിനകം പോയ്മറഞ്ഞു. കുറച്ച് കള്ള് കിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് അയാൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

“ദാഹിക്കുന്നുണ്ടോ…” കാർത്തു ചോദിച്ചു.

“സത്യം… എന്തെങ്കിലും കുടിക്കാൻ കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ….” രവി കാർത്തുവിനെ പിന്നിൽനിന്നും ആശ്ലേഷിച്ചു.

“കള്ള് മതിയോ..?” കാർത്തു രവിയുടെ മനസ്സ് വായിച്ചു.
“ഉം… എടുക്ക്….”

അവർ പോയി ബാക്കി വന്ന കള്ള് ഒരു കോപ്പയിലാക്കി തിരികെ വന്നു. രണ്ട് കവിൾ മോന്തിയിട്ട്, കോപ്പ കാർത്തുവിൻ്റെ ചുണ്ടിൽ ചേർത്തതും രണ്ട് കവിൾ അവരും അകത്താക്കിയതും, രവി വരെ കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി.

“കിടക്ക്…” കാർത്തു അനുസരിച്ച്. രവി കോപ്പയിൽ ശേഷിച്ച കള്ള് അവരുടെ വലിയ പൊക്കിളിൽ ഒറ്റിച്ചിട്ട്, നാവുകൊണ്ട് നുണഞ്ഞിറക്കി. തുടർന്ന്, യോനീചാലിൽ ഒഴിച്ച്, അതും നക്കിയെടുത്തു. നാളിതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത പുത്തൻ രീതി കാർത്തുവിൽ രതിതരംഗം തീർത്തു. കോപ്പയിലെ കള്ള് തീരുന്നതുവരെ രവി ഈ വിക്രസ് തുടർന്നു. കർത്തുവിൻ്റെ വലിയ കൃസരി വായിലിട്ട് നുണഞ്ഞപ്പോൾ അവർ അരക്കെട്ടുയർത്തി, തലമുടിയിഴകളെ തഴുകി, രവിയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

“ഹോ… ഹെന്ത് രസാ… ഉം… അങ്ങിനെ നക്ക്… എൻ്റെ കന്ത് ചപ്പി വലിക്ക്…” കാർത്തു തനി നാടൻ പെണ്ണായി, കാലുകൾ പൊളിച്ച് രവി നൽകുന്ന സുഖം ആസ്വദിച്ചു. പുളിപ്പ് കലർന്ന കൊഴുപ്പ് നാവിൽ പടർന്നപ്പോഴൊക്കെ, രവി തെല്ലും അറപ്പില്ലാതെ അത് കുടിച്ചിറക്കി. കാർത്തു രതിസുഖത്തിൽ പലവട്ടം ആറാടി !! അല്ല, രവി അവരെ ആറാടിച്ചു.

“എനിക്കും വേണം തമ്പ്രാൻ്റെ അണ്ടി…” കാർത്തു പറഞ്ഞപ്പോൾ രവി യോനീതീറ്റ നിർത്തി, കാർത്തുവിൻ്റെ വായ്ക്ക് അരികിൽ കണയെ മുട്ടിച്ചതും, അവരത് ആർത്തിയോടെ വിഴുങ്ങി.. പിന്നെ, കൊതി തീരെ ചപ്പു വലിച്ചു. മെല്ലെ കടിച്ചു. ലിംഗാഗ്രത്തിൽ നാവ് കൂർപ്പിച്ച് കുത്തി അവരുടെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിമിഷങ്ങളോളം തുടർന്നു.

 

“ഇനി ഇതിനെ കാർത്തുവിൻ്റെ സാധനത്തിലേക്ക് കേറ്റട്ടെ…” രവി ചോദിച്ചു.
“സാധനമല്ല തമ്പ്രാ.. കാർത്തൂൻ്റെ പൂറ്റിൽ.. അതിൽ കേറ്റി അടിക്കണം… എന്നിട്ട് തമ്പ്രാൻ്റെ കുണ്ണപ്പാൽ അടിച്ച് ഒഴിക്കണം…” കാർത്തു ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ പുലമ്പി. സത്യത്തിൽ അവരുടെ ആഗ്രങ്ങൾ വിളിച്ചുപറയുകയായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ രവി, അവരുടെ മലർന്ന ശരീരത്തിൽ കയറിക്കിടന്ന് ആയുധത്തെ കൊഴുപ്പ് നിറഞ്ഞ മാളത്തിലേക്ക് മെല്ലെ തള്ളിക്കയറ്റി.

“അടിക്ക്… ആഞ്ഞടിക്ക്…” കാർത്തു ഒരു കാമ ഭ്രാന്തിയായി. തികഞ്ഞ ഒരു യോദ്ധാവ് കണക്കേ, രവി പറന്നടിച്ചു…

വേഗം കൂട്ടിയും.. കുറച്ചും…
പുണർന്നും… തഴുകിയും..

കടിച്ചും.. ഉമ്മവച്ചും.. രവിയുടെ ഒരു അടിയും കാർത്തു ആസ്വദിച്ചു. ഇടയ്ക്ക് തുടകൾ അകത്തിയും, ഇടയ്ക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചും അവർ രതിസാഗരത്തിൽ മുങ്ങിപ്പൊങ്ങി.
അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഹൂ… ഹാ… ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നു.

രവിയുടെ മെയ്ക്കരുത്തിൽ കാർത്തു തളർന്നു. നിനച്ചിരിക്കാതെ കാർത്തുവിൻ്റെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. ശരീരം വലിഞ്ഞ് മുറുകുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലായ രവി അവരെ മനസ്സറിഞ്ഞ് രതിമൂർച്ഛയിലേക്ക് നയിച്ചു.

കാർത്തു വെട്ടിവിറച്ചു… നിമിഷങ്ങളോളം…
രവി അടി അതിവേഗത്തിലാക്കി…

കാർത്തു ആഗ്രഹിച്ച പാലഭിഷേകം നടപ്പിലാക്കണം…

അവസാനം, രവിയിൽ വിസ്ഫോടനം സംഭവിച്ചു. പാൽഗുണ്ടുകൾ ഇടവിട്ട് കാർത്തുവിൻ്റെ യോനിയിൽ തെറിച്ചു..

അവസാനം ഇരുവരും തളർന്ന് കിടന്നു. അപ്പോഴും, രവിയുടെ ലഗാൻ തളരാതെ, മറ്റൊരങ്കത്തിന് തയ്യാറായി തൊണ്ണൂറ് ഡിഗ്രിയിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു..

തുടരും….