പുലർച്ചെ ജോലികഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിയെത്തിയ സെക്യൂരിറ്റി വക്കച്ചൻ താൻ മാത്രമായി താമസിക്കുന്ന വാടക വീട്ടിലെ തന്റെ പഴഞ്ചൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് മൊബൈൽ ഫോണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു..

 

അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കം.അന്നത്തെ തണുപ്പുകൊണ്ടോ അതോ ഭയം മൂലമോ ആണെന്ന് അറിയില്ല.. അയാളുടെ കൈകൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

 

തന്റെ ഫോൺ ക്യാമറയിൽ പതിഞ്ഞ ആ ദൃശ്യങ്ങൾ,നതാഷ ഡോക്ടറും ആ അപരിചിതനും തമ്മിലുള്ള പ്രണയനിമിഷങ്ങൾ അത് അയാളുടെ കയ്യിലെ ഒരു വജ്രായുധമാണ്.

​വക്കച്ചൻ ആലോചനയിലാണ്ടു….

 

“ഈ വീഡിയോ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും?

മാത്യു സാറിന് അയച്ചു കൊടുത്താലോ?

പാവം മനുഷ്യൻ, അദ്ദേഹം ഒന്നും അറിയുന്നില്ലല്ലോ. അത് ചെയ്താൽ നതാഷയുടെ കള്ളക്കളി പൊളിക്കാം. മാത്യു സാറിനെ ചതിയിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാം…..”

 

​അയാൾ ഒരു നിമിഷം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു….

 

“പക്ഷേ… മാത്യു സാറിനെ രക്ഷിച്ചത് കൊണ്ട് എനിക്ക് എന്ത് നേട്ടം?!!

സല്യൂട്ട് അല്ലാതെ ഒരു ചായപ്പൈസ പോലും എനിക്ക് അധികം കിട്ടില്ല. ഇതിനെക്കൊണ്ട് എനിക്ക് ഗുണമുണ്ടാകണം.”

 

 

​അയാളുടെ ചിന്തകൾ നതാഷയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

 

ഹോസ്പിറ്റലിൽ പേരുകേട്ട ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് ഡോക്ടർ ആയ നതാഷയ്ക്ക് ലക്ഷങ്ങളുടെ ശമ്പളം ഉണ്ടാകും.

കുടുംബസ്വത്തും വീടും ഒക്കെ ചേർത്തു അവൾ കോടീശ്വരി തന്നെയാവും..!!

 

മാത്യു സർ ന്റെ കാര്യം പിന്നെ ചിന്തിക്കണ്ടാലോ….!!!

എന്നാലും പാവം മാത്യു സർ നു വേണമെങ്കിൽ ചെറിയ ഒരു സൂചന കൊടുത്തേക്കണം അയാളുടെ ഭാര്യയുടെ ചുറ്റിക്കളിയേ പറ്റി എന്ന് അയാൾ തീരുമാനിച്ചു..

 

 

എന്നാൽ നതാഷയേ ഈ വീഡിയോ കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയാൽ തനിക്ക് ചോദിക്കുന്ന പണം അവൾ,നാതാഷ തരും.

 

ജോലി പോയാലും ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സുഖമായി ജീവിക്കാനുള്ളത് സ്വന്തമാക്കാം.

 

അത് മാത്രമല്ല, എപ്പോഴും ഒരു ഗമയിൽ നടക്കാറുള്ള ആ മേലാളത്തിയെ തന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് ചലിപ്പിക്കാം.

 

പണമല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ഉടൽ… വക്കച്ചന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

​”പക്ഷേ ഞാൻ കളിക്കാൻ പോകുന്നത് കൊമ്പന്മാരോടാണ്. നതാഷ ഡോക്ടറും, ആ രാത്രി കണ്ട തന്റെ കൈയിലെ വീഡിയോ യിൽ കൂടെയുള്ളവനും അത്ര നിസ്സാരക്കാരല്ല.

 

ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കണ്ണ് കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം അവൻ ആളെ കൊല്ലാൻ മടിക്കില്ലെന്ന്. അതുകൊണ്ട് വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചു വേണം കരുക്കൾ നീക്കാൻ.”

 

​വക്കച്ചൻ തീരുമാനിച്ചു.

 

സ്വന്തം ഫോണിൽ നിന്നും അവരെ വിളിക്കുന്നത് ആത്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമാണ്.

 

അവർ തന്നെ എളുപ്പത്തിൽ പിടിക്കും. ഏതെങ്കിലും നഗരത്തിനുള്ളിലെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു പഴയ ഫോൺ ബൂത്ത്‌ കണ്ടെത്തണം. അവിടെ നിന്ന് വേണം നതാഷയ്ക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ.

 

​അയാൾ തന്റെ മുഷിഞ്ഞ ഷർട്ട് എടുത്തു ധരിച്ചു..

ആ ഫോൺ സുരക്ഷിതമായി ആ മുറിയിലെ ടേബിളിൽ മാറ്റി വെച്ചു. വലിയൊരു കെണി ഒരുക്കാൻ വക്കച്ചൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്…

 

അന്ന് പുലർച്ചെ നതാഷയെ യാത്രയാക്കിയ ശേഷം വീട്ടിലെത്തിയ സാം നേരെ പോയത് തന്റെ ആ കൂറ്റൻ കാൻവാസിന് മുന്നിലേക്കായിരുന്നു.

 

മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ഗന്ധവും, ആ പഴയ മരക്കട്ടിലിൽ നതാഷ പിടഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ ചുളിവുകളും ബാക്കിയുണ്ട്.

 

സാം ഷർട്ട് അഴിച്ചുമാറ്റി തന്റെ ബ്രഷുകൾ കൈയ്യിലെടുത്തു. രാത്രിയുടെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾ അവന്റെ വിരലുകളിൽ അഗ്നിയായി പടരുകയായിരുന്നു.

 

 

​നതാഷയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ ചുവന്ന പാടുകളും, ഓരോ വടിവുകളും അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

 

ചുവന്ന ഓയിൽ പെയിന്റ് എടുത്ത് അവൻ ആ ചിത്രത്തിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി.

 

ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ അവൻ ഒരുതരം ഭ്രാന്തമായ കീഴടങ്ങൽ കൂടി വരച്ചു ചേർത്തു.

 

ആ പെയിന്റിംഗിലെ നതാഷയുടെ കഴുത്തിലെ പാടുകൾ കണ്ടാൽ ശരിക്കും ചോര പൊടിയുന്നതുപോലെ തോന്നും.

 

 

​സാം പതുക്കെ ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ ചുവന്ന ചായത്തിൽ മുക്കി, ചിത്രത്തിലെ നതാഷയുടെ വിരിഞ്ഞ മാറിനും കഴുത്തിനും ഇടയിലായി വന്യമായ ഒരു ‘S’ എന്ന അക്ഷരം പതിപ്പിച്ചു.

 

അതയാളുടെ പൂർണമായ ചിത്രങ്ങളിലെ ട്രേഡ് മാർക്ക്‌ എംബ്ലോം ആയിരുന്നു…

 

​സാം: (മനസ്സിൽ) “ഇപ്പോൾ നീ പൂർണ്ണമായി നതാഷാ. ഈ കാൻവാസിൽ നീ എന്നെന്നേക്കുമായി എന്റെ തടവുകാരിയാണ്.”

 

​സാം തന്റെ ഫോണെടുത്ത് ആ ചിത്രത്തിന്റെ ക്ലോസപ്പ് ഫോട്ടോ എടുത്തു.

 

മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ ചിത്രം അതിഭീകരവും എന്നാൽ അതിസുന്ദരവുമായിരുന്നു.

 

അവൻ ആ ഫോട്ടോ നതാഷയ്ക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു. അവൾ അത് കാണുമ്പോൾ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ആ അസ്വാസ്ഥ്യം അവൻ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

 

 

അന്ന് രാവിലെ തന്റെ ബെഡ്‌റൂമിലെ വലിയ ചില്ലുജനാലകളിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങിയ വെയിൽ നാളങ്ങൾ നതാഷയുടെ മുഖത്ത് തട്ടിയപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണ് തുറന്നത്.

 

തലേദിവസത്തെ ഉറക്കമില്ലായ്മയും സാമിനൊപ്പമുള്ള അലച്ചിലും അവളുടെ ശരീരത്തെ വല്ലാതെ തളർത്തിയിരുന്നു.

 

സാധാരണ പുലർച്ചെ അഞ്ചുമണിക്കും ആറു മണിക്കും ഇടയിൽ ഉണരുന്ന നതാഷ അന്ന് എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും എഴുന്നേൽക്കാൻ വയ്യാതെ കിടക്കയിൽ തന്നെ കിടന്നു.

 

 

​അവൾക്ക് ഇന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ ഒട്ടും മൂഡ് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

സാമിന്റെ വിരലുകൾ തഴുകിയ തന്റെ ഉടലിലെ നീറ്റലും, അവന്റെ ആ വന്യമായ ഗന്ധവും ഇപ്പോഴും തന്നെ പൊതിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

ആ തളർച്ചയിൽ അവൾ വീണ്ടും കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ് ബെഡിനരികിൽ ഇരുന്ന ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്.

 

പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോണിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നത്…

​

​അതൊരു വാട്സ്ആപ്പ് മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു. സാമിന്റെ പേര് സേവ് ചെയ്യാത്ത ആ അപരിചിത നമ്പറിൽ നിന്നും. അവൾ വേഗത്തിൽ ഫോൺ തുറന്നു. അതൊരു ഫോട്ടോയായിരുന്നു. ആ ഫോട്ടോ കണ്ട നതാഷയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.

 

 

​സാം തലേദിവസം വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വലിയ പെയിന്റിംഗിന്റെ ഒരു ക്ലോസപ്പ് ഷോട്ട് ആയിരുന്നു അത്.

 

ആ ചിത്രത്തിൽ നതാഷയുടെ കഴുത്തിലെ ചുവന്ന പാടുകൾക്ക് മുകളിലായി സാം തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചുവന്ന ചായത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഒപ്പ് ഇട്ടിരിക്കുന്നു— “S”.

 

​താഴെ ഒരു ചെറിയ മെസ്സേജും ഉണ്ടായിരുന്നു:

 

 

“ഡോക്ടർ നതാഷയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച ആ രഹസ്യം ഇപ്പോൾ എന്റെ കാൻവാസിൽ പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രം കാണുമ്പോൾ നിന്റെ ഉടലിൽ ഇപ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ നീറ്റൽ… !!!!

അതാണ് എന്റെ പ്രണയം. വൈകുന്നേരം എന്റെ മലഞ്ചരിവിലെ കൂടാരത്തിൽ വീണ്ടും കാണണം… നിന്റെ ഉടയവൻ സാം.!!”

 

 

​ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി നതാഷ അറിയാതെ തന്റെ കഴുത്തിലെ ആ ചുവന്ന പാടിൽ വിരൽ തൊട്ടു.

 

പെയിന്റിംഗിലെ ആ വന്യമായ നതാഷ തന്നെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

ആ മെസ്സേജ് വായിക്കുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരേസമയം ഭയവും ഒരുതരം വന്യമായ ഉത്തേജനവും പടർന്നു.

 

 

നതാഷയുടെ മനസ്സ് ഇപ്പോഴും ആ ഫോട്ടോയിലായിരുന്നു. സാം ഒരു നിഴലായി അവളെ പിന്തുടരുകയാണ്. ആ മെസ്സേജ് ഒരു പ്രണയലേഖനമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവൾ അവന്റെ തടവറയിൽ ആണെന്നുള്ള ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായിരുന്നു.

 

അവൾ ആ ഫോണും കയ്യിൽ വെച്ച് ​അലസമായി ബെഡിൽ കിടക്കവേ ഫോണിൽ വീണ്ടും ഒരു മണിനാദം കേട്ടു..തന്റെ ഫോണിൽ തനിക്ക് ഏറ്റവും താല്പര്യമുള്ളവരുടെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ മാത്രമേ വരേണ്ടതുള്ളൂ എന്ന രീതിയിൽ സെറ്റിംഗ്സ് നാതാഷ ഫോണിൽ മുന്നേ ചെയ്തിരുന്നു…

 

ഫോൺ കൈയ്യിലെടുത്ത അവൾ കണ്ടത് തന്റെ പഴയ സഹപാഠി ലെനയുടെ യൂട്യൂബ് ചാനലിലെ പുതിയ വീഡിയോയുടെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ആണ്.

 

ലെന,നതാഷയുടെ കൂടെ പഠിച്ചവൾ, ഇപ്പോൾ നാതാഷയേ പോലെ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന സൈക്കോളജിസ്റ്റ്.

 

പുരുഷന്മാരെ വെറുക്കുന്നവൾ എന്ന് അവർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ലെനയുടെ വീഡിയോയുടെ ടൈറ്റിൽ കണ്ടതും നതാഷയുടെ ഉറക്കം പാടെ ഓടിപ്പോയി:

 

“ദാമ്പത്യം തകർക്കാൻ എത്തുന്ന മൂന്നാമൻ: ഇമോഷണൽ ട്രാപ്പുകൾ തിരിച്ചറിയുക.”

 

 

​നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ വീഡിയോ പ്ലേ ചെയ്തു. സ്ക്രീനിൽ ലെനയുടെ ഗൗരവമേറിയ മുഖം തെളിഞ്ഞു:

 

 

​”പല സ്ത്രീകൾക്കും സംഭവിക്കുന്ന ഒരു അബദ്ധമുണ്ട്.

 

സുരക്ഷിതമായ ഒരു കുടുംബജീവിതം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരാൾ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരും.

 

അയാൾ നിങ്ങളെ ഒരു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കും.!!!

 

നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവിൽ നിന്നും കിട്ടാത്ത ആവേശം അയാൾ തരും.!!!

പക്ഷേ ഓർക്കുക…

 

അയാൾക്ക് നിങ്ങളോട് പ്രണയമില്ല.!!

 

സന്തോഷകരമായ ഒരു കുടുംബം തകർക്കുക എന്ന ക്രിമിനൽ സൈക്കോളജിയാണ് അയാൾക്കുള്ളത്.!!

 

നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവിനെ ചതിപ്പിക്കുമ്പോൾ അയാൾക്ക് ലഭിക്കുന്നത് ഒരുതരം ക്രൂരമായ വിജയമാണ്.”!!!

 

 

​ലെനയുടെ ഓരോ വാക്കും നതാഷയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ആഞ്ഞു തറച്ചു. സാമിന്റെ മുഖം അവളുടെ കൺമുന്നിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

 

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) “സാം… സാം ശരിക്കും എന്നെ സ്നേഹിക്കുകയാണോ? അതോ മാത്യുവുമായുള്ള എന്റെ ഈ ബന്ധം തകർക്കാൻ വന്ന ഒരു ക്രൂരനാണോ അയാൾ? മാത്യുവിനെ താൻ ചതിക്കുമ്പോൾ സാം ഉള്ളിൽ ചിരിക്കുകയാണോ?!!!”

 

 

​ലെന വിവരിക്കുന്നത് സാമിനെക്കുറിച്ചാണോ എന്ന് നതാഷ ഭയപ്പെട്ടു.

 

സാമിനോടുള്ള തന്റെ ആവേശം വെറുമൊരു ട്രാപ്പ് ആണെന്ന തോന്നൽ അവളിൽ കുറ്റബോധം നിറച്ചു.

 

തന്റെ സുരക്ഷിതമായ കുടുംബജീവിതം ഏത് നിമിഷവും തകർന്നു വീഴാമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

 

 

​പെട്ടെന്ന് വാതിലിൽ ഒരു മുട്ട് കേട്ടു. “നതാഷാ… നീ ഇതുവരെ എഴുന്നേറ്റില്ലേ? ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ സമയമായി.”

 

പുറത്ത് മാത്യുവിന്റെ ശാന്തമായ ശബ്ദം.

 

​നതാഷ ഞെട്ടിപ്പിടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു.

 

മാത്യുവിന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നി.

 

തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു ഭീകരമായ കൊടുങ്കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

അവൾ വേഗത്തിൽ ഫ്രഷ് ആകാനായി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് ഓടി. പക്ഷേ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടത് തന്റെ കഴുത്തിലെ ആ ചുവന്ന പാടുകളായിരുന്നു..സാമിന്റെ ആ വിജയമുദ്രകൾ!

 

ലെനയുടെ ഓരോ വാക്കുകളും നതാഷയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ശൂലം പോലെ തറച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് മുന്നിൽ ബാത്‌റൂമിലെ കണ്ണാടിയിൽ സാമിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വന്നു.

 

​സാം തന്നെ സ്നേഹിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് മാത്യുവും താനും തമ്മിലുള്ള ആ ബന്ധം തകർക്കാൻ വന്ന ഒരു ശത്രുവാണോ?

 

താൻ ഒരു വലിയ ട്രാപ്പിലാണോ വീണിരിക്കുന്നത്?

 

മാത്യുവിനോട് താൻ ചെയ്യുന്നത് വലിയ പാപമാണെന്ന തോന്നൽ ആ വീഡിയോ കണ്ടതോടെ അവളിൽ ഇരട്ടിയായി. സാം ഒരു ക്രൂരനായ വേട്ടക്കാരനായി അവളുടെ മനസ്സിൽ രൂപപ്പെട്ടു.!!

 

ആ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ വാഷ്ബേസിൻ കേബിനെറ്റിൽ കൈകൾ കുത്തിവച്ചു നിന്ന അവൾക്ക് തന്റെ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നി…

 

ആ കണ്ണാടിയിൽ സാമിന്റെ രൂപം തന്നെ നോക്കി ആക്രോശിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി..

 

മനസ്സ് കൈ വിടുമ്പോൾ താൻ തന്റെ

പേഷ്യന്റ്സ്നു പറഞ്ഞുകൊടുക്കാറുള്ള മെഡിറ്റേഷൻ രീതി അവൾ അവളിൽ തന്നെ നടപ്പിലാക്കി…

 

ആ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ദീർഘമായി ശ്വാസമെടുത്തു…

അല്പസമയം ആ ശ്വാസത്തെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ പിടിച്ചുകെട്ടി..

വളരെ സാവധാനം അവൾ ആ ശ്വാസത്തെ പുറത്തേക്ക് അയച്ചുവിട്ടു…

 

കുറച്ചുസമയം അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ താൻ നോർമൽ ആയെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി…

 

ആ കണ്ണാടി നോക്കി അവൾ അവളോട് തന്നെ പറഞ്ഞു..

“സാം തനിക്കു തരുന്നത് ഒരു മായാലോകം മാത്രം…

തന്റെ റിയാലിറ്റി ഇവിടെ ഭർത്താവ് മാത്യു വിന്റെ കൂടെയാണ്….”

 

അവൾ ആ ഷോവർ തുറന്ന് ഇട്ടു…കുറച്ചുനേരം ശബ്ദം അധികം ഇല്ലാതെ തന്നെ ആ വാക്കുകൾ കണ്ണാടി നോക്കി ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു…

 

“സാം തനിക്ക് നൽകിയത് ഒരു മായാലോകം മാത്രം………

യാഥാർഥ്യം ഇവിടെ മാത്യു വിന്റെ കൂടെ ഉള്ള ജീവിതമാണ്..”

 

 

 

​പെട്ടെന്ന് താഴെ നിന്നും മാത്യു വിളിച്ചു: “നതാഷാ… ചായ തണുക്കുന്നു, നീ വരുന്നില്ലേ?”

 

“ആ..ഇതാ… ബാത്‌റൂമിൽ ആണ്….ഇതാ വരുന്നു..”

 

ഇതൊക്കെ ചെയ്തിട്ടു ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നു വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയിട്ടും ലെനയുടെ വീഡിയോ കണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥ യിൽ ആയിരുന്നു നതാഷ. ഓരോ വാക്കുകളും സാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകൾ പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

“ദാമ്പത്യം തകർക്കാൻ വരുന്ന മൂന്നാമൻ…!!!”

 

ആ വാചകം അവളുടെ തലയ്ക്കുള്ളിൽ പ്രകമ്പനം കൊള്ളുകയായിരുന്നു.അവൾ തന്റെ ഫോൺ കൈയിൽ പിടിച്ചു ആ ബെഡിൽ തന്നെ ഇരുന്നു…

 

​പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്ന് മാത്യു അകത്തേക്ക് വന്നു.

 

സാധാരണ ഈ സമയത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിടുക്കത്തിൽ ഇറങ്ങാറുള്ള മാത്യു ഇന്ന് വളരെ ശാന്തനായിരുന്നു.

 

അവന്റെ മുഖത്തെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ പുഞ്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ നതാഷ വേഗത്തിൽ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കമിഴ്ത്തി വെച്ചു.

 

​മാത്യു: (അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്ന് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു) “നതാഷാ… നിനക്ക് സുഖമില്ലേ? മുഖം വല്ലാതെ വിളറിയിരിക്കുന്നു. രാത്രി ഉറക്കം ശരിയായില്ലേ?”

 

​നതാഷ ഒന്ന് പതറി.

“അത്… ഒന്നുമില്ല മാത്യു. ചെറിയൊരു തലവേദന.”

 

​മാത്യു: (അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു) “നോക്കൂ, ഇന്ന് നിനക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ വയ്യെങ്കിൽ വേണ്ട.

 

വർഷത്തിൽ ആകെ രണ്ടോ മൂന്നോ ലീവ് എടുക്കുന്ന ആളല്ലേ നീ?

 

സാരമില്ല… ഇന്ന് നമുക്ക് ഒരു ബ്രേക്ക് എടുക്കാം. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ ഇന്ന് ഫ്രീ ആണ്..

 

ഞാൻ മാനേജ്‌മെന്റിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞോളാം.നീ ഒരു മെയിൽ അയച്ചിട്ടേക്ക്.

ലില്ലിയോടും പറയാം ഇന്നത്തെ അപ്പോയിന്റ്‌മെന്റ്‌സ് എല്ലാം റീഷെഡ്യൂൾ ചെയ്യാൻ.”

 

​മാത്യുവിന്റെ ഈ കരുതൽ നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധത്തെ വീണ്ടും ഇരട്ടിയാക്കി.

 

താൻ ചതിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ തനിക്ക് വേണ്ടി എത്രത്തോളം ആകുലപ്പെടുന്നു!

 

 

​മാത്യു: “നീ ഇപ്പോൾ ഒന്ന് റിലാക്സ് ചെയ്യൂ.

 

നമുക്ക് ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരുമിച്ച് ലഞ്ച് കഴിക്കാം.

 

വൈകുന്നേരം നല്ലൊരു സിനിമയ്ക്ക് പോകാം.

 

നിന്റെ ഈ സ്ട്രെസ് മാറാൻ അതായിരിക്കും നല്ലത്. ചിലപ്പോ ഇന്നലത്തെ പേഷ്യന്റ് ന്റെ കാര്യം ഓർത്താവും..ഞാൻ താഴെ പോയി നിനക്ക് ഒരു കപ്പ് കാപ്പി എടുക്കാം.”

 

​മാത്യു മുറി വിട്ടിറങ്ങിയപ്പോൾ നതാഷ ബെഡ്‌റൂമിലെ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി.

 

അവിടെ കണ്ടത് ഒരു തോറ്റവളുടെ മുഖമായിരുന്നു.

 

ലെന പറഞ്ഞതുപോലെ തന്റെ ദാമ്പത്യം തകർക്കാൻ സാം വന്നതാണെങ്കിൽ, ഇത്രയും സ്നേഹമുള്ള മാത്യുവിനെ താൻ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കും?!!!

 

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) “മാത്യു ഇത്രയും നല്ലവനാകുമ്പോൾ എന്തിനാണ് ഞാൻ ആ ഭ്രാന്തന്റെ പുറകെ പോകുന്നത്?

പക്ഷേ… സാമിന്റെ ആ സ്പർശനമില്ലാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ.”!!!

 

​മാത്യു: “ഹലോ ലില്ലി… മാത്യു ആണ്.

നതാഷാ ഡോക്ടർക്ക് ഇന്ന് സുഖമില്ല. ചെറിയൊരു ഇൻഫെക്ഷൻ പോലെ. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് വരില്ല. ഇന്നത്തെ കേസുകൾ എല്ലാം മാറ്റിവെച്ചോളൂ.”

 

​നതാഷ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കേട്ടു. ലില്ലി മറുപുറത്ത് നിന്ന് എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്.

 

​മാത്യു: “അതെ… കംപ്ലീറ്റ് റെസ്റ്റ് വേണം. ഓക്കെ ലില്ലി, താങ്ക്സ്.”

 

​മാത്യു ഫോൺ വെച്ച് നതാഷയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

“ലില്ലി പറഞ്ഞു ഇന്നലെ നതാഷ മാഡം ഉച്ചക്ക് തന്നെ വല്ലാതെ തളർന്നിരുന്നു എന്ന്. നീ എന്തിനാ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെടുന്നത്? നമുക്ക് പണത്തിന് ബുദ്ധിമുട്ടില്ലല്ലോ.”

 

​നതാഷ വെറുതെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

പക്ഷേ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ലെനയുടെ ആ വീഡിയോയിലെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും മുഴങ്ങി:

 

“ചിലർ വരുന്നത് നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം നശിപ്പിക്കാനാണ്.!!!”

 

​അന്ന് പകൽ മുഴുവൻ മാത്യു നതാഷയുടെ അരികിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊണ്ടു കൊടുത്തും, പ്രിയപ്പെട്ട പാട്ടുകൾ വെച്ചും അയാൾ അവളെ ശുശ്രൂഷിച്ചു.

മാത്യുവിന്റെ സ്നേഹം കൂടുംതോറും നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ കുറ്റബോധം ഒരു കനലായി എരിഞ്ഞു.

 

 

 

അന്ന് ഉച്ചക്ക് ശേഷം നതാഷയുടെ തളർച്ച മാറ്റാനായി മാത്യു അവളെ നിർബന്ധിച്ച് സിനിമയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

 

എയർകണ്ടീഷൻ ചെയ്ത ആ തണുത്ത മുറിക്കുള്ളിൽ, പോപ്‌കോണിന്റെ മണത്തിനിടയിൽ മാത്യുവിന്റെ തോളിൽ തലചായ്ച്ച് ഇരിക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ മനസ്സ് ലെനയുടെ വീഡിയോയിലെ ആ ഭീകരമായ മുന്നറിയിപ്പുകളിലായിരുന്നു.

 

അതേ സമയം ഉച്ചതിരിഞ്ഞു സെക്യൂരിറ്റി ​വക്കച്ചൻ മാത്യു ഡോക്ടർക്ക് നതാഷയുടെ വഴിവിട്ട ബന്ധത്തെ കുറിച്ചു ചെറിയ ഒരു സൂചന നൽകി ഒന്ന് ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത് നോക്കണം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.

 

ഉച്ചഭക്ഷണം ഒരു ഹോട്ടലിൽ നിന്നും കഴിച്ചശേഷം അയാൾ നഗരത്തിലെ ഒഴിഞ്ഞ കാളിങ് ബൂത്ത്‌ അന്വേഷിച്ചു നടന്നു..

 

അയാൾ പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

 

ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അയാൾ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന കടലാസ് കഷണത്തിലേക്ക് നോക്കി.

 

രാവിലെ തന്നെ മാത്യു വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും അയാൾ മാത്യുവിന്റെ പേഴ്സണൽ നമ്പർ തന്ത്രപരമായി കൈക്കലാക്കിയിരുന്നു.

 

വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അയാൾ ആ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.

 

​അതേസമയം, തിയേറ്ററിനുള്ളിൽ സിനിമയുടെ നിർണ്ണായക രംഗം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

മാത്യുവിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു.

 

അപരിചിതമായ നമ്പറായതിനാൽ അയാൾ ആദ്യം അവഗണിച്ചെങ്കിലും വീണ്ടും ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ നതാഷയെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ച് അയാൾ തിയേറ്ററിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

​മാത്യു: “ഹലോ… ആരാണ്?”

 

​പുറത്തെ ബഹളം കാരണം മാത്യുവിന് ഒന്നും വ്യക്തമാകുന്നില്ലായിരുന്നു.

 

​വക്കച്ചൻ: (ശബ്ദം മാറ്റിപ്പിടിച്ച്) “ഹലോ… മാത്യു ഡോക്ടർ അല്ലേ? ഹലോ…

കേൾക്കുന്നില്ലേ? ആ ഡോക്ടറെ…

ഇന്നലെ അർദ്ധരാത്രി ഡോക്ടറുടെ ഭാര്യയെ വേറെ ഒരാളുടെ കൂടെ കണ്ടല്ലോ… സാറ് ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞോ?”

 

 

​മാത്യു ആദ്യം ഒന്ന് സ്തംഭിച്ചു പോയി.

 

പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അയാൾ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.

 

തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെക്കുറിച്ച് ആരോ അപവാദം പറയുകയാണെന്ന ചിന്ത അയാളെ പ്രകോപിപ്പിച്ചു.

 

 

​മാത്യു: (ദേഷ്യത്തോടെ) “ഹലോ! ആ… അത് നതാഷ രാത്രി റേഡിയോ ഷോ കഴിഞ്ഞ് ഒരു പഴയ പേഷ്യന്റിനെ കണ്ടതാവാം.

 

അതൊക്കെ പറയാൻ താൻ ആരാടാ? എന്റെ ഭാര്യയെ എനിക്ക് വിശ്വാസമാണ്.

 

ഇങ്ങനെയുള്ള ഓരോരോ അനാവശ്യ കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ ഇനി മേലാൽ ഈ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചുപോകരുത്!”

 

​മാത്യു അയാളെ രണ്ട് തെറി പറയുകയും ഫോൺ ദേഷ്യത്തോടെ കട്ട് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

 

തിയേറ്ററിനുള്ളിലേക്ക് തിരികെ കയറുമ്പോൾ മാത്യുവിന്റെ മുഖത്ത് അല്പം ദേഷ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും നതാഷയെ കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ അത് മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

​ഫോൺ ബൂത്തിനുള്ളിൽ വക്കച്ചൻ സ്തംഭിച്ചു നിന്നുപോയി.

 

മാത്യുവിന് ഭാര്യയിലുള്ള വിശ്വാസം തന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകളെക്കാൾ വലുതാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.

 

​വക്കച്ചൻ: (മനസ്സിൽ) “ഇത്രയും വിശ്വാസമുള്ള ഒരാളോട് വെറും വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.!!

 

മാത്യു സാറിനെ പിഴിയാൻ നോക്കിയാൽ നടക്കില്ല.!!

പക്ഷേ നതാഷ ഡോക്ടർ അങ്ങനെയല്ല…

 

കയ്യിലുള്ള വീഡിയോ കാണിച്ചാൽ നതാഷ ഡോക്ടർ പേടിക്കും. ആ വിശ്വാസം തകരാതിരിക്കാൻ അവർ എനിക്ക് എത്ര പണം വേണമെങ്കിലും തരും.”

 

 

​അയാൾ ക്രൂരമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. മാത്യുവിനെ ഈ കളിയിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കി, നേരിട്ട് നതാഷയെ ബ്ലാക്ക്‌മെയിൽ ചെയ്യാനായി അയാൾ തന്റെ അടുത്ത കരു നീക്കി.!

 

ആ തിയേറ്റർനുള്ളിൽ ​അവർ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന സിനിമ ഒരു കുടുംബചിത്രമായിരുന്നു.

 

സുരക്ഷിതമായ ഒരു ദാമ്പത്യത്തിനിടയിൽ അവിചാരിതമായി മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ പ്രണയത്തിൽ വീണുപോകുന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ കഥ.

 

നതാഷ ഓരോ സീനിലും തന്നെത്തന്നെയാണ് കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്നത്.

 

സിനിമയുടെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ, നായിക തന്റെ വഴിതെറ്റിയ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഭർത്താവിനോട് തുറന്നു പറയുന്നു.

 

നതാഷയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോയി. മാത്യു തന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

 

​സിനിമയുടെ ക്ലൈമാക്സിൽ, എല്ലാ കുറ്റങ്ങളും അറിഞ്ഞിട്ടും, ആ ഭർത്താവ് നായികയെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറയുകയാണ്:

 

“നീ മനുഷ്യയാണ്… നിനക്കും തെറ്റുകൾ പറ്റാം.എനിക്കും തെറ്റുകൾ പറ്റാം… പക്ഷേ നമ്മുടെ ഈ സ്നേഹത്തേക്കാൾ വലുതല്ല ഒന്നും. ഞാൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.”

 

 

​നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ അവൾ മാത്യുവിനെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കി.

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) “മാത്യുവും എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്വീകരിക്കുമോ?

 

എന്റെ ശരീരത്തിൽ മറ്റൊരുവന്റെ നഖപ്പാടുകൾ ഉണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ, അവന്റെ ഗന്ധം എന്നിൽ ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ മാത്യു ഇത്രയും ഉദാരനാകുമോ?!!

 

ഇല്ല… മാത്യുവിന് അത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല.!!

 

സിനിമയിലെ നായകൻ ഒരു സങ്കല്പം മാത്രമാണ്. മാത്യു തകർന്നുപോകും.!!”

 

​സിനിമ കഴിഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ നതാഷ ആകെ തളർന്നിരുന്നു. മാത്യു വല്ലാതെ ആവേശത്തിലായിരുന്നു.

 

​മാത്യു: “എന്തൊരു മൂവിയാണല്ലേ നതാഷാ?

 

ആ ഹസ്ബൻഡിന്റെ ക്യാരക്ടർ ഗ്രേറ്റ് ആണ്. സ്നേഹിക്കാൻ അറിയുന്നവർക്ക് മാത്രമേ അങ്ങനെ ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയൂ. നിനക്ക് ഇഷ്ടമായോ?”

 

 

​നതാഷ: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്) “ഇഷ്ടമായി മാത്യു… പക്ഷേ റിയൽ ലൈഫിൽ ഇതൊക്കെ ഇത്ര എളുപ്പമാണോ?”

 

 

​മാത്യു: “പ്രണയമുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാം എളുപ്പമാണ് നതാഷാ. എനിക്ക് നിന്നെ അത്രമേൽ വിശ്വാസമാണ്. നീ എന്റെ പ്രാണനല്ലേ.”

 

മാത്യു ആ പറഞ്ഞത് നേരത്തെ തന്നെ കാൾ ചെയ്ത് തന്റെ പ്രിയതമയെ കുറിച്ച് അയാൾ അപവാദം പറഞ്ഞത് ഓർത്തായിരുന്നു..

 

​മാത്യുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ നതാഷയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഈയം ഉരുക്കി ഒഴിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

വിശ്വാസം എന്ന വാക്കിന് ഇത്രയും ഭാരമുണ്ടെന്ന് അവൾ ഇപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത്. അപ്പോഴും സാം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതമായി പുകയുകയാണ്.

 

​സിനിമ കഴിഞ്ഞ് മാത്യു അതീവ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.

“എന്തായാലും സിനിമ കണ്ടു ടൈം വേസ്റ്റ് ആയില്ല… അല്ലേ..?”

 

എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് മാത്യു പാർക്കിംഗിൽ നിന്നും കാർ എടുക്കാനായി പോയി.

 

നതാഷ തിയേറ്ററിന്റെ കവാടത്തിന് മുന്നിൽ മാത്യുവിനായി കാത്തുനിൽക്കുകയാണ്.

സിനിമ നൽകിയ ആശ്വാസം അവളുടെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു.

 

​പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ ഫോൺ വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തത്.

 

അവൾ ബാഗിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു നോക്കി. വാട്സാപ്പിൽ സാമിന്റെ മെസ്സേജ്!

 

 

​അത്രയും നേരമായിട്ടും നതാഷ താൻ രാവിലെ അയച്ച മെസ്സേജ് കണ്ടിട്ടും മറുപടി നൽകാത്തത് സാമിനെ വല്ലാതെ ചൊടിപ്പിച്ചിരുന്നു.

 

സാം അയച്ച ആദ്യത്തെ മെസ്സേജ് ഒരു ഫോട്ടോയായിരുന്നു. നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ ഫോട്ടോ തുറന്നു.

 

​അതൊരു പെൻസിൽ ഡ്രോയിംഗായിരുന്നു.

 

വളരെ ചുരുങ്ങിയ വരകളിലൂടെ വരച്ച ഒരു റഫ് സ്കെച്ച്.

 

പക്ഷേ അതിലെ രൂപം നതാഷയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമില്ലായിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ ആ സ്റ്റുഡിയോയിലെ മരക്കട്ടിലിൽ ഒരു പെണ്ണ് കണ്ണ് കെട്ടി,കൈകൾ ഷാൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചു നഗ്നയായി ഇരിക്കുന്ന വശ്യമായ ഒരു ചിത്രം.!!

 

അവളുടെ ഓരോ ശരീരവടിവുകളും ആ വരകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.

 

ആ ചിത്രം കണ്ടതും നതാഷയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ തളർന്നുപോയി.

 

 

​ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് തൊട്ടുപിന്നാലെ സാമിന്റെ മെസ്സേജ് വന്നു:

 

“ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ നിന്നെ കാത്തിരിക്കുകയാണ് നതാഷാ..പുതിയ സഹസികതൾ, ഫാന്റസികൾ ആസ്വദിക്കാൻ തയ്യാറായിക്കോളൂ…”

 

​നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

മാത്യുവിനോടൊപ്പം ചിലവഴിച്ച ആ സമാധാനപരമായ നിമിഷങ്ങളെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തകർന്നു വീണു.

 

താൻ എങ്ങനെയൊക്കെ ഒളിച്ചോടാൻ ശ്രമിച്ചാലും സാമിന്റെ ആ തടവറയിലേക്ക് താൻ വീണ്ടും വലിച്ചടുപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

ഈ ചിത്രം മാത്യു എങ്ങാനും കണ്ടാൽ തന്റെ ജീവിതം അവിടെ അവസാനിക്കും.

 

​”നതാഷാ… കയറൂ!”

 

​മാത്യു കാർ അവളുടെ അരികിലേക്ക് എത്തിച്ചു.

 

നതാഷ തിടുക്കത്തിൽ ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് ബാഗിലേക്ക് തിരുകി.

 

അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും വിളറിയ മുഖവും മാത്യു ശ്രദ്ധിക്കുമോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.

 

​മാത്യു: “എന്താ നതാഷാ… മുഖം പെട്ടെന്ന് വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്? വെയിലടിച്ചതാണോ?”

 

​നതാഷ: “അല്ല മാത്യു… ചെറിയൊരു തലവേദന കൂടി വരുന്നു. നമുക്ക് വേഗം വീട്ടിലേക്ക് പോകാം.”

 

​അവൾ കാറിലേക്ക് കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇടുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിംഗിലെ കണ്ണ് കെട്ടിയിരിക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ രൂപമായിരുന്നു.

 

സാം തന്നെ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ലെന്നും, രാത്രിയിലെ ആ ‘സാഹസികതകൾക്ക് ‘ താൻ പോകാതിരുന്നാൽ അയാൾ എന്ത് ക്രൂരതയും ചെയ്യുമെന്നും അവൾക്ക് ബോധ്യമായി.

 

മാത്യു കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ നതാഷ ജനലിലൂടെ പുറത്തെ തിരക്കിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.

 

അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ കറുത്ത തുണി കൊണ്ട് കണ്ണ് കെട്ടിയ ഇരുട്ട് പടരുകയായിരുന്നു.

 

എന്നാൽ ​മാത്യു അതീവ സന്തോഷത്തോടെ കാർ ഓടിക്കുകയായിരുന്നു.

 

സിനിമയിലെ നായകന്റെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചും, പ്രണയത്തിലെ വിട്ടുവീഴ്ചകളെക്കുറിച്ചും അയാൾ വാതോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

 

“എന്തൊരു ക്ലൈമാക്സായിരുന്നു അല്ലേ നതാഷാ? അത്രയും സ്നേഹിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും കഴിയില്ല…” മാത്യു പറഞ്ഞു.

 

​നതാഷ വെറുതെ ഒന്ന് മൂളി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തെ ഇരുട്ടിലായിരുന്നു.

 

അവളുടെ ഉള്ളിൽ സാമും മാത്യുവും തമ്മിലുള്ള വലിയൊരു യുദ്ധം നടക്കുകയാണ്.

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) “സാം… ഇന്നലെ രാത്രി നീ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചത് ഒരു മായിക ലോകമായിരുന്നു. വേദനയും സുഖവും കലർന്ന ഒരു വന്യമായ അനുഭവം. പക്ഷേ അത് എന്റെ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലല്ലോ. എന്റെ യഥാർത്ഥ ലോകം ഇതാണ്…!!!

 

മാത്യുവും ഈ കാറും ആ സുതാര്യമായ തടവറയും ഞങ്ങളുടെ ഈ ശാന്തമായ ജീവിതവുമാണ് യാഥാർഥ്യം.

 

മാത്യു ചിലപ്പോൾ വലിയൊരു സർജൻ ആയതുകൊണ്ട് തിരക്കിലായിരിക്കും, എനിക്ക് വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയില്ലായിരിക്കാം.

പക്ഷേ അതിനർത്ഥം ഞാൻ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ കൂടെ പോകണം എന്നാണോ? ഇത് പാപമല്ലേ?”

 

 

അവൾ മനസ്സിൽ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു..

 

​മാത്യുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ കാതിൽ വന്നു തറച്ചു.

 

അയാൾ തന്റെ ഭാര്യയെ എത്രത്തോളം വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നും സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും ആ സംസാരത്തിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.

 

ആ വിശ്വാസം നതാഷയുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഭാരം പോലെ അമർന്നു.

 

 

​സാം അയച്ച ആ വശ്യമായ സ്കെച്ച് അവളുടെ കൺമുന്നിൽ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു വന്നു.

 

അവന്റെ വന്യമായ പ്രലോഭനങ്ങളും തന്നെ തളർത്തുന്ന നോട്ടവും അവൾക്ക് ഭയമുണ്ടാക്കി.

 

മാത്യു കാറിൽ ഇരുന്ന് ചവച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പോപ്‌കോണിന്റെ ശബ്ദം പോലും നതാഷയ്ക്ക് ഒരു വിചാരണ പോലെ തോന്നി.

 

​അവൾ പതുക്കെ ബാഗിൽ നിന്നും ഫോണെടുത്തു.

 

മാത്യു റോഡിലെ ട്രാഫിക്കിലേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ആ നിമിഷം നോക്കി അവൾ സാമിന് മറുപടി ടൈപ്പ് ചെയ്തു.

 

 

​മെസ്സേജ്: “എനിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല സാം… സോറി. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ ചതിക്കുകയാണ്. ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ ഉള്ളം കത്തുന്നു. എനിക്ക് ഇത് തുടരാൻ കഴിയില്ല സാം. എന്നെ വിട്ടേക്കൂ… സോറി.!!”

 

​വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ ആ മെസ്സേജ് സെൻഡ് ചെയ്തു.

 

ഫോൺ ലോക്ക് ചെയ്ത് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവൾ കണ്ണടച്ചു ആ സീറ്റിൽ ചാരി കിടന്നു.

 

താൻ ഒരു വലിയ തീരുമാനമെടുത്തു എന്ന സമാധാനത്തിന് ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, തന്റെ ഉടലിലെ ഓരോ അണുവും സാമിനായി ദഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

 

​മാത്യു കാർ വീട്ടിലെ പാർക്കിംഗിലേക്ക് തിരിച്ചപ്പോൾ ദീർഘ ചിന്തയിലായിരുന്ന അവളുടെ കയ്യിൽ അയാൾ പതുക്കെ തലോടി.

 

“നമ്മൾ എത്തിയെടോ…. നീ വല്ലാതെ തളർന്നു പോയി. ഇന്ന് നേരത്തെ ഉറങ്ങിക്കോ.

ഫുഡ്‌ ഒക്കെ ഇനി ഓർഡർ ചെയ്യാം..”

 

​മാത്യുവിന്റെ ആ കരുതൽ നതാഷയെ വീണ്ടും നീറ്റാൻ തുടങ്ങി.

 

അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ മാത്യുവിന്റെ പിന്നാലെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.

 

പക്ഷേ അവളുടെ മനസ്സ് അപ്പോഴും മലമുകളിലെ ആ സ്റ്റുഡിയോയിൽ സാം ഈ മെസ്സേജ് വായിക്കുമ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യും എന്നോർത്ത് പിടയുകയായിരുന്നു.

 

 

​മലമുകളിലെ ആ വിജനമായ വീട്ടിൽ സാം തന്റെ ക്യാൻവാസുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

രാവിലെ മുതൽ അവൻ നതാഷയുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തിരുന്നു.

 

താൻ അയച്ച ആ ഏറോട്ടിക് സ്കെച്ചും സന്ദേശങ്ങളും അവൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് അവനറിയാം, പക്ഷേ അവളിൽ നിന്നും ഒരു പ്രതികരണവുമില്ല.

 

​സാം ജനാലയിലൂടെ ദൂരെയുള്ള മലനിരകളിലേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

 

​സാം: (സ്വയം) “നീ ഇപ്പോൾ മാത്യുവിന്റെ കൂടെയായിരിക്കും. അവന്റെ ആ സുരക്ഷിതമായ ലോകത്ത് നീ എന്നെ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാവാം.

 

ഇത്രയും കാലം മാത്യുവിന്റെ കൂടെ ജീവിച്ച നീ, വെറും ഒരാഴ്ചകാലം കൊണ്ട് എന്റേത് മാത്രമായി മാറുമെന്ന് കരുതാൻ ഞാൻ അത്ര വിഡ്ഢിയല്ല നതാഷാ…!!!”

 

​അയാൾ പെയിന്റ് ബ്രഷ് എടുത്ത് ക്യാൻവാസിൽ നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് അല്പം കൂടി തിളക്കം നൽകി.

 

അവൻ തുനിഞ്ഞുതന്നെയാണ് ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.

 

മാത്യുവിന്റെ തണലിൽ നിന്നും അവളെ തന്റെ വന്യതയിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാൻ സമയമെടുക്കുമെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.

 

അതുകൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ അല്പം കൂടി ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.

 

 

​പെട്ടെന്ന്, അവന്റെ ഫോൺ മേശപ്പുറത്ത് കിടന്ന് വൈബ്രേറ്റ് ചെയ്തു. നതാഷയുടെ മെസ്സേജ്! സാം ആകാംക്ഷയോടെ അത് തുറന്നു.

 

 

​നതാഷ: “എനിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല സാം… സോറി. ഞാൻ എന്റെ ഭർത്താവിനെ ചതിക്കുകയാണ്. ഓരോ നിമിഷവും എന്റെ ഉള്ളം കത്തുന്നു. ഇനിയും ഇത് തുടരാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല സാം… പ്ലീസ്, എന്നെ വിട്ടേക്കൂ. സോറി…”

 

 

​ആ മെസ്സേജ് വായിച്ച സാം ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.

 

ആ ചിരിയിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ വിജയാരവമുണ്ടായിരുന്നു.

 

അവൾ ഭയപ്പെടുന്നു, അവൾ പിന്മാറാൻ ശ്രമിക്കുന്നു…..അതിനർത്ഥം അവൾ സാമെന്ന വലയിൽ പൂർണ്ണമായും കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നാണ്.!!

 

​സാം: “ചതി… അതൊരു മനോഹരമായ വാക്കാണ് നതാഷാ.!!

നീ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും എന്റെ ഈ ക്യാൻവാസിൽ നിന്നും നിനക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ കഴിയില്ല.

നിന്റെ ശരീരം മാത്യുവിനൊപ്പമാണെങ്കിലും നിന്റെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും എന്റെ സ്റ്റുഡിയോയിലെ ഈ ചായമണങ്ങളിലാണ്.”

 

​സാം ഫോൺ മാറ്റിവെച്ച് ക്യാൻവാസിലെ നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അല്പനേരം അങ്ങനെതന്നെ ഇരുന്നു.

 

അവൾ വരും. ഇന്നു രാത്രിയല്ലെങ്കിൽ നാളെ…അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു ദിവസം… അവൾക്ക് വരാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു.

 

അന്ന് രാത്രി മാത്യു വിന്റെയും നതാഷ യുടെയും വീട്ടിൽ ​പുറത്തുനിന്ന് ഓർഡർ ചെയ്ത ഭക്ഷണത്തിന്റെ മണം വീടാകെ പടർന്നിരുന്നു.

 

ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ ഭക്ഷണം നിരത്തിവെക്കുമ്പോഴാണ് മാത്യുവിന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നായിരുന്നു ആ കോൾ.

 

​മാത്യു: “ശരി… നാളെ വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണിക്ക് ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാകും. പ്രിപ്പറേഷൻസ് എല്ലാം നോക്കിക്കോളൂ.”

 

​ഫോൺ വെച്ച് മാത്യു ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അയാൾ നതാഷയെ നോക്കി പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

 

​മാത്യു: “ഭാഗ്യം… ഇന്ന് നമ്മൾ ലീവ് എടുത്തത്. നാളെ വൈകുന്നേരം ഒരു എമർജൻസി സർജറി വന്നിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് നമുക്ക് കിട്ടിയ ഈ സമാധാനം നാളെ ഉണ്ടാവില്ല നതാഷാ. ഞാൻ നാളെ ആകെ ബിസിയാകും….”

 

​നതാഷ: (പതറാതെ) “ശരിയാണ് മാത്യു… നാളെ എനിക്കും തിരക്കായിരിക്കും. ലില്ലി നേരത്തെ വിളിച്ചിരുന്നു. ഇന്നത്തെ പെൻഡിംഗ് പേഷ്യന്റ്സ് എല്ലാം നാളത്തേക്ക് ഷെഡ്യൂൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഇനി അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ഇന്നത്തെ പോലെ ഒരു ഫ്രീ ഡേ നമുക്ക് കിട്ടാൻ ചാൻസ് ഇല്ല.”

 

 

​നതാഷയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മാത്യു ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

 

“നമ്മൾ ഡോക്ടർമാരുടെ അവസ്ഥ ഇതാണ് നതാഷാ… തിരക്കുകൾക്കിടയിൽ ജീവിക്കാനാണ് നമ്മുടെ വിധി.!!”

 

​മാത്യു പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് നതാഷയുടെ പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവളുടെ തോളുകളിൽ കൈകൾ വെച്ചു.

 

അവന്റെ സ്പർശനം വല്ലാതെ അടുത്തായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിനോട് ചേർന്ന് പതിയെ മന്ത്രിച്ചു.

 

​മാത്യു: “നാളെ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ബിസിയാകില്ലേ… എന്നാൽ പിന്നെ ഇന്ന് രാത്രി നമുക്കൊന്ന് ആഘോഷിച്ചാലോ?കുറെ കാലം ആയില്ലേ..? ഐ മിസ്സ് യു നതാഷാ…!!”

 

​നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.മാത്യുവിന്റെ ആഗ്രഹം അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.

 

പക്ഷേ അവളുടെ ഉടൽ നിറയെ സാമിന്റെ വന്യമായ സ്നേഹത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു.

കഴുത്തിലെ ആ ചുവന്ന പാടുകളും, മാറിടത്തിലെ നീറ്റലും..

 

. മാത്യു തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മാറ്റിയാൽ ആ നിമിഷം എല്ലാം വെളിച്ചത്താകും. അവളുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

​നതാഷ: (ഒഴിഞ്ഞുമാറിക്കൊണ്ട്) “മാത്യു… അത്… നാളെ നമുക്ക് വലിയ തിരക്കുള്ളതല്ലേ? നിങ്ങൾ ആ സർജറിയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കൂ. ഇന്ന് രാത്രി നല്ലവണ്ണം ഉറങ്ങിയാലേ നാളെ കോൺസെൻട്രേറ്റ് ചെയ്യാൻ പറ്റൂ. നമുക്ക് മറ്റൊരു ദിവസം ആകാമെന്നു വെച്ചാലോ…..”

 

 

​മാത്യു ആദ്യം ഒന്ന് നിരാശനായെങ്കിലും ഉടനെ തന്നെ അവൻ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.

 

“നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. ആ സർജറി അല്പം കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ആണ്. ഉറക്കം അത്യാവശ്യമാണ്.നാളെ രാത്രി ചിലപ്പോൾ ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയെന്നു വരില്ല..”

 

​അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ഓർഡർ ചെയ്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

 

മാത്യു ഓരോ ഉരുളയും സ്നേഹത്തോടെ അവൾക്ക് നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

ആ ഭക്ഷണം നതാഷയുടെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

മാത്യുവിന്റെ ഈ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹം താൻ അർഹിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് അവൾ ആലോചിച്ചു.

 

​മറുവശത്ത്, തന്റെ മെസ്സേജ് കണ്ട സാം ഇപ്പോൾ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാകും എന്ന ആധി അവളെ തളർത്തി.

 

മാത്യുവിനോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉടലിലെ ഓരോ കോശവും സാമിന്റെ ആ വന്യമായ സ്പർശനത്തിനായി ദഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, മാത്യു അപ്പുറത്ത് ഉറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ സാമിന്റെ ആ ഏറോട്ടിക് സ്കെച്ചിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു…

 

 

അന്ന് രാത്രി ​മാത്യുവിനോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കാൻ വേണ്ടി നതാഷ ഇന്ന് തന്റെ സ്ഥിരം രാത്രി റേഡിയോ ഷോ ക്യാൻസൽ ചെയ്തിരുന്നു.

 

വീടിനുള്ളിൽ മാത്യുവിന്റെ കരുതൽ ആസ്വദിക്കുമ്പോഴും, തന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി പുറത്ത് തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

 

ആ രാത്രി റേഡിയോ സ്റ്റേഷന് പുറത്തു ​സ്റ്റേഷന്റെ സെക്യൂരിറ്റി ക്യാബിനിൽ ഇരുന്ന് വക്കച്ചൻ അക്ഷമനായി പുറത്തേക്ക് നോക്കുകയായിരുന്നു.

 

ഓരോ വണ്ടി വരുമ്പോഴും അവൻ എഴുന്നേറ്റ് നോക്കും….അതിൽ നതാഷ ഡോക്ടർ ഉണ്ടോ എന്ന്. പക്ഷേ സമയം കടന്നുപോയിട്ടും അവൾ വന്നില്ല.

 

​വക്കച്ചൻ: (മനസ്സിൽ) “ഇന്ന് ഡോക്ടർ വന്നില്ലേ? പാവം മാത്യു സാറിനെ സോപ്പിട്ടു വീട്ടിൽ ഇരിക്കുകയാവും. സാരമില്ല…

 

എത്രനാൾ ഒളിച്ചിരിക്കും? എന്റെ കൈയ്യിലുള്ള ഈ ചരക്ക് പുറത്തുവിട്ടാൽ നിന്റെ ഈ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞുവീഴും.

നോക്കിക്കോടീ ഡോക്ടറെ…”

 

​അയാൾ തന്റെ ഫോണിലെ ആ വീഡിയോ ഒന്നുകൂടി പ്ലേ ചെയ്തു.

 

പുലർച്ചെ ആ ഇടവഴിയിൽ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ് വെട്ടത്തിൽ നതാഷയും സാമും തമ്മിലുള്ള ആ വന്യമായ ലിപ്പ്‌ലോക്ക് നിമിഷങ്ങൾ…!!!

 

വക്കച്ചന്റെ ഉള്ളിൽ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. അയാൾ തന്റെ ബ്ലാക്ക്‌മെയിലിംഗ് തുക മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

 

​വക്കച്ചൻ: “അഞ്ച് ലക്ഷം? പോരാ… പത്ത്? അത് കുറവാണ്. ഇരുപത് ലക്ഷം!

 

അതെ, ഇരുപത് ലക്ഷത്തിന് താഴെ ഞാൻ ഒത്തുതീർപ്പിനില്ല. പണം വാങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ…”

 

 

​വക്കച്ചന്റെ ചിന്തകൾ കൂടുതൽ വികൃതമായി.

 

നതാഷയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ശരീരവും അവളുടെ ആ പ്രൗഢിയുള്ള നടപ്പും അയാളുടെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു.

 

പണം കൊടുത്താലും ആ വീഡിയോ നശിപ്പിക്കാൻ അയാൾക്ക് ഉദ്ദേശ്യമില്ലായിരുന്നു.

 

​വക്കച്ചൻ: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “പണം മാത്രം പോരാ ഡോക്ടറേ… ആ പരുക്കൻ ചെക്കന് നീ കൊടുത്തത് എനിക്കും വേണം.

 

നിന്നെക്കൊണ്ട് ഈ വീഡിയോ കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, തന്റേടത്തോടെ നടക്കുന്ന നിന്നെ എന്റെ ഈ മുഷിഞ്ഞ കട്ടിലിൽ കിടത്തി എനിക്ക് പണ്ണണം….!!

 

നിന്റെ ആ തരിപ്പും പിടച്ചിലും എനിക്ക് നേരിട്ട് കാണണം.!!

 

ആ ചെക്കൻ ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ വന്യമായി നിന്നെ ഞാൻ പൊക്കിയടിച്ചു ഭോഗിക്കുമ്പോൾ നീ എന്നെ

‘വക്കച്ചാ…… ‘ എന്ന് നിലവിളിക്കും. അന്നേ എന്റെ പക തീരൂ…..!!”

 

​വക്കച്ചൻ ആവേശത്തോടെ തന്റെ കൈകൾ മുറുക്കി.

 

 

​അതേസമയം, വീട്ടിൽ മാത്യുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അശുഭലക്ഷണം മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

തന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വായുവിൽ അലിഞ്ഞുപോയിട്ടില്ലെന്നും, അത് ആരോ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടെന്നുമുള്ള ആ പേടി അവളെ ഉറക്കമില്ലാത്തവളാക്കി.

 

 

അന്ന് രാത്രി വൈകിയും ​ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷന്റെ ഇരുട്ടുനിറഞ്ഞ കാർ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ വക്കച്ചൻ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ പതുങ്ങി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

ഓരോ തവണ ഗേറ്റ് തുറക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ ആ ആഡംബര കാർ വരുമെന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചു.

 

തന്റെ ഫോണിലെ ആ വീഡിയോ ഇന്ന് അവൾക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കണം, അവളുടെ ആ തന്റേടം തകർക്കണം എന്ന വാശിയിലായിരുന്നു അയാൾ.

 

ആ ഇരുളടഞ്ഞ പാർക്കിംഗിന്റെ മൂലയിൽ വെച്ച് അവളെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താൻ ഇതിലും നല്ലൊരു സാഹചര്യം കിട്ടാനില്ലെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.

 

​സമയം പതിനൊന്ന് കഴിഞ്ഞിട്ടും നതാഷയുടെ കാർ കണ്ടില്ല.

വക്കച്ചന്റെ അക്ഷമ കൂടിവന്നു.

 

അയാൾ പതുക്കെ റിസപ്ഷൻ കൗണ്ടറിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന പെൺകുട്ടിയോട് വളരെ നിഷ്കളങ്കനെന്ന ഭാവത്തിൽ അയാൾ ചോദിച്ചു.

 

​വക്കച്ചൻ: “അല്ല മോളേ… ഇന്ന് നതാഷ ഡോക്ടറുടെ ഷോ കഴിഞ്ഞോ? വണ്ടി പാർക്കിംഗിൽ കണ്ടില്ലല്ലോ?”

 

 

​പെൺകുട്ടി: (സിസ്റ്റത്തിൽ നോക്കി) “ഇല്ല വക്കച്ചൻ ചേട്ടാ… നതാഷ ഡോക്ടർ ഇന്ന് വരുന്നില്ല. അവർക്ക് സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ് നേരത്തെ വിളിച്ചിരുന്നു. ഇന്നത്തെ ഷോ ക്യാൻസൽ ആണ്.!!”

 

​ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും വക്കച്ചന്റെ മുഖം കറുത്തു.

 

വലിയൊരു നിരാശയും ദേഷ്യവും അയാളെ പൊതിഞ്ഞു.

 

ഇത്രയും നേരം താൻ കണ്ട കിനാവുകളെല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതായതുപോലെ.

 

 

​വക്കച്ചൻ: (മനസ്സിൽ) “സുഖമില്ലെന്നോ?… ആ മണ്ടൻ ഭർത്താവിന്റെ കൂടെ അടിച്ചുപൊളിക്കാനായിരിക്കും ലീവ് എടുത്തത്.

അല്ലെങ്കിൽ ആ ചുള്ളൻ ചെക്കന്റെ കൂടെ കിടന്ന ആവേശത്തിൽ ഇന്ന് നടുവേദനയായിരിക്കും ഡോക്ടർക്ക്!”

 

​അയാൾ തിരികെ പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു. തന്റെ പ്ലാനുകൾ പാളിയതിൽ അയാൾക്ക് വല്ലാത്ത അമർഷം തോന്നി.

 

ഇന്ന് രാത്രി തന്നെ അവളിൽ നിന്നും കുറച്ച് കാശും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു വിഹിതവും ആഗ്രഹിച്ച വക്കച്ചന് ആ നിരാശ താങ്ങാനായില്ല.

 

 

​വക്കച്ചൻ: (പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്) “ഇന്ന് നീ രക്ഷപ്പെട്ടു ഡോക്ടറേ… മാത്യു സാറിന്റെ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ നീ സുഖമായി ഉറങ്ങിക്കോ….

 

പക്ഷേ നാളെ… നാളെ നീ വരാതിരിക്കില്ലല്ലോ. ഞാൻ നിന്നെ പൂട്ടും. നിന്റെ ആ കിടുക്കിപ്പിടുത്തവും ആഡംബരവും നാളെ എന്റെ മുന്നിൽ അഴിഞ്ഞുവീഴും….!!!”

 

​വക്കച്ചൻ തന്റെ ഫോണിലെ ആ വീഡിയോ ഒരിക്കൽ കൂടി പ്ലേ ചെയ്തു. ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി അയാൾ തന്റെ പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു.

 

നാളെ പകൽ ഫോൺ വിളിച്ചു വെച്ച് അവളെ ഒന്ന് വിരട്ടണം എന്ന് അയാൾ തീരുമാനിച്ചു.

ആ രാത്രി കടന്നുപോയി..

 

 

പിറ്റേന്ന് ​പുലരിയുടെ മഞ്ഞുതുള്ളികൾ പെയ്യുന്ന ആ മലമുകളിൽ സാം നേരത്തെ തന്നെ ഉണർന്നു.

 

തലേദിവസം നതാഷ അയച്ച

“വരാൻ കഴിയില്ല!!”

 

എന്ന ആ സന്ദേശം അവന്റെ സിരകളിൽ പകയല്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം വന്യമായ ആവേശമാണ് നിറച്ചിരുന്നത്. അവൾ തന്നെ പേടിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം.

 

​സാം കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയി, കറുത്ത ഡെനിം ഷർട്ടും ജീൻസും ധരിച്ച് കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു.

 

സാധാരണയുള്ള ആ വശ്യമായ ചിരി ഇന്ന് അവന്റെ മുഖത്തില്ല.

 

പകരം എന്തോ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ച മട്ടിലുള്ള ഗൗരവം.

 

അവൻ പതുക്കെ തന്റെ ഡ്രോയിങ് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ ഈസലിൽ ഇരിക്കുന്ന നതാഷയുടെ ആ ചിത്രം—കണ്ണുകെട്ടി, നഗ്നയായി, നിസ്സഹായയായി തന്റെ മരക്കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ ചെറിയ പേപ്പറിൽ ചെയ്ത സ്കെച്ച്.

 

​സാം ആ ചിത്രത്തിന് നേരെ അല്പനേരം നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ ചിത്രത്തിലെ അവളുടെ മുഖത്തിന് മുകളിലൂടെ പതുക്കെ ചലിച്ചു.

 

​സാം: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “നീ എങ്ങോട്ട് ഒളിച്ചോടാനാണ് നതാഷാ? നീ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുമ്പോഴും നിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഞാനുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഇന്ന് നിന്റെ ഈ മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി എനിക്ക് അഴിച്ചു മാറ്റണം.എന്റെ ആയുധം നീ ആരെയും കാണിക്കാതെ സൂക്ഷിക്കുന്ന ദ്വാരങ്ങളിൽ കയറി ഇറങ്ങും..”

 

 

​അവൻ ആ ചിത്രം ഒരു കവറിലാക്കി ഭദ്രമായി എടുത്തു കീശയിൽ വെച്ചു…മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഹെൽമെറ്റും ബൈക്കിന്റെ കീയും എടുത്ത് അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

 

തന്റെ കരുത്തുറ്റ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ ആ ശബ്ദം മലനിരകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

 

പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൻ ഒരു മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൽ കയറി ഒരു പാക്കറ്റ് കോണ്ടം വാങ്ങി പാന്റിന്റെ കീശയിൽ തിരുകി..അവൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നത് നതാഷയുടെ ഹോസ്പിറ്റലാണ്. അവൾ അവിടെ കാണുമെന്ന് അവന് ഉറപ്പായിരുന്നു…

 

 

അതേസമയം ​തലേദിവസത്തെ സംഘർഷങ്ങൾക്കും സിനിമയ്ക്കും ശേഷം നതാഷ അന്ന് പതിവിലും നേരത്തെ ഉണർന്നു.

 

ജനലിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന പ്രഭാതവെളിച്ചത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തെളിച്ചം ഉള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

മനസ്സിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വലിയ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ചതുപോലെ ഒരു പുതുതുടക്കം അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.

 

​അവൾ പതുക്കെ കൈയെത്തിച്ച് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന ഫോണെടുത്തു. ഹൃദയമിടിപ്പോടെ നോക്കിയെങ്കിലും സാമിന്റെ മെസ്സേജുകൾ ഒന്നും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ ഒരു ആശ്വാസത്തോടെ) “സാം മറുപടി അയച്ചിട്ടില്ല. ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവന് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും. അവൻ എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് വിടുമായിരിക്കും.!!”

 

 

​എങ്കിലും, അപ്പുറത്ത് സമാധാനമായി ഉറങ്ങുന്ന മാത്യുവിനെ നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം ഒരു കനലായി നീറി.

 

തന്നെ ഇത്രയേറെ വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ താൻ ചതിച്ചു എന്ന സത്യം അവളെ തളർത്തി.

 

ഇന്നുമുതൽ മാത്യുവിനോട് കൂടുതൽ വിശ്വസ്തത പുലർത്തുമെന്ന് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

 

അവൾ വേഗത്തിൽ കുളിച്ച്, ഒരു ഇളം നിറത്തിലുള്ള സാരിയുടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ തയ്യാറായി.

 

​അവൾ ബാഗ് എടുക്കുമ്പോഴാണ് മാത്യു ഉറക്കമുണർന്നത്.

 

​മാത്യു: (കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ട്)

 

“ഇന്ന് നേരത്തെ റെഡിയായല്ലോ നതാഷാ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇന്നലെ സിനിമ കണ്ട് വൈകിയത് കൊണ്ട് നീ അല്പം കൂടി ഉറങ്ങുമെന്ന്.!!”

 

​നതാഷ: “ഇല്ല മാത്യു… ഇന്ന് കുറച്ച് നേരത്തെ ചെല്ലാം എന്ന് കരുതി. നിങ്ങൾ എഴുന്നേൽക്കുന്നില്ലേ?”

 

 

​മാത്യു: “ഇന്ന് എനിക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഉടനെ പോകേണ്ട. വൈകുന്നേരത്തെ ആ മേജർ സർജറിയുടെ കുറച്ച് പ്രെപ്പറേഷൻസ് ഉണ്ട്, അത് വീട്ടിലിരുന്ന് ചെയ്യാം എന്ന് വിചാരിച്ചു.

 

പിന്നെ നതാഷാ…

 

ഇന്നത്തെ സർജറി അല്പം കോംപ്ലിക്കേറ്റഡ് ആണ്. ഒരുപക്ഷേ രാത്രി എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിൽ തന്നെ സ്റ്റേ ചെയ്യേണ്ടി വരും.ഞാൻ വൈകുന്നേരം വിളിക്കാം നിന്നെ..”

 

​നതാഷ ഒന്ന് നിന്നു. “ഓക്കേ മാത്യു… സാരമില്ല. നിങ്ങൾ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കൂ.”

 

​അവൾ മാത്യുവിന് ഒരു യാത്രയയപ്പ് പുഞ്ചിരി നൽകി. “ബൈ മാത്യു…”

 

​അവൾ കാറെടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു.

 

സാം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറിയെന്നും, മാത്യു തന്റെ സുരക്ഷിതമായ ലോകത്ത് ഒപ്പമുണ്ടെന്നും അവൾ വിശ്വസിച്ചു.

 

പക്ഷേ, അവൾ ഇറങ്ങുന്നതിനു മിനിറ്റുകൾക്കുമുന്നേ ആണ് സാം തന്റെ ബൈക്കുമായി മലയിറങ്ങുന്നത്.

 

അവൾ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ വലിയൊരു കെണിയാണ് സാം ഒരുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞില്ല.

 

രാവിലെ ഒൻപതു മണിയോട് അടുക്കുമ്പോൾ​കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത്, ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയാണ് നതാഷ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നത്.

 

വെള്ള കോട്ട് അണിഞ്ഞ് തന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് എത്തുമ്പോഴേക്കും നഴ്സ് ലില്ലി അവിടെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

​ലില്ലി: “ഗുഡ് മോർണിംഗ് ഡോക്ടർ! ഇന്ന് നല്ല ഫ്രഷ് ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇന്നലത്തെ റെസ്റ്റ് നന്നായി ഫലിച്ചെന്നു തോന്നുന്നു.”

 

​ലില്ലി പതിവുപോലെ പ്രസന്നവതിയായിരുന്നു. നതാഷ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ലില്ലി കയ്യിലിരുന്ന ഫയലുകൾ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.

 

​നതാഷ: “ഗുഡ് മോർണിംഗ് ലില്ലി. എന്തൊക്കെയാണ് ഇന്നത്തെ ഷെഡ്യൂൾ? പേഷ്യന്റ്സ് ഒരുപാട് പേരുണ്ടോ?”

 

​ലില്ലി: “അതെ ഡോക്ടർ. ഇന്നലെ ലീവ് ആയതുകൊണ്ട് പേഷ്യന്റ്സ് കുറച്ചു കൂടുതലുണ്ട്. ആദ്യം വന്നിരിക്കുന്നത് മിസ്സിസ് വിമൽ ആണ്, സ്ഥിരം മന്ത്‌ലി ചെക്കപ്പിന് വന്നതാണ്.പിന്നെ കഴിഞ്ഞ വീക്ക്‌ വന്ന കോളേജ് പയ്യനും അവന്റെ പേരെന്റ്‌സും…

അത് കഴിഞ്ഞ് കുറച്ച് പുതിയ അപ്പോയിന്റ്മെന്റ്സ് ഉണ്ട്.”

 

​ലില്ലി ഓരോ ഫയലുകളായി നതാഷയ്ക്ക് നൽകി. നതാഷ അവ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സ് എവിടെയോ ഉടക്കിനിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

​ലില്ലി: “പിന്നെ ഡോക്ടർ…

ഇന്ന് രാവിലെ പുതിയ ഒരാൾ വന്നിട്ടുണ്ട്.

പേര് രജിസ്റ്ററിൽ ചേർത്തിട്ടില്ല.

ഡോക്ടറെ പേഴ്സണൽ ആയി കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞ് വെയിറ്റിംഗ് റൂമിൽ ഇരിക്കുകയാണ്.

 

കണ്ടിട്ട് പേഷ്യന്റ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല, എന്തോ സൈക്കോളജിക്കൽ കൗൺസിലിംഗിന് വന്നതാണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കുന്നു. ആള് വല്ലാത്തൊരു ലുക്ക് ആണ് ഡോക്ടർ, ഭയങ്കര സൈലന്റ് ആണ്.”

 

 

​ലില്ലിയുടെ ആ വിവരണം കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒന്ന് കൂടി.

അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി.

സാം മെസ്സേജ് ഒന്നും അയച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ലില്ലി പറഞ്ഞ ആ അപരിചിതൻ സാമാണോ എന്ന് അവൾ ഭയപ്പെട്ടു.

 

​നതാഷ: “ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചില്ലേ ലില്ലി?”

 

 

​ലില്ലി: “ചോദിച്ചു ഡോക്ടർ, പക്ഷേ ‘ഡോക്ടർക്ക് എന്നെ അറിയാം’ എന്നാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്. ഞാൻ അയാളോട് ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചിട്ട് വരാം.”

 

 

​ലില്ലി പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ നതാഷ തന്റെ കേബിനിലെ കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.

 

തന്റെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴും സാം തന്നെ പിന്തുടരുകയാണോ?!!

 

സാം ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നത് സാമാണെങ്കിൽ, തന്റെ ഈ പ്രൊഫഷണൽ ലോകം തകർന്നു വീഴാൻ അധികം സമയം വേണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

 

​ലില്ലി പുറത്തേക്ക് പോയി മിനിറ്റുകൾക്കകം തിരികെ വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത കുസൃതിച്ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു. നതാഷ ആകാംക്ഷയോടെയും പേടിയോടെയും ലില്ലിയെ നോക്കി.

 

​ലില്ലി: “ഡോക്ടർ… ഞാൻ അയാളോട് പേര് ചോദിച്ചു. ‘സാം’ എന്നാണ് അയാൾ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ അതല്ല അതിശയകരമായ കാര്യം…”

 

​നതാഷയുടെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി. സാം! അയാൾ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ മേശപ്പുറത്ത് മുറുകി.

 

​ലില്ലി: (ശബ്ദം താഴ്ത്തി, കൗതുകത്തോടെ) “ഡോക്ടർ ഓർക്കുന്നില്ലേ? കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഡോക്ടറെ കാണാൻ ഒരാൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു പിച്ചകപ്പൂക്കൾ തന്നില്ലേ?

 

അന്ന് അയാൾ ഹെൽമെറ്റ് മാറ്റിയിരുന്നില്ല. ആ പൂക്കൾ കൊണ്ടുവന്നത് ഇതേ ആളാണെന്ന് അയാൾ ഇപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞു!

 

ഡോക്ടർക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടം പിച്ചകപ്പൂക്കൾ ആണോ?

ഡോക്ടറുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പൂക്കൾ പിച്ചകപ്പൂവാണെന്ന് അയാൾക്ക് എങ്ങനെ മനസ്സിലായി?!!”

 

 

ലില്ലിയുടെ നൂറുകൂട്ടം ചോദ്യങ്ങൾ കൂടെ കേട്ടപ്പോൾ ​നതാഷയുടെ തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

കഴിഞ്ഞദിവസത്തെ ആ അജ്ഞാതൻ സാമായിരുന്നു എന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

 

തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പോലും അയാൾ നേരത്തെ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു. തന്നെ ഒരു വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ അയാൾ പിന്തുടരുകയായിരുന്നു എന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

​ലില്ലി: “എന്താ ഡോക്ടർ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? ഡോക്ടറുടെ ഏതോ പഴയ ഫ്രണ്ട് ആണോ?

കക്ഷി നല്ല സ്മാർട്ട് ആണ്. ഉള്ളിലേക്ക് വിടട്ടേ?”

 

​നതാഷ: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്) “ലില്ലി… നീ… നീ അയാളെ ഇപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് വിടണ്ട.അയാൾ എന്റെ ഫ്രണ്ട് ഒന്നുമല്ല…പേഷ്യന്റ്സിനെ നോക്കട്ടെ. അയാൾ അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യട്ടെ.”

 

​ലില്ലി: “അയ്യോ! അയാൾ പാവമല്ലേ ഡോക്ടർ. രാവിലെ തന്നെ വന്നതാണ്. എന്തായാലും ശരി, ഡോക്ടർ പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം.”

 

​ലില്ലി ഫയലുകളുമായി പുറത്തേക്ക് പോയി.

 

നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഗ്ലാസ് ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം കുടിച്ചു. സാം തന്നെ ചുറ്റിവരിയുകയാണ്.

 

പിച്ചകപ്പൂവിന്റെ ആ സുഗന്ധം ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു ശ്വാസംമുട്ടലായി തോന്നി.

 

മാത്യു വീട്ടിലിരുന്ന് തന്റെ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോൾ, താൻ ഇവിടെ മറ്റൊരു ലോകത്ത് കുടുങ്ങിപ്പോയിരിക്കുകയാണ്.

 

 

​അതേസമയം, ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വെയിറ്റിംഗ് ഏരിയയിൽ സാം വളരെ ശാന്തനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

അവന്റെ കയ്യിൽ ആ കവറിൽ താൻ വരച്ച നതാഷയുടെ കണ്ണുകെട്ടിയ ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിങ് നഗ്നചിത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ നതാഷയുടെ ക്യാബിന്റെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കി ക്രൂരമായി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

 

അതേ സമയം ​സാം പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന സത്യം നതാഷയെ ഉള്ളിൽനിന്നും ഉലയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

എങ്കിലും പ്രൊഫഷണൽ മാന്യത കൈവിടാതെ അവൾ തന്റെ സീറ്റിലിരുന്നു. മനസ്സിനെ പണിപ്പെട്ട് ശാന്തമാക്കി അവൾ ഇന്റർകോമിലൂടെ പറഞ്ഞു:

 

​നതാഷ: “ലില്ലി, അടുത്ത പേഷ്യന്റിനെ വിട്ടോളൂ.”

 

​വാതിൽ തുറന്ന് ആദ്യം എത്തിയത് മധ്യവയസ്കയായ ഒരു സ്ത്രീയാണ്.

കടുത്ത വിഷാദരോഗത്തിന് ചികിത്സ തേടുന്ന വ്യക്തി.

 

അവർ തന്റെ ഉറക്കമില്ലായ്മയെക്കുറിച്ചും ജീവിതത്തോടുള്ള മടുപ്പിനെക്കുറിച്ചും സംസാരിക്കുമ്പോഴും നതാഷയുടെ ശ്രദ്ധ ലില്ലി പറഞ്ഞ ആ പിച്ചകപ്പൂക്കളിലായിരുന്നു.

 

​നതാഷ: (അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്) “നമുക്ക് ഈ തെറാപ്പി തുടരാം. നെഗറ്റീവ് ചിന്തകൾ വരുമ്പോൾ അതൊരു ഡയറിയിൽ എഴുതി വെക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ…”

 

​അവൾ അവർക്ക് കൗൺസിലിംഗ് നൽകുമ്പോഴും തന്റെ സ്വന്തം മനസ്സ് ഒരു വലിയ ‘നെഗറ്റീവ് ചിന്ത’യുടെ പിടിയിലാണെന്ന് അവൾ വേദനയോടെ ഓർത്തു.

 

അടുത്തതായി വന്നത് കൗമാരക്കാരനായ ഒരു പയ്യനാണ്.

പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനും അമിതമായ ദേഷ്യത്തിനും മാതാപിതാക്കൾ കൊണ്ടുവന്നതാണ് അവനെ.

 

അവൻ തന്റെ മനസ്സ് തുറക്കുമ്പോൾ നതാഷയ്ക്ക് തന്റെ കൗമാരം ഓർമ്മ വന്നു.

 

മാത്യുവിനെപ്പോലെ മാന്യനായ ഒരാളെ ജീവിതപങ്കാളിയായി കിട്ടിയിട്ടും താൻ എന്തിനാണ് ഈ അഗാധമായ ഗർത്തത്തിലേക്ക് വീണുപോയതെന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചു.

 

 

​തുടർന്ന് വന്നത് ദാമ്പത്യപ്രശ്നങ്ങളുള്ള ഒരു ദമ്പതികളാണ്.

 

പരസ്പരമുള്ള അവിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് അവർ തർക്കിക്കുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

 

ഭർത്താവിനെ ചതിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ, മറ്റൊരു ഭർത്താവിനും ഭാര്യയ്ക്കും ഉപദേശങ്ങൾ നൽകുന്നു! ആ വൈരുദ്ധ്യം അവളെ ഉള്ളിൽനിന്നും ദഹിപ്പിച്ചു.

 

 

​ലില്ലി: (ഇടവേളയിൽ അകത്തേക്ക് വന്ന്) “ഡോക്ടർ, ലാസ്റ്റ് പേഷ്യന്റ് ആ സാമാണ്. അയാൾക്ക് ഒരു ‘എമർജൻസി കൗൺസിലിംഗ്’ വേണമെന്ന് പറയുന്നു. വല്ലാതെ ഡിസ്റ്റർബ്ഡ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു.”

 

​നതാഷയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് ചെവിയിൽ മുഴങ്ങാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ മനഃശാസ്ത്രപരമായ അറിവുകൾ പോലും സാമിന് മുന്നിൽ നിസ്സാരമാണെന്ന് അവൾക്കറിയാം.

 

 

​നതാഷ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “ശരി… അയാളെ വിളിച്ചോളൂ…”

 

​ലില്ലി പുറത്തേക്ക് പോയി. നതാഷ തന്റെ ഡെസ്കിലെ കുറിപ്പുകൾ ക്രമീകരിച്ചു.

 

വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നു. സാം അകത്തേക്ക് വന്നു. ലില്ലി ഒന്ന് പുറത്തു പോയി മുന്നേ കൗൺസിലിംഗ് കഴിഞ്ഞ ഒരു പേഷ്യന്റ് നൊപ്പം..

 

​സാം അവിടെയുള്ള ആ കട്ടിലിലേക്കോ (Counseling Couch) കസേരയിലേക്കോ നോക്കിയില്ല. പകരം നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി.

 

​സാം: (പരിഹാസത്തോടെ) “മറ്റുള്ളവരുടെ മനസ്സ് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടർക്ക്, സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ വന്യത ചികിത്സിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലേ? അതോ ഡോക്ടർക്കും എന്റെ ഈ ഭ്രാന്ത് ഇഷ്ടമായിത്തുടങ്ങിയോ?”

 

 

അൽപനേരം കഴിഞ്ഞു ​സാം കസേരയിൽ വന്നിരുന്നപ്പോൾ തന്നെ മുന്നേ പുറത്തുപോയിരുന്ന ലില്ലി ഒരു ഫയലുമായി അരികിൽ തന്നെ വന്നു നിൽപുണ്ടായിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ ആ വശ്യമായ രൂപവും ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദവും ലില്ലിയെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സാംമിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്തെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ അവളുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തം..

 

നതാഷ തന്റെ വിറയൽ പുറത്ത് കാണിക്കാതെ, ഒരു അപരിചിതനോട് എന്നപോലെ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.

 

​നതാഷ: “മിസ്റ്റർ സാം, എന്താണ് നിങ്ങളുടെ ശരിക്കുമുള്ള പ്രശ്നം? എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ കൗൺസിലിംഗ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?”

 

​ലില്ലിയും ആകാംക്ഷയോടെ സാമിനെ നോക്കി.

 

സാമിന്റെ പ്രശ്നം എന്താണെന്ന് അറിയാൻ അവൾക്കും വലിയ വെമ്പലായിരുന്നു. സാം നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തുളച്ചു നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

 

​സാം: “ഡോക്ടർ, എന്റെ പ്രശ്നം അല്പം സങ്കീർണ്ണമാണ്. എനിക്ക് ചില ‘എറോട്ടിക് ഫാന്റസികൾ’ ഉണ്ട്.

പക്ഷേ എന്റെ പാർട്ണർ അതിനൊന്നും സമ്മതിക്കുന്നില്ല. അവർക്ക് അതിൽ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ല. ആ നിരാശ എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ട്.”

 

​സാമിന്റെ ഈ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ലില്ലി ആവേശത്തോടെ ഇടയ്ക്ക് കയറി ചോദിച്ചു.

 

 

​ലില്ലി: “ഫാന്റസികളോ? അതെന്താണെന്ന് പറയാമോ സാം? എന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?!!”

 

​നതാഷ അമ്പരന്നു ലില്ലിയെ നോക്കി. ഇവൾ എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത് എന്ന് അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് ലില്ലിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു…

 

എന്നാലും നേഴ്സ് ആയ ലില്ലിക്ക് തന്റെ കേബിനിൽ പേഷ്യന്റ്സുമായി ഇടപഴകാനുള്ള ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം നാതാഷ മുന്നേ കൊടുത്തിരുന്നു..

 

പക്ഷേ സാം ലില്ലിയുടെ ചോദ്യത്തിൽ ഒട്ടും പതറാതെ തന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഓരോന്നായി നിരത്തി.

 

​സാം: “എനിക്ക് എന്റെ പാർട്ണറെ ‘അനാൽ സെക്സ്’ ചെയ്യണം.

അതുപോലെ അവളുടെ കണ്ണ് കെട്ടി, കൈകൾ ബന്ധിച്ചു അവളെ പൂർണ്ണമായും സുഖിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അല്പം വേദനിപ്പിച്ചു തന്നെ സെക്സ് ചെയ്യണം.

എനിക്ക് അങ്ങനെ കുറെ ഫാന്റസികളുണ്ട്… ബാക്കിയൊന്നും ഇപ്പോൾ പറയുന്നില്ല.”

 

​സാം ഇത് പറയുമ്പോൾ നതാഷ ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചു.

 

സാം പറയുന്ന ആ പാർട്ണർ താനാണെന്നും, കഴിഞ്ഞ ദിവസം സാം വിളിച്ചിട്ടും താൻ പോവാത്ത രാത്രി ആ മരക്കട്ടിലിൽ വെച്ച് സാം തന്നെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ഇതൊക്കെയാണെന്നും നതാഷയ്ക്ക് തോന്നി.

 

പക്ഷേ പുറത്ത് അതൊന്നും കാണിക്കാതെ അവൾ തകർന്നിരുന്നു.

 

​സാം: (നതാഷയോട്) “എന്റെ പാർട്ണർ ഇതിനൊന്നും സമ്മതിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഞാൻ വല്ലാത്ത സങ്കടത്തിലാണ് ഡോക്ടർ.!!

 

ഒരു ക്ലിനിക്കൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ പറയൂ, ഇതിന് ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്? എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തെറ്റാണോ?”

 

​നതാഷ ശരിക്കും ഉത്തരം മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

സാം തന്നെ പരസ്യമായി വിചാരണ ചെയ്യുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

 

അതേസമയം, ലില്ലി ഇതൊക്കെ കേട്ട് ആകെ കോരിത്തരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ ആ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളും അയാളുടെ ആൺകരുത്തും ലില്ലിയെ അയാളിലേക്ക് വല്ലാതെ അടുപ്പിച്ചു.

സാമിന്റെ ഫാന്റസികൾ കേട്ട് അവളിൽ ഒരു പുതിയ താല്പര്യം ജനിച്ചു.

 

​നതാഷയുടെ ക്യാബിനുള്ളിൽ ഒരു വശത്ത് തകർന്നൊലിക്കുന്ന മനസ്സാക്ഷിയും മറുവശത്ത് വന്യമായ കാമനകളും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

​സാം ചോദിച്ച ചോദ്യം നതാഷയുടെ മുന്നിൽ ഒരു വലിയ കടങ്കഥയായി നിന്നു.

 

ലില്ലിയുടെ കണ്ണുകൾ നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നീണ്ടു.

 

ഒരു പ്രൊഫഷണൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ മറുപടി പറയേണ്ടത് നതാഷയുടെ കടമയായിരുന്നു.

 

​നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ മേശയ്ക്കടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചുപിടിച്ചു. അവൾ തന്റെ തൊണ്ടയൊന്ന് ശരിയാക്കി, ഗൗരവം നടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

 

​നതാഷ: “മിസ്റ്റർ സാം… ലൈംഗികമായ താല്പര്യങ്ങൾ ഓരോ വ്യക്തിയിലും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.

 

നിങ്ങൾ പറയുന്ന ഫാന്റസികൾ പലപ്പോഴും അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്.

പക്ഷേ, ഒരു ബന്ധത്തിൽ രണ്ടുപേരുടെയും സമ്മതം (Consent) വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഒരാൾക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ അയാളിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത് ശരിയല്ല സാം.”

 

​സാം പരിഹാസത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരി നതാഷയുടെ ചങ്കിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

 

​സാം: “സമ്മതം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്ന് എങ്ങനെ അറിയും ഡോക്ടർ?!!

ഒരുപക്ഷേ അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ താല്പര്യമുണ്ടാകില്ലേ?!!

 

അവളുടെ നിശബ്ദതയെ എനിക്ക് സമ്മതമായി എടുത്തുകൂടെ?!!

 

അവൾ ഭയപ്പെടുന്നത് ഈ സമൂഹത്തെയല്ലേ?!!”

 

​നതാഷയുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. ലില്ലി പെട്ടെന്ന് ആ ചർച്ചയിൽ പങ്കുചേർന്നു.

 

​ലില്ലി: “ഡോക്ടർ, സാം പറയുന്നത് ശരിയല്ലേ? ചിലപ്പോൾ ആ പാർട്ണർക്ക് പേടിയായിരിക്കും. പുതിയ കാര്യങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാകില്ലേ അവർ വിസമ്മതിക്കുന്നത്?!

 

എനിക്ക് തോന്നുന്നത് സാം അയാളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തുറന്നു പറയുന്നത് വളരെ നല്ല കാര്യമാണെന്നാണ്. സ്നേഹത്തിൽ വന്യതയും പരീക്ഷണങ്ങളും വേണമല്ലോ.”

 

​ലില്ലി സാമിനെ നോക്കി ഒരു വശ്യമായ പുഞ്ചിരി നൽകി.

 

സാമിന് അനുകൂലമായി ലില്ലി സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അസൂയയുടെ കനൽ എരിഞ്ഞു.

സാം ലില്ലിയെ നോക്കി പതുക്കെ ഒന്ന് തലയാട്ടി.

ഇരുനിരത്തിൽ മെലിഞ്ഞു നടി വന്ന ബർഡോട്ട് നേ പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ലില്ലിയെ സാം നു ശെരിക്കും ബോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

 

​സാം: “കേട്ടോ ഡോക്ടർ… ലില്ലിക്ക് എന്റെ പ്രശ്നം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഡോക്ടറേക്കാൾ നന്നായി എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ലില്ലിക്ക് കഴിയുമെന്നാണ്.!!!”

 

 

​സാം എഴുന്നേറ്റു.ലില്ലിയോട് അല്പം മാറി നിൽക്കാൻ ഉള്ള ആംഗ്യം കാട്ടി അവൻ നതാഷയുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങി നിന്ന് അവളുടെ കാതോട് ചേർന്ന് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, അത് ലില്ലി കേട്ടില്ല.

 

 

​സാം: “എന്റെ പാർട്ണറുടെ കണ്ണ് കെട്ടി ഞാൻ അവളെ ഭോഗിക്കുമ്പോൾ, അവൾ എന്റെ പേര് മന്ത്രിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കണം നതാഷാ…എന്റെ പാർട്ണർ ആരാണെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ നതാഷാ…!!”

 

 

​സാം തിരിഞ്ഞു നടന്നു.വീണ്ടും നതാഷ ഡോക്ടർക്ക് അഭിമുഖമായി കസേരയിൽ ഇരുന്നു….

 

​സാം ആ കസേരയിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഒരു സിഗരറ്റ് എടുക്കാൻ പോയെങ്കിലും ക്ലിനിക്കാണെന്ന് ഓർത്ത് അത് മാറ്റിവെച്ചു.

 

അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം ഗൂഢമായ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

 

ലില്ലി ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവനെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. നതാഷയുടെ ഉള്ളിലാകട്ടെ ഒരു പ്രളയം ഇരമ്പുന്നു.

 

 

​സാം: (നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി, ഒരു കവിയുടെ ഗാംഭീര്യത്തോടെ)

 

“ഡോക്ടർ… ഇരുട്ടിന് ഒരു പ്രത്യേക സൗന്ദര്യമുണ്ട്. ലോകം മുഴുവൻ വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ, പ്രണയിനിയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു കറുത്ത തുണികൊണ്ട് മൂടിക്കെട്ടുന്നത് എന്തിനാണെന്ന് അറിയാമോ? കാഴ്ചകൾ മരിക്കുമ്പോഴാണ് സ്പർശനങ്ങൾ ജനിക്കുന്നത്…”

 

 

​സാം അല്പനേരം നിർത്തി, ലില്ലി അവനെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുകയാണ്.

 

​സാം: “അവളുടെ കാഴ്ചകളെ ഞാൻ തടവിലാക്കുമ്പോൾ, അവൾക്ക് പിന്നെ വേറെ ലോകമില്ല.

ഞാൻ എന്ന പുരുഷന്റെ മണം മാത്രം… എന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് മാത്രം.

 

കാഴ്ചയില്ലാത്ത ആ ഇരുട്ടിൽ, എന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ഉടലിൽ ചലിക്കുമ്പോൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഓരോ തരിപ്പും എനിക്ക് കാണണം.

 

കണ്ണുകൾക്ക് പകരം അവളുടെ തൊലിപ്പുറം കാണാൻ തുടങ്ങും.

ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൾ ഒരു പുതിയ പ്രപഞ്ചം കണ്ടെത്തും. ആ ഇരുട്ടിൽ അവൾക്ക് എന്നെ തടയാനാവില്ല…

കാരണം അവൾക്ക് ഞാൻ എവിടെയാണെന്ന് അറിയില്ല. ആ ഭയവും സുഖവും കലർന്ന അവസ്ഥ…!! അതൊരു കവിതയല്ലേ ഡോക്ടർ?!!”

 

 

​ലില്ലി ആകെ ഉന്മാദത്തിലായതുപോലെ സാമിനെ നോക്കി.

 

“എന്റെ ദൈവമേ… സാം, നിങ്ങൾ ഇത് പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ഫീലിംഗ് ആണ്…”

ലില്ലി അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി.

 

 

​സാം: (തുടരുന്നു)

 

“പിന്നെ ഞാൻ പറഞ്ഞ അനാൽ സെക്സ്… അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക പ്രവർത്തി മാത്രമല്ല. അതൊരു കീഴടങ്ങലാണ്.

 

തന്റെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും, വേദനകളും ആ പുരുഷന് മുന്നിൽ തുറന്നുവെക്കുന്ന ആ നിമിഷം.

 

തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഏറ്റവും നിഗൂഢമായ ഇടത്തിലേക്ക് അവനെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ആ നോവ്…

 

അത് അവൾ എന്നോട് പറയുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠയാണ്. പക്ഷേ, എന്റെ പാർട്ണർക്ക് ആ വേദനയെ ഭയമാണ്. ആ ഭയത്തെ സുഖമാക്കി മാറ്റാൻ എനിക്ക് കഴിയുമെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.”

 

 

​സാം ഇത് പറയുമ്പോൾ നതാഷയുടെ ഉള്ളിൽ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ മരക്കട്ടിലിലെ ഓർമ്മകൾ ഉണർന്നു.

 

സാം തന്റെ കണ്ണുകൾ കെട്ടുന്നതും, ആ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ ഓരോ അണുവിനെയും അവൻ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതും എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരിക്കും എന്ന് അവൾ ചിന്തിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു…അവളുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നു.

അതേ സമയം ലില്ലി ഇതൊക്കെ കേട്ട് ആകെ കോരിത്തരിക്കുകയാണ്.

 

 

​സാം: “പറയൂ ഡോക്ടർ… ഈ സുഖത്തെ ഭയക്കുന്ന പാർട്ണറെ ഞാൻ എങ്ങനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തും?

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ കെട്ട് അഴിക്കുമ്പോൾ അവൾ എന്നെ വെറുക്കുമോ അതോ എന്നെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുമോ?”

 

 

​നതാഷ ഉമിനീർ ഇറക്കാൻ പോലും ബുദ്ധിമുട്ടി.

 

സാമിന്റെ വാക്കുകളിലെ സാഹിത്യം അവളുടെ മനസ്സിനെ മുറിവേല്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ലില്ലിക്ക് സാമിനോടുള്ള ആരാധന അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.

 

 

​ലില്ലി: “ഡോക്ടർ… സാം പറയുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ആ പാർട്ണർ ഒരു ഭാഗ്യവതിയാണെന്നാണ്.

ഇത്രയും തീവ്രമായി ഒരാളെ അനുഭവിക്കാൻ എല്ലാവർക്കും കഴിയില്ലല്ലോ.!!!”

 

 

​ലില്ലിയുടെ ആ കമന്റ് കേട്ടപ്പോൾ നതാഷയ്ക്ക് താൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ തോന്നി.

 

സാം തന്റെ വിജയത്തിൽ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൻ തന്റെ പക്കലുള്ള ആ പെൻസിൽ ഡ്രോയിംഗിന്റെ കവർ കീശയിൽ അമർത്തി പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി.

 

 

 

​നതാഷ തന്റെ മുന്നിലിരുന്ന ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം ഒരിറക്ക് കുടിച്ചു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം ഇരമ്പുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ലില്ലിയുടെ മുന്നിൽ പതറാൻ അവൾ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. സാം ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ ചിരിയോടെ അവളുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തിരുന്നു.

 

 

​നതാഷ: (ഗൗരവത്തിൽ) “മിസ്റ്റർ സാം, നിങ്ങൾ പറയുന്ന ഈ ‘ഫാന്റസികൾ’ സൈക്കോളജിയിൽ ‘BDSM’ അല്ലെങ്കിൽ ‘Kink’ എന്ന വിഭാഗത്തിൽ വരുന്നതാണ്.

 

നിങ്ങൾ വിവരിച്ച ആ കണ്ണുകെട്ടലും വന്യതയും പലർക്കും ഒരു ഉന്മാദമായിരിക്കാം. പക്ഷേ, ഒരു തെറാപ്പിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് ഇതാണ്…”

 

​നതാഷ സാമിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി.

 

 

​നതാഷ: “നിങ്ങൾ ഇതിനെ ‘പ്രണയത്തിന്റെ പരമകാഷ്ഠ’ എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ പാർട്ണർക്ക് അത് ‘അധികാര പ്രയോഗം’ ആയിട്ടാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

അവൾക്ക് ഇതിൽ താല്പര്യമില്ലെങ്കിൽ, അതിനർത്ഥം അവൾ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്നല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ ഈ രീതികൾ അവൾക്ക് മാനസികമായ സുരക്ഷിതത്വം നൽകുന്നില്ല എന്നാണ്. ഇതിന് ട്രീറ്റ്മെന്റ് മരുന്നുകളല്ല സാം…”

 

​ലില്ലി ആവേശത്തോടെ നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. സാം തന്റെ കസേരയിൽ ഒന്നുകൂടി ആഞ്ഞു ഇരുന്നു.

 

​നതാഷ: “നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത് ‘ബിഹേവിയറൽ തെറാപ്പി’ ആണ്.

 

നിങ്ങളുടെ ഈ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നിങ്ങൾ പഠിക്കണം.

 

പങ്കാളിയുടെ താല്പര്യങ്ങളെ മാനിക്കാത്ത ലൈംഗികത വെറും ക്രൂരതയാണ്.

 

നിങ്ങളുടെ പാർട്ണറുടെ ഭയത്തെ നിങ്ങൾ സുഖമായി കാണുന്നത് ഒരുതരം ‘സാഡിസം’ ആണ്.

നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത്, നിങ്ങളുടെ ഫാന്റസികൾ കുറച്ചു കാലത്തേക്ക് മാറ്റി വെച്ച്, അവളുടെ മാനസികമായ പേടി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കുക എന്നതാണ്. അവൾക്ക് നിങ്ങളുടെ സ്പർശനങ്ങളിൽ ഭയമല്ല, വിശ്വാസമാണ് തോന്നേണ്ടത്.”

 

 

​സാം പരിഹാസത്തോടെ ഒന്ന് മൂളി.

 

“വിശ്വാസമോ? അവൾ എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ ആ ഇരുട്ടിൽ അവൾ എന്റെ കൂടെ വരുന്നത് ഡോക്ടർ?”

 

 

​നതാഷ: (ശബ്ദം അല്പം കടുപ്പിച്ച്) “അത് വിശ്വാസമല്ല സാം, അത് അവളുടെ നിസ്സഹായതയാണ്.

 

നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ട ചികിത്സ ഇതാണ്… കുറച്ചു കാലം നിങ്ങളുടെ പങ്കാളിയിൽ നിന്നും അകന്നു നിൽക്കുക.!!!അവളെ അവളുടെ വഴിക്ക് വിടുക…!!

 

 

നിങ്ങളുടെ ഈ ചിന്തകളെ വഴിതിരിച്ചുവിടാൻ മറ്റ് ഹോബികളിൽ ശ്രദ്ധിക്കുക. അല്ലെങ്കിൽ ഈ ആസക്തി നിങ്ങളെ ഒരു കുറ്റവാളിയാക്കി മാറ്റും.!!”

 

 

​ലില്ലി പെട്ടെന്ന് ഇടപെട്ടു.

 

“അയ്യോ ഡോക്ടർ… സാം ഒരു കുറ്റവാളിയൊന്നുമല്ലല്ലോ. പുള്ളിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പുള്ളി തുറന്നു പറഞ്ഞു എന്നല്ലേയുള്ളൂ.”

 

 

​സാം എഴുന്നേറ്റു. അവൻ മേശയിൽ കൈകൾ ഊന്നി നതാഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു നോക്കി.

 

 

​സാം: “ദൂരെയോ?!!

അകന്നു നിൽക്കണമെന്നോ?!!

ഡോക്ടറുടെ ഉപദേശം കൊള്ളാം.!!

 

പക്ഷേ, ആ ഇരുട്ടിലെ സുഖം അറിഞ്ഞവൾക്ക് ഇനി വെളിച്ചത്തിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഡോക്ടർക്ക് അറിയില്ലേ? എന്റെ ചികിത്സ ഞാൻ തന്നെ നിശ്ചയിച്ചോളാം. ഡോക്ടറുടെ ഈ ഉപദേശത്തിന് നന്ദി.!!!”

 

 

​സാം തിരിഞ്ഞു നടന്നു. ലില്ലി അവനെ യാത്രയാക്കാൻ വാതിൽ വരെ പോയി.

ലില്ലി:(സാമിനോട്)സാം അല്പസമയം പുറത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ… ഞാൻ മാഡത്തോട് ഒന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ… ”

 

സാം കേബിനിനു പുറത്തേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ലില്ലി നതാഷയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

​ലില്ലി: “ഡോക്ടർ എന്തിനാ അയാളോട് അത്ര ചൂടായത്? പാവം… അയാൾക്ക് അയാളുടെ പാർട്ണറെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമായതുകൊണ്ടല്ലേ ഇതൊക്കെ പറയുന്നത്.”

 

 

​നതാഷ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ സാം നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പ് മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഒരുപക്ഷെ സാം ദേഷ്യപ്പെട്ടു പോയ് തന്റെ ഭർത്താവ് മാത്യുവിനോട് എല്ലാം തുറന്ന് പറയുമോ എന്ന ഭയം അവളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു..

 

 

​ലില്ലി: “ദൈവമേ… ഡോക്ടർ!

അയാൾ എന്ത് ഹോട്ട് ആണ്!

അയാളുടെ ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ കേട്ട് എനിക്ക് ശരിക്കും ഒരു വിറയൽ വന്നു. അയാളെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് തന്റെ പാർട്ണറെ സുഖിപ്പിക്കാൻ നന്നായി അറിയുമായിരിക്കും.”

 

 

​നതാഷ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.

 

ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ സാമിനോടുള്ള ആഗ്രഹം വളരുന്നത് അവൾ ഭീതിയോടെ കണ്ടു.

സാം ഒരേസമയം തന്നെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും, മറ്റൊരുവളെ വശീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

തന്റെ ക്ലിനിക്കിൽ വെച്ച് തന്നെ സാം തന്റെ ജീവിതത്തെ പിച്ചിച്ചീന്തുകയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

 

അതേസമയം ​സാമിന്റെ വന്യമായ വാക്കുകൾ ലില്ലിയുടെ അടിവയറ്റിൽ ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി വീണതുപോലെയുള്ള തണുപ്പും പിന്നാലെ ഒരു ചൂടും പടർത്തിയിരുന്നു.

 

അയാളുടെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദവും ‘കണ്ണുകെട്ടി ഭോഗിക്കുന്നതിനെ’ കുറിച്ചുള്ള വിവരണവും അവളിലെ പെണ്ണിനെ വല്ലാതെ ഉണർത്തി.

 

സാം എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ അയാളെ വിട്ടു കളയാൻ അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും കുറച്ചുനേരം കൂടി ആ സാന്നിധ്യം ആസ്വദിക്കണം.അവൾ മനസ്സിൽ കുറിച്ചിട്ടു.

 

 

​പെട്ടെന്നാണ് ലില്ലിയുടെ ബുദ്ധിയിൽ ആ ഐഡിയ മിന്നിമറഞ്ഞത്. അവൾ നതാഷയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

​ലില്ലി: “മാഡം… സാം വല്ലാതെ ഡിസ്റ്റർബ്ഡ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ.

അയാളുടെ മെന്റൽ കണ്ടീഷൻ ഇത്രയും ഹൈപ്പർ ആയതുകൊണ്ട് ഫിസിക്കൽ ആയി എന്തെങ്കിലും പ്രത്യാഘാതം ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നത് നല്ലതല്ലേ?

ബി.പി (BP) ഒന്ന് ചെക്ക് ചെയ്യാം. ഷുഗർ ലെവൽ കൂടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതനുസരിച്ചുള്ള മരുന്നും കൂടി കൊടുക്കാമല്ലോ.”

 

 

​നതാഷ ഒന്ന് പരുങ്ങി. “ലില്ലി… അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടോ? ഇതൊരു സൈക്കോളജിക്കൽ കൗൺസിലിംഗ് മാത്രമല്ലേ?”

 

​ലില്ലി: (നിർബന്ധപൂർവ്വം) “അതല്ല ഡോക്ടർ, ഹൈപ്പർ ടെൻഷൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ തെറാപ്പി വർക്ക് ആവില്ല. ഞാൻ അയാളെ അപ്പുറത്തെ ചെക്കപ്പ് റൂമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ഒന്ന് നോക്കട്ടെ. ഡോക്ടർ ഇവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ.”

 

 

​നതാഷയ്ക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

ലില്ലിയുടെ ഉദ്ദേശം വേറെയാണെന്ന് അവൾക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, സാമിനെ ഒന്ന് ഒഴിവാക്കി കിട്ടാൻ അവൾ സമ്മതിച്ചു.

 

“ശരി… വേഗം നോക്കിക്കോളൂ.”

 

 

​ലില്ലി ആവേശത്തോടെ കേബിനു പുറത്തിരുന്ന സാമിന് അരികിലെത്തി.

 

“സാം… വരൂ, അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ നിങ്ങളുടെ ഒന്ന് രണ്ട് ടെസ്റ്റുകൾ ചെയ്യാനുണ്ട്.”

 

​സാം പുറത്തുനിന്നു ആ തുറന്ന ഡോറിനു ഇടയിലൂടെ നതാഷയെ ഒന്ന് നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു.

ലില്ലിയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം അവനും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.

 

ലില്ലി സാമിനെയും കൂട്ടി കുറച്ചു ദൂരെയുള്ള ആളൊഴിഞ്ഞ ചെറിയ പരിശോധനാ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ കടന്നയുടൻ ലില്ലി സാമിനോട് അല്പം കൂടി ചേർന്ന് നടന്നു.

 

​ലില്ലി: (താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ)

 

“സാം… നിങ്ങൾ അവിടെ പറഞ്ഞ ആ ഫാന്റസികൾ… അതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി.

 

നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, ചിലർക്ക് അതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവില്ല. നിങ്ങളുടെ പാർട്ണർ സത്യത്തിൽ ഒരു വിഡ്ഢിയാണ് സാം!!.”

 

​സാം അവളെ നോക്കി പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി.

 

“നിനക്ക് അത് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടോ ലില്ലി?”

 

​ലില്ലി: “പിന്നെല്ലാതെ! കണ്ണ് കെട്ടുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ ഒരു അനിശ്ചിതത്വം…

 

ഓരോ സ്പർശനത്തിനായുള്ള ആ കാത്തിരിപ്പ്… അതൊക്കെ ആലോചിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് കോരിത്തരിക്കുകയാണ്.”

 

 

​ലില്ലി പരിശോധനാ മുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ അടച്ചു.

 

അതേസമയം പുറത്ത് തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഒറ്റയ്ക്കായ നതാഷ തളർന്നു പോയി.

തന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ലില്ലി സാമിനെ വശീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.

 

പക്ഷേ അതിലുപരി, സാം ലില്ലിയോടും തന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുമോ എന്ന ഭയവും അവളെ വേട്ടയാടി.

 

ആ ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ ലില്ലിയും സാമും തമ്മിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ഓർത്ത് നതാഷ വിയർത്തു കൊണ്ടിരുന്നു.

 

 

സാമിനൊപ്പം ​വാതിൽ അകത്തുനിന്നും ലോക്ക് ചെയ്തപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

ആ മുറിക്കുള്ളിൽ വെളുത്ത മരുന്നുകളുടെ ഗന്ധത്തിന് പകരം സാമിന്റെ ആ പൗരുഷമുള്ള ഗന്ധം നിറഞ്ഞുനിന്നു.

 

ലില്ലി തന്റെ നഴ്സ് കോട്ട് ഒന്ന് ശരിയാക്കി സാമിനെ നോക്കി.

 

 

​ലില്ലി: “സാം… ഒന്ന് ആ ബെഡിൽ കിടക്കൂ.

 

ബി.പി നോക്കണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ റിലാക്സ്ഡ് ആയിരിക്കണം. ആ ഷർട്ട് ഒന്ന് അഴിക്കാമോ?”

 

ആദ്യം ഒന്ന് ശംകിച്ചെങ്കിലും ​സാം ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ഓരോ ബട്ടണും അഴിച്ചുമാറ്റി.

 

ഷർട്ട് ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞപ്പോൾ വെളിപ്പെട്ട സാമിന്റെ ശരീരം കണ്ട് ലില്ലി ആകെ മരവിച്ചുപോയി.

 

ഉറച്ച പേശികൾ, നെഞ്ചിലെ കറുത്ത രോമക്കാടുകൾ, വ്യായാമം കൊണ്ട് മിനുക്കിയെടുത്ത ആ ഉടൽ…

 

ലില്ലിയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ നിന്നും ഒരു ചൂട് നെഞ്ചിലേക്ക് പടർന്നു.

 

​ചെക്കപ്പിനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ എടുത്തു വെക്കുമ്പോഴും ലില്ലിയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ ആ കാന്തശക്തിയുള്ള നോട്ടം അവളെ തളർത്തി.

 

വാതിൽ അകത്തുനിന്നും ലോക്ക് ചെയ്ത ആ റൂമിൽ ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു കടൽ തന്നെ ഇരമ്പുകയായിരുന്നു.

 

അവൾ ചെക്കപ് എന്ന പേരിൽ സാം ന്റെ ഉറച്ച കൈകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. അവന്റെ പൾസ് അറിഞ്ഞും രോമങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നെഞ്ചിലും അവൾ അറിയാത്ത പോലെ കൈ ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

 

അടക്കിപ്പിടിച്ച ആവേശം ഒടുവിൽ നിയന്ത്രണം വിട്ടു.

 

ലില്ലി പെട്ടെന്ന് ഉപകരണങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് ബെഡിൽ തലയിണയിൽ ചാരി കിടന്ന സാമിന് അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.

 

​യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ അവൾ സാമിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി അവനെ ഗാഢമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

 

​ലില്ലി: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമായി. നിങ്ങളുടെ ആ ശബ്ദം, നിങ്ങളുടെ ആ ഫാന്റസികൾ… എല്ലാം എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ പാർട്ണർക്ക് വേണ്ടാത്ത ആ സുഖം എനിക്ക് തരാമോ?

 

നിങ്ങളുടെ ആ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ എന്നിൽ പരീക്ഷിക്കാമോ?”

 

​ലില്ലിയുടെ ഈ അപ്രതീക്ഷിത പ്രവൃത്തി സാമിനെ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടിച്ചു.

 

നതാഷയെ ഇന്ന് രാത്രി സ്വന്തമാക്കാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തു വന്ന താൻ, ഇപ്പോൾ അവളുടെ ക്ലിനിക്കിൽ വെച്ച് തന്നെ അവളുടെ നഴ്സിനൊപ്പം ഇങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുന്നു.

 

ലില്ലി അതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സാമിനെ വലിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയായിരുന്നു..

 

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ സാമിന്റെ കവിളുകളിൽ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് മൂടി…

 

അവളുടെ കൂർത്ത നഖമുള്ള കൈവിരലുകൾ സാമിന്റെ ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന ചെസ്റ്റിലെ രോമങ്ങൾക്ക് ഇടയിലൂടെ പരതി അവിടങ്ങളിൽ കുത്തി നോവിച്ചു.

 

ലില്ലിയുടെ ഉടലിലെ ആവേശവും അവളുടെ ചുംബനങ്ങളും സാമിലെ വേട്ടക്കാരനെ ഉണർത്തി.

 

അയാൾ അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് അമർത്തി.ലില്ലിയെ അയാൾ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് അവളെ ബെഡിൽ അമർത്തി കിടത്തി.

 

​ആരും കാണാത്ത ആ ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ ലില്ലിയും സാമും തമ്മിൽ ഒരു വന്യമായ പോരാട്ടം തന്നെ തുടങ്ങാൻ പോവുകയായിരുന്നു…

 

ലില്ലി തന്നെക്കാൾ കരുത്തനായ ആ പുരുഷന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു. സാം അവളെ ബെഡിലേക്ക് അമർത്തി.

 

ആ ഹോസ്പിറ്റൽ ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ അരക്കെട്ടിനു ഇരുവശത്തും കാൽ കവച്ചുവച്ചു ഇരുന്ന അയാൾ,

അവളുടെ കുഞ്ഞു ഇരു കൈവിരലുകളും തന്റെ കയ്യിടകൾക്കുള്ളിൽ ഇരുവശത്തേക്കും അകത്തി കോർത്തുപിടിച്ചു..

 

അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി..അവളുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ട് അയാൾ ഊമ്പി വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

 

“സ്സ്… സ്സ്..” ലില്ലിയുടെ ശ്വാസോചാസം ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

 

വേഗത്തിൽ തന്നെ അവളുടെ നാവ് അവൻ കോരി വായിലേക്ക് എടുത്തു..

 

അൽപ നേരം അങ്ങനെ തന്നെ അവർ ബെഡിൽ കിടന്ന് ചുംബനം കൈമാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

 

പതിയെ അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലേക് തന്റെ മുഖം കൊണ്ട് പോയി..അവളുടെ ശ്വാസോചാസം വേഗത്തിലായി..

 

അവൾ അവന്റെ പിൻ ചുമലിലെ ഉറച്ച പേശികളിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചു.

 

സാമിന്റെ ഉറച്ച പിൻ ചുമലിലെ പേശികളിൽ ലില്ലിയുടെ നഖങ്ങൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

 

സാം അവളെ ബെഡിലേക്ക് ചേർത്ത് കിടത്തിയപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്ന അവസ്ഥയായിരുന്നു.

 

അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ആവേശത്തോടെ പടർന്നു കയറി.

 

നതാഷയുടെ കേബിനിൽ നിന്നും കുറച്ചു ദൂരെയായി വെളുത്ത ചുവരുകൾക്ക് പിന്നിൽ ആരും കാണാതെ ഒരു വന്യമായ രതിയുടെ താണ്ഡവം തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

നതാഷയ്ക്ക് അന്യമായ ആ വന്യത ലില്ലി ആർത്തിയോടെ ഏറ്റുവാങ്ങി. ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് അവൾ അവനെ മൂടി.

 

അയാൾ അവളെ ആ ബെഡിലെ തലയിണയിൽ ചാരി ഇരുത്തി. അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മവെച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. അവളുടെ കഴുത്തിൽ പലയിടത്തും അവന്റെ ഉമിനീർ നിറഞ്ഞു.. പതിയെ തന്റെ പല്ലുകൊണ്ട് ചെറുതായി കഴുത്തിൽ കടിച്ചു..

 

“സ്സ്.. സ്സ്.. സ്സ്..”

 

അവളുടെ ചുണ്ടിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ ഉമ്മ വെക്കുമ്പോഴും ​സാം ലില്ലിയുടെ നഴ്സ് യൂണിഫോമിന്റെ ബട്ടണുകൾ വേഗതയിൽ അഴിച്ചുമാറ്റുകയായിരുന്നു..

 

ലില്ലി തന്റെ ശരീരം അവനായി പൂർണ്ണമായും വിട്ടുകൊടുത്തു.സാം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ആ വൈറ്റ് നേഴ്സ് ഷർട്ട്‌ വേർപെടുത്തി ആ കസേരയിൽ വെച്ചു.അവൾ തന്റെ കുഞ്ഞുമുലകളെ ഒളിപ്പിച്ചുവെക്കാൻ ധരിച്ച വെള്ള ബ്രാസറും കാണിച്ചു ബെഡിൽ സാമിനെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഇരുന്നു..

 

ആ ചെക്കപ്പ് റൂമിലെ വെളിച്ചത്തിൽ ലില്ലിയുടെ ഇരുനിരത്തിലുള്ള മെലിഞ്ഞു ഫിറ്റായ ശരീരം തിളങ്ങുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..

 

സാമിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഉടലിൽ ചലിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഓരോ അണുവും ഉരുകിപ്പോകുന്നത് പോലെ തോന്നി.

 

സാം അവളെ ആ ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി.

അയാൾ അവളുടെ ചുണ്ട് ഒന്ന് ആഞ്ഞു വലിച്ചു ഊമ്പിയശേഷം തന്റെ നാവ് അവളുടെ ചുമലിൽ കൂടെ കൈത്തുട വഴി ഓടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

 

കൈത്തുടയിലെ അവളുടെ മാംസളമായ ഭാഗത്തു അയാൾ കടിച്ചു.. ലില്ലി ഒന്ന് പിടഞ്ഞെങ്കിലും അയാളുടെ വന്യത താൻ അനുഭവിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നേ ഉള്ളു എന്ന ബോധ്യത ലില്ലിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു…

 

അയാൾ ലില്ലിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വന്നു അവളുടെ ഫിറ്റായബോഡിയിൽ ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന ആ മനോഹരമായ പൊക്കിളിൽ നാവിട്ടു.അവിടെ ഒക്കെ സാം തന്റെ പല്ലുകൊണ്ട് മുദ്രകൾ പദിപ്പിച്ചു.

 

“ആഹ്…സ്സ്…”

 

അവളുടെ കുഞ്ഞു മുലകളെ ആ ബ്രാസറിന് മുകളിലൂടെ അയാൾ കൈകൊണ്ട് തലോടി അളന്നുകൊണ്ടിരുന്നു..

 

അതേ സമയം ലില്ലിയുടെ കൈവിരലുകൾ സാമിന്റെ നീളമുള്ള മുടിയിഴകൾക്ക് ഇടയിൽ ചലിക്കുകയായിരുന്നു..

 

സാം അല്പം താഴേക്ക് കുനിഞ്ഞിരുന്നു ആ ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന അവളുടെ ഇലാസ്റ്റിക് അരക്കെട്ടുള്ള പാന്റ് വലിച്ചൂരി..ഒപ്പം അവളുടെ ഷൂസും..

 

അവൾ ആ ബെഡിൽ ബ്രാസറും വെളുത്ത ഷഡ്ഢിയും പിന്നെ കാലിൽ നീളമുള്ള സോക്‌സുമായി ആ ബെഡിൽ അവന്റെ മുന്നിൽ സന്തോഷത്തോടെ കിടപ്പായി..

 

അവളുടെ ഗോതമ്പ് മേനിയഴക് ആ തുടകളിൽ അവൻ കണ്ണോടിച്ചു ആസ്വദിച്ചു.

 

അവൻ അവളുടെ കാലുകൾ അല്പം വിടർത്തി അവൻ തന്റെ മുഖം അവളുടെ ഷഡിക്ക് ചേർത്ത് വച്ചു..ആ തുടയിടുക്കിൽ അയാൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ചുവപ്പിച്ചു..

 

ആ ശരീരത്തിലെ അവളുടെ പൂറിന്റെ മണം അവനെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു..

 

സമയം കളയാതെ അവൻ ആ ഷഡ്ഢി തുടയിടുക്കി ൽ നിന്നും ഒരു വശത്തേക്ക് നീക്കി അവളുടെ ചോക്ലേറ്റ് നിറത്തിലുള്ള ക്ലീൻ ഷേവ് ചെയ്ത പൂറിനെ വെളിയിൽ കൊണ്ടുവരുകയായി.

 

സാം ന്റെ മുഖത്തിന്‌ മുന്നിൽ അവളുടെ തള്ളിനിൽക്കുന്ന പൂറിന്റെ കന്ത് തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടിൽ വന്നുനിന്നു.

 

അവൻ ആ കന്തിൽ ഒന്ന് തൊട്ടുനോക്കി.. താൻ ഇതുവരെ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ അവളുടെ പൂർ നനയിപ്പിച്ചത് അവനു കൂടുതൽ ആവേശമായി.

 

അവൻ നാവ് കൊണ്ടുവന്നു അവളുടെ കന്തിൽ ചപ്പാനും ഒപ്പം തന്റെ ഒരു കൈ വിരൽ അവളുടെ പൂറിനകത്തേയ്ക് പതിയെ കയറ്റി ഇറക്കി ചലിപ്പിക്കാനും തുടങ്ങി..

 

“ആഹ്.. ആഹ്. സാം..ആഹ്..”

 

അവന്റെ അപ്രതീക്ഷിത ചെയ്തി കാരണം ലില്ലി ശെരിക്കും സ്വർഗ്ഗം കാണുകയായിരുന്നു

 

ആ സുഖത്തിലും അവൾക്ക് തന്റെ ശബ്ദം പുറത്തു കേൾക്കാതിരിക്കാൻ വായ പൊത്തി പിടിക്കേണ്ടിവന്നു.

 

സാം അവളുടെ പൂറിൽ കൈ ഇട്ട് ചലിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ വേഗം കൂട്ടുന്നതിനൊപ്പം അവളുടെ കന്ത് വായിലിട്ട് ഊമ്പി വലിച്ചു അവളെ രസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു..

 

സാം തന്റെ മറ്റേ കൈ മുകളിൽ കൊണ്ടുപോയി ബ്രസറിൽ നിന്നും ലില്ലിയുടെ കുഞ്ഞു മുലകളെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു..

 

അതിൽ അയാൾ കൈയോടിച്ചും മുലഞെട്ട് പിടിച്ചുകളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

 

അതേസമയം തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ ഇത്രയും സുഖത്തിൽ തന്നെ ആരും പൂറു തിന്നിട്ടില്ല എന്ന സത്യം ലില്ലിയുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തം.

 

“ആഹ്ഹ.. ആആആഹ്ഹ്…”

 

വൈകാതെ തന്നെ ലില്ലിക്ക് വന്നു.. അവളുടെ ശ്വാസോച്വസം വേഗത്തിലായി..

 

സാമിന്റെ വിരലുകളിൽ കൊഴുപ്പേറിയ അവളുടെ മദനജലം ഒലിച്ചിറങ്ങി..ആ കൊഴുപ്പ് പറ്റിയ കൈ വിരലുകൾ സാം അവളുടെ വായിലേക്ക് നീട്ടി.. അവൾ അത് ആർത്തിയോടെ നക്കി രുചിച്ചു.

 

 

ആ നിമിഷം ലില്ലിക്ക് ലോകത്തിലെ മറ്റൊന്നും ഓർമ്മയില്ലായിരുന്നു..സാമിന്റെ ആ വന്യമായ പ്രണയവും അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരവും മാത്രം.അൽപനേരം ലില്ലി അങ്ങനെ തന്നെ ബെഡിൽ കിടന്നു..

 

​ലില്ലി: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്) “സാം… നിങ്ങൾ അവിടെ പറഞ്ഞ ആ ഫാന്റസികൾ… അതൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ആ ‘അനാൽ സെക്സ്’… അത് അത്രയ്ക്ക് സുഖമുള്ളതാണോ? എനിക്ക് അത് ആദ്യമായി അനുഭവിക്കണം സാം… എന്നിൽ അത് പരീക്ഷിക്കാമോ?”

 

ലില്ലിയുടെ ആ അപ്രതീക്ഷിതവും എന്നാൽ തുറന്നതുമായ ആഗ്രഹം സാമിനെ ഒന്നു ഞെട്ടിച്ചെങ്കിലും, അവനിലെ വേട്ടക്കാരൻ ഉണർന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

 

സാം ലില്ലിയെ ബലമായി തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ലില്ലി ആവേശത്തോടെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

​സാം അവളെ ബെഡിലേക്ക് തിരിച്ചുകിടത്തി.

 

ലില്ലിയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയത്തേക്കാൾ വലിയൊരു ആസക്തിയായിരുന്നു.പിന്നിൽ നിന്നും അവളുടെ ബ്രാസിർ വള്ളികൾ അവൻ വലിച്ചകത്തി..

 

അവൾ അത് അഴിച്ചു ബെഡിൽ മാറ്റിയിട്ടു.. സാം ആ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു..

അയാൾ തന്റെ പാന്റ് അഴിച്ചെടുക്കുകയാണ്…

 

അയാൾ രാവിലെ നാതാഷയേ ഒന്ന് നിർബന്ധിച്ചു അനാൽ ചെയ്യുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് കരുതി വാങ്ങിയ കോണ്ടം കീശയിൽ നിന്നും പുറത്തെടുത്തു..

 

അത് പൊട്ടിച്ചു അവന്റെ കുണ്ണയിൽ തിരുകി കയറ്റി ലില്ലിയുടെ കുണ്ടി പൊളിക്കുന്നത് ആലോചിച്ചു അവൻ ആവേശം കൊണ്ടു.

 

ആ ഷഡിക്ക് പുറത്തുകൂടെ കാണുന്ന മുഴുമുഴുപ്പ് നോക്കി ബെഡിൽ അവനുനേരെ ചെരിഞ്ഞുകിടക്കുകയാണ് ലില്ലി..

 

ലില്ലി അവന്റെ ആയുധം കയ്യിൽ എടുക്കാനുള്ള കൊതികൊണ്ട് അവനുനേരെ നീങ്ങി..

 

അവൾ ആ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് മുട്ടുകുത്തി അവന്റെ മുന്നിലായി നിലത്തിരുന്നു..

 

“ഇങ് താ സാം.. ഞാൻ ഇട്ടുതരാം..”

 

ലില്ലി അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ആ കോണ്ടം പാക്കറ്റ് വാങ്ങി ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടു..

 

ആ ഷഡിക്ക് വെളിയിലൂടെ അവന്റെ കുണ്ണയെ അവൾ വായ്ക്കകത് ആക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

 

സാം ന്റെ കുണ്ണ വീണ്ടും ബലം വച്ചുവന്നത് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി..അവൾ ആ ഷഡ്ഢി വലിച്ചുതാഴ്ത്തി.. അവന്റെ തടിച്ച കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്ത് തട്ടി കമ്പിയടിച്ചു നിന്നു..

 

 

അവൾ കൈ കൊണ്ട് ആ തൊലി പിന്നിലൂട്ട് അകത്തി മാറ്റി അവന്റെ വലിയ കുണ്ണ മകുടത്തിൽ കൈയോടിച്ചു..

 

പതുക്കെ കൈ കൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞ ശേഷം അവൾ അത് വായിലേക്ക് കയറ്റി..പതിയെ അവൾ വായിലിട്ട് അവന്റെ കുണ്ണ ചലിപ്പിച്ചു..

 

അവളുടെ പോണി ടൈൽ രീതിയിൽ കെട്ടിയ തലമുടിയിൽ അവൻ പിടിച്ചുകൊണ്ടു അവളുടെ കുണ്ണ ഊമ്പലിന്റെ വേഗം നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു..

“ഗ്ലും… ഗ്ളൂഗ്.. ഗു… ഗും…”

 

അവളുടെ അസാമാന്യ കുണ്ണയൂമ്പൽ അവനെ ശെരിക്കും സുഖിപ്പിച്ചു.. അയാൾ കണ്ണടച്ചു ആ നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചു..അവന്റെ ശ്വാസോചാസം ചെറിയതോതിൽ അമറലായി മാറികൊണ്ടിരുന്നു.

 

ആ ചെറിയ ചെക്കപ്പ് റൂമിനുള്ളിൽ സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ തോന്നി. ലില്ലിയുടെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അഴിഞ്ഞുവീഴുകയായിരുന്നു.

സാമിന്റെ കുണ്ണയിൽ മുഖമമർത്തി അവൾ അവന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ ഗന്ധം ആർത്തിയോടെ ശ്വസിച്ചു.

 

 

 

 

പതിയെ അയാൾ അവളെ അവന്റെ കുണ്ണയൂമ്പലിൽ നിന്നും അകത്തിമാറ്റി.. അയാൾ അവളെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.. അവളുടെ വായിൽ നിന്നും ഉമിനീർ മുഖത്തേക്ക് ഊറി വന്നത് അവൾ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റി..

 

അവളെ അങ്ങനെ കണ്ടതും സാംന് അവളെ ആ നിന്നനിൽപ്പിൽ തന്നെ കയറ്റിയടിക്കാനായി തോന്നി..

 

അവളുടെ കാലുകൾ അല്പം വിടർത്തി വച്ചു അവൻ തന്റെ കുണ്ണയേ അവളുടെ പൂറിടുക്ക് വിരലുകൾ കൊണ്ട് കണ്ടെത്തി കുത്തിക്കയറ്റി.

 

അവളുടെ അരക്കെട്ട് തന്റെ ശരീരത്തിലോട്ട് അടുപ്പിച്ചു അവൻ തന്റെ കുണ്ണ അവളിൽ ചലിപ്പിച്ചു..

 

 

“ആഹ്. ആഹ്.. ആഹ്..”

 

 

ലില്ലി അപ്പോൾ അവനെ ചുമലിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു..

 

ഇടക്കൊക്കെ അവൻ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒട്ടി നിൽക്കുന്ന കുഞ്ഞു മുലകളെ വായിലാക്കി നുണഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു..

 

അവളുടെ ചെറിയ കാപ്പി കളർ മുലഞെട്ടുകൾ അവൻ ഒരേ സമയം വായിലാക്കുകയും കടിക്കുകയും മറ്റേ മുലഞെട്ടിനെ കൈവിരലുകൾ കൊണ്ട് ഞെരടുകയും ചെയ്തു..

 

സാം അവളെ ആ നിന്നനിൽപ്പിൽ നിന്നും കുണ്ണ ചലിപ്പിക്കൽ നിർത്തി തനിക്ക് അഭിമുഖമായി ബെഡിൽ ഇരുത്തി.

 

അവളുടെ കാൽ അകത്തി വച്ചു അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ പിടിച്ചുവച്ചു അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു.

 

ലില്ലിക്ക് എന്താ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടായില്ല..

 

അവൾ അവനെ തന്റെ നീളമുള്ള കാലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പിന്നിൽ ചന്തിയിൽ കുറുക്കിക്കെട്ടി.

 

അതേ സമയം അവളുടെ കൈ അവന്റെ കഴുത്തിലും പിന്നിലൂടെ ചുറ്റി..അവൾ അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു..

 

സാം തന്റെ കുണ്ണ അവളെ പൊക്കിയെടുത്ത നിൽപ്പിൽ പൂറിലേക്ക് കയറ്റി..

 

ലില്ലിയെ അവൻ പൊക്കിയെടുത്തു പണ്ണാൻ തുടങ്ങുവായിരുന്നു.. അവന്റെ കുണ്ണ ലില്ലിയുടെ പൂറിൽ അതിവേഗം സഞ്ചരിച്ചു..

 

“ആഹ്.. ആഹ്… ആഹ്… സാം…. ആഹ്…”

 

അതൊരു വന്യമായ പൊക്കിയടി ആയിരുന്നു.

 

ലില്ലി ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ സാം അവളോട് ഒട്ടും ദയ കാണിച്ചില്ല.

 

അവളുടെ ഓരോ തരിപ്പും അവന്റെ കൈകളിൽ ഭദ്രമായിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ വന്യമായ സ്പർശനങ്ങളിൽ ലില്ലി സുഖലഹരിയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് താഴ്ന്നുപോയി.

 

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും പുറത്തുവരാൻ തുടങ്ങിയ നിലവിളികളെ സാം തന്റെ ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് തടഞ്ഞു.

 

ഓരോ നിമിഷവും ലില്ലിക്ക് ഒരു ജന്മത്തിന്റെ സുഖം നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അങ്ങനെ അധികാനേരം അവളെയും പൊക്കി നിൽക്കാൻ സാം ന് തോന്നിയില്ല.

 

 

സാം അവളെ നേരെ ആ ബെഡിലേക്ക് കിടത്തി..

 

തന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ പൂറിൽ നിന്നും മാറ്റി അവൻ അതിവേഗം അവന്റെ കൈവിരലുകൾ അവളുടെ പൂറിലേക്ക് കയറ്റി ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി..

 

അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാതിരിക്കാൻ അവളുടെ വായ പൊത്തി..

 

പെട്ടെന്ന് തന്നെ ലില്ലി വിറച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ പൂറിൽ നിന്നും വെള്ളം ചീറ്റി…

 

അതവളുടെ തുടകളിലും സാമിന്റെ കൈകളിലേക്കും അല്പം ആ ബെഡിലേക്കും തെറിച്ചുവീണു..

 

അവൾ ആകെ വിയർത്തുകുളിച്ചിരുന്നു..

 

അവളുടെ മുഖം ചുവന്നിരുന്നു… എന്നാലും സാം നൽകുന്ന വന്യമായ രതിക്രിയകളിൽ അവൾ ആവേശപൂരിതമായി കാണപ്പെട്ടു..

 

​

ലില്ലി: “സാം… പ്ലീസ്… നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ എന്നെ ചെയ്യൂ.എന്നെ അനാൽ സെക്സ് ചെയ്യൂ…

 

എനിക്ക് നോവ് അറിയില്ല, എനിക്ക് വേണ്ടത് ആ സുഖമാണ്. എന്നെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കൂ!”

 

 

​ലില്ലിയുടെ പ്രലോഭനം സാമിനെ കൂടുതൽ വന്യനാക്കി.

 

അവൻ അവളെ ബെഡിൽ കമിഴ്ത്തിക്കിടത്തി.

 

അവളുടെ ശരീരത്തിലെ ആ മനോഹരമായ ഉരുണ്ട ചന്തി അവൻ ഇപ്പോളാണ് ശെരിക്കും ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത്..

 

ആ ചന്തി പ്പാളികളിൽ അവൻ ആ ചെരിവുകൾ അറിഞ്ഞു കൈ ഓടിച്ചു..

 

അവൻ നേരത്തെ ആ ബെഡിലേക്ക് ഇട്ട കോണ്ടം എടുത്ത് തന്റെ കുണ്ണയിൽ തിരുകി ക്കയറ്റി..

 

ലില്ലി തന്റെ ശരീരം അവനായി പൂർണ്ണമായും വിട്ടുകൊടുത്തു.

 

സാം അവളുടെ കുണ്ടിപ്പാളികൾ വിടർത്തി..

 

അവന്റെ മുന്നിൽ അവളുടെ രോമങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ആ കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള കൂതിത്തുള്ള വിരിഞ്ഞുവന്നു..

 

അവൻ തന്റെ കൈയിൽ അല്പം ഉമിനീർ എടുത്ത് അവളുടെ കൂതിത്തുളയിൽ തേച്ചു…

 

പതിയേ തന്റെ ഇടത് ചൂണ്ടുവിരൽ അവളുടെ കൂതിതുളയിൽ അവൻ പതിയെ കുത്തിക്കയറ്റി..

 

ലില്ലി ആ ബെഡിൽ കിടന്ന് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു…അവളുടെ കൈകൾ ആ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ വലിഞ്ഞു മുറുക്കി..

 

പതിയെ കൈ ഓടിച്ചു അയാൾ അവളുടെ ചന്തി മസിലുകളെ അയക്കുകയായായിരുന്നു..

 

അല്പനേരം മസ്സാജ് ചെയ്യുന്നപോലെ അവൻ അവിടങ്ങളിൽ കൈയോടിച്ചു തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

 

കുറച്ചുനേരത്തിനു ശേഷം സാം തന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ കൂതിതുളയിൽ കയറ്റി.. പതിയെ അവളുടെ ടൈറ്റ് കൂതിയിൽ അയാൾ കുണ്ണ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി..

 

സാം ലില്ലിയെ അനാൽ സെക്സ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ആദ്യത്തെ നിമിഷം അവൾ വേദനകൊണ്ട് ഒന്ന് പുളഞ്ഞു.

 

പക്ഷേ, തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ആ വേദന ഒരു വല്ലാത്ത സുഖമായി അവളുടെ അടിവയറ്റിൽ പടർന്നു. അവൾ ബെഡിലെ വിരിപ്പിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

 

 

“ആഹ്.. ആഹ്.. ആഹ്.. സാം..”

 

ആ വന്യമായ സുഖത്തിനു ഇടയിലും അവൾ ശബ്ദം വെളിയിൽ കേൾക്കാതിരിക്കാൻ പാടുപെട്ടു.. അവളുടെ വായ ആ ബെഡിൽ പൂഴ്ത്തിവെച്ചു..

 

​പുറത്ത് പേഷ്യന്റ്സ് ഉണ്ടെന്നോ, നതാഷ കുറച്ചകലെ ക്യാബിനിൽ ഇരിപ്പുണ്ടെന്നോ ഉള്ള ചിന്ത അവരെ അലട്ടിയില്ല..

 

ലില്ലി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു ലഹരിയിൽ മുങ്ങിത്താണു.

 

സാമിന്റെ ഓരോ ആഞ്ഞടിക്കലിലും അവൾ കിതച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

 

സാമിന്റെ പരുക്കൻ കൈകൾ അവളുടെ ഉടലിൽ പാടുകൾ വീഴ്ത്തുമ്പോഴും അവൾ കൂടുതൽ ആർത്തിയോടെ അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

 

​ലില്ലി: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… ഇതാണല്ലേ ആ സുഖം… ഇത് മതി… എനിക്ക് ഇത് മതി…”

 

 

​അവളുടെ ശബ്ദം പുറത്ത് കേൾക്കാതിരിക്കാൻ സാം അവളുടെ വായ തന്റെ കൈകൊണ്ട് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.

 

 

ഒരു വിറയലോടെ ലില്ലി ആ ബെഡിൽ കിടന്നു പുളഞ്ഞു.. അവൾക്ക് രതിമൂർച്ചയിൽ എത്തിയെന്നു സാം ന് മനസ്സിലായി..പക്ഷെ സാം നിർത്താൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല.. നതാഷാ തന്നിലേക്ക് അടുക്കുന്നില്ല എന്ന തോന്നൽ ആയാളിൽ ഉണ്ടായിവന്നിരുന്നു..

 

സാം അവളെ ആ ബെഡിൽ നിന്നും വലിച്ചുമാറ്റി..

 

അവൻ ആ ബെഡിൽ കിടന്നു.. തന്റെ അരക്കെട്ടിനു മുകളിൽ അവളെ അവൻ കവച്ചുവെച്ചു ഇരുത്തിപ്പിച്ചു..

 

 

അവളുടെ കൂതിതുളയിൽ അവൻ വീണ്ടും അവളെ അവന്റെ അരയിൽ ഇരുത്തി കുണ്ണ ചലിപ്പിച്ചു..

 

“ആഹ്… ഓഹ്.. ഗ്ഗോഡ്….”

ലില്ലിയുടെ കുഞ്ഞുമുലകളെ അവൻ ഞെരടി വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. ലില്ലി അവന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ഇരുന്ന് തുള്ളാൻ തുടങ്ങി…അവളുടെ ഉരുണ്ടു നിൽക്കുന്ന ചന്തി പ്പാളികളിൽ അയാൾ ആഞ്ഞുതല്ലിക്കൊണ്ടിരുന്നു..

 

“ആഹ്.. സാം.. ആഹ്..”

 

സാമിന്റെ ഫാന്റസികളെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ ലില്ലിയുടെ അടിവയറ്റിൽ തുടങ്ങിയ ആ തീ ഇപ്പോൾ പടർന്നു പന്തലിക്കുകയായിരുന്നു. സാം അവളെ പരുക്കനായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്തോറും ലില്ലി കൂടുതൽ അവനിലേക്ക് ഇഴുകിച്ചേർന്നു. അവളുടെ വിയർത്തൊട്ടിയ ശരീരം സാമിന്റെ ഉടലുമായി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു.

 

“ആഹ്.. ആഹ്ഹ…”

 

ലില്ലി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു സുഖലഹരിയിൽ മുങ്ങിത്താണു. സാമിന്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൾ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിക്കാതിരിക്കാൻ പണിപ്പെട്ടു.

 

സാമിന്റെ വന്യമായ ആ പ്രകടനം ലില്ലിയെ പൂർണ്ണമായും തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ആ ചുരുങ്ങിയ സമയത്തിനുള്ളിൽ അവൾ ഒരു പുതിയ ലോകം കണ്ടതുപോലെ തോന്നി.

 

ആ ചെറിയ മുറിക്കുള്ളിൽ വായുവിന് പോലും ചൂട് പിടിച്ചതുപോലെ.

 

ഒടുവിൽ ലഹരിയുടെ അത്യുന്നതിയിൽ എത്തി ലില്ലി സാമിന്റെ ശരീരത്തിൽ തളർന്നു വീണു.

അവളുടെ ശരീരം വിയർപ്പിൽ കുതിർന്നിരുന്നു.

 

​

​പെട്ടെന്ന് എല്ലാം അവസാനിച്ചപ്പോൾ ലില്ലി ശ്വാസം കിട്ടാതെ സാമിന്റെ നെഞ്ചിൽ തളർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ലഹരിയുടെ ഒരു മൂടൽമഞ്ഞായിരുന്നു.

 

 

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും അല്പം താഴ്ന്നിറങ്ങി ​ലില്ലി അവന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും ആ കോണ്ടം വലിച്ചൂരി..

 

ആ കുണ്ണപ്പാൽ അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റു വീണു..

 

അവൾ അത് നോക്കി തന്റെ നാവ് കൊണ്ട് രുചിച്ചു.. സാം അത് കണ്ട് വശ്യമായി അവളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

 

ലില്ലി: (കിതച്ചുകൊണ്ട്) “സാം… നിങ്ങൾ… നിങ്ങൾ ഒരു അത്ഭുതമാണ്. ഇത്രയും സുഖം ഞാൻ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. എനിക്ക് നിങ്ങളെ വിട്ടു കൊടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല സാം…”

 

 

​സാം ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു. നതാഷയെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് വന്ന താൻ അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹായിയെ തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നതിലെ വിജയം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തിളങ്ങി.

 

അവൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ ഷർട്ട് ധരിക്കുമ്പോൾ ലില്ലി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി.

 

​ലില്ലി ഫോണിൽ ക്യാമറ നോക്കി ചിതറിക്കിടന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി.

 

അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു, ചുണ്ടുകൾ അല്പം വീർത്തിരുന്നു….

 

​ലില്ലി: “നമുക്ക് പോകാം സാം… നതാഷ ഡോക്ടർ നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുകയാവും. പക്ഷേ ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ് എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു സാം….”

 

​ലില്ലി വാതിൽ തുറക്കുന്നതിന് മുൻപ് സാമിനെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

 

പുറത്ത് തന്റെ ക്യാബിനിൽ ഇരിക്കുന്ന നതാഷയ്ക്ക് താൻ അകത്ത് അനുഭവിച്ച ഈ വന്യതയുടെ മണം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുമോ എന്ന് ലില്ലി ആലോചിച്ചു.

 

 

ഹോസ്പിറ്റലിൽ നതാഷയുടെ ക്യാബിൻ ​വാതിൽ തുറന്ന് ആദ്യം അകത്തേക്കു നടന്നത് സാമായിരുന്നു.

 

 

അവന്റെ ഷർട്ട് അല്പം അലക്ഷ്യമായിട്ടാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്, മുഖത്ത് ആ പഴയ വേട്ടക്കാരന്റെ ശാന്തതയും വിരിഞ്ഞുനിന്നു. തൊട്ടുപിന്നാലെ ലില്ലിയും വന്നു.

 

ലില്ലിയുടെ രൂപം കണ്ടതും നതാഷയുടെ നെഞ്ചിലൊരു ഇടിത്തീ വെട്ടിയതുപോലെ തോന്നി.

 

​ലില്ലിയുടെ മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

 

​

 

അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ചില ഇഴകൾ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടപ്പുണ്ട്. നതാഷ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റാണ്, മനുഷ്യരുടെ ശരീരഭാഷ വായിക്കാൻ അവൾക്കറിയാം.

 

ലില്ലിയുടെ ആ കിതപ്പും, അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളിലെ ചെറിയ ചുളിവുകളും, കണ്ണുകളിലെ ആ വന്യമായ ലഹരിയും എന്തിന്റെ അടയാളമാണെന്ന് നതാഷയ്ക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ അധികം ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

 

​നതാഷ: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്) “ലില്ലി… എന്താ… എന്താ ഇത്ര താമസം? ചെക്കപ്പ് കഴിഞ്ഞോ?”

 

​ലില്ലി ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും ഉടനെ തന്നെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.

 

​ലില്ലി: “ആ മാഡം… സാമിന്റെ ബി.പി. ഒന്ന് ഹൈ ആയിരുന്നു. അത് നോർമൽ ആവാൻ കുറച്ചു സമയം വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. ഞാൻ ഷുഗർ ലെവലും കൂടി ഒന്ന് നോക്കി. സാം ഇപ്പോൾ ഓക്കെയാണ്.”

 

​ലില്ലി ഇത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണ് സാമിന്റെ പുറംഭാഗത്തായിരുന്നു. സാം പതുക്കെ നതാഷയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ അവളുടെ മേശയിൽ കൈകൾ ഊന്നി, മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി. ലില്ലി അവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നത് അവൻ ഒരു കാര്യമേ ആക്കിയില്ല.

 

 

​സാം: (പരിഹാസത്തോടെ മന്ത്രിച്ചു) “ഡോക്ടറുടെ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ലബോറട്ടറി കൊള്ളാം.

വളരെ നല്ല സൗകര്യങ്ങളാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. ലില്ലി ഒരു മിടുക്കിയായ നഴ്സാണ്…

എന്നെ എങ്ങനെ ശുശ്രൂഷിക്കണമെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാം.”

 

 

​സാം നതാഷയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.

 

ആ നോട്ടത്തിൽ “നീ എനിക്ക് വഴങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ ഞാൻ ഇങ്ങനെയൊക്കെ മാറ്റും…”

എന്നൊരു മുന്നറിയിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

 

നതാഷയ്ക്ക് താൻ ഇരിക്കുന്ന കസേരയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും ശക്തിയില്ലാത്തതുപോലെ തോന്നി..

 

തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സഹായിയെ സാം തന്റെ മൂക്കിന് താഴെ വെച്ച് തന്നെ വശീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു എന്ന സത്യം അവളെ തളർത്തി.

 

 

​സാം: “അപ്പോൾ ഞാൻ ഇറങ്ങുന്നു ഡോക്ടർ. ലില്ലി… നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാം.”

 

 

​സാം ലില്ലിയെ നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരി കൂടി നൽകിയിട്ട് ക്യാബിനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു. സാം പോയയുടൻ ലില്ലി ആവേശത്തോടെ നതാഷയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

 

 

​ലില്ലി: “മാഡം! സാം വെറുമൊരു പേഷ്യന്റ് അല്ല.

അയാൾ ഒരു ജീവനുള്ള അഗ്നിപർവ്വതമാണ്!

 

മാഡം അയാളോട് അയാളുടെ പാർട്ട്‌നറുമായി അകന്നു നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞത് വലിയ തെറ്റായിപ്പോയി. അയാളെപ്പോലെ ഒരാൾക്ക് വേണ്ടി ഏത് പെണ്ണും എന്തും ചെയ്യും.!!

 

പക്ഷെ എന്തുചെയ്യാം…അതയാളുടെ പാർട്ട്‌നർക്ക് അറിയില്ലലോ…!!

 

മാഡം.. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം..ഒരു കാര്യം ലബോറട്ടറിയിൽ നിന്ന് എടുക്കാൻ വിട്ടുപോയി..”

 

 

​ലില്ലി തന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ നാവുകൊണ്ട് നനച്ചു.

 

അവൾ വേഗത്തിൽ പുറത്തേക്ക് സാം നടന്നുപോകുന്നതിനു പിന്നാലെ എന്തോ പറയാൻ എന്നോണം ഓടി..

 

ആ സെക്സിന്റെ ലഹരി അവളിൽ നിന്നും വിട്ടുപോയിരുന്നില്ല.

 

നതാഷയുടെ മനസ്സാകെ പുകയുകയായിരുന്നു. സാം തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ ലൈഫും പേഴ്സണൽ ലൈഫും ഒരുപോലെ നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

 

​ക്യാബിന്റെ തുറന്ന വാതിലിലൂടെ നതാഷ കണ്ട ആ കാഴ്ച അവളെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. പുറത്ത്, കടന്നുപോയി കൊണ്ടിരുന്ന സാമിന് ലില്ലി തന്റെ ഫോൺ നമ്പർ കൈമാറുന്നു.

 

അവൾ എന്തോ നാണത്തോടെ സാമിനോട് പറയുന്നതും സാം അത് കേട്ട് ചിരിക്കുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ നതാഷയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു..

 

സാം അവിടെന്ന് പുറത്ത് ബൈക്ക് പാർക്കിംഗ് സ്ഥലത്തേക്കും ലില്ലി അവിടെനിന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ലബോറട്ടറിയിലേക്കും നടന്നുപോയി..

 

ഇത്രയും നേരം നതാഷ അനുഭവിച്ച പേടിയും കുറ്റബോധവും പെട്ടെന്ന് വന്യമായ ദേഷ്യമായി മാറി.

 

അവൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യത്തിൽ തന്റെ ക്യാബിൻ വിട്ട് വേഗത്തിൽ ആ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

 

​സാം ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോൾ, നതാഷ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ പടികൾ ഓടിയിറങ്ങി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു.

 

​നതാഷ: (അലറിക്കൊണ്ട്) “സാം… നിർത്ത്!”

 

​സാം ബൈക്ക് ഓഫ് ചെയ്ത് ഹെൽമെറ്റ് ഊരി അവളെ നോക്കി.

 

അവന്റെ മുഖത്ത് അപ്പോഴും ആ പഴയ പുച്ഛം കലർന്ന ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ നതാഷ അപ്പോൾ മറ്റൊരുവളായിരുന്നു.

 

​നതാഷ: “നീ…. എന്താണ് നിന്റെ വിചാരം? എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരെയെല്ലാം നിന്റെ വലയിൽ വീഴ്ത്താം എന്നോ?!!

 

നീ വെറുമൊരു മൃഗമാണ് സാം… വെറും മൃഗം!!!

 

നിന്റെ ചിന്തയിൽ വെറും സെക്സ് മാത്രമേയുള്ളൂ. ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടാൽ അവളെ എങ്ങനെ കിടപ്പറയിൽ എത്തിക്കാം എന്ന് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീലമ്പടൻ!”!!

 

 

​സാമിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവളെ നോക്കി നിന്നു.

 

​നതാഷ: (കരച്ചിലിന്റെ വക്കിൽ) “എന്റെ ജീവിതം തകർക്കാൻ വന്ന മൂന്നാമൻ!!! ശപിക്കപ്പെട്ടവനാണ് നീ.!!

 

മാത്യുവിനെപ്പോലെ ഒരാളെ ചതിച്ച്, നിന്നെപ്പോലെ ഒരു മൃഗത്തോടൊപ്പം രണ്ടുരാത്രികൾ ചിലവഴിച്ചതിൽ ഞാൻ ഇന്ന് അപമാനിക്കപ്പെട്ടവളായി തോന്നുന്നു.

 

എന്റെ ജീവിതം കുളം തോണ്ടാൻ വന്ന ഒരുത്തൻ! നിനക്ക് പ്രണയമറിയില്ല സാം… നിനക്ക് വേട്ടയാടാൻ മാത്രമേ അറിയൂ.!!”

 

 

​അവളുടെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ പോലെ സാമിന് നേരെ പാഞ്ഞു.

 

നതാഷയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

​നതാഷ: “നീ വിചാരിക്കണ്ട, ലില്ലിയെ വശീകരിച്ചത് കണ്ട് ഞാൻ പേടിക്കുമെന്ന്.

 

നിന്റെ ഈ വൃത്തികെട്ട കളി എവിടെ വേണമെങ്കിലും അവസാനിപ്പിച്ചോ.

 

പക്ഷേ ഇനിയൊരു തവണ കൂടി എന്റെയോ എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരുടെയോ നിഴലിൽ കണ്ടാൽ ഞാൻ ആരാണെന്ന് നീ അറിയും. നീ എന്റെ ശരീരം കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും സാം, പക്ഷേ എന്റെ പക നീ കണ്ടിട്ടില്ല!”

 

​വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയ നതാഷ, തന്റെ കണ്ണീർ തുടച്ചുകൊണ്ട് സാമിനെ ഒന്ന് അറപ്പോടെ നോക്കിയിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നുപോയി.

 

അവളുടെ ഓരോ ചുവടിലും തകർന്ന ഒരുവളുടെ വീര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

 

 

​സാം അവിടെത്തന്നെ നിശ്ചലനായി നിന്നു.

 

ഹെൽമെറ്റ് കയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൻ നതാഷ പോകുന്ന ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി.

 

ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ആരോ തന്നെ ശപിച്ചതുപോലെ, തന്നെ ഉള്ളിൽനിന്നും വിറപ്പിച്ചതുപോലെ സാമിന് തോന്നി.

 

അവന്റെ വന്യതയ്ക്ക് മേൽ നതാഷയുടെ കണ്ണുനീർ വീണപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ നീറ്റൽ അവൻ ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു.

 

അവൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ, ആ ബൈക്കിന് മുകളിൽ ഒരു പ്രതിമയെപ്പോലെ അല്പനേരം ഇരുന്നുപോയി.!!

 

​പാർക്കിംഗിൽ വെച്ച് സാമിനെ ആവോളം ശപിച്ച്, ആ മനസ്സിന്റെ ഭാരം കണ്ണീരായി ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞ് നതാഷ ക്യാബിനിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി.

 

അകത്തേക്ക് കയറിയ നതാഷ കണ്ടത് തന്റെ ക്ലിനിക്കൽ ഉപകരണങ്ങൾ അടുക്കി വെക്കുന്ന ലില്ലിയെയാണ്.

 

ലില്ലിയുടെ മുഖത്തെ ആ സംതൃപ്തിയും വിയർത്തൊട്ടിയ മുടിയിഴകളും നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ അഗ്നി ആളിപ്പടർത്തി.

 

​നതാഷ മേശയ്ക്കടുത്തെത്തി തന്റെ ബാഗ് ആഞ്ഞു വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് ലില്ലി ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

 

 

​നതാഷ: (അലറിക്കൊണ്ട്) “എന്താടി നിന്റെ വിചാരം?

 

ഈ ഹോസ്പിറ്റൽ നിന്റെ തന്തയുടെ വകയാണെന്നോ?

 

എന്റെ ക്ലിനിക്കിന്റെ ഉള്ളിൽ വെച്ച്, പേഷ്യന്റിനെ നോക്കേണ്ട സമയത്ത് ഒരു അപരിചിതന്റെ കൂടെ ആരും കാണാത്ത റൂമിൽ കയറി വ്യഭിചരിക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു?!!”

 

 

​ലില്ലി ആകെ തളർന്നു പോയി. നതാഷ ഇത്രയും കടുത്ത ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കുമെന്ന് അവൾ കരുതിയിരുന്നില്ല. അവൾ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

 

 

​ലില്ലി: “മാഡം… അത്… അയാൾക്ക് സുഖമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ…”

 

 

​നതാഷ: (വാക്കുകൾ മുറിച്ചുകൊണ്ട്) “മിണ്ടരുത്!

 

നിന്റെ സുഖമില്ലാത്തവനെ ചികിത്സിക്കാൻ ഞാനിവിടെ വേറെ ആളുകളെ വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

 

നീ ഒരു നേഴ്സാണ് ലില്ലി, അല്ലാതെ വഴിയിൽ കാണുന്നവർക്കൊക്കെ ശരീരം വിൽക്കുന്നവളല്ല.

 

നിന്റെ ഈ വൃത്തികെട്ട സ്വഭാവം ഹോസ്പിറ്റൽ ബോർഡ് അറിഞ്ഞാൽ നിന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് റദ്ദാക്കുമെന്ന് നിനക്കറിയാമോ?!!”

 

 

​നതാഷ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് ലില്ലിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി.

 

 

​നതാഷ: “നീ വിചാരിച്ചോ അവൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കാനാണ് വന്നതെന്ന്?!!

 

നിന്നെപ്പോലെയുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ അവൻ ഉപയോഗിക്കും, എന്നിട്ട് വലിച്ചെറിയും.

 

അവനൊരു മൃഗമാണ്. അവനോടൊപ്പം ആ മുറിയിൽ നീ ചിലവഴിച്ച ഓരോ നിമിഷവും ഈ പ്രൊഫഷനോട് നീ കാണിച്ച ചതിയാണ്. നിന്നെ ഇപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് പുറത്താക്കാം!”

 

​ലില്ലി ഒന്നും മിണ്ടാതെ കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലായി നിന്നു.

 

നതാഷയുടെ രൗദ്രഭാവം അവൾ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.

 

നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം മുഴുവൻ അവൾ ലില്ലിക്ക് നേരെ ചൊരിഞ്ഞു.

 

ലില്ലിക്ക് സാമിനോട് തോന്നിയ ആവേശമെല്ലാം നതാഷയുടെ ശകാരത്തിന് മുന്നിൽ ഭയമായി മാറി.

 

​നതാഷ: “ഇറങ്ങിപ്പോ ഇവിടുന്ന്! നിന്റെ മുഖം എനിക്ക് കാണണ്ട. ഇനി മേലാൽ എന്റെ പെർമിഷനില്ലാതെ നീ ഒരു പേഷ്യന്റിനെയും തൊട്ടുപോകരുത്. പോ!”

 

 

​ലില്ലി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഫയലുകൾ എടുത്ത് വേഗത്തിൽ ക്യാബിന് പുറത്തേക്ക് ഓടി.

 

അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നതാഷ കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.

 

തന്റെ ഉള്ളിലെ പക ലില്ലിക്ക് നേരെ പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ അല്പം ആശ്വാസം തോന്നിയെങ്കിലും, സാം തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വിതച്ച വിഷം ലില്ലിയിലൂടെ പടർന്നു കഴിഞ്ഞു എന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു…!!

 

 

അവളുടെ കേബിനിലെ ആ ചൂടേറിയ തർക്കത്തിന് ശേഷം നതാഷയും ലില്ലിയും തമ്മിൽ ഒരു വാക്ക് പോലും സംസാരിച്ചില്ല.

 

ലില്ലി തന്റെ ജോലികൾ യന്ത്രം പോലെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

 

നതാഷയുടെ ശകാരം ലില്ലിക്ക് വലിയ വിഷമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും, ആ ചെക്കപ്പ് റൂമിൽ വെച്ച് സാം തനിക്ക് നൽകിയ വന്യമായ സുഖം ലില്ലിയുടെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു.

 

ഇടയ്ക്കിടെ തന്റെ അടിവയറ്റിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന ആ തരിപ്പും സാമിന്റെ കൈകളുടെ സ്പർശനവും ഓർക്കുമ്പോൾ ലില്ലിക്ക് നതാഷയുടെ ദേഷ്യം ഒന്നുമല്ലെന്ന് തോന്നി.

 

 

​നതാഷയാകട്ടെ, തന്റെ പ്രൊഫഷണൽ ലോകത്ത് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത അനുഭവിച്ചു. മനസ്സ് നിറയെ സാമിനോടുള്ള വെറുപ്പും മാത്യുവിനോടുള്ള കുറ്റബോധവും മാത്രമായിരുന്നു.

 

 

അങ്ങനെ ​സമയം അഞ്ചര കഴിഞ്ഞു. നതാഷ തന്റെ ബാഗുമെടുത്ത് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി.

 

ലില്ലി പുറത്ത് തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും അവൾ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പാർക്കിംഗിലേക്ക് നടന്നു.

 

വണ്ടിയിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത്.

 

 

​പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു നമ്പറായിരുന്നു അത്. സാം ആയിരിക്കുമെന്ന് കരുതി അവൾ ആദ്യം ഫോൺ എടുക്കാൻ മടിച്ചെങ്കിലും, അത് കട്ട് ആവാതെ ബെൽ അടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

 

ഒടുവിൽ അവൾ കോൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

 

​നതാഷ: “ഹലോ?”

 

​മറുഭാഗത്ത് അല്പനേരം നിശബ്ദതയായിരുന്നു.

 

പിന്നീട് പരുക്കനായ, വെറുപ്പ് തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിരി കേട്ടു. അത് സാമിന്റേതല്ലെന്ന് നതാഷയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.

 

​അജ്ഞാതൻ (വക്കച്ചൻ): “എന്താ ഡോക്ടറേ… അപ്പോയിന്റ്മെന്റ് ഇല്ലാതെ വിളിച്ചതിൽ വിഷമമായോ? എനിക്ക് നിങ്ങളെ ഒന്ന് കാണണമല്ലോ..”

 

​നതാഷ: (ഭയത്തോടെ) “ആരാണ് നിങ്ങൾ? എന്തിനാണ് എന്നെ വിളിക്കുന്നത്?”

 

​വക്കച്ചൻ: “ഞാൻ ആരാണെന്നതിൽ കാര്യമില്ല ഡോക്ടറേ…

 

പക്ഷേ ഡോക്ടറുടെ കയ്യിലില്ലാത്ത ചില കൗതുകകരമായ കാഴ്ചകൾ എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.

 

ഇന്നലെ പുലർച്ചെ ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കയറുന്ന ഇടവഴിയിൽ ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കൂടെ നിങ്ങൾ കാറു നിർത്തി പുറത്ത് നിന്ന് ചെയ്ത ആ സർക്കസ്സുകൾ ഉണ്ടല്ലോ… അത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ എന്ന് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”

 

​നതാഷയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.

 

​വക്കച്ചൻ: “ഞാൻ വീഡിയോ എടുത്തിട്ടുണ്ട് നാതാഷാ ഡോക്ടറേ…!!

ആ വീഡിയോ വല്ലാതെ ഹോട്ട് ആണ് ഡോക്ടറേ..എന്തായിരുന്നു രണ്ടുപേരുടെയും ഉമ്മം വെച്ചുള്ള പെർഫോമൻസ് ഒക്കെ….!!

 

അപാരം തന്നെ… മാത്യു സാർ ഇത് കണ്ടാൽ പുള്ളിക്കാരന്റെ സർജറി ഒക്കെ പിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അല്ല, സ്വന്തം വീട്ടിലാക്കേണ്ടി വരും. പിന്നെ റേഡിയോയിൽ ഉപദേശം കൊടുക്കുന്ന ആ സ്വരത്തിന്റെ ഉടമയുടെ ശരിക്കുമുള്ള മുഖം നാട്ടുകാർ കൂടി കണ്ടാൽ എങ്ങനെയുണ്ടാകും!!?”

 

അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. ആ വീഡിയോ! ഇന്നലെ പുലർച്ചെ സാം അല്ലാതെ മറ്റൊരാൾ കൂടി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന സത്യം അവൾ മനസ്സിലാക്കി..

 

താനും സാമും ചേർന്ന് ആ ഇടവഴിയിൽ പ്രണയിച്ചത്,അത് മറ്റൊരാൾ കൂടെ കണ്ടിരിക്കുന്നു, എന്ന് മാത്രമല്ല അത് റെക്കോർഡ് ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്നു..!!

 

​നതാഷയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. സാമിന്റെ ഭീഷണിക്ക് പുറമെ പുതിയൊരു ശത്രു കൂടി ഉയർന്നു വന്നിരിക്കുന്നു.

 

​നതാഷ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) “നിങ്ങൾക്ക്… നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്?”

 

​​ഫോണിലൂടെയുള്ള ആ അജ്ഞാതന്റെ ഭീഷണി കേട്ട് നതാഷയുടെ ഉള്ളിലെ ധൈര്യം ചോർന്നുപോയി.

 

കൈകൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റ് എന്ന നിലയിൽ താൻ സമ്പാദിച്ച എല്ലാ മാന്യതയും ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ഇല്ലാതാകാൻ പോവുകയാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

​നതാഷ: (തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട്, യാചനയോടെ) “ഹലോ… പ്ലീസ്… നിങ്ങൾ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്കൂ. ആരായാലും ശരി… ആ വീഡിയോ നിങ്ങൾ ആർക്കും അയച്ചു കൊടുക്കരുത്. പ്രത്യേകിച്ച് എന്റെ ഭർത്താവിന്… മാത്യുവിന് അത് താങ്ങാൻ കഴിയില്ല.”

 

 

​വക്കച്ചൻ: (മറുപുറത്ത് പുച്ഛത്തോടെ) “ഓ… ഇപ്പോൾ ഭർത്താവിനെ ഓർമ്മ വന്നോ ഡോക്ടറേ?

മാത്യു സർ ഉറങ്ങുന്ന സമയത്ത് ആ ഇടവഴിയിൽ പുലർച്ചെ ഏതോ ഒരുത്തനുമായി കിടന്ന് കാണിച്ചതൊക്കെ ഭർത്താവ് കാണണ്ടേ അപ്പൊ?”

 

​നതാഷ: (കരഞ്ഞുകൊണ്ട്) “ഇല്ല… പ്ലീസ്… അരുത്..! നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്? പണമാണോ?

 

എത്ര വേണമെങ്കിലും ഞാൻ തരാം. എന്റെ കയ്യിലുള്ളതെല്ലാം ഞാൻ തരാം. പക്ഷേ ആ വീഡിയോ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യണം. എന്റെ ജീവിതം തകർക്കരുത്. ഞാൻ നിങ്ങളെ കേണ് അപേക്ഷിക്കുകയാണ്…”

 

 

​നതാഷയുടെ കണ്ണീർ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി.

 

മാന്യമായ ഒരു കുടുംബജീവിതം നയിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരന്റെ (വക്കച്ചന്റെ ആണെന്ന് അവൾക്കറിയില്ലെങ്കിലും) മുന്നിൽ ജീവിതത്തിനായി യാചിക്കുകയായിരുന്നു.

 

​വക്കച്ചൻ: “പണമോ? പണം പിന്നെ നോക്കാം ഡോക്ടറേ…

എനിക്ക് പണത്തേക്കാൾ താല്പര്യം മറ്റു ചിലതിനോടാണ്.

നിങ്ങൾ റേഡിയോയിൽ സ്നേഹത്തെയും സെക്സിനെയും കുറിച്ചൊക്കെ മനോഹരമായി സംസാരിക്കുമല്ലോ…

 

അതൊക്കെ എനിക്ക് നേരിട്ട് ഒന്ന് കാണണം… അനുഭവിക്കണം എന്ന് ഉണ്ട്….. രാത്രി പത്തു മണിക്ക് റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ പാർക്കിംഗിൽ വന്നാൽ മതി. അല്ലാതെ ഫോണിലൂടെ കരഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല.അപ്പൊ പറയാം പണം എത്രവേണം.. വേറെ എന്തൊക്കെ വേണോന്ന് ഒക്കെ..”

 

 

​നതാഷ: “പ്ലീസ്… ഞാൻ വരാം. പക്ഷേ നിങ്ങൾ അത് മറ്റാരെയും കാണിക്കില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്യണം. എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങളുടെ കയ്യിലാണ്…”

 

​വക്കച്ചൻ: “സത്യം ചെയ്യാൻ ഞാൻ പുണ്യാളനൊന്നുമല്ല. നിങ്ങൾ വരുന്നത് പോലെയിരിക്കും എന്റെ തീരുമാനം. വരാൻ നോക്ക്!!”

 

 

​ഫോൺ കട്ടായി.

നതാഷ ആകെ തകർന്നുപോയി.

 

സാം തന്നെ ശാരീരികമായും മാനസികമായും തളർത്തിയെങ്കിൽ, ഈ അജ്ഞാതൻ തന്റെ സാമൂഹിക ജീവിതത്തെയും കുടുംബത്തെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ നോക്കുന്നു.!!

 

സാമിനെ താൻ ഒരു ‘മൃഗം’ എന്ന് വിളിച്ചെങ്കിൽ, ഈ ഫോൺ വിളിച്ചയാൾ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ക്രൂരനാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

 

 

​അവൾ പതുക്കെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് കയറുന്നത് പോലെ തോന്നി.

ഇന്ന് രാത്രി പത്തു മണി…!”

 

അവൾക്ക് മുന്നിൽ മറ്റൊരു അഗ്നിപരീക്ഷ കൂടി. മാത്യുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി. തന്റെ ജീവിതം ഒരു ചതുപ്പിൽ താഴ്ന്നുപോകുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

 

നതാഷയുടെ മനസ്സ് ഒരു വലിയ ചുഴിയിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായിരുന്നു. കാർ ഓടിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള കാഴ്ചകളെല്ലാം മങ്ങുന്നത് പോലെ.

 

​ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കുള്ള ആ ദൂരം ഇന്ന് നതാഷയ്ക്ക് കിലോമീറ്ററുകളോളം ദൈർഘ്യമുള്ളതായി തോന്നി.

 

ഓരോ ട്രാഫിക് സിഗ്നലിലും നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ തന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഭീതിയോടെ നോക്കി. ആ അജ്ഞാതന്റെ പരുക്കൻ ശബ്ദം അവളുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

​നതാഷ: (മനസ്സിൽ) “ദൈവമേ… ഞാൻ ആരോട് പറയും? ആരെങ്കിലും എന്നെ ഇതിൽ നിന്നും ഒന്ന് രക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ…”

 

​അവളുടെ ചിന്തകൾ ആദ്യം സാമിലേക്കാണ് പോയത്.

സാമിന് ഈ നഗരത്തിലെ പലരെയും അറിയാം എന്ന് തോന്നുന്നു, അവന് കരുത്തുണ്ട്.

 

സാം വിചാരിച്ചാൽ ആ വീഡിയോ പിടിച്ചുവാങ്ങാൻ കഴിയില്ലേ? പക്ഷേ, തൊട്ടുപിന്നാലെ ഇന്ന് പാർക്കിംഗിൽ വെച്ച് താൻ അവനോട് പൊട്ടിത്തെറിച്ചത് അവൾ ഓർത്തു.

 

​നതാഷ: “ഇല്ല… സാം ഒരിക്കലും എന്നെ സഹായിക്കില്ല. അവനെ ഞാൻ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മുറിവേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു..അവനെ ഞാൻ മൃഗം എന്ന് വിളിച്ചു, സ്ത്രീലമ്പടൻ എന്ന് വിളിച്ചു…!!

 

ആ അഭിമാനം വെച്ച് അവൻ ഒരിക്കലും എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരില്ല.

ഒരുപക്ഷേ ഈ ഫോൺ കോളിന് പിന്നിൽ അവൻ തന്നെയാകുമോ?!!

എന്നെ കൂടുതൽ തളർത്താൻ അവൻ ആരെക്കൊണ്ടെങ്കിലും ചെയ്യിക്കുന്നതാണോ?!!”

 

​അവളുടെ ഉള്ളിൽ സംശയങ്ങൾ പുകഞ്ഞു.

 

പെട്ടെന്ന് അവൾ മാത്യുവിനെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. തന്റെ ഭർത്താവ്, തന്റെ സംരക്ഷകൻ. മാത്യുവിനോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞാലോ?

 

​നതാഷ: “മാത്യു… മാത്യു എന്നെ സഹായിക്കുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല!

 

താൻ വിശ്വസിച്ച ഭാര്യ ഒരു അപരിചിതനോടൊപ്പം അർദ്ധരാത്രി ചെയ്തുകൂട്ടുന്നത് വീഡിയോ ആയി കണ്ടാൽ മാത്യുവിന് എന്നോട് പുച്ഛം മാത്രമേ തോന്നൂ.

 

അദ്ദേഹം എന്നെ തകർത്തു കളയും. സ്നേഹം പെട്ടെന്ന് വെറുപ്പായി മാറും. എന്റെ കരിയർ, എന്റെ കുടുംബം… എല്ലാം ആ ഒരു വീഡിയോയിൽ അവസാനിക്കും.!!!”

 

​നതാഷയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

 

ഒരു വശത്ത് സാമിനോടുള്ള പേടി കലർന്ന ആസക്തി, മറുവശത്ത് ഇപ്പോൾ ഇതാ പേര് പോലും അറിയാത്ത ഒരു ബ്ലാക്ക്മെയിലർ!!”

 

 

അതേ സമയം ​ഹോസ്പിറ്റൽ പാർക്കിംഗിൽ വെച്ച് നതാഷയുടെ ആ അഗ്നിക്ക് സാക്ഷിയായ സാം, തന്റെ ബൈക്ക് ഇരമ്പിച്ചുകൊണ്ട് റോഡിലേക്ക് പാഞ്ഞു.

 

കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾക്കും ഹെൽമെറ്റിനുള്ളിലെ വിയർപ്പിനും ഇടയിൽ അവളുടെ വാക്കുകൾ മുള്ളുകൾ പോലെ അയാളുടെ കാതുകളിൽ തുളച്ചു കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

​സാം: (പല്ല് കടിച്ചുകൊണ്ട്) “മൃഗമോ? ഞാൻ വെറുമൊരു മൃഗമാണെന്നോ?”

 

​അയാൾ ബൈക്കിന്റെ ആക്‌സിലറേറ്റർ പരമാവധി തിരിച്ചു. റോഡിലെ ട്രാഫിക് നിയമങ്ങളൊന്നും അയാൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

 

എതിരെ വന്ന ഒരു കാർ പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ സാം ആ വണ്ടിക്ക് തൊട്ടരികിലൂടെ വെട്ടിച്ച് മാറ്റി.

 

​”എങ്ങോട്ടാടാ നോക്കി ഓടിക്കുന്നത്…?” എന്ന് കാർ ഡ്രൈവർ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതും സാം വണ്ടി നിർത്തി അയാളെ പച്ചത്തെറി വിളിച്ചു.

 

ആരെയും കൊന്നു കളയാനുള്ള ആക്രോശം അയാളുടെ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

 

അയാൾക്ക് ആരോടെന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായാണ് ഒരു പെണ്ണ് തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഇത്രയും അറപ്പോടെ സംസാരിക്കുന്നത്.

 

 

​സാം: (മനസ്സിൽ) “നീ എന്നെ ശപിച്ചല്ലേ നതാഷാ? നിന്റെ ഭർത്താവ് മാന്യൻ ഇതുവരെ നൽക്കാത്ത സുഖം ഞാൻ തരാൻ നോക്കിയപ്പോൾ നീ എനിക്ക് നേരെ പത്തി വിടർത്തുന്നു… കാമഭ്രാന്തൻ!

സ്ത്രീലമ്പടൻ! നിന്റെ നാവിലെ ഓരോ വാക്കും എന്നെ എന്തിനാണ് ഇത്ര വേദനിപ്പിക്കുന്നത്!!?”

 

 

​സാധാരണ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കണ്ണീരും ശാപവും ആസ്വദിക്കാറുള്ള സാമിന്, നതാഷയുടെ ആ വാക്കുകൾ സഹിക്കാനായില്ല.

 

അവൾ പറഞ്ഞതുപോലെ താൻ വെറുമൊരു മൃഗമാണോ എന്ന ചോദ്യം ആദ്യമായി അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഉയർന്നു.

 

പക്ഷേ, തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ആ കുറ്റബോധം വന്യമായ പകയായി മാറി.

 

അവൾ തന്നെ അപമാനിച്ചു.!!

 

​അയാൾ തന്റെ വീട്ടിലെ മലഞ്ചെരുവിലേക്ക് ബൈക്ക് ഓടിച്ചു കയറ്റി.

 

കാതടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ബൈക്ക് നിർത്തിയ ശേഷം അയാൾ ഹെൽമെറ്റ് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. വീട്ടിനുള്ളിലെ ചുമരിൽ കാണുന്ന നാതാഷ യുടെ പെയിന്റിംഗ് നോക്കി അയാൾ ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു.

 

 

​നതാഷ തന്നെ വെറുക്കുന്നത് അയാൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

 

കാരണം, ആ വന്യതയ്ക്കിടയിലും നതാഷയോട് അയാൾക്ക് ഒരു തരം ഉടമസ്ഥാവകാശം തോന്നിയിരുന്നു.

 

അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ലെന്ന് സാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

 

പക്ഷേ, അവൾ തന്നെ ഒരു ‘സ്ത്രീലമ്പടൻ’ എന്ന് വിളിച്ചതോട് കൂടി അവളുടെ മുന്നിൽ തന്റെ ഇമേജ് പൂർണ്ണമായും തകർന്നു എന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.!!!

 

 

അതേസമയം നതാഷ സ്റ്റിയറിംഗിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്നു. സാമിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വേട്ടക്കാരൻ തന്നെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു.

 

ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി ഇരുളടഞ്ഞ റോഡിലൂടെ കാർ ഓടിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ ജീവിതം ഇനി ഒരിക്കലും പഴയത് പോലെയാവില്ലെന്ന് അവൾ ഭീതിയോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

 

​നതാഷ: “ഞാൻ ആകെ പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ ഒരു വഴിയുമില്ല. പത്തു മണിക്ക് ആ റേഡിയോ സ്റ്റേഷൻ പാർക്കിംഗിൽ ചെല്ലുകയല്ലാതെ എനിക്ക് മുന്നിൽ മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങളില്ല. അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ അയാൾ എന്നോട് എന്ത് ആവശ്യപ്പെടും? പണമോ?അതോ എന്റെ ശരീരമോ?!!ആലോചിക്കാൻ കൂടി വയ്യ…!!”

 

 

​വീടിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോൾ നതാഷ അല്പനേരം കണ്ണുകളടച്ച് ഇരുന്നു.

 

തന്റെ മനോഹരമായ വീട് ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു തടവറയായി തോന്നി. അപ്പോൾ അവളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു.

 

“മാത്യു കാളിങ്….”

 

“ഹലോ… നതാഷാ..വീട്ടിലെത്തിയോ.. ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞില്ലേ ഇന്നത്തെ സർജ്ജറി യുടെ കാര്യം.. ഇന്ന് രാത്രി ഹോസ്പിറ്റലിൽ സ്റ്റേ ചെയ്യേണ്ടി വരും..നീ രാത്രിയത്തെ റേഡിയോ ഷോ കഴിഞ്ഞ് ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്ത് കിടന്നോ… ഞാൻ നാളെ രാവിലെയേ വരുള്ളൂ…”

 

മാത്യു എല്ലാം ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു തീർത്തു…

നാതാഷ എല്ലാം മൂളി കേട്ടു..

 

 

മാത്യുവിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖം കാണാനുള്ള കരുത്ത് അവൾക്കില്ലായിരുന്നു…

 

ഒരു യന്ത്രം പോലെ അവൾ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി പതുക്കെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.

 

പത്തു മണിവരെയുള്ള ഓരോ സെക്കൻഡും അവൾക്ക് ഒരു യുഗം പോലെയായിരുന്നു.

 

(തുടരും.)