രവിയുടെ കമലീലകൾ തുടരുന്നു….

നിലമ്പൂർ യാത്രയ്ക്ക് മുൻപ് ഒരു ഓപ്പറേഷൻ നടത്തുവാൻ രവിയുടെ മനസ്സ് തുടിച്ചു. അത് പണത്തിനോടുള്ള ആർത്തിക്കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് മോഷണം നൽകുന്ന ത്രില്ല്.. റിസ്ക്… അതൊക്കെ അനുഭവിക്കാൻ ഒരെണ്ണം നടത്തിയേ പറ്റൂ.

പൊന്നമ്മയുടെ കാത്തിരിപ്പിന് ശമനം കൊടുക്കാനും മനസ്സ് പറയുന്നു. പക്ഷേ, വെറുംകൈയ്യോടെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് എങ്ങിനെ പോകും. കൈയ്യിൽ പൊന്നും പണവും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, അത് വിത്താണ്. വിത്തെടുത്ത് കുത്തുക എന്നത് ആത്മഹത്യാപരമാണ്. തൽക്കാലം അത് സുരക്ഷിതമായി ഇരിക്കട്ടെ എന്ന് രവി തീരുമാനിച്ചു.
പതിവുപോലെ, അന്ന് രാത്രി രവി ബൈക്കുമെടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഇപ്രാവശ്യം ഓപ്പറേഷൻ ടൗണിൽ ആകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഇനി, ലക്ഷ്യമാണ് വേണ്ടത്. അത് കണ്ടെത്തണം. അടഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന വീട്ടിൽനിന്നും മോഷ്ടിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഹരം, ആളുകളുള്ള വീട്ടിലെ ഓപ്പറേഷനാണ്. അങ്ങിനെ ചിന്തിച്ച് പോകുമ്പോൾ, തൊട്ടരികിൽ ഒരു ഹോട്ടൽ കണ്ടു. ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, വൈകാതെ മോഷണം നടത്തേണ്ട വീട് കണ്ടെത്തി.

ടൗണിൽനിന്നും ദൂരത്ത് അല്ലാതെ, മുറ്റം നിറയെ ബോഗൻ വില്ലകൾ ഉള്ള വലിയ, ഓടിട്ട വീട്. മുറ്റത്ത് ഒരു പ്രീമിയർ പത്മിനി കാർ. ബൈക്ക് നിർത്തി, ടയറിൻ്റെ കാറ്റ് നോക്കുന്നു എന്ന വ്യാജേനെ, വീടിൻ്റെ രൂപരേഖ മനസ്സിൽ പകർത്തി. കയറാനുള്ള വഴി, രക്ഷപ്പെടാനുള്ള രീതി മുതലായ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ചുരുങ്ങിയ സമയംകൊണ്ട് രവി മനസ്സിൽ ഒരുക്കി.

വീണ്ടും യാത്ര ടൗണിലേക്ക്. കുറച്ച് ചെന്നപ്പോൾ, നിറയെ ആളുകൾ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ഹാൾ ശ്രദ്ധയിൽപെട്ടു. ചിലവഴിക്കാൻ കുറച്ച് സമയം ഉള്ളതുകൊണ്ട്, ബൈക്ക് അരികിൽ നിർത്തി, ഹാളിൽ ഇരുന്നു.

വെളിച്ചം അണഞ്ഞു. അരികിലെ ആളിനോട് നാടകം ഏതെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആലപ്പി തിയറ്ററിൻ്റെ “കണ്ണ്” എന്ന് മറുപടി ലഭിച്ചു. ആസ്വാദനത്തിന് പകരം സമയം കൊല്ലുക എന്നത് മനസ്സിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ട്, നാടകത്തിൽ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയില്ല. ഇൻ്റർവെൽ ആയപ്പോൾ, രവി എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഒരു കട്ടൻ അകത്താക്കി, നേരത്തെ കണ്ടുവച്ച വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടി വിട്ടു.

ഇരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ ബൈക്ക് വച്ച്, മെല്ലെ മരത്തിൻ്റെ ഗെയ്റ്റ് തുറന്ന് തെല്ല് നേരം നിന്നു. പട്ടിയുടെ മുരൾച്ച ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, പതിവിന് വിപരീതമായി പിൻവാതിൽ ശബ്ദമില്ലാതെ, തകരാതെ,  തിക്കിത്തുറന്ന് അകത്ത് കയറി.

പാദചലനം നിയന്ത്രിച്ച്, കൈയ്യിലുള്ള ടോർച്ചിൻ്റെ ചെറുവെട്ടത്തിൽ പ്രധാന അലമാരയെ തപ്പി രവി നീങ്ങി. തൊട്ടപ്പുറത്തെ മുറിയിൽനിന്നും കൂർക്കം വലി ഉയരുന്നു. കേട്ടിട്ട്, പ്രായം കൂടിയ ആളെന്ന് ബോധ്യമായി. ചാരിയ ജനൽ തുറന്ന് അകത്തെ സെറ്റപ്പ് വിലയിരുത്തി. ഗുണം ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രവി തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

അടച്ചിട്ട കതക് മെല്ലെ തള്ളിയതും, അത് തുറന്നു. അകത്ത് കയറി, സൂക്ഷ്മ പരിശോധന നടത്തിയ രവിക്ക്, കട്ടിലിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കിടക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മുറിയും കട്ടിലും കണ്ടിട്ട്, ഇവർ ഒരു വേലക്കാരിയവാനേ തരമുള്ളൂ എന്ന് തോന്നി.

കാരണം, കൂർക്കംവലി ഉയർന്ന മുറിയിലെ സൗകര്യങ്ങൾ, ഈ മുറിയുമായി തടിച്ച് നോക്കിയാൽ വൈരുദ്ധ്യം മനസ്സിലാകും. വന്നതിൻ്റെ ലക്ഷ്യം മോഷണമാണെങ്കിലും, ഇവർ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ഒരു പണി കൊടുക്കാതെ പോകുന്നത് എങ്ങിനെ? തൽക്കാലം, ഇവരെ വിട്ട്, രവി അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് നീങ്ങി.

രവിയുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ പിഴച്ചില്ല. അന്വേഷിപ്പിൻ .. കണ്ടെത്തും എന്നാണല്ലോ വചനം. രവി അന്വേഷിച്ചു.. പിന്നെ കണ്ടെത്തി. ആളനക്കമില്ലാത്ത ആ മുറിയിലെ കൊച്ച് അലമാര ജനലിലൂടെ രവി കണ്ടു. അതിൽ തനിക്കുള്ള നിധി ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട് എന്ന് രവിയുടെ ആറാം ഇന്ദ്രിയം ഉറപ്പിച്ചു.

പുറത്തുള്ള കുറ്റി നീക്കി അകത്ത് കടന്ന രവി, കൈയ്യിൽ കരുതിയ കള്ള താക്കോലുകൾ പലതും മാറിമാറി പ്രയോഗിച്ച്, അവസാനം തെല്ല് ബലപ്പെട്ട് അലമാരിയുടെ പൂട്ട് തുറന്നു. കാര്യമായി ഒന്നും കണ്ടില്ല. പിന്നീട്, അകത്ത് വച്ചിരുന്ന മറ്റൊരു കൊച്ച് പേടകം കണ്ണിൽ ഉടക്കിയ രവി, അത് തുറന്ന് ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന രണ്ട് മൂന്ന് ഉരുപ്പടികൾ മാത്രം കൈക്കലാക്കി, പേടകം അടച്ച് സ്വസ്ഥാനത്ത് വച്ച്,

അലമാരയുടെ വാതിൽ പൂട്ടി, കഥകുകൾ  അടച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. കണ്ടതൊക്കെ തൂത്ത് വാരി എടുക്കുക എന്നത് രവിയുടെ രീതി ആയിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട്, ആവശ്യത്തിനുള്ള അളവിൽ മോഷണ മുതൽ കൈക്കലാക്കുക എന്ന സ്ഥിരം കലാപരിപാടി ഇവിടെയും നടപ്പിലാക്കി.

തൻ്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോഴാണ് മുറിയിൽ നഗ്നയായി കിടക്കുന്ന സ്ത്രീയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തത്. നാളിതുവരെ രവി മോഷ്ടിക്കാൻ കയറിയ വീടുകളിൽ ഒരു ചുറ്റിക്കളി സംഭവിച്ചതായി രവി ഓർത്തു. ടോർച്ച് തെളിയിച്ച്, വീണ്ടും അവരുടെ മുറിയിൽ കയറി, കട്ടിലിന് അരികിൽ രവി നിന്നു. പാവം.. നല്ല ഉറക്കമാണ്. പക്ഷേ, കിടക്കുന്ന കിടപ്പ് കണ്ടാൽ, ആരോ മുട്ടൻ പണികൊടുത്തപോലെ. വീട്ടിൽ മറ്റാരും ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക്, അപ്പുറത്ത് കിടക്കുന്ന കക്ഷിക്ക് ഇവൾ കാലകത്തി കൊടുത്തുകാണും.

രവി അവളുടെ ദേഹത്തേക്ക് ടോർച്ചടിച്ചു. ഒരു കൈ തലക്ക് താഴെവച്ച് കിടക്കുന്ന അവളെ കണ്ടിട്ട് പ്രായം മുപ്പതിന് താഴെ എന്ന് രവി മനസ്സിലാക്കി. കക്ഷം നിറയെ കറുത്ത രോമം. ഒട്ടിയ വയറിനെ ആകർഷകമാക്കി ചെറിയ പൊക്കിൾ. കവക്കൂട്ടിലും ഈ അടുത്തെങ്ങും കത്തി കയറിയ യാതൊരു ലക്ഷണവും കാണാനും ഇല്ല. രവിയുടെ കണ്ണുകൾ താഴേക്ക് പതിഞ്ഞു. കാട്ടിരോമങ്ങളാൽ ആവൃതമായ കടിപ്രദേശം.

അത്യാവശ്യം തടിച്ച തുടകൾ. മലർന്ന് കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ചന്തിയുടെ വലുപ്പം എത്രയെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ രവിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. കിടപ്പ് കണ്ടിട്ട് ഒരു പാവത്താൻ! ഇവരെ ഉണർത്തിയാൽ, ഒരു പക്ഷേ ബഹളം വച്ചൂന്ന് വരാം. അത് പ്രശ്നമാവും. പക്ഷേ, കണ്ടിട്ട് ഈ ഉരുപ്പടിയെ ചുമ്മാ വിടാനും മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല. ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത് ഒരു ഇളം കാമ്പല്ലേ..

അതും തുണിയില്ലാതെ. എന്തായാലും, വരുന്നത് വരുന്നിടത്ത് വച്ച് കാണാം എന്ന ആത്മവിശ്വാസത്തിൽ, രവി കുനിഞ്ഞ്, അവരുടെ രോമം നിറഞ്ഞ കക്ഷത്ത് മൂക്ക് മുട്ടിച്ചു. ഊഫ്… അസാധാരണ ഗന്ധം !! ശരിക്കും കമ്പിമണം ആണിൻ്റെ സാമാനത്തെ ചലിപ്പിക്കാൻ ഇത്തരം മണത്തിന് സാധിക്കും എന്ന് രവിക്ക് അറിയാം. മാത്രമല്ല, ഈ മദമണം എല്ലാ പെണ്ണിൽനിന്നും കിട്ടുകയും ഇല്ല.

ഇവരുടെ കക്ഷത്തിന് ഇത്രയും ഗന്ധമെങ്കിൽ, കവക്കൂടിൽനിന്നും ഉതിരുന്ന മണം എന്താകും എന്ന് രവി ഊഹിച്ചു. കക്ഷത്തിൽനിന്നും അമിതമായി ഗന്ധം ഉയർന്ന, താൻ പരിചയപ്പെട്ട പെണ്ണുങ്ങൾ, കാമകേളിയിൽ കേമികളാണെന്ന് ഇതിനകം തനിക്ക് ബോധ്യമായ കാര്യമാണ്.
രവി വീണ്ടും മുഖം അവരുടെ കക്ഷത്ത് ഉരച്ചു. അവൾ ചെറുതായി അനങ്ങിയിട്ട് കാലുകൾ അകത്തിക്കിടന്നു. പിന്നീട് രവിയുടെ മൂക്ക് ചെന്നത് അവളുടെ കാലിൻ്റെ ഇടയിൽ ആയിരുന്നു. മനസ്സിൽ കരുതിയ അതേ ഗന്ധം.

ആണിനെ മയക്കുന്ന, മത്ത് പിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം. രവി പലവട്ടം മൂക്ക് മുട്ടിച്ച് അവളുടെ പൂവിൻ ഗന്ധം വലിച്ചെടുത്തു. കൊതി മൂത്തപ്പോൾ, അവിടെ ചുണ്ടുരച്ചതും, അവൾ കുറുകി… രവി വീണ്ടും ചുണ്ട് മുട്ടിച്ചു..

“കോശിച്ചായാ… ഇനിയും എന്നെ കൊതിപ്പിക്കല്ലേ…” അവൾ രവിയുടെ കഴുത്തിൽ കൈയിട്ടു. എന്നിട്ടും അവൾക്ക് ആളെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അല്ലെങ്കിലും, ഈ രാവിൽ, ഇത്രയും വലിയ വീട്ടിൽ, അവളുടെ കോശിച്ചായൻ അല്ലാതെ ആര് ഉണ്ടാവാൻ? ഒരു കള്ളൻ കയറി അവൾക്കിട്ട് കാമത്തിൻ്റെ പണികൊടുക്കുമെന്ന് തമ്പുരാൻ പോലും നിനച്ചുകാണില്ല. പിന്നെയല്ലേ, ഈ പാവം പെണ്ണ്.

അവൾ തുടകൾ വീണ്ടും അകത്തി. രവി പിളർന്നിരിക്കുന്ന അവളുടെ യോനിയിൽ നാവുരച്ചതും രവിയെ അവൾ കാലുകൾകൊണ്ട് കത്രികപ്പൂട്ടിട്ടു.
“നേരത്തെ എന്നെ പറ്റിച്ചു… ഇനി അത് പറ്റില്ല… എനിക്ക് വരാൻ പോന്ന സമയത്തൊക്കെ അച്ചായൻ അടി നിർത്തി എന്നെ പാതിവഴിയിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു…. ഇനി എനിക്ക് വന്നിട്ടേ ഞാൻ അച്ചായനെ വിടൂ…” അവൾ രവിയെ വീണ്ടും മുറുക്കി.

മറുപടിയായി രവി മനസ്സറിഞ്ഞ് നക്കിക്കൊടുത്തു. യോനി പിളർത്തിവച്ച്, അടിയിൽനിന്നും മുകളറ്റം വരെ. സുഖ തന്തുവിൽ അമർത്തി പലവട്ടം നക്കി അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും രസിപ്പിച്ചു. രതിമൊട്ടിൻ്റെ അഗ്രത്തെ തൊലി തെന്നിച്ച്, ആ കൊച്ചു മൊട്ടിൽ നാവ് ഉരച്ചപ്പോൾ, അവൾ അരക്കെട്ട് ഉയർത്തി രവിയോട് സഹകരിച്ചു…

അവൾ സുഖത്തിൻ്റെ പുത്തൻ അനുഭൂതിയറിഞ്ഞു… ആ രതിരസം കുറുകലുകൾക്കും പിന്നെ ഹായ്.. ഹൂ… ശബ്ദങ്ങൾക്കും വഴിമാറി. പണി അറിയുന്ന ആണിൻ്റെ നാവിൻ്റെ യഥാർത്ഥ രുചി പെണ്ണ് അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

“ഇങ്ങനെ നക്കിയാൽ എൻ്റെ വെള്ളം പോകും… അച്ചായൻ അടിച്ച് എൻ്റെ വെള്ളം കളഞ്ഞാൽ മതി… ഇനി ആ കുണ്ണ കേറ്റ്….” കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെയാണ് അവൾ ആവശ്യം പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ, ഇനിയാണ് യഥാർത്ഥ വെല്ലുവിളി. തൻ്റെ ഒന്നൊന്നര സമാനം കയറ്റിയാൽ ഒരുപക്ഷേ ഇവൾക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടും. അപ്പോ ഒരു ബഹളം അല്ലെങ്കിൽ കുതറൽ ഉറപ്പാണ്. ഇവൾ പ്രതികരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അതിനർഥം തൻ്റെയും ഇവളുടെ അച്ചായൻ്റെയും കണയുടെ വലുപ്പം ഒരുപോലെയാകണം. എന്തായാലും പെണ്ണിൻ്റെ ആഗ്രഹമല്ലേ എന്ന് കരുതി രവി കട്ടിലിലേക്ക് കയറി മുണ്ട് വകഞ്ഞ്, ഇതിനകം ബലം വച്ച ചെങ്കോൽ അവളുടെ യോനീപിളർപ്പിൽ രണ്ട് വട്ടം ഉരച്ച് അനങ്ങാതെ നിന്നു.
“എന്നെ കൊതിപ്പിക്കാണ്ട് ഒന്ന് തള്ളിക്കെ..” അവൾ മുട്ടുകൾ ഉയർത്തി തുടകൾ പരമാവധി അകറ്റി. രവി മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ, ലിംഗാഗ്രം അവളുടെ യോനിക്കുള്ളിൽ മുട്ടിച്ച് മെല്ലെ അരക്കെട്ട് അമർത്തി.

“അച്ചായാ… ഇതെന്നാ ഈ കേറ്റുന്നത് … മരച്ചീനിയാന്നോ?? ഇത്രവേഗം ഇതിൻ്റെ വണ്ണം കൂടിയോ… എന്താലും വേണ്ടില്ല.. അച്ചായൻ ഇനി അടിക്ക്… ” അവൾ വികാര തള്ളിച്ചയിൽ പറഞ്ഞു. രവിക്ക് അനുഗ്രഹമായി അവൾ രവിയുടെ അരക്കെട്ടിലും അന്നേരം തൊട്ടില്ല. രവി അരക്കെട്ട് മെല്ലെ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.. സാവധാനത്തിൽ തുടങ്ങിയ അടി വഴിയേ വേഗത്തിൽ ആയി.

“ഇങ്ങനെ ഊക്കാൻ അച്ചായന് അറിയാമായിരുന്നു… ല്ലേ… എന്നിട്ടാണോ ഇത്രയും നാൾ എന്നെ പറ്റിച്ചത്… കള്ളനാ അച്ചായൻ… ” അതും പറഞ്ഞ് അവൾ രവിയുടെ ചുണ്ടുകൾ ഈമ്പി… (എന്നിട്ടും ആ പൊട്ടി പെണ്ണിന് ആളെ മനസ്സിലായില്ലെന്നത് അവിശ്വസനീയം!) രവി ഒരക്ഷരം പറയാതെ അവളെ അനുസരിച്ചു. ഇനി ശബ്ദത്തിൽനിന്നും ആളെ തിരിച്ചറിയേണ്ട എന്ന് രവി കരുതി.

“ഇങ്ങനെയാണ് അച്ചായ പെണ്ണിനെ അടിക്കേണ്ടത്… ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച പണ്ണൽ ഇതാണ്… പൂറ്റിൽ ആഞ്ഞാഞ്ഞ് അടിച്ച് എൻ്റെ വെള്ളം കളയണം… അച്ചായന് ഇഷ്ടം എൻ്റെ കൂതിയിൽ പാല് കളയാനല്ലേ…

എന്നെ സുഖിപ്പിച്ച് അവസാനം ഞാൻ എൻ്റെ കുണ്ടി തരാം… അച്ചായൻ്റെ പാല് ഒഴുക്കാൻ…” അവളുടെ വാക്കുകളിൽനിന്നും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം രവി മനസ്സിലാക്കി. പക്ഷേ, രതിയുടെ നടനവേളയിൽ തൻ്റെ മുകളിൽ കിടക്കുന്നത് അച്ചായൻ അല്ലെന്ന് ഇവൾ അറിഞ്ഞാൽ ഉണ്ടാകുന്ന പുകിൽ…

എങ്കിലും, അതിൻ്റെ ത്രില്ലിൽ രവി ഉരുകിയെന്ന് പറയാം. അഥവാ, ഇവൾ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയാൽ അടുത്ത ആക്ഷൻ പ്ലാൻ എന്താകണം എന്ന് രവി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. പിടിക്കപ്പെടാതെ നോക്കണമല്ലോ…

മനസ്സിൽ നേരിയ ആധി പടർന്നെങ്കിലും രവിയുടെ അരക്കെട്ടിൻ്റെ ചലനം അഭംഗുരം തുടർന്നു. കഴിഞ്ഞ കുറെ നാളുകളായിട്ട് പ്രായത്തിൽ കൂടിയ ഇനങ്ങളെ പൂശാൻ കിട്ടിയതിനാൽ, അതിനേക്കാൾ സുഖം തോന്നി രവിക്ക് ഇവളുമായി ഇണചേരാൻ. കൂരിരുട്ടിൻ്റെ മറവിൽ, മതിമറന്നൊരു കേളിക്ക് ഇടം ഇല്ലെങ്കിലും, യോനീ-ലിംഗ സംയോജനം ആർക്കും സുഖാനുഭൂതിയാണ്.

ഇവിടെ ഉമ്മകൾക്കും മുലകൾക്കും വലിയ സ്ഥാനമില്ല. അഥവാ, അങ്ങിനെ വിശാലമായി ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റുന്ന സാഹചര്യവും അല്ല. എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും കള്ളി വെളിച്ചത്താവും. അതിന് മുൻപ് ഇവർക്കൊരു രതിമൂർഛ സമ്മാനിക്കുക. ആ ആലസ്യത്തിൽ സ്ഥലം കാലിയാക്കുക. ഇനി, തനിക്ക് ശുക്ലം പോയില്ലെങ്കിലും വിരോധമില്ല. എന്തായാലും രവിയുടെ ആ പദ്ധതി വിജയം കണ്ടു. അവളുടെ ശരീരം വിറച്ചു….. ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി…..

അരക്കെട്ട് ഉയർന്നു…

രവിയുടെ ദേഹത്ത് അവളുടെ നഖക്ഷതങ്ങൾ പതിഞ്ഞു.

“നിർത്താതെ ഊരിയൂരി അടിക്ക് അച്ചായാ…” തല ഇരുവശത്തേക്കും അതിവേഗം തിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു. പെണ്ണ് ക്ലൈമാക്സിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ രവിയുടെ ഊരിയടിക്കൽ അതിവേഗമായി. പെട്ടെന്ന് അവളുടെ പിടുത്തം വിട്ടു… തലയുടെ ചലനം നിന്നു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മാത്രം!!!

ഇനി നിന്നാൽ, കഥ മാറും എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രവി, ത്രസിച്ച് നിൽക്കുന്ന ലിംഗം പതുക്കെ ഊരി, മെല്ലെ ഊർന്ന്, എഴുന്നേറ്റു. അഴിഞ്ഞ് പോയ മുണ്ട് വേഗം ധരിച്ച്, വാതിലുകൾ പഴയ പടി ചാരി, പ്രധാനവാതിലും ചേർത്തടച്ച്, രവി ബൈക്കുമെടുത്ത് വേഗം സ്ഥലം വിട്ടു.

 

നിലമ്പൂർ…

പച്ചപ്പ് നിറഞ്ഞ നാട്. ഏതൊരു വീടിൻ്റെ ചുറ്റും ചെറിയ കാടിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന മരങ്ങൾ.. തണുത്ത അന്തരീക്ഷം..

ഏകദേശം അഞ്ച് മണിയോടെ ബസ്സിറങ്ങിയ രവി, തൊട്ടടുത്ത് കണ്ട കടക്കാരനോട് എത്തേണ്ട ഇടം ചോദിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ രവി നടന്നു. ഇരുവശങ്ങളിലും ഒറ്റപ്പെട്ട വീടുകൾ. മലയുടെ ചെരിവിൽ, നിലം നികത്തിയ ഇടങ്ങൾ. ചിലയിടങ്ങളിൽ ധാരാളം തെങ്ങുകളും കവുങ്ങുകളും. കാണാൻ സുന്ദരമായ ഇടം.

പറഞ്ഞ് തന്ന സൂചനകൾ പ്രകാരം അമ്പലം കഴിഞ്ഞ്, മൂന്ന് വളവുകൾ. അത് കഴിഞ്ഞുള്ള മുള്ള് വേലി കെട്ടിയ വലിയ പറമ്പ്. നിറയെ വൃക്ഷലതാദികൾ. ഇരുൾമൂടിയ പ്രകൃതി. അതിനകത്ത് കോവിലകം. ഒരാഴ്ച താമസിക്കാനും സേവിക്കാനും ഉള്ള വീടിനെ ദൂരത്തുനിന്ന് രവി കണ്ടു. ഓട് ഇട്ട വലിയ വീട്. രവി നേരെ അകത്തേക്ക് വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

“ആരാ….” മുറ്റത്തുനിന്നും ഒരു പുരുഷശബ്ദം.

“ഞാൻ… പിന്നെ… രോഗിയെ നോക്കാനായി വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു…” രവി കൈയ്യിൽ കരുതിയ ബാഗ് നിലത്ത് വച്ചു.

“ആരാ രാഘവാ അപ്പുറത്ത്…” അകത്തുനിന്നും പതിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീശബ്ദം.
“വല്യംപുരാനെ നോക്കാൻ എന്നാ പറഞ്ഞത്..” രാഘവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.
“അകത്തേക്ക് വരാൻ പറയൂ…” വീണ്ടും അശരീരി.

“ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു…” രാഘവൻ അകത്തേക്ക് കൈചൂണ്ടി.

ചവിട്ട്പടിക്കരികിൽ വച്ചിരുന്ന മൊന്തയിൽനിന്നും വെള്ളമെടുത്ത് മുഖവും കാലും കഴുകി, മുണ്ടിൻ്റെ കോന്തലകൊണ്ട് മുഖം തുടച്ച്, ബാഗുമായി രവി അകത്തേക്ക് കടന്നു.
“നേരെ വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ്, അറ്റത്തുള്ള മുറിയിലേക്ക് ചെന്നോളൂ… അവിടെ ആളുണ്ട്..” നേർത്ത ശബ്ദത്തിൽ വീണ്ടും അശരീരി. അതിൻ പ്രകാരം രവി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

“രവിയല്ലേ….” അരികിലെ മുറിയിൽനിന്നും ഒരു കിളിനാദം. രവി ബ്രേക്കിട്ടപോലെ നിന്നു. ഇതാരാ എന്നെ പേരെടുത്ത് വിളിക്കാൻ ഇവിടെ ഒരാൾ? ശബ്ദം കേട്ട മുറിയിലേക്ക് രവി നടന്നടുത്ത് അകത്തേക്ക് തലയിട്ടു. ഒറ്റമുണ്ടും ബ്ലൗസും ധരിച്ച് ഒരു അപ്സരസ്സിനെ വെല്ലുന്ന രൂപത്തെ, ജനൽവെളിച്ചത്തിൽ രവി കണ്ടു. സമൃദ്ധമായ കേശഭാരം കോതിഒതുക്കുന്ന ഒരു നിറചരക്ക്! നിലവിളക്ക്!!

“മായ ആളെ വിട്ടിരുന്നു… വരുന്ന ആളിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു… സ്വജനമാണ് എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ സന്തോഷായി…” അവർ രവിക്ക് മുഖം തിരിഞ്ഞ്, മാറിടം മൂടി നിന്നിരുന്ന മുടിയെ പിന്നിലേക്കിട്ട് പറഞ്ഞു. എന്തൊരു നീളം ആ മുടിക്ക്.

“ദാ… ആ മുറി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.. പിന്നാമ്പുറത്ത് കുളമുണ്ട്. കുളിച്ച് വന്നോളു… അപ്പോഴേക്കും കാപ്പിയും പുഴുക്കും ആവും… അത് കഴിച്ചിട്ട് ബാക്കി…”. അവർ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് പറഞ്ഞു. രവി, അവർ അറിയാതെ ആ തുളുമ്പുന്ന ശരീരത്തിൻ്റെ അഴകളവ് കണ്ണിനാൽ എടുത്തു. ഇവർ ആരാകും? എന്തായാലും മുന്നിൽ ഒരാഴ്ചയുണ്ട്. എല്ലാം വഴിയേ അറിയാം.

രവി, തോർത്തുമുണ്ടും, മറ്റൊരു മുണ്ടും എടുത്ത് പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് നടന്ന് കുളത്തിനടുത്ത് എത്തി. സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാട്ട് ചായാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ.

ധരിച്ചിരുന്ന മുണ്ട് മാറ്റി, തോർത്തെടുത്ത് കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുനിഞ്ഞതും പിന്നിൽ പുരുഷശബ്ദം.

“മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ കഴുകാൻ ആളുണ്ട്.. അതൊന്നും കഴുകേണ്ട എന്ന് തമ്പുരാട്ടി പറഞ്ഞു…” രവി നോക്കിയപ്പോൾ പിന്നിൽ രാഘവൻ.

“ഓ… ആയിക്കോട്ടെ….” രവി കാലുകൾ വെള്ളത്തിലേക്ക് വച്ചു. നല്ല തണുപ്പ്… പടികൾ ഇറങ്ങി മുങ്ങിനിവർന്നപ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത സുഖം… ഉണർവ്. കുറച്ച് നേരം നീന്തിത്തുടിച്ച്, രവി വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് തല തോർത്തി, വസ്ത്രം ധരിച്ച്, നേരെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.

“കാപ്പിയും പുഴുക്കും തയ്യാർ… വന്ന് കഴിച്ചോളൂ…” നേരത്തെ കേട്ട സ്ത്രീ ശബ്ദം നേരിട്ടെത്തി ഉത്തരവ് തന്നു. രവി കുശാലായി ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, അനുവദിച്ച മുറിയിലേക്ക് നടന്ന്, വിരിച്ചിട്ട കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു… ക്ഷീണംകൊണ്ട് എപ്പോഴോ ഒന്ന് മയങ്ങി..

ദേഹത്ത് അനുഭവപ്പെട്ട നനുനനുത്ത സ്പർശനം രവിയെ മയക്കത്തിൽനിന്നും ഉണർത്തി. കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ, മുൻപിൽ അപ്സരസ്സ് !!

“യാത്രാ ക്ഷീണം മാറിയോ?” അവർ ചുമർ ചാരി നിന്നു.
“ഉം… ” രവി എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴാണ് സ്ഥാനം മാറി കിടന്ന മുണ്ട് ശ്രദ്ധിച്ചത്. ച്ചെ.. അടിയിൽ ഒന്നും ഇടാതെ കിടന്നതിൻ്റെ ശിക്ഷ! തൻ്റെ ലിംഗത്തെ ഇവർ കണ്ടുകാണുമോ? ഏയ്… ഉണ്ടാവില്ല.

രവി പെട്ടെന്ന് മുണ്ട് സ്ഥാനത്തേക്കിട്ടു.  അപ്സരസ്സ് അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു.

“രവി ഉണരാൻ കാത്ത് ഇരിക്യായിരുന്നു ഞാൻ .. ചിലത് പറയാനുണ്ട്…” ആളെപ്പോലെതന്നെ അവരുടെ വാക്കുകൾക്ക് വല്ലാത്ത ആകർഷണം.

“സഹായം ലഭിക്കേണ്ട ആൾ എവിടെയാണ് തമ്പുരാട്ടി…”

“വരൂ.. പിന്നേയ്… എന്നെ അങ്ങിനെയൊന്നും വിളിക്കേണ്ട….”

അവർ മുന്നിലും, രവി പിന്നിലുമായി നടന്നു. അത് ചെന്ന് അവസാനിച്ചത് പടിഞ്ഞാറുള്ള മുറിയിൽ ആയിരുന്നു.

“ഇതാണ് പടിഞ്ഞാറ്റിനി.. ദാ.. അതാണ് സുഖോല്യാത്ത ആള്… എൻ്റെ ഭർത്താവ്..” ആ വലിയ മുറിയിലേക്ക് അവർ കടന്നു. അവിടെ മൂന്ന് കട്ടിൽ. ഒന്നിൽ ഒരു അജാനബാഹുവായ മനുഷ്യൻ കിടക്കുന്നു. മൂലയ്ക്ക് ഒരു ഓവുചാൽ. അരികിൽ തൊട്ടിയിൽ വെള്ളം. മുറിയിൽ നിറയെ ആയുർവേദ മരുന്നിൻ്റെ ഗന്ധം.

“ചികിത്സയ്ക്ക് ആള് വരും.. പിന്നെ, മുറിയും മറ്റും വൃത്തിയാക്കാനും വേറെ ആളുണ്ട്. ഭക്ഷണം കൊടുക്കാനും, തിരിച്ച് കിടത്താനും പിന്നെ വസ്ത്രം മാറ്റിക്കൊടുക്കാനും മറ്റൊരാളുടെ സഹായം വേണം… അതിനാണ് രവിയെ വിളിപ്പിച്ചത്..”
ഇവർക്ക് എൻ്റെ പേരും മനസ്സിലായിരുന്നു.

“എന്ത് പറ്റിയതാ…”

“ആനപ്പുറത്ത് നിന്നും വീണതാ… പോരാത്തതിന് ഇടഞ്ഞ ആനയുടെ വക ചവിട്ടും… എൻ്റെ കഷ്ടകാലം… അല്ലാതെന്താ പറയാ… വർഷം ഒന്നായി ഈ കിടപ്പ്… ഇടയ്ക്ക് ബോധം വരും… കുഴപ്പം നട്ടെല്ലിനാ… ചികിത്സ തുടർന്നാൽ ഭേദാവും ന്നാ വൈദ്യർ പറയണത്…” അവരുടെ വാക്കുകളിൽ വിഷാദം കിനിഞ്ഞു.

രവിക്ക് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് പിടികിട്ടി. ഇനി കൂടുതൽ ഒന്നും ചോദിക്കേണ്ടതില്ല.
“ബോധം വരുന്ന നേരം നോക്കി വേണം ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ.. അന്നേരം തങ്ങി ഇരുത്തണം… ആ സമയത്താണ് മറ്റൊരാളിൻ്റെ ആവശ്യം വരുന്നത്… പിന്നെ അടിയിലെ തുണി രാഘവൻ രണ്ട് നേരം മാറ്റും..”

അവർ രവിയെ നിരാശയോടെ നോക്കി.

“ഞാൻ പരമാവധി സഹകരിക്കാം… ചെയ്യേണ്ടത് ന്താച്ചാൽ പറഞ്ഞാൽ മതി.. എല്ലാം ചെയ്ത് തരാം…” അവർ കാണാതെ, രവി അവരെ വീണ്ടും കണ്ണുകളാൽ ഉഴിഞ്ഞു.
ശരിക്കും കടഞ്ഞെടുത്ത ദേഹം. ശരീരത്തിന് മഞ്ഞളിൻ്റെ നിറം. ഒതുങ്ങിയ വയറും അരക്കെട്ടും. പൊക്കിള് പകുതി മറച്ചുള്ള മുണ്ടുടുക്കൽ. ബ്ലൗസിന് പകരം റൗക്ക. അതിനുള്ളിൽ, അമർന്നിരിക്കുന്ന വലിയ അമ്മിഞ്ഞകൾ.

പരന്നുന്തിയ ചന്തിക്കുടങ്ങൾ. ഇവർ മായമ്മയുടെ ചേച്ചിയെങ്കിലും, കണ്ടാൽ അനുജത്തിയാണെന്നെ ആരും പറയൂ. സത്യത്തിൽ മായമ്മയോടുള്ള വാക്കിൻ്റെ കടപ്പാടാണ് തന്നെ ഇവിടെ, ഈ ഓണംകേറാമൂലയിൽ എത്തിച്ചത്. ഇനി ഒരാഴ്ച നീളുന്ന സേവനം.

“ദേവീ… ” പുറത്തുനിന്നും വിളി.
“ദാ വരുണൂ… മുത്തശ്ശി….” അപ്സരസ്സ് പുറത്തേക്ക് പോയി. എന്തായാലും ഇവരുടെ പേര് കിട്ടി. ദേവീ!!! അല്ലെങ്കിലും കണ്ടാലും ദേവിയല്ലെന്ന് ആരും പറയില്ല.
രവി മുറിക്ക് ചുറ്റും നടന്നു. എന്തിനായിരിക്കും ഇവിടെ മൂന്ന് കട്ടിൽ?

പിന്നിൽ കാലടി ശബ്ദം. കൈയ്യിൽ ഭക്ഷണവുമായി ദേവി. അല്ല ദേവി ചേച്ചി. വേണ്ട ഓപ്പോൾ… അത് മതി. രവി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

ഭക്ഷണം അരികിലെ ബെഞ്ചിൽ വച്ച് ദേവി രവിയെ നോക്കി.

“ഇത് ഏട്ടനുള്ളതാ… നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോയി കഴിക്കാം.. സമയം എത്രയായി എന്നറിയോ രവിക്ക്…” അവരുടെ വലിയ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വിടർന്നു.

“എനിക്ക് വിശപ്പില്ല… പോയി കഴിച്ചോളൂ..”

“അത് പറ്റില്യ… അത്താഴപട്ടിണി അരുതെന്നാ.. അൽപ്പം കഴിക്കണം… അതാ നടപ്പ്.” അവർ മൊഴിഞ്ഞു. രവിക്ക് അവരെ ധിക്കരിക്കാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല. പിറകെ ചെന്ന്, കൈ കഴുകി, വിളമ്പി തന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, കൈയ്യും വായും കഴുകി, ഉമ്മറത്ത് വന്നിരുന്നു. പുറത്ത് നേരിയ തണുപ്പ്. കണ്ണെത്താദൂരം ഇരുട്ട് മൂടി നിൽക്കുന്നു.

ചീവീടുകളുടെ നിലയ്ക്കാത്ത കരച്ചിൽ. അല്ല, അവ ഇണയെ ആകർഷിക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിൽ. ഇടയ്ക്ക് മിന്നാമിന്നുകൾ മിന്നിമറയുന്നു. വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് രവി നിന്നു.

“എന്താ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നെ…” പിന്നിൽ ദേവി.
“നല്ല കുളിര് നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം .. പിന്നെ ദാ നോക്ക്… വല്ലാത്ത ഇരുട്ടും…” രവി ദൂരേക്ക് ചൂണ്ടി.

“എന്താ ഇരുട്ടിനെ ഇഷ്ടമാണോ.. എനിക്ക് ഇരുട്ട് ഭയമാണ്…” അവർ ഭയം അഭിനയിച്ചു.
“എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്…  ഇരുട്ടിൽ നടക്കണം… പക്ഷേ ഇഴജന്തുക്കൾ… അതേ പേടിയുള്ളൂ….” രവി ചിരിച്ചു. അല്ലെങ്കിലും മോഷ്ടാക്കൾ ഇരുട്ടിനെ ഭയക്കാറില്ലല്ലോ. ഇരുട്ടിൻ്റെ കട്ടി എത്രയും കൂടുന്നുവോ, അത്രയും ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിക്കും. അത് ഇവർക്കറിയില്ലല്ലോ.

“നമുക്ക് മുറിയിലേക്ക് പോയല്ലോ?” അവർ നടന്നു. നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ വലിയ ചന്തികൾ പരസ്പരം ഉരയുന്നത് മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിലും രവി കണ്ടു. കതക് കുറ്റിയിട്ട് രവി പിന്നാലെ നടന്നു.

“ഇനിയുള്ള രാത്രികളിൽ നമ്മുടെ ആവാസം ഇവിടെയാണ്. പകൽ രവിക്ക് മറ്റേ മുറി ഉപയോഗിക്കാം… ” ദേവീ പറഞ്ഞു.

“ഓ… ആവട്ടെ…”

“കാര്യം എന്താച്ചാൽ… ഏട്ടൻ്റെ മനസ്സ് ഉണർന്നാൽ ഉടൻ ഭക്ഷണവും മരുന്നും കൊടുക്കണം എന്നാണ് വൈദ്യൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്… കൊടുത്തില്യാച്ചാ അത് വല്യ പ്രശ്നാവും… പക്ഷേ…” ദേവി മുഴുമിപ്പിക്കാതെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു. മുറിയിൽ മങ്ങിയ വെട്ടം മാത്രം. അവർക്ക് പിന്നാലെ, രവിയും പ്രവേശിച്ചു.

അവർ ചൂണ്ടിയ കട്ടിലിലേക്ക് രവി ഇരുന്നു.

“എന്താ ഇടയ്ക്ക് നിർത്തിയത്….?” രവിയിൽ ആകാംക്ഷ നുരപൊങ്ങി.

“ഏട്ടൻ്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴാ ഉണരുക എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്യ… ഉണരൽ ശരീരത്തിൽ കാണില്ല്യ … നമ്മൾ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ ഇരിക്കണം… അപ്പോ എണീപ്പിക്കാനും മറ്റും രവിയുടെ സഹായം വേണം…. അതാണ് ഇനി ഒരാഴ്ച രവി ചെയ്യേണ്ടത്….”

രവിക്ക് താൻ ചെയ്യേണ്ട ജോലിയുടെ ആഴവും പരപ്പും മനസ്സിലായി.

“രാത്രിയിൽ മൂത്രശങ്ക ഉണ്ടായീച്ചാൽ ഈ ഓവ് ഉപയോഗിച്ചോളൂ… എന്നിട്ട് ലേശം വെള്ളംകൂടി ഒഴിക്കണം ന്നേ ള്ളൂ…” അവർ മുടി ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“പിന്നേയ്.. എനിക്ക് രാത്രിയിൽ ഉറക്കം ഇല്ല്യ… രവിക്ക് എങ്ങിനെ?”

“ഞാനും അങ്ങിനെതന്നെ… പകൽ ഉറങ്ങാനാണ് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം…” രവി കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നു.

“ഇനി ഇത്തിരി ഉറങ്ങ്യാലും കൊഴപ്പം ഇല്ല്യ ട്ടോ… ഞാൻ വിളിച്ചോളാം… ഏട്ടൻ ഇങ്ങിനെ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ എൻ്റെ രാത്രിയുറക്കം അസ്തമിച്ചൂന്ന് പറയാം… എങ്കിലും ചിലപ്പോൾ ഒന്ന് മയങ്ങും… പക്ഷേ, പകൽ നല്ലപോലെ ഉറങ്ങും.. പോത്തുപോലെ…” ദേവി കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. അവരുടെ വയറും കുലുങ്ങി.

പിന്നെ ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. മുറിയിൽ നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു. പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ഇരുവർക്കും പറയാനും ഉണ്ടായില്ല. രവി കണ്ണുകൾ അടച്ച് കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുന്നു. മനസ്സിൽ മായമ്മയും പൊന്നമ്മയും കടന്നുവന്നു. അല്ലെങ്കിലും ജീവിതത്തിൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ എടുക്കുന്ന തീരുമാനങ്ങൾ.. അത് വരുത്തുന്ന മാറ്റങ്ങൾ..

അതൊക്കെ അവിചാരിതമായിരിക്കും. ഇപ്പോ, തൻ്റെ കൂട്ടിരിപ്പും അങ്ങിനെയൊന്നാണ്. ഒരു അപകടം. അതുവഴി മായമ്മ. ഇപ്പോ ഇവിടെ..

മനസ്സിൽ വീണ്ടും മായമ്മയുടെ നഗ്നചിത്രം. ദേവിയെ നഗ്നതയിൽ കാണാൻ സാധ്യത ഇല്ലെന്നറിയാം. കണ്ടില്ല എങ്കിലും, ഇവർക്കും മായമ്മയുടെ അതേ ശരീരമാണ്. വ്യത്യാസം ചന്തികളിൽ മാത്രം. മായമ്മയ്ക്ക് ഇത്തിരി ഉന്തിച്ചയുണ്ട്. ദേവിക്ക് അത്രയും ഇല്ല. എങ്കിലും, കാണാൻ കൂടുതൽ ആകർഷണം ദേവിക്കെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

“രവി എങ്ങിനെയാ മായയെ പരിചയപ്പെട്ടത്…” ദേവിയുടെ ചോദ്യം രവിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറപ്പിച്ചു.

“അതൊരു കഥയാ…. ഒരു നീണ്ട കഥ…” രവി പറഞ്ഞു.

“വിരോധം ഇല്ല്യാച്ചാ… ആ കഥ കേൾപ്പിക്കൂ….” ദേവീ കഥ കേൾക്കാൻ തയ്യാറായി.
രവി അന്ന് നടന്ന സംഭവം വള്ളി പുള്ളി വിസർഗം വിടാതെ ലേശം പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് സവിസ്തരം പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ, യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്നും രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ രവി ഒഴിവാക്കി. ഒന്ന്, അന്ന് നടത്തിയ മോഷണം, പിന്നെ മായമ്മയുമായുള്ള കാമകേളി. പക്ഷേ, കഥയുടെ അവസാനം ദേവിയുടെ ചോദ്യം ഒന്നൊന്നര ചോദ്യമായി.

“എന്നിട്ട് കരിമണിമാല കൊടുത്തിട്ട്, മായ ഒന്നും തിരിച്ച് തന്നില്ലേ?”
എന്ത് ഉത്തരം പറയണം എന്നറിയാതെ രവി കുഴങ്ങി. ഇവർ എന്തായിരിക്കും ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?

“അങ്ങിനെ പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തന്നില്ല…” രവി നല്ലപിള്ള ചമഞ്ഞു.

“മറിച്ച്, എനിക്കാണ് തന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ ഞാൻ തീർച്ചയായും തിരിച്ച് ചോദിക്കും.. എന്താ തിരിച്ച് വേണ്ടത് ന്ന്…” ദേവി മുണ്ടിൻ്റെ കോന്തലയിൽ തിരുപ്പിടിച്ചു.

“അറിയാൻ വേണ്ടി ചോദിക്കട്ടെ… എന്താ തിരിച്ച് കൊടുക്കാ…” രവി ചോദിച്ചു.

“അത് പ്പോ എന്താ പറയാ.. സാഹചര്യത്തിനനുസരിച്ച് കൊടുക്കും… വാങ്ങും… അത്രതന്നെ…” അവർ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു.

കട്ടിലിൽ ചെറിയ ഞെരുക്കം. ഇരുവരും അങ്ങോട്ട് നോക്കി.

“ഏട്ടൻ ഉണരുന്നു.. വരൂ… ഒന്ന് താങ്ങൂ..” ദേവി പറഞ്ഞു. അല്ല, അപേക്ഷിച്ച്. പക്ഷേ, ദേവിയെ അത്ഭുതത്തിൽ ആക്കി, രവി കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ശരീരത്തെ പുഷ്പം പോലെ ഉയർത്തി, സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് ചാരി.

രവിയുടെ ഈ പ്രവൃത്തി ദേവി ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല. കണ്ണുകൾ അടച്ച് കിടക്കുന്ന അവരുടെ ഏട്ടൻ്റെ മുഖം തുടച്ച്, പാത്രത്തിൽ വച്ചിരുന്ന ഭക്ഷണം ദേവി വായിലേക്ക് വച്ചുകൊടുത്തു. യാന്ത്രികമായി “അയാൾ” അത് വിഴുങ്ങി. പാത്രം കാലിയാവാൻ കുറച്ച് സമയമേ വേണ്ടിവന്നുള്ളൂ. പിന്നാലെ മരുന്നുകൾ ഒന്നൊന്നായി കൊടുത്തു.

+
“ഇനി മെല്ലെ കിടത്തിക്കോളൂ….” വാ തുടച്ച് പാത്രം അരികിൽ വച്ചതും ദേവി പറഞ്ഞു. രവി സസൂക്ഷ്മം ആ ശരീരത്തെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി.

“ഇനി കുറച്ച് നേരം രവി മുറിയിലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ… ഞാൻ വിളിച്ചാൽ വരണം..”
ദേവി പറഞ്ഞ പ്രകാരം രവി മുറിവിട്ട് ഇറങ്ങി, കതകുകൾ അടഞ്ഞു. ഒരുപക്ഷേ, മൂത്രമൊഴിപ്പിക്കാനോ മറ്റോ ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി രവി തനിക്കായി അനുവദിച്ച മുറിയിലേക്ക് പോന്നു. മൂലയ്ക്ക് വച്ചിരിക്കുന്ന ചെറിയ തൊട്ടിയിൽനിന്നും വെള്ളമെടുത്ത് ദേഹം തുടച്ചു. ദേവിയുടെ ഏട്ടനെ ചാരിക്കിടത്തിയപ്പോൾ ദേഹത്ത് മരുന്നിൻ്റെ മണം പടർന്നു.
ഒന്ന് രണ്ട് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞിട്ടും വിളി കാണാതെ, രവി മെല്ലെ ദേവിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വാതിലിനരികെ എത്തിയതും, അകത്തുനിന്നും കിതപ്പിൻ്റെ സ്വരം. രവി ഇടത് ചെവി കതകിൽ ചേർത്തുവച്ചു.. അകത്ത് കിതപ്പിൻ്റെ സ്വരം ഏറുന്നു … വേഗത കൂടുന്നു.

എന്താണ് ഇത്? രവിക്ക് ജിജ്ഞാസ വർദ്ധിച്ചു. പെട്ടെന്ന് കിതപ്പ് നിന്നതും, രവി മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വൈകാതെ ദേവിയുടെ വിളിയെത്തി. രവി ഒന്നുമറിയാതെ അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. ദേവിയുടെ ഏട്ടൻ കണ്ണുകളടച്ച് കിടക്കുന്നു. ദേവീ സാധാരണപോലെ പെരുമാറുന്നു. അപ്പോ കുറച്ച് നേരത്തെ കേട്ട കിതപ്പ് !!! അതാരുടെ? രവിയിൽ ആശയക്കുഴപ്പം ഉടലെടുത്തു.

“ഇന്ന് ഏട്ടൻ നേരത്തെ ഉണർന്നു… ഇനി അടുത്തത് ചിലപ്പോൾ വെളുപ്പിനാകും… രവി ഒന്ന് മയങ്ങിക്കോളൂ…” അവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന കട്ടിലിൽ ചാരി, കൊഴുത്ത കാലുകൾ കട്ടിലിൽ വച്ചു.

“എനിക്ക് അൽപ്പം ശങ്ക തീർക്കണം…” രവി പരുങ്ങി.

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… ആ ഓവില് കാര്യം സാധിക്യ…”

സത്യത്തിൽ രവിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല. തൻ്റെ ലഗാനെ ദേവിക്ക് കാണിച്ച് കൊടുക്കണം. അതിനൊരു ശ്രമം. രവി അൽപ്പം ചെരിഞ്ഞ് നിന്ന് മുണ്ട് ഇരുവശത്തേക്കുമാക്കി മെല്ലെ മുക്കി. രവിയുടെ നിൽപ്പ്, തൻ്റെ വശം ദേവിക്ക് കാണാൻ പാകത്തിന് ആയിരുന്നു. ഒന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാൽ, തൻ്റെ ലിംഗത്തിൻ്റെ പകുതിയും കാണാം. രവി മൂത്രമൊഴിച്ചു കണയെ ഒന്ന് രണ്ട് വട്ടം കുടഞ്ഞിട്ട്, വെള്ളമെടുത്ത് കഴുകി, കുറച്ച് ഓവിലേക്കും ഒഴിച്ചു.

“ഇങ്ങനെയൊരു ശങ്ക അവിടേയ്ക്ക് തോന്നിയാൽ…” രവി ദേവിയുടെ മനസ്സറിയാൻ ശ്രമിച്ചു.
“പെണ്ണുങ്ങൾ നിന്നിട്ട് കാര്യം സാധിക്കില്ല്യാ ന്ന് അറിയാലോ… ഇരിക്കും… കാര്യം സാധിക്കും… ദത്രേ ഉളളൂ…

ഇരുവരും പിന്നെയൊന്നും സംസാരിക്കാതെ, ആ രാത്രി നിശ്ശബ്ദം കടന്നുപോയി. ഇടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ രവി ഒന്ന് മയങ്ങി. കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ, ദേവി ജനലിൻ്റെ അരികിൽ നിൽക്കുന്നു. രവി എഴുന്നേറ്റു.

“രവിയുടെ ഉറക്കം എന്നും ഇതുപോലെയാണോ..” കുപ്പിവളകൾ ഉടയുന്ന ചിരിയോടെ അവർ പറഞ്ഞു.

“അതെ… എന്തേ പ്രത്യേകിച്ച്…” രവിക്ക് എന്തോ അപകടം മണത്തു.
“അല്ല… ഒരാൾ നല്ല ഉറക്കം… മറ്റൊരാൾ ഉണർന്ന് നിൽക്കായിരുന്നു…”

“മറ്റൊരാളോ… അതിന് ഇവിടെ നമ്മൾ രണ്ട് പേരല്ലേ ഉണർന്ന് ഇരിക്കുന്നത്…”

“അല്ല… മൂന്നാമതൊരാളും ഉണ്ട്….” അതും പറഞ്ഞ് ദേവി രവിയുടെ കവക്കൂട്ടിലേക്ക് ചൂണ്ടി. രവിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി. പക്ഷേ, തൽക്കാലം ഒരു വരണ്ട ചിരിയിൽ ആ വിഷയത്തെ ഒതുക്കി.

“ഇതുപോലെ ഒരു ഒറ്റക്കൊമ്പനെ മായ വെറുതെ വിട്ട് കാണില്ലെന്ന് ഞാൻ ഊഹിക്കുന്നു.. എനിക്കവളെ അറിഞ്ഞൂടെ… ഞാൻ പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ.. രവി…” ദേവിയുടെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ രവി പെട്ടു. ഇനി എന്തിന് മറച്ച് വെയ്ക്കണം. വരുന്നത് വരട്ടെ എന്ന് കരുതി, തെല്ല് മുൻപ് ദേവിയിൽനിന്നും മറച്ചുവെച്ച ആ കഥയും രവി സവിസ്തരം വിളമ്പി.
“രവി കിടന്നോളൂ….

ബാക്കിയൊക്കെ പിന്നെ…” പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ വ്യത്യാസം ഇല്ലാതെ അവർ പറഞ്ഞു. തൻ്റെ കൊമ്പനെ കണ്ടിട്ടും, മായയെ കളിച്ച കാര്യവും എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞിട്ടും അവരിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരിളക്കവും സംഭവിച്ചില്ല എന്ന തോന്നലിൽ രവി കിടന്നു… പിന്നീട് എപ്പോഴോ മയക്കത്തിലാണ്ടു.

തൊട്ടപ്പുറത്തെ അമ്പലത്തിൽനിന്നും മണി മുഴങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് രവി ഉണർന്നത്. കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ അയാളും, പിന്നെ കട്ടിലിൽ രോഗിയും മാത്രം. ദേവി എപ്പോഴാണ് പോയത്?

പല്ലുതേപ്പും പ്രാഥമീക കർമ്മവും നിർവഹിച്ച് കഴിഞ്ഞ് കുളിക്കാനായി രവി കടവിലേക്ക് നടന്നു, കൈയ്യിൽ കരുതിയ തോർത്തുടുത്ത് വെള്ളത്തിലേക്കിറങ്ങിയ രവി നോക്കുമ്പോൾ, തൊട്ടപ്പുറത്തെ മറ്റൊരു സ്ത്രീ കുളിക്കുന്നു. കുളത്തിൽ, കുറച്ച് അപ്പുറത്ത് വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയും പൊങ്ങിയും, പിന്നെ തുഴഞ്ഞും രവി അവരുടെ കുളി കണ്ടാസ്വദിച്ചു.

രവി കാണുന്നുണ്ട് എന്ന് കരുതി അവർ കുളി രീതിയിൽ മാറ്റമൊന്നും വരുത്തിയില്ല. പടവിലിരുന്ന്, ഇഞ്ച കൈയ്യിലെടുത്ത് ദേഹം മുഴുവൻ മെല്ലെ ഉരയ്ക്കുന്ന കാഴ്ച്ച രവിക്ക് ഹരം പകർന്നു. കഴുത്തും പിന്നെ കൈകൾ ഉയർത്തി കക്ഷവും ഉരയ്ക്കുമ്പോൾ ചുറ്റുവട്ടത്ത് ആരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട് അവരുടെ അരികിലെത്തി.

അവർ തെല്ല് അമ്പരന്നു എങ്കിലും, “സ്വന്തം” ആളെന്ന ബോധ്യത്തിൽ അവർ ചിരിച്ചു.

“വല്യമ്പ്രാനെ നോക്കാൻ വന്ന ആളല്ലേ… ഇത്ര ചെറുപ്പമാണെന്ന് നിരീച്ചില്യാ ട്ടോ…” മുലക്കച്ചയുടെ കെട്ട് അവർ താഴ്ത്തിക്കെട്ടി. ഇപ്പോ അവരുടെ പകുതി മുല രവിയുടെ മുന്നിൽ അനാവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. മുലച്ചാലുകൾക്ക് നല്ല വീതി.

അവർ, രവി കാൺകെ, ഇരുപാദങ്ങളിലും തുടകളിലും, തുടയിടുക്കിലും ഇഞ്ചപ്രയോഗം നടത്തുമ്പോൾ, ഇടയ്ക്ക് രവിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. തുടർന്ന്, മുലകച്ചയ്ക്കുള്ളിലൂടെ കൈകൾ കടത്തി വിരിഞ്ഞ മാറിടത്തിലെ നിറം കുറഞ്ഞ പപ്പായകളെ കഴുകുമ്പോൾ, രവിക്ക് തുറന്ന് കൊടുക്കാനും അവർ മടിച്ചില്ല. മുട്ടിയാൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന വാതിലാണ് ഇവരെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി.

“കോവിലകത്ത് എന്താ ജോലി…” രവി ചോദിച്ചു.

“പാചകം…” അവർ പടികളിറങ്ങി.

“ഭക്ഷണം ഭേഷാണ് കേട്ടോ… ആളെപ്പോലെതന്നെ..” രവി സുഖിപ്പിച്ചു.

“എൻ്റെ ഭക്ഷണമല്ലേ രുചിച്ചുള്ളൂ… എന്നെ രുചിച്ചില്ലല്ലോ…” അർത്ഥം വച്ചുള്ള അവരുടെ ചോദ്യം രവിയിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ നാമ്പിട്ടു.

“അനുവദിച്ചാൽ രുചിക്കാം…” രവി ഉള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു.

“ആഹാ.. ആള് കൊള്ളാല്ലോ… അപ്പോ ഇതാണോ മനസ്സിലിരിപ്പ്… ” അവർ കെറിവിച്ചപ്പോൾ രവി തെല്ല് ഭയന്നു. പറഞ്ഞത് പൊല്ലാപ്പായോ?

“ആഗ്രഹം കോവിലകത്ത് നടക്കില്ല… ഉച്ചയ്ക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വന്നോളൂ… അമ്പലത്തിൻ്റെ അപ്പുറത്താണ് വീട്. മുൻവശം ഓലമേഞ്ഞ വീട്…കണ്ട് പിടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ല” അവർ പറഞ്ഞു. രവി ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

“ഇന്ന് വരട്ടെ… ” രവി ചോദിച്ചു.

“ഊണ് കഴിഞ്ഞ്… അപ്പോ എല്ലാവരും മയക്കത്തിൽ ആകും… പിന്നെ, വരുന്നത് ആ രാഘവൻ അറിയരുത്…”

പിന്നെയെല്ലാം ചടപടാന്ന് ആയിരുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ് കയറിപ്പോകുന്ന അവരുടെ വലിയ കുണ്ടി ഈറൻമുണ്ടിൽ കണ്ടപ്പോൾ രവിയുടെ കുട്ടൻ അനങ്ങി. എന്തായാലും അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ആളല്ലേ എന്ന് കരുതി, വേഗം കുളിയും തേവാരവും പ്രാതലും കഴിച്ച് രവി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു.

“കുറച്ച് നേരം ഉറങ്ങിക്കോളൂ… ” പിന്നിൽ ദേവിയുടെ ശബ്ദം.

“ഉറക്കം ഉച്ചയ്ക്കാവാം.. ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ പോയിട്ട് വരാം…” രവി തിരിഞ്ഞുനിന്ന് പറഞ്ഞു.

“ഈ സമയം നട അടച്ചുകാണും… ഇനി വൈകീട്ടെ തുറക്കൂ..” ദേവി അറിയിച്ചു.
ഉച്ചവരെ മുറിയിൽ തങ്ങിയ രവിക്ക് ദേവിയുടെ ഏട്ടൻ്റെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടേണ്ടി വന്നില്ല. കാരണം, പകൽ വൈദ്യരുടെ ശിഷ്യന്മാർ വന്ന് ചെയ്യേണ്ടത് ഒക്കെ ചെയ്ത് തീർക്കും. തനിക്ക് ഡ്യൂട്ടി രാത്രി മാത്രം.

എല്ലാവരും മയക്കത്തിൽ ആയെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി, രാഘവൻ്റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച്, രവി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. കവലയിൽ ഒരു പെട്ടിക്കട. അധികം ദൂരത്തല്ലാതെ അമ്പലം. അതും കഴിഞ്ഞ് രവി നടന്നു. അവസാനം, മുൻവശം ഓലമേഞ്ഞ വീട് കണ്ടതും, രവി അകത്തേക്ക് കയറി.

“ഇവിടെ ആരും ഇല്ലേ….” പാതി ചാരിയ കതകിൽ തട്ടി രവി ചോദിച്ചു.
“അകത്തേക്ക് പോന്നോളൂ … എന്നിട്ട് മുൻവാതിൽ ചരിക്കോളൂ…” അകത്തുനിന്നും അറിയിപ്പ്.

രവി അകത്ത് കടന്ന് വാതിൽ ചാരി.

“ദാ ഇവിടെ….” ശബ്ദം കേട്ട ഇടത്തേക്ക് രവി തിരിഞ്ഞു. അരികിലെ കുടുസ്സ് മുറിയിൽ നിലത്ത് പാവിരിച്ച് അതിൽ കമിഴ്ന്ന് കിടക്കുന്ന തെല്ല് മുൻപ് കണ്ട പാചകറാണി. അവരുടെ വയറും മാറും പായിൽ അമർന്ന് ഞെരിഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ചന്തികൾ ഉയർന്ന് പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച ആരിലും ഇളക്കം സൃഷ്ടിക്കും.

“ഇവിടെയാണോ കിടപ്പ്… ” രവി തല അകത്തേക്കിട്ട് ചോദിച്ചു.

“ഇണ ചേരാൻ ഇതാണ് പറ്റിയ സ്ഥലം.. നല്ല കാറ്റും പിന്നെ വെളിച്ചവും കിട്ടും.. ആളുകളുടെ ശ്രദ്ധയും ഉണ്ടാവില്ല. വാ.. ഇങ്ങോട്ട് ഇരിക്ക്…” അവർ എണീറ്റ് ചുമർ ചാരിയിരുന്നു.
“ഇവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലേ….?”

“ആൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ വരാൻ പറയോ…” അവർ മുടി വാരിക്കെട്ടി. രവി അവർക്കരികിൽ ഇരുന്ന്, തല അവരുടെ മടിയിലേക്ക് ചാച്ചു.

“എന്താ വന്ന വഴി ഉടനെ ഒരു ചായൽ… തമ്പ്രാട്ടി ഇന്നലെ ഉറക്കിയില്ലേ…” മുനവച്ചൊരു ചോദ്യം.

“ഇന്നലെ ഒന്ന് മയങ്ങി. മനം വിട്ട് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തമ്പുരാൻ രണ്ട് വട്ടം എണീറ്റ്…” രവി ഒന്നിനെ രണ്ടാക്കി.

“ഉം… തമ്പ്രാട്ടി നല്ല മൂത്ത ഇനമാ … രുചി അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പിടി വിടില്ല… അത്രയ്ക്ക് കഴപ്പാ അവർക്ക്…” രവിക്ക് അതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.
“നാടൻ വെറ്റില പാക്കും കൂട്ടി മുറുക്കാൻ ഇഷ്ടാണോ.?” അവർ ചോദിച്ചു.

“ശീലം ഇല്ല… പക്ഷേ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി ആവാം…” രവി ചരിഞ്ഞ് അവരുടെ വയറിൽ മുഖം മുട്ടിച്ചു.

അവർ അരികിൽ വച്ചിരുന്ന വെറ്റിലചെല്ലം എടുത്ത് അതിൽനിന്നും വലിയ ഇളം വെറ്റിലയിലെ തണ്ട് നീക്കി, ചുണ്ണാമ്പ് തേച്ചു. പിന്നെ മുറിച്ച് വച്ച അടയ്ക്ക വെറ്റിലയിൽ വച്ച് ചുരുട്ടി രവിയുടെ വായിൽ മുട്ടിച്ചു.

“എനിക്ക് ചേച്ചി ചവച്ചിട്ട് വായിൽ വച്ച് തന്നാൽ മതി..” രവി വിചിത്രമായ ആവശ്യം അറിയിച്ചു.
“ഞാൻ മുറുക്കിയിട്ട് അതിൻ്റെ കൊറ്റൻ തരാനോ?” അവർ ചെറിയ കഷണം പൊകല പിടിച്ചെടുത്ത്, പല്ലുകളിൽ ഉറച്ച്, വായിലിട്ടു.

“അല്ല… എനിക്ക് അതിൻ്റെ നീര് വായിലൊഴിച്ച് തന്നാൽ മതി…” രവി അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ജീവിതത്തിൽ ആദ്യയിട്ടാ ഇങ്ങനെ ഒരു ആഗ്രഹം കേൾക്കുന്നത്…” അവർ ചവച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പതിയെ അവരുടെ വാ ചുമന്ന് വന്നു.

“ഇനി എനിക്ക് താ….” രവി വാ തുറന്നു. അവർ വായിൽ സ്വരൂപിച്ച മുറുക്കാൻ തുപ്പൽ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ രവിയുടെ വായിൽ അല്പാല്പം നിക്ഷേപിച്ചു. രവി അത് കുടിച്ചിറക്കി.
“അറപ്പില്ലേ…” അവർ ചോദിച്ചു.

“അറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ എൻ്റെ ആഗ്രഹം പറയുമോ… ” രവി എഴുന്നേറ്റു.
“എനിക്ക് മൂത്രിക്കണം….” അവർ എണീക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

“ഇവിടെ മൂത്രിച്ചോ…” രവി പറഞ്ഞു.
“ഇവിടെയോ… ഇവിടെ എവിടെ??”

“എൻ്റെ വായിൽ… ” രവി മലർന്ന് കിടന്നു.

“അയ്യയ്യോ… ഇത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ..” അവർ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.

“ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്… ചേച്ചിയുടെ ഉമിനീർ കലർന്ന മുറുക്കാൻ ഞാൻ ഇറക്കിയില്ലേ… ഇതും എൻ്റെ ഒരു കൊതിയെന്ന് കരുതിക്കൂ…” രവി ആവശ്യത്തിൽ ഉറച്ച് നിന്നു.

“ഒരാണിൻ്റെ മുഖത്ത് ഇരുന്നിട്ട്… ഈശ്വരാ…” അവർ വൈമുഖ്യം കാട്ടി.
“നമ്മൾ ഇനിയും കാണുമെന്ന് ഒരു ഉറപ്പുമില്ല.. ജീവിതത്തിൽ ഓർക്കാൻ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ വേണ്ടേ…” രവി അവരുടെ പാദങ്ങളിൽ ചുണ്ടുരച്ചു.

“ഈ ചെക്കൻ്റെ ഒരു കാര്യം… ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ… കുറച്ച് മൂത്രം ഞാൻ വെളിയിൽ ഒഴിച്ചിട്ട്, ബാക്കി തന്നാൽ പോരെ?” അവരിൽ ഇഷ്ടക്കേട് ഇല്ലെന്ന് രവിക്ക് തോന്നി.

“ഒഴിച്ചാൽ മതി… കഴുകേണ്ട…” രവി എഴുന്നേറ്റ് അവരുടെ ചുണ്ടിൽ മുത്തിയിട്ട് വായിലേക്ക് നാവ് കയറ്റി. ചുകന്ന നാവിൽ പറ്റിയ മുറുക്കാൻ്റെ ചണ്ടി നക്കിയെടുത്തപ്പോൾ അവർക്ക് രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

“ഇനി വൈകിയാൽ ഈ ചെക്കനെ ഞാൻ മൂത്രത്തിൽ കുളിപ്പിക്കും…” അതും പറഞ്ഞ് അവർ പുറത്തേക്ക് കടന്നു. ഇതിനകം കുലയ്ക്കാൻ വെമ്പിയ കണയെ പതുക്കെ തൊലിച്ചടിച്ച് പൂർണ്ണ കമ്പിയിൽ ആക്കി. അധികം വൈകാതെ തിരിച്ചെത്തിയ ചേച്ചി, രവിയുടെ ലഗാനെ കണ്ട് തിരിച്ച് നിന്നു.

“ഇതെന്താ സാധനം… എന്തൊരു വലുപ്പം.. ഇത് കേറിയാൽ എൻ്റെ സാമാനം പൊളിയുമല്ലോ ഈശ്വരാ…” അവർ അത്ഭുതം കൂറി.

“ഈ കൊക്ക് കുറെ കുളം കണ്ടതാണെന്ന് തോന്നുന്നു… അതുകൊണ്ട്, എൻ്റെ ഈ സാധനത്തെ ഈ സാമാനം പുഷ്പംപോലെ സ്വീകരിക്കും….” സ്വന്തം സാധനവും അവരുടെ കവക്കൂടും ചൂണ്ടി രവി പറഞ്ഞു.

“അങ്ങിനെ ഒരുപാട് കുളമൊന്നുമല്ല ഇത്… പക്ഷേ, ഒരു കാര്യം സത്യമാണ്, ഞാൻ കണവന് മാത്രമല്ല കിടന്ന് കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്” അവർ അതും പറഞ്ഞ് വസ്ത്രം ഉയർത്തി യോനി പിളർത്തി. രവി ചുമരിലേക്ക് ചാഞ്ഞതും, കഴുത്തിന് ഇരുവശവും കാലുകൾ വച്ച്, യോനിപിളർപ്പ് കൃത്യമായി രവിയുടെ വായ്ക്ക് മുന്നിൽ നിർത്തി അല്പാല്പം മൂത്രം രവിയുടെ വായിലേക്കായി ഒഴിച്ചു.

ആദ്യത്തെ കുറച്ച് മൂത്രം രവിയുടെ നെഞ്ചിൽ വീണെങ്കിലും, പിന്നീട് മൂത്രദ്വാരം കൃത്യമായി രവിയുടെ വായിലേക്ക് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് അവർ ചീറ്റിച്ചു. വല്ലാത്ത കാമാസക്തിയോടെ, തികച്ചും അപരിചിതയായ ആ ചരക്കിൻ്റെ മൂത്രം രവി കുടിച്ചിറക്കി. അവസാനതുള്ളി വന്നതും, രവി അവരുടെ നഗ്നമായ ചന്തിയെ വായിലേക്ക് ചേർത്തതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.

അതേസമയം, രവി അങ്ങിനെയൊരു ശ്രമം നടത്തിയിരുന്നില്ല എങ്കിൽ, അവർ തൻ്റെ യോനിയെ ഭുജിക്കാൻ രവിക്ക് തള്ളിക്കൊടുക്കുമായിരുന്നു. മൂത്രം വായിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന സമയം, രവിയുടെ ഇടതുകൈ അവരുടെ ചന്തികളിൽ ഓടിക്കളിക്കുകയും ഇടയ്ക്ക്, രോമം നിറഞ്ഞ ഗുദത്തിലേക്ക് നടുവിരൽ കയറ്റുകയും ഒപ്പം, വലതുകൈ അവരുടെ കടിപ്രദേശത്ത് തഴുകുകയും ഇടയ്ക്ക് അവരുടെ വലിയ കൃസരിയിൽ ചൂണ്ടുവിരൽ ചിത്രം വരയ്ക്കുകകൂടി ചെയ്തപ്പോൾ അവരിൽ കാമക്കടി ഉണർന്നു.

“ആദ്യയിട്ടാ ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം… സഹിക്കുന്നില്ല എനിക്ക്… ” അവർ അരക്കെട്ട് വട്ടത്തിൽ കറക്കി. രവി, ഇതിനകം പിളർത്തിവച്ച യോനിയിൽനിന്നും അവരുടെ കൈകളെ പിൻവലിപ്പിച്ച് അവരുടെ യോനിയെ swayam പിളർത്തി, നനവും കൊഴുപ്പും പടർന്ന സുഖമൊട്ടിനെ നക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.

“ഈശ്വരാ… എനിക്ക് വയ്യ… എന്നെ സുഖിപ്പിച്ച് കൊല്ല്വാണോ… ” അവരുടെ വാക്കുകൾ വിറച്ചു. രവി തൻ്റെ നക്കൽ പൂർവ്വാധികം ശക്തമായി തുടർന്നു.

“ഇങ്ങിനെ നക്കീച്ചാൽ എൻ്റെ വെള്ളം നിൻ്റെ വായിലേക്ക് ചീറ്റും… അത് വേണ്ട…” അവർ പിന്നിലേക്ക് ഒരടി മാറുകയും, പിന്നാലെ സ്വയം നഗ്നയാവുകയും, രവിയെ നഗ്നനാക്കുകകൂടി ചെയ്തു.

“നീ കിടക്ക്… ” രവി മലർന്ന് കിടന്നതും, ഉയർന്ന് പൊന്തിയിരിക്കുന്ന രവിയുടെ ലഗാനിലേക്ക്, രവിക്ക് ഇരുവശവും കാലുകൾ വച്ച്, അമർന്നിരുന്നു. രവി ലിംഗത്തെ പിടിച്ച് അവരുടെ യോനീദ്വാരത്തിലേക്ക് മുട്ടിച്ചതും, ഒന്ന് ഉയർന്ന് പൊങ്ങി അവർ വീണ്ടും അമർന്നു. കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടിയെങ്കിലും, അവസാനം രവിയുടെ കണയെ അവരുടെ ആമയോനി അപ്പാടെ വിഴുങ്ങി.

“ഇപ്പോ എങ്ങിനെ? കേറില്ല.. ന്നായിരുന്നല്ലോ സംശയം… അത് മാറിക്കിട്ടിയില്ലെ ..?” രവി അവരുടെ വലിയ ചന്തികളിൽ തഴുകി.

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… ഇത് വല്ലാത്തൊരു സാധനാ.. എന്തൊരു നീളവും വണ്ണവുംമാ… ” അവരുടെ ഭീതിയിൽ പൊതിഞ്ഞ പുകഴ്ത്തൽ രവിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് ഊക്കൻ പൊതിക്കൽ ആയിരുന്നു. അവരുടെ ചലനത്തിൽ ഇരു മുലകളും തുള്ളികളിച്ചു. വീതിയേറിയ അരക്കെട്ടിൻ്റെ ഇരു വശങ്ങളിലും പിടിച്ച് രവി അവരുടെ പൊതിക്കലിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. കടി കൂടുമ്പോഴൊക്കെ അവർ മുലകളെ ഞെക്കിയും, ഞെട്ടുകളെ പിഴിഞ്ഞും നിർവൃതിയിൽ ലയിച്ചു.

“ഉമ്മറത്തോടൊപ്പം പിന്നാമ്പുറവും രുചിക്കാൻ താത്പര്യമുണ്ട് ട്ടോ..” രവി ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ ഞാൻ തരാം… പക്ഷേ ഇപ്പോഴല്ല… ഇപ്പോ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ സുഖിച്ച് വെള്ളം കളയണം…” അവർ അടി നിർത്താതെ രവിയോട് ചേർന്ന് കിടന്നു. ഇരുവരുടേയും മാറിടം ഒട്ടി… നാവുകൾ ഇണ ചേർന്നു…

വായുവിൽ അവരുടെ കുണ്ടി ഉയർന്ന് പൊങ്ങി.
“എൻ്റെ ഇഷ്ടത്തിന് അനുസരിച്ച് നാളിതുവരെ ഒരാണും ഇതുപോലെ കിടന്ന് തന്നിട്ടില്ല…. മാത്രമല്ല, എന്നെ കളിച്ച കെട്ടിയോൻ അടക്കമുള്ളവർക്ക് ഇതുപോലെ മുഴുപ്പുള്ള സാമാനവും ഇല്ലായിരുന്നു…” കിതപ്പിലും വിയർപ്പിലും അവർ തുടർന്നു.

അവരുടെ ആ വാക്കുകളും പൂച്ചെണ്ടുകളായി രവിക്ക് തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും ഒരുപെണ്ണിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക എന്നത് ആണിൻ്റെ കഴിവ് തന്നെയാണ്. ആണിനെക്കൊണ്ട് സ്വയം തൃപ്തിയടയുന്നതും ആണിൻ്റെ കഴിവാണ്.

രവിയുടെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റാരെങ്കിലും ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇതുപോലെയുള്ള ഒരു ആറ്റൻ ചരക്ക് കവച്ചിരുന്ന് പൊതിച്ചാൽ ഏറിയാൽ അഞ്ചോ പത്തോ അടിയിൽ വെള്ളം പോയിരിക്കും. പക്ഷേ, രവിയെന്ന കരുത്തൻ ഇവിടെയാണ് പെണ്ണിനനുസരിച്ച് തികച്ചും വ്യത്യസ്തനാകുന്നത്.

“ഓഹ് എനിക്ക് വരാറായി… എനിക്ക് വരുന്നതോടൊപ്പം ഇതിൽനിന്നും പാൽ ചുരത്താമോ..?” അവർ കിതച്ചുകൊണ്ട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. രവി അവരെ വട്ടം പിടിച്ച് ഒന്ന് മറിഞ്ഞതും രവി അവരുടെ ദേഹത്ത് വന്നു.

എങ്കിലും, രവിയുടെ സമാനത്തെ യോനിക്കൊണ്ട് ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചതിനാൽ, മറിഞ്ഞപ്പോഴും, കണ കൃത്യമായും അകത്ത്തന്നെ ഇരുന്നു.

രതിസുഖത്തിൽനിന്നും വിടുതൽ വരരുത് എന്നാഗ്രഹിച്ച്, മറിയുന്ന നേരത്ത്, തുടകൾ പരമാവധി ചേർത്ത് വച്ച്, കണ വെളിയിലേക്ക് ചാടാതിരിക്കാൻ അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതിൽ അവർ വിജയിച്ചു. താഴെ അവരും, മുകളിൽ രവിയും കടുകിട വ്യത്യാസമില്ലാതെ..

രവി അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. അവർ രവിയുടെയും…
“എന്ത് തോന്നുന്നു.. ഇപ്പോ…” രവി അവരുടെ ചുണ്ടിൽ മുത്തി.

“തികഞ്ഞ സംതൃപ്തി… ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും സുഖം.. കിട്ടിയിട്ടില്ല… ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്… പക്ഷേ, അവർക്ക് അവരുടെ സുഖം… സത്യത്തിൽ ദേവി ഭാഗ്യവതിയാണ്…” അവർ മൂക്ക് മൂക്കിൽ ഉരച്ചു.

“ദേവിയോ… അതെന്തേ…” രവിയിൽ ആകാംഷ വളർന്നു.

“അത് വരും ദിവസങ്ങളിൽ അറിഞ്ഞോളും… എന്തായാലും എൻ്റെ ഈ ചെക്കന് കുറച്ച് നാൾക്കൂടി കോവിലകത്ത് നിൽക്കേണ്ടി വരും..” അവർ പറഞ്ഞതിൽനിന്നും രവിക്ക് കാര്യങ്ങൾ പിടികിട്ടി.

“എനിക്ക് ഒരാഴ്ചയെ ഇവിടെ തങ്ങേണ്ടതുള്ളൂ.. നാട്ടിൽ ചെന്നിട്ട് കുറേ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനുണ്ട്…” രവി പതുക്കെ അരക്കെട്ട് ചലിപ്പിച്ചു. കുറച്ച് നേരംകൂടി സംസാരം നീട്ടിയാൽ ഇവരിലെ രതിമൂർച്ഛയും നീട്ടിപ്പിക്കാം. ഇതായിരുന്നു രവിയുടെ മനസ്സിൽ.

“പോകുന്നതിന് രണ്ട് ദിവസം മുൻപേ ഞാൻ ഒരാളെ പരിചയപ്പെടുത്തും….” അവർ തുടകൾ അകറ്റി.

“അതെന്തിനാ…” രവി കണയെ ഉള്ളിലേക്ക് പരമാവധി തള്ളിക്കയറ്റി.

“നിനക്ക് തോന്നും ഞാനൊരു വിലകുറഞ്ഞ കൂട്ടിക്കൊടുപ്പ്കാരിയെന്ന്.. പക്ഷേ, എൻ്റെ ചെക്കൻ്റെ കളി കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് പറയാതെ വയ്യ….” അവർ രവിയുടെ കഴുത്തിലൂടെ കൈയിട്ടു.

“എങ്കിൽ പറയൂ… കേൾക്കട്ടെ..” രവി അതിവേഗം നാലഞ്ച് അടി അനുമതിയെന്നവണ്ണം കൊടുത്തു.

“എൻ്റെ ഒരു പരിചയക്കാരിയുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ അധികാരിയുടെ ഭാര്യ. വയസ്സ് അൻപത്തിയഞ്ച് ആയെങ്കിലും, വിവാഹശേഷം ഒരാണിൽനിന്നും കിട്ടേണ്ട രതിമൂർച്ഛ അവർക്ക് ഇന്നും അന്യം!!! ഞാൻ ഈ കൊലകൊമ്പൻ ചെക്കനെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ… അവരൊരു പുളിങ്കൊമ്പാണ്… നിന്നെ ബോധിച്ചാൽ, പിന്നെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കേണ്ടിവരില്ല..” അവർ രവിയുടെ ചുണ്ട് കടിച്ചു. പിന്നെ വലിച്ച് കുടിച്ചു.

“എന്നെ വിൽക്കാനാണോ പ്ലാൻ…” അടിയുടെ വേഗം കുറയ്ക്കാതെ രവി ചോദിച്ചു.
“ഈ ചെക്കനെ എന്തിനാണ് വിൽക്കുന്നത്… കണ്ട അന്നേരം തന്നെ വാങ്ങാൻ ആൾക്കാർ റെഡിയായിരിക്കും…”

“ഉം… വൈകാതെ പരിചയപ്പെടുത്തി തരൂ… അവർ ഇതുപോലെ ഒരു ചരക്കാണോ…” രവി അടിയുടെ താളം കൂട്ടി.
“എന്നേക്കാൾ മുറ്റിയ ചരക്കാ…” അവർ കിതച്ചു.

“ഇത്രയ്ക്കും വലിയ മുലകളുണ്ടോ…” രവി അവരുടെ മുലകൾ ചാമ്പി.
“ഇതിനെക്കാൾ വലുതാ…” അവർ കണ്ണുകളടച്ചു.

“ചേച്ചീടെ അത്രയും വലിയ സാമാനം അവർക്കുണ്ടോ….”

“ഓഹ് … എന്നേക്കാൾ വലിയ പൂറാണ് അവരുടെ…” അവർ മൂഡിലായെന്ന് രവിക്ക് മനസ്സിലായി.

“കുണ്ടിക്ക് വലുപ്പം ഉണ്ടോ….” രവിയുടെ അടി വേഗത്തിലായി…

“ഹായ്… ഹാവൂ… ഉണ്ടെടാ… വലിയ കൊതമാണ് അവർക്ക്…” അവർ രവിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് തഴുകാൻ ആരംഭിച്ചു.

“എൻ്റെ സാധനം അവർക്ക് ഇഷ്ടാവോ…” രവി പറന്നടിച്ചു. അവരുടെ നഖങ്ങൾ രവിയുടെ ദേഹത്ത് ഉരഞ്ഞു.

“അടിക്ക്… ഊരിയൂരി അടിക്ക്… ഇഷ്ടാവും… എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടവും… ഊഫ്… അടിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു…” അവർ അരക്കെട്ട് ഉയർത്തി.

“പാലൊഴുക്കട്ടെ….” രവി ചോദിച്ചു.

“ഒഴിക്ക്… നിറയെ ഒഴിക്ക്…” അവരുടെ നടു ഉയർന്ന് പൊങ്ങി… പിന്നെ മെല്ലെ താണു. അതോടൊപ്പം രവിയും വെടി പൊടിച്ചു. അവസാന തുള്ളി പാലും പോകുന്നത് വരെ രവി അടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവർ, ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി കിട്ടിയ പുത്തൻ രതിലീലയിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ച് തളർന്ന് കിടന്നു.

രവിയുടെ മനസ്സിൽ വരാൻ പോകുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളും അതിൽ ദേവി, അധികാരിയുടെ ഭാര്യ എന്നിവരുടെ സംഭാവനകളും ഇടം പിടിച്ചു. എന്നായിരിക്കും അവരുമായുള്ള ഒത്തുചേരൽ???

കാത്തിരിക്കാം…..