വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവക്കുന്നതും ഇടക്ക് ഇടക്ക് മിറ റിൽ കൂടെ പുറകിലേക്ക് നോക്കുന്നതും കണ്ടിണ്ടാവണം നക്ഷത്രയുടെ കണ്ണിൽ ഒരു ഭയം കിരൺ കണ്ടു എങ്കിലും അവരുടെ നടുക്ക് അ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ ഒരിക്കലും ഇരിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ എന്നും അവൻ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല പക്ഷേ എന്തിനാണ് ഇവൾ ഇ കോപ്രായങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതെന്ന് അവനൊട്ടും മനസ്സിലായില്ല ……
കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോകുന്നതിന് മുന്നേ താൻ തന്നെ ഇതിന് ഒരു പരിഹാരം കാണാമെന്നു അവന് തോന്നി…
“ഡാ നീ വണ്ടി നിർത്തിയെ ഒരു കാര്യം മറന്നു”
“എന്താടാ”
വിഷ്ണു നെറ്റി ചുളിച്ചു കാർ നിർത്തി…
കിരൺ വേഗം തന്നെ ഇറങ്ങി…
“നിങ്ങള് വന്നേ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ വിട്ടുപോയി”
“എന്ത്”
സാമും, അനന്തുവും, നാസറും…ഒരേ പോലെ ചോദിച്ചു…
“ഇറങ്ങി വാ”
വളരെ മടിച്ചാണെലും അവർ മുവരും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി….
“വിഷ്ണു നീ വിട്ടോ ഞങ്ങൾ വന്നോളാം ”
കിരൺ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി….
കേൾക്കേണ്ട താമസം അവൻ കാറേടുത്തു മുന്നോട്ട് പോയി…
“നിനക്കെന്തിന്റെ സൂക്കേടാ ഇവിടുന്നു ഇനി നടക്കണേ നീ പറ”
സാം അവനോട് ചൂടായി…
“എടാ നിങ്ങൾ എന്ത് പോക്രിത്തരമാ കാണിക്കുന്നേ”
“എന്ത്”
“നക്ഷത്രയെ പെങ്ങൾ പോലെയല്ലേ കാണാവുള്ളു ഓരോന്നൊക്കെ കണ്ടിട്ട് എനിക്കാകെ പൊളിയുവാ ”
“അതിന് ഞങ്ങൾ എന്താ ചെയ്തേ അവൾ അല്ലേ പുറകിൽ കേറിയേ പിന്നെ അ ഡ്രെസ്സും ശരീരഭാഷയും നീയും കണ്ടതല്ലേ ”
“നിങ്ങളൊന്നും പറയണ്ട തത്കാലം ഒരു ഒട്ടോ കുട്ടി പോയാൽ മതി ”
“തത്കാലം മനസ്സില്ല ഞങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ കാറിൽ തന്നെയേ പോകുന്നുള്ളു,
നാസർ വിഷ്ണുവിനെ വീണ്ടും വിളിച്ചു..
മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലാതെ കിരൺ അതൊക്കെ കേട്ട് നിന്നു
………..
​നക്ഷത്രയെ വീട്ടിലാക്കിയ ശേഷം, വളരെ വേഗം തന്നെ വിഷ്ണു തിരിച്ചെത്തി
സുഹൃത്തുക്കളെ ഓരോരുത്തരെയായി അവരുടെ വീടുകളിൽ വിട്ട് വിഷ്ണുവും കിരണും മാത്രം കാറിൽ ബാക്കിയായപ്പോഴാണ് ആ സംഭാഷണം നടന്നത്. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത അവരുടെ ആശങ്കകൾക്ക് ആഴം കൂടി.
​ആശങ്കയുടെ നിഴലിൽ
​കാർ കുറച്ചു ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയിട്ടും വിഷ്ണു ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കിരൺ സീറ്റിൽ ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.
​”വിഷ്ണൂ… എനിക്ക് ഇത് പറയാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല,”
കിരൺ പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
“നമ്മൾ കണ്ട നക്ഷത്രയല്ല ഇപ്പോൾ അവൾ. നീ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ അതോ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയാണോ ?”
​വിഷ്ണുവിന്റെ മറുപടി ഒരു മൗനമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ വേദന കണ്ണുകളിലൂടെ കിരണിന് മനസ്സിലായിരുന്നു.
​”ആ അപകടത്തിന് മുൻപ് അവൾ എത്ര പാവമായിരുന്നു,”
കിരൺ തുടർന്നു.
“ഒരാൾ നോക്കിയാൽ പോലും നാണിക്കുന്ന പെണ്ണ്. പക്ഷേ ഇന്ന്… ആ നാസറും സാമും ഒക്കെ അവളുടെ വസ്ത്രധാരണത്തെക്കുറിച്ചും ഇരുപ്പിനെക്കുറിച്ചും കാറിൽ വെച്ച് കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് നീ കണ്ടില്ലേ? എന്നിട്ടും അവൾക്ക് ഒരു കുലുക്കവുമില്ല. പോരാത്തതിന് അവരോടൊക്കെ ചിരിച്ചും വർത്തമാനം പറഞ്ഞുമാണ് അവൾ ഇരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് എന്താ പറ്റിയെ പറ വിഷ്ണു….”
​
​വിഷ്ണു വണ്ടി റോഡരികിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“കിരൺ … എനിക്കും ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ആക്സിഡന്റ് നടന്ന അന്ന് ആ ഇരുട്ടിൽ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് ഞാൻ ചില കാര്യങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നു. ആരോ അവളെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നത് പോലെ … ചില നിഗൂഢമായ സംസാരങ്ങൾ ശാസങ്ങൾ … പക്ഷേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ പറയുന്നു അവൾ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് അതൊക്കെ ചിലപ്പോൾ എന്റെ തോന്നൽ മാത്രമാകാം പക്ഷെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ള് പറയുവാ . അന്നുമുതൽ അവൾ മാറിയിട്ടുണ്ട് എനിക്കുറപ്പാ .”
​
കിരൺ അമ്പരപ്പോടെ വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി.
“നീ പറയുന്നത് സത്യമാണോ? അവളെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നത് നീ കണ്ടോ? എങ്കിൽ പിന്നെ അവൾ എങ്ങനെ നിന്റെ അടുത്ത് തിരിച്ചെത്തി? വിഷ്ണൂ… എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത പേടി തോന്നുന്നു. അവളുടെ നോട്ടം പോലും ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെയല്ല. വല്ലാത്തൊരു തീക്ഷ്ണതയുണ്ട് ആ കണ്ണുകളിൽ.”
​”എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ തോന്നുന്നു കിരൺ പക്ഷെ അവളെന്റെ പെണ്ണാ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം അവളെ എന്താടാ ഞാൻ ചെയ്യണ്ടേ ,”
വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“ചിലപ്പോൾ രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഉണരുമ്പോൾ അവൾ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ആരോടെന്നില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നത് കാണാം. ഞാൻ അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ചിരിക്കും. അവൾ എന്റെ നക്ഷത്ര തന്നെയാണോ എന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും സംശയമാണ്.”
​
​കിരൺ വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“നമുക്ക് ആ പഴയ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒന്നുകൂടി പോകണം വിഷ്ണൂ. അവിടെ എന്തോ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഒന്നുകിൽ നക്ഷത്ര എന്തോ വലിയ അപകടത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുകയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അവൾ നമ്മളിൽ നിന്ന് എന്തോ മറച്ചു വെക്കുന്നു. ഈ മാറ്റം വെറുമൊരു സ്വഭാവമാറ്റമല്ല എന്തോ കാര്യമായി അവിടെ നടന്നിട്ടുണ്ട് .”
​വിഷ്ണു ആലോചനയിലാണ്ടു.
നക്ഷത്രയുടെ ആ പ്രകോപനപരമായ മാറ്റവും, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലെ അവളുടെ അമിത സ്വാതന്ത്ര്യവും എല്ലാം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് വലിയൊരു അപകടത്തിലേക്കാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു .
കിരണിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചു കൊണ്ട്
​ആ വിജനമായ പാതയിലൂടെ കാർ ഓടുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ആയിരം ചോദ്യങ്ങൾ തിരതല്ലുകയായിരുന്നു അന്ന് താന്റെ കാറിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് രണ്ട് എയർ ബാഗും വർക്ക് ചെയ്യാത്തെ ഇരുന്നത് നക്ഷത്ര ഇരുന്ന ഇടതു വശത്തെ എയർബാഗ് മാത്രമാണ് ഓപ്പൺ ആയിട്ടുള്ളത് അതിൽ തന്നെ എന്തോ ഒന്ന് ഉണ്ട് ഉറപ്പ് അവൻ മനസ്സിൽ ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു…..
പണിതീരാത്ത ആ ഫ്ലാറ്റിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോൾ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് അവരെ വന്ന് പൊതിഞ്ഞു. മഴ തോർന്നിരുന്നെങ്കിലും കെട്ടിടത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഇറ്റുവീഴുന്ന ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.
​”വിഷ്ണൂ, പേടിക്കണ്ട… സത്യം എന്തായാലും നമുക്ക് അറിയണം നക്ഷത്രയെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നെ പറ്റുള്ളൂ .”
കിരൺ ഫോണിലെ ടോർച്ച് തെളിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നിൽ നടന്നു.
​കാർ വന്നിടിച്ച അതേ പാടുകൾ ഇന്നും അവിടെയുണ്ട് തകർന്ന പല ഭാഗങ്ങൾ പോലും ഇതു വരെ അവർ റിപ്പയർ ചെയ്തിരിന്നില്ല .
വിഷ്ണു പതുക്കെ ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. അപകടം നടന്ന രാത്രി അവൻ എവിടെയാണോ തളർന്നു വീണത്, അവിടെ അവൻ ഒന്ന് നിന്നു. അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ ആ നിഴലുകൾ നടന്ന ദിശയിലേക്ക് അവൻ വിരൽ ചൂണ്ടി.
“അങ്ങോട്ടാണ് അവർ അവളെ കൊണ്ടുപോയത്.”
കിരൺ തന്റെ ടോർച് അങ്ങോട്ട് തെളിയിച്ചു….
​
​ഹാളിന്റെ അറ്റത്തായി ഇഷ്ടികകൾ അടുക്കി വെച്ച ഒരു ചെറിയ മുറി താഴേ നില ത്തു പൊടിയിൽ എന്തോ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയപോലെയും വലിയ രണ്ട് കാൽപാടും അവർ കണ്ടു . ഭയം ഇരട്ടിച്ച നിമിഷം…
വാതിൽ ഇല്ലാത്ത ആ മുറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടോർച്ചിന്റെ മഞ്ഞവെട്ടം മുറിക്കുള്ളിലെ പൊടിപടലങ്ങളിലൂടെ അരിച്ചു നീങ്ങി. ഒരു പഴയ കട്ടിൽ മാത്രമുള്ള അ മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ, സിമന്റ് തറയിൽ എന്തോ ഒന്ന് മടക്കിവെച്ച നിലയിൽ കിടക്കുന്നു.
​വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ കുനിഞ്ഞ് അത് കയ്യിലെടുത്തു. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ തുണിയിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഒരു വിറയൽ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.
​”ഇത് അവളുടെ ഷാൾ തന്നെയാണ്…”
“എന്ത്”
“അതേടാ പക്ഷെ എങ്ങനെ ഓന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല”
വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.
​അപകട ദിവസം നക്ഷത്ര ധരിച്ചിരുന്ന ആ വെള്ള ഷാൾ കണ്ടവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു….
പക്ഷേ, കിരണിനെ ഞെട്ടിച്ചത് മറ്റൊന്നായിരുന്നു. ഷാളിന്റെ മധ്യഭാഗത്തും അരികുകളിലും വാഴക്കറ പറ്റിയത് പോലെ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള കറകൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. സാധാരണ കഴുകിയാൽ പോലും പോകാത്ത, കട്ടിയുള്ള, ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന തരം കറകൾ.
​
​”ഇതെന്താ വിഷ്ണൂ ഇത്? രക്തമല്ലല്ലോ…”
കിരൺ ആ ഷാൾ വാങ്ങി വെളിച്ചത്തിൽ പരിശോധിച്ചു.
“ഇത് വാഴക്കറ പോലെ ഇരിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഈ പണിതീരാത്ത ഫ്ലാറ്റിൽ എവിടെയാണ് വാഴ? അല്ലെങ്കിൽ ഈ കറ എങ്ങനെ അവളുടെ ഷാളിൽ വന്നു?”
​വിഷ്ണു ആ ഷാൾ മണത്തു നോക്കി. അതിൽ നിന്ന് വരുന്നത് വല്ലാത്തൊരു ചീഞ്ഞ ഗന്ധമാണ്. മണ്ണും എണ്ണയും ഏതോ ചെടിയുടെ നീരും കലർന്നത് പോലെയുള്ള ഒരു അസ്വാഭാവിക ഗന്ധം.
​”കിരൺ … അന്ന് രാത്രി അവൾ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ച് അവൾ പറഞ്ഞത് നാട്ടുകാർ അവളെ രക്ഷിച്ചു എന്നാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഈ ഷാൾ എങ്ങനെ ഇവിടെ ബാക്കിയായി എന്റെ തോന്നൽ സത്യമല്ലേ ?”
വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിഴലിച്ചു.
​അവൻ ആ മുറിയിൽ ആകെ തിരയാൻ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ആ ഷാൾ കിടന്നിരുന്ന സ്ഥലത്തെ പൊടി മാറ്റി നോക്കിയപ്പോൾ വിഷ്ണുവും കിരണും ഒന്ന് കൂടി ഞെട്ടി. അവിടെ തറയിൽ ആ കറ കൊണ്ട് ചില അടയാളങ്ങൾ വരച്ചിരിക്കുന്നു. അതൊരു ചിത്രമോ അതോ എന്തെങ്കിലും മന്ത്രവാദത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള അടയാളമോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
​”വിഷ്ണൂ… ഇതിന്റെ അർത്ഥം അവൾ അപകടത്തിൽ പെടുകയല്ല ചെയ്തത്. അവളെ ആരോ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്ന് എന്തോ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടാണ് നിന്റെ അടുത്തേക്ക് അയച്ചത്.”
കിരണിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിഷ്ണുവിന് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.
​താൻ ഒരു മാസം കൂടെ താമസിച്ചത്, തന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ നടുവിൽ നാണമില്ലാതെ വന്നിരുന്ന ആ പെണ്ണ് തന്റെ നക്ഷത്ര തന്നെയാണോ? അതോ അവളുടെ രൂപത്തിൽ വന്ന മറ്റാരെങ്കിലുമാണോ?
​പെട്ടെന്ന് മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ ചിരി കേട്ടു. ഒരു പുരുഷന്റെ നേർത്ത ചിരി! വിഷ്ണുവും കിരണും ഒരേസമയം മുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“ആരാടാ അവിടെ?”
വിഷ്ണുവിന്റെ ആക്രോശം ആ ഒഴിഞ്ഞ ഫ്ലാറ്റിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു.
​മുകളിൽ കണ്ട ആ രൂപം പതുങ്ങിക്കൂടി നിന്നിരുന്ന ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഓടാൻ തുടങ്ങി. മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയുമുള്ള ഒരു ഭിക്ഷക്കാരനായിരുന്നു അത്. അവൻ പടികൾ ചാടിക്കടന്ന് ഫ്ലാറ്റിന്റെ പിന്നിലെ കാടുകയറിയ ഭാഗത്തേക്ക് ഓടി.
​”കിരൺ , വിടരുത് അവനെ!”
വിഷ്ണു ഷാൾ കൈയ്യിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞു.
​ചെളിയും കല്ലും നിറഞ്ഞ ആ പ്രദേശത്ത് കൂടി അവർ ആ ഭിക്ഷക്കാരനെ പിന്തുടർന്നു. മഴ കഴിഞ്ഞ് നനഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മണ്ണിൽ തെന്നിവീഴാൻ നോക്കിയെങ്കിലും വിഷ്ണു തന്റെ വേഗത കുറച്ചില്ല. തന്റെ നക്ഷത്രയുടെ ജീവിതം തകർത്ത ആ രഹസ്യം അറിയാവുന്ന ഒരേയൊരാൾ ഇതാണെന്ന് അവന് തോന്നി.
​ഫ്ലാറ്റിന്റെ പിന്നിലെ വലിയൊരു മരത്തിന് പിന്നിൽ അയാൾ ഒളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കിരൺ മറുവശത്തു കൂടി ഓടിച്ചെന്ന് അയാളുടെ വഴി തടഞ്ഞു. വിഷ്ണു ആഞ്ഞുചെന്ന് അയാളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു വട്ടം കറക്കി നിലത്തിട്ടു.
​”വിട്… എന്നെ വിട്… ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല!”
അയാൾ ഭയത്തോടെ നിലവിളിച്ചു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭ്രാന്തമായ ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
​വിഷ്ണു അയാളുടെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുയർത്തി അടുത്തുള്ള ഒരു കോൺക്രീറ്റ് തൂണിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി ചെവി കല്ല് കുട്ടി ഒരണ്ണം പൊട്ടിച്ചു ഒന്ന് വെച്ച അയാൾ നിലത്തേക്ക് വീണു…..
“നീ ആരാടാ? ആ മുറിയിൽ ആ ഷാൾ എങ്ങനെ വന്നു? അന്ന് രാത്രി അവിടെ എന്താണ് നടന്നത്?”
​കിരൺ തന്റെ ഫോണിലെ ടോർച്ച് അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് അടിച്ചു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ വസ്ത്രത്തിൽ അതേ ‘വാഴക്കറ’ പോലെയുള്ള കറുത്ത പാടുകൾ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു.
​”നീയാണോ അവളെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയത് പറയടാ മൈരേ ?”
വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം അമർഷം കൊണ്ട് വിറച്ചു.
​”അല്ല… ഞാൻ ഒന്നുമല്ല… അവരാണ്… അവൾ ആ മുറിയിലായിരുന്നു.”
അയാൾ പേടിയോടെ ആ പഴയ മുറിയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. ”
“ആര്”
“എനിക്കറിയില്ല ആറടി പൊക്കം ഉണ്ടാരുന്നു അയാൾക്ക് ഒത്ത തടിയും ഒരു വലിയ രൂപം അന്നത്തെ ദിവസത്തെ ഭിഷാടനം കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ നന്നായി മധ്യപിച്ചിരുന്നു ഒന്ന് ഉറങ്ങി വന്നപ്പോളാ യിരുന്നു താഴെ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ഉണർന്നത് അ തകര പാട്ടയിൽ ഇടി വെട്ടിയതാകാം എന്ന് കരുതിയ ഞാൻ ഏകദേശം ആര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു പെണ്ണിന്റെ തേങ്ങൽ കേട്ടു….”
“എന്നിട്ട്”
“താഴേക്കു പതിയെ എത്തിയ എന്നെ അയാൾ എടുത്തു എറിഞ്ഞു ഇരുട്ട് ആയതു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഒന്നും കണ്ടില്ല അവിടെ നില്കുന്നത് അപകടം ആണെന്ന് തോന്നിയ കൊണ്ട് ഞാൻ ഇ പുറകിൽ വന്നാണ് കിടന്നതു…”
“പിന്നെ അവിടെ ശബ്ദമൊന്നും കേട്ടില്ലേ താൻ”
“കേട്ടു അതൊരു പെണ്ണിന്റെ സിൽകാര സ്വരം പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് ചിലപ്പോൾ അത് വലിയ അലർച്ചക്കളുമായി മാറി യിരിന്നു ”
“ഇ കറ തന്റെ വസ്ത്രത്തിൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാ വന്നത് ഇതു തന്നെയല്ലേ ഇ ഷാളി ലും ഉള്ളത്”
കിരൺ അ ഷാൾ എടുത്തു കാട്ടി ചോദിച്ചു…
“അത് അയാൾ എന്നെ അടിച്ചപ്പോൾ അയാളുടെ കൈയിൽ അതുണ്ടായിരിന്നു എന്തോ ശുക്ലം പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്”
“എന്ത്……???????”
കിരണും, വിഷ്ണുവും ഒരേ പോലെ ഞെട്ടി…
…………….
​വിഷ്ണുവും കിരണും ഫ്ലാറ്റിലെ രഹസ്യങ്ങൾ തേടിപ്പോയ അതേ സമയം, മദ്യലഹരിയിലായിരുന്ന നാസറും അനന്തുവും സാമും മറ്റൊരു പദ്ധതിയിടുകയായിരുന്നു. ആ പഴയ നക്ഷത്രയല്ല ഇപ്പോഴുള്ളതെന്ന് ആ കാർ യാത്രയിൽ തന്നെ അവർക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. വിഷ്ണു വീട്ടിലില്ലാത്ത ആ സമയം നോക്കി അവർ അവന്റെ വീട്ടിലെത്തി.
​
ആ രാത്രി മുടൽ മഞ്ഞിനെ
കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് നാസറിന്റെ ബുള്ളറ്റ് വിഷ്ണുവിന്റെ വീടിന് മുന്നിൽ നിന്നു.
മൂവരും നന്നായി മദ്യപിച്ചിരുന്നു. ലഹരി അവരുടെ കണ്ണുകളിലും വാക്കുകളിലും പടർന്നിട്ടുണ്ട്.
​”എടാ… വിഷ്ണു ടൗണിൽ കിരണിന്റെ കൂടെയുണ്ട്. അ ചരക്ക് ഇപ്പോൾ തനിച്ചായിരിക്കും നമുക്കൊന്ന് മുട്ടിയാലോ ,”
“പിന്നല്ലാതെ”
സാം പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
​അവർ വീടിന്റെ വരാന്തയിലേക്ക് കയറി. നാസർ ആവേശത്തോടെ കാളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി. ഒരിക്കൽ, രണ്ടുതവണ…പിന്നെയും…….
​
​വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ കണ്ട കാഴ്ച ആ ലഹരിയിലും അവരെ ഒന്ന് തടുപ്പിച്ചു. ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള, തിളക്കമുള്ള സിൽക്ക് നൈറ്റ് ഡ്രസ്സിലായിരുന്നു നക്ഷത്ര. മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ശരീരത്തോട് വല്ലാതെ ഒട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു മുല ചാലുകൾ പകുതി വെളിവായ അ ഡ്രെസ്സിന് മുറ്റപ്പം മാത്രമേ ഇറക്കം ഉണ്ടായിരിന്നുന്നുള്ളു അ കൊഴുത്ത കാലുകളും സ്വർണ രോമരാജിയും കണ്ട അവർ നല്ലത് പോലെ ഞെട്ടി…..
ഒരു സാധാരണ ഒരു വീട്ടമ്മ പോലും ഇത്രയും പ്രകോപനപരമായ വേഷത്തിൽ രാത്രി അപരിചിതർക്ക് മുന്നിൽ വാതിൽ തുറക്കുമെന്ന് അവർ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയില്ല.
​”ഓഹോ ഇപ്പോൾ പോയതല്ലേ നിങ്ങൾ … ഇത്ര വേഗം തിരിച്ചെത്തിയോ ഇനിയും അടിക്കാൻ ആണോ പ്ലാൻ ?”
നക്ഷത്രയുടെ സ്വരത്തിൽ ഒരു പരിഹാസമുണ്ടായിരുന്നു.
​നാസർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി വാതിലിൽ ചാരി നിന്നു.
“വിഷ്ണു ഇല്ലല്ലോ നക്ഷത്രാ… ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ വന്നതാ. കൊള്ളാം വന്നത് മുതലായി സൂപ്പർ ഡ്രസ്സ് ”
അയാളുടെ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ആർത്തിയോടെ അലഞ്ഞു കണ്ണുകൾ കുറുകി…
“താങ്ക്സ്”
നക്ഷത്ര ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ കുട്ടി മുട്ടിച്ചു പുഞ്ചിരിച്ചു….
​സാം അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെക്കാൻ തുനിഞ്ഞു. സാധാരണയായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ അവനെ അടിക്കുമായിരുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പേടിച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് ഓടുമായിരുന്നു. പക്ഷേ, നക്ഷത്ര അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഭയത്തിന്റെ ഒരു തരി പോലുമില്ലായിരുന്നു. പകരം, അവരെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന ഒരു ചിരി മാത്രം.
​അനന്തു അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു.
“നീ എന്താ ഇത്ര ബോൾഡ് ആയത് എന്തായാലും കൊള്ളാം ഞങ്ങൾക്ക് കാര്യമേളുപ്പമായി എത്രയായി കൊതിക്കുന്നു നിന്നെ “”
“ആക്സിഡന്റിന് ശേഷം നീ വല്ലാതെ മാറിയല്ലോ മുത്തേ .”
സാം അവളുടെ മുഖത്തിന് അടുത്തേക്ക് മുഖം കൊണ്ടുപോയി. മദ്യത്തിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം അവളുടെ മുഖത്തടിച്ചിട്ടും അവൾ ഒന്ന് കണ്ണു ചിമ്മുക പോലും ചെയ്തില്ല.
​അവർ ഓരോരുത്തരും അവളോട് മോശമായി പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. വസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളിൽ പിടിച്ചും, അശ്ലീല ചുവയോടെ സംസാരിച്ചും തുടുത്ത ചന്തിയിൽ തലോടിയും അവർ അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ നക്ഷത്ര ഒരു ശില പോലെ നിന്നു. അവർ എന്ത് ചെയ്തിട്ടും അവൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലായിരുന്നു. വേദനയോ, നാണമോ, ദേഷ്യമോ അവളുടെ മുഖത്ത് തെളിയുന്നില്ല.
​”നിങ്ങൾക്ക് ഇത്രയൊക്കെയേ കഴിയൂ ഇതിൽ കൂടുതൽ ചെയ്യാനൊന്നുമില്ലേ ?”
അവൾ വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു.
​അവളുടെ ആ ശാന്തതയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ക്രൂരത ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നാസറും സംഘവും ഒന്ന് പകച്ചുപോയി. അവർ ആഗ്രഹിച്ച ആ പേടിയോ പ്രതികരണമോ അവളിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചില്ല. പകരം, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട ആ വിചിത്രമായ തിളക്കം അവരുടെ ലഹരിയെ പതുക്കെ ഭയമാക്കി മാറ്റാൻ തുടങ്ങി.
​നക്ഷത്രയുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത് അവർ അറിയുന്ന ആ പെണ്ണല്ല എന്ന് അവർക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങിയ നിമിഷമായിരുന്നു അത്. ആ റെഡ് ഡ്രസ്സിൽ നിൽക്കുന്ന അവൾ ഒരു ഇരയല്ല, മറിച്ച് അവരെ വേട്ടയാടാൻ പോകുന്ന ഏതോ ഒരു ശക്തിയാണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷം…
അതെ സമയം സാം അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു കൊണ്ട് അ ഡ്രെസ്സിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കൈ കടത്തി അ പാന്റീസ്സിൽ ഒന്ന് തലോടി പിന്നെ പയ്യെ ചുരുട്ടി കൊണ്ട് അ പാന്റി മുട്ടിൽ എത്തിച്ചു…
തുടരും…….
Your email address will not be published.